# data[].attributes.headline
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς: αίτια και θεραπεία.

# data[].attributes.subject
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς: αίτια και θεραπεία.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γράφει: Κανελλόπουλος Αναστάσιος
Χειρουργός - Οφθαλμίατρος,
Καθηγητής Οφθαλμολογίας Παν/μίου Νέας Υόρκης
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς είναι ο διαχωρισμός του αμφιβληστροειδούς από τους υποκείμενους (εξωτερικούς του) ιστούς. Οι πιο πολλές αποκολλήσεις αμφιβληστροειδούς οφείλονται σε ρωγμές ή/και οπές που προκείπτουν στην περιφερειά του. Αυτό συμβαίνει όταν το υαλώδες αποχωρίζεται από τον αμφιβληστροειδή κυρίως περιφερικά.​
Το εσωτερικό του ματιού είναι γεμάτο με ένα πυκνό υγρό σε μορφή gel που λέγεται υαλώδες. Βοηθά κυρίως στη διατροφή και την προφύλαξη. Καθώς μεγαλώνουμε, το υαλοειδές εκφυλίζεται σε λεπτής φύσης υγρό με αργούς ρυθμούς. Oι ίνες του αδυνατούν, επιτρέποντας στο υαλοειδές υγρό να διαχωριστεί και να συρρικνωθεί από τον αμφιβληστροειδή. Αυτή είναι αποκόλληση του υαλοειδούς.

Η αμφιβληστροειδική αποκόλληση μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο κοινή μετά τη μέση ηλικία. Αν το υαλώδες αποχωριστεί με "απότομο τρόπο" ή ο αμφιβληστροειδής είναι λεπτός ενδέχεται να δημιουργηθεί ρωγμή. Μερικές φορές μπορεί να συνοδεύεται και από αιμορραγία.

Παρόλα αυτά, μόνο ένα μικρό ποσοστό (1 στις 200) των αποκολλήσεων υαλώδους θα καταλήξουν σε ρωγμή. Εαν ο αμφιβληστροειδής σχιστεί, υγρό από την κοιλότητα του υγρού υαλώδους, περνάει μέσω της ρωγμής και συσσωρευεται πίσω/ κάτω από τον αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα προοδευτικά να αρχίσει να αποκολλάται ο αμφιβληστροειδής.

Συμπτώματα
Ο ασθενής συνήθως δεν νιώθει πόνο, εμφανίζονται όμως προειδοποιητικές ενοχλήσεις ή διαταραχές της όρασης όπως: Αρχικά μπορεί να εμφανιστούν λάμψεις και μυοψίες (μυγάκια), δηλαδή μαύρα στίγματα που κινούνται, διπλά είδωλα, σκιές ή κουρτίνα, η οποία εμποδίζει την όραση, θολερότητα οφθαλμών.

Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να γίνει έλεγχος του βυθού (βυθοσκόπηση), αφού πρώτα συνήθως γίνει διαστολή της κόρης. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι λάμψεις και τα μυγάκια μπορεί να εμφανιστούν σε απλή αποκόλληση υαλώδους και δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύουν ρωγμές.

Η αμφιβληστροειδική αποκόλληση απαιτεί άμεση επέμβαση για την αποκατάστασή της. Υπάρχουν αρκετές επιλογές στον τρόπο αντιμετώπισης μιας αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς. Η επιλογή της επέμβασης εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά, τη σοβαρότητα και την έκταση της αμφιβληστροειδικής αποκόλλησης.
Προδιαθετικοί παράγοντες
* Υψηλή μυωπία * Εκφύλιση αμφιβληστροειδούς (lattice- δικτυωτή εκφύλιση)
* Χειρουργικές οφθαλμικές φλεγμονές (ραγοειδίτιδα)
* Κολλύρια με αυξημένο ρίσκο εμφάνισης αποκόλλησης αμφιβληστροειδή
* Προηγούμενες οφθαλμικές επεμβάσεις (καταρράκτης)
* Τραύμα
* Διαβήτης
Μία μέθοδος είναι με ειδικό φωτοπηκτικό laser (φωτοπηξία) είτε με κρυοπηξία
Και στις δύο περιπτώσεις δημιουργείται τοπικά ουλή που λειτουργεί συγκολλητικά σφραγίζοντας τις ρωγμές, συγκρατώντας τον αμφιβληστροειδή στην κανονική του θέση.

Η συγκόληση με αέρα (pneumatic retinopexis) είναι η μέθοδος που συνιστάται στην έγχυση φυσαλίδας αέρα μέσα στο υαλώδες. Ο σκοπός της είναι το αέριο να "πιέσει" τα αποκολλημένα αμφιβληστροειδικά στρώματα προς το οπίσθιο τοίχωμα του βολβού, ώστε να σφραγιστεί η ρήξη. Το αέριο σταδιακά απορροφάται από τον οφθαλμό, σε διάστημα λίγων εβδομάδων.

Εναλλακτικά, αντί για αέριο μπορεί να διοχετευτεί στο μάτι λάδι σιλικόνης, το οποίο όμως πρέπει να αφαιρεθεί αργότερα με δεύτερο χειρουργείο. Της έγχυσης του αερίου προηγείται επέμβαση φωτοπηξίας ή κρυοπηξίας για να σφραγιστούν τα διαρρηγμένα αμφιβληστροειδικά στρώματα. Μετά την επέμβαση ο ιατρός συνήθως προτείνει σταθερή στάση της κεφαλής για κάποιες ημέρες, κάτι που είναι απαραίτητο για την επιτυχία της επέμβασης.

Στον περιβρογχισμό τοποθετούνται ελαστικοί σκληρικοί δακτύλιοι (scleral buckles ή flexible bands) από σιλικόνη, πλαστικό ή σπόγγο γύρω από τον ισημερινό του οφθαλμικού βολβού, για να αντισταθμιστούν οι δυνάμεις που έλκουν την αμφιβληστροειδική επιφάνεια μακριά από τη φυσιολογική της θέση. Και εδώ πριν την εφαρμογή των δακτυλίων προηγείται η σφράγιση των ρωγμών ή οπών με φωτοπηξία ή κρυοπηξία.

