# data[].attributes.headline
Κυρα Σαρακοστη Σμαραγδα Τσιατακη!

# data[].attributes.subject
Κυρα Σαρακοστη Σμαραγδα Τσιατακη!

# data[].attributes.body
Σαράντα μέρες κράταγε η νηστεία πριν το Πάσχα. Τόσες νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο. Τις τρείς πρώτες μέρες μερικές γυναίκες δεν έβαζαν στο στόμα τους τίποτε. Η κυρά Σαρακοστή ήταν το ημερολόγιό τους. Την παρίσταναν ως καλογριά. Έπαιρναν  μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα, δεν της έβαζαν στόμα γιατί συνέχεια νήστευε και τα χέρια της ήταν σταυρωμένα γιατί όλο προσευχόταν. Είχε 7 πόδια ,τις 7 βδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο της έκοβαν και ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μ. Σάββατο.

# data[].attributes.headline
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.subject
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.headline
Χρυσοπηγή Πριλίγκου

# data[].attributes.subject
Χρυσοπηγή Πριλίγκου

# data[].attributes.body
Οι κουκούρες της Αναστάσεως!

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι κουκούρες

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
Αντέτια» ονομάζονται τα πασχαλινά έθιμα της Ζακύνθου ενώ ιδιαίτερη κατανυκτική ατμόσφαιρα δημιουργούν και τα πένθιμα εμβατήρια που παίζουν οι φιλαρμονικές του νησιού.

Το Σάββατο του Λαζάρου, 20 Απριλίου, στις 11 το πρωί οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πανηγυρικά και κρεμιέται το «βαγί» σε όλα τα καμπαναριά της πόλης και των χωριών του νησιού. Ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια έχει το «κρέμασμα του βαγιού» στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων, που γίνεται στις 12 το μεσημέρι. Το έθιμο αυτό μεταφέρθηκε μετά το σεισμό του 1953 στη Μητρόπολη από την εκκλησία των Αγίων Πάντων, που γκρεμίστηκε.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΤΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΤΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗΣ, τα πασχαλινά έθιμα προσελκύουν επισκέπτες για να τα αναβιώσουν. Την Κυριακή των Βαΐων, στη θεία λειτουργία τα βάγια κρέμονται από τα καντήλια και τους πολυελαίους της εκκλησίας και οι πιστοί προσπαθούν να τα πιάσουν για να τα φυλάξουν όλο το χρόνο. Τη Μεγάλη Τρίτη, οι νοικοκυρές ετοιμάζουν το πασχαλινό γλυκό της Τήνου, τις τυρόπιτες, οι οποίες φτιάχνονται από ανάλατο τυρί -το πέτρωμα-, αυγά, ζάχαρη και πορτοκάλι ή βανίλια, με τη γέμιση να τυλίγεται σε φύλλο, στο οποίο δίνεται το «τσιμπητό» εορταστικό σχήμα με τη βοήθεια οδοντογλυφίδων.

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, η παράδοση είναι, πως οι έξι Επιτάφιοι από όλες τις ενορίες, στολισμένοι περίτεχνα με βιολέτες («μαντιές»), συγκεντρώνονται στην εξέδρα της παραλίας, στο λιμάνι, όπου ψάλλονται τα Εγκώμια. Στη συνέχεια, ο Επιτάφιος του ενοριακού ναού Αγίου Νικολάου με τον εφημέριό του, ακολουθούμενος από πλήθος κόσμου, κατευθύνεται προς την παραθαλάσσια περιοχή Καλάμια (ή «Σπιτάλια»), οδηγείται μέσα στη θάλασσα και πραγματοποιείται δέηση υπέρ των ναυτικών και επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πνιγέντων.

Ο ξυλόγλυπτος Επιτάφιος της Παναγίας, που είναι ο πιο μεγαλόπρεπος, μετά τη συνάντηση των Επιταφίων στο λιμάνι, επιστρέφει στην εκκλησία, όπου κρατείται ψηλά μπροστά από την είσοδο, για να περάσουν όλοι οι πιστοί από κάτω.

