# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

# data[].attributes.headline
Τι θα συμβεί όταν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

# data[].attributes.subject
Τι θα συμβεί όταν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

# data[].attributes.attachment_link.title
Brexit explained: what happens when the UK leaves the EU?

# data[].attributes.headline
Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης-Διευρύνσεις (Συνοπτική παρουσίαση)

# data[].attributes.subject
Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης-Διευρύνσεις (Συνοπτική παρουσίαση)

# data[].attributes.attachment_link.title
Ευρωπαϊκή Ένωση Διεύρυνση

# data[].attributes.headline
Ηνωμένο Βασίλειο: Πώς φτάσαμε στο Brexit, μύθοι και αλήθειες.

# data[].attributes.subject
Ηνωμένο Βασίλειο: Πώς φτάσαμε στο Brexit, μύθοι και αλήθειες.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από τότε που ανέλαβα τα καθήκοντά μου στην Ελλάδα, οπουδήποτε πηγαίνω, δέχομαι ερωτήσεις, γνώμες και πολύ συναίσθημα για την απόφαση των συμπολιτών μου για το Brexit - είναι, όντως, ένα θέμα που απαιτεί κάποια ανάλυση, από πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Και καθώς πλησιάζει η κρίσιμη ψηφοφορία στο βρετανικό Κοινοβούλιο την ερχόμενη εβδομάδα, πληθαίνουν οι απόψεις και οι αναλύσεις γύρω από το Brexit - πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες φιλοξενούνται στις σελίδες της "Καθημερινής". Υπάρχει μια μερίδα σχολιαστών που ερμηνεύει το Brexit ως εκδήλωση της ανόδου του λαϊκισμού και της ρατσιστικής Ακροδεξιάς, η οποία φαίνεται να κερδίζει έδαφος στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια απολύτως λαθεμένη ανάγνωση της βρετανικής περίπτωσης.

Γι' αυτό και θέλησα ενόψει της ψηφοφορίας στη Βουλή των Κοινοτήτων την ερχόμενη εβδομάδα να μοιραστώ με τους αναγνώστες της "Καθημερινής" κάποιες σκέψεις για το πώς φτάσαμε εδώ και τι σημαίνει αυτό για τη μελλοντική μας σχέση. Επειδή πιστεύω ότι όσο περισσότερο κατανοητή γίνει η πορεία που μας οδήγησε στο Brexit τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για μια ομαλή έξοδο και μια εποικοδομητική μελλοντική εταιρική σχέση συνεργασίας την οποία επιθυμούν και για την οποία εργάζονται τόσοι πολλοί από τους Ευρωπαίους εταίρους μας - συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Η ιδιαίτερη σχέση του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι προϊόν μόνο της τελευταίας διετίας. Τη δεκαετία του 1960 αναζητήσαμε μια στενότερη σχέση βασισμένη στο εμπόριο με την τότε Κοινή Αγορά, μετέπειτα ΕΟΚ, και τελικά ενταχθήκαμε το 1973.

Εκτοτε, αναπτύχθηκε σταδιακά μια ένταση γύρω από την κατεύθυνση της Ενωσης: Από τη μια πλευρά, η πλειοψηφία των εταίρων μας και ειδικότερα οι μεγάλες χώρες στην ηπειρωτική Ευρώπη προέκρινε μια πιο ομοσπονδιακή κατεύθυνση. Από την άλλη, υπήρχε η πιο πρακτική, συνεργατική ιδέα της Βρετανίας για την ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η Βρετανία συνέχιζε να πιέζει για την εμβάθυνση της εμπορικής σχέσης, μέσω της ανάπτυξης της Ενιαίας Αγοράς για παράδειγμα και για τη διεύρυνση με την εισδοχή νέων μελών. Το Ηνωμένο Βασίλειο έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην επίτευξη και των δύο αυτών πολύ σημαντικών ευρωπαϊκών στόχων.

Αλλά ταυτόχρονα, το Ηνωμένο Βασίλειο αντιστάθηκε συχνά στην τάση του να γίνει μια "όλο και στενότερη Ενωση", όπως επίσημα διατυπώθηκε στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Η τάση αυτή εκφράστηκε παραδειγματικά με την κατάργηση του εθνικού δικαιώματος βέτο στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τη δημιουργία της ΟΝΕ.

