# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στην τάξη μας για τον εορτασμό της εθνικής μας εορτής εκτός από τα ιστορικά βιβλία που διαβάσαμε, τα εκπαιδευτικά βίντεο που είδαμε υλοποιήσαμε και κατασκευές για την σπουδαία αυτή ημέρα!

Μάθαμε τον Εθνικό μας ύμνο και δημιουργήσαμε ένα σχετικό έντυπο δύο όψεων που περιείχε τον Εθνικό μας ύμνο στη μία πλευρά και στην άλλη την Ελληνική Σημαία μας.

Μάθετε πληροφορίες για την ελληνική σημαία στην επόμενη ανάρτηση:

Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε αφού διαβάσαμε το παρακάτω παραμύθι:

Μπορείτε να δείτε τον Εθνικό Ύμνο στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα :

Φωτογραφίζοντας το 1940

Γίναμε φωτογράφοι καταγράφοντας τις ηρωικές μάχες στα βουνά της Πίνδου

Αν θέλετε διαβάστε μία αληθινή ιστορία από το 1940 που βρίσκεται στο Αναγνωστικό της Β δημοτικού του 1963...

Επιτραπέζιο παιχνίδι

"Πάμε να κατακτήσουμε τη σημαία"

Εορταστικά καπέλα για την επέτειο του 1940

Δείτε την κατασκευή στην παρακάτω ανάρτηση:

Προβολή εκπαιδευτικού βίντεο

Φιλοξενήσαμε στην τάξη μας τους μαθητές του Α2 τμήματος και είδαμε το παρακάτω βίντεο φορώντας τα εορταστικά καπέλα μας και κρατώντας τις ελληνικές σημαίες δωρεά του Ιδρύματος "Παύλος Δ. Γιαννακόπουλος" σε κάθε μαθητή πρώτης δημοτικού της χώρας μας:

Τέλος, το εορταστικό κλίμα ολοκληρώθηκε με την υπέροχη εορτή που παρακολουθήσαμε από τους μαθητές της Δ τάξης του σχολείου μας την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου.

# data[].attributes.attachment_link.description
Στην τάξη μας για τον εορτασμό της εθνικής μας εορτής εκτός από τα ιστορικά βιβλία που...

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι μικροί μαθητές κατασκεύασαν καπέλα για την επέτειο του ΟΧΙ με μηνύματα αγάπης για την πατρίδα…

# data[].attributes.attachment_link.title
Όταν κάνουνε πόλεμο του Γιώργου Μαρίνου - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Σήμερα, στο μάθημα της γλώσσας της Β δημοτικού ασχοληθήκαμε με το ποίημα “Όταν κάνουνε πόλεμο” που…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΑΝ με σκισμένα χιτώνια, με παλιά ντουφέκια
δίχως ψωμί στο γυλιό δίχως σφαίρες.
Μονάχα με μικρά οργισμένα ποτάμια κλείναν τα περάσματα πίσω τους.

Είχαν βαδίσει μήνες και μήνες πάνου σ' άγνωστες πέτρες
πάνου στο χιόνι μαζί με τις ελιές τους και τ' αμπέλια τους -
άλλος άφησε κει πάνου ένα πόδι ένα χέρι
άλλος ένα μεγάλο κομμάτι απ' την ψυχή του
καθένας κ' έναν ή πιότερους νεκρούς.

Λίγα λόγια για τον Γιάννη Ρίτσο

Ο Γιάννης Ρίτσος ( Μονεμβασιά, 1 Μαΐου 1909 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές με διεθνή φήμη και ακτινοβολία. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, είκοσι δύο μυθιστορήματα, 1 θεατρικό έργο και μελέτες. Ο Ρίτσος νόσησε από φυματίωση, ξεπέρασε την ασθένεια (πράγμα δύσκολο για την εποχή) και πέρασε από υλικές και ηθικές δοκιμασίες. Στο σανατόριο του "Σωτηρία", όπου νοσηλευόταν, ήρθε κοντά με τον μαρξισμό και την Αριστερά, ιδεολογίες που επηρέασαν βαθύτατα την ποίησή του και τον τρόπο ζωής του. Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο και η είναι κάποια από τα σημαντικότερα ποιήματα του Ρίτσου, Μεταξύ των τιμητικών διακρίσεων του Ρίτσου περιλαμβάνονται το κρατικό βραβείο ποίησης και το βραβείο Λένιν.

Ανάλυση ποιήματος

Το παραπάνω απόσπασμα ανήκει στην ποιητική σύνθεση "Η τελευταία π. α. εκατονταετία". O Ρίτσος έγραψε το ποίημα το 1942, ως άμεση αντίδραση στα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα (πτώση του αλβανικού μετώπου, γερμανοϊταλική Κατοχή, προμηνύματα της Αντίστασης), το δημοσίευσε ωστόσο πολύ αργότερα, το 1961. Στο απόσπασμα αποτυπώνεται με ρεαλιστικό τρόπο η θλιβερή υποχώρηση του ελληνικού στρατού, κατά την οποία όμως, παρά τις δυσκολίες, διατηρούνται η ελπίδα και το αγωνιστικό φρόνημα.

Στους πρώτους στίχους ο ποιητής περιγράφει την επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτών απ' το αλβανικό μέτωπο, σε άσχημη κατάσταση και με αισθήματα οργής να τους κατακλύζουν, αφού ο υπεράνθρωπος αγώνας τους και η νίκη τους επί των Ιταλών πήγαν χαμένα, λόγω της επέμβασης των Γερμανών.

Έπειτα μας δείχνει τις θυσίες των αγωνιστών: εγκατάλειψη των οικογενειών και των καλλιεργειών τους, τραυματισμοί, ακρωτηριασμοί, ανεπανόρθωτα ψυχικά τραύματα, θάνατος...

Το Έπος του 1940

Γιάννη Ρίτσου, "Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις"

Η Ρωμιοσύνη, ένα από τα γνωστότερα ποιήματα του Ρίτσου, είναι ένα πολύστιχο ποίημα που αναφέρεται στην εμπειρία της τραγικής περιόδου ανάμεσα στη γερμανική κατοχή και του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, - εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο,

Νά τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου.

Από τη συλλογή Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας (1968-1970)

[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα. 1963-1972, τ. Ι΄, Κέδρος, Αθήνα 1989, σ. 160]

Μαθαίνω για το έπος του '40

Διαβάστε για τα ιστορικά γεγονότα της Κατοχής και Αντίστασης εναντίον των Γερμανών πατώντας εδώ .

Στο παρακάτω αφιέρωμα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για το έπος του '40 περιηγούμενος σε ντουκουμέντα από το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Πατήστε στην εικόνα.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Η τελευταία Π.Α. εκατονταετία" του Γιάννη Ρίτσου - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΑΝ με σκισμένα χιτώνια, με παλιά ντουφέκιαδίχως ψωμί στο γυλιό δίχως σφαίρες.Μονάχα με μικρά οργισμένα ποτάμια...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΑΝ με σκισμένα χιτώνια, με παλιά ντουφέκια
δίχως ψωμί στο γυλιό δίχως σφαίρες.
Μονάχα με μικρά οργισμένα ποτάμια κλείναν τα περάσματα πίσω τους.

Είχαν βαδίσει μήνες και μήνες πάνου σ' άγνωστες πέτρες
πάνου στο χιόνι μαζί με τις ελιές τους και τ' αμπέλια τους -
άλλος άφησε κει πάνου ένα πόδι ένα χέρι
άλλος ένα μεγάλο κομμάτι απ' την ψυχή του
καθένας κ' έναν ή πιότερους νεκρούς.

Λίγα λόγια για τον Γιάννη Ρίτσο

Ο Γιάννης Ρίτσος ( Μονεμβασιά, 1 Μαΐου 1909 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές με διεθνή φήμη και ακτινοβολία. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, είκοσι δύο μυθιστορήματα, 1 θεατρικό έργο και μελέτες. Ο Ρίτσος νόσησε από φυματίωση, ξεπέρασε την ασθένεια (πράγμα δύσκολο για την εποχή) και πέρασε από υλικές και ηθικές δοκιμασίες. Στο σανατόριο του "Σωτηρία", όπου νοσηλευόταν, ήρθε κοντά με τον μαρξισμό και την Αριστερά, ιδεολογίες που επηρέασαν βαθύτατα την ποίησή του και τον τρόπο ζωής του. Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο και η είναι κάποια από τα σημαντικότερα ποιήματα του Ρίτσου, Μεταξύ των τιμητικών διακρίσεων του Ρίτσου περιλαμβάνονται το κρατικό βραβείο ποίησης και το βραβείο Λένιν.

Ανάλυση ποιήματος

Το παραπάνω απόσπασμα ανήκει στην ποιητική σύνθεση "Η τελευταία π. α. εκατονταετία". O Ρίτσος έγραψε το ποίημα το 1942, ως άμεση αντίδραση στα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα (πτώση του αλβανικού μετώπου, γερμανοϊταλική Κατοχή, προμηνύματα της Αντίστασης), το δημοσίευσε ωστόσο πολύ αργότερα, το 1961. Στο απόσπασμα αποτυπώνεται με ρεαλιστικό τρόπο η θλιβερή υποχώρηση του ελληνικού στρατού, κατά την οποία όμως, παρά τις δυσκολίες, διατηρούνται η ελπίδα και το αγωνιστικό φρόνημα.

Στους πρώτους στίχους ο ποιητής περιγράφει την επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτών απ' το αλβανικό μέτωπο, σε άσχημη κατάσταση και με αισθήματα οργής να τους κατακλύζουν, αφού ο υπεράνθρωπος αγώνας τους και η νίκη τους επί των Ιταλών πήγαν χαμένα, λόγω της επέμβασης των Γερμανών.

Έπειτα μας δείχνει τις θυσίες των αγωνιστών: εγκατάλειψη των οικογενειών και των καλλιεργειών τους, τραυματισμοί, ακρωτηριασμοί, ανεπανόρθωτα ψυχικά τραύματα, θάνατος...

Το Έπος του 1940

Γιάννη Ρίτσου, "Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις"

Η Ρωμιοσύνη, ένα από τα γνωστότερα ποιήματα του Ρίτσου, είναι ένα πολύστιχο ποίημα που αναφέρεται στην εμπειρία της τραγικής περιόδου ανάμεσα στη γερμανική κατοχή και του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, - εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο,

Νά τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου.

Από τη συλλογή Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας (1968-1970)

[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα. 1963-1972, τ. Ι΄, Κέδρος, Αθήνα 1989, σ. 160]

Μαθαίνω για το έπος του '40

Διαβάστε για τα ιστορικά γεγονότα της Κατοχής και Αντίστασης εναντίον των Γερμανών πατώντας εδώ .

Στο παρακάτω αφιέρωμα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για το έπος του '40 περιηγούμενος σε ντουκουμέντα από το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Πατήστε στην εικόνα.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Η τελευταία Π.Α. εκατονταετία" του Γιάννη Ρίτσου - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΑΝ με σκισμένα χιτώνια, με παλιά ντουφέκιαδίχως ψωμί στο γυλιό δίχως σφαίρες.Μονάχα με μικρά οργισμένα ποτάμια...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
(ένα συγκινητικό κείμενο της ΓΑΛΑΤΕΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ)

( Ένα κείμενο για τους μεγαλύτερους της παρέας μας)

Είχε φασόλια μαυρομάτικα, τα μούσκεψε, έριξε ξύλα στο τζάκι, μπας και σβήσει, γιόμισε καπνούς το σπίτι, δεν καλοτράβαγε το τζάκι, άτσαλα το 'χε χτίσει ο μακαρίτης.

Απ' το στενόμακρο παραθύρι κοίταξε τον ουρανό, μπλαβιασμένος ο ουρανός, χιονίζει μερόνυχτα, μα δε λέει να ξεθυμάνει. Καινούργιο χιόνι πάνω στο παλιό και ο λυσσασμένος παγωμένος αγέρας, να το κάνει πάγο. Βουνά ο πάγος να παραβγαίνουν θαρρείς σε μπόι με τα κατσάβραχα.

Για τον κύρη της ξέρει, τον πήρε κοντά του ο Θεός! Θεός σχωρέσ' τον.

Μα εκείνος που να 'ναι; Ο γιος της, το μοναχοπαίδι της, ε, βρε παιδεμός να τον μεγαλώσει, άντρακλας έγινε, που η Παναγιά να τον φυλάει.

Κι ήταν ώρες να βρει το ταίρι του, ν' ανοίξει κι αυτηνής το σπίτι κι η καρδιά της, μα ήρθε ο πόλεμος.

Καί τώρα που να 'ναι;

Πήγε χωρίς βιάση, άναψε το καντήλι της. "Εγώ δεν ξέρω Παναγιά μου που 'ναι, μα εσύ ξέρεις· μάνα και του λόγου σου νογάς από καημούς".

Πήρε μετά μια ξεφτισμένη ρόμπα της κι άρχισε να τη ρεμπατεύει. Το χωριό, το Ηπειρώτικο χωριό δεχόταν με βόγκο το χιόνι που έπεφτε... έπεφτε... έπεφτε.

Το χιόνι έπεφτε... έπεφτε. Κόντευες να πιστεύεις πως δε θα μπορούσε η μέρα να διώξει τη νύχτα. Κι όμως ξημέρωσε και τότε τόλμησαν να ξεκινήσουν.

Μπρος ορθό εχθρικό το βουνό. Κάτω το Ηπειρώτικο χωριό, δεξιά ζερβά οι χαράδρες. Και το χιόνι να τους κόβει την ανάσα, να τους ζαλίζει, που τελειώνει το μονοπάτι, που αρχίζει η χαράδρα;

Καί πάγος κάτω, πάγος που γλιστράει, τσουλήθρα θανάτου. Κι απάνω στο βουνό, 'κει προς την κορφή να καρτερούν τα πυρομαχικά -ζωή και θάνατος η έλλειψη τους -και τους είχαν τελειώσει. Κι αυτοί ανέβαιναν... ανέβαιναν κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο μέσα στην τόση παγωνιά είχαν ιδρώσει . Απ' το κόπο κι απ' τον φόβο...

Και 'κει ήταν που και τα μουλάρια σταμάτησαν. Ή πιο σωστά πήραν τα πόδια τους τη γλιστρά της κατηφοριάς, οι ασήκωτες κάσες που 'χαν στις πλάτες τους μετακινήθηκαν... κίνδυνος να γκρεμιστούν στο βάραθρο μαζί με τα μουλάρια. Κι απάνω στο βουνό εκεί προς την κορφή, να καρτερούν τα πυρομαχικά, ζωή και θάνατος η έλλειψη τους, και τους είχαν τελειώσει...

- "Δε φτάνουμε", είπε ο λοχίας κι όλοι συμφώνησαν.

"Δε φτάνουμε 'κει πάνω".

"Να κατεβούμε στο χωριό, να ζητήσουμε παλιολινάτσες να βάλουμε στα ποδάρια των ζωντανών να μη γλιστράνε", είπε ο δεκανέας κι όλοι το 'δαν σα μόνη ελπίδα.

Πήρε δυο φανταράκια ο δεκανέας μαζί του και ροβόλησαν για το χωριό. Στο έμπα ήταν που αντάμωσαν τον παπά με δυο-τρεις άλλους που ασφάλιζαν γερά ένα παραθύρι της Εκκλησιάς μη τύχη και ο χιονιάς μπει μέσα.

Τους είδε να 'ρχονται αλαλιασμένοι.

"Παιδιά, έσπασε το μέτωπο", ρώτησε ο παπάς και κρεμάστηκαν κι οι υπόλοιποι απ' το στόμα του. Είχε σπάσει η χολή τους, τέτοια τρομάρα!

"Παπά, το και το, γρήγορα μονάχα βρες παλιολινάτσες κι οι απάνω μείναν χωρίς βόλι".

Είχε πιαστεί να κάθεται στο σκαμνί, της πόνεσε η μέση "έρμα γεράματα" γκρίνιαξε, τράβηξε κατά το παραθύρι, το παραθύρι, που το μαστίγωνε το χιόνι.

"Αγρίεψε ο καιρός, φύλαγε τα παιδιά μας, Παναγιά μου, ξέρεις εσύ πως...".

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ

Δεν απόσωσε, τους είδε εκεί στην Εκκλησιά. Λαχτάρησε. Καλά, ο παπάς να 'ναι εκεί, η φανταρία όμως; Τυλίχτηκε σφιχτά με το χοντρό σάλι της και βγήκε κι αντάμωσε τη χιονοθύελλα. Κουβέντιαζαν έντονα, δε την κατάλαβαν.

"Να μαζώξουμε λινάτσες κι ό,τι μας βρίσκεται, μα μη θαρρείς πως τα ζωντανά δε θα γλιστράνε πάλι. Ξέρουμε από τέτοια κι έχουν χαθεί αν έχουν χαθεί ζωντανά μαζί μ' ανθρώπους σε τούτα τα φαράγγια!",είπε σκεφτικά ο παπάς.

"Εγώ θα σας πω και κάτι άλλο παλληκάρια: Τώρα να βαρέσουμε την καμπάνα, να καλέσουμε τις κυράδες να μας βρούνε ό,τι έχουν και δεν έχουν σε λινατσόπανα, θα κυλήσει ώρα. Άντε τα μαζώξαμε, τα πήρατε, πάτε στην ευχή του θεού. Μέχρι ν' ανταμώσετε τους άλλους και τα ζωντανά σας βρήκε η νύχτα. Και δε δείχνει ο ουρανός να ξανοίγει, ώρα στην ώρα άλλη χιονιά έρχεται. Δε θα προκάνετε και εσείς λέτε πως βόλι πάνω στην κορφή οι φαντάροι μας δεν έχουνε βόλι, όχι οβίδες και...".

Δεν αποτέλειωσε. Η φωνή κοφτή τον έκοψε. "Δεν προκάνουνε!!!...".

Γύρισαν, είδαν τη γυναίκα που σίμωσε.

"Δε προκάνουνε", ξανάπε με πεποίθηση.

"Και κυρά Σαράντη, τι λες να γίνει;" ρώτησε ο παπάς.

"Βάρα την καμπάνα, παπά μου, να μαζωχτούν οι γυναίκες. Εμείς θα ζαλωθούμε τα κιβώτια". "Εσείς;" ξαφνιάστηκαν οι φαντάροι.

"Τα γουρουνοτσάρουχα δε γλιστράν, ξέρουμε σα τα σπιτικά μας τα μονοπάτια, "θα αντέξετε; Είναι βαριά, πες ασήκωτα", είπε δειλά ο δεκανέας.

"Βαστάν οι καρδιές και τα κότσια τους", είπε ο παπάς και ανακούφιση και περηφάνεια ένιωσε.

"Το λοιπόν μην αργείς παπά μου, και ξαναμούτρωσε ο καιρός", είπε η γυναίκα και ίδια κοπελ-λίτσα τράβηξε για το σπίτι της, να βάλει τα γουρνοτσάρουχά της.

Η καμπάνα αυτοστιγμής χτύπησε δυνατά, χαρούμενα, ίδιος αναστάσιμος ο ήχος της...

Η μια πίσω απ' την άλλη ανέβαιναν... ανέβαιναν... οι κάσες λύγιζαν τις μέσες τους, το χιόνι τις μάχονταν... ο θάνατος -το φαράγγι -δεξιά ζερβά τις παραμόνευε.

Κι αυτές ανέβαιναν... ανέβαιναν...

