# data[].attributes.headline
Λεωνίδας Πρώιος

# data[].attributes.subject
Λεωνίδας Πρώιος

# data[].attributes.body
Τίτλος:"Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"

Συγγραφέας:Νίκος Καζαντζάκης

Περίληψη: Σε ένα θρησκόληπτο ελληνικό χωριό της Λυκόβρυσης, ένα βράδυ, πρόσφυγες από ένα γειτονικό χωριό έρχονται να ζητήσουν καταφύγιο. Ωστόσο ο ιερέας του χωριού αρνείται να προσφέρει βοήθεια.

Χαρακτήρες:Ο παπα-Γρηγόρης, ο Μανολιός, ο Μιχελής, ο Παναγιώταρος και η Κατερίνα.

Υπόθεση: Το βιβλίο διαδραματίζεται σε ενα Ελληνικό χωριό στη Λυκόβρυση, οπου ειναι έθιμο να γίνεται η αναπαράσταση των Παθών κάθε επτά χρόνια. Αυτή τη χρονιά τον Χριστό θα τον παριστάνει ο Μανολιός, ένας αγαθός νεαρός κατάλληλος για τον ρόλο. Ένα βράδυ ,όχι πολύ μετά απο τον διορισμό των ρόλων, πρόσφυγες από ένα γειτονικό χωριό έρχονται να ζητήσουν καταφύγιο. Ζητώντας βοήθεια, εξηγούν πώς τους έδιωξαν οι Τούρκοι από τα σπίτια τους. Ωστόσο ο ιερέας του χωριού αρνείται να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια με τη δικαιολογία ότι φέρνουν χολέρα. Έτσι, ξεκινά μια ιστορία διαφωνίας και απόγνωσης όπου ο Μανολιός και τα υπόλοιπα μέλη της αναπαράστασης παλεύουν να κάνουν το σωστό.

O ήρωας που μου κίνησε το ενδιαφέρον:

Ο παπα-Γρηγόρης. Πιστεύω είναι μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Ενα θρησκόληπτο άτομο που μεταφέρει τόσο μίσος. Μου φαίνεται απίστευτο.

Η άποψη μου: Ο Καζαντζάκης είναι χωρίς αμφιβολία ένας καταπληκτικός συγγραφέας. Αυτό το έργο του σε κάνει να σκέφτεσαι την απόλυτη διαφθορά που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο αλλά και τις λίγες φωτεινές πηγές του καλού. Δείχνοντας θυσίες, αγάπη και μίσος. προτείνω αυτό το βιβλίο χωρίς δισταγμό.