Στη Βρετανία η Ευρώπη με αυτή τη μορφή άρχισε να γίνεται αντιληπτή ως κάτι που οδηγούσε σε απώλεια εθνικού ελέγχου, που υπέτασσε την κυριαρχία του Κοινοβουλίου στις αποφασιστικές αρμοδιότητες της Κοινότητας. Επρόκειτο για μια εξέλιξη με την οποία πολλοί συμπατριώτες μου δεν ένιωθαν άνετα και τη θεωρούσαν ξένη με την υπερήφανη ιστορία μας στην οποία η έννοια της ανεξαρτησίας και η δημοκρατική κοινοβουλευτική μας παράδοση είχαν περίοπτη θέση.

Σε αυτό το πνεύμα, η ένταξη στην Ευρωζώνη, το επόμενο βήμα στο μονοπάτι της ολοκλήρωσης, ήταν ένα βήμα που το Ηνωμένο Βασίλειο δεν εξέτασε σοβαρά για πολύ. Και το γεγονός ότι η Ενιαία Αγορά σήμαινε επίσης και ελευθερία στη μετακίνηση, δηλαδή απώλεια ελέγχου στη μεταναστευτική πολιτική και στην πολιτική για τα σύνορα, άρχισε να γίνεται σημαντικό ζήτημα, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο ένιωθε τις επιπτώσεις του.

Βεβαίως, δεν αισθάνονταν, ούτε αισθάνονται όλοι έτσι στη Βρετανία. Ομως, δημιουργήθηκαν ισχυρές εντάσεις στην κοινωνία που με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων γνώσης θα μπορούσε να πει κανείς ότι αναπόφευκτα θα απαιτούσε αργά ή γρήγορα κάποιου είδους εκτόνωση.

Αυτό έκανε τον Ντέιβιντ Κάμερον να επαναδιαπραγματευθεί τη σχέση της Βρετανίας με την Ε.Ε. σε ορισμένους αλλά σημαντικούς τομείς και να θέσει την πρόταση για τη νέα σχέση της χώρας με την Ε.Ε. στην κρίση των πολιτών του Η.Β. το 2016, όπως είχε δεσμευθεί προεκλογικά. Tα υπόλοιπα, όπως λένε, είναι ιστορία.

Γιατί ψήφισαν οι Βρετανοί με τον τρόπο που ψήφισαν; Κανείς δεν μπορεί να εικάσει τι οδηγεί έναν πολίτη στη μυστικότητα του παραβάν να ψηφίσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι αλήθεια. Αλλά οι σχετικές εκστρατείες και οι δημοσκοπήσεις μπορούν να μας δώσουν μια ιδέα.

Μερικοί, ειδικά στις φτωχές περιοχές του Η.Β. ήθελαν να στείλουν ένα μήνυμα στις λεγόμενες "ελίτ" και το "κατεστημένο" ότι δεν τους έπειθε η ατζέντα τους και τα οράματά τους. Επίσης, ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για το γεγονός ότι δεν είχαν δει όλες οι περιοχές της χώρας τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης. Σίγουρα κάποιες λαϊκιστικές πολιτικές προσεγγίσεις επωφελήθηκαν από το ρεύμα αυτό.

Μερικοί ήταν δυσαρεστημένοι από το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε δώσει τόσο πολλά χρήματα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και μετά τις μαζικές εισροές μεταναστών κυρίως από νέα κράτη-μέλη τις τελευταίες δεκαετίες ήθελαν να ελεγχθούν περισσότερο αυτές οι ροές.

Αλλά για πολλούς -ίσως περισσότερο ψηφοφόρους μεγαλύτερης ηλικίας που θυμούνταν τη χώρα πριν από την περίοδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης- το ζήτημα της κυριαρχίας ήταν το πιο σημαντικό. Το σύνθημα της εκστρατείας υπέρ της Αποχώρησης "take back control" μίλησε κατευθείαν σ' αυτούς τους ανθρώπους.

Το Brexit μοιάζει συχνά ακατανόητο και προκαλεί απογοήτευση σε πολλούς Ελληνες. Ομως, ειδικά γι' αυτή τη θέση του "take back control" συνάντησα πολλές φορές στην Ελλάδα συμπάθεια και κατανόηση. Για σχεδόν μία δεκαετία την εποχή των μνημονίων, ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής οικονομικής αλλά και κοινωνικής πολιτικής καθοριζόταν εν πολλοίς απέξω: από τις Βρυξέλλες, την τρόικα, τον ESM. Στην ομιλία του για την έξοδο της χώρας από το τρίτο πρόγραμμα ο Ελληνας πρωθυπουργός υπογράμμισε, καθόλου τυχαία, ότι για πρώτη φορά τα τελευταία εννέα χρόνια μια ελληνική κυβέρνηση είναι πλέον σε θέση να εφαρμόζει το δικό της πρόγραμμα και τις δικές της πολιτικές. Παρά τη σημαντική υποστήριξη της Ευρώπης στην Ελλάδα κατά την περίοδο της κρίσης, το μήνυμα αυτό είχε, προφανώς, μεγάλη απήχηση εδώ. Είναι η ίδια ισχυρή επιθυμία και το ίδιο συναίσθημα -σε πολύ διαφορετικές συνθήκες, βεβαίως- που είχαν πολλοί από τους συμπατριώτες μου που ψήφισαν υπέρ του Brexit.