πηγή: https://antexoume.wordpress.com/

# data[].attributes.attachment_link.title
Στις ηρωικές γυναίκες της Πίνδου... - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
ελάχιστη ανταπόδοση στην τεράστια προσφορά τους. ΑΘΑΝΑΤΕΣ! (ένα συγκινητικό κείμενο της ΓΑΛΑΤΕΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ) (Ένα κείμενο για...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σὲ κάθε σπίτι ἀνεμίζει σήμερα καὶ μιὰ σημαία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι εἶναι ὅλο χαρά. Οἱ καμπάνες κτυποῦν. Ἑορτάζει ἡ πατρίδα μας. Στὴν ἐκκλησία τοῦ μικροῦ χωριοῦ, εἶναι μαζεμμένος ὅλος ὁ κόσμος. Θὰ ψάλουν τὴ δοξολογία. Ἐκεῖ εἶναι καὶ τὸ σχολεῖο μὲ τὴ σημαία του. Τὴν κρατεῖ τὸ πιὸ ψηλὸ παιδί, ὁ Λιάκος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σημαιοφόρος. Τραγουδοῦν καὶ τραγούδια ἡρωικά. Ἐπάνω στὸ Δεσποτικὸ εἶναι γραμμένο ἕνα ΟΧΙ. Καὶ πιὸ κάτω μιὰ ἄλλη ἐπιγραφή: 28 Ὀκτωβρίου 1940 Ὁ παπᾶς φορεῖ τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ βάζει "εὐλογητός". Οἱ ψάλτες ψάλλουν. Τὸ ἐκκλησίασμα κάνει τὸ σταυρό του. Ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ὁ δάσκαλος ἀνέβηκε στὸ Δεσποτικὸ νὰ βγάλῃ λόγο. Ἡ φωνή του εἶναι βροντερή. Τὰ μάτια του σὰν νὰ πετοῦν φλόγες. Μιλεῖ γιὰ τὴν πατρίδα. Γιὰ τὸν πόλεμο, ποὺ ἔγινε τὸ 1940. Σ' αὐτὸν εἶχε πολεμήσει καὶ ὁ ἴδιος. Μιλεῖ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μας, ποὺ ἦλθαν νὰ μᾶς πολεμήσουν. Νὰ ὑποδουλώσουν τὴν πατρίδα μας. Νὰ ἁρπάξουν τὰ χωριά μας καὶ τὶς πολιτεῖές μας, τὶς θάλασσες καὶ τὰ νησιά μας. Σὰν ἕνας ἄνθρωπος τότε ἐσηκωθήκαμε ὅλοι οἱ ῞Ελληνες. Στὸν πόλεμο αὐτὸν ὁ κόσμος ὅλος μᾶς ἐθαύμασε. Ἄς ἦταν οἱ ἐχθροί μας πολλοί. Ἑμεῖς τοὺς ἐνικήσαμε. Τοὺς ἐνικήσαμε ὅπου καὶ ἂν ἐπολεμήσαμε: Στὴ στεριά, στὸν ἀέρα, στὴ θάλασσα. Μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦταν στὴν ἐκκλησία, ἦταν καὶ ἕνας τραυματίας. Ὁ καημένος εἶχε χάσει τὸ χέρι του γιὰ τὴν πατρίδα. Μὲ τί συμπάθεια τὸν ἐκοίταζεν ὁ κόσμος! Καὶ πόσο αὐτὸς ἦταν ὑπερήφανος, ποὺ ἔκαμε αὐτὴ τὴ θυσία γιὰ τὴν πατρίδα! Ὕστερα ὅλοι μαζὶ μὲ τὸ σχολεῖο ἐπῆραν στεφάνια ἀπὸ δάφνες καὶ μυρτιὲς καὶ ἐστεφάνωσαν τὸ μνημεῖο τῶν πεσόντων, στὴν πλατεῖα. Ὅταν ἐγύρισαν τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο, εἶπαν ἐνθουσιασμένα στὸ δάσκαλο: - Κι ἐμεῖς, κύριε, ὅταν θὰ γίνωμε στρατιῶτες, θὰ πολεμήσωμε καὶ θὰ μεγαλώσωμε τὴν πατρίδα μας, ὅπως ἔκαμαν κι οἱ γονεῖς μας.
ΒΑΣΙΛ. Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ Β΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1963 Αντιγραφὴ από τὸ "σπιτὰκι τὴς Μέλιας

# data[].attributes.attachment_link.title
Η 28ⁿ Οκτωβρίου στο Αναγνωστικό της Β δημοτικού του 1963 - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Σὲ κάθε σπίτι ἀνεμίζει σήμερα καὶ μιὰ σημαία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι εἶναι ὅλο χαρά. Οἱ καμπάνες...

# data[].attributes.attachment_link.title
Σχολικό Ντοκυμαντέρ για την 28η Οκτωβρίου και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο - Μέρος 1o

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το 1939 ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο έναν χρόνο αργότερα, στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν της επιτέθηκαν οι Ιταλοί.
Μετά την ήττα της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία έχασε αρκετά εδάφη, ενώ εξαναγκάστηκε να πληρώσει μεγάλες αποζημιώσεις και να μειώσει δραστικά το στρατό της. Αλλά και η ηττημένη Βουλγαρία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει τη Δυτική Θράκη στην Ελλάδα.

Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου πολλά δημοκρατικά πολιτεύματα κατέρρευσαν και τα διαδέχθηκαν δικτατορίες. Στη Γερμανία το 1933 πήρε την εξουσία ο αρχηγός του ναζιστικού κόμματος Αδόλφος Χίτλερ, που υποσχόταν να ξανακάνει τη χώρα υπολογίσιμη δύναμη από τους αντιπάλους της. Από το 1922 στην Ιταλία είχε επικρατήσει ο ιδρυτής του φασιστικού κόμματος, Μπενίτο Μουσολίνι. Το 1936 η Ιταλία συμμάχησε με τη Γερμανία (άξονας Ρώμης-Βερολίνου), στην προσπάθειά της να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, επαναφέροντας την ένταση και τους φόβους ενός νέου πολέμου πάνω από την Ευρώπη.

Οι φόβοι δεν άργησαν να επαληθευτούν. Ο Χίτλερ ανάγκασε την Αυστρία να ενωθεί με τη Γερμανία ενώ τον επόμενο χρόνο εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία. Παράλληλα ο ιταλικός στρατός κατέλαβε το 1939 την Αλβανία, κρούοντας το καμπανάκι του κινδύνου για την Ελλάδα.

Παρουσιάσεις μαθήματος

Η ιταλική επιθετικότητα δεν βρήκε την Ελλάδα απροετοίμαστη. Ο Ιωάννης Μεταξάς είχε ήδη από το 1936 φροντίσει για τη στρατιωτική προετοιμασία της χώρας. Έτσι, διπλασίασε τις πολεμικές δαπάνες, μερίμνησε για τη δημιουργία αξιόπιστου πυροβολικού και εκπόνησε σχέδια μάχης για ενδεχόμενες επιθέσεις από τη Βουλγαρία και αργότερα από την Ιταλία.

Το 1939 ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, όταν ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στη γειτονική Πολωνία, που την ασφάλειά της είχε εγγυηθεί η Αγγλία. Πολλές χώρες της Ευρώπης, με πρώτες την Αγγλία και τη Γαλλία, κήρυξαν πόλεμο στις δυνάμεις του Άξονα, σχηματίζοντας τη δική τους συμμαχία. Ο πόλεμος γρήγορα επεκτάθηκε κι έγινε παγκόσμιος. Με τον Άξονα συμμάχησε η Ιαπωνία, ενώ με τους Συμμάχους συντάχθηκε η Ρωσία και κατόπιν οι ΗΠΑ.

Η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο τον Οκτώβριο του 1940. Είχαν προηγηθεί εχθρικές ιταλικές ενέργειες, με σοβαρότερη τον τορπιλισμό του καταδρομικού "Έλλη" από ιταλικό υποβρύχιο, τον Δεκαπενταύγουστο του 1940, στο λιμάνι της Τήνου. Δυόμισι μήνες αργότερα, χαράματα της 28 ης Οκτωβρίου, ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα Γκράτσι επέδωσε στον Μεταξά τελεσίγραφο ζητώντας την παράδοση της χώρας. Η άρνηση του Μεταξά εξ ονόματος όλων των Ελλήνων σήμανε την αρχή του πολέμου.

Λίγο αργότερα ιταλικά στρατεύματα εισέβαλαν από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, με σκοπό να καταλάβουν αρχικά την Ήπειρο. Ταυτόχρονα μία ομάδα Αλπινιστών διείσδυσε στη Βόρεια Πίνδο για να χτυπήσει στα νώτα τους οχυρωμένους Έλληνες και να εμποδίσει την άφιξη ενισχύσεων από τη Θεσσαλία.

Το Αλβανικό Έπος - Βιντεομάθημα

Όμως ο ελληνικός στρατός αμύνθηκε με επιτυχία, ενώ οι Ιταλοί Αλπινιστές εξουδετερώθηκαν στις χιονισμένες χαράδρες του Σμόλικα. Στα μέσα Νοεμβρίου του 1940 οι Έλληνες στρατιώτες αντεπιτέθηκαν, αναγκάζοντας τους Ιταλούς να αποσυρθούν στο εσωτερικό της Αλβανίας και πετυχαίνοντας σημαντικές νίκες, μπήκαν στη Βόρεια Ήπειρο, αλλά η περαιτέρω προώθησή τους ήταν πολύ δύσκολη. Λόγω του ορεινού εδάφους και του βαρύτατου χειμώνα, τα κρυοπαγήματα ήταν περισσότερα από τις απώλειες της μάχης, ενώ η μεταφορά τροφίμων και πυρομαχικών δυσκόλευε όσο τα στρατεύματα απομακρύνονταν απο τα ελληνικά σύνορα.

Η επιχείρηση της Ιταλίας στο μέτωπο της Αλβανίας είχε αποτύχει χάρη στο ελληνικό "ΟΧΙ", την άρνηση ενός ολόκληρου λαού να υποταγεί στις επιθυμίες των ισχυρών και να χάσει τη λευτεριά του.

Πατρίδα γη ευλογημένη

Στίχοι
Πατρίδα, γη ευλογημένη,
χώρα μονάκριβη στη γη,
με αίμα ηρώων ποτισμένη
και των μαρτύρων τη σπονδή. Πατρίδα, γη ευλογημένη...
Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος - Οι βομβαρδισμοί

Διερευνητική δραστηριότητα ανάγνωσης ιστορικών πηγών για τις αεροπορικές επιδρομές της ιταλικής αεροπορίας κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941), με την αξιοποίηση πρωτογενών ντοκουμέντων με δημοσιεύματα του Τύπου και μαρτυρίες κατοίκων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η καλλιέργεια δεξιοτήτων διερευνητικής μάθησης και η οικοδόμηση της ιστορικής γνώσης. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να διερευνήσουν μια ανακοίνωση του ελληνικού Υφυπουργείου Δημοσίας Ασφαλείας, καθώς και προσωπικές μαρτυρίες πολιτών.

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος - Τα πολεμικά ανακοινωθέντα

Διερευνητική δραστηριότητα ανάγνωσης ιστορικών πηγών, με την αξιοποίηση πρωτογενών ιστορικών τεκμηρίων για τα πολεμικά ανακοινωθέντα κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941). Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η καλλιέργεια δεξιοτήτων διερευνητικής μάθησης και η οικοδόμηση της ιστορικής γνώσης. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να διερευνήσουν δύο πολεμικά ανακοινωθέντα του ελληνικού και του ιταλικού επιτελείου στρατού, καθώς και μια ανακοίνωση του ελληνικού Υφυπουργείου Τύπου.

Ερωτήσεις μαθήματος

Quiz!

Δείτε στη συνέχεια πλούσιο υλικό για την εθνική μας εορτή!

# data[].attributes.attachment_link.description
Το 1939 ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο έναν χρόνο αργότερα, στις...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ένα όμορφο κείμενο από το πρώτο βιβλίο της Λεζάρ για την Ειρήνη!

Η ειρήνη είναι μια ευγενής και απαραίτητη επιδίωξη και ο μόνος πρακτικός δρόμος για έναν καλύτερο, δικαιότερο κόσμο για όλους τους ανθρώπους.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ειρήνη στις καρδιές μας - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Ένα όμορφο κείμενο από το πρώτο βιβλίο της Λεζάρ για την Ειρήνη! Η ειρήνη είναι μια...

# data[].attributes.attachment_link.title
«Επειδή δε συμβαίνει εδώ, αυτό δε σημαίνει πως δε συμβαίνει» - Love Teaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Το παρακάτω είναι ένα από τα πιο συγκινητικά βίντεο που προκαλούν προβληματισμό και ανησυχία στην κοινωνία…

# data[].attributes.attachment_link.title
3. Πατρίδα γη ευλογημένη - Πατρίδα γη ευλογημένη

# data[].attributes.attachment_link.title
Μνήμες της Κατοχής

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40 | Army gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η ταινία μικρού μήκους "Εκπαίδευση για θάνατο. Πώς δημιουργείται ένας Ναζί" είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γκρέγκορ Ζίμερ και κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου του 1943 από τον Ουώλτ Ντίσνεϋ.

Η ταινία κινουμένων σχεδίων παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Χανς, ενός αγοριού που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ναζιστική Γερμανία και ανατρέφεται για να γίνει άξιος στρατιώτης της Άριας φυλής.

Από τη γέννησή του, ο Χανς είναι ταγμένος στην υπηρεσία του Αδόλφου Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα. Καθώς ο Χανς μεγαλώνει, μαθαίνει μια διαστρεβλωμένη εκδοχή της Ωραίας Κοιμωμένης, όπου απεικονίζεται ο Χίτλερ ως ιππότης με την αστραφτερή του πανοπλία και σώζει την Ωραία Κοιμωμένη, που εκπροσωπεί τη Γερμανία, από την κακιά μάγισσα, που εκπροσωπεί τη δημοκρατία.

Αφού ο Χανς περνά από την απαραίτητη εκπαίδευση, σε μια τάξη από τους τοίχους της οποίας κρέμονται τα πορτραίτα του Χίτλερ, του Γκαίριγκ και του Γκαίμπελς, λαμβάνει μέρος σε μια σταυροφορία για το κάψιμο όλων των βιβλίων που αντιτίθενται στον Χίτλερ, ενώ αντικαθίσταται η Αγία Γραφή με το "Ο Αγών μου", και ο σταυρός με ένα ναζιστικό ξίφος.

Αφού περνά τα επόμενα χρόνια παρελαύνοντας και χαιρετώντας, γίνεται ένας ενήλικας καλός Ναζί και πάει στον πόλεμο για να καταλήξει τελικά σε μια σειρά πανομοιότυπων τάφων, που δεν έχουν τίποτα πάνω τους, εκτός από μια σβάστικα και ένα κράνος στερεωμένο στην κορυφή.

Πηγή www.iefimerida.gr

Παρακολουθήστε την ταινία "Εκπαίδευση για θάνατο" με ελληνικούς υπότιτλους

Εκπαίδευση για θάνατο - Δραστηριότητες επεξεργασίας

Πριν τη θέαση

Προβάλλουμε στα παιδιά την αφίσα της ταινίας και συζητάμε τι πιστεύουν ότι θα δούμε σε αυτή την ταινία.

Μετά τη θέαση

2. Συζήτηση για την ταινία

Αφού προβάλλουμε την ταινία ζητάμε από τα παιδιά να πουν αυθόρμητα τις πρώτες λέξεις - φράσεις που τους έρχονται στο μυαλό.

Στη συνέχεια προκαλούμε συζήτηση με ερωτήσεις αρχικά με το αν επιβεβαιώθηκαν οι πρώτες τους εκτιμήσεις και ύστερα γύρω από το θέμα της ταινίας και ανάλογα σε τι θέλουμε να επικεντρωθούμε.

Ενδεικτικές ερωτήσεις

Πώς μεγάλωσε ο Χανς;

Τι εκπαίδευση είχε;

Τι επιλογές είχαν οι γονείς για το όνομα του; Γιατί;

Ποια ιστορία της Ωραίας Κοιμωμένης μάθαιναν τα παιδιά;

Τι ιστορία τους είπε ο "εκπαιδευτικός¨τους; Και γιατί ο Χανς μπήκε τιμωρία;

Ποιες αλλαγές γίνονται κατά τη διάρκεια εξουσίας του Χίτλερ;

Πώς ολοκληρώθηκε η εκπαίδευσή του;

Τι είναι τελικά η "εκπαίδευση για θάνατο";

Ποια δειλά και ακατάλληλα έθνη εννοούν;

Πώς θα αισθανόσθασταν να εκπαιδευόσασταν έτσι και γιατί;

3. Πλάνα ταινίας

Προβάλλουμε μερικά πλάνα ταινίας τα οποία δείχνουν έντονα τα συναισθήματα των ηρώων. Ζητάμε από τα παιδιά να σχολιάσουν το κάθε καρέ δικαιολογώντας την άποψή του.

Στην παρακάτω εικόνα μπορούμε να σχολιάσουμε και τη λήψη της κάμερας. Γιατί βλέπουμε από κάτω προς τα πάνω τη φιγούρα του ανθρώπου; Τι ήθελε να πετύχει ο σκηνοθέτης;

4. Παγωμένες εικόνες

Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες και διαλέγουν μία σκηνή από την ταινία. Η οδηγία είναι να την παρουσιάσουν με παγωμένη εικόνα, σαν μία φωτογραφία. Ο/Η εκπαιδευτικός εξηγεί στα παιδιά ότι θα πλησιάσει την ομάδα και κάθε φορά που θα ακουμπάει τον ώμο καποιου/ας, εκείνος/η θα βάζει λόγια στον ρόλο που υποδύεται. Τι θα μπορύσε να λέει ή να σκέφτεται εκείνη τη στιγμή;

5. Κόμικς "Εκπαίδευση για ζωή"

Σχηματίζουμε στον πίνακα δύο στήλες και ρωτάμε τα παιδιά ποια είναι τα χαρακτηριστικά στην εκπαίδευση για θάνατο και τα καταγράφουμε. Έπειτα, τα ρωτάμε ποια χαρακτηριστικά έχει η εκπαίδευση για ζωή.

Ύστερα χωρίζονται σε ομάδες και δημιουργούν ένα κόμικ σε 4 καρέ με τη ζωή ενός παιδιού που εκπαιδεύεται για ζωή. Τι σκηνές θα βλέπαμε στη ζωή ενός τέτοιου παιδιού;

Διαβάστε επίσης

28η Οκτωβρίου Ιδέες Διαθεματικής Προσέγγισης - Εναλλακτικό Υλικό
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ - ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Φωτεινή Δημοπούλου

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκπαίδευση για θάνατο - Μία ταινία κατά του ναζισμού

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ταινία μικρού μήκους "Εκπαίδευση για θάνατο. Πώς δημιουργείται ένας Ναζί" είναι μία ταινία του Ουώλτ Ντίσνευ. Βρείτε δραστηριότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Προπαγανδιστικό καρτούν της Ντίσνεϊ με πρόθεση να ενισχύσει τη συναίνεση των Αμερικάνων στον πόλεμο κατά της ναζιστικής Γερμανίας. Οι ναζί και οι ηγέτες τους γελοιοποιούνται, ενώ το ίδιο το φαινόμενο του ναζισμού παρουσιάζεται απλοποιημένα, χωρίς να λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη τα αίτια που τον δημιούργησαν και ο τρόπος λειτουργίας του.
A Disney cartoon propaganda, aiming to strengthen the war efforts against Nazi Germany. The Nazis and their leaders are ridiculed, while Nazism itself is viewed in a simplified way, ignoring its causes and workings.

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκπαίδευση Θανάτου (Education for Death, 1943)

# data[].attributes.attachment_link.description
Προπαγανδιστικό καρτούν της Ντίσνεϊ με πρόθεση να ενισχύσει τη συναίνεση των Αμερικάνων στον πόλεμο κατά της ναζιστικής Γερμανίας. Οι ναζί και οι ηγέτες τους γελοιοποιούνται, ενώ το ίδιο το φαινόμενο του ναζισμού παρουσιάζεται απλοποιημένα, χωρίς να λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη τα αίτια που τον δημιούργησαν και ο τρόπος λειτουργίας του.

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Ξυπόλητο τάγμα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ξυπόλητοι-Ήρωες-Φύλλο εργασίας.pdf

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Απόστολος Πάππος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ξυπόλυτοι ήρωες, της Αλεξάνδρας Μητσιάλη | Elniplex

# data[].attributes.attachment_link.description
Αγόρασέ το Βραβείο σε συγγραφέα εφηβικού - νεανικού βιβλίου, για εφήβους και νέους του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2017 Η Θεσσαλονίκη, η πόλη των

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο πρώτος εορτασμός της επετείου του ΟΧΙ στην κατοχή

# data[].attributes.attachment_link.description
Αγαπητοί μου αναγνώστες, χρόνια πολλά σε όλους σας με υγεία! Σήμερα είναι μία σημαντική μέρα για την Ελλάδα. Ημέρα μνήμης της θυσίας, της αυταπάρνησης, της γενναιότητας και της αγωνιστικότητας των …

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μια επέτειος, ένας θρύλος, μια μνήμη κι ένα χρέος
Δύο είναι οι μεγάλες επέτειοι του ελληνικού έθνους. Η 25η Μαρτίου, που μας θυμίζει τη μεγάλη επανάσταση ενάντια στον Τούρκο κατακτητή κι η 28η Οκτωβρίου, που θυμίζει την άμυνα στην Ιταλογερμανική, φασιστική επιδρομή.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε, όπως είναι γνωστό, το Σεπτέμβριο του 1939. Οι Ιταλοί από καιρό προκαλούσαν διάφορα επεισόδια, με αποκορύφωμα τον τορπιλισμό του πολεμικού πλοίου "Έλλη" στις 15 Αυγούστου 1940. Όλα αυτά έδειχναν την απειλή που πλησίαζε στην Ελλάδα.

Έτσι το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα, επέδωσε στον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά το τελεσίγραφο με το οποίο ο Μουσολίνι, ο ηγέτης της Ιταλίας, ζητούσε την κατοχή ορισμένων ελληνικών περιοχών. Αν η Ελλάδα δε δεχόταν, τότε θα τις καταλάμβανε με τα όπλα.