# data[].attributes.headline
Το βιβλίο: σχολική παράσταση ( Δανάη Σταύρου)

# data[].attributes.subject
Το βιβλίο: σχολική παράσταση ( Δανάη Σταύρου)

# data[].attributes.body
Το διήγημα αυτό διαθέτει αρκετά πρόσωπα. Ο πρωταγωνιστής είναι ο Γιώργος Χρονόπουλος, που κατοικεί στο Μόναχο μαζί με τους γονείς τους και τον σκύλο του τον Ρούντυ. Πίσω του έχει αφήσει την θεία του την Σταματίνα και τον παππού του και την γιαγιά του. Η μητέρα του κάνει παρέα με την γειτόννισα, την κυρία Βολφ, η οποία έχει έναν γιο ,τον δεκαεννιάχρονο Κούρτ. Όσον αφορά το σχολείο, ο δάσκαλος, κύριος Μικαέλ, ήταν πολύ ευγενικός με τα παιδιά. Οι συμμαθητές του, Αντρέας, Ρίχαρντ, Χέλμουτ, Χάινριχ, Τζάφερ, Ούντο , Πέτερ και Ίνγκε, άλλες φορές τον βοηθούσαν με την συμπεριφορά τους, ενώ κάποιες άλλες όχι. Τέλος, και ο διευθυντής του σχολείου τον συμπαθούσε πολύ. Λίγο αυστηρή ήταν η γραμματέας του, κυρία Σμιτ. Όμως δύο άνθρωποι τον βοήθησαν πραγματικά,ο θείος Γιόχαν ,όπως τον φώναζε,με τις σοφές συμβουλές του και ο Πάνος, όπου ήταν φίλοι από μικροί. Ακόμη, και ο Αλέκος τον βοήθησε δίνοντας του, το ηλεκτρονικό του να παίξει. Τέλος, ο Πάνος είχε ένα σκυλάκι, τον Μακ.
Γιώργος: Ο Γιώργος είναι ο πρωταγωνιστής αυτού του διηγήματος. Είναι ένα αρκετά ντροπαλό παιδάκι και δεν θέλει να προκαλεί μπελάδες σε συνανθρώπους του. Επίσης χαρακτηρίζεται ως περιπετειώδης, αφού προσπαθεί συνεχώς να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα. Θεωρείται υπομονετικός, επειδή παρ’ όλο που οι συμμαθητές είχαν μία κακή συμπεριφορά απέναντί του, εκείνος προσπαθούσε να συγκρατεί τον εαυτό του. Τέλος, αν κάποιος χρειαστεί βοήθεια, είναι πρόθυμος να βοηθήσει, άλλοστε ο Κουρτ σε αυτόν οφείλει  ότι πια είναι καλό παιδί.
Ρίχαρντ: Στην αρχή του διηγήματος, έδειχνε πως δεν και το καλύτερο υπόδειγμα μαθητή αυτής της ηλικίας. Ήταν ένα παιδί, που κοιτούσε πάντα το συμφέρον του και ήθελε να γίνονται φασαρίες. Είχε άσχημη συμπεριφορά στα παιδιά, τα οποία δεν κατάγοταν από την Γερμανία. Επίσης, επειδή ο πατέρας του ήταν πρόεδρος στο σύλλογο Γονέων, ήταν εγωιστής. Έπειτα, αφού ο Γιώργος του έσωσε την ζωή, άλλαξε και του ζήτησε συγγνώμη.
Θείος Γιόχαν: Ο θείος Γιόχαν ήταν ένας άνθρωπος, που έπαιζε μεγάλο ρόλο στην ζωή του Γιώργου. Έμενε σε μία καλύβα μέσα στο δάσος μόνος του , αφού η γυναίκα του έχει πεθάνει και η κόρη του μετακόμισε σε μία άλλη πόλη της Γερμανίας. Ο Γιώργος ,όταν προβληματιζόταν ,απευθυνόταν σε αυτόν, επειδή με τις σοφές συμβουλές που του έδινε, τον έκανε να νιώθει ανακούφιση και να είναι πιο χαλαρός. Έτσι λύνονταν όλα τα προβλήματά του.
Πάνος: Ο Πάνος ήταν ο καλύτερος φίλος του Γιώργου. Ο Γιώργος γνώριζε τον Πάνο από το Δημοτικό, αλλά στο Γυμνάσιο οι δρόμοι τους χώρισαν, καθώς εκείνος επέλεξε το ελληνικό Γυμνάσιο, ενώ ο Γιώργος το γερμανικό. Όμως αυτό δεν τους εμπόδισε στο να πηγαίνουν βόλτες τα Σαββατοκύριακα με τα ποδήλατα στο δάσος και να επισκέφτονται τον Θείο Γιόχαν. Οι δύο αυτές οικογένειες κάνουν πολλή παρέα μεταξύ τους.
Γονείς Γιώργου: Οι γονείς του Γιώργου είναι δάσκαλοι σε ένα ελληνικό σχολείο στο Μόναχο. Αυτό σημαίνει πώς είναι πολύ υπεύθυνοι και πολύ σοβαροί. Δουλεύουν πολύ και προσπαθούν ,να μην λείψει τίποτα στον Γιώργο, γι’αυτό πήραν και μία τόσο σημαντική απόφαση, να μετακομίσουν στο Μόναχο. Είναι πολύ φιλικοί άνθρωποι, αφου έχουν τόσες πολλές παρέες. Επίσης, αγαπούν και νοιάζονται για τον Γιώργο και αυτό φαίνεται από το ότι όταν είναι προβληματισμένος τον ρωτούν τι έχει.
Στο διήγημα αυτό, περιγράφεται μία ιστορία μίας οικογένειας, που μετανάστευσε στην Γερμανία. Πιο συγκεκριμένα ο Γιώργος, ένα δεκατριάχρονο παιδί της δευτέρας Γυμνασίου, φεύγοντας αφήνει πίσω του την γιαγιά, τον παππού του και την θεία του, αλλά το σημαντικότερο αποχαιρετά τους φίλους του και διάφορα παιχνίδια που έπαιζε μαζί τους. Όταν φτάνει στην Γερμανία, γνώρισε τον Πάνο και έτσι κάθε Σαββατοκύριακο είναι μαζί, ανακαλύπτοντας καινούρια πράγματα. Στο σχολείο του, εκτός από κάποια παιδιά που τον συμπαθούν, οι υπόλοιποι δεν του φέρονται όμορφα, διότι δεν κατάγεται από εκεί. Ο Γιώργος αγαπά πολύ να παίρνει μέρος στις θεατρικές σχολικές παραστάσεις. Για αυτόν τον λόγο, συμμετείχε σε όλες. Όταν, λοιπόν, ο κύριος Μικαέλ ανακοίνωσε στα παιδιά, ότι θα πραγματοποιηθεί μία τέτοια παράσταση, με θέμα το Πάσχα, όλοι θέλανε να κατακτήσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όμως τελικά ο δάσκαλος διάλεξε τον Γιώργο, γιατί έχει αρκετή εμπειρία. Αφού το άκουσαν, τα παιδιά δεν αντέδρασαν και με το καλύτερο τρόπο.Μία μέρα, όταν πήγαιναν  να κάνουν  πρόβα, κάποιοι τους είχαν καταστρέψει τα σκηνικά και τα κοστούμια. Ο Γιώργος νευρίασε και έτσι έριξε τους πάγκους της γιορτής κάτω. Έτσι, ο διευθυντής του σχολείου τον έβαλε σε ένα  δίλημμα, ή θα παρατούσε τον ρόλο του που τόσο αγαπούσε ή θα τον αποβάλλει από το σχολείο. Ο κύριος Μικαέλ αποφάσισε να γίνει μία ψηφοφορία για το αν θα μείνει ή θα φύγει από το θεατρικό. Το αποτέλεσμα βγήκε κατά του Γιώργο και έτσι έφυγε. Όμως ένα περιστατικό με έναν συμμαθητή του, τον βοήθησε να επιστρέψει. Στο τέλος, η παράσταση ήταν καταπληκτική και όλοι έμειναν άφωνοι με το αποτέλεσμα.