Είναι η ίδια αρχή που παραμένει εξαιρετικά σημαντική και τώρα που βρισκόμαστε σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι για το Brexit: και για τη βρετανική κυβέρνηση που υπογράμμισε τη σημασία του ελέγχου του μεταναστευτικού συστήματος και τη δυνατότητα σύναψης εμπορικών συμφωνιών, αλλά και για το βρετανικό Κοινοβούλιο όπου υπάρχει βαθιά ανησυχία για την ενδεχόμενη απώλεια ελέγχου ενός αναπόσπαστου μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, της Βορείου Ιρλανδίας.

Οπότε, ναι, σεβόμενη την απόφαση του βρετανικού λαού, η σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Eνωση πρόκειται, και πρέπει, να αλλάξει ριζικά. Oμως, σκέφτομαι ότι αυτό που έχει σημασία για όλους μας είναι η διασφάλιση μιας στενής, αρμονικής σχέσης Ευρωπαϊκής Eνωσης και Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και Ηνωμένου Βασιλείου - Ελλάδας, η οποία θα συνεχιστεί όπως σήμερα. Μια σχέση που βεβαίως θα φέρει αλλαγές, αλλά και θα διασφαλίσει στο μέγιστο δυνατό το μέλλον ευημερίας και ασφάλειας που αξίζουν όλοι οι πολίτες μας.

Αλλά παρά την αλλαγή αυτή θα συνεχίσουμε να είμαστε δραστήριοι και αποτελεσματικοί στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε έναν κόσμο με περισσότερη ασφάλεια, ευημερία και δικαιοσύνη. Γιατί δεν είναι μόνο το Brexit που φέρνει αλλαγές. Ο κόσμος γίνεται όλο και πιο απρόβλεπτος. Η καθιερωμένη τάξη και ισορροπία ισχύος, την οποία είχαμε συνηθίσει εδώ και δεκαετίες, αλλάζει.

Θέλουμε και πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε αυτή τη φιλοδοξία μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, φυσικά και με την Ελλάδα - έναν από τους παλαιότερους και πιο πολύτιμους συμμάχους μας. Ξέρουμε ότι μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε πραγματικά αποτελεσματικοί και πετυχημένοι. Και υπολογίζουμε στην υποστήριξη της Ελλάδος για να βρούμε τους δρόμους και τους τρόπους στην Ευρώπη ώστε να κάνουμε αυτή τη φιλοδοξία πραγματικότητα.
* Η κ. Κέιτ Σμιθ είναι πρέσβειρα του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αποψη: Πώς φτάσαμε στο Brexit, μύθοι και αλήθειες, ΚΕΪΤ ΣΜΙΘ* | Kathimerini

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τότε που ανέλαβα τα καθήκοντά μου στην Ελλάδα, οπουδήποτε πηγαίνω, δέχομαι ερωτήσεις, γνώμες και πολύ συναίσθημα για την απόφαση των συμπολιτών μου για το Brexit - είναι, όντως, ένα θέμα που απαιτεί κάποια ανάλυση, από πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες.

# data[].attributes.headline
Τα 28 κράτη-μέλη της Ε. Ε. (πριν την αποχώρηση της Αγγλίας)

# data[].attributes.subject
Τα 28 κράτη-μέλη της Ε. Ε. (πριν την αποχώρηση της Αγγλίας)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ - ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

# data[].attributes.headline
Η πορεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (βίντεο)

# data[].attributes.subject
Η πορεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (βίντεο)

# data[].attributes.attachment_link.title
#GR40EC - Η πορεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

# data[].attributes.headline
2010 εως σήμερα

# data[].attributes.subject
2010 εως σήμερα

# data[].attributes.body
Μια δεκαετία προκλήσεων.
Τελευταία διεύρυνση (2013)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ευρωπαϊκή Ένωση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μια δεκαετία προκλήσεων