Βιτρεκτομή ή υαλοειδεκτομή (vitrectomy)
Είναι η πλέον μοντέρνα και τεχνολογικα εξελιγμένη τεχνική αποκόλλησης αμφιβληστροειδή. Μπορεί να κριθεί απαραίτητη, σε συνδυασμό με τις παραπάνω επεμβατικές επιλογές. (Η επέμβαση αυτή μπορεί να ανταποκριθεί και αν υπάρχει έντονη έλξη ανάμεσα στο υαλώδες και τον αμφιβληστροειδή, γιγαντιαίες ρωγμές, αιμορραγίες στο υαλώδες ή οφθαλμικές λοιμώξεις όπως ενδοφθαλμίτιδα και σκοπό έχει να απομακρύνει χειρουργικά πλήρως το υαλώδες σώμα). Στις μέρες μας η υαλοειδεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από μικροσκοπικές τομές (25G που διαθέτουμε στο κέντρο μας), που δεν απαιτούν καν ράμματα, άρα έχουμε γρηγορότερη αποκατάσταση και μικρότερη ταλαιπωρία!
Σε όλες τις τεχνικές το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Οι προγνωστικοί παράγοντες είναι:
* ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι την αντιμετώπιση της αποκόλλησης. Η άμεση αντιμετώπιση (μέσα σε 1-3 ημέρες) είναι κάτι παραπάνω από κρίσιμη,
* η έκταση, το είδος και το μέγεθος των είδος ρωγμών - οπών,
* η θέση και η φύση της αποκόλλησης. Το αν η ωχρά κηλίδα έχει αποκολληθεί είναι ο μεγαλύτερος προγνωστικός παράγοντας.
* Τέλος, είναι εξίσου σημαντική η μετεγχειρητική συνέπεια, δηλαδή η συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό και πιστή τήρηση των οδηγιών.

ΠΗΓΗ: Iatronet.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς: Αίτια και θεραπεία

# data[].attributes.attachment_link.description
Σε ποιες ηλικίες μπορεί να συμβεί αποκόλληση του αμφιβληστροειδoύς, ποια είναι τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζεται; Γράφει: Κανελλόπουλος Αναστάσιος Χειρουργός - Οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας Παν/μίου Νέας Υόρκης Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς είναι ο διαχωρισμός του αμφιβληστροειδούς από τους υποκείμενους (εξωτερικούς του) ιστούς. Οι πιο πολλές αποκολλήσεις αμφιβληστροειδούς οφείλονται σε ρωγμές ή/και οπές που προκείπτουν στην περιφερειά του.

# data[].attributes.headline
Ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας: είδη, συμπτώματα, θεραπεία.

# data[].attributes.subject
Ηλικιακή εκφύλιση ωχράς κηλίδας: είδη, συμπτώματα, θεραπεία.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Συμπτώματα της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας

Τα συμπτώματα ποικίλουν από ασθενή σε ασθενή. Συχνά στα πρώιμα στάδια της η ΗΕΩ είναι "σιωπηλή", δεν προκαλεί δηλαδή κάποια συμπτώματα πέρα από μια ελάχιστη δυσκολία στο διάβασμα ή σε δραστηριότητες που αφορούν την κεντρική σας όραση.

Τέτοιου είδους συμπτώματα είναι τα ακόλουθα:

κάποιες λέξεις σε μια σελίδα είναι θολές

μια σκοτεινή ή άδεια περιοχή εμφανίζεται στην κεντρική σας όραση

ευθείες γραμμές εμφανίζονται παραμορφωμένες, όπως στο διάγραμμα

Διάγνωση της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας

Δυστυχώς πολλοί ασθενείς δεν αντιλαμβάνονται οτι έχουν πρόβλημα στην ωχρά κηλίδα μεχρις ότου χάσουν μεγάλο μέρος της κεντρικής τους όρασης. Ο οφθαλμίατρος σας μπορεί να διαγνώσει πρώιμα στάδια της ΗΕΩ κατά τη διάρκεια μιας οφθαλμολογικής εξέτασης που περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

μια απλή εξέταση της όρασης κατά την οποία κοιτάτε ένα ειδικό διάγραμμα (Amsler grid)

εξέταση της ωχράς κηλίδας με οφθαλμοσκόπηση

εξέταση με ειδικές φωτογραφίες του πίσω μέρους του ματιού έτσι ώστε να αναδειχθούν παθολογικά νεοαγγεία χρησιμοποιώντας ως σκιαγραφικές ουσίες την φλουοροσκείνη ή / και την ινδοκυανίνη

εξέταση με οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) που αναδεικνύει λεπτομέρειες της ανατομίας της βλάβης στην περιοχή της ωχράς με μη επεμβατικά μέσα

Θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Παρότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς τί προκαλεί την ΗΕΩ, αντιοξειδωτικά συμπληρώματα διατροφής και ψευδάργυρος μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της πάθησης σε ορισμένους ασθενείς μας.

Μια μεγάλη επιστημονική μελέτη στις Η.Π.Α έδειξε οτι ασθενείς σε κίνδυνο εμφάνισης προχωρημένων μορφών ΗΕΩ ελάττωσαν τον κίνδυνό τους κατα 25% όταν χρησιμοποίησαν υψηλές δόσεις βιταμίνης C, βιταμίνης E, βήτα καρωτίνης και ψευδαργύρου. Τα συμπληρώματα αυτά ωστόσο δεν αποδείχθηκαν εξίσου ευεργετικά σε ασθενείς με πρώιμες μορφές ΗΕΩ ή και σε αυτούς χωρίς ΗΕΩ.

Είναι σημαντικό να καταλάβετε οτι τα συμπληρώματα διατροφής σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν ίαση για την ΗΕΩ, ούτε και μπορούν να αναπληρώσουν όραση που πιθανώς να έχετε ήδη χάσει απο την πάθηση. Ωστόσο, τα συμπληρώματα αυτά όπως στοιχειοθετούνται απ'τη συγκεκριμένη μελέτη (AREDS) μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς υψηλού κινδύνου να διατηρήσουν την όραση τους. Καλό είναι να μιλήσετε με τον οφθαλμίατρο σας για να εξακριβώσετε αν τα συμπληρώματα είναι ενδεδειγμένα για εσάς.

LASER, ΦΩΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΑΝΤΙ-VEGF

Ορισμένες περιπτώσεις της "υγρής" ΗΕΩ μπορούν να αντιμετωπισθούν με θερμικό laser, όπου μια εστιασμένη ακτίνα φωτός προκαλεί "καυτηριασμό" στα παθολογικά νεοαγγεία που διαβρώνουν την ωχρά κηλίδα. Μια περισσότερο επιλεκτική επέμβαση στα νεοαγγεία είναι η φωτοδυναμική θεραπεία, όπου μετά την ενδοφλέβια χορήγηση ενός φωτοευαίσθητου φαρμάκου (Visudyne) εφαρμόζεται laser χαμηλής ενέργειας προκειμένου να σταματήσει η διαρροή από τα νεοαγγεία χωρίς να προκαλείται θερμικό έγκαυμα στον αμφιβληστροειδή.

