# data[].attributes.body
Powstał w 1954 r. na terenie Tatr Polskich.W Parku 70% powierzchni jest porośnięte lasami i kosodrzewiną. Są to głównie lasy jodłowe i bukowe. Występują tam skały, urwiste szczyty, kotły polodowcowe jezior górskich, np. Morskie Oko, potoki i doliny z jaskiniami. Park jest dostępny dla turystów. Można tam uprawiać narciarstwo i wspinaczkę.
Wojtek Walkowski

# data[].attributes.body
Biebrański Park Narodowy - Biebrzański Park Narodowy został utworzony 09.09.1993 r. i jest największym parkiem narodowym w Polsce. Położony jest w północno - wschodniej części kraju, na terenie województwa podlaskiego. Powierzchnia Parku wynosi 59223 ha. Obszary leśne w Parku zajmują 15547 ha, grunty rolne - 18182 ha, a nieużytki - słynne Bagna Biebrzańskie, w rzeczywistości najbardziej cenne przyrodniczo ekosystemy - 25494 ha. Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno-błotnego, toteż w roku 1995 została wpisana na listę siedlisk konwencji ramsarowskiej tj. obszarów mokradłowych o międzynarodowym znaczeniu, zwłaszcza jako środowiska życia ptactwa wodno-błotnego.
Maciej S.

# data[].attributes.body
Foka szara jest gatunkiem, który bardzo trudno jest spotkać w dzikim terenie. Jedynym miejscem w Polsce, gdzie foki szare stale się pojawiają, jest rezerwat przyrody Mewia Łacha, położony u ujścia Przekopu Wisły.
Hania S

# data[].attributes.body
Tatrzański Park Narodowy został powołany w 1954 roku, w celu zasobów przyrodniczych Tatr Polskich.
Około 70% powierzchni parku zajmują lasy i zarośla kosodrzewiny, a pozostałe 30% to murawy wysokogórskie, skały i wody.Ochroną ścisłą objęte jest prawie 11,5 tyś. ha powierzchni, w tym całe piętro hal i turni, piętro kosodrzewiny oraz częściowo lasy regla górnego i dolnego. Tatrzański Park Narodowy jest udostępniany dla turystyki, taternictwa powierzchniowego i jaskiniowego oraz narciarstwa. krajobraz ten charakteryzuje się licznymi skałami, urwistymi szczytami, dolinami zawieszonymi, kotłami polodowcowymi jezior górskich (np. Morskie Oko, Czarny Staw,  stawy w Dolinie Pięciu Stawów ), potokami, siklawami, dolinami z licznymi jaskiniami.

Igor P

# data[].attributes.body
ark obejmuje najwyższą część gór Sudetów - Karkonosze od zachodnich zboczy Mumlawskiego Wierchu na zachodzie po Przełęcz Okraj na wschodzie.

Najwyższy szczyt Śnieżka wznosi się na wysokość 1603 m n.p.m.

Karkonoski Park Narodowy został utworzony w 1959 roku, jego powierzchnia liczy ponad 5,5 tys. hektarów, tereny położone powyżej górnej granicy lasu, czyli piętro subalpejskie i alpejskie o powierzchni ponad 1,7 hektarów, objęto ochroną ścisłą. Park otacza otulina o powierzchni ponad 11 tys. hektarów.

W roku 1992 Karkonoski Park Narodowy wspólnie z czeskim Krkonošskym národním parkiem został uznany przez UNESCO za Bilateralny Rezerwat Biosfery. Oba parki narodowe uzyskały w roku 2004 certyfikat Parku Transgranicznego nadawany przez Europejską Federację Parków Narodowych i Parków Natury.
Celem powstania Karkonoskiego Parku Narodowego było zapewnienie ochrony ekosystemów Karkonoszy i zachowanie ich w niezmienionym stanie, z jednoczesnym udostępnianiem turystom.