# data[].attributes.headline
Ίρις Πρώιου 

# data[].attributes.subject
Ίρις Πρώιου 

# data[].attributes.body
Τίτλος: Τρυφερή είναι η νύχτα

Συγγραφεας: Francis Scott Fitzgerald

Περιληψη:

O Fitzgerald διηγειται εμμεσα την σχεση του Ντικ Νταιβερ και της συζήγου του, Νικολ Ντάιβερ. Οι Ντάιβερς ζουν μια ζωή μέσα στα πλούτη, με φίλους, πάρτυ, ταξίδια, είναι γοητευτικοί και έξυπνοι και οι δύο. Κατω απ’την επιφανεια ομως κρυβεται μια προβληματικη πραγματικοτητα.

Χαρακτηρες:

Ντικ Ντάιβερ, Νικολ Ντάιβερ, Λανιερ και Τοπσι (τα παιδια των Νταιβερ), Ροζμαρυ Χουτ (όμορφη νεαρή σταρ του κινηματογράφου), Ελσι Σπιρς (μητερα της Ροζμαρυ), Τομμι Μπαρμπαν (φιλος των Ντάιβερ), Ειμπ Νορθ (φιλος του Ντικ), Μαρι Νορθ (Γυναικα του Ειμπ) Μπέιμπι Ουορεν (αδελφη της Νικολ), Αλμπερτ Μακισκο(φιλος των Ντάιβερ), Dr. Dohmler (ψυχολογος της Νικολ)

Υποθεση:

“Τρυφερη ειναι η νυχτα” είναι ένα μυθιστόρημα που ακολουθεί τις ζωές του Ντικ Ντάιβερ, ενός χαρισματικού ψυχίατρου, και της γυναίκας του, της Νικόλ, που υποφέρει από ψυχική ασθένεια.

Η ιστορια εκτυλίσσεται μετά το τέλος του Α’Παγκοσμίου πολέμου στην Νοτια Γαλλια, πιο συγκεκριμενα στην Γαλλικη Ριβιερα. Παρακολουθουμε την ιστορια ενος φαινομενικα ομορφου και χαρισματικου ζευγαριου που επιδιδεται στην πολυτελεια και στην καλοπεραση. Πισω, ομως, απ’αυτην την ιδανικη  εικονα κρυβεται ενα μυστικο. Οσο ανακαλυπτεται το ανατριχιαστικο παρελθον του ζευγαριου, και οσο εμπλεκονται νεα προσωπα στην ιστορια τοσο πιο εμφανες γινονται τα σημαδια σταδιακης καταρευσης αυτου του γαμου. Το ‘Τρυφερη ειναι η νυχτα’ ειναι μια ερωτικη ιστορια αλλα και ενα χρονικο πολλαπλων αποτυχιων.

Ο ηρωας/η ηρωιδα που μου κινησε το ενδιαφερον:

Η Ροζμαρυ ειναι η νεαρή και όμορφη σταρ του κινηματογράφου, η οποια ερωτευετε στιγμιαια τον Ντικ. Είναι απόλυτα αφοσιωμένη στη μητέρα της, η οποια της εμαθε να είναι ανεξάρτητη και φιλόδοξη. Εχει ενδιαφερον χαρακτηρα, προσεγγίζει όλη της τη ζωή σαν να ήταν ταινία ή παράσταση, παρατηρώντας τους άλλους και τροποποιοντας τον χαρακτήρα της ανάλογα με την κατάσταση. Εχει ενδιαφερον η ιστορια απο την οπτικη γωνια της αθωας και ενθουσιωδες Ροζμαρυ.

Η αποψη μου:

Βρηκα την ιστορια αρκετα ενδιαφερουσα, ειναι καλογραμμενη και διεισδυτικη στην ψυχολογια των ηρωων. Εξετάζει θέματα πλούτου, αποκάλυψης και διάσπασης προσωπικών και κοινωνικών αξιών και παρουσιαζει τη θεση της γυναικας την εποχη εκεινη. Ο Fitzgerald προβαλλει την περιοδο πολυτελους διαβιωσης, του καταναλωτισμου και του ματεριαλισμου αλλα και τον πονο και τη δυστυχια που κρυβεται πισω απ’αυτο το υπερλαμπρο lifestyle.