Μια διαφορετική θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει μια συγκεκριμένη πρωτείνη του σώματος μας που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των νεοαγγείων κάτω απ'τον αμφιβληστροειδή, και καλείται VEGF (vascular endothelial growth factor). Ενδοφθάλμια έγχυση παραγόντων που μπλοκάρουν τον VEGF μπορούν να περιορίσουν την δραστηριότητα των παθολογικών νεοαγγείων και να διατηρήσουν μέρος της κεντρικής όρασης των ασθενών μας.

Προσαρμογή σε συνθήκες χαμηλής όρασης

Παρά τις νεότερες εξελίξεις στη θεραπεία της ΗΕΩ πολλοί ασθενείς συνεχίζουν να χάνουν μεγάλο μέρος της κεντρικής τους όρασης. Προκειμένου να σας βοηθήσει να προσαρμοσθείτε σε συνθήκες χαμηλής όρασης ο οφθαλμίατρος σας μπορεί να σας διευκολύνει με ειδικές οπτικές συσκευές, σε συντονισμό πάντα με κάποιο εξειδικευμένο κέντρο χαμηλής όρασης. Υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων επιλογών στους ασθενείς μας με προχωρημένη ΗΕΩ προκειμένου να διατηρήσουν μια ικανοποιητική ποιότητα ζωής. Συχνά μπορούν να συνεχίσουν πολλές από τις αγαπημένες τους ασχολίες χρησιμοποιώντας ειδικές συσκευές, όπως π.χ. μεγενθυτικούς φακούς, τηλεοράσεις κλειστού κυκλώματος, ή ειδικούς υπολογιστές.

Έλεγχος της κεντρικής όρασης με το Amsler grid

Μπορείτε καθημερινά να ελέγχετε την όραση σας χρησιμοποιώντας το εικονιζόμενο Amsler grid. Πιθανώς να ανακαλύψετε διαταραχές στην κεντρική σας όραση που να μην είχατε προσέξει με άλλους τρόπους. Τοποθετώντας το διάγραμμα μπροστά στο ψυγείο σας είναι ένας πρακτικός τρόπος να σας υπενθυμίζει να το κοιτάτε καθημερινά. Για να το χρησιμοποιήσετε σωστά:

Φορέστε τα κοντινά γυαλιά σας και τοποθετείστε το διάγραμμα 30-40 εκατοστά μακρυά σας σε συνθήκες καλού φωτισμού

Καλύψτε το ένα σας μάτι

Με το ανοικτό σας μάτι κοιτάξτε απ'ευθείας τη κεντρική κουκίδα

Καθώς κοιτάτε τη κουκίδα προσέξτε αν οι γραμμές του διαγράμματος είναι ευθείες, ή αν υπάρχουν εστίες παραμόρφωσης, ή περιοχές σκοτεινές ή θολές

Επαναλάβετε τη διαδικασία με το άλλο μάτι

Αν βρείτε εστίες παραμόρφωσης, περιοχές σκοτεινές ή θόλωσης επικοινωνήστε άμεσα με τον οφθαλμίατρο σας.

Γενετικό test HEΩ στο Athens Vision

Στο καινοτόμο τμήμα Οφθαλμικής Γενετικής του Athens Vision εφαρμόζεται στοχευμένος γενετικός έλεγχος της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας με βάση τα νεότερα διεθνή βιβλιογραφικά δεδομένα. Η εξέταση αυτή αφορά κυρίως ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό ΗΕΩ, καθώς και τους συγγενείς τους.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ωχρά Κηλίδα - Ηλιακή Εκφύλιση - AthensVision

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα συμπτώματα ποικίλουν από ασθενή σε ασθενή. Συχνά στα πρώιμα στάδια της η ΗΕΩ είναι "σιωπηλή", δεν προκαλεί δηλαδή κάποια συμπτώματα πέρα από μια ελάχιστη δυσκολία στο διάβασμα ή σε δραστηριότητες που αφορούν την κεντρική σας όραση.

# data[].attributes.headline
Γλαύκωμα: ορισμός, συχνότητα εμφάνισης, διάφορα είδη γλαυκώματος.

# data[].attributes.subject
Γλαύκωμα: ορισμός, συχνότητα εμφάνισης, διάφορα είδη γλαυκώματος.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Παγκόσμια Εβδομάδα Γλαυκώματος γιορτάζεται 12 με 18 Μαρτίου και στόχο έχει να ενημερώσει και να αφυπνίσει όλους εμάς αναφορικά με τις συνέπειες της μειωμένης όρασης ως αποτέλεσμα του γλαυκώματος αλλά και τη σημασία που έχει η έγκαιρη διάγνωση του γλαυκώματος για την αντιμετώπιση του.
Γράφουν οι:
κ. Σπύρος Γεωργαράς, Χειρουργός Οφθαλμίατρος, Διευθυντής Α' Οφθαλμολογικής Κλινικής ΥΓΕΙΑ
κα Ελισάβετ Πατσούρα, Χειρουργός Οφθαλμίατρος, Επιμελήτρια Α' Οφθαλμολογικής Κλινικής ΥΓΕΙΑ

Τι είναι το γλαύκωμα;
Το γλαύκωμα είναι μια πάθηση του οφθαλμού, η οποία οδηγεί σε προοδευτική βλάβη του οπτικού νεύρου (οπτική νευροπάθεια). Προκαλείται συνήθως από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση σε συνδυασμό με μικροέμφρακτα των τριχοειδών και ισχαιμία της κεφαλής του οπτικού νεύρου, που έχουν σαν αποτέλεσμα την προοδευτική μείωση της ευαισθησίας των γαγγλιακών κυττάρων, την καταστροφή του οπτικού νεύρου και κατ΄ επέκταση του οπτικού πεδίου.

Η πάθηση αυτή αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, καταλήγει σε τύφλωση που πρακτικά δεν είναι αναστρέψιμη. Για το λόγο αυτό συνιστάται σε άτομα άνω των 40 ετών τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος κάθε 1 - 2 χρόνια, που θα συμπεριλαμβάνει μέτρηση της πιέσεως και έλεγχο του οπτικού νεύρου, ενώ σε περιπτώσεις οικογενειακού ιστορικού γλαυκώματος ο έλεγχος πρέπει να γίνεται νωρίτερα, από την ηλικία των 35 ετών.