# data[].attributes.headline
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ

# data[].attributes.subject
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ

# data[].attributes.headline
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ

# data[].attributes.subject
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ

# data[].attributes.headline
ΛΕΩΝΙΔΙΑ ΚΟΥΡΗ 

# data[].attributes.subject
ΛΕΩΝΙΔΙΑ ΚΟΥΡΗ 

# data[].attributes.body
ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ!!

Στις 11 το πρωί, με το σήμα της πρώτης Ανάστασης και όταν ο Μητροπολίτης ψάλλει το «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν», οι καμπάνες όλων των εκκλησιών της πόλης χτυπούν χαρμόσυνα και οι κάτοικοι από τα μπαλκόνια τους ή τα παράθυρά τους ρίχνουν τους μπότηδες. Οι μπότηδες είναι πήλινα κανάτια, γεμάτα νερό, με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι, δεμένα με κόκκινες κορδέλες . Τα μπαλκόνια και τα παράθυρα είναι στολισμένα με ένα κόκκινο πανί. Το σπάσιμο των κανατιών συμβολίζει την απομάκρυνση της κακοτυχίας

~ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
~ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
~ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

# data[].attributes.headline
Μακεδονία- Για βρεξ’ Απρίλη μου              Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Μακεδονία- Για βρεξ’ Απρίλη μου              Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στην Μακεδονία, διατηρείται ακόμα και στις μέρες μας, το πανάρχαιο έθιμο «Για βρεξ’ Απρίλη μου». Το έθιμο αυτό γιορτάζεται την τρίτη ημέρα του Πάσχα και συμμετέχουν χορευτικά συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα.

# data[].attributes.headline
Το ψήσιμο του οβελία         Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Το ψήσιμο του οβελία         Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Το ψήσιμο του αρνιού στη σούβλα είναι ελληνική συνήθεια, που προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από την ηπειρωτική Ελλάδα και τους βοσκούς της, που γιόρταζαν το Πάσχα στην ύπαιθρο.

Οι βοσκοί της υπαίθρου γιόρταζαν το Πάσχα σε χειμαδιά, οπότε δεν είχαν χτιστούς φούρνους για να ψήσουν. Στην περίπτωση αυτή, αρκούσε μια φωτιά, το μυτερό κλαδί και οι δύο διχάλες που τοποθετούνταν στο χώμα.

τα νησιά, πολύ αργότερα το ενστερνίστηκαν, ενώ υπάρχουν περιοχές της Ελλάδας που προτιμούσαν και εξακολουθούν να ψήνουν το αρνάκι στο φούρνο, ακολουθώντας παραδοσιακές συνταγές και απολαμβάνοντας εξίσου γευστικό αποτέλεσμα

# data[].attributes.headline
Μέγαρα-Ο χορός της τράτας                   Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Μέγαρα-Ο χορός της τράτας                   Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Μεγάλο πανηγύρι στήνεται την Τρίτη του Πάσχα στην πλατεία της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Γαλιλαίου (ή Χορευταρά) στα Μέγαρα. Μετά τη θεία λειτουργία που τελείται στην εκκλησία στήνεται γλέντι με τα μέλη των Λαογραφικών Συλλόγων να χορεύουν τον Χορό της Τράτας. Χορεύεται αποκλειστικά από γυναίκες και πήρε το όνομά του από τη χαρακτηριστική κίνηση που κάνουν οι χορευτές και θυμίζει τράτα.

Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία και σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι ζήτησαν από τον Πασά να τους επιτρέψει να κτίσουν ένα εκκλησάκι. Ο πασάς έδωσε την άδεια, με την προϋπόθεση όμως να αρχίσουν το κτίσιμο της εκκλησίας το πρωί και να το τελειώσουν το βράδυ, διαφορετικά θα την γκρέμιζε και θα τους εκτελούσε όλους. Οι κάτοικοι κατάφεραν να τελειώσουν το κτίσιμο το μεσημέρι και την αφιέρωσαν στον Άγιο Ιωάννη τον Γαλιλαίο. Τότε οι κοπέλες άρχισαν να χορεύουν από τη χαρά τους και έτσι του δόθηκε και το προσωνύμιο «Χορευταράς».