# data[].attributes.body
Ten Park Narodowy to marzenie wszystkich wielbicieli pływania kajakami, łódkami bądź w jeziorze, a także miłośników jazdy na rowerze.
Ma on powierzchnię 150 km2. Położny jest na Pojezierzu Suwalsko-Augustowskim, znajduje się w północno-zachodniej części Puszczy Augustowskiej.
Wigierski Park Narodowy to 42 jeziora, w tym najgłębsze i największe jezioro w naszym kraju - Wigry, a także mniejsze i większe rzeki oraz lasy, łąki, pastwiska, pola, szlaki oraz ścieżki rowerowe.
Można w nim spotkać m.in bobry, jelenie, sarny, zające bielaki, setki gatunków ptaków.
Spływy kajakowe Czarną Hańczą to nie lada gratka. Podobnie jak wycieczka Wigierską Kolejką Wąskotorową.
Zachęcam wszystkich do odwiedzenia tego miejsca. Choć spędzam w nim już któreś z kolei wakacje, wciąż odkrywam nowe miejsca i jeszcze tyle przede mną tajemnic i przygód.

Tymon S.

# data[].attributes.body
Od 1954 roku chroniony prawem jako pomnik przyrody jest jeden z najstarszych w Polsce dębów,

nazywany królem Puszczy Świętokrzyskiej „DĄB BARTEK”. Rośnie kilkanaście kilometrów na północ od Kielc – przy drodze Ćmińsk – Samsonów – Barcza. Wiek drzewa jest bliżej nieokreślony i do dziś trwają w tej sprawie spory wśród naukowców. Najbardziej śmiałe prognozy dają „Bartkowi” prawie 1000 lat.
Taki zresztą wiek pojawia się w powszechnie dostępnej literaturze. Inne źródła podają, że ma 700 lat. Nie ulega wątpliwości, że „Dąb Bartek” jest najpotężniejszym spośród rosnących obecnie drzew tego gatunku w Polsce.

Oliwier W.

# data[].attributes.body
Roztoczański Park narodowy położony jest w środkowo-wschodniej części Polski, w województwie lubelskim . Roztoczański Park Narodowy słynie z dzikich koników polskich  . Aktułalnie zajmuje 8 ha ziemi , większą część parku zajmuje las . W lesie dominują buki i jodły . W rzekach parku ucztują wydry.
A nocą myszy muszą strzec majestatycznych suw . Tchórze i wydry to drapieżniki szczytowe na tych porośniętych lasem terenach. Spotkać tu można również jelenie które zasiedliły się na terenach Roztoczańskiego Parku Narodowego . Park powstał w roku 1972 by chronić ten piękny krajobraz który chowa przed nami .
Julia .O