Κι ήταν ακριβώς αυτή την ιστορική στιγμή που ο Έλληνας πρωθυπουργός απάντησε το "ΟΧΙ", γνωρίζοντας πως μεγαλύτερο αγαθό από το αγαθό της ελευθερίας δεν υπάρχει. Την ίδια απάντηση έδωσαν στην πράξη, όλοι οι Έλληνες μαζί καθώς ξεχύθηκαν στους δρόμους και ζητούσαν όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του, να προσφέρει σ' αυτόν τον πόλεμο.

Ο Μουσολίνι με 100.000 στρατιώτες που είχε συγκεντρωμένους στην Αλβανία, πίστευε πως θα καταχτούσε την Ελλάδα με τόση ευκολία σαν να έκανε περίπατο. Ενώ όμως στην αρχή οι Έλληνες αποτραβήχτηκαν από τα σύνορα και οι Ιταλοί κατέλαβαν μικρές ελληνικές περιοχές, στις 14 Νοεμβρίου αρχίζει η αντεπίθεση και τα ελληνικά στρατεύματα γνωρίζουν μεγάλες επιτυχίες, όπως στη μάχη της Πίνδου, στην Ήπειρο και στη δυτική Μακεδονία. Μια επίθεση που έκαναν οι Ιταλοί την άνοιξη, τέλειωσε χωρίς επιτυχία. Οι Έλληνες πολεμούσαν σα λιοντάρια.

Βοηθός σ' αυτόν τον πόλεμο, για τους Έλληνες, ήταν το ορεινό έδαφος που τους επέτρεπε να οργανώνουν ισχυρές αμυντικές θέσεις. Ακόμα και ο βαρύς χειμώνας βοήθησε τις προσπάθειες των Ελλήνων στρατιωτών παρόλο που υπέφεραν και αυτοί όπως και οι Ιταλοί.

Οι Έλληνες πολεμούσαν χρησιμοποιώντας πολύ λιγότερο στρατιωτικό εξοπλισμό και με αριθμητική δύναμη πολύ μικρότερη από αυτή του εχθρού. Όμως η εθνική ενότητα, έδωσε τη νίκη στον ελληνικό στρατό.

Μια από τις χρυσές σελίδες της Ιστορίας μας αποτελεί η Ηπειρώτισσα Γυναίκα. Η αυθόρμητη προσφορά, η αυτοθυσία και το μεγαλείο της ψυχής των γυναικών της Ηπείρου, "έγραψαν" μαζί με τους ηρωικούς στρατιώτες μας, το έπος του '40.

Οι γυναίκες αυτές έδωσαν το δικό τους παρών στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στην Πίνδο κουβαλώντας όπλα, πολεμοφόδια και τρόφιμα στους φαντάρους μας αλλά και μεταφέροντας τραυματίες, κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, μέσα από χαράδρες, γκρεμούς και σκαρφαλώνοντας σε υψόμετρο 2.000 και 2.500 μέτρων.

Οι υπηρεσίες που προσέφεραν πολύτιμες και πρέπει όλοι μας να νιώθουμε υπερηφάνεια για την παρουσία και τον αγώνα τους.

Όταν ο Μουσολίνι αντιλήφθηκε πως δεν υπήρχε για το στρατό του σωτηρία, ζήτησε τη βοήθεια του σύμμαχού του Χίτλερ. Έτσι τον Απρίλιο του 1941 η ναζιστική Γερμανία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Και στη δεύτερη αυτή εισβολή η Έλληνες απάντησαν και πάλι "ΟΧΙ". Μόνοι τους αντιμετώπισαν δύο μεγάλες δυνάμεις και λίγες μέρες αργότερα υπέκυψαν με ψηλό και περήφανο μέτωπο. Έτσι άρχισαν τα μαύρα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής της Ελλάδας.

Για τέσσερα σχεδόν χρόνια οι Έλληνες υπέφεραν από την πείνα τις στερήσεις αλλά και από τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις. Πολύ σύντομα όμως οι Έλληνες ξαναβρήκαν τη δύναμη να επαναστατήσουν εναντίον του εισβολέα. Οργάνωσαν αντάρτικες ομάδες στα βουνά, τύπωναν παράνομες εφημερίδες ενώ πολλοί διέφυγαν στην Αίγυπτο όπου δημιουργήθηκε ένας νέος ελληνικός στρατός, που πολέμησε μαζί με τους άλλους συμμάχους μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Σήμερα εορτάζουμε την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ, δηλαδή τη γιορτή προς τιμή της Παναγίας, η οποία σκεπάζει (σκέπει) και προστατεύει το λαό του Θεού. Μας σκεπάζει με τις προσευχές της, με τις παρακλήσεις της και με τα δάκρυά της.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η εποποιία του 1940, αποτελεί ένα θαύμα, είναι ένα από τα πολλά θαύματα στην ιστορία των Ελλήνων. Δεν μπορεί να είναι καρπός αποκλειστικά ανθρώπινου αγώνα. Η θεϊκή χάρη συνεργάσθηκε με την ανθρώπινη προσπάθεια.

Γιατί στα κρίσιμα χρόνια του πολέμου οι Έλληνες εμπιστεύθηκαν στα χέρια της Παναγίας τον αγώνα τους. Ζήτησαν τη μητρική προστασία της για να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους. Και ήταν τόση η πίστη τους, ώστε την έβλεπαν να τους εμψυχώνει και να τους σκεπάζει, καθώς πολεμούσαν απεγνωσμένα στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας.

Το "ΟΧΙ" είναι το μέγιστο κατόρθωμα της ενότητας και αποφασιστικότητας των Ελλήνων. Είναι σταθμός με βαθύ νόημα γιατί θα συμβολίζει αιώνια την πάλη του δίκαιου με το άδικο, την πάλη για την αρετή και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η 28η Οκτωβρίου θα παραμείνει πάντα μια ζωντανή δύναμη κι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού έθνους.

Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον γενναίο παππού μου, ο οποίος πολέμησε στα βουνά της Ηπείρου ενάντια στους κατακτητές...Ο αγώνας του με δίδαξε κι εμένα να αγωνίζομαι για το δίκαιο, το τίμιο και το ηθικό ...

Είναι χρέος και καθήκον μας να θυμόμαστε τις θυσίες των προγόνων μας. Να μας εμπνέουν με τη στάση τους έτσι ώστε κι εμείς στις μέρες να λέμε "ΟΧΙ" στη θεσμική αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας, να λέμε "ΟΧΙ" στην αποδόμηση του θεσμού της οικογένειας και της εκκλησίας. Εξάλλου...

"Λαοί που χάνουν τις ρίζες τους, δεν έχουν μέλλον"
Χρόνια πολλά σε όλους μας με υγεία & τιμή στους ένδοξους προγόνους μας...
Ακούστε το τραγούδι από τη Μαρινέλλα που είναι αφιερωμένο στις Γυναίκες Ηπειρώτισσες!

Εθαυμάσθησαν οι γυναίκες αυτές.

Απολυτίκιο Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου

# data[].attributes.attachment_link.title
28η Οκτωβρίου 1940

# data[].attributes.attachment_link.description
28η Οκτωβρίου 1940 Μια επέτειος, ένας θρύλος, μια μνήμη κι ένα χρέος Δύο είναι οι μεγάλες επέτειοι του ελληνικού έθνους. Η 25η Μαρτίου, που μας θυμίζει τη μεγάλη επανάσταση ενάντια στον Τούρκο κατακτητή κι η 28η Οκτωβρίου, που θυμίζει την άμυνα στην Ιταλογερμανική, φασιστική επιδρομή.

# data[].attributes.headline
Η 28ⁿ Οκτωβρίου μέσα από τις σελίδες του παλιού Αναγνωστικού

# data[].attributes.subject
Η 28ⁿ Οκτωβρίου μέσα από τις σελίδες του παλιού Αναγνωστικού

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μαθαίνουμε κι αλλιώς

# data[].attributes.attachment_link.title
Η 28η Οκτωβρίου 1940 για παιδιά (Νηπιαγωγείο - Δημοτικό) - Τι γιορτάζουμε ; -  Μαθαίνουμε κι αλλιώς

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ετοιμάζοντας αυτό το άρθρο, παρατήρησα οτι τα περισσότερα βιβλία που αναφέρονται στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο απευθύνονται κυρίως σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες. Ίσως γιατί αυτή η περίοδος της ιστορίας μας είναι τόσο σκοτεινή και τρομακτική που τίποτα δεν μπορεί να τη φωτίσει.. Ίσως γιατί πρέπει να είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλάβεις τι συνέβη τότε - που και πάλι αδυνατείς να πιστέψεις όλα αυτά τα τρομακτικά γεγονότα. Παρ' όλα αυτά ανακάλυψα μερικά διαμαντάκια - παιδικά βιβλία για τον πόλεμο του 1940. Για να μαθαίνουμε και να μην ξεχνάμε.

Ένα βιβλίο γραμμένο με τα λιτά και όμορφα στιχάκια του Φίλιππου Μανδηλαρά και σε χιουμοριστική εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια, που αφηγείται το πέρασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη χώρα μας: Από τις πρώτες σκιές που άπλωσε ο ναζισμός στην Ευρώπη, στις απειλές των Ιταλών και στο βροντερό "Όχι" των Ελλήνων που οδήγησε στις ηρωικές μάχες στο αλβανικό μέτωπο.

Η Εθνική Αντίσταση ενάντια στους κατακτητές από την περίοδο της γερμανικής Κατοχής έως την απελευθέρωση από τις δυνάμεις του Άξονα. Γραμμένη με απλά, κατανοητά στιχάκια από τον Φίλιππο Μανδηλαρά ώστε να κινούν το ενδιαφέρον των αναγνωστών και με την εικονογράφηση της Ναταλία Καπατσούλια.

Η Άννα Φρανκ ήταν μια μικρή Γερμανίδα εβραϊκής καταγωγής η οποία έζησε τα χρόνια του πολέμου προσπαθώντας να αποφύγει, μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά της, τη σύλληψη από τους ναζί. Το ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραψε τις σκέψεις της όσο ζούσε κρυμμένη σε ένα πατάρι, δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό της δίνοντας φωνή στα χιλιάδες παιδιά που πέθαναν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Η Άννα Φρανκ ονειρευόταν να γίνει μια σπουδαία συγγραφέας. Ήταν ένα μικρό κορίτσι με μια ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ, που έγινε τελικά πραγματικότητα. Η ιστορία της κυκλοφορεί σε διάφορες μορφές. Αυτή εδώ είναι ειδικά διασκευασμένη για μικρά παιδιά.

Μια ιστορία που μιλάει για φόβo και θάρρος, για φιλία που δε γνωρίζει όρια, για ευγνωμοσύνη και μνήμη. Μιλάει για αυτούς που, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με το θεριό, ακούν την εσωτερική τους φωνή, την καρδιά τους, και βρίσκουν τη δύναμη να αποφασίσουν για την τύχη τους. Μιλάει όμως και για εκείνους που βάζουν σε κίνδυνο τον εαυτό τους, υπερασπίζοντας το δικαίωμα στη ζωή.

Πριν πολλά χρόνια, σ' ένα μεγάλο καταπράσινο βοσκοτόπι, ζούσαν χαρούμενα διάφορα ζώα: πρόβατα, κατσίκες, κουνέλια και λαγοί, κότες, κόκορες και ποντικοί. Εκεί ζούσε και η οικογένεια Μπε, ο κύριος και η κυρία Μπε και τα επτά μικρά τους προβατάκια. Μια μέρα ο κύριος Μπε έμαθε πως άγρια θηρία από τα μακρινά, χιονισμένα βουνά ήθελαν να αιχμαλωτίσουν τα πρόβατα.

Ένα βράδυ τα θεριά κατέβηκαν από τα βουνά και παγίδευσαν τα πρόβατα αφού πρώτα τα υποχρέωσαν να φορέσουν όλα κίτρινα καπέλα. Τα πρόβατα ζούσαν πια φυλακισμένα. Δεν μπορούσαν να πάνε στις δουλειές τους, ούτε στο σχολείο, ούτε να βοσκήσουν ή να παίξουν ελεύθερα. Ο κύριος και η κυρία Μπε αποφάσισαν να δραπετεύσουν. Ο κύριος Μπε κατέστρωσε τολμηρό σχέδιο με τους πιο έμπιστους φίλους του: Τον Κόκορα τον Πρωινό ,τον Ποντικό τον Τρομερό και στον καλό του φίλο, τον Λαγό ο οποίος ήταν πρόεδρος σε ένα νησί. Και όλοι μαζί ανέλαβαν να σώσουν την οικογένεια του κυρίου Μπε.

Ένα εξαιρετικό αλληγορικό βιβλίο για παιδιά που αναφέρεται στην σωτηρία μιας οικογένειας από το Ολοκαύτωμα μέσα στην φρίκη του Β' Παγκοσμίου πολέμου.

Ήταν νύχτα όταν χτύπησε το κουδούνι στο σπίτι του πρωθυπουργού. Με τις πιτζάμες και τη ρόμπα ο Μεταξάς άνοιξε την πόρτα. Ο Ιταλός πρέσβης Γκράτσι τού έδωσε το έγγραφο, που ζητούσε να περάσουν ελεύθερα οι Ιταλοί στρατιώτες τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Εκείνος τον κοίταξε στα μάτια και του απάντησε "ΟΧΙ!".
Νωρίς το πρωί η σειρήνα άρχισε να χτυπά. Οι στρατιώτες φίλησαν τις μητέρες τους. Τις αγκάλιασαν σφιχτά. Ήξεραν πως μπορεί να μην τις ξανάβλεπαν. "Στο καλό και με τη νίκη!" φώναζαν όλοι. Και εκείνοι παρασύρθηκαν από το πλήθος. Κοίταξαν πίσω, αλλά μόνο τα λευκά μαντίλια, που ανέμιζαν, διακρίνονταν από μακριά.

Η Έρικα γλύτωσε από το θάνατο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης γιατί η μαμά της συνειδητοποίησε ότι ο αποχωρισμός της ήταν το μόνο δώρο που μπορούσε να της κάνει. Την πέταξε λοιπόν σ' ένα χαντάκι με απαλό χορτάρι σε μια διάβαση. Κι εκεί, η γυναίκα που τη βρήκε έγινε η δεύτερη μάνα της. Την βάφτισε Έρικα και τη μεγάλωσε σαν δικό της παιδί. Κι όταν το μωρό μεγάλωσε, έκανε δική της οικογένεια, παντρεύτηκε και έκανε τρία παιδιά και εγγόνια. Μα η Έρικα δεν ξέχασε. Το παρελθόν της οικογένειάς της ήταν πάντοτε μέσα της. Οι ψυχές πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων που ζητούσαν να μη ξεχαστεί η ιστορία τους.

Πίκολο, πίκολο, πίκολο νομίζαν την Ελλάδα και πίστεψαν πως θα τη φάν' σαν να 'ν' μακαρονάδα!. Δεν ήξεραν όμως οι άμοιροι οι Ιταλοί πως τα βάζανε με τον Καραγκιόζη κι ένα τσούρμο Έλληνες, που είχαν σαν εθνικό τους φαγητό τη φασολάδα! Έτσι το σκορ στον πολεμικό αγώνα μεταξύ μακαρονάδων και φασολάδων έληξε 0-1! Για να σώσουν την κατάσταση, επενέβησαν οι φίλοι των Ιταλών οι Γερμανοί. Μετά την εισβολή τους στην Ελλάδα η παράγκα του Καραγκιόζη μετατρέπεται σε .. Κομαντ-αχούρ κι αρχίζει η Αντίσταση. Ο μπαρμπα-Γιώργος, ο Χατζηαβάτης, τα Κολλητήρια με το ξυπόλητο τάγμα, η Αγλαΐα, ο Μορφονιός, ο Σταύρακας, ο Νιόνιος, γεμάτοι ενθουσιασμό αγωνίζονται και γίνονται αληθινοί ήρωες!
Βιβλία για παιδιά 10+ ετών

Με φόντο τη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ο πόλεμος που έσωσε τη ζωή μου αφηγείται τη συγκινητική ιστορία ενός γενναίου κοριτσιού, της δεκάχρονης Έιντα, η οποία ξεπερνώντας τις κακουχίες της καθημερινής της ζωής, δραπετεύει με τον αδερφό της στη βρετανική επαρχία. Εκεί ξεκινάει μια νέα ζωή μαθαίνοντας το αυτονόητο: πως έχει ίσα δικαιώματα με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας της. Παράλληλα, τα δύο αδέρφια αναπτύσσουν μια δυνατή σχέση με τη Σούζαν Σμιθ, τη γυναίκα που τα παίρνει υπό την προστασία της. Θα αποδειχτεί άραγε ο δεσμός τους αρκετά ισχυρός ώστε να τους κρατήσει ενωμένους, παρά τον πόλεμο και τις συνθήκες που απειλούν να τους χωρίσουν; Μια δυνατή ιστορία που ρίχνει φως στις επιπτώσεις του πολέμου στην καθημερινότητα των παιδιών στην Ευρώπη.

Στη συνέχεια της ιστορίας, ακολουθούμε και πάλι την Έιντα , η οποία μέσα στον πόλεμο και τις κακουχίες, μετράει μόνο νίκες· έως τώρα έχει κερδίσει μια μητέρα, ένα σώμα δυνατό και μια αληθινή φίλη. Ωστόσο, καθώς ο αγώνας εναντίον του Χίτλερ μαίνεται, νέα πρόσωπα μπαίνουν στη ζωή της: από τη μία η "σιδηρά" και απόμακρη λαίδη Θόρντον· από την άλλη, η αινιγματική Γερμανοεβραία Ρουθ, που πολλοί φοβούνται πως είναι κατάσκοπος. Μπροστά στον φόβο του αγνώστου, οι επιλογές της Έιντα θα καθορίσουν το ποια θέλει στ' αλήθεια να είναι. Και θα αποτελέσουν την πιο κρίσιμη μάχη της ζωής της.

Η Άννα Φρανκ γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1929 από Εβραιογερμανούς γονείς. Ήδη από τα παιδικά της χρόνια ένιωσε τη φρίκη της καταδίωξης των Εβραίων και τον τρόμο του κρυψίματος στον πόλεμο. Η οικογένειά της που είχε καταφύγει και κρυφτεί στην Ολλανδία ανακαλύφθηκε τον Αύγουστο του 1944 στο καταφύγιό της στο Άμστερνταμ και στάλθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τον Μάρτιο του 1945 η Άννα Φρανκ πέθανε στο στρατόπεδο Μπέργκεν-Μπέλσεν. Μετά τη σύλληψη της οικογένειας βρέθηκαν ανάμεσα σε εφημερίδες και βιβλία τα χαρτιά του ημερολογίου της μικρής Άννας, που έγραφε από τα 13 της χρόνια κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Ολλανδία.

Η οριστική έκδοση του Ημερολογίου της Αννας Φρανκ, χωρίς περικοπές, με ορισμένες προσθήκες και αλλαγές που είχε κάνει η ίδια λίγους μήνες πριν από τη σύλληψή της, όταν άκουσε στο ραδιόφωνο ότι γραπτά σαν τα δικά της θα δημοσιεύονταν μετά τον πόλεμο ως μαρτυρίες των απλών ανθρώπων για τη ζωή τους κάτω από τη γερμανική κατοχή στην Ολλανδία.

Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, παγκοσμίως γνωστό και αγαπημένο, παρουσιάζεται τώρα σε μια εντελώς νέα μορφή: ως Graphic Diary. Με μοναδικό τρόπο συνδέει το πρωτότυπο κείμενο με ζωντανούς διαλόγους και διηγήσεις, που βασίζονται στο ημερολόγιο, μέσα από την εντυπωσιακή και γεμάτη συναίσθημα δουλειά και εικονογράφηση των Άρι Φόλμαν και Νταβίντ Πολόνσκυ. Η Άννα Φρανκ γράφει για τη ζωή της στην Kρυψώνα, τον φόβο της μην ανακαλυφθεί, αλλά και για τα εφηβικά της συναισθήματα.

Όταν οι Ιταλοί έφτασαν στο κατώφλι της Ελλάδας, ο Πέτρος ήταν εννιά χρονών, είχε µια χελώνα για κατοικίδιο και γνώριζε τον πόλεµο µόνο µέσα από τα βιβλία. Τώρα όµως τον βιώνει κάθε µέρα, µαζί µε τους γονείς του, τον παππού του και τη µεγαλύτερη αδελφή του, την Αντιγόνη, αρχίζοντας έναν µεγάλο περίπατο - µια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, του φόβου, των διωγµών, αλλά και της Αντίστασης στους κατακτητές.