# data[].attributes.headline
Κορίννα Πρωίου

# data[].attributes.subject
Κορίννα Πρωίου

# data[].attributes.body
Τιτλος: "1984"

Συγγραφέας: Τζόρτζ Όργουελ

Περίληψη: Το "1984" του Τζορτζ Όργουελ είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται το 1984 και γράφτηκε το έτος 1948. Προβλέπει ένα δυσοίωνο μέλλον υπό την κυριαρχία ενός Κόμματος που διοικείται από τον "Μεγάλο Αδερφό", ο οποιος εχει τον απεριόριστο έλεγχο του λαού της Ωκεανίας, της γλώσσας τους, ακόμα και το παρελθόν και το μέλλον τους. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από έναν εργάτη που ονομάζεται Γουίνστον Σμιθ ο οποιος συνειδητοποιεί τους τερατώδεις νόμους και πρακτικές του Κόμματος, το οποιο ελέγχει καθε σκέψη και συμπεριφορά των πολιτών και επιβάλει ανελέητα σκληρές τιμωρίες στους 'επαναστατες'.

Χαρακτήρες: Γουίνστον Σμιθ, Τζιούλια (ερωμένη), Ο'Μπραϊεν (κυβερνητικός υπάλληλος)

Υπόθεση: Ο Γουινστον Σμιθ, υπάλληλος του Υπουργείου Αλήθειας, κάθεται στο γραφείο του. Πρόκειται να κανει κατι που θα τον έβαζε σε κίνδυνο. Σχεδιάζει να κρατήσει ημερολόγιο. Απο πισω του ειναι η τηλεοθονη η οποια καταγραφεί καθε κίνηση του. 'Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ' γράφει η επιγραφή που βρίσκεται σε καθε δωμάτιο των κτιρίων. Δεν μπορείς να αποφύγεις την Αστυνομία της Σκέψης καθώς παρακολουθεί και ελέγχει κάθε σκέψη σου. Οποιαδήποτε αποκλίνουσα σημπεριφορα ανιχνευθεί θα σε φερει σε δύσκολη θέση και μπορεί να καταλήξει ακόμα και στο θανατο σου. Παρα τους κινδύνους, ενα έμφυτο και ισχυρό αίσθημα της αναζήτησης της αλήθειας σπρώχνει τον Γουίνστον να επαναστατήσει ενάντια στους νόμους του δυστοπικού κόσμου στον οποίο ζει. Θα καταφέρει να βρει το φως σε μια κοινωνία οπου επικρατεί και επιβάλλεται το σκοτάδι;

Ήρωας που μου κίνησε το ενδιαφέρον: Ο Γουίνστον Σμιθ, πρωταγωνιστής της ιστορίας. Μέσα απο την οπτική του γωνία γνωρίζουμε το ολοκληρωτικό καθεστώς ελεγχόμενο απο τον ισχυρότατο και παντοδύναμο Μεγαλο Αδελφο. Ο Γουίνστον, αν και δεν δείχνει ιδιαίτερα ηρωικά χαρακτηριστικά, παρουσιάζει μια αξιοθαύμαστη επιμονή και αποφασιστικότητα να διαμορφώσει το μέλλον του και να αλλάξει τα δεδομένα της ζωής του. Ταυτίστηκα ευκολα με τον ήρωα, καθως ο ίδιος ο χαρακτήρας του ενσαρκώνει αξίες οπως την δημοκρατία, την ειρήνη, την ελευθερία, και την αγάπη.

Άποψη μου: Ενα απο τα καλύτερα βιβλία που εχω διαβάσει μεχρι τωρα. Το '1984' αποτελεί ενα μυθιστόρημα που πρέπει να διαβαστεί απο ολους, καθως η περιγραφή του Όργουελ παρουσιάζει σοκαριστικές προβλέψεις και ερμηνείες πολιτικές και κοινωνικές. Παρόλο που το συγκεκριμένο σύστημα που περιγράφει ο συγγραφέας δεν υπάρχει πια, το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει με αλλες μορφες, κατι που ειναι ακομα πιο επικίνδυνο, διοτι η υποκρισία των συστηματων που το αντικατέστησαν ειναι λιγότερο ευδιάκριτη. Σε ενα κόσμο οπου η τεχνολογια επικρατει, η ελευθερία του λόγου πλήττεται, ο πόλεμος και ο αγώνας για την εξουσία κυριαρχεί: οι εικόνες αυτες ειναι πιο επίκαιρες απο ποτε... Το τρομακτικό τέλος αυτού του μυθιστορήματος μου αφησε ένα πολύ δυνατό και αποτελεσματικό μήνυμα στο μυαλό μου. Η υποκρισία του κόσμου που ζούμε εκφράζεται με πολύ ενδιαφέροντα λόγια σε αυτό το μυθιστόρημα. Οπως αναφέρεται και στο βιβλιο: "Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι μια δύναμη"...

# data[].attributes.headline
Ριζάκος Στάθης

# data[].attributes.subject
Ριζάκος Στάθης

# data[].attributes.body
Τίτλος: Η Φάρμα των Ζώων

Συγγραφέας: Τζωρτζ Όργουελ

Περίληψη: Σε ένα αγρόκτημα τα ζώα επαναστατούν και ανατρέπουν την καταπιεστική εξουσία του ανθρώπου. Ωστόσο, καθώς τα γουρούνια αποκτούν εξουσία διαφθείρονται και προδίδουν τα ιδανικά της επανάστασης. Έτσι, η νέα εξουσία δεν αργεί να αποδειχτεί το ίδιο κακή ή και χειρότερη από την προηγούμενη.