# data[].attributes.headline
OLGA S.Świętokrzyski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski, utworzony w 1950 r.Park położony jest w centralnej części Gór Świętokrzyskich i obejmuje: pasmo Łysogór (z najwyższym szczytem Łysicą – 612 m n.p.m.) i Łysą Górą (– 595 m n.p.m.), część Pasma Klonowskiego (z górami Psarską i Miejską), Doliny Wilkowskiej i Doliny Dębniańskiej, a także trzy eksklawy – Górę Chełmową, Las Serwis i Skarpę Zapusty (od roku 1996).Według oficjalnych danych parku lasy pokrywają 95% powierzchni parku. Charakterystyczne dla parku są mieszane bory jodłowe i buczyny karpackie oraz mały zespół jarzębiny świętokrzyskiej. Najpospoliciej w parku występuje buk zwyczajny, jodła (patrz: wyżynny jodłowy bór mieszany), modrzewie (w rezerwacie „Chełmowa Góra” – modrzew polski), sosna zwyczajna, świerk pospolity. Rzadko występuje lipa szerokolistna, wiąz szypułkowy, jesion wyniosły oraz cis pospolity. Z krzewów najpospoliciej rośnie leszczyna oraz trzmielina brodawkowata[6]. W runie leśnym rosną m.in. nerecznica samcza, zawilec gajowy, gajowiec żółty, turzyca palczasta, szczawik zajęczy, konwalijka dwulistna i nerecznica szerokolistna. Dominacja jodły przy silnym zwarciu ocienia dno lasu. Te czynniki nie wpływają korzystnie na rozwój roślinności. Zachowało się tutaj jednak wiele cennych i charakterystycznych dla tych warunków ekologicznych elementów flory i zbiorowisk roślinnych.Na terenie parku i otuliny zaobserwowano dotychczas 1015 gatunków roślin naczyniowych. Tylko na terenie ŚPN występuje 128; zarówno w parku jak i otulinie 731, a 156 wyłącznie w otulinie.Z rzadszych gatunków odnotowano takie jak podrzeń żebrowiec, pomocnik baldaszkowy, śmiałek pogięty oraz goryczka wąskolistna. W parku stwierdzono zespół jarzębiny świętokrzyskiej z charakterystycznymi dlań gatunkami – jarzębem pospolitym, paprotką zwyczajną i bodziszkiem cuchnącym. Z klasy mchów dominuje płonnik włosisty oraz sierpowiec haczykowaty. Inny zespół roślinny obejmuje malinę właściwą, nerecznicę krótkoostną oraz szczawik zajęczy. Oficjalne dane parku wskazują na ponad 859 gatunków roślin (w tym 35 to drzewa), 272 gatunki glonów oraz około 350 gatunków porostów.W parku znajduje się 270-letnia jodła pospolita mierząca 51 m i uważana za najwyższe drzewo w Polsce. Ogólnie drzewostany jodły w Świętokrzyskim Parku Narodowym liczą sobie od 80 do 120 lat. Zdecydowaną większość powierzchni leśnej Parku zajmują lasy bukowe i bukowo-jodłowe, duży udział mają też wyżynne bory jodłowe i wielogatunkowe lasy mieszane (grądy). Ekosystemy te zachowały bardzo wysoki stopień naturalności i doskonale funkcjonują w warunkach ochrony biernej, bez jakichkolwiek zabiegów ochronnych. Lasy Chełmowej Góry charakteryzuje natomiast duży udział w drzewostanie modrzewi, w tym z reliktowego podgatunku modrzewia polskiego (Larix decidua ssp. polonica) – najstarsze spośród modrzewi polskich mają ponad 250 lat.W parku żyje 45 gatunków ssaków; głównie sarny europejskie, jelenie oraz dziki; do tego kuna leśna, nornica ruda i mysz leśna. Występuje 14 gatunków płazów – w tym traszka górska, żaba trawna, ropucha szara oraz 6 gatunków gadów, w tym jaszczurka zwinka i padalec zwyczajny. Stwierdzono 66 gatunków ślimaków, 187 gatunków pająków oraz ponad 3000 gatunków owadów, w tym: ponad 1500 gatunków chrząszczy, blisko 1000 gatunków motyli, oraz liczni przedstawiciele innych rzędów Wśród owadów na uwagę zasługują gatunki wymienione w załączniku II dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej, będące przedmiotami ochrony w obszarze Natura 2000 Łysogóry: motyle – przeplatka aurinia i czerwończyk nieparek oraz chrząszcze: zgniotek cynobrowy i zagłębek bruzdkowany. Z ptaków odnotowano 150 gatunków, w tym 118 lęgowych. Są to m.in. dzięcioł duży, kowalik zwyczajny, zięba zwyczajna, strzyżyk zwyczajny, myszołów zwyczajny i puszczyk zwyczajny.Na grzbietach górskich występują charakterystyczne rumowiska skalne – gołoborza, nadające krajobrazowi specyficzny charakter. Największe gołoborza znajdują się na Łysej Górze (największe – 3,84 ha) i na Łysicy. Powstały one w klimacie peryglacjalnym, który stworzył korzystne warunki do wietrzenia mrozowego i tym samym dezintegracji skały macierzystej.