Το εµβληµατικό µυθιστόρηµα της Άλκης Ζέη, που επαναδηµιουργούν ως graphic novel , η συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση και ο κοµίστας Δηµήτρης Μαστώρος, σεβόµενοι την ατµόσφαιρα και το πνεύµα του πρωτοτύπου. Ένα graphic novel-φόρος τιµής από τους δηµιουργούς νεότερων γενιών σ' ένα αγαπηµένο κλασικό βιβλίο της ελληνικής λογοτεχνίας.
Βιβλία για παιδιά 12+ ετών

27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος που πέθανε το τριζόνι του. Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να του λέει: "Σήκω..., έγινε πόλεμος. Δεν ακούς τις σειρήνες;" Και από τότε αρχίζει ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, των διωγμών, με την ελπίδα να σιγοκαίει κάπου στο βάθος. Με οδηγό τους αγαπημένους του ήρωες από την ελληνική ιστορία και την εφηβεία προ των πυλών ο Πέτρος, με την αδελφή του και τους φίλους τους, δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση, σαμποτάροντας γερμανικά οχήματα, γράφοντας συνθήματα "ΠΕΙΝΑΜΕ! ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΦΑΜΕ" στους τοίχους και έχοντας πάντα για σύνθημα ένα τραγούδι που φλογίζει τις καρδιές τους:
Πάντα μπροστά μας, για μια καινούρια ζωή...

Ο εννιάχρονος Μπρούνο δεν έχει ιδέα για την Τελική Λύση ή το Ολοκαύτωμα. Δε γνωρίζει για τον εφιάλτη που ζουν οι λαοί της Ευρώπης εξαιτίας της χώρας του. Το μόνο που ξέρει είναι ότι αναγκάστηκε να μετακομίσει από το άνετο σπίτι του στο Βερολίνο σ' ένα οίκημα σε μια απομονωμένη περιοχή, όπου δεν έχει τίποτε να κάνει και κανέναν για να παίξει. Μέχρι τη στιγμή που συναντά τον Σμούελ, ένα αγόρι που ζει στην άλλη μεριά του συρματοπλέγματος και που, όπως κι άλλοι άνθρωποι εκεί, φορά μια στολή σαν ριγέ πιτζάμα. Η φιλία του Μπρούνο με τον Σμούελ θα τον οδηγήσει από την αθωότητα σε μια σκληρή αποκάλυψη και θα τον αναγκάσει να γίνει άθελά του μέρος μιας αποτρόπαιης κατάστασης.

Στο συγκλονιστικό αυτό μυθιστόρημα ο Michael Gruenbaum αφηγείται την προσωπική εμπειρία του ως παιδί σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Τσεχοσλοβακία, καθιστώντας το Κάπου λάμπει ακόμα ο ήλιος ένα από τα σημαντικότερα βιβλία για το Ολοκαύτωμα, ιδανικό για τους νεαρούς αναγνώστες χάρη στο αισιόδοξο μήνυμά του για το μεγαλείο της ανθρώπινης δύναμης.

Ο Μίχαελ "Μίσα" Γκρούενμπαουμ ζούσε μια ανέμελη παιδική ηλικία στην Πράγα. Όλα άλλαξαν όμως όταν οι Ναζί κατέλαβαν την Πράγα και η οικογένεια Γκρούενμπαουμ υποχρεώθηκε να μετακομίσει στο εβραϊκό γκέτο της πόλης. Αργότερα, μετά τη συντριπτική απώλεια του πατέρα του, ο Μίσα, η μητέρα του και η αδελφή του εκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερεζίν. Στο Τερεζίν, ο Μίσα έμενε στον ίδιο θάλαμο με σαράντα ακόμα αγόρια, που έγιναν σαν αδέλφια του. Η ζωή στο Τερεζίν είχε μια παράξενη, σουρεαλιστική ισορροπία - υπήρχαν μέρες γεμάτες συντροφικότητα και αγώνες ποδοσφαίρου, και άλλες γεμάτες απίστευτο τρόμο. Ήταν οι μέρες που τα αγόρια περίμεναν να ακούσουν το όνομά τους σε κάθε νέο κατάλογο όσων θα μεταφέρονταν με τα τρένα "προς τα Ανατολικά". Εκείνα τα τρένα πήγαιναν στο Άουσβιτς. Τη μέρα που το όνομα της οικογένειας Γκρούενμπαουμ εμφανίστηκε στον κατάλογο των υπό μεταφορά αιχμαλώτων, χρειάστηκε ένα θαύμα για να εξασφαλίσει την επιβίωσή της.

Κάποτε ήταν ένα κορίτσι που είχε ακούσει τα αγάλματα να τραγουδάνε, είχε χορέψει μαζί τους στο φως του φεγγαριού, τα είχε δει να δακρύζουν. Επειδή τα αγάλματα τις νύχτες ζωντανεύουν. Η Αγγελίνα το ήξερε καλά αυτό αφού μεγάλωσε μέσα στο μουσείο σχεδόν. Άλλωστε, το ότι είχε ένα ολόκληρο κι ένα μισό, "καταραμένο" χέρι την έκανε να τους μοιάζει ακόμα περισσότερο. Με εξαίρεση τον Τίκο, τον μόνο σάρκινο φίλο της, τα αγάλματα ήταν οι καλύτεροί της φίλοι.Όταν ο Μουσολίνι κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, ο φόβος ότι θα επικρατήσει το σκοτάδι του ναζισμού έγινε ακόμα ισχυρότερος. Κι όσοι σχετίζονταν με το Μουσείο, από τους αρχαιολόγους μέχρι τους απλούς εργάτες, όλοι μοιράζονταν μια κοινή αγωνία· όλοι προστάτευαν το ίδιο μυστικό που έμοιαζε να συνοψίζεται σε μία και μόνο φράση: "Να προλάβουμε...".Η Αγγελίνα θα θελήσει να μάθει εκείνο το μυστικό και θα βοηθήσει τον Τίκο να κρύψει το δικό του.

Μια βαθιά ανθρώπινη κι αντιπολεμική ιστορία για τη φιλία, την ενηλικίωση, την αναζήτηση ταυτότητας και την ανάγκη διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, βασισμένη στην πραγματική ιστορία της απόκρυψης των αρχαιοτήτων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου.

Πώς είναι ξαφνικά να σου απαγορεύουν να πηγαίνεις σχολείο, να συναντάς τους φίλους σου, να μπαίνεις στο τραμ ή να κάνεις ποδήλατο στο πάρκο; Πώς είναι να αναγκάζεσαι να αφήσεις το σπίτι σου αιφνιδιαστικά, με μια βαλίτσα φτιαγμένη βιαστικά, για έναν προορισμό που δεν γνωρίζεις και με την υποψία πως δεν θα επιστρέψεις ποτέ;

Ο Κάρλο από την Ιταλία, που τρελαίνεται για τα τρένα και αποφασίζει να κρυφτεί σε ένα βαγόνι. Η Χάννα από τη Γερμανία, που απ' όταν πήραν από κοντά της τον αδερφό της τον Γιάκομπ περνάει τις νύχτες μετρώντας τα αστέρια. Η Εμελίν από τη Γαλλία, που δεν θέλει να φοράει το κίτρινο αστέρι, κι ας είναι υποχρεωτικό για όλους τους Εβραίους. Ο Νταβίντ από την Πολωνία, που το σκάει από το γκέτο της Βαρσοβίας κρατώντας σφιχτά το βιολί του. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές του βιβλίου. Παιδιά που έζησαν σε διάφορα μέρη της Ευρώπης σε μια εποχή που ρατσιστικοί νόμοι επέβαλλαν παράλογα νέα ήθη και απαγόρευαν απλές καθημερινές πράξεις.

Ο Τάκης, η Σταυρούλα, η Αλέγρα, ο Πέπο, ο Άρης, η Ελένη, ο Έκτορας, η Αγγελική και η Λούνα ζουν στη Θεσσαλονίκη τα σκοτεινά χρόνια της γερµανικής Κατοχής. Μέσα σε µια πόλη που η µπότα των Γερµανών προσπαθεί να ταπεινώσει απ' άκρη σ' άκρη, αγωνίζονται να επιβιώσουν και ταυτόχρονα να αντισταθούν στον ναζισµό. Ζουν εµπειρίες που τους καθορίζουν και πολλές φορές δίνουν µάχη για να ξεφύγουν από τον θάνατο που τους κυκλώνει. Και µέσα στα µεγάλα ιστορικά γεγονότα ξετυλίγονται απεγνωσµένοι έρωτες, αδερφικές φιλίες, πράξεις αυταπάρνησης, επιστροφές από χρωστούµενα του παρελθόντος. Και κάποτε είναι τα ζάρια της τύχης που αποφασίζουν για τον θάνατο και τη ζωή.

Οι Ξυπόλυτοι ήρωες είναι ένα ιστορικό µυθιστόρηµα για την Κατοχή και την Αντίσταση, για το ξυπόλυτο τάγµα και το ξεκλήρισµα των Εβραίων της πόλης. Οι Ξυπόλυτοι ήρωες είναι πάνω από όλα η ιστορία των απλών, καθηµερινών ανθρώπων της που απέκτησαν το ανάστηµα όσων γράφουν την ιστορία µε τις ίδιες τους τις πράξεις.

Το ταξίδι στην Ελλάδα! Αυτό ονειρευόταν ο 15χρονος Στέφαν από τη Γερμανία, όταν το Γυμνάσιό του εντάχθηκε στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών. Είχε λόγους να ελπίζει στην επιλογή του. Και αυτό γιατί ο Ούβε Χάρτμαν, ο τυφλός πια παππούς του, είχε επιμείνει να μάθει ο Στέφαν ελληνικά.
Το ταξίδι όμως στη χώρα του ήλιου και του μύθου θα αποδειχτεί μεγάλη περιπέτεια. Μέσα στις αποσκευές του ο ανυποψίαστος Στέφαν κουβαλά ένα τεκμήριο από τη ναζιστική Γερμανία. Στο Δίστομο πια της Βοιωτίας το παρελθόν του παππού και το παρόν του εγγονού σμίγουν επικίνδυνα. Το σημειωματάριο με τις σκισμένες σελίδες, μαρτυρίες ανθρώπων που τους σημάδεψε η Ιστορία, ο πιο παράξενος αρχαίος μύθος και ένα διάφανο κορίτσι θα οδηγήσουν τον Στέφαν στην εξιχνίαση ένοχων μυστικών. Και όταν τα κρυμμένα κίνητρα του παππού Ούβε βγούνε στο φως, τότε ο Στέφαν θα αναμετρηθεί με ό,τι πίστευε και αγαπούσε...

Μια αναδρομή στις πληγές που άνοιξε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Μια μουσική υπόκρουση στην ειρήνη και την ανθρωπιά. Μια βαθιά συγγνώμη απέναντι στα εγκλήματα της Ιστορίας. Για όσα δε γίνεται να ξεχάσουμε...

Νότια Πολωνία, στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς. 1944. Η 14χρονη 'Ελλα αφηγείται την ιστορία της.
Μου άρεσε να ράβω όμορφα μεταξωτά φορέματα με δαντέλες. Όταν η γιαγιά μου άνοιγε το καπάκι της ραπτομηχανής και έβλεπα στη σειρά τα μασούρια με τις πράσινες, κίτρινες, κόκκινες, γκρίζες, λευκές και ροζ κλωστές ονειρευόμουν πως μεγαλώνοντας θα είχα το δικό μου εργαστήριο. Τότε πιστεύαμε πως ο πόλεμος ήταν κάτι που συνέβαινε κάπου αλλού· ήρθε όμως στην πόλη μας και μας άρπαξε. Στοίβαξε χιλιάδες ανθρώπους σε τούτο το μέρος και, μαζί με μένα, τη Ρόουζ, τη Μάρτα και την Κάρλα.
Πάνω από τους φράχτες με το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, ο ήλιος δεν ξεχώριζε στο γκρίζο. Στοιχιζόμασταν σε σειρές των πέντε, όλες με ριγέ στολή, και μετά τρέχαμε στο ατελιέ ραπτικής του στρατοπέδου. Εκεί, ανάμεσα στα πανάκριβα υφάσματα και στις απαιτητικές κυρίες των αξιωματικών, μέρα με τη μέρα ψαλιδίζονταν οι ελπίδες μας.
Εκείνο το πρωινό είχα δέσει κρυφά την κόκκινη μεταξωτή κορδέλα γύρω από τον λαιμό μου. Και για πρώτη φορά από τότε που βρέθηκα στο Μπέρτσγουντ ένιωσα πραγματικός άνθρωπος.

Αθήνα, περίοδος Κατοχής. Η δεκαεξάχρονη Ζωή προσπαθεί να καταλάβει... Προσπαθεί να καταλάβει γιατί ο πόλεμος, γιατί οι θάνατοι, γιατί η κατάκτηση της χώρας από τους Ναζί, γιατί η πείνα και οι κακουχίες. Και σιγά σιγά, θα αρχίσει να αντιδρά με τις μικρές της δυνάμεις ώστε να επιστρέψει στην Ελλάδα η πολυπόθητη ελευθερία...

Η συγγραφέας καταπιάνεται με μια σκοτεινή εποχή της ελληνικής ιστορίας (την Κατοχή), όπου ο καθένας πασχίζει να βρει έναν τρόπο για να επιβιώσει. Και μέσα σ' αυτή τη φρίκη, τα παιδιά. Η Ζωή θα μεγαλώσει στη φρίκη της πείνας. Γύρω της ένας κόσμος παράξενος, σκληρός, ανάλγητος, που τρέχει να γλιτώσει, που τρέχει να βρει ένα κομμάτι ψωμί, οι εκτελέσεις, η αισιοδοξία πως όλα θα τελειώσουν... Τα μάτια της θα δουν πολλά. Θα υποφέρει, θα γνωρίσει την ελπίδα, θα ζήσει μ' αυτήν ώσπου να έρθει το τέλος του κακού. Κι όταν έρθει, τότε θα μετρήσει τις πληγές και θα προχωρήσει.

Αυτά είναι τα 21 παιδικά βιβλία για τον πόλεμο του 1940 , που επέλεξα να σας δείξω.

Αν έχετε κάποιο άλλο αγαπημένο σας βιβλίο θα χαρώ να το προσθέσω στη λίστα μας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Παιδικά βιβλία για τον πόλεμο του 1940 - Two Boys and Hope

# data[].attributes.attachment_link.description
Ετοιμάζοντας αυτό το άρθρο, παρατήρησα οτι τα περισσότερα βιβλία που αναφέρονται στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο απευθύνονται κυρίως σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες. Ίσως γιατί αυτή η περίοδος της ιστορίας μας είναι τόσο σκοτεινή και τρομακτική που τίποτα δεν μπορεί να τη φωτίσει..

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η ενασχόληση μας με τα ιστορικά γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ξεκίνησε με αφορμή το παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη ΄΄Το ασπρογάλανο πανί΄΄ που βρίσκεται στο Ανθολόγιο της Β δημοτικού. Διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι και συζητήσαμε για την ελληνική σημαία, που αποτελεί το σύμβολο του ελληνικού έθνους. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε την ανάρτηση που ακολουθεί.

Στη συνέχεια, ακολουθεί η οπτικοποιημένη απόδοση για το παραμύθι της συναδέλφου Βάγιας Πατσιά. Βρείτε εδώ την παρουσίαση!

Έπειτα, παρακολουθήσαμε μία οπτικοποίηση του Ασπρογάλανου Πανιού της Γαλάτειας Σουρέλη από την Παναγιωτοπούλου Γεωργία.

Στο τέλος, της διδασκαλίας οι μαθητές κατασκεύασαν την ελληνική σημαία και δάφνινα στεφάνια για να τιμήσουν τους ήρωες του 1940 που πολέμησαν ηρωικά λέγοντας το βροντερό "ΟΧΙ" στους εχθρούς μας...

Ενημερωθείτε για τα ιστορικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν, ακούστε τραγούδια, δείτε βίντεο, ζωγραφίστε για την επέτειο του 1940 και επισκεφτείτε ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες και άλλα πολλά πατώντας στο παρακάτω padlet που δημιούργησα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ασπρογάλανο πανί της Γαλάτειας Σουρέλη

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ενασχόληση μας με τα ιστορικά γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ξεκίνησε με αφορμή το παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη ΄΄Το ασπρογάλανο πανί΄΄ που βρίσκεται στο Ανθολόγιο της Β δημοτικού. Διαβάσαμε το υπέροχο παραμύθι και συζητήσαμε για την ελληνική σημαία, που αποτελεί το σύμβολο του ελληνικού έθνους.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σήμερα, στο μάθημα της γλώσσας της Β δημοτικού στην 7η ενότητα μέσα από το παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη "Σαν Παραμύθι" συνεχίσαμε την προσέγγιση των γεγονότων του 1940 που ξεκινήσαμε χθες.

Παρακολουθήσαμε το video από το παραμύθι...

Στη συνέχεια, είδαμε τα παρακάτω εκπαιδευτικά βίντεο:

Φτιάξαμε τα φανταράκια μας που πολεμούν ηρωικά και εικονογραφήσαμε το παραμύθι.

Ακούσαμε επετειακά τραγούδια!

# data[].attributes.attachment_link.title
Σαν παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη

# data[].attributes.attachment_link.description
Σήμερα, στο μάθημα της γλώσσας της Β δημοτικού στην 7η ενότητα μέσα από το παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη "Σαν Παραμύθι" συνεχίσαμε την προσέγγιση των γεγονότων του 1940 που ξεκινήσαμε χθες. Παρακολουθήσαμε το video από το παραμύθι... https://youtu.be/3vtzk4z2Guw Στη συνέχεια, είδαμε τα παρακάτω εκπαιδευτικά βίντεο: https://youtu.be/WF0-Wpur3V0 πηγή: Μαθαίνουμε κι αλλιώς https://youtu.be/pA4_UIrbJj0 Πηγή: Μουντζούρα Φτιάξαμε τα φανταράκια μας που πολεμούν...

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ της 2

# data[].attributes.body
ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ της 28ης Οκτωβρίου 1940 (με λεζάντες)

# data[].attributes.headline
79 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ντοκο

# data[].attributes.body
79 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ντοκουμέντα του Αλβανικού Έπους από τη συλλογή του Πολεμικού Μουσείου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τέτοια μέρα πριν από 76 χρόνια, 28η Οκτωβρίου του 1940, η Ελλάδα έπαιρνε το βάπτισμα του πυρός στην πιο αιματοβαμμένη πολεμική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. Η φασιστική Ιταλία απαιτεί να αναλάβει τον έλεγχο στρατηγικών σημείων της χώρας- στα βουνά της Ηπείρου αρχίζει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Το Έπος του '40.

Τους ανθρώπους που τον έζησαν, στην πρώτη γραμμή ή στα μετόπισθεν, τους άντρες που πολέμησαν και δεν άφησαν τα κόκκαλά τους στο χιόνι, νέες τότε γυναίκες, νηστικά, σκελετωμένα παιδιά- αυτούς τους ανθρώπους τους έχουμε ζήσει κι εμείς. Και κάποιοι ζούνε ακόμα.

Οι ιστορίες και τα βιώματά τους, ακόμα κι αν πολλοί απέφευγαν να μιλούν εκτενώς, υπάρχουν σαν πρωτογενείς ιστορικές μαρτυρίες στο μνημονικό και των περισσότερων νεότερων Ελλήνων. Αν κάποια ιταλική ή γερμανική σφαίρα δεν είχε περάσει ξυστά από τον πρόγονό μας, δε θα είχαμε ποτέ υπάρξει- δεν είναι ο πόλεμος του '40, ο αντιφασιστικός και αντιναζιστικός αγώνας της Ελλάδας, ένα ηρωικό γεγονός, σήμερα ανεπαίσθητο. Οι γενιές του τότε και του τώρα είναι πολύ κοντινές για να μην συνδέονται συναισθηματικά.

Τα εκθέματα του Πολεμικού Μουσείου

Δείτε τη συλλογή

Στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήναςαυτή η συλλογική μνήμη του λαού είναι απτή. Τα εκθέματα της περιόδου '40- '41 οπτικοποιούν ιστορίες που έχουμε ακούσει με συναρπαστικό τρόπο, όπως μόνο η ορατή πραγματικότητα, το αυθεντικό ιστορικό αντικείμενο και το φωτογραφικό στιγμιότυπο μπορούν. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις: η χλαίνη του λοχία που πέθανε μια μέρα μετά, ακόμα κομμένη πρόχειρα, σίγουρα με πολύ γρήγορες κινήσεις, στο σημείο του τραυματισμού. Το χιτώνιο του συνταγματάρχη Δαβάκη, τρύπιο κι αυτό στο σημείο της πληγής.

Στους τοίχους αρκετές εμβληματικές φωτογραφίες της περιόδου- οι περισσότερες έχουν συμπεριληφθεί σε αφιερώματα και ντοκιμαντέρ της περιόδου '40- '41 και της Κατοχής που ακολούθησε. Στο υπόγειο του Μουσείου, σε ογκώδεις φακέλους και ηλεκτρονικούς υπολογιστές του φωτογραφικού αρχείου, φυλάσσονται χιλιάδες ακόμα. Επιλέξαμε 75 από αυτές.