Η παγκόσμια οικονομική κρίση πλήττει σκληρά την Ευρώπη. Η ΕΕ βοηθά ορισμένες χώρες να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και θεσπίζει μια "τραπεζική ένωση" με σκοπό τη δημιουργία ασφαλέστερου και πιο αξιόπιστου τραπεζικού τομέα. Τον Δεκέμβριο του 2012 απονέμεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Νόμπελ Ειρήνης. Η Κροατία γίνεται το 28ο μέλος της ΕΕ το 2013. Η κλιματική αλλαγή παραμένει στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης και οι ηγέτες συμφωνούν στη μείωση των επιβλαβών εκπομπών. Το 2014 διεξάγονται οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εκλέγονται περισσότεροι ευρωσκεπτικιστές. Αποφασίζεται μια νέα πολιτική ασφαλείας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία. Ο θρησκευτικός εξτρεμισμός εντείνεται στη Μέση Ανατολή και σε διάφορες χώρες και περιοχές σε όλον τον κόσμο. Οδηγεί σε κοινωνική αναταραχή και πολέμους, που αναγκάζουν πολλούς ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους και να αναζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη. Η ΕΕ δεν αντιμετωπίζει μόνο το πρόβλημα της φροντίδας των προσφύγων, αλλά γίνεται και στόχος πολλών τρομοκρατικών επιθέσεων.

2010

Μετά την οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008, ορισμένες χώρες έχουν προβλήματα με τα δημόσια οικονομικά τους. Οι 16 χώρες της Ευρωζώνης διαμορφώνουν ένα σχέδιο για να τις βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τα ελλείμματά τους.

Μάρτιος 2011

Στη Συρία ξεσπούν διαδηλώσεις υπέρ της Δημοκρατίας. Μετά από ένοπλη επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας κατά διαδηλωτών, η βία κλιμακώνεται και σχηματίζονται ομάδες ανταρτών εναντίον της κρατικής εξουσίας. Ξεκινά εμφύλιος πόλεμος στη Συρία που θα κυριαρχήσει στην παγκόσμια πολιτική σκηνή για πολλά χρόνια.

Οκτώβριος 2011

Η εκτόξευση των δύο πρώτων δορυφόρων Galileo φέρνει την ΕΕ ακόμη πλησιέστερα στο στόχο της, δηλαδή την απόκτηση δικού της συστήματος πλοήγησης μέσω δορυφόρου. Το σύστημα "Galileo" θα συμβάλει στη βελτίωση των μεταφορών, των υπηρεσιών διάσωσης, των τραπεζικών συναλλαγών και της ηλεκτροδότησης.

Απρίλιος 2012

Αρχίζει να λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, η οποία παρέχει στους πολίτες τη δυνατότητα να προτείνουν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη θέσπιση νομοθεσίας.

10 Δεκεμβρίου 2012

Απονέμεται στην ΕΕ το Νόμπελ Ειρήνης για την -60ετή και πλέον- συμβολή της στην προαγωγή της ειρήνης και της συμφιλίωσης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη.

11 Μαρτίου 2013

Λήγει η περίοδος σταδιακής κατάργησης των δοκιμών καλλυντικών προϊόντων σε ζώα, που σημαίνει ότι τα καλλυντικά που δοκιμάζονται σε ζώα δεν θα μπορούν πλέον να κυκλοφορούν στην αγορά της ΕΕ.

1 Ιουλίου 2013

Η Κροατία προσχωρεί στην ΕΕ και γίνεται το 28ο μέλος της.

Κράτη μέλη: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Δανία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία, Τσεχική Δημοκρατία, Κύπρος, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Μάλτα, Πολωνία, Σλοβενία, Σλοβακία, Βουλγαρία και Ρουμανία.

Νέο κράτος μέλος: Κροατία.

Υποψήφιες προς ένταξη χώρες και δυνάμει υποψήφιες χώρες: Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο και Τουρκία.

22 Φεβρουαρίου 2014

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας ανατρέπεται από το Κοινοβούλιο της χώρας μετά από πολύμηνες λαϊκές διαδηλώσεις και αναταραχές. Οι σχέσεις της χώρας με την ΕΕ και τη Ρωσία βρίσκονται στο επίκεντρο μιας μακράς περιόδου αβεβαιότητας. Η Κριμαία, που αποτελεί μέρος της Ουκρανίας, προσαρτάται παράνομα από τη Ρωσία. Η ΕΕ καταδικάζει αυτή την ενέργεια.