# data[].attributes.subject
OLGA S.Świętokrzyski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski, utworzony w 1950 r.Park położony jest w centralnej części Gór Świętokrzyskich i obejmuje: pasmo Łysogór (z najwyższym szczytem Łysicą – 612 m n.p.m.) i Łysą Górą (– 595 m n.p.m.), część Pasma Klonowskiego (z górami Psarską i Miejską), Doliny Wilkowskiej i Doliny Dębniańskiej, a także trzy eksklawy – Górę Chełmową, Las Serwis i Skarpę Zapusty (od roku 1996).Według oficjalnych danych parku lasy pokrywają 95% powierzchni parku. Charakterystyczne dla parku są mieszane bory jodłowe i buczyny karpackie oraz mały zespół jarzębiny świętokrzyskiej. Najpospoliciej w parku występuje buk zwyczajny, jodła (patrz: wyżynny jodłowy bór mieszany), modrzewie (w rezerwacie „Chełmowa Góra” – modrzew polski), sosna zwyczajna, świerk pospolity. Rzadko występuje lipa szerokolistna, wiąz szypułkowy, jesion wyniosły oraz cis pospolity. Z krzewów najpospoliciej rośnie leszczyna oraz trzmielina brodawkowata[6]. W runie leśnym rosną m.in. nerecznica samcza, zawilec gajowy, gajowiec żółty, turzyca palczasta, szczawik zajęczy, konwalijka dwulistna i nerecznica szerokolistna. Dominacja jodły przy silnym zwarciu ocienia dno lasu. Te czynniki nie wpływają korzystnie na rozwój roślinności. Zachowało się tutaj jednak wiele cennych i charakterystycznych dla tych warunków ekologicznych elementów flory i zbiorowisk roślinnych.Na terenie parku i otuliny zaobserwowano dotychczas 1015 gatunków roślin naczyniowych. Tylko na terenie ŚPN występuje 128; zarówno w parku jak i otulinie 731, a 156 wyłącznie w otulinie.Z rzadszych gatunków odnotowano takie jak podrzeń żebrowiec, pomocnik baldaszkowy, śmiałek pogięty oraz goryczka wąskolistna. W parku stwierdzono zespół jarzębiny świętokrzyskiej z charakterystycznymi dlań gatunkami – jarzębem pospolitym, paprotką zwyczajną i bodziszkiem cuchnącym. Z klasy mchów dominuje płonnik włosisty oraz sierpowiec haczykowaty. Inny zespół roślinny obejmuje malinę właściwą, nerecznicę krótkoostną oraz szczawik zajęczy. Oficjalne dane parku wskazują na ponad 859 gatunków roślin (w tym 35 to drzewa), 272 gatunki glonów oraz około 350 gatunków porostów.W parku znajduje się 270-letnia jodła pospolita mierząca 51 m i uważana za najwyższe drzewo w Polsce. Ogólnie drzewostany jodły w Świętokrzyskim Parku Narodowym liczą sobie od 80 do 120 lat. Zdecydowaną większość powierzchni leśnej Parku zajmują lasy bukowe i bukowo-jodłowe, duży udział mają też wyżynne bory jodłowe i wielogatunkowe lasy mieszane (grądy). Ekosystemy te zachowały bardzo wysoki stopień naturalności i doskonale funkcjonują w warunkach ochrony biernej, bez jakichkolwiek zabiegów ochronnych. Lasy Chełmowej Góry charakteryzuje natomiast duży udział w drzewostanie modrzewi, w tym z reliktowego podgatunku modrzewia polskiego (Larix decidua ssp. polonica) – najstarsze spośród modrzewi polskich mają ponad 250 lat.W parku żyje 45 gatunków ssaków; głównie sarny europejskie, jelenie oraz dziki; do tego kuna leśna, nornica ruda i mysz leśna. Występuje 14 gatunków płazów – w tym traszka górska, żaba trawna, ropucha szara oraz 6 gatunków gadów, w tym jaszczurka zwinka i padalec zwyczajny. Stwierdzono 66 gatunków ślimaków, 187 gatunków pająków oraz ponad 3000 gatunków owadów, w tym: ponad 1500 gatunków chrząszczy, blisko 1000 gatunków motyli, oraz liczni przedstawiciele innych rzędów Wśród owadów na uwagę zasługują gatunki wymienione w załączniku II dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej, będące przedmiotami ochrony w obszarze Natura 2000 Łysogóry: motyle – przeplatka aurinia i czerwończyk nieparek oraz chrząszcze: zgniotek cynobrowy i zagłębek bruzdkowany. Z ptaków odnotowano 150 gatunków, w tym 118 lęgowych. Są to m.in. dzięcioł duży, kowalik zwyczajny, zięba zwyczajna, strzyżyk zwyczajny, myszołów zwyczajny i puszczyk zwyczajny.Na grzbietach górskich występują charakterystyczne rumowiska skalne – gołoborza, nadające krajobrazowi specyficzny charakter. Największe gołoborza znajdują się na Łysej Górze (największe – 3,84 ha) i na Łysicy. Powstały one w klimacie peryglacjalnym, który stworzył korzystne warunki do wietrzenia mrozowego i tym samym dezintegracji skały macierzystej.