Το σύνολο του φωτογραφικού υλικού του Πολεμικού Μουσείου συνθέτει ένα οπτικοποιημένο "Αξιον Εστί"- στις 75 εικόνες που παρουσιάζουμε σήμερα προσπαθήσαμε να εικονογραφήσουμε έναν στίχο του έστω.

Για όλους αυτούς που σε 'κείνο τον πόλεμο χάσανε (ή χαλάσαν) τις ζωές τους

Φωτογραφίες ντοκουμέντα του Αλβανικού Έπους από τη συλλογή του Πολεμικού Μουσείου

Δείτε τη συλλογή

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Culture ιστορία Επος του 40 κατοχή Πολεμικό Μουσείο Άξιον Εστί

Προτείνετε μια διόρθωση

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολεμικό μουσείο

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
συνταγματάρχης δαβάκης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος

# data[].attributes.attachment_link.title
Στα άδυτα του Πολεμικού Μουσείου: Tα άγνωστα εκθέματα και οι σπάνιες φωτογραφίες του Έπους του '40

# data[].attributes.attachment_link.description
Στα άδυτα του Πολεμικού Μουσείου: Tα άγνωστα εκθέματα και οι σπάνιες φωτογραφίες του Έπους του '40

# data[].attributes.headline
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟ

# data[].attributes.body
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40
(φωτογραφίες, χάρτες, αφίσες κ.α.) Γ.Ε.Σ.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40 | Army gr

# data[].attributes.headline
Πολύ ωραία κείμενα γ

# data[].attributes.body
Πολύ ωραία κείμενα για το ΟΧΙ των Ελλήνων.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η απόφαση για την επίθεση κατά της Ελλάδας ελήφθη στις 15 Οκτωβρίου 1940 από το Ιταλικό Πολεμικό Συμβούλιο, παρουσία του Μουσολίνι και παρά τις αντιρρήσεις πολλών από τους παρισταμένους για την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπιζόταν η επιχείρηση. Ο "Ντούτσε" ήθελε μία νίκη για να μπει στο μάτι του Χίτλερ, που είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις για μία επίθεση κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι η χώρα μας ήταν ο εύκολος στόχος. "Το μόνο μας εμπόδιο είναι οι λασπωμένοι δρόμοι" τον είχαν διαβεβαιώσει οι επιτελείς του. Ως ημέρα της επίθεσης ορίσθηκε η 26η Οκτωβρίου, αλλά ο Μουσολίνι τη μετέθεσε για τις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει με τη 18η επέτειο της Πορείας προς τη Ρώμη, που έφερε τους φασίστες στην εξουσία.

Στην Αθήνα έφθαναν σωρηδόν οι πληροφορίες για επικείμενη ιταλική επίθεση. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 25ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς ενημέρωσε τους υπουργούς του για την κατάσταση και τους διαβεβαίωσε ότι η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας είχε προχωρήσει ικανοποιητικά. Η αλήθεια ήταν ότι η χώρα μας ήταν σχεδόν ανοχύρωτη προς την πλευρά της Αλβανίας και με ελλιπείς στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς το βάρος είχε δοθεί στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Η ζωή, εν τω μεταξύ, στην πρωτεύουσα κυλούσε στους δικούς της ρυθμούς. Το κοσμικό και πολιτιστικό γεγονός των ημερών ήταν η πρεμιέρα της όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι "Μαντάμ Μπατερφλάι" από τη νεοσύστατη Λυρική Σκηνή. Την παράσταση θα τιμούσε ο γιος του συνθέτη, γεγονός που είχε κινητοποιήσει την κοσμική Αθήνα. Ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι είχε καλέσει τον Μεταξά σε γεύμα μετά την παράσταση. Ο δικτάτορας αρνήθηκε ("είναι δυσάρεστο για τον καθένας μας να δεχθεί το φιλί του Ιούδα" σημείωνε στο ημερολόγιό του") και έδωσε την εντολή σε μόνο δύο υπουργούς να παρακολουθήσουν την παράσταση.

Το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου ο Ιταλικό Πρακτορείο Ειδήσεων "Στέφανι" εξαπολύει επίθεση εναντίον της Ελλάδας, στην οποία απαντά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η ελληνική ηγεσία πιστεύει ότι η ιταλική επίθεση είναι ζήτημα ωρών. Ο αρχηγός του ΓΕΣ Αλέξανδρος Παπάγος επικοινωνεί με τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ενώ ενημερώνεται και ο Μεταξάς.

Τα άσχημα μαντάτα δεν θα αργήσουν. Στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα, Γκράτσι θα συναντηθεί τελικά με τον Μεταξά, αλλά για να του επιδώσει στο σπίτι του στην Κηφισιά τελεσίγραφο, με το οποίο ο Μουσολίνι απαιτούσε από την Ελλάδα να μην εμποδίσει το στρατό του να καταλάβει ορισμένες στρατηγικές θέσεις στη χώρα μας. Η κυβέρνηση των Αθηνών είχε διορία τρεις ώρες για να δώσει την απάντησή της. Ωστόσο, αυτή ήταν αυτονόητη για τον δικτάτορα: "Donc, Monsieur c'est la guerre" ("Λοιπόν, Κύριέ μου έχουμε πόλεμο!"). Με αυτές τις φράσεις στα Γαλλικά ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Μεταξά, που απηχούσε τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Αμέσως μετά, ο Μεταξάς ενημέρωσε τον άγγλο πρέσβη Πάλερετ και ζήτησε τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι Ιταλοί δεν περίμεναν την εκπνοή του τελεσιγράφου. Ο αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα έδωσε την εντολή για προσβολή των ελληνικών θέσεων από τις 5 το πρωί. Την ώρα αυτή σημειώθηκε και η πρώτη ελληνική απώλεια. Ο 27χρονος πεζικάριος Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από τα Τρίκαλα, που υπηρετούσε σε φυλάκιο της ελληνοαλβανικής μεθορίου, σκοτώθηκε από θραύσμα ιταλικού όλμου. Η ιταλική επίθεση εκδηλώθηκε με εισβολή ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στους τομείς της Πίνδου και της Ηπείρου (από το Γράμμο μέχρι το Ιόνιο) και με τοπικές συμπλοκές στην περιοχή της ΒΔ Μακεδονίας. Ο ιταλός αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα είχε στη διάθεσή του 135.000 άνδρες και ο έλληνας ομόλογός του Αλέξανδρος Παπάγος μόλις 35.000.

Στις 9:30 το πρωί πραγματοποιούνται και οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στον Πειραιά και το Τατόι δίχως συνέπειες, ενώ στην Πάτρα θα υπάρξουν νεκροί. Βομβαρδίστηκαν, ακόμη, η Διώρυγα της Κορίνθου και η ναυτική βάση της Πρέβεζας. Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου ο Μουσολίνι γεμάτος καμάρι ανακοίνωνε στο Χίτλερ, με τον οποίον συναντήθηκε στη Φλωρεντία, την επίθεση κατά της Ελλάδας.

Το ΟΧΙ γίνεται δεκτό με πρωτοφανή ενθουσιασμό απ' όλο τον ελληνικό λαό, που ξυπνά στις 6 το πρωί από τους συριγμούς των σειρήνων και ξεχύνεται στους δρόμους, κρατώντας τη γαλανόλευκη. Οι στρατεύσιμοι ετοιμάζονταν για το μέτωπο "με το χαμόγελο στα χείλη" και το ραδιόφωνο μετέδιδε διαρκώς το περίφημο πρώτο ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου: "Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλουν από της 5:30 πρωινής σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους".

Η απόφαση της Ελλάδας να αντισταθεί προκαλεί αυθημερόν εκδηλώσεις θαυμασμού, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Σταδιακά αρχίζουν να καταφθάνουν δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης, με πρώτο αυτό του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιου ΣΤ', που τονίζει: "Η υπόθεσίς σας είναι και ιδική μας υπόθεσις". Στο ίδιο μήκος κύματος και το τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ: "Θα σας παράσχομεν όλην την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον του κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην".

Οι ΗΠΑ, που ήταν εκτός πολέμου, εξέφρασαν απλώς τη λύπη τους δια του Προέδρου Ρούζβελτ, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμεινε "άφωνη", αφού δεσμευόταν από το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ. Σε αντίθεση, ο Τουρκικός Τύπος δεν φείσθηκε διθυραμβικών επαίνων για το "ΟΧΙ". Η "Ικδάμ" έγραφε στις 29 Οκτωβρίου "Ζήτω η Ελλάς! Είμαστε υπερήφανοι, που έχουμε σύμμαχο ένα τέτοιο έθνος", ενώ η "Βακίτ" ανέφερε την Ελλάδα ως "αλησμόνητο για όλο τον κόσμο παράδειγμα γενναιότητας".

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Το ΟΧΙ των Ελλήνων

# data[].attributes.attachment_link.description
Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 βρίσκει την Αθήνα να ξυπνά με τις σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας και όλους τους Έλληνες να ζητωκραυγάζουν το ηχηρό "ΟΧΙ" του Ι. Μεταξά στη φασιστική Ιταλία.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ  1944

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ. ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ 1944

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΙΣΟΔΟΣ  ΓΕΡΜΑΝΩΝ  ΣΤΗΝ  ΑΘΗΝΑ  1941

# data[].attributes.attachment_link.title
28η Οκτωβρίου Video 06  Γερμανοί στην Αθήνα

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ 28.10.1940

# data[].attributes.attachment_link.title
Οδυσσέας Ελύτης, Η πορεία προς το μέτωπο (διαβάζει ο Μάνος Κατράκης)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ - ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ - 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑΣ "ΑΛΒΑΝΙΑ"............. Στίχοι: Πυθαγόρας Μουσική: Γιώργος Κατσαρός Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα Γράμμα από το μέτωπο, 30 Οκτωβρίου 1940, Αγαπημένη μου, μεσ' το Καλπάκι σ' ένα ρέμα κουρνιάσαν οι στρατιώτες βουτώ τη λόγχη μου στο αίμα, δέξου τις λέξεις μου τις πρώτες είναι οι λέξεις μετρημένες σαν τις στιγμές μου εδώ πάνω κι είναι οι σκέψεις μου δοσμένες ως την στιγμή που θα πεθάνω.

# data[].attributes.attachment_link.title
Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου - Βροντούν Της Πίνδου Οι Κορφές (Official Audio Video)

# data[].attributes.attachment_caption
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Τραγούδια

# data[].attributes.attachment_link.title
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - Τραγούδια

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ντοκουμέντα μιας εποχής που για να μην επαναληφθεί δεν πρέπει να ξεχαστεί!
28η Οκτωβρίου 1940: η πάροδος των ετών μάς απομακρύνει από τα γεγονότα της εποχής, αυτά ωστόσο δεν πρέπει να διαγραφούν από τη μνήμη μας. Ο ρόλος της φωτογραφίας είναι εξαιρετικά πολύτιμος, προκειμένου να εξαλειφθεί η πιθανότητα της λήθης!
Η Huffpost φιλοξένησε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα του Αλέξη Γαγλία, που περιέχει 73 λήψεις της περιόδου, που προέρχονται από τις συλλογές του Πολεμικού Μουσείου.

Διαβάζουμε στο σχετικό συνοδευτικό κείμενο:
Στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας <...> τα εκθέματα της περιόδου '40- '41 οπτικοποιούν ιστορίες που έχουμε ακούσει με συναρπαστικό τρόπο, όπως μόνο η ορατή πραγματικότητα, το αυθεντικό ιστορικό αντικείμενο και το φωτογραφικό στιγμιότυπο μπορούν. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις: η χλαίνη του λοχία που πέθανε μια μέρα μετά, ακόμα κομμένη πρόχειρα, σίγουρα με πολύ γρήγορες κινήσεις, στο σημείο του τραυματισμού. Το χιτώνιο του συνταγματάρχη Δαβάκη, τρύπιο κι αυτό στο σημείο της πληγής. Στους τοίχους αρκετές εμβληματικές φωτογραφίες της περιόδου- οι περισσότερες έχουν συμπεριληφθεί σε αφιερώματα και ντοκιμαντέρ της περιόδου '40- '41 και της Κατοχής που ακολούθησε. Στο υπόγειο του Μουσείου, σε ογκώδεις φακέλους και ηλεκτρονικούς υπολογιστές του φωτογραφικού αρχείου, φυλάσσονται χιλιάδες ακόμα.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
28 οκτωβρίου 1940

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνοϊταλικός πόλεμος

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολεμικό μουσείο

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κωνσταντίνος Φλώρος

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γιώργος Ατσαμετάκης

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μενέλαος Μελετζής

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Νίκος Κατσουλώτος

# data[].attributes.attachment_link.title
73 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1940!

# data[].attributes.attachment_link.description
Ντοκουμέντα μιας εποχής που για να μην επαναληφθεί δεν πρέπει να ξεχαστεί! 28η Οκτωβρίου 1940: η πάροδος των ετών μάς απομακρύνει από τα γεγονότα της εποχής, αυτά ωστόσο δεν πρέπει να διαγραφούν από τη μνήμη μας. Ο ρόλος της φωτογραφίας είναι εξαιρετικά πολύτιμος, προκειμένου να εξαλειφθεί η πιθανότητα της λήθης!

# data[].attributes.headline
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΜΕΤΑΞΑ

# data[].attributes.subject
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΜΕΤΑΞΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Διάγγελμα Ιωάννη Μεταξά

# data[].attributes.headline
Η εξέλιξη του πολέμου μέσα από τους πρωτοσέλιδους τίτλους της εφημερίδας της εποχής, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.subject
Η εξέλιξη του πολέμου μέσα από τους πρωτοσέλιδους τίτλους της εφημερίδας της εποχής, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.headline
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ 1940

# data[].attributes.subject
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ 1940

# data[].attributes.headline
ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ

# data[].attributes.subject
ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ

# data[].attributes.attachment_caption
3 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ, ΨΗΦΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

# data[].attributes.attachment_link.title
3 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ, ΨΗΦΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

# data[].attributes.attachment_link.description
28η Οκτωβρίου 1940: Βασικές πληροφορίες!!! ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΝΗΜΗΣ: 28η Οκτωβρίου 1940 ΚΟΥΙΖ ΕΙΚΟΝΩΝ: ΕΠΟΣ 1940 - 1944 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ Π...

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΥΖΩΝΕΣ-ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ-ΑΛΛΑΓΗ ΦΡΟΥΡΑΣ

# data[].attributes.headline
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΗ ΧΡΩΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

# data[].attributes.subject
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΗ ΧΡΩΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δραστηριοτητεσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
λογοθεραπευτησ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
εργοθεραπευτησ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
εκπαιδευτικοσ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
εκπαιδευτικο

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΗ ΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ-ΚΑΝΩ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΡΟΣΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΖΩ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΗ.ΧΡΩΜΑΤΙΖΩ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ.ΥΠΟΛΟΓΙΖΩ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΖΩ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΗΜΑΙΑ.ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ.ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΘΕΣΗΣ.ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΟΧΗ.

# data[].attributes.headline
ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑ

# data[].attributes.body
ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΖΩ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολλαπλασιαμοσ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥΣ ΜΕ ΠΑΙΧΝΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ. ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ. ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Σύμφωνα με τον ιστορικό Νίκο Γιαννόπουλο στο άρθρο του στη " Μηχανή του Χρόνου" σε όλες τις εξεγέρσεις υψωνόταν και από μια σημαία, "εν πανίον", αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού, γεγονός φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα. Οι περισσότερες σημαίες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά (βυζαντινή πορφύρα, δικέφαλος ή μονοκέφαλος αετός κ.α.), με κυριότερο όλων τον σταυρό, επειδή η Εκκλησία αποτελούσε τον κυριότερο παράγοντα συσπείρωσης των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας.

Πολύ γρήγορα ο σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε κληρικοί ετίθεντο επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους. Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα. Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση.

Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄Εθνοσυνέλευση. Με το ΡΔ΄άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδας ορίστηκε η ενιαία σημαία να συμβολίζει "την Πάρεδρον του Θεού Σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα" και καθιερώθηκε να φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Στις 15 Μαρτίου 1822 στην Κόρινθο, το Εκτελεστικό Σώμα με το Διάταγμα 540 προσδιόρισε τις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης....

Στις 30 Ιουλίου 1828, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο "τα πολεμικά και εμπορικά πλοία της Ελλάδος θέλουν φέρει μιαν και την αυτήν σημαίαν, την μέχρι σήμερον πολεμικήν", αποκαθιστώντας έτσι μια μεγάλη αδικία σε βάρος του ελληνικού εμπορικού στόλου ο οποίος είχε σηκώσει το βάρος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας....

Στο βιβλίο με τίτλο "Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1821-1997", εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ, αναφέρεται: "Με την επιλογή του κυανού, του χρώματος του ουρανού, υποδηλώνεται η θεότητα του Αγώνα, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο έθνος τη μεγαλουργή ιδέα, παρότι αδύνατο και άοπλο, να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα. Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός, άμωμος και αγνός σκοπός των Ελλήνων που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και η ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη σκληρή τυραννία. Εξάλλου, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιπροσωπεύουν τις εννέα συλλαβές της φράσης "Ελευθερία ή Θάνατος", που ήταν και ο όρκος των παλικαριών της Επαναστάσεως"....

Στη διαδραστική παρουσίαση που ακολουθεί:

Μπορείτε να δείτε πληροφορίες για την Ελληνική σημαία.

Να χρωματίσετε την Ελληνική σημαία.

Να λύσετε το κουίζ τοποθετώντας τις συλλαβές στις λωρίδες. (Στο κουΐζ συμπληρώνουμε τις συλλαβές με ΚΕΦΑΛΑΙΑ).

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Ελληνική σημαία

# data[].attributes.attachment_link.description
Σύμφωνα με τον ιστορικό Νίκο Γιαννόπουλο στο άρθρο του στη "Μηχανή του Χρόνου" σε όλες τις εξεγέρσεις υψωνόταν και από μια σημαία, "εν πανίον", αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού, γεγονός φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα. Οι περισσότερες σημαίες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά (βυζαντινή πορφύρα, δικέφαλος ή μονοκέφαλος αετός...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Εθνικός Ύμνος στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα αποδίδει τον ύμνο στη νοηματική γλώσσα, στην γλώσσα των Ελλήνων Κωφών και Βαρήκοων.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΗΜΑΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ αναφέρει:

"Δεν είμαστε μόνο κωφοί, είμαστε και Έλληνες. Ο Εθνικός Ύμνος είναι ο ύμνος όλων μας. Εμείς οι κωφοί έχουμε δικαίωμα στη πρόσβαση στην ιστορία μας και θέλουμε να νοιώθουμε περηφάνεια για την Ελλάδα μας. Όπως οι Έλληνες ακούοντες τον ακούνε στην Ελληνική γλώσσα, έτσι θέλουμε κι εμείς να τον "βλέπουμε" στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.

Η Επιτροπή Ελλάδα 2021 με πρόεδρο τη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη στήριξε τη προσπάθεια μας -από την αρχή- με τη ενσωμάτωση του Εθνικού Ύμνου στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα στον προγραμματισμό των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση (1821-2021).

Η Βουλή των Ελλήνων και η Τράπεζα της Ελλάδος στήριξαν τον Σύλλογο Διδασκόντων Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας στο πρωτότυπο εγχείρημα αυτό και με τη πολύτιμη χορηγία τους καταφέραμε και δημιουργήσαμε με τη βοήθεια του σκηνοθέτη κου Αμανατίδη Άκη και της ομάδας Actis Filming το ψηφιακό βίντεο που παρουσιάζει τον Εθνικό Ύμνο στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.

Για να φτάσουμε στη ολοκλήρωση του Εθνικού Ύμνου στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα χρειάστηκε να επιστρατεύσουμε μια 18μελή επιστημονική ομάδα γλωσσολόγων, φιλολόγων, εκπαιδευτικών και δασκάλων νοηματικής, η οποία επεξεργάστηκε επί 3 μήνες γλωσσολογικά και φιλολογικά τα δύο πρώτα τετράστιχα του ύμνου του Διονυσίου Σολωμού και τους ευχαριστούμε θερμά.

Θεωρούμε ότι το να παρουσιάσουν μαθητές τον Εθνικό Ύμνο στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα θα ήταν ένα υπέροχο πρότυπο για όλα τα ελληνόπουλα, κωφά και μη, οπότε επιλέξαμε δύο μαθητές από το ειδικό Γυμνάσιο-Λύκειο Κωφών και Βαρήκοων Θεσσαλονίκης. "
Συγχαρητήρια για την υπέροχη προσπάθειά σας! Ο Εθνικός Ύμνος είναι ο ύμνος όλων μας. Είναι ο ύμνος που οι αληθινοί Έλληνες που αγαπούν την πατρίδα τους ανατριχιάζουν κάθε φορά που τον ακούν ή τον απαγγέλουν...