15 Ιουλίου 2014

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγει τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ως πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου.

Οκτώβριος 2014

Οι ηγέτες της ΕΕ δεσμεύονται να χορηγήσουν 1 δισ. ευρώ για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική, κυρίως στη Γουινέα, τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πιο περίπλοκη επιδημία του ιού Έμπολα, ο οποίος εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1976. Στα τέλη του 2015 ο ιός εξαλείφεται σχεδόν στις χώρες αυτές.

26 Νοεμβρίου 2014

Η Επιτροπή ανακοινώνει ένα επενδυτικό σχέδιο 315 δισ. ευρώ με σκοπό τη δημιουργία 1,3 εκατ. νέων θέσεων εργασίας.

Ιούλιος 2015

Η Ελλάδα είναι η χώρα της ΕΕ που πλήττεται δριμύτερα από την οικονομική κρίση. Οι συζητήσεις για μεταρρυθμίσεις στη χώρα και η στήριξη από την ΕΕ οδηγούν σε μια νέα συμφωνία.

13 Νοεμβρίου 2015

130 άτομα χάνουν τη ζωή τους σε τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Λίγο αργότερα, οι υπουργοί της ΕΕ συμφωνούν στη λήψη αυστηρότερων μέτρων για την ασφάλεια των συνόρων γύρω από τη ζώνη Σένγκεν, όπου δεν απαιτούνται διαβατήρια.

Δεκέμβριος 2015

Στο τέλος του 2015, περίπου ένα εκατομμύριο αιτούντες άσυλο έχουν φτάσει στην Ευρώπη. Πολλοί από αυτούς προσπαθούν να ξεφύγουν από τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία και έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας. Οι ηγέτες της ΕΕ εντείνουν τις προσπάθειες για ενίσχυση των ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα και μείωση του αριθμού των αιτούντων άσυλο σε συνεργασία με γειτονικά κράτη, όπως η Τουρκία.

Δεκέμβριος 2015

Σε μια διάσκεψη για το κλίμα στο Παρίσι, 195 χώρες συμφωνούν να περιορίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη σε κάτω από 2 °C.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
11η σεπτεμβρίου

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ειρηνευτικές πρωτοβουλίε

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πρωτόκολλο του κυότο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
υπερθέρμανση του πλανήτη

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κινούμενος χάρτης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ευρωπαϊκή επιτροπή

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
θεσμικά όργανα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ευρωπαϊκή ένωση

# data[].attributes.attachment_link.title
Μια δεκαετία ευκαιριών και προκλήσεων | Ευρωπαϊκή Ένωση

# data[].attributes.attachment_link.description
Η παγκόσμια οικονομική κρίση πλήττει σκληρά την Ευρώπη. Η ΕΕ βοηθά ορισμένες χώρες να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και θεσπίζει μια "τραπεζική ένωση" με σκοπό τη δημιουργία ασφαλέστερου και πιο αξιόπιστου τραπεζικού τομέα. Τον Δεκέμβριο του 2012 απονέμεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Νόμπελ Ειρήνης. Η Κροατία γίνεται το 28ο μέλος της ΕΕ το 2013.

# data[].attributes.body
Η μεγαλύτερη διεύρυνση (2004)
Επόμενη διεύρυνση (2007)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Further expansion

The euro is now the new currency for many Europeans. During the decade more and more countries adopt the euro. 11 September 2001 becomes synonymous with the 'War on Terror' after hijacked airliners are flown into buildings in New York and Washington. EU countries begin to work much more closely together to fight crime. The political divisions between east and west Europe are finally declared healed when no fewer than 10 new countries join the EU in 2004, followed by Bulgaria and Romania in 2007. A financial crisis hits the global economy in September 2008. The Treaty of Lisbon is ratified by all EU countries before entering into force in 2009. It provides the EU with modern institutions and more efficient working methods.

11 September 2001

Hijacked airliners are flown into the twin towers of the World Trade Center in New York and the Pentagon building in Washington. Nearly 3 000 people die. The EU countries stand firmly alongside the United States in the fight against international terror.

1 January 2002

Euro notes and coins become the legal currency in 12 EU countries. Printing, minting and distributing them is a major logistical operation. More than 80 billion coins are involved. Notes are the same for all countries. Coins have one common face, giving the value, while the other carries a national emblem. All circulate freely. Using Finnish (or any other) euro coin to buy a Madrid metro ticket is something we soon take for granted.