# data[].attributes.headline
STANISŁAW SKarkonoski Park Narodowy – park narodowy o powierzchni 5951,42 ha w województwie dolnośląskim przy granicy państwowej z Czechami, utworzony 16 stycznia 1959 roku. Powierzchnia otuliny Parku wynosi 13 093 haPrzyrodnicze walory Karkonoszy, a więc ich budowa geologiczna, doskonale widoczne elementy rzeźby polodowcowej, świat roślinny i zwierzęcy sprawiły, że już w 1910 roku powstało w Karkonoszach stanowisko komisarza ochrony przyrody, a w roku 1927 powołano straż górską. W 1933 roku utworzono w nich pierwsze rezerwaty przyrody obejmujące kotły polodowcowe i wiele pomników przyrody, głównie skałek.W parku ochronie podlegają najcenniejsze przyrodniczo i najpiękniejsze krajobrazowo tereny: torfowiska wysokie, zarośla kosówki, gołoborza, kotły polodowcowe przeobrażone niekiedy w stawy, zbiorowiska traworośli, ziołorośli, borówczysk.W Parku występuje ponad tysiąc gatunków roślin oraz wiele gatunków zwierząt leśnych (ok. 40 gatunków ssaków, m.in. bobry, sarny, lisy oraz 16 gatunków nietoperzy). Ciekawostką Parku jest muflon introdukowany na początku XX wieku z Korsyki. Ponadto żyje tu 90 gatunków ptaków, między innymi włochatka, sóweczka, cietrzew, głuszec, drozd obrożny, płochacz halny.Rośliny endemiczne:•	skalnica bazaltowa – podgatunek skalnicy darniowej (Saxifraga moschata subsp. basaltica)•	dzwonek karkonoski (Campanula bohemica)•	gnidosz sudecki (Pedicularis sudetica Willd.) – gatunek rośliny zielnej z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae)Wokół Parku wyznaczono rozległą na 13 093 ha strefę ochronną (otulinę), która obejmuje niższą i wyższą strefę lasów.Lasy Parku wykazują zróżnicowanie pionowe. W pasach dolnym i górnym (zwanych reglami) występują przede wszystkim świerki i buki oraz w mniejszej ilości: modrzewie, jawory, lipy, jarzębiny, jodły. Wyróżnia się tu również piętro kosodrzewiny, a powyżej strefę alpejskich roślin skalnych.  