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Εθνικός Ύμνος στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα

# data[].attributes.attachment_link.description
https://www.youtube.com/watch?v=8wnnpUP4xQw Ο Εθνικός Ύμνος στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα αποδίδει τον ύμνο στη νοηματική γλώσσα, στην γλώσσα των Ελλήνων Κωφών και Βαρήκοων. Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΗΜΑΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ αναφέρει: "Δεν είμαστε μόνο κωφοί, είμαστε και Έλληνες. Ο Εθνικός Ύμνος είναι ο ύμνος όλων μας. Εμείς οι κωφοί έχουμε δικαίωμα στη πρόσβαση στην ιστορία μας και θέλουμε...

# data[].attributes.headline
Η απελευθέρωση

# data[].attributes.subject
Η απελευθέρωση

# data[].attributes.body
Ο Γεώργιος Παπανδρέου υψώνει την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη, 18 Οκτωβρίου  1944

# data[].attributes.headline
Ανδρείοι σει

# data[].attributes.body
Ανδρείοι σεις...

...που πολεμήσατε και πέσατε ευκλεώς, όταν θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούνε: Τέτοιους βγάζει το έθνος μας θα λένε και έτσι θαυμάσιος θα είναι ο έπαινός σας.

Τιμή και δόξα στους νεκρούς μας.
Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της λευτεριάς.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Μάχη της Ελλάδας (28 Οκτωβρίου 1940-1 Ιουνίου 1941)

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ - 1940.wmv

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΠΟΥΣ 1940 1941

# data[].attributes.headline
28 Οκτωβρίου 1940. Ακούγεται το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν.

# data[].attributes.subject
28 Οκτωβρίου 1940. Ακούγεται το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν.

# data[].attributes.body
​Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 05.30 ώρας της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής Μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους.

# data[].attributes.headline
Η αντίδραση των μαθητών και των δασκάλων στην κήρυξη του πολέμου

# data[].attributes.subject
Η αντίδραση των μαθητών και των δασκάλων στην κήρυξη του πολέμου

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Την 28η Οκτωβρίου 1940 τη γνωρίζουμε κατά κύριο λόγο μέσα από βαρετά σχολικά βιβλία, ανούσιες εορτές, άχρωμα κυβερνητικά έγγραφα και επιτηδευμένα κείμενα. Έτσι όμως η ιστορία δεν εντυπώνεται στη μνήμη και δεν χαράσσεται στην καρδιά.

Αναζητήσαμε λοιπόν τους μαθητές εκείνης της περιόδου οι οποίοι μας μίλησαν για μια... πραγματική γιορτή.

Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος.

Στις 28 Οκτωβρίου το πρωί σήμαναν οι σειρήνες. Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει. Φόρεσα τη στολή της ΕΟΝ και πήγα στη Λέσχη των Σκαπανέων στη λεωφόρο Κηφισίας. Εκεί ακούσαμε από το ραδιόφωνο την κήρυξη του πολέμου. Συγκεντρωθήκαμε μερικοί και κατεβήκαμε στο κέντρο της Αθήνας όπου ήδη διαδήλωναν χιλιάδες άνθρωποι. Επιτεθήκαμε και καταστρέψαμε τα γραφεία της ιταλικής αεροπορικής εταιρείας Αl Litoria. Ακόμη έχω ένα μπλοκ εισιτηρίων ως ενθύμιο. Μετά συγκεντρωθήκαμε χιλιάδες κόσμος στην οδό Σταδίου. Από κάποιο μπαλκόνι βγήκε και μας μίλησε ο Μεταξάς. Τραγουδούσαμε εμβατήρια και ζητωκραυγάζαμε συνεχώς. Έκλεισε ο λαιμός μου για μια εβδομάδα.

Δημήτριος Μπίκος. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά εκείνη την ημέρα. Ήμουν μαθητής στη β΄ τάξη του Γυμνασίου στην Κυπαρισσία.

Οι καθηγητές μας ενημέρωσαν για την κήρυξη του πολέμου και μας έδιωξαν από το σχολείο. Στον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μου έβλεπα έκδηλη τη χαρά στα πρόσωπα των ανθρώπων που πήγαιναν να πολεμήσουν. Μου έκανε φοβερή εντύπωση. Δεν βρέθηκε μια μάνα να πει: "πού πάνε τα παιδιά μας;" όπως συμβαίνει τώρα.

Δημήτριος Παπαδόπουλος. Ο πόλεμος με βρήκε μαθητή Γυμνασίου στο χωριό Τοξότες Ξάνθης. Ο πατέρας μου Νικόλαος ήταν πρόεδρος της κοινότητας. Διαθέταμε ένα κοινοτικό ραδιόφωνο, το οποίο ήταν τοποθετημένο σε ένα εστιατόριο. Απ' εκεί συνδεόταν με μεγάφωνο στην πλατεία του χωριού. Απ' εκείνο το ραδιόφωνο μάθαμε για τον πόλεμο. Εγώ και οι συμμαθητές μου, ως νέοι τότε, διακατεχόμεθα από μια θετική σκέψη. Πιστεύαμε ότι θα νικήσουμε.

Στάθης Τουρνάκης. Το 1940 κατοικούσα στην πλατεία Αμερικής στην οδό Αγίου Μελετίου και Δροσοπούλου. Ήμουν μαθητής στην δ΄ τάξη του Γυμνασίου.

Η 28 η Οκτωβρίου ήταν πάρα πολύ μεγάλη ημέρα για εμένα. Πήρα πολύ χαρά εκείνη την ημέρα. Επρόκειτο να γράψουμε διαγώνισμα Λατινικών και είχα μεγάλη αγωνία καθώς δεν είχα διαβάσει τίποτα. Κατά τις 07.00 το πρωί ακούστηκαν οι σειρήνες.

Σχεδόν ταυτόχρονα μια λέξη κυριάρχησε στον αέρα: "πόλεμος".

Πήγαμε στο σχολείο και μας έδιωξαν. Το γλίτωσα το διαγώνισμα.

Αρχίσαμε να τρέχουμε στη λεωφόρο Αλεξάνδρας ανεμίζοντας σημαίες.

Όλος ο κόσμος ήταν χαρούμενος λες και γινόταν γιορτή και όχι πόλεμος. Δεν ξέρω πως το είχαμε πάρει, αλλά υπήρχε μια βεβαιότητα για τη νίκη.

Ιωάννης Αντωνακέας. Το καλοκαίρι του 1940 έδινα εξετάσεις για να προβιβαστώ από την γ΄ τάξη του Γυμνασίου στην δ'.

Θυμάμαι ότι γράφαμε ένα διαγώνισμα και κάποια στιγμή ο επιβλέπων καθηγητής μας είπε: "Σήμερα εσείς γράφετε διαγώνισμα. Για κοιτάξτε αύριο τι κάνω εγώ;".

Μας έδειξε μια ταυτότητα στη φωτογραφία της οποίας φορούσε τη στολή του έφεδρου ανθυπολοχαγού.

"Θα παρουσιαστώ στον στρατό αύριο!" μας είπε με υπερηφάνεια και χαρά.

Του είχε σταλεί ατομική πρόσκληση. Είχαμε ακούσει ότι καλούντο κλάσεις εφέδρων με ατομικές προσκλήσεις και αυτό το γεγονός επιβεβαίωνε τις φήμες και ενίσχυε την πεποίθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά... Την θυμάμαι την ημέρα εκείνη.

Εκείνη την εποχή τα σχολεία λειτουργούσαν και τα Σάββατα μέχρι το μεσημέρι. Το Σάββατο 26 Οκτωβρίου όμως δεν είχαμε μάθημα λόγω της εορτής της σημαίας.

Έτσι είχαμε αργία από την Παρασκευή το απόγευμα μέχρι τη Δευτέρα το πρωί. Εγώ είχα παραμελήσει τα μαθήματά μου μέχρι την τελευταία στιγμή με αποτέλεσμα να ξυπνήσω την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου στις 06.00 για να γράψω τις ασκήσεις των αρχαίων ελληνικών.

Την στιγμή που έγραφα, πρέπει να ήταν λίγο πριν τις 07.00, ακούστηκαν οι σειρήνες. Εν τω μεταξύ, ξύπνησαν και οι δικοί μου. Ανοίξαμε αμέσως το ραδιόφωνο, όμως το πρόγραμμα δεν είχε αρχίσει ακόμη. Ο πατέρας μου είπε: "Δεν πας κάτω να δεις τι συμβαίνει;". Το σπίτι μας τότε ήταν σε μια δεύτερη παράλληλη οδό με τη Πατησίων. Στον δρόμο συνάντησα έναν άνθρωπο και τον ρώτησα τι συμβαίνει. "Πόλεμος" μου λέει. "Τι πόλεμος;" ξαναρωτώ. Τότε με μεγάλη δόση υπερβολής μου είπε: "Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Σερβία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία και την Ιταλία". Φθάνοντας στην Πατησίων είδα κόσμο συγκεντρωμένο σε ένα καφενείο. Πλησίασα και είδα να διαβάζουν μια προκήρυξη γενικής επιστράτευσης, η οποία ήταν κολλημένη έξω από το καφενείο.

Επέστρεψα σπίτι για να ενημερώσω τους γονείς μου....

Ο πατέρας μου ήταν ενθουσιασμένος. Ευελπιστούσε ότι θα τον καλούσαν στον στρατό. Δεν κλήθηκε όμως, καθώς ήταν σχετικά μεγάλος σε ηλικία. Εκείνη την ημέρα εγώ δεν πήγα σχολείο. Οι συμμαθητές μου όμως που πήγαν, μου διηγήθηκαν τι έγινε. Συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο και ένας καθηγητής τους ανακοίνωσε ότι τα σχολεία θα παρέμεναν κλειστά μέχρι νεωτέρας διαταγής. Εγώ κατέβηκα στην Ομόνοια και από εκεί κατευθύνθηκα στο Σύνταγμα. Πέρασα και από τα γραφεία της Αl Litoria. Οργισμένοι πολίτες είχαν σπάσει τις τζαμαρίες και είχαν πετάξει τα έπιπλα από τα παράθυρα. Το κέντρο της πόλης δονείτο από διαδηλώσεις υπέρ του πολέμου. Ακούγονταν πολλά συνθήματα, εκείνο όμως που μου αποτυπώθηκε στο μυαλό ήταν το παράδοξο σύνθημα: "Ζήτω ο πόλεμος".

Ελένη Φραγκιά.Πριν τον πόλεμο ήμουν υπεύθυνη του 4 ου τομέως της ΕΟΝ στην Καστέλα. Μας είχαν δώσει ένα γράμμα με την εντολή να μην το ανοίξουμε παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου. Όταν χτύπησαν οι σειρήνες η μάνα μου ένιωσε το σαγόνι της να χτυπά ασυναίσθητα από την αγωνία. Ο αδελφός μου, ο οποίος ήταν επίσης στην ΕΟΝ, θυμήθηκε το γράμμα. Το άνοιξε και έφυγε αμέσως, αφήνοντας τη μάνα μας να χτυπιέται.

Το δικό μου γράμμα ανέφερε πως έπρεπε να παρουσιαστώ στο β΄ Γραφείο Αρρένων για αντικατάσταση προσωπικού. Βγήκα στον δρόμο. Ο κόσμος ήταν πολύ ανήσυχος. Τότε έγινα μάρτυρας ενός αξέχαστου περιστατικού. Μια μάνα είχε τέσσερα παλικάρια. Είχαν κληθεί όλα στον στρατό.

Ένα ένα έβγαινε από την εξώπορτα. Εκείνη τα σταύρωνε από το μπαλκόνι, μάζευε τα δάκρυά της και έμπαινε πάλι μέσα να ετοιμάσει το επόμενο.

Αθανάσιος Γιαννόπουλος.Πρωί πρωί της 28 ης Οκτωβρίου στις 06.00 μας ξύπνησαν οι σειρήνες. Επρόκειτο για πολεμικές σειρήνες συναγερμού με τον συνθηματικό ήχο: "Όλοι στα καταφύγια". Όταν η σειρήνα χτυπούσε για τα καταφύγια έκανε χαρακτηριστικό ήχο, σε σχέση με εκείνον που ανήγγειλε το πέρας του κινδύνου.

Εμείς όμως αντί για τα καταφύγια ξεχυθήκαμε στους δρόμους να δούμε τι συμβαίνει. Μάθαμε από αστυνομικούς, που περιφέρονταν με ποδήλατα, ότι η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο και πως ιταλικά στρατεύματα επιτίθονταν στην Πίνδο. Ταυτόχρονα το ραδιόφωνο άρχισε να μεταδίδει τις ειδήσεις και να κυκλοφορούν ορισμένα έκτακτα φύλλα εφημερίδων.

Ο κόσμος, παρ' όλες τις παραινέσεις και τις νουθεσίες των αστυνομικών και κάποιων παλαιών στρατιωτικών, δεν πήγαινε στα καταφύγια. Άλλωστε δεν υπήρχαν και καταφύγια. Δεν πήγαινε καν στα σπίτια του.

Ήταν ένα παραλήρημα ενθουσιασμού, ένα πανηγύρι μπορώ να πω. Εκείνη την ημέρα γλεντήσαμε όλοι. Χορεύαμε στους δρόμους. Δεν είχες την αίσθηση ότι είχε ξεσπάσει πόλεμος. Νόμιζες ότι συμμετείχες σε ένα μεγάλο πανηγύρι. Τόσο ριζωμένη είχαμε μέσα στην ψυχή μας την εθνική συνείδηση. Ο πόλεμος του 1940 για εμάς ήταν μια μεγάλη γιορτή.

Μια ώρα περίπου αργότερα εμφανίστηκε ένα σμήνος ιταλικών αεροπλάνων πάνω από την πρωτεύουσα, σε πολύ μεγάλο ύψος όμως. Άρχισαν τα αντιαεροπορικά να βαράνε από κάτω. Εκεί τότε έγινε ο μεγάλος πανζουρλισμός, πραγματικό γλέντι. Αντί να τρέξουμε στα καταφύγια, ανεβήκαμε στις ταράτσες για να παρακολουθήσουμε τη μονομαχία αντιαεροπορικών-αεροπλάνων. Αψηφούσαμε τα θραύσματα από τα αντιαεροπορικά βλήματα που έσκαγαν στον αέρα και τον κίνδυνο από πιθανό ιταλικό βομβαρδισμό... Εμείς την 28 η Οκτωβρίου δεν κρυφθήκαμε, δεν τρέξαμε στα μπακάλικα να τα αδειάσουμε. Που να συγκρίνω εκείνη την ημέρα με το Κυπριακό, το 1974, που έτρεξαν όλοι στα super market και δεν άφησαν ούτε τους ποντικούς από τις αποθήκες.

Συνεντεύξεις:

Νίκος Γιαννόπουλος, ιστορικός

Σας προτείνουμε να διαβάσετε:

Πόσο αλήθεια γνωρίζουμε το 40;

του Νίκου Γιαννόπουλου

Εκδόσεις Historical Quest

Διαβάστε ακόμη στη "ΜτΧ": "Τι είναι οι Ιταλοί, μάνα;". Τα παιδιά ρωτούσαν για τον πόλεμο και νόμιζαν ότι τα βομβαρδιστικά ρίχνουν δέματα. Οι παιδικές αναμνήσεις του καθηγητή ιατρικής Ηλιάδη που έτρεξε να θαυμάσει το αστραφτερό πουλί και γλύτωσε από θαύμα

Για να λαμβάνετε στο email σας μια επιλογή από τα καλύτερα άρθρα της Μηχανής του Χρόνου

# data[].attributes.attachment_link.title
Πώς αντέδρασαν οι μαθητές όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος του '40; Οι δάσκαλοι που πανηγύριζαν επειδή θα πάνε στον πόλεμο και η μητέρα που έστειλε 4 παιδιά στο μέτωπο. "Δεν βρέθηκε μια μάνα να πει: πού πάνε τα παιδιά μας" - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
Την 28η Οκτωβρίου 1940 τη γνωρίζουμε κατά κύριο λόγο μέσα από βαρετά σχολικά βιβλία, ανούσιες εορτές, άχρωμα κυβερνητικά έγγραφα και επιτηδευμένα κείμενα. Έτσι όμως η ιστορία δεν εντυπώνεται στη μνήμη και δεν χαράσσεται στην καρδιά. Αναζητήσαμε λοιπόν τους μαθητές εκείνης της περιόδου οι οποίοι μας μίλησαν για μια... πραγματική γιορτή.

# data[].attributes.headline
Ο Έλληνας πρέσβης στη Ρώμη ενημερώνει στις 20 Οκτωβρίου τον Μεταξά, ότι οι Ιταλοί θα επιτεθούν...

# data[].attributes.subject
Ο Έλληνας πρέσβης στη Ρώμη ενημερώνει στις 20 Οκτωβρίου τον Μεταξά, ότι οι Ιταλοί θα επιτεθούν...

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στις 20 Οκτωβρίου του 1940 ο Έλληνας Πρέσβης στη Ρώμη ενημερώνει με επείγον μήνυμά του την ελληνική κυβέρνηση ότι ο Μουσολίνι έχει ήδη αποφασίσει την κήρυξη του πολέμου εναντίον της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, τον πληροφορεί για τις λεπτομέρειες της στρατιωτικής σύσκεψης που είχε πραγματοποιηθεί στις 15 Οκτωβρίου στο Παλάτσο Βενέτσια. Στη σύσκεψη ο Μουσολίνι είχε αναγγείλει την απόφασή του, που είχε λάβει χωρίς να το γνωρίζει ο Χίτλερ, για εισβολή στο ελληνικό έδαφος από την Αλβανία.

Στην ίδια σύσκεψη αποφασίζονται οι λεπτομέρειες για την επίθεση εναντίον της Ελλάδας με τον Μουσολίνι να καταλήγει: "Ανακεφαλαίωσις. Επίθεσις εις Ήπειρον, Πίεσις προς Θεσσαλονίκην και εις δεύτερον χρόνον προέλασις προς Αθήνας."

Η βιασύνη του ιταλού δικτάτορα οφειλόταν στο γεγονός ότι ο Χίτλερ είχε ήδη εισβάλει στη Ρουμανία λίγες ημέρες νωρίτερα. Αυτό έκανε τον Ντούτσε, που ήθελε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, να φοβάται ότι θα μείνει έξω από τις εξελίξεις στη βαλκανική χερσόνησο. Συγχρόνως ήθελε και αυτός μια μεγάλη νίκη. Να κατακτήσει μια χώρα και να οργανώσει ένα ρωμαϊκό θρίαμβο στην πρωτεύουσά της. Η Ελλάδα του φάνταζε ιδανική περίπτωση.

Ήταν ένα πολεμικό συμβούλιο με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών και γαμπρού του Μουσολίνι, Τσιάνο, του αρχηγού του ιταλικού γενικού επιτελείου Μπαντόλιο, του υφυπουργού στρατιωτικών Σοντού, του υπαρχηγού του γενικού επιτελείου Ροάττα, του αρχηγού των ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Αλβανία Πράσκα, του αντισυνταγματάρχη Τρομπέτι και του τοποτηρητή στην Αλβανία Τζακομόνι.

Ο πρέσβης ανέφερε στο μήνυμά του προς τον Μεταξά ότι η επίθεση ενδεχομένως να γίνει στο διάστημα ανάμεσα στις 25 και 28 Οκτωβρίου και ότι ο Μουσολίνι ζήτησε από τους στρατηγούς του την άμεση μεταφορά στην Αλβανία άλλων 10 μεραρχιών, προς ενίσχυση των δυνάμεων του μετώπου.

Ο Μουσολίνι που ήθελε να αιφνιδιάσει τον Χίτλερ όρισε συνάντηση μαζί του στη Φλωρεντία στις 28 Οκτωβρίου. Ήθελε να ενημερώσει τον Φύρερ για την εισβολή στην Ελλάδα, αφού θα είχε γίνει.

Το μήνυμα του Έλληνα πρέσβη έφτασε στον Μεταξά σε μία περίοδο που οι ιταλικές προκλήσεις είχαν σταματήσει μετά από πολλά επεισόδια και άνανδρες επιθέσεις όπως ο τορπιλισμός της Έλλης .

Στην Ελλάδα φαινομενικά επικρατούσε ηρεμία την ώρα που η Ευρώπη βρισκόταν στη δίνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ωστόσο, ο Μεταξάς δεν αιφνιδιάστηκε από το μήνυμα. Γνώριζε ότι η είσοδος της Ελλάδας στον πόλεμο ήταν αναπόφευκτη αλλά δεν ήξερε την ακριβή ημερομηνία. Σε οκτώ μέρες θα το μάθαινε...

Για να λαμβάνετε στο email σας μια επιλογή από τα καλύτερα άρθρα της Μηχανής του Χρόνου

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο έλληνας πρέσβης στη Ρώμη ενημερώνει στις 20 Οκτωβρίου τον Μεταξά, ότι οι Ιταλοί θα επιτεθούν: "Επίθεση στην Ήπειρον, πίεση στη Θεσσαλονίκην και προέλαση προς Αθήνα" - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
Στις 20 Οκτωβρίου του 1940 ο Έλληνας Πρέσβης στη Ρώμη ενημερώνει με επείγον μήνυμά του την ελληνική κυβέρνηση ότι ο Μουσολίνι έχει ήδη αποφασίσει την κήρυξη του πολέμου εναντίον της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, τον πληροφορεί για τις λεπτομέρειες της στρατιωτικής σύσκεψης που είχε πραγματοποιηθεί στις 15 Οκτωβρίου στο Παλάτσο Βενέτσια.