2003

The communications revolution continues. Many schools and homes now have high-speed access to the Internet. Text messages are the favourite way for people to stay in touch with each other. Later in the decade, people begin to communicate widely through social media, and to use smartphones.

31 March 2003

As part of its foreign and security policy, the EU takes on peacekeeping operations in the Balkans, firstly in the former Yugoslav Republic of Macedonia, and then in Bosnia and Herzegovina. In both cases, EU-led forces replace NATO units. Internally, the EU agrees to create an area of freedom, security and justice for all citizens by 2010.

1 May 2004

Eight countries of central and eastern Europe - the Czech Republic, Estonia, Hungary, Latvia, Lithuania, Poland, Slovakia and Slovenia- join the EU, finally ending the division of Europe decided by the 'Great Powers' 60 years earlier at the Yalta Conference in the Crimea. Cyprus and Malta also become members.

Member States: Germany, France, Italy, the Netherlands, Belgium, Luxembourg, Denmark, Ireland, United Kingdom, Greece, Spain, Portugal, Austria, Finland and Sweden.

New Member States: Czech Republic, Cyprus, Estonia, Latvia, Lithuania, Hungary, Malta, Poland, Slovenia and Slovakia.

Candidate Countries: Bulgaria, Romania and Turkey.

29 October 2004

The 25 EU countries sign a Treaty establishing a 'European constitution'. It is designed to streamline democratic decision-making and management in an EU of 25 and more countries. When voters in France and the Netherlands reject the constitution in June 2005, EU leaders declare a 'period of reflection'.

16 February 2005

The Kyoto Protocol, an international treaty to limit global warming and cut emissions of greenhouse gases, comes into force. The EU has consistently taken the lead in efforts to reduce the impact of climate change. The United States is not party to the Protocol.

1 January 2007

Two more countries from eastern Europe - Bulgaria and Romania - join the EU, bringing the number of Member States to 27. Croatia, the former Yugoslav Republic of Macedonia and Turkey are also candidates for future membership.

Member States: Germany, France, Italy, the Netherlands, Belgium, Luxembourg, Denmark, Ireland, United Kingdom, Greece, Spain, Portugal, Austria, Finland, Sweden, Czech Republic, Cyprus, Estonia, Latvia, Lithuania, Hungary, Malta, Poland, Slovenia and Slovakia.

New Member States: Bulgaria and Romania.

Candidate countries: Croatia, the former Yugoslav Republic of Macedonia, and Turkey.

13 December 2007

The 27 EU countries sign the Treaty of Lisbon, which amends the previous treaties. It is designed to make the EU more democratic, efficient and transparent, and thereby able to tackle global challenges such as climate change, security and sustainable development. The Treaty of Lisbon is ratified by all EU countries before entering into force on 1 December 2009.

September 2008

A major financial crisis hits the world economy. The problems start with mortgage loans in the United States. Several European banks also experience difficulties. The crisis leads to closer economic cooperation between EU countries.

# data[].attributes.attachment_link.description
The euro is now the new currency for many Europeans. During the decade more and more countries adopt the euro. 11 September 2001 becomes synonymous with the 'War on Terror' after hijacked airliners are flown into buildings in New York and Washington. EU countries begin to work much more closely together to fight crime.

# data[].attributes.body
Μια Ευρώπη χωρίς σύνορα
1995-4η διεύρυνση:
Αυστρία,Φινλανδία,Σουηδία

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ευρωπαϊκή Ένωση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μια Ευρώπη χωρίς σύνορα

Με την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι αναπτύσσουν στενότερες σχέσεις γειτνίασης. Το 1993 η ενιαία αγορά ολοκληρώνεται με τις "τέσσερις ελευθερίες", δηλαδή την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, υπηρεσιών, προσώπων και κεφαλαίων. Τη δεκαετία του 1990 υπογράφονται επίσης δύο Συνθήκες: η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 1993, και η Συνθήκη του Άμστερνταμ, το 1999. Οι Ευρωπαίοι ενδιαφέρονται για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και για τη θέσπιση κοινών μέτρων σχετικά με την ασφάλεια και την άμυνα. Το 1995 η ΕΕ υποδέχεται τρία ακόμη νέα μέλη: την Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία. Ένα μικρό χωριό του Λουξεμβούργου δίνει το όνομά του στις συμφωνίες του Σένγκεν, οι οποίες επιτρέπουν σταδιακά στους πολίτες να ταξιδεύουν χωρίς έλεγχο διαβατηρίων στα σύνορα. Εκατομμύρια νέοι σπουδάζουν σε άλλες χώρες με τη στήριξη της ΕΕ. Η επικοινωνία γίνεται ευκολότερη, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να χρησιμοποιούν τα κινητά τηλέφωνα και το διαδίκτυο.