# data[].attributes.subject
STANISŁAW SKarkonoski Park Narodowy – park narodowy o powierzchni 5951,42 ha w województwie dolnośląskim przy granicy państwowej z Czechami, utworzony 16 stycznia 1959 roku. Powierzchnia otuliny Parku wynosi 13 093 haPrzyrodnicze walory Karkonoszy, a więc ich budowa geologiczna, doskonale widoczne elementy rzeźby polodowcowej, świat roślinny i zwierzęcy sprawiły, że już w 1910 roku powstało w Karkonoszach stanowisko komisarza ochrony przyrody, a w roku 1927 powołano straż górską. W 1933 roku utworzono w nich pierwsze rezerwaty przyrody obejmujące kotły polodowcowe i wiele pomników przyrody, głównie skałek.W parku ochronie podlegają najcenniejsze przyrodniczo i najpiękniejsze krajobrazowo tereny: torfowiska wysokie, zarośla kosówki, gołoborza, kotły polodowcowe przeobrażone niekiedy w stawy, zbiorowiska traworośli, ziołorośli, borówczysk.W Parku występuje ponad tysiąc gatunków roślin oraz wiele gatunków zwierząt leśnych (ok. 40 gatunków ssaków, m.in. bobry, sarny, lisy oraz 16 gatunków nietoperzy). Ciekawostką Parku jest muflon introdukowany na początku XX wieku z Korsyki. Ponadto żyje tu 90 gatunków ptaków, między innymi włochatka, sóweczka, cietrzew, głuszec, drozd obrożny, płochacz halny.Rośliny endemiczne:•	skalnica bazaltowa – podgatunek skalnicy darniowej (Saxifraga moschata subsp. basaltica)•	dzwonek karkonoski (Campanula bohemica)•	gnidosz sudecki (Pedicularis sudetica Willd.) – gatunek rośliny zielnej z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae)Wokół Parku wyznaczono rozległą na 13 093 ha strefę ochronną (otulinę), która obejmuje niższą i wyższą strefę lasów.Lasy Parku wykazują zróżnicowanie pionowe. W pasach dolnym i górnym (zwanych reglami) występują przede wszystkim świerki i buki oraz w mniejszej ilości: modrzewie, jawory, lipy, jarzębiny, jodły. Wyróżnia się tu również piętro kosodrzewiny, a powyżej strefę alpejskich roślin skalnych.  

# data[].attributes.body
​Bieszczadzki Park Narodowy (Bd PN) położony jest w południowo-wschodniej Polsce, w Bieszczadach Zachodnich, będących najbardziej na zachód wysuniętą częścią Karpat Wschodnich. Powierzchnia Bieszczadzkiego Parku Narodowego wynosi aktualnie 29201,06 ha. Ekosystemy leśne zajmują 25019,68 ha, połoniny 1821,41 ha zaś po zostałe ekosystemy nieleśne 2115,18 ha, grunty pod wodami (rzeki i potoki) 78,01 ha, grunty zabudowane, drogi i inne - 166,77 ha.