Πόσο συχνό είναι το γλαύκωμα;
Το ποσοστό εμφάνισης του γλαυκώματος στο γενικό πληθυσμό ανέρχεται στο 2%. Σε άτομα δε, ηλικίας άνω των 40 ετών, το ποσοστό αυξάνει στο 4%. Η συχνότητα αυξάνεται σημαντικά στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Πώς δημιουργείται το γλαύκωμα;
Ο οφθαλμός παράγει ένα υγρό, το υδατοειδές υγρό, το οποίο κυκλοφορεί μέσα στα διάφορα διαμερίσματά του, και τελικά αποχετεύεται από τη φλεβική κυκλοφορία.

Το υδατοειδές υγρό παράγεται στο ακτινωτό σώμα, εισέρχεται στον οπίσθιο θάλαμο μεταξύ ίριδας και φακού, περνά μέσα από την κόρη στον πρόσθιο θάλαμο και αποχετεύεται μέσω της γωνίας του προσθίου θαλάμου. Εάν υπάρξει εμπόδιο στην αποχέτευση, τότε ο αυξημένος όγκος του συνεχώς παραγόμενου υδατοειδούς πιέζει τα τοιχώματα του οφθαλμού, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η ενδοφθάλμια πίεση. Η πίεση που ασκείται πάνω στις ίνες του οπτικού νεύρου, προκαλεί με ένα πολύπλοκο μηχανισμό, σταδιακά μη αναστρέψιμη, προοδευτική καταστροφή του.

Ποια είναι τα διαφορετικά είδη του γλαυκώματος;
α) Χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας:
Η πιο συνηθισμένη μορφή γλαυκώματος. Η γωνία του προσθίου θαλάμου είναι ανοικτή, αλλά τα αποχετευτικά κανάλια ανεπαρκούν να διατηρήσουν την ισορροπία παραγωγής - αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού, με αποτέλεσμα τη σταδιακή αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

β) Γλαύκωμα κλειστής γωνίας:
Στην περίπτωση αυτή η πρόσβαση στη γωνία του προσθίου θαλάμου είναι κλειστή με αποτέλεσμα την αύξηση της πίεσης. Στην οξεία μορφή της νόσου η αύξηση είναι απότομα υψηλή με έντονα συμπτώματα, όπως πόνος, θόλωση της όρασης, ερυθρότητα του οφθαλμού και μερικές φορές ναυτία, και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.

γ) Δευτεροπαθές γλαύκωμα:
Η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνεται ως αποτέλεσμα ύπαρξης άλλης οφθαλμικής νόσου. Συχνά αντιμετώπιση της πρωτοπαθούς νόσου οδηγεί σε πτώση της πίεσης.

δ) Συγγενές γλαύκωμα:
Είναι πολύ σπάνιο και εμφανίζεται σε μωρά και παιδιά μικρής ηλικίας, και συνήθως συνυπάρχει με άλλες ανωμαλίες του οφθαλμού.
Είναι ο λόγος που ελέγχονται για γλαύκωμα τα νεογέννητα και όλα τα παιδιά κάθε ηλικίας.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
Δυστυχώς τις περισσότερες φορές, το γλαύκωμα δεν δίνει κανένα σύμπτωμα. Είτε βρίσκεται τυχαία κατά τη διάρκεια οφθαλμολογικής εξέτασης, είτε ο ασθενής προσέρχεται στο τελευταίο στάδιο της νόσου, όπου έχει και σημαντική απώλεια του οπτικού πεδίου ή της όρασης.

Πως γίνεται η διάγνωση;
Στη συνηθισμένη οφθαλμολογική εξέταση περιλαμβάνονται:

το ιατρικό και οικογενειακό ιστορικό του ελεγχομένου

η μέτρηση της οπτικής οξύτητας

η βιομικροσκόπηση

η τονομέτρηση

ο έλεγχος της γωνίας του προσθίου θαλάμου

ο έλεγχος του οπτικού νεύρου με την βυθοσκόπηση

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η απλή μέτρηση της ενδοφθάμιας πίεσης δε αρκεί για την ανίχνευση όλων των γλαυκωματικών ματιών καθότι το 15% περίπου δεν παρουσιάζει αυξημένη πίεση (γλαυκωμα χαμηλής πιέσεως).

Η παραπάνω εξετάσεις είναι απαραίτητες όχι μόνο γιατη διάγνωση του γλαυκώματος αλλά και την παρακολούθησή του.

Σε ύποπτες περιπτώσεις γίνονται συνήθως:

έλεγχος οπτικού πεδίου

τομογραφία οπτικού νεύρου (SLO)

oπτική τομογραφία συνοχής νευρικών ινών, ωχράς και οπτικού νεύρου

μέτρηση της ροής του αίματος του οπτικού νεύρου (BFA)

παχομέτρηση του κερατοειδούς

Οι παραπάνω εξετάσεις είναι απαραίτητες όχι μόνο για τη διάγνωση του γλαυκώματος αλλά και την παρακολούθησή του.

Ποιες είναι οι βασικές θεραπείες?
Για την αντιμετώπιση του γλαυκώματος χρησιμοποιούνται τα αντιγλαυκωματικά φάρμακα, τα Lasers και η μικροχειρουργική.

Συνήθως, η θεραπεία ξεκινά με αντιγλαυκωματικά κολλύρια ή ακόμα και με Laser σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το γλαύκωμα είναι μια χρόνια νόσος και ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα κολλύρια εφ' όρου ζωής, πολλές φορές ακόμα και μετά την εγχείρηση ή το Laser.

Το Laser όπως π.χ το Argon ή Yag Laser Τραμπεκουλοπλαστική μπορεί στις περισσότερες περιπτώσεις να ελαττώσει την πίεση, και να ελαφρύνει τη φαρμακευτική αγωγή είναι εξαιρετικά χρήσιμο παρ' ότι στο 40 - 50% των ασθενών η δράση του δεν διαρκεί πάνω από 2-3 χρόνια.

Όταν δεν ρυθμίζεται ικανοποιητικά η ενδοφθάλμια πίεση ή όταν έχουμε προοδευτική επιδείνωση των οπτικών πεδίων και των άλλων παραμέτρων που αφορούν το γλαύκωμα, τότε καταφεύγουμε στην εγχείρηση. Το ποσοστό επιτυχίας αυτών των επεμβάσεων είναι αρκετά ικανοποιητικό.

Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, ή σε περιπτώσεις που αποτυγχάνουν οι συνήθεις επεμβάσεις για το γλαύκωμα, καταφεύγουμε σε εμφύτευση τεχνητής βαλβίδας παροχέτευσης του υγρού του ματιού.

Επιπλέον, σε βαριά περιστατικά υπάρχουν επεμβάσεις με Diode-LASER ή κρυοπηξία στο ακτινωτό σώμα που μειώνουν την παραγωγή υδατοειδούς υγρού.

Η Α΄ Οφθαλμολογική Κλινική του ΥΓΕΙΑ, είναι πλήρως εξοπλισμένη με τα πλέον σύγχρονα διαγνωστικά και επεμβατικά μηχανήματα, για την αντιμετώπιση του συνόλου των παθήσεων του οφθαλμού. Ειδικότερα, η εξειδικευμένη ομάδα στο γλαύκωμα του Καθηγ. Σπ.Γεωργαρά, με την κα Ελ.Πατσούρα και την κα B.Neureither, έχουν εφαρμόσει πρωτοποριακά στη χώρα αντιγλαυκωματικές επεμβάσεις όπως ARGON και YAG LASER τραμπεκουλοπλαστική, CYCLO-Diode LASER, Ab Interno Excimer LASER τραμπεκουλοστομία, ειδικές επεμβάσεις πρόληψης κρίσεως οξέως γλαυκώματος, τροποποιημένες τραμπεκουλεκτομές, ένθεση ειδικών βαλβίδων Molteno, Ahmed και Express καθώς και νεωτέρων "έξυπνων" (ενεργητικών) βαλβίδων ρύθμισης της ενδοφθαλμίου πιέσεως με ανακοινώσεις σε Ελληνικά και Διεθνή Συνέδρια . Η Α' Οφθαλμολογική Κλινική, έχοντας στο ενεργητικό της χιλιάδες αντιγλαυκωματικές επεμβάσεις πρωτοπορεί και σε αυτό το πεδίο

# data[].attributes.attachment_link.title
Γλαύκωμα: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε! | Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Παγκόσμια Εβδομάδα Γλαυκώματος γιορτάζεται 12 με 18 Μαρτίου και στόχο έχει να ενημερώσει και να αφυπνίσει όλους εμάς αναφορικά με τις συνέπειες της μειωμένης όρασης ως αποτέλεσμα του γλαυκώματος αλλά και τη σημασία που έχει η έγκαιρη διάγνωση του γλαυκώματος για την αντιμετώπιση του. Γράφουν οι:κ.

# data[].attributes.headline
Καταρράκτης: αιτιολογία, συμπτώματα, επέμβαση.

# data[].attributes.subject
Καταρράκτης: αιτιολογία, συμπτώματα, επέμβαση.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Γράφει: Τσιούμας Νίκος
Χειρουργός Οφθαλμίατρος

Ο καταρράκτης, είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θόλωσης της όρασής μας μετά από κάποια ηλικία. Ο καταρράκτης είναι μέρος του φαινομένου της γήρανσης του ματιού. Ολοι οι άνθρωποι μετά από κάποια ηλικία εμφανίζουν μια θόλωση του φακού. Για τον καταρράκτη δεν υπάρχει άλλη αντιμετώπιση παρά μόνο η χειρουργική, όταν υπάρχει ένδειξη. Η επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η πιο συχνή αλλά και η πιο επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση σε όλο το χώρο της Ιατρικής Επιστήμης.

Τι είναι ο καταρράκτης; Αιτιολογία.

Ο καταρράκτης είναι η θόλωση του φυσικού φακού του ματιού. Ο φυσικός φακός του ματιού βρίσκεται πίσω από την ίριδα, έχει το μέγεθος φακής και φυσιολογικά είναι διαυγής.

Δεν προλαμβάνεται ούτε θεραπεύεται με φάρμακα.

Είναι μια πολύ συνηθισμένη πάθηση και συνήθως παρουσιάζεται με την πάροδο της ηλικίας.

Μερικές φορές μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό, ορισμένες παθήσεις (π.χ. διαβήτη, φλεγμονές του ματιού κ.τ.λ) ή φάρμακα όπως η χρόνια χρήση κορτιζόνης.

Σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί και ένα παιδί να γεννηθεί με καταρράκτη (συγγενής καταρράκτης).

Ποιά είναι τα συμπτώματα του καταρράκτη;

Τα κύρια συμπτώματα είναι:

Θάμπωμα με προοδευτική μείωση της όρασης για μακριά ή για κοντά. Η όραση γίνεται ολοένα και λιγότερο σαφής.

Λάμψεις και αντανακλάσεις γύρω από ορισμένα αντικείμενα.

Εξασθενημένη αντίληψη χρωμάτων.

Εντονη ενόχληση στον ήλιο.

Απουσία πόνος.

Ολα τα παραπάνω συμπτώματα μπορούν να επηρεάσουν τις καθημερινές δραστηριότητες όπως:

Οδήγηση, ειδικά το βράδυ ή σε πολύ δυνατό φως.

Διάβασμα ή παρακολούθηση τηλεόρασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στα αρχικά στάδια μερικών τύπων καταρράκτη, το διάβασμα επιτυγχάνεται χωρίς γυαλιά.

Ράψιμο ή άλλες ασχολίες που απαιτούν λεπτομερή παρατήρηση των αντικειμένων.

Πότε πρέπει να χειρουργείται ο καταρράκτης;

Η επέμβαση μπορεί να αποφασιστεί, όταν ο καταρράκτης αρχίζει να προκαλεί τέτοια ενόχληση στην ποιότητα της όρασης, με συνέπεια τη δημιουργία προβλημάτων στις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου (ασφαλής οδήγηση αυτοκινήτου, ανάγνωση, τηλεόραση). Βασιζόμενοι στα συμπτώματά σας, εσείς και ο οφθαλμίατρός σας θα αποφασίσετε από κοινού, για το πότε θα γίνει η επέμβαση.

Δεν είναι πλέον αλήθεια ότι ο καταρράκτης πρέπει να είναι 'ώριμος' για ν'αφαιρεθεί. Με τις νέες χειρουργικές τεχνικές (φακοθρυψία) αυτή η αντίληψη αποτελεί πλέον παρελθόν. Αντιθέτως, μάλιστα, η αφαίρεση ενός υπερώριμου σκληρού καταρράκτη, κάνει την επέμβαση πιο δύσολη και μπορεί να περικλείει κάποιες επιπλοκές κατά την διάρκεια της.