Χαρακτήρες: Ναπολέων, Σνόουμπολ, Σκουήλερ, Μίνιμους, γερο-στρατηγός, γουρουνόπουλα, νεαρά γουρούνια, Μπόξερ, Μόλλυ, Κλόβερ, Βενιαμίν, Μύριελ, Μπλούμπελ, Τζέσσυ, Πίντσερ, κουτάβια, Μωυσής (κοράκι), γάτα, πρόβατα, κότες, αγελάδες, κ. Τζόουνς, κ. Φρέντερικ, κ. Πίλκινγκτον, κ. Γουάιμπερ.

Υπόθεση: Στην φάρμα του κυρίου Τζόουνς, τα ζώα υποκινούμενα από ένα γουρούνι, το γερο-στρατηγό, σχεδιάζουν την επανάσταση τους. Πρωταρχικός τους στόχος είναι η δίωξη του ανθρώπου αφέντη τους και η αυτοδιαχείριση της φάρμας. Ο στόχος τους εκπληρώθηκε με επιτυχία και η φάρμα πλέον ανήκει στα ζώα και διοικείται από αυτά. Την εξουσία αναλαμβάνουν τα γουρούνια με αρχηγό τον Σνόουμπολ, ένα ικανό γουρούνι, όμως, υπάρχουν έντονες πολιτικές συγκρούσεις ανάμεσα στον Σνόουμπολ και ένα άλλο γουρούνι, τον Ναπολέοντα.

Ο ήρωας/η ηρωίδα που μου κίνησε το ενδιαφέρον: Ο Μπόξερ, ο οποίος είναι πιστό, αξιοσέβαστο, ευγενικό, αφοσιωμένο άλογο, που δουλεύει σκληρά αλλά είναι αρκετά αφελές και εύπιστο. Ο Μπόξερ συνεισφέρει την πιο επίπονη σωματική εργασία στο αγρόκτημα ακολουθώντας την απλοϊκή πεποίθηση ότι δουλεύοντας σκληρότερα θα λύσει όλα τα προβλήματα των ζώων.

Η άποψή μου: Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία, ένα σαφές πολιτικό μυθιστόρημα, κατάλληλο για όλες τις ηλικίες (ίσως να είναι λίγο βαρύ για τις μικρότερες). Μιλάει για την ικανότητα των απλών ατόμων να συνεχίσουν να πιστεύουν σε μια επανάσταση που έχει προδοθεί εντελώς. Ακόμη, διαφαίνεται στο βιβλίο η φράση: "Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα", ένα σχόλιο για την υποκρισία των κυβερνήσεων που διακηρύσσουν την απόλυτη ισότητα των πολιτών τους αλλά δίνουν εξουσία και προνόμια σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε άτομα με ενδιαφέρον στην πολιτική.

# data[].attributes.headline
Πετράκη Κατερίνα

# data[].attributes.subject
Πετράκη Κατερίνα

# data[].attributes.body
Τίτλος: Το αγόρι στο θεωρείο

Συγγραφέας: Αγγελική Δαρλάση

Περίληψη: Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2017. Η ιστορία διαδραματίζεται μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Στο συγκεκριμένο βιβλίο οι ήρωες έχουν φτάσει στην Αθήνα. Συγκεκριμένα κατοικούν σε ένα θεωρείο του Δημοτικού θεάτρου της Αθήνας. Εκεί, όπου ξεκινούν την δεύτερη ζωή τους, εκεί, όπου τα όνειρα και οι εφιάλτες τους μπερδεύονται με των άλλων προσφύγων. Είναι μια ιστορία για τον πόνο της προσφυγιάς, αλλά και για την συμπόνια και την ανθρωπιά.

Χαρακτήρες: Δρόσος(ένα μικρό αγόρι, πρόσφυγας από την Μικρά Ασία)

Αρετή(αδερφή του Δρόσου)

Δόμνα(μια κυρία, η οποία ισχυριζόταν, πως γνώριζε τους γονείς των παιδιών και τους συνόδευε από το πλοίο για την Αθήνα μέχρι και στο θεωρείο, όπου ζούσαν όλοι μαζί)

Σάββας(φίλος του Δρόσου, τον οποίο τον γνώρισε στο θέατρο)

Υπόθεση: Με την έναρξη της Μικρασιατικής καταστροφής 2 αδέρφια, ο Δρόσος και η μικρή του αδερφή , η Αρετή, καταφέρνουν να γλιτώσουν, μπαίνοντας σε ένα πλοίο, χωρίς τους γονείς τους, μόνο με ένα μπαούλο στα χέρια. Εκεί γνωρίζουν την Δόμνα, η οποία τους συστήνεται ως μακρινή συγγενής και αναλαμβάνει να τους φροντίσει. Φτάνοντας στην Αθήνα αυτοί και πολλοί ακόμα πρόσφυγες καταλήγουν να ζουν όλοι μαζί στα θεωρεία ενός παλιού θεάτρου. Η Δόμνα συχνά έλειπε από το θέατρο, καθώς δούλευε και προσπαθούσε να καλυτερέψει την ζωή της και των παιδιών, που φρόντιζε. Έτσι και ο Δρόσος, αφού πήρε την απόφαση, πως δεν θα έβλεπε ξανά τους γονείς του και πως να μένει κλεισμένος στο θέατρο είναι χάσιμο χρόνου, ξεκίνησε να ψάχνει δουλειά για να βοηθήσει την μικρή του αδερφή. Η αδερφή του αντιθέτως παρέμενε κλεισμένη στο μπαούλο της ίσως για να αποφύγει το μπέρδεμα των άλλων ονείρων με των δικών της. Μια μέρα, όμως, που η Δόμνα και ο Δρόσος έλειπαν από το θεωρείο η μικρή Αρετή εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Τι συνέβη τελικά; Που πήγε;