Na terenie Parku stwierdzono 826 gatunków roślin naczyniowych, 301 gatunków mchów, 112 gatunków wątrobowców, 529 gatunków porostów, ok. 65 gatunków śluzowców i ok. 1300 gatunków grzybów. Gatunki górskie stanowią 25% całej flory BdPN, co jest porównywalne z udziałem tej grupy gatunków we florze znacznie wyższej Babiej Góry. Gatunki reprezentujące element wschodni (ok. 30 gat.) świadczą o przynależności Bieszczadów do Karpat Wschodnich i są unikatową cechą wyróżniającą teren BdPN w stosunku do innych polskich parków narodowych. Wśród nich wyróżniamy kilka endemitów Karpat Wschodnich: pszeniec biały, lepnica karpacka, tojad wschodniokarpacki, tojad bukowiński, tojad wiechowaty, goździk kartuzek skalny, ostróżka wyniosła wschodniokarpacka i lepnica karpacka. Bieszczadzki Park Narodowy wraz z otuliną jest najcenniejszą w Polsce i jedną z najwartościowszych w Europie ostoi zwierząt. W Bieszczadach występuje komplet dużych i średnich drapieżników oraz kopytnych, związanych od wieków z lasami Karpat. Odnotowano tutaj 284 gatunki zwierząt kręgowych: 58 ssaków, 192 ptaki, 7 gadów, 12 płazów, 14 ryb i 1 gatunek minoga. Ponadto populacje niedźwiedzia brunatnego, wilka, rysia i jelenia szlachetnego należą do najliczniejszych w kraju. Bieszczadzki Park Narodowy stanowi jedną z najcenniejszych karpackich ostoi ptaków. Dogodne warunki do życia znalazły tu rzadkie i zagrożone gatunki ptaków drapieżnych (orzeł przedni, orlik krzykliwy, trzmielojad) oraz sów (puchacz, puszczyki, sóweczka i włochatka). Orlik krzykliwy i puszczyk uralski osiągają na tym obszarze geograficznym najwyższe zagęszczenia. Ponadto w tych stosunkowo niskich górach występują gatunki ptaków górnoreglowych (orzechówka, krzyżodziób świerkowy, dzięcioł trójpalczasty) i wysokogórskich (siwarnik, płochacz halny). Z gatunków związanych z obszarami nieleśnymi, zwłaszcza ze świeżymi i wilgotnymi łąkami oraz torfowiskami, szczególnie cenny jest derkacz. Do najliczniejszych występujących gadów Bd PN należy zaskroniec zwyczajny i żmija zygzakowata. W dolinie Sanu (otulina Parku) występuje jedyna w kraju populacja węża Eskulapa. Odnotowano również pojedyncze stanowiska tego węża w granicach Bd PN. Do najliczniej występujących płazów należy traszka karpacka, salamandra plamista, kumak górski, ropucha szara i żaba trawna. Najpowszechniej występującymi rybami są strzebla potokowa i głowacz pręgopłetwy, objęte w Polsce ochroną gatunkową, stanowiące podstawę wyżywienia pstrąga potokowego, wydry, bociana czarnego. Bieszczadzki Park Narodowy chroni szereg unikatowych w skali naszego kraju gatunków bezkręgowców. Są wśród nich licznie występujące endemity karpackie jak również cenne gatunki reliktowe zamieszkujące puszczę karpacką. Na terenie parku opisano również nowe dla nauki gatunki bezkręgowców, z uwzględnieniem ich miejsc występowania jako ważnych stanowisk dokumentacyjnych
Można też zwiedzić Muzeum Przyrodnicze w Ustrzykach Dolnych.
Amelia.E.

# data[].attributes.body
Ojcowski Park Narodowy (OPN) – park narodowy w Polsce, utworzony w 1956 roku. Znajduje się w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, około 16 km od Krakowa[3]. Położony jest na obszarze czterech gmin: Skała, Jerzmanowice-Przeginia, Wielka Wieś, Sułoszowa. Zajmuje powierzchnię 21,46 km²[4].

Pod względem geograficznym znajduje się na Wyżynie Olkuskiej w południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej[5]. Obejmuje środkową część Doliny Prądnika, część Doliny Sąspowskiej wraz z przyległymi częściami wierzchowiny jurajskiej. Jest najmniejszym z polskich parków narodowych[4]. Jego symbolem jest nietoperz[3].
Bartosz L.

# data[].attributes.body
mateusz snowarski
Kampinoski Park Narodowy – polski park narodowy utworzony w 1959 roku w województwie warszawskim. 21 stycznia 2000 KPN został wpisany na światową listę rezerwatów biosfery UNESCO. Obejmuje tereny Puszczy Kampinoskiej w pradolinie Wisły, w zachodniej części Kotliny Warszawskiej.