Η προεγχειρητική εξέταση των ματιών

Η εξέταση των ματιών πριν την επέμβαση γίνεται για να διαπιστωθεί η συνολική κατάσταση των ματιών, το είδος του καταρράκτη καθώς και για να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις που θα μας υποδείξουν τον σωστό φακό που θα μπει μέσα στο μάτι.

Η λεπτομερής οφθαλμολογική εξέταση περιλαμβάνει μετρήσεις της όρασης και της καμπυλότητας του κερατοειδούς, μέτρηση της πίεσης του ματιού και έλεγχο της υγείας του βυθού. Επίσης, με την βοήθεια υπερήχων μετρούμε το μήκος του ματιού και υπολογίζουμε την δύναμη του φακού που θα τοποθετήσουμε κατά την επέμβαση.

Πώς γίνεται η επέμβαση;

Στις μέρες μας ο καταρράκτης αφαιρείται με την τεχνική της φακοθρυψίας. Μέσα από μια μικρή τομή 3-4 χιλ. και με την βοήθεια υπερήχων που θρυμματίζουν και απορροφούν συγχρόνως τον φακό γίνεται η αφαίρεση του καταρράκτη. Στο τέλος, τοποθετείται ένας τεχνητός ενδοφθάλμιος φακός, ο οποίος είναι μόνιμος. Η επέμβαση τελειώνει χωρίς να χρειάζονται ράμματα. H όραση ανακτάται πιο γρήγορα με την συγκεκριμένη τεχνική.

Τώρα πια δεν είναι απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο. Ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του αμέσως μετά την επέμβαση, η δε επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται από την επόμενη κιόλας μέρα. Ο ασθενής αρχίζει να βλέπει ήδη καλύτερα μετά την επέμβαση και με την πάροδο των ημερών η όραση καλυτερεύει. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία με σταγόνες και ο ασθενής φεύγει από το χειρουργείο χωρίς προστατευτική γάζα.

Ο φακός ο οποίος τοποθετείται μέσα στο μάτι, έχει την ικανότητα να διορθώσει την μυωπία ή την υπερμετρωπία αν υπήρχε πριν την επέμβαση, με συνέπεια να μην χρειάζονται συνήθως γυαλιά μετά την επέμβαση. Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών χρειάζεται μια μικρή διόρθωση με γυαλιά για ορισμένες δραστηριότητες (οδήγηση, τηλεόραση). Η προσέγγιση στην μετεγχειρητική διόρθωση συζητείται με τον χειρουργό με σκοπό να καλυφθούν οι απαιτήσεις και οι ανάγκες του ασθενούς.

Την ημέρα της επέμβασης

Συνιστάται πάντα ο ασθενής να συνοδεύεται από κάποιον συγγενή ο οποίος και θα τον μεταφέρει από και προς την κλινική. Ο χρόνος παραμονής στην κλινική θα είναι 2-3 ώρες, λόγω της προεγχειρητικής προετοιμασίας. Πριν από την επέμβαση θα γίνουν γενικές εξετάσεις αίματος και καρδιογράφημα.

Το πρηγούμενο βράδι θα πρέπει ο ασθενής να γευματίσει ελαφρά, ενώ το πρωινό της επέμβασης καλό είναι να μην φάει τίποτα. Τα συνήθη φάρμακα που παίρνει (για την πίεση, καρδιά, σάκχαρο) είναι απαραίτητο να τα πάρει κανονικά, εκτός από ασπιρίνη.

Μετά την επέμβαση

Ο ασθενής παραμένει στην ανάρρωση για πολύ λίγο και φεύγει όταν ο ίδιος αισθανθεί καλά. Ο χειρουργός οφθαλμίατρος θα χορηγήσει τα κατάλληλα κολλύρια, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν στο σπίτι μετά την επέμβαση και θα δώσει τις κατάλληλες οδηγίες. Είναι σημαντικό μετά την επέμβαση ο ασθενής να μην τρίβει το μάτι και να μην μπει νερό στο μάτι για μια εβδομάδα. Καλό είναι να αποφεύγει επίσης να σηκώνει βάρη και να κάνει έντονη σημαντική άσκηση τις πρώτες 3-4 μέρες.

Ποιά τα πλεονεκτήματα της μεθόδου;

Η τεχνική αφαίρεσης του καταρράκτη μέσα από μικροσκοπική τομή με σταγόνες προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Με την τεχνική αυτή ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινή του δραστηριότητα άμεσα από την επόμενη κιόλας μέρα. Η παραμονή στο χειρουργείο είναι πολύ μικρότερη και δεν χρειάζεται νοσηλεία.

Για την επέμβαση δεν χρειάζεται ούτε γενική αναισθησία αλλά ούτε αναισθησία με βελόνες. Δεν τοποθετούνται ράμματα κατά την επέμβαση. Τα ράμματα μπορεί να ενοχλούν μετεγχειρητικά και μπορεί να προκαλέσουν αστιγματισμό. Η τομή επουλώνει γρηγορότερα και πιο φυσικά. Ολα αυτά έχουν ως συνέπεια λιγότερες πιθανές διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές, με αποτέλεσμα γρηγορότερη ανάκτηση της όρασης.

Η θόλωση του περιφακίου ή δευτερογενής καταρράκτης

Στην περίπτωση της θόλωσης της μεμβράνης (περιφάκιο) που αφήνουμε για να τοποθετηθεί ο ενδοφακός μετά την αφαίρεση του καταρράκτη και παίρνει την όρο του δευτερογενούς καταρράκτη, η όραση μπορεί να μειωθεί αρκετά και σταδιακά. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιούμε την ακτίνα ενός ειδικού laser που σπάει ανώδυνα την θολωμένη μεμβράνη και αποκαθιστά την πτώση της όρασης που είχαμε μετά την επέμβαση του καταρράκτη μας.

Αυτό συμβαίνει σε ένα ποσοστό γύρω στο 10% των ασθενών που χειρουργήθηκαν για καταρράκτη. Η επέμβαση μπορεί να γίνει στο ιατρείο χωρίς νοσηλεία.

