# data[].attributes.body
Wij gaan een blog schrijven over onze reis door het boek Vuurbom, geschreven door Harm de Jonge en uitgegeven in 2011. We hebben dit boek gekozen omdat we erg nieuwsgierig waren naar de plekken in dit boek. Ook leek het ons erg spannend en mooi.

Ik wordt wakker in het ziekenhuis en ik weet bijna niets meer. Het enige wat ik nog weet is dat ik mijn beste vriend Bram heb vermoord met een vuurbom, want ik vond dat Bram te ver ging met zijn experimenten. Bram maakte iedereen kapot met zijn experimenten. Toen ik de vuurbom gooide ben ik zelf ook gewond geraakt, daarom lig ik in het ziekenhuis. Ik heb het lastig, maar ik krijg veel steun van zuster Agnes. Ratelbuis, de politieman, stelt mij veel vragen, en er komt steeds meer van mijn geheugen terug, maar nog steeds weet ik niet alles, want is Bram eigenlijk wel dood? Na veel vragen en flashbacks komt de waarheid naar boven en ik ben niet de dader! Het was de arme juf Asnevoer, die overspannen was. ´Ze had geen gemakkelijk leven, maar ze bleef op de been. Tot Bram haar met zijn experimenten kapot maakte.´

# data[].attributes.body
Ik lig in het ziekenhuis. Waarom? Ik heb een bom gegooid op mijn beste vriend. Ik hoor voetstappen die langzaam in mijn kamer komen. Het is Agnes, ze gaat kijken of mijn verband om mijn hoofd nog goed zit. Samen praten we veel, ik denk dat zij denkt dat ik het niet heb gedaan. Dat ik  Bram niet heb vermoord. Dan gaat ze weg. Ik hoor Ratelbuis binnenkomen, de politieman. Hij stelt allemaal vragen waar ik het antwoord niet van weet. Daar gaat ik weer, een hersenratel. Allemaal woorden gaan door mijn hoofd. ‘’Jimmy? Jimmy?!’’ Agnes roept me. ‘’Bram was hier’’ zeg ik. De volgende dag komt Ratelbuis weer. Ik weet dat hij het is door de geur van olie en de harde voetstappen. Hij gaat zitten en is stil voor een paar minuten tot hij zegt:’’ Je hebt het niet gedaan, hij leeft nog.’’ Ik sta versteld. Wacht, maar als Bram niet dood is dan is hij vast super boos. Ratelbuis begint het uit te leggen. De conclusie, juf Asnevoer was de dader.

# data[].attributes.body
Na school gingen we naar Brams huis. Toen we op zijn kamer kwamen, stonden er dozen met treinrails voor kleine speelgoedtreintjes. Blijkbaar was hij van plan om de rails door de hele buurt te leggen en dan hoefde niemand meer naar buiten. ‘’Heb je suiker voor mij buurvrouw’’ stond er dan op een papiertje in een treintje. Een paar minuten later zou je dan een potje suiker krijgen. Ik vond het raar, maar ik durfde nooit echt tegen Bram in te gaan. Dus we begonnen te bouwen totdat we zijn moeder tegenkwamen. Uiteindelijk bleef het bij een spoor in zijn kamer en daarbij waren de rails ook op. Een raar idee, maar het werd nooit realiteit.

# data[].attributes.body
Ik loop door het bos, ik ben op zoek naar het geheime hol waar de vuurbom ligt. Ik loop tientallen rondjes omdat ik het gevoel heb dat er iemand anders in het bos is. Als ik eindelijk veilig het hol in kan pak ik de vuurbom. Wanneer ik bij het zomerhuis aankom is iedereen er al, Bram is zijn knikkerbaan aan het opzetten. Ik ga in de achter de deur in de hal zitten, plotseling zie ik dat Bram benzine in de knikkerbaan giet en het medaillon van Olivier er in legt. Hij wil helemaal niks teruggeven, hij wil alles verbranden schiet er door mijn hoofd. En dan, zonder erbij na te denken gooi ik de vuurbom. Ik ren naar Bram toe en plots steekt er ook een mes uit zijn borst. En dan barst de hel los, er stijgt een grote vuurwolk op. Ik probeer weg te rennen, maar het vuur haalt me in. Dan wordt alles zwart.

# data[].attributes.body
En dan zijn we nu aangekomen bij het einde van onze reis, we hebben ontzettend genoten en veel dingen geleerd. We begonnen in het ziekenhuis, de eerste plek waar we kwamen. Het rook er erg vreemd en het was kaal. Vervolgens gingen we naar het huis van Bram, het was een rommelig huis waar veel bijzondere dingen waren. Overal hing de zwavelgeur die ik ook bij Bram rook. Als laatst kwamen we aan in het ziekenhuis, een kale plek, waar het erg saai was. En als Ratelbuis weer is langs kwam rook het overal naar motorolie. We raden dit boek zeker aan, het is een leuk boek over hoe vriendschap anders kan eindigen dan verwacht. Het is zeker een aanrader voor mensen die graag willen uitzoeken wie de dader is, ook is het zo geschreven dat je door wil blijven lezen! De reis daarentegen raden we niet aan, op alle plekken heeft Jimmy dingen meegemaakt die niet erg leuk zijn. Maar ben je erg nieuwsgierig en wil je alles zelf beleven, maak dan zeker de reis!

Merel de Vries en Pien Storm van Leeuwen

# data[].attributes.body
Ziekenhuis

# data[].attributes.body
Zomerhuis

# data[].attributes.body
Huis van Bram