1991

Στα Βαλκάνια, ξεκινά η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι συγκρούσεις ξεσπούν αρχικά στη Σλοβενία και την Κροατία, και στη συνέχεια στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου Σέρβοι, Κροάτες και Μουσουλμάνοι εμπλέκονται σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο.

7 Φεβρουαρίου 1992

Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση υπογράφεται στο Μάαστριχτ στις Κάτω Χώρες. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα της ιστορίας της ΕΕ, δεδομένου ότι θεσπίζονται σαφείς κανόνες για το μελλοντικό ενιαίο νόμισμα και για την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, καθώς και για τη στενότερη συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη, η "Ευρωπαϊκή Ένωση" έχει επίσημα δημιουργηθεί.

1 Ιανουαρίου 1993

Δημιουργείται η ενιαία αγορά και οι τέσσερις ελευθερίες της. Η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, υπηρεσιών, προσώπων και κεφαλαίων είναι πλέον πραγματικότητα. Από το 1986 μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί πάνω από 200 νόμοι για τη φορολογική πολιτική, τις επιχειρήσεις, τα επαγγελματικά προσόντα και άλλα εμπόδια στο άνοιγμα των συνόρων. Η ελεύθερη κυκλοφορία ορισμένων υπηρεσιών καθυστερεί.

1 Ιανουαρίου 1995

Η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία προσχωρούν στην ΕΕ. Τα 15 κράτη μέλη καλύπτουν πλέον το σύνολο σχεδόν της Δυτικής Ευρώπης.

Κράτη μέλη: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Δανία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία.

Νέα κράτη μέλη: Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία.

Κατάλογος των κρατών μελών της ΕΕ και ημερομηνία προσχώρησής τους
26 Μαρτίου 1995

Η συμφωνία του Σένγκεν τίθεται σε εφαρμογή σε επτά χώρες: Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Ισπανία. Οι ταξιδιώτες ανεξαρτήτως υπηκοότητας μπορούν να ταξιδεύουν μεταξύ όλων αυτών των χωρών χωρίς έλεγχο διαβατηρίων στα σύνορα. Και άλλες χώρες έχουν προσχωρήσει από τότε στον άνευ διαβατηρίων χώρο του Σένγκεν.

17 Ιουνίου 1997

Υπογράφεται η Συνθήκη του Άμστερνταμ. Βασίζεται στα επιτεύγματα της Συνθήκης του Μάαστριχτ, και προτείνει σχέδια για μεταρρυθμίσεις στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, ώστε να ενισχυθεί η φωνή της Ευρώπης στον κόσμο και να διατεθούν περισσότεροι πόροι στην απασχόληση και στα δικαιώματα των πολιτών.

13 Δεκεμβρίου 1997

Οι ηγέτες της ΕΕ συμφωνούν να ξεκινήσουν διαδικασία διαπραγματεύσεων προσχώρησης με 10 χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης: Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία. Περιλαμβάνονται επίσης τα νησιά της Μεσογείου Κύπρος και Μάλτα. Το 2000, η τροποποίηση των Συνθηκών που συμφωνήθηκε στη Νίκαια ανοίγει τον δρόμο για τη διεύρυνση της ΕΕ, με τη μεταρρύθμιση των κανόνων ψηφοφορίας.

1 Ιανουαρίου 1999

Το ευρώ καθιερώνεται σε 11 χώρες (το 2001 προστίθεται και η Ελλάδα) μόνο για εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα του ευρώ θα έρθουν αργότερα. Οι χώρες της Ευρωζώνης είναι η Αυστρία, το Βέλγιο, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Η Δανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο αποφασίζουν να μείνουν εκτός Ευρωζώνης προς το παρόν.