# data[].attributes.headline
Εκπαιδευτικό animati

# data[].attributes.body
Εκπαιδευτικό animation για την 28η Οκτωβρίου 1940 για παιδιά Νηπιαγωγείου και Δημοτικού, με σκοπό να γνωρίσουν οι μαθητές καλύτερα τα γεγονότα της επετείου του "ΟΧΙ".

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μαθαίνουμε κι αλλιώς

# data[].attributes.attachment_link.title
Η 28η Οκτωβρίου 1940 - Τι γιορτάζουμε ; - Μαθαίνουμε κι αλλιώς !

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η απόφαση για την επίθεση κατά της Ελλάδας ελήφθη στις 15 Οκτωβρίου 1940 από το Ιταλικό Πολεμικό Συμβούλιο, παρουσία του Μουσολίνι και παρά τις αντιρρήσεις πολλών από τους παρισταμένους για την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπιζόταν η επιχείρηση. Ο "Ντούτσε" ήθελε μία νίκη για να μπει στο μάτι του Χίτλερ, που είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις για μία επίθεση κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι η χώρα μας ήταν ο εύκολος στόχος. "Το μόνο μας εμπόδιο είναι οι λασπωμένοι δρόμοι" τον είχαν διαβεβαιώσει οι επιτελείς του. Ως ημέρα της επίθεσης ορίσθηκε η 26η Οκτωβρίου, αλλά ο Μουσολίνι τη μετέθεσε για τις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει με τη 18η επέτειο της Πορείας προς τη Ρώμη, που έφερε τους φασίστες στην εξουσία.

Στην Αθήνα έφθαναν σωρηδόν οι πληροφορίες για επικείμενη ιταλική επίθεση. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 25ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς ενημέρωσε τους υπουργούς του για την κατάσταση και τους διαβεβαίωσε ότι η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας είχε προχωρήσει ικανοποιητικά. Η αλήθεια ήταν ότι η χώρα μας ήταν σχεδόν ανοχύρωτη προς την πλευρά της Αλβανίας και με ελλιπείς στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς το βάρος είχε δοθεί στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Η ζωή, εν τω μεταξύ, στην πρωτεύουσα κυλούσε στους δικούς της ρυθμούς. Το κοσμικό και πολιτιστικό γεγονός των ημερών ήταν η πρεμιέρα της όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι "Μαντάμ Μπατερφλάι" από τη νεοσύστατη Λυρική Σκηνή. Την παράσταση θα τιμούσε ο γιος του συνθέτη, γεγονός που είχε κινητοποιήσει την κοσμική Αθήνα. Ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι είχε καλέσει τον Μεταξά σε γεύμα μετά την παράσταση. Ο δικτάτορας αρνήθηκε ("είναι δυσάρεστο για τον καθένας μας να δεχθεί το φιλί του Ιούδα" σημείωνε στο ημερολόγιό του") και έδωσε την εντολή σε μόνο δύο υπουργούς να παρακολουθήσουν την παράσταση.

Το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου ο Ιταλικό Πρακτορείο Ειδήσεων "Στέφανι" εξαπολύει επίθεση εναντίον της Ελλάδας, στην οποία απαντά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η ελληνική ηγεσία πιστεύει ότι η ιταλική επίθεση είναι ζήτημα ωρών. Ο αρχηγός του ΓΕΣ Αλέξανδρος Παπάγος επικοινωνεί με τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ενώ ενημερώνεται και ο Μεταξάς.

Τα άσχημα μαντάτα δεν θα αργήσουν. Στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα, Γκράτσι θα συναντηθεί τελικά με τον Μεταξά, αλλά για να του επιδώσει στο σπίτι του στην Κηφισιά τελεσίγραφο, με το οποίο ο Μουσολίνι απαιτούσε από την Ελλάδα να μην εμποδίσει το στρατό του να καταλάβει ορισμένες στρατηγικές θέσεις στη χώρα μας. Η κυβέρνηση των Αθηνών είχε διορία τρεις ώρες για να δώσει την απάντησή της. Ωστόσο, αυτή ήταν αυτονόητη για τον δικτάτορα: "Donc, Monsieur c'est la guerre" ("Λοιπόν, Κύριέ μου έχουμε πόλεμο!"). Με αυτές τις φράσεις στα Γαλλικά ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Μεταξά, που απηχούσε τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Αμέσως μετά, ο Μεταξάς ενημέρωσε τον άγγλο πρέσβη Πάλερετ και ζήτησε τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι Ιταλοί δεν περίμεναν την εκπνοή του τελεσιγράφου. Ο αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα έδωσε την εντολή για προσβολή των ελληνικών θέσεων από τις 5 το πρωί. Την ώρα αυτή σημειώθηκε και η πρώτη ελληνική απώλεια. Ο 27χρονος πεζικάριος Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από τα Τρίκαλα, που υπηρετούσε σε φυλάκιο της ελληνοαλβανικής μεθορίου, σκοτώθηκε από θραύσμα ιταλικού όλμου. Η ιταλική επίθεση εκδηλώθηκε με εισβολή ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στους τομείς της Πίνδου και της Ηπείρου (από το Γράμμο μέχρι το Ιόνιο) και με τοπικές συμπλοκές στην περιοχή της ΒΔ Μακεδονίας. Ο ιταλός αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα είχε στη διάθεσή του 135.000 άνδρες και ο έλληνας ομόλογός του Αλέξανδρος Παπάγος μόλις 35.000.

Στις 9:30 το πρωί πραγματοποιούνται και οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στον Πειραιά και το Τατόι δίχως συνέπειες, ενώ στην Πάτρα θα υπάρξουν νεκροί. Βομβαρδίστηκαν, ακόμη, η Διώρυγα της Κορίνθου και η ναυτική βάση της Πρέβεζας. Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου ο Μουσολίνι γεμάτος καμάρι ανακοίνωνε στο Χίτλερ, με τον οποίον συναντήθηκε στη Φλωρεντία, την επίθεση κατά της Ελλάδας.

Το ΟΧΙ γίνεται δεκτό με πρωτοφανή ενθουσιασμό απ' όλο τον ελληνικό λαό, που ξυπνά στις 6 το πρωί από τους συριγμούς των σειρήνων και ξεχύνεται στους δρόμους, κρατώντας τη γαλανόλευκη. Οι στρατεύσιμοι ετοιμάζονταν για το μέτωπο "με το χαμόγελο στα χείλη" και το ραδιόφωνο μετέδιδε διαρκώς το περίφημο πρώτο ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου: "Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλουν από της 5:30 πρωινής σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους".

Η απόφαση της Ελλάδας να αντισταθεί προκαλεί αυθημερόν εκδηλώσεις θαυμασμού, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Σταδιακά αρχίζουν να καταφθάνουν δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης, με πρώτο αυτό του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιου ΣΤ', που τονίζει: "Η υπόθεσίς σας είναι και ιδική μας υπόθεσις". Στο ίδιο μήκος κύματος και το τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ: "Θα σας παράσχομεν όλην την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον του κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην".

Οι ΗΠΑ, που ήταν εκτός πολέμου, εξέφρασαν απλώς τη λύπη τους δια του Προέδρου Ρούζβελτ, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμεινε "άφωνη", αφού δεσμευόταν από το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ. Σε αντίθεση, ο Τουρκικός Τύπος δεν φείσθηκε διθυραμβικών επαίνων για το "ΟΧΙ". Η "Ικδάμ" έγραφε στις 29 Οκτωβρίου "Ζήτω η Ελλάς! Είμαστε υπερήφανοι, που έχουμε σύμμαχο ένα τέτοιο έθνος", ενώ η "Βακίτ" ανέφερε την Ελλάδα ως "αλησμόνητο για όλο τον κόσμο παράδειγμα γενναιότητας".

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σαν Σήμερα .gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Το ΟΧΙ των Ελλήνων

# data[].attributes.attachment_link.description
Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 βρίσκει την Αθήνα να ξυπνά με τις σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας και όλους τους Έλληνες να ζητωκραυγάζουν το ηχηρό "ΟΧΙ" του Ι. Μεταξά στη φασιστική Ιταλία.

# data[].attributes.headline
Μαθαίνω για την σημαία μας!

# data[].attributes.subject
Μαθαίνω για την σημαία μας!

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

# data[].attributes.headline
Εικονική αναπαράσταση των πολεμικών επιχειρήσεων του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου 

# data[].attributes.subject
Εικονική αναπαράσταση των πολεμικών επιχειρήσεων του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου 

# data[].attributes.attachment_caption
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής

# data[].attributes.headline
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής μέσα από τα μάτια των παιδιών 

# data[].attributes.subject
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής μέσα από τα μάτια των παιδιών 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής μέσα από τα μάτια των παιδιών. (Χρονικό, ποιήματα και κείμενα για την εποχή. Διασκευασμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα "Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου" της Άλκης Ζέη )

Κατεβάστε το κείμενο και την προβολή παρουσίασης από ΕΔΩ!

(Αν θέλετε περισσότερο εκπαιδευτικό υλικό για την 28η Οκτωβρίου, πατήστε ΕΔΩ!

Top

Κλείσιμο

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς

Ευανάγνωστη Γραμματοσειρά

Επιλέξτε χρώμα

μαύρο άσπρο πράσινο μπλε κόκκινο πορτοκαλί κίτρινο

Εικόνες σε κλίμακα του γκρι

Επαναφορά αρχικής κατάστασης

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σπυρόπουλος Νίκος

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα σκληρά χρόνια της κατοχής μέσα από τα μάτια των παιδιών. (Χρονικό, ποιήματα και κείμενα για την εποχή. Διασκευασμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα "Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου" της Άλκης Ζέη ) Κατεβάστε το κείμενο και την προβολή παρουσίασης από ΕΔΩ! (Αν θέλετε περισσότερο εκπαιδευτικό υλικό για την 28η Οκτωβρίου, πατήστε ΕΔΩ!

# data[].attributes.headline
Κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ 1943 1945

# data[].attributes.subject
Κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ 1943 1945

# data[].attributes.body
https://youtu.be/st8GttJot2Y

# data[].attributes.attachment_caption
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - εικονογραφημένο αφιέρωμα

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Σπυρόπουλος Νίκος

# data[].attributes.attachment_link.title
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος – εικονογραφημένο αφιέρωμα - digitalzoot’s blog

# data[].attributes.attachment_link.description
βοηθητικό blog…

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Φώτης & Ιστορία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ή διάβασε...

- Μα πώς τρύπωσε το παιδί αυτό στο βαγόνι με τις αποσκευές; Δεν το είδε κανείς; Πώς λέγεσαι παιδί μου;

- Αναστάσιος Χαραλαμπόπουλος.

- Πόσο χρονών είσαι;

- Είμαι δεκατριών. Ήρθα ως εθελοντής, κύριε. Θέλω να πολεμήσω για την Ελλάδα. Είναι και ο πατέρας μου σε άλλο βαγόνι. Δεν το ξέρει ότι τον ακολούθησα...

Πράγματι ο μικρός Αναστάσης ταξίδεψε κρυμμένος από την Αθήνα μέχρι και τον τελευταίο σταθμό πριν το μέτωπο. Ούτε ο ίδιος ο πατέρας του, Αλέξανδρος, ήξερε τίποτα για την παράτολμη απόφασή του. Όταν του τον έφερε ο λοχαγός ήθελε από την μία να τον μαλώσει, αλλά από την άλλη να τον σφίξει στην αγκαλιά του. Δεν ξαφνιάστηκε ο πατέρας με την επιμονή του Αναστάση να μείνει να πολεμήσει, όταν η επιστροφή του στην Αθήνα κρίθηκε αδύνατη. Ήξερε καλά τον γιο του και με πόση αγάπη στην πατρίδα τον μεγάλωνε. Γι' αυτό και ο πατέρας δέχτηκε εύκολα την πρόταση να υπογράψει για να καταταχτεί ο γιος του εθελοντής στον ελληνικό στρατό, κι ας ήταν το όπλο μεγαλύτερο από το μπόι του.

Γρήγορα ο Αναστάσης βρέθηκε στην πρώτη γραμμή και στην αντάρα της μάχης. Φορούσε τη στολή του στρατιώτη, που με εντολή του διοικητή της μεραρχίας ράφτηκε στα μέτρα του. Γρήγορα γεύτηκε και τη χαρά της νίκης. Όταν ο στρατός μας κατέλαβε την Κορυτσά, ο Αναστάσης μπήκε και παρήλασε στην πρώτη γραμμή επικεφαλής του λόχου.

Βάρυναν οι ώμοι του παιδιού, που από τη μία στιγμή στην άλλη έγινε άντρας, στρατιώτης, πολεμιστής. Μεγάλωσαν οι ευθύνες, μεγάλωσε και η θυσιαστική αγάπη του για τη μάνα Ελλάδα. Τι κι αν ΄ταν παιδί;

Ένα μικρό κρυολόγημα αναγκάζει τους υπευθύνους να τον αφήσουν στα μετόπισθεν, σε ένα μικρό πανδοχείο να αναρρώσει. Ο Αναστάσης αντιλαμβάνεται κάποια στιγμή ότι ένας πελάτης του πανδοχείου κλείνεται στο δωμάτιό του και ότι με ένα περίεργο μηχάνημα κάτι έκανε. Γνωστοποιεί τις υποψίες του στον πανδοχέα και εκείνος καλεί αμέσως την χωροφυλακή. Πράγματι, ο ύποπτος ήταν κατάσκοπος, που έδινε στους Ιταλούς πληροφορίες για τις θέσεις και τις κινήσεις των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων της περιοχής. Λίγα λεπτά αργότερα ο κατάσκοπος βρισκόταν στα χέρια των χωροφυλάκων και ο Αναστάσης Χαραλαμπόπουλος, γιος του Αλέξανδρου, μόλις 13 ετών, πήρε προαγωγή στο βαθμό του δεκανέα.

# data[].attributes.attachment_link.title
1940 | Η αρχή του πολέμου

# data[].attributes.attachment_link.description
1821-1904-1922-1940... Έλα κι εσύ στο ταξίδι της Ελληνικής Ιστορίας μέσα από βίντεο με πρωταγωνιστή τον Φώτη.

# data[].attributes.headline
Χρονογραμμή για το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο

# data[].attributes.subject
Χρονογραμμή για το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Κυβέρνηση "Εθνικής Ενότητας" που σχηματίστηκε.
μετά τη συνδιάσκεψη στο Λίβανο. Στο κέντρο ο Γ. Παπανδρέου. Στην κυβέρνηση "Εθνικής Ενότητας" το ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ αντιπροσωπεύονται με 6 υπουργούς αναλαμβάνοντας: το υπουργείο Οικονομικών ο Αλ. Σβώλος, Γεωργίας Γ.Ζεύγος, Εργασίας Μ. Πορφυρογέννης, Εθνικής Οικονομίας Ν. Ασκούτσης, Δημοσίων Έργων Ηλ. Τσιριμώκος και το Υφυπουργείο Οικονομικών ο Α. Αγγελόπουλος.

# data[].attributes.attachment_link.title
Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: ΕΛΛΑΔΑ: ΠΟΛΕΜΟΣ, ΚΑΤΟΧΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ timeline.

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Κυβέρνηση "Εθνικής Ενότητας" που σχηματίστηκε. μετά τη συνδιάσκεψη στο Λίβανο. Στο κέντρο ο Γ. Παπανδρέου. Στην κυβέρνηση "Εθνικής Ενότητας" το ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ αντιπροσωπεύονται με 6 υπουργούς αναλαμβάνοντας: το υπουργείο Οικονομικών ο Αλ. Σβώλος, Γεωργίας Γ.Ζεύγος, Εργασίας Μ. Πορφυρογέννης, Εθνικής Οικονομίας Ν. Ασκούτσης, Δημοσίων Έργων Ηλ.

# data[].attributes.headline
 «Ας μη γελιόμα

# data[].attributes.body
«Ας μη γελιόμαστε: η εικόνα που έχουμε για τους άλλους λαούς ή και για εμάς τους ίδιους συνδέεται με την ιστορία που μας έχουν αφηγηθεί όταν ήμασταν παιδιά. Η ιστορία αυτή μας σημαδεύει σε ολόκληρη τη ζωή μας». Marc Ferro

# data[].attributes.headline
Ένα εκπαιδευτικό βίν

# data[].attributes.body
Ένα εκπαιδευτικό βίντεο για τα μεγαλύτερα παιδιά του δημοτικού, με εξαιρετικό φωτογραφικό υλικό, εικόνες και ηχητικά ντοκουμέντα της εποχής.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ψηφιακή Τάξη

# data[].attributes.attachment_link.title
28η Οκτωβρίου 1940

# data[].attributes.headline
Η μικρή αυτή ταινία 

# data[].attributes.body
Η μικρή αυτή ταινία τύπου "Μίκυ-Μάους" είναι η πρώτη του είδους της που γυρίσθηκε στην Ελλάδα και αποτελεί μια πρωτότυπη πρόταση στην προσέγγιση των γεγονότων του 1940.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Ντούτσε αφηγείται

# data[].attributes.headline
Ένα "έξυπνο" βίντεο 

# data[].attributes.body
Ένα "έξυπνο" βίντεο για τα παιδιά του νηπιαγωγείου και των μικρών τάξεων του δημοτικού. Με τη μορφή παραμυθιού, παρουσιάζει με απλό και κατανοητό τρόπο τα κυριότερα γεγονότα και το βασικό νόημα πίσω από την επίθεση των ιταλικών στρατευμάτων και την αντίσταση των Ελλήνων. Παραλληλίζει την Ιταλία με γίγαντα και την Ελλάδα με νάνο, ώστε να προσεγγίσει την προσοχή των μαθητών και των μαθητριών.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΓΙΩΤΑ ΣΤΑΥΡΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

# data[].attributes.headline
Ζωγραφίζω τις ηρωίδες του 1940

# data[].attributes.subject
Ζωγραφίζω τις ηρωίδες του 1940

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ - Οι Ηπειρωτισσες

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κατερινα Πετριδου

# data[].attributes.attachment_link.title
Σοφία Βέμπο    Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου (1947)

# data[].attributes.attachment_link.title
Έφεδρος ανθυπολοχαγός

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΙΔΙΑ (ΒΕΜΠΟ) 1940-41

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΗΡΑΜΕ Τ' ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ - ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 ΣΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικός Κοινωνισμός

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ

# data[].attributes.headline
Ὁ πόλεμος τοῦ 1940 μὲ τὸ πινέλο του Ἀλέξανδρου Ἀλεξανδράκη

# data[].attributes.subject
Ὁ πόλεμος τοῦ 1940 μὲ τὸ πινέλο του Ἀλέξανδρου Ἀλεξανδράκη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ὁ πόλεμος τοῦ 1940 μὲ τὸ πινέλο του Ἀλέξανδρου Ἀλεξανδράκη

Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης (Ἀθήνα 1913 - Ἀθήνα 1968). Σπούδασε στὴν Α.Σ.Κ.Τ. Ἀθηνῶν κοντὰ στοὺς Σπ. Βικάτο καὶ Οὐμβέρτο Ἀργυρό. Πῆρε μέρος στὸν Ἑλληνο-ιταλικὸ πόλεμο καὶ ἀπεικόνισε σὲ ἕνα τύπο ὑπαιθριστικοῦ ρεαλισμοῦ τὰ γεγονότα του. Μὲ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ σχέδιο, τελικὰ βρῆκε τὸ δρόμο του πρὸς τὴ χαρακτική, τὴν ὁποία εἶχε διδαχτεῖ κοντὰ στὸν Γ. Κεφαλληνό. [1]

(Φωτ. Φ.Μ., ἀπὸ τὴν ἔκθεσι
Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης
"Μνῆμες τοῦ ᾿40 - Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης" στὸ Πολιτιστικὸ Κέντρο Δήμου Ἀθηναίων "Μελίνα", 25-10-2008)

Αέρα! [2]

Προέλασις (1945, ἐλαιογραφία σὲ μουσαμά) [1]

Ξαφνικὰ μέσα στὴν νύχτα [3]

Μέχρις ἐσχάτων [3]

Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης: Ὁ ζωγράφος τοῦ ἔπους τοῦ 1940

(Γιῶργος Πισσαλίδης, "Αλέξανδρος Αλεξανδράκης: ο ζωγράφος του έπους του '40", "Ἑλληνικὲς Γραμμές", 7-11-2008)

Ἀέρα!