Επιπλοκές κατά την επέμβαση του καταρράκτη

Οι επιπλοκές δεν είναι συχνές, αλλά πιθανές όπως και σε κάθε επέμβαση. Αυτές μπορεί να είναι μια ρήξη της μεμβράνης που τοποθετούμε τον φακό. Συνήθως δεν επιφέρει ιδιαίτερα προβλήματα εφόσον αντιμετωπιστεί σωστά. Αλλη επιπλοκή είναι ένας μετεγχειριτικός αστιγματισμός που προκαλεί μια μικρή παραμόρφωση των αντικειμένων και μη καθαρή όραση.

Μπορεί να οφείλεται στην επούλωση της τομής. Συνήθως είναι αντιμετωπίσιμη και υποχωρεί, αν όχι διορθώνεται με γυαλιά ή με μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Η χειρότερη και πιο ανησυχητική επιπλοκή, με κίνδυνο απώλειας της όρασης είναι μια μόλυνση (ενδοφθαλμίτιδα) η οποία είναι και η σπανιότερη. Αντιμετωπίζεται υπερεπειγόντως με αντιβιοτικά τοπικά και συστηματικά και σε μερικές περιπτώσεις χρειάζεται επέμβαση (υαλοειδεκτομή) για να καθαριστεί πλήρως το μάτι από την μόλυνση.

Πρέπει να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τα ποσοστά μολύνσεων σε σύγκριση με τα πολύ μεγάλα νούμερα επεμβάσεων για καταρράκτη είναι πολύ μικρά.

Πρόληψη - Συμβουλές

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες συμβουλές για πρόληψη που ν'αφορούν τον καταρράκτη. Οταν υπάρχει ένδειξη θα πρέπει να επεμβαίνουμε στο σωστό χρόνο ώστε να αποφύγουμε τυχόν δυσκολίες που επιφέρει στο χειρουργείο ένας ώριμος καταρράκτης.

Επειδή όμως, η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να συνδέεται με την παθογένεση του καταρράκτη, καλό είναι να προστατεύουμε τα μάτια μας από τον ήλιο, από μικρή ηλικία με τα κατάλληλα γυαλιά ηλίου, δηλ. εκείνα που απορροφούν τις βλαβερες υπεριώδεις και υψηλής ενέργειας ακτίνες του ήλιου.

Τέλος, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη είναι η πιο συχνή αλλά και η πιο επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση σε όλο το χώρο της Ιατρικής Επιστήμης.

Δείτε επίσης

Σήμερα στο iatronet.gr

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
οφθαλμολογία

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει: Τσιούμας Νίκος Χειρουργός Οφθαλμίατρος Ο καταρράκτης, είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες θόλωσης της όρασής μας μετά από κάποια ηλικία. Ο καταρράκτης είναι μέρος του φαινομένου της γήρανσης του ματιού. Ολοι οι άνθρωποι μετά από κάποια ηλικία εμφανίζουν μια θόλωση του φακού.

# data[].attributes.headline
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στα προβλήματα όρασης, και οι αιτίες τους.

# data[].attributes.subject
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στα προβλήματα όρασης, και οι αιτίες τους.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Όπως υποστηρίζουν τα νέα δεδομένα που δημοσιεύονται στο ιατρικό περιοδικό Lancet Global Health, οι κυριότερες αιτίες διαταραχής ή απώλειας της όρασης είναι οι αδιόρθωτες διαθλαστικές ανωμαλίες (π.χ. μυωπία, πρεσβυωπία, αστιγματισμός, υπερμετρωπία) που προσβάλλουν 123,8 εκατομμύρια ανθρώπους και ο καταρράκτης με 65,2 εκατομμύρια πάσχοντες. Ακολουθούν η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και το γλαύκωμα.

Αν και φαίνεται παράδοξο να μένει αδιόρθωτη η μυωπία ή ο αστιγματισμός στις σύγχρονες κοινωνίες, η ίδια έρευνα αποκαλύπτει ότι τα αδιόρθωτα διαθλαστικά προβλήματα ευθύνονται για το 49% των περιστατικών μέτριας έως σοβαρής διαταραχής της όρασης στην Δυτική Ευρώπη, καθώς και για το 15% των κρουσμάτων τύφλωσης! Ο καταρράκτης ευθύνεται για το 15,5% και το 21% αντιστοίχως.

Όπως εξηγεί ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School, η όραση είναι μία ευαίσθητη, πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί άριστη συνεργασία ματιών και εγκεφάλου και οποιαδήποτε διαταραχή σε αυτήν μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα ζωής.

Ο καλύτερος τρόπος προστασίας της όρασης είναι ο προληπτικός έλεγχός της, που πρέπει να γίνεται μία φορά τον χρόνο σε μικρούς και μεγάλους, εφόσον δεν πάσχουν από διαγνωσμένο οφθαλμολογικό πρόβλημα (αν πάσχουν, ο έλεγχος πρέπει να γίνεται με τη συχνότητα που συνιστά ο οφθαλμίατρος).

Εξίσου σημαντικό όμως είναι "να μην αμελούμε και τα επίμονα συμπτώματα στα μάτια, γιατί μερικές φορές έχουν σοβαρές αιτίες", λέει ο Δρ. Κανελλόπουλος. Και εξηγεί που μπορεί να οφείλονται μερικά από τα πιο συνηθισμένα:

Θολή όραση

Όταν αφορά ό,τι βρίσκεται σχετικά κοντά, μπορεί να οφείλεται σε κάποια διαθλαστική ανωμαλία, όπως η πρεσβυωπία. Αν αφορά και την κοντινή και την μακρινή όραση, μπορεί να οφείλεται σε αστιγματισμό. Άλλες πιθανές αιτίες του θολώματος της όρασης είναι ο καταρράκτης, η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς κ.λπ.

Μείωση της νυκτερινής όρασης

Όταν η όραση μειώνεται σταδιακά τη νύχτα και γίνονται δυσδιάκριτα τα διάφορα αντικείμενα, το άτομο μπορεί να πάσχει από καταρράκτη, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια (συνήθως είναι κληρονομική) κ.λπ.

Πόνος στο μάτι

Όταν δεν υπάρχει ιστορικό τραυματισμού και ο πόνος είναι επίμονος, μπορεί να οφείλεται σε διάφορα νοσήματα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται παθήσεις του θυρεοειδούς και νευρολογικές ασθένειες (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση).