Τέλη της δεκαετίας του 1990

Η κινητή τηλεφωνία και το διαδίκτυο αρχίζουν να αλλάζουν τον τρόπο επικοινωνίας. Η τεχνολογία στην οποία βασίζονται και τα δύο είναι ευρωπαϊκή. Οι νέοι ταξιδεύουν περισσότερο και οι φοιτητές περνούν συχνά έναν χρόνο χωρίς σπουδές για να γνωρίσουν τον κόσμο, ενώ το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τους βοηθά να διατηρούν τις επαφές τους με τη χώρα τους.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ανατολική ευρώπη

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γιουγκοσλαβία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συνθήκη για την ευρωπαϊκή

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συνθήκη του μάαστριχτ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ενιαία αγορά

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κινούμενος χάρτης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συνθήκη του άμστερνταμ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συμφωνία του σένγκεν

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ευρωπαϊκή επιτροπή

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ευρωπαϊκή ένωση

# data[].attributes.attachment_link.title
Μια Ευρώπη χωρίς σύνορα | Ευρωπαϊκή Ένωση

# data[].attributes.attachment_link.description
Με την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι αναπτύσσουν στενότερες σχέσεις γειτνίασης. Το 1993 η ενιαία αγορά ολοκληρώνεται με τις "τέσσερις ελευθερίες", δηλαδή την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, υπηρεσιών, προσώπων και κεφαλαίων. Τη δεκαετία του 1990 υπογράφονται επίσης δύο Συνθήκες: η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 1993, και η Συνθήκη του Άμστερνταμ, το 1999.

# data[].attributes.headline
Η μορφή της Ευρώπης αλλάζει – η πτώση του Τείχους του Βερολίνου

# data[].attributes.subject
Η μορφή της Ευρώπης αλλάζει – η πτώση του Τείχους του Βερολίνου

# data[].attributes.body
1981-Ελλάδα
1986-Ιβηρική Διεύρυνση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The changing face of Europe - the fall of the Berlin Wall

The Polish trade union, Solidarność, and its leader Lech Walesa, become household names across Europe and the world following the Gdansk shipyard strikes in the summer of 1980. In 1981, Greece becomes the 10th member of the EU and Spain and Portugal follow five years later. In 1986 the Single European Act is signed. This is a treaty which provides the basis for a vast six-year programme aimed at sorting out the problems with the free-flow of trade across EU borders and thus creates the 'Single Market'. There is major political upheaval when, on 9 November 1989, the Berlin Wall is pulled down and the border between East and West Germany is opened for the first time in 28 years, this leads to the reunification of Germany when both East and West Germany are united in October 1990.

In summer 1980, shipyard workers in the Polish city of Gdansk, led by Lech Walesa, strike for more rights. Other strikes follow across the country. In August, the government capitulates and Solidarność is created as an independent trade union. The government gradually reasserts its power and imposes martial law in December 1981, ending Poland's brief encounter with people power. But the seeds have been sown for later.

Member States: Germany, France, Italy, the Netherlands, Belgium, Luxembourg, Denmark, Ireland and the United Kingdom.

New Member State: Greece.

28 February 1984

Computers and automation are changing the way we live and work. To stay in the forefront of innovation, the EU adopts the 'Esprit' programme in 1984 as the first of many research and development programmes it has since funded.

Member States: Germany, France, Italy, the Netherlands, Belgium, Luxembourg, Denmark, Ireland, United Kingdom and Greece.

New Member States: Spain and Portugal.

17 February 1986

Although customs duties disappeared in 1968, trade is not flowing freely across EU borders. The main obstacles are differences in national regulations. The Single European Act of 1986 launches a vast six-year programme to sort these out. The Act also gives the European Parliament more say and strengthens EU powers in environmental protection.

15 June 1987

The EU launches the 'Erasmus' programme to fund university students wishing to study for up to a year in another European country. More than 2 million young people have benefited from this and similar EU schemes.

The collapse of communism across central and eastern Europe, which began in Poland and Hungary, is symbolised by the fall of the Berlin Wall in 1989. Faced by a mass exodus of its citizens to West, the East German government throws open the gates. Germany is united after more than 40 years, and its eastern part joins the EU (October 1990).

# data[].attributes.attachment_link.title
The changing face of Europe - the fall of the Berlin Wall | European Union

# data[].attributes.attachment_link.description
The Polish trade union, Solidarność, and its leader Lech Walesa, become household names across Europe and the world following the Gdansk shipyard strikes in the summer of 1980. In 1981, Greece becomes the 10th member of the EU and Spain and Portugal follow five years later. In 1986 the Single European Act is signed.

# data[].attributes.headline
Πρώτη Διεύρυνση (1973)

# data[].attributes.subject
Πρώτη Διεύρυνση (1973)

# data[].attributes.headline
Ευρωπαϊκή Ένωση-Η αρχή ενός ισχυρού εγχειρήματος

# data[].attributes.subject
Ευρωπαϊκή Ένωση-Η αρχή ενός ισχυρού εγχειρήματος