Ο ήρωας/η ηρωίδα που μου κίνησε το ενδιαφέρον: Ο Δρόσος, ο οποίος έκανε τα πάντα για την αδερφή του, χωρίς να την κατηγορεί ή να παραπονιέται για ότι τους είχε συμβεί. Η στεναχώρια του, για όποιο γεγονός είχε περάσει τον έκανε πιο δυνατό και η σκέψη, μόνο, των δικών του ανθρώπων τον βοήθησε να προχωρήσει στη ζωή του.

Η άποψη μου: Αυτό το βιβλίο βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Θεωρώ, λοιπόν, πως είναι πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για έναν έφηβο να το διαβάσει, καθώς παρουσιάζονται οι άθλιες συνθήκες ζωής των προσφύγων από την πλευρά ενός μικρού πρόσφυγα. Επίσης έχει αρκετή αγωνία για την εξαφάνιση του μικρού κοριτσιού. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους ενδιαφέρονται για την ζωή και τα συναισθήματα των προσφύγων.

# data[].attributes.headline
Ρούσσος Μιχάλης

# data[].attributes.subject
Ρούσσος Μιχάλης

# data[].attributes.body
Τίτλος: Ο Αλχημιστής

Συγγραφέας: Paulo Coelho

Περίληψη: Ένας νεαρός βοσκός από την Ισπανία, ο Σαντιάγο ξεκινάει ένα ριψοκίνδυνο ταξίδι προκειμένου να αναζητήσει την μοίρα του. Το μέλλον όμως του επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.

Χαρακτήρες: Σαντιάγο(νεαρός βοσκός),

Φατιμά(όμορφη γυναίκα από την Αραβία),

Μελχισεδέκ(βασιλιάς της Σαλίμ), Αλχημιστής, Άγγλος, μοναχός(φιλοξενεί τους επισκέπτες), καμηλιέρης, γριά τσιγγάνα

Υπόθεση: Ο Σαντιάγο, ένας νεαρός βοσκός από την Ανδαλουσία, πιστεύοντας πως το επαναλαμβανόμενο όνειρό του είναι προφητικό, αποφασίζει να ταξιδέψει σε μία γριά τσιγγάνα σε μια κοντινή πόλη για να καταλάβει την ερμηνεία του. Εκείνη ερμηνεύει το όνειρο και του εξηγεί πως υπάρχει ένας κρυμμένος θησαυρός στις πυραμίδες της Αιγύπτου. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του, ο Σαντιάγο γνωρίζει πολλά και διαφορετικά άτομα με ιδιαίτερες ιδέες και αντιλήψεις όπως ο βασιλιάς Μελχισεδέκ, η όμορφη Φατιμά καθώς και πολλοί άλλοι οι οποίοι των συντροφεύουν στο ταξίδι του και με τους οποίους μοιράζεται τις απόψεις του. Το βασικό όμως πρόσωπο που συναντά είναι ο Αλχημιστής ο οποίος μιλάει για προσωπικούς του μύθους και τον συμβουλεύει καθ'όλη την διάρκεια του ταξιδιού του, ενώ επίσης του επισημαίνει ότι΄: "Αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τους προσωπικούς τους μύθους θα αποτύχουν να κατανοήσουν τα διδάγματά τους". Μέσα από το ταξίδι ο Σαντιάγο αλλάζει νοοτροπία, μαθαίναει πολλά για τον εαυτό του και ανακαλύπτει ότι υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα από τον πλούτο και το προσωπικό κέρδος.

Ο ήρωας/ η ηρωίδα που μου κίνησε το ενδιαφέρον: Ο Σαντιάγο, ο οποίος κάνει τα αδύνατα δυνατά προκείμενου να εκπληρώσει το όνειρο του και να αναζητήσει την μοίρα του

Η άποψη μου: Θεωρώ ότι πρόκειται για ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα με μεγάλο ταλέντο, το οποίο μπορεί να σε κάνει να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου και ακόμα να αλλάξεις νοοτροπία. Το βιβλίο στοχεύει σε βαθύτερα νοήματα καθώς επίσης μεταφέρει πληθώρα υποσυνείδητων μηνυμάτων μέσα από φράσεις των πρωταγωνιστών με βασική: "το σύμπαν συνωμοτεί για να μας βοηθήσει, όταν προσπαθούμε να ζήσουμε το προσωπικό μας όνειρο".

Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία το οποίο και συστήνω ανεπιφύλακτα.