# data[].attributes.body
Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego znajduje się nie tylko najwyższy szczyt w Polsce (Rysy, 2499 m n.p.m.), ale również największe jezioro oraz największy wodospad. Największym jeziorem jest Morskie Oko,

Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego znajduje się ponadto około 650 jaskiń. Oczywiście zdecydowana większość z nich nie jest udostępniona do zwiedzana przez turystów. Ci, którzy jednak chcą poznać tatrzańskie jaskinie, mogą odwiedzić jaskinię Mroźną (w Dolinie Kościeliska) oraz jaskinię Raptawicką, Mylną oraz Smoczą Jamę w Wąwozie Kraków.

Największą jaskinią jest natomiast Wielka Śnieżna – Wielka Limanowa, której długość korytarzy w sumie liczy około metrów. Jej głębokość wynosi 814 metrów.
Sandra S

# data[].attributes.body
Edyta K.

Znajduje się w województwie dolnośląskim,  przy granicy polsko‐czeskiej.
Nazwa Góry Stołowe pochodzi ich wyglądu: rozległe płaszczyzny urwiste ściany płaskie skalne bastiony.
Rzeźba pełna szczelin, labiryntów, blokowisk skalnych,  pojedynczych skałek o niespotykanych kształtach, czyni Góry Stołowe wyjątkowymi w skali Polski.
Występuje tu  jeleń, dzik, sarna, lis rudy, wiewiórka (czarna i ruda) , drobne gryzonie,  borsuk europejski, kuna leśna, tchórz, łasica pospolita i gronostaj europejski. Występuje tez  jeż, nietoperz,  rzadka ryjówka, orzesznica, popielica oraz koszatka leśna. Na polsko-czeskiej granicy  muflon – sprowadzony z Korsyki gatunek górskiej owcy

# data[].attributes.body
Wiktoria K...
Rudawy Janowickie, choć nie tak popularne i tłumnie odwiedzane jak pobliskie Karkonosze czy Góry Stołowe, stanowią prawdziwą gratkę dla turystów. Górskie szlaki, cuda przyrody i zabytki architektury spotyka się tu na każdym kroku, więc warto dobrze zaplanować wycieczkę, by niczego nie przegapić.
Ma on dużo punktu widokowych:
Punkty widokowe
- Sokolik
- Krzyżna Góra
- Ostra Mała
- Starościńskie Skały

# data[].attributes.headline
zespół przyrodniczo-krajobrazowy źródła neru 

# data[].attributes.subject
zespół przyrodniczo-krajobrazowy źródła neru 

# data[].attributes.body
Piotr M. nie mam zdjęcia

# data[].attributes.body
Polski park narodowy położony w północno-wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 11 sierpnia 1932 r. Jest drugi utworzonym w Polsce po Pienińskim Parku Narodowym park narodowy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie. Znany z ochrony najlepiej zachowanego fragmentu Puszczy Białowieskiej, ostatniego w Europie fragmentu lasu pierwotnego oraz liczącej kilkaset sztuk, największej na świecie wolnościowej populacji żubra. Siedzibą dyrekcji parku jest Białowieża. Obecnie w skład parku wchodzą trzy jednostki administracyjne: Obręb Ochronny Orłówka, Obręb Ochronny Hwoźna i Ośrodek Hodowli Żubrów (z trzema rezerwatami hodowlanymi i Rezerwatem Pokazowym Żubrów). Od 1972 roku obszar Ochrony Ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego USESCO jako obszar o dużym znaczeniu dla kultury i dziedzictwa ludzkości.
Julia. J

# data[].attributes.body
Został on utworzony dla zachowania w niezmienionym pięknie systemu jezior przymorskich, bagien, torfowisk, łąk, nadmorskich borów, i lasów, a przede wszystkim wydmowego pasa mierzei z unikatowymi w Europie wydmami ruchomymi. O randze i wartości przyrodniczej SPN świadczy fakt umieszczenia go w międzynarodowej sieci obszarów chronionych takich jak:
HELCOMBSPA, Światowy Rezerwat Przyrody czy obszar wodno-błotny Ramsar.
Agnieszka K, nauczyciel