"Τυφλά" σημεία στο οπτικό πεδίο

Όταν ένα άτομο παύει να βλέπει κάποιο τμήμα του οπτικού πεδίου (δηλαδή έχει σκότωμα) μπορεί να πάσχει από γλαύκωμα, τραύμα του αμφιβληστροειδούς, προβλήματα στην ωχρά κηλίδα, επιπλοκές του διαβήτη κ.λπ. Αν το σκότωμα μοιάζει με κουρτίνα που έρχεται από το πλάι του οπτικού πεδίου προς το κέντρο του, οι πιθανές αιτίες είναι αιμορραγία ή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα στο πίσω μέρος του ματιού. Αν το σκότωμα εκδηλώνεται σε επίπεδα (π.χ. το άτομο βλέπει ένα αντικείμενο μόνο από τη μέση και πάνω, γιατί από τη μέση και κάτω είναι μαύρο), πιθανές αιτίες είναι η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η αιμορραγία στο υαλώδες σώμα κ.λπ.

Διπλωπία

Όταν το άτομο τα βλέπει όλα διπλά μπορεί να έχει υψηλό αστιγματισμό, κερατόκωνο ή στραβισμό. Άλλες πιθανές αιτίες είναι σωματικά νοσήματα (π.χ. θυρεοειδοπάθεια, μυασθένεια, εγκεφαλικά επεισόδια λόγω υπέρτασης στις μεγαλύτερες ηλικίες κ.λπ.).

Αίσθημα πίεσης στο μάτι

Μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι έχει αρχίσει η ανάπτυξη γλαυκώματος.

Στίγματα στο οπτικό πεδίο

Όταν το άτομο βλέπει να διέρχονται από το οπτικό του πεδίο κάθε είδους στίγματα (φωτάκια, τελίτσες, μαύρα σημαδάκια, αστραπές κ.λπ.), μπορεί να πάσχει από αποκόλληση υαλοειδούς ή αμφιβληστροειδούς.

Συχνοί πονοκέφαλοι

Μπορεί να οφείλονται σε κάματο (κούραση) των ματιών, επειδή το άτομο δεν βλέπει καλά και οι μύες των ματιών του αναγκάζονται να εργάζονται πολύ σκληρά.

Παραμόρφωση αντικειμένων

Όταν το άτομο βλέπει ξαφνικά τα αντικείμενα παραμορφωμένα (π.χ. με ξεθωριασμένα χρώματα, με τεθλασμένες αντί για ευθείες γραμμές κ.λπ.) μπορεί να έχει υγρού τύπου εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Και στα παιδιά

"Τα παιδιά συνήθως δεν παραπονιούνται για την όρασή τους, διότι δεν συνειδητοποιούν ότι δεν βλέπουν καλά", τονίζει ο Δρ. Κανελλόπουλος. "Ωστόσο υπάρχουν πολλές ενδείξεις που πρέπει να υποψιάζουν τους γονείς, ειδικά αν έχουν καιρό να πάνε προληπτικά το παιδί στον οφθαλμίατρο".

Στα ύποπτα συμπτώματα για οφθαλμοπάθεια στα παιδιά συμπεριλαμβάνονται:

- Πονοκέφαλος, κούραση των ματιών, υπερβολικό βλεφάρισμα ή τρίψιμο των ματιών

- Διάβασμα με το βιβλίο πολύ κοντά στο πρόσωπο

- Σκύψιμο χαμηλά στο τραπέζι όταν διαβάζουν ή γράφουν

- Χρήση μόνο του ενός ματιού (το παιδί μπορεί να κοιτάζει από το πλάι ή να κλείνει το ένα μάτι όταν θέλει να δει κάτι)

- Δυσκολίες στο διάβασμα (π.χ. χάνει λέξεις ή παραλείπει ολόκληρες προτάσεις, πρέπει να δείχνει κάθε λέξη με το δάκτυλο για να μείνει στην ίδια γραμμή, διαβάζει αργά ή δεν καταλαβαίνει τι διαβάζει, επαναλαμβάνει τις λέξεις ή μπερδεύει τις παρόμοιες λέξεις και τις διαβάζει λάθος)

- Αλληθώρισμα ή κίνηση των ματιών ανεξάρτητα το ένα από το άλλο

- Επίμονη αντιστροφή γραμμάτων ή λέξεων (μετά την Β' Δημοτικού)

- Δυσκολίες στο να θυμηθεί, να αναγνωρίσει ή να αναπαράγει σχήματα

- Φτωχός συντονισμός ματιών-χεριών

- Διάσπαση της προσοχής στην τάξη
Διαβάστε επίσης: Οφθαλμολογικός έλεγχος: 5 θανατηφόρες ασθένειες που μπορεί να αποκαλύψει Προβλήματα όρασης: Πώς συνδέονται με τον κίνδυνο άνοιας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
προβληματα ορασησ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συμπτωματα στα ματια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πονοσ στο ματι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
διαταραχεσ ορασησ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συχνοι πονοκεφαλοι

# data[].attributes.attachment_link.title
Όραση: Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στα μάτια και οι πιθανές αιτίες τους

# data[].attributes.attachment_link.description
Όπως υποστηρίζουν τα νέα δεδομένα που δημοσιεύονται στο ιατρικό περιοδικό Lancet Global Health, οι κυριότερες αιτίες διαταραχής ή απώλειας της όρασης είναι οι αδιόρθωτες διαθλαστικές ανωμαλίες (π.χ. μυωπία, πρεσβυωπία, αστιγματισμός, υπερμετρωπία) που προσβάλλουν 123,8 εκατομμύρια ανθρώπους και ο καταρράκτης με 65,2 εκατομμύρια πάσχοντες. Ακολουθούν η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και το γλαύκωμα.

# data[].attributes.headline
Συχνές δυσλειτουργίες στην όραση!

# data[].attributes.subject
Συχνές δυσλειτουργίες στην όραση!

# data[].attributes.headline
Τουβλάκια για παιδιά με προβλήματα όρασης!

# data[].attributes.subject
Τουβλάκια για παιδιά με προβλήματα όρασης!

# data[].attributes.attachment_link.title
Lego launches Braille Bricks for blind and partially sighted children

# data[].attributes.headline
Η μέθοδος ανάγνωσης "Braille".

# data[].attributes.subject
Η μέθοδος ανάγνωσης "Braille".

# data[].attributes.headline
Αίτια που προκαλούν προβλήματα όρασης.

# data[].attributes.subject
Αίτια που προκαλούν προβλήματα όρασης.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΙΤΙΑ+ΠΟΥ+ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ+ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ+ΟΡΑΣΗΣ

# data[].attributes.headline
Στατιστικά εμφάνισης προβλημάτων όρασης.

# data[].attributes.subject
Στατιστικά εμφάνισης προβλημάτων όρασης.