# data[].attributes.headline
ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΗ

# data[].attributes.subject
ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΗ

# data[].attributes.body
Τιτλος : Ο Αλχημιστης

Συγγραφεας:

Paulo Coelho

Περιληψη: Προκειται για εναν νεο βοσκο απο την Ανδαλουσια που ξεκινα για ενα ταξιδι απο την πατριδα του ως την ερημο της Αιγυπτου, αναζητωντας καποιο θησαυρο θαμμενο στις Πυραμιδες. Ωστοσο, αυτο που ξεκινα σαν ταξιδι για την ανακαλυψη επιγειων αγαθων μετατρεπεται σε του θυσαυρου που κρυβεται μεσα μας.

Προσωπα: Σαντιαγο(πρωταγονιστης),

Αλχημιστης ,τσιγγανα , Μελχισεδεκ ,Φατιμα ,μοναχος

Υποθεση: Ο Σαντιάγκο, προβληματισμενος απο ενα ονειρο που βλεπει συχνα αποφασιζει να ταξιδεψει σε μια τσιγγανα για να εμηνεψει το φαινομενο αυτο. Εκείνη του λέει πως υπάρχει ένας κρυμμένος θησαυρός στις Αιγυπτιακές πυραμίδες και αποφασιζει να τον ψαξει.

Νωρίς στο ταξίδι του, συναντά έναν παλιό βασιλιά, τον Μελχισεδέκ, ο οποίος του λέει να ακολουθήσει τον προσωπικό του μύθο, δηλαδή ό,τι ήθελε πάντα να καταφέρει στη ζωή του. Έπειτα του λέει την χαρακτηριστική πια φράση του βιβλίου: «Όταν επιδιώξεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει όπως επιθυμείς». Έτσι, αποφασισμένος να καταφέρει να φτάσει στον προσωπικό του μύθο, πουλάει το κοπάδι του και αρχίζει το μακρινό ταξίδι που δε θα είχε γυρισμό.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Σαντιάγκο έρχεται αντιμέτωπος με την αγάπη, τον κίνδυνο, τις ευκαιρίες και την καταστροφή.Επισης, γνωρίζει τη Φατιμά, μία όμορφη γυναίκα από την Αραβία, η οποία του εξηγεί πως αν ακολουθήσει την καρδιά του θα βρει αυτό που ψάχνει.Ο Σαντιάγκο αργότερα συναντά έναν μοναχικό αλχημιστή που μιλάει για προσωπικούς μύθους.Ο Σαντιάγκο νιώθει αβέβαιος καθώς ακούει τα διδάγματα του αλχημιστή. Ο αλχημιστής λέει: Αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τους προσωπικούς τους μύθους θα αποτύχουν να κατανοήσουν τα διδάγματά τους.

Ο ηρωας που μου κινησε το ενδιαφερον: Ο Σαντιαγο επειδη παρολα τα εμποδια που εμφανιστηκαν στον δρομο δεν εγκατελειψε ποτε τον αρχιξο του στοχο.

Η αποψη μου: Εξαιρετικο και αισιοδοξο βιβλιο με φιλοσοφικο περιεχομενο, το οποιο σε παρακινει να κυνηγησεις τα ονειρα σου και να βελτιωθεις ως ανθρωπος.Επισης ειναι ευκολοδιαβαστο βιβλιο και το συνιστω ανεπυφυλακτα!

# data[].attributes.headline
Κωνσταντής Σπυρόπουλος 

# data[].attributes.subject
Κωνσταντής Σπυρόπουλος 

# data[].attributes.body
Τίτλος : Αναλφάβητος

Συγγραφέας : Sebastian Fitzek

Περίληψη : Ένα μικρό κορίτσι γράφει σε ένα χαρτί ένα πολύ ανησυχητικό μήνυμα και το κραταει κολλημένο στο παράθυρο του αμαξιού των “γονιών” της. Ο Μίλαν που είναι αναλφάβητος δεν καταλαβαίνει τίποτα από όσα γράφει το μικρό κορίτσι αλλά κάτι μέσα του του “λέει” πως το κορίτσι χρειάζεται βοήθεια. Έτσι αποφασίζει να ακολουθήσει το αμάξι ξεκινώντας μια νέα φρίκη για τον Μίλαν.

Χαρακτήρες: Μίλαν Μπεργκ, μικρό κορίτσι

Υπόθεση : Ο Μίλαν Μπεργκ, καθώς πήγαινε στην δουλειά του πέρασε ένα αμάξι με ένα κορίτσι ,το οποίο έγραφε σε ένα χαρτί ,«ΒΟΗΘΕΙΑ,ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ».Ως αναλφάβητος όμως δεν μπορούσε να καταλαβει τι έγραφε το μικρό κορίτσι, αλλα κάτι μέσα του του έλεγε να ακολουθήσει εκείνο το αμάξι. Έτσι αρχίζει να μαθαίνει καινούργια φρικαλέα πράγματα τα οποία σίγουρα δεν ήθελε να μάθει.