Προέλασις

Ὑπὲρ πάντων Ἀγών

Μὲ τέτοιο λαμπρὸ στρατό

Ξάφνιασμα μέσ᾿ τὴν νύχτα

Πυροβολικὸ στὸ ποτάμι

28η Ὀκτωβρίου 1940

Ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν

Μπορεί η γιορτή της 28ης Οκτωβρίου να πέρασε, αλλά το ηρωικό της πνεύμα εμπνέει πάντα. Έτσι η καλύτερη πρόταση για κάθε Έλληνα πατριώτη αυτήν την περίοδο είναι η έκθεση "Μνήμες του '40 - Αλέξανδρος Αλεξανδράκης" στο "Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα" (Θεσσαλονίκης και Ηρακλειδών, στάση μετρό Κεραμικού) μέχρι 16 Νοεμβρίου. Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται το συνολικό έργο του γνωστού ζωγράφου εμπνευσμένο από το Αλβανικό Έπος.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1913, ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης έδειξε το ταλέντο του από νωρίς εκθέτοντας έργα σε ηλικία 13 χρονών στην ΧΑΝ Το 1931 εισήχθηκε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική. Στην ζωγραφική είχε ως καθηγητές τον Σπύρο Βικάτο και τον Ουμβέρτο Αργυρό και στην χαρακτική τον Γεώργιο Κεφαλληνό. Το 1933 υπήρξε σκιτσογράφος στο "Έθνος" και το 1937 αποφοιτεί από την ΑΣΚΤ συγκεντρώνοντας και τα τέσσερα βραβεία που προέβλεπε ο κανονισμός (προσωπογραφία, γυμνό, ημίγυμνο και σύνθεση). Η περίπτωση αυτή αναφέρεται σαν μοναδική στα χρονικά της Σχολής. Την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς λέει το περήφανο ΟΧΙ στον Ιταλό πρεσβευτή Τσιάνο και η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο. Την ίδια μέρα οι Έλληνες φαντάροι φεύγουν για την Αλβανία "με το χαμόγελο στα χείλη". Έφευγαν χαρούμενοι, τραγουδώντας και χαιρετώντας από τα βαγόνια τους συγγενείς. Οι σκηνές όπου οι φαντάροι φεύγουν με το εικόνισμα της Παναγίας για φυλακτό έχουν μείνει ιστορικές. Ανάμεσα τους ο δεκανέας πυροβολικού Αλέξανδρος Αλεξανδράκης και οι 5 αδελφοί του.

Στην Βόρειο Ήπειρο, ο Ελληνικός στρατός πολέμησε υπέρ βωμών και εστιών, απελευθερώνοντας την προαιώνια ελληνική γη: Κορυτσά, Κλεισούρα, Τεπελένι. Οι Έλληνες έγραψαν ιστορία στα αλβανικά βουνά. Αυτήν την μεγάλη ιστορία ενός μικρού αριθμητικά λαού ενάντια σε μια αυτοκρατορία, θα καταγράψει στις λιγοστές ώρες ανάπαυλας ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης. Για να το καταφέρει θα χρησιμοποιήσει ότι μέσο είναι διαθέσιμο. Μολύβι, κιμωλία, πένα, μελάνι, αποτυπώνοντας στα πρόχειρα το υλικό που αργότερα, μετά τον πόλεμο θα αποτελέσουν το υλικό για την πρώτη έκθεση του. Αυτή η έκθεση θα κάνει τον μεγάλο εκπρόσωπο της διανόησης της 4ης Αυγούστου, Σπύρο Μελά να γράψει στην "Εστία" της 22ης Ιουνίου του 1946: "Ο κ. Αλέξανδρος Αλεξανδράκης είναι ο πρώτος Έλλην ζωγράφος, που μας δίδει με την υπέροχον έμπνευσιν του και την εξαιρετική του τέχνην του την Αλβανικήν εποποιία και ωρισμένας δραματικάς στιγμάς της κατοχής". Ενώ θα βραβευθεί με τον Πολεμικό Σταυρό.

Σήμερα 62 χρόνια μετά εκείνη την πρώτη του έκθεση, ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων, το Ίδρυμα Σ.Ο.Φ.Ι.Α. και το Πολεμικό Μουσείο, τιμώντας την προσφορά του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη, στην Τέχνη και την Ελλάδα διοργανώνουν, από 8 Οκτωβρίου έως 16 Νοεμβρίου 2008 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "Μελίνα" (Θεσσαλονίκης και Ηρακλειδών, κοντά στο Μετρό Κεραμικού), την έκθεση "Μνήμες του '40 - Αλέξανδρος Αλεξανδράκης".

Την έκθεση την επισκεφθήκαμε στις 22 Οκτωβρίου, όταν οργανώθηκε εκδήλωση με τον τίτλο "Μεθύστε με το αθάνατο Κρασί" όπου απαγγέλθηκαν πατριωτικά ποιήματα του Διονύσιου Σολωμού, του Κωστή Παλαμά και του Άγγελου Σικελιανού, προβλήθηκε το ντοκυμαντέρ του Νέστορα Μάτσα "Με την εικόνα, το λόγο και το φρόνημα" και την συμμετοχή της Αθηναϊκής Δημοτικής Μαντολινάτας Εξαρχείων-Νεαπόλεως "Ο Διονύσιος Λαυράγκας" με τραγούδια της τραγουδίστριας του Έπους Σοφία Βέμπο. Τιμώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο το πνεύμα της τέχνης του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη.

Πρέπει να πούμε ότι στον χώρο της έκθεσης πριν φτάσει κανείς στο έργο του Αλεξανδράκη, μπορεί να απολαύσει ιστορικές φωτογραφίες, εφημερίδες και γελοιογραφίες της εποχής, λιθογραφίες, αλληλογραφία από το μέτωπο και αντικείμενα του ελληνικού, ιταλικού, γερμανικού και βουλγαρικού στρατού, καθώς και την χειροποίητη συλλογή από στρατιωτάκια του καλλιτέχνη.

Μετά μπαίνουμε στον κυρίως χώρο της έκθεσης με αντιστοιχία του πίνακα και του προσχεδίου, που είχε γίνει στο γόνατο μέσα σε συνθήκες πολέμου. Το πρώτο έργο είναι η προσωπογραφία του καλλιτέχνη σε ελαιογραφία με γυαλιά και επίσημο ένδυμα. Ακολουθούν δύο αίθουσες με έργα του καλλιτέχνη όπου αφουγκράσθηκε τον ηρωισμό, τον πόνο και την αυτοθυσία του Ελληνικού στρατού, δοσμένα με γεμάτο ένταση εκφράσεις ξεπερνώντας τα ξένα αντίστοιχα παραδείγματα τέχνης επηρεασμένης από τον πόλεμο. Να πούμε για "Το Κάλεσμα" (η 28η Οκτωβρίου 1940), όπου ένας στρατιώτης αποχαιρετά κοιτώντας πίσω, προφανώς τους δικούς του. Μια λέξη ηχούσε στα αλβανικά βουνά: "Αέρα" και αυτήν ο Αλεξανδράκης κατέγραψε στην διάσημη ομώνυμη σύνθεση με τους 4 στρατιώτες σε πρώτο φόντο και τους υπόλοιπους να πηδάνε χαντάκια και βουνά. Διάσημες έχουν μείνει οι πίνακες όπου οι στρατιώτες αψηφούν τον κίνδυνο ρίχνοντας χειροβομβίδες στον εχθρό. Όμως όλες οι στιγμές δεν είναι εύκολες. Ο στρατιώτης στο "Έρποντας" έχει την αγωνία να τον ανακαλύψουν οι αντίπαλοι. Το "Περνώντας το ποτάμι" δείχνει τους στρατιώτες προσπαθώντας όχι μόνο να περάσουν το φουσκωμένο ποτάμι, αλλά να περάσουν και τα άλογα που έχουν τρομοκρατηθεί. Ίσως η πιο χαρακτηριστική σύνθεση του Αλεξανδράκη, αλλά και του ίδιου του Αλβανικού έπους είναι η "Προέλαση" με τον στρατιώτη με το αυτόματο μπροστά και τον γιατρό να τρέχει από πίσω ξέροντας ότι κάπου εκεί βρίσκονται τραυματίες. Και φυσικά υπήρχαν "Οι Άγνωστοι Ήρωες", τα γαϊδουράκια που επωμιζόταν το βάρος των πολεμοφοδίων. Χαρακτηριστικός είναι ο πρωτότυπος τίτλος του προσχεδίου "Κίτσο, έλα λίγο και τους φάγαμε". Ενώ παρομοίως το "Κρυοπαγήματα" μετατράπηκαν σε "Υπέρ Βωμών και Εστιών" δίνοντας ένα πιο ηρωικό πνεύμα. Και τέλος η απόλυτη θυσία στο "Η Διαταγή Εξετελέσθη" με τον θάνατο του στρατιώτη μπροστά στα συρματοπλέγματα. Αυτήν την έκθεση θα πρέπει να την επισκεφθούν τα ελληνικά σχολεία ειδικά σε Ρεπούσιους καιρούς, υπενθυμίζοντας ότι η τέχνη υπάρχει αρχικά για τον λαό και να δημιουργεί εθνική συνείδηση.

Ώρες Έκθεσης: Δευτέρα μέχρι Σάββατο 9:00 - 13:00 και 17:00 - 21:00. Κυριακή μόνο πρωί. Δευτέρα κλειστά.

* Ὁ Γιώργος Πισσαλίδης είναι κριτικός κινηματογράφου και αυτήν την περίοδο συγγράφει το βιβλίο "Ο Σύγχρονος Κινηματογράφος της Δεξιάς".

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 1ης Νοεμβρίου 2008 της εφημερίδας "Ελεύθερος Κόσμος".

Μνῆμες τοῦ ᾿40 - Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης

Ἔκθεσις ἔργων τοῦ ζωγράφου τοῦ ΟΧΙ στὸ Πολιτιστικὸ Κέντρο Δήμου Ἀθηναίων "Μελίνα", Ὀκτώβριος 2008

(Ἑλένη Μπίστικα, "Μνήμες του '40 - Αλέξανδρος Αλεξανδράκης", Εκθεση έργων του ζωγράφου της αλβανικής Εποποιΐας στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων "Μελίνα" έως 16/11/08", "Ἡ Καθημερινή", 10-10-2008)

Για αυτούς που πολέμησαν στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας, για τους συγγενείς αυτών που άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή, και έμειναν σε πολλές περιπτώσεις άταφοι σε απάτητες χαράδρες και κορυφογραμμές, για αυτούς, ιδίως, που τραυματίστηκαν και έχασαν την αρτιμέλειά τους, εισπράττοντας μια σύνταξη ως "ανάπηρος πολέμου", αυτό που λυπεί και πονά περισσότερο, είναι το να ξεχνάμε εμείς που ζούμε στην ελεύθερη Ελλάδα, και όσοι απόλεμοι επιζούν, το με πόση προθυμία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της πατρίδας. Εφυγαν τραγουδώντας, χαιρετώντας από τα κατάμεστα βαγόνια τους δικούς τους, μάνες, αδέλφια, γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά, περήφανοι που πήραν το όπλο για να κρατήσουν την Ελλάδα μακριά από κατακτητικές βλέψεις. Μικροί αριθμητικά αλλά με καρδιά λιονταριού, με πίστη στον Θεό και στο δικαίωμα της ελευθερίας, πέτυχαν οι Ελληνες το ακατόρθωτο: απώθησαν τον εχθρό, προελαύνοντας σε νικηφόρες μάχες και με τη γενναιότητα και την αυτοθυσία τους καθυστέρησαν τις δυνάμεις του Αξονα, αλλάζοντας την τροπή και την έκβαση του πολέμου, του Β' Π.Π., του πιο αιματηρού και καταστροφικού στον αιώνα που πέρασε. Ως τώρα, κάθε χρόνο, με το που πλησιάζει η εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου, η "Κ" με ολοσέλιδα αφιερώματά της και η στήλη, χάρις στη συνδρομή στοιχείων από τους αναγνώστες της, τιμάμε το Επος του '40. Και πάντα κρατάμε μια θέση τιμητική για τον Αλέξανδρο Αλεξανδράκη, που πολέμησε, δεκανέας πολυβολητής, με το όπλο και την ξιφολόγχη στο ένα χέρι και με το άλλο ζωγραφίζοντας τον πόλεμο όπως τον ζούσε, στο μέτωπο, με τα άλλα ηρωικά φανταράκια, με τους πιστούς συντρόφους τους, τα άλογα, που έσερναν τα πυροβόλα σε βουνά και χιονισμένες πλαγιές. Εφέτος, μας ευχαρίστησε πολύ η πρωτοβουλία του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων και της προέδρου του κ. Σόφης Δασκαλάκη - Μυτιληναίου που, με τη συνεργασία του Ιδρύματος Σ.Ο.Φ.Ι.Α. και του Πολεμικού Μουσείου τιμούν, 62 χρόνια μετά τον πόλεμο της Αλβανίας, και 40 χρόνια μετά τον θάνατό του, τον Αλέξανδρο Αλεξανδράκη (1913-1968), διοργανώνοντας την Εκθεση "Μνήμες του '40 - Αλέξανδρος Αλεξανδράκης" στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, όπου παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολοκληρωμένο το έργο του ζωγράφου για το Αλβανικό Επος.

Έκθεση - προσκύνημα

Η έκθεση εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "Μελίνα" στην Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο και θα διαρκέσει ώς τις 16 Νοεμβρίου 2008. Κανείς γονιός που γνωρίζει καλά σε ποιους οφείλουμε την ύψιστη ευτυχία να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σε καιρούς ειρήνης και ελευθερίας, δεν πρέπει να παραλείψει να επισκεφθεί την Εκθεση - προσκύνημα, παίρνοντάς τα μαζί του για να γνωρίσουν έναν σπουδαίο ζωγράφο, έναν Ελληνα πατριώτη. Γιατί ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης μέσα από την τέχνη του παρουσιάζει το αληθινό αφτιασίδωτο πρόσωπο του πολέμου, τον ηρωισμό, τον πόνο, τις κακουχίες, την ερημιά του θανάτου με σάβανο το χιόνι. Η Εκθεση εκτός από τις υδατογραφίες, τα σκίτσα, τις ελαιογραφίες (που ζωγράφισε μετά, με υλικό τα σκίτσα με μολύβι ή με κάρβουνο πάνω στο γόνατο, εκεί στο μέτωπο), περιλαμβάνει και τη χειροποίητη συλλογή από στρατιωτάκια του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη. Επίσης ιστορικές φωτογραφίες, εφημερίδες της εποχής, έγγραφα του '40, αλληλογραφία από τα μέτωπα και αντικείμενα του ελληνικού, ιταλικού, γερμανικού και βουλγαρικού στρατού, καταθέτουν τις δικές τους, αυθεντικές μαρτυρίες, όπως και οι αφίσες και εικονογραφίες του ζωγράφου Νείρου.

Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου στο πλαίσιο της Έκθεσης, πάντα στο Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα", ώρα 19:00 θα ακολουθήσει η εκδήλωση "Μεθύστε με τ' αθάνατο κρασί", με απαγγελίες από ποιήματα του Διονυσίου Σολωμού, Κωστή Παλαμά και Αγγελου Σικελιανού. Επίσης θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ του Νέστορα Μάτσα "Με την εικόνα, τον λόγο και το φρόνημα" με συμμετοχή της Αθηναϊκής Δημοτικής Μαντολινάτας Εξαρχείων - Νεαπόλεως "Ο Διονύσιος Λαυράγκας", με τραγούδια της Σοφίας Βέμπο, τραγουδίστριας του Επους. Ώρες λειτουργίας 9 π.μ. - 1 μ.μ. και 5-9 μ.μ. εκτός Κυριακής απογεύματος και Δευτέρας. Για πληροφορίες τηλ. 210-36.44.449. Για τον Αλέξανδρο Αλεξανδράκη (1913-1968) γράφουν:

- "Ο Αλ. Αλεξανδράκης είναι ο πρώτος Έλλην ζωγράφος που μας δίδει με την υπέροχον έμπνευσίν του και την εξαιρετικήν τέχνην του την αλβανικήν εποποιίαν", έγραφε ο Σπύρος Μελάς στη "Εστία" της 22ας Ιουνίου 1946, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε η έκθεση του πολέμου του '40 του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη.

- "Μάρτυρας του πολέμου, αλλά όχι απολογητής του ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης καταθέτει με τον χρωστήρα του την πεμπτουσία της ελληνικής ψυχής, του ηρωισμού, της ανδρείας... Προκειμένου να διατηρήσουμε την ιστορία που έγραψαν άλλοι και να ζωντανέψουμε την ιστορική συλλογική μνήμη, ένας από τους τρόπους είναι να διασώσουμε και να διαιωνίσουμε αυτές τις στιγμές ελευθερίας που μας χάρισαν οι ανώνυμοι και επώνυμοι ήρωές μας", τονίζει στον συλλεκτικό Κατάλογο της έκθεσης ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης.

- "Δεκανέας του πυροβολικού ο Α.Α. και πρώτα απ' όλα στρατιώτης, στις λίγες ανάπαυλες της μάχης ζωγραφίζει με όποιο υλικό υπήρχε διαθέσιμο. Μολύβι, κιμωλία, πένα, μελάνι αποτυπώνουν με τον πυρετό της έντασης εκφράσεις, στιγμές, χειρονομίες, τοπία, πρόσωπα, κινήσεις. Η έκθεση αυτή είναι η ευκαιρία μας να γνωρίσουμε τον ζωγράφο Αλέξανδρο Αλεξανδράκη και να τον τιμήσουμε, να αποτιμήσουμε το παρόν με ένδοξους όρους του παρελθόντος", υπογραμμίζει στον Κατάλογο η πρόεδρος Πολιτισμικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων κ. Σόφη Δασκαλάκη - Μυτιληναίου.

Στα εγκαίνια της έκθεσης παρέστησαν η πρόεδρος ΠΟΔΑ κ. Σόφη Δασκαλάκη - Μυτιληναίου, ο πρόεδρος του Ιδρύματος ΣΟΦΙΑ (Συλλόγου Οργανωμένων Φιλολογικών Ιστορικών Αρχείων) κ. Ρένος Μιχαηλίδης, η σύζυγος του ζωγράφου κ. Αλεξάνδρα Αλεξανδράκη (φωτογραφία), η κόρη του Ελένη και ο αδελφός του κ. Ευτύχιος Αλεξανδράκης, με τον οποίο πολέμησαν μαζί. Επίσης, η γλύπτρια κ. Ναταλία Μελά, ο κ. Ηλίας Λαλαούνης, ο ιστορικός τέχνης κ. Χάρης Καμπουρίδης, ο ζωγράφος κ. Αχιλλέας Δρούγκας, η συγγραφέας κ. Ζηράνα Ζατέλλη, βουλευτές και συγγραφείς, τεχνοκριτικοί.

Πηγές ἀπὸ ὅπου ἐλήφθησαν οἱ φωτογραφίες τῶν πινάκων:
[1] CD-ROM "Νεοελληνικὴ Ζωγραφικὴ" τοῦ περιοδικοῦ "RAM", Μάιος 1997.
[2] Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν.
[3] Περιοδικὸν "Τότε...".

Ἡ Ἑλλὰς τοῦ ΟΧΙ
Σελίδες Πατριδογνωσίας
Ἐπικοινωνία
Φειδίας Ν. Μπουρλᾶς
Ἀθῆναι, 8 Ὀκτωβρίου 2011

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης και ο πόλεμος του 1940

# data[].attributes.attachment_link.description
Ὁ πόλεμος τοῦ 1940 μὲ τὸ πινέλο του Ἀλέξανδρου Ἀλεξανδράκη Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδράκης (Ἀθήνα 1913 - Ἀθήνα 1968). Σπούδασε στὴν Α.Σ.Κ.Τ. Ἀθηνῶν κοντὰ στοὺς Σπ. Βικάτο καὶ Οὐμβέρτο Ἀργυρό. Πῆρε μέρος στὸν Ἑλληνο-ιταλικὸ πόλεμο καὶ ἀπεικόνισε σὲ ἕνα τύπο ὑπαιθριστικοῦ ρεαλισμοῦ τὰ γεγονότα του.

# data[].attributes.headline
Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ο θρύλος και η ιστορία 

# data[].attributes.subject
Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ο θρύλος και η ιστορία 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ιωάννης Φιλίστωρ

# data[].attributes.attachment_link.title
Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ,ο θρύλος και η ιστορία μέσα από ένα αρχειακό βίντεο.

# data[].attributes.attachment_link.description
Καθημερινό διαδικτυακό περιοδικό με Θέματα Ελληνικής και Παγκόσμιας Ιστορίας

# data[].attributes.headline
Εμφανίσεις της Παναγίας στα ελληνικά στρατεύματα

# data[].attributes.subject
Εμφανίσεις της Παναγίας στα ελληνικά στρατεύματα

# data[].attributes.attachment_link.title
Εμφανισεις_της_Παναγιας