Ο ήρωας/ηρωίδα που μου έκανε περισσότερο εντύπωση: Το μικρό κορίτσι εξαιτίας του τρόπου που σκέφτηκε να ζητήσει βοήθεια

Η άποψη μου: Προσωπική μου άποψη για αυτό το βιβλίο ήταν πως περιέχει αρκετή δράση αλλά και λίγο τρόμο καθώς είχα ανησυχήσει στην αρχή για το τι θα απογίνει με το κορίτσι αλλά μετά έμεινα άφωνος. Το προτείνω σε όσους διαβάζουν βιβλία δράσης και είναι το καλύτερο που εχω διαβάσει.

# data[].attributes.headline
Σχοινά Σοφία 

# data[].attributes.subject
Σχοινά Σοφία 

# data[].attributes.body
Τίτλος: Το δέμα

Συγγραφέας: Sebastian Fitzek

Περίληψη: Μια ψυχίατρος πέφτει θύμα βιασμού και από τότε νιώθει ασφαλής μόνο στο σπιτι της, όπου και παραμένει 6 ολόκληρους μήνες , μέχρι την στιγμή που ένας ταχυδρόμος της δίνει ένα δέμα για τον “άφαντο” γείτονα της.

Χαρακτήρες: Έμα Στάιν(ψυχίατρος,θύμα βιασμού),ταχυδρόμος, κουρέας(βιαστής)

Υπόθεση: Η ψυχίατρος, Έμα Στάιν, πέφτει θύμα βιασμού σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και πιστεύει ότι ο βιαστής της ήταν ένας κουρέας, ο οποίος συνήθιζε να βιάζει τα θύματα του , να τους ξυρίζει το κεφάλι και έπειτα να τα σκοτώνει. Η μόνη που επέζησε ήταν η Έμα. Αφού ήταν κλεισμένη στο σπιτι της για 6 ολόκληρους μήνες, μια μέρα της χτύπησε το κουδούνι ένας ταχυδρόμος και της έδωσε ένα δέμα για τον γείτονα που ποτε δεν είχε δει εκείνη. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει ένα καινούργιο δραμα για την ταλαιπωρημένη ψυχίατρο.

Ο ήρωας /η ηρωίδα που μου κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον :Η Εμα Στάιν, η οποία μετά από όσα είχε περάσει αρχίζει να ασχολείται με το δέμα και τον “γείτονα”της.

Η άποψη μου: Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα καλύτερα αστυνομικά λογοτεχνικά βιβλια, που περιέχει δράση και πολύ σασπένς , κάτι το οποίο προσωπικά είναι από τα σημαντικότερα που κοιτάω να υπάρχουν στα βιβλία.Είναι ψυχολογικό θρίλερ,όποτε μπορεί να μην είναι ευχάριστο σε πολλούς να το διαβάσουν αλλά κατά την γνώμη μου αν κάποιος διαβάζει τέτοιου είδους βιβλία σίγουρα θα προστεθεί στα αγαπημένα του.

# data[].attributes.headline
Ρ. Δημητροπούλου

# data[].attributes.subject
Ρ. Δημητροπούλου

# data[].attributes.body
Τίτλος: Η Αίθουσα του Θρόνου
Συγγραφέας: Τάσος Αθανασιάδης

Περίληψη: Μια ομάδα νέων απολαμβάνουν το καλοκαίρι σ' ένα νησί των Κυκλάδων.

Χαρακτήρες: Γλαύκη Αρχοντίδη - ποιήτρια, κόρη κύπριου αγωνιστή
Λουκάς Δελόγγης - δικηγόρος / μοναχός / πολιτευτής, γόνος παλιάς οικογένειας του νησιού
Σωτήρης Ανδρουλής - αρχαιολόγος, παιδικός φίλος του Λουκά
Γιαρλ Γκιούναρσον - σουηδός κροίσος με μυστηριώδες παρελθόν
Παντιάς Φλέρης - δικηγόρος, ξάδελφος του Λουκά
Φιλιώ Δελόγγη - παιδίατρος, αδελφή του Λουκά

Υπόθεση: Μια ομάδα νέων περνά το καλοκαίρι της σ' ένα φανταστικό νησί των Κυκλάδων. Υποδέχονται στην παρέα τους την κόρη ενός κύπριου αγωνιστή που μαρτύρησε στο νησί από τους Γερμανούς. Το καλοκαίρι σημαδεύουν έρωτες, θάνατοι και η εμφάνιση ενός μυστηριώδους σουηδού κροίσου που επιθυμεί να ευεργετήσει το νησί.

Ο ήρωας/η ηρωίδα που μου κίνησε το ενδιαφέρον: Ο αρχαιολόγος Σωτήρης Ανδρουλής, που δελεάζεται από το όνειρο, αλλά τελικά επιλέγει να πατήσει γερά στη γη.

Η άποψή μου: Το βιβλίο είναι κατά τη γνώμη μου από τα καλύτερα και πιο χαρακτηριστικά δείγματα γραφής της λεγόμενης Γενιάς του '30. Ο λόγος του Τάσου Αθανασιάδης είναι απλός αλλά λυρικός, η ιστορία κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα με ανατροπές και υπαινιγμούς, ενώ οι ήρωες είναι δοσμένοι με τρόπο που αποδεικνύει βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας.
Μακράν ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία, το συστήνω ανεπιφύλακτα.