# data[].attributes.headline
Λιβαδειά-Ο λάκκος             Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Λιβαδειά-Ο λάκκος             Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στο έθιμο του «λάκκου» μετά την Ανάσταση και πριν ξημερώσει οι κάτοικοι ετοιμάζουν την φωτιά. Ένας, κάνοντας το σταυρό του, βάζει φωτιά στο σωρό με τη λαμπάδα της Αναστάσεως. Οι φλόγες αγκαλιάζουν το σωρό. Με ραντίσματα νερού και συχνό χτύπημα με ένα μακρύ ξύλο, η θράκα είναι έτοιμη για να ψηθούν τα αρνιά. Το ίδιο γίνεται σε όλους τους «λάκκους» και ανεβαίνουν οι καπνοί, αναρίθμητοι και πυκνοί, σε τέτοιο βαθμό, που σκεπάζουν τον ήλιο που στο μεταξύ ανατέλλει.

Η πόλη τυλίγεται σε σύννεφα καπνού. Οι φωτιές είναι έτοιμες και τα αρνιά τοποθετούνται στους «λάκκους». Το γύρισμα των αρνιών και το γλέντι διαρκεί μέχρι το απόγευμα, το οποίο συμπληρώνεται με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων και με την καύση των πυροτεχνημάτων

# data[].attributes.headline
Αράχωβα- αγώνας δρόμου των γερόντων                 Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Αράχωβα- αγώνας δρόμου των γερόντων                 Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Ανήμερα του Πάσχα και από το απόγευμα ξεκινάει η περιφορά της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου την οποία συνοδεύουν περί τα 500 άτομα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές. Την επομένη πραγματοποιείται αγώνας δρόμου των γερόντων (ανηφορικός δρόμος), οι οποίοι ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και φτάνουν στο λόφο. Ακολουθούν χορευτικά συγκροτήματα και το απόγευμα χορεύουν γυναικείοι χορευτικοί σύλλογοι. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται με κλέφτικα αγωνίσματα, όπως το σήκωμα της πέτρας κλπ.

# data[].attributes.headline
Ίος και Φολέγανδρος                Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Ίος και Φολέγανδρος                Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στην Ίο, τη Μεγάλη Παρασκευή, μετά την Αποκαθήλωση, οι νέοι του νησιού παίζουν τις “μπάλες”, ένα παιχνίδι με μικρές, σιδερένιες κόκκινες και πράσινες μπάλες. Κατά την περιφορά των Επιταφίων των δύο Ενοριών του νησιού τα εγκώμια ψάλλονται από χορωδίες γυναικών και κοριτσιών.

Την Κυριακή του Πάσχα, ο Δήμος Ιητών διοργανώνει γλέντι με αρνιά και κρασί, όπου όλοι – ντόπιοι κι επισκέπτες – είναι καλοδεχούμενοι, ενώ τη δεύτερη ημέρα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ίου (Η Φοινίκη) αναβιώνει το παραδοσιακό έθιμο της Κούνιας. Νεαρά κορίτσια του νησιού, ντυμένα με παραδοσιακές στολές, στήνουν κούνιες στο κέντρο της Χώρας και τα παλικάρια τις κουνούν, ενώ οι κοπέλες τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια αγάπης.

Στη Φολέγανδρο, το Μεγάλο Σάββατο όλα τα σπίτια του νησιού είναι ανοιχτά για να δεχτούν την ευλογία της Παναγίας, της οποίας η περιφορά διαρκεί τρεις ημέρες. Την Κυριακή του Πάσχα, η εικόνα μεταφέρεται στη Χώρα και τα στενά του Κάστρου, με ομοβροντίες βεγγαλικών. Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, η εικόνα ευλογεί και τα σκάφη που βρίσκονται στο λιμάνι και αργά το βράδυ επιστρέφει στο μοναστήρι της Παναγίας, όπου παραμένει μέχρι το επόμενο Πάσχα.

# data[].attributes.headline
Χαλκιδική- Του μαύρου νιου τ” αλώνι                Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Χαλκιδική- Του μαύρου νιου τ” αλώνι                Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής έχουν το έθιμο «Του μαύρου νιου τ” αλώνι», που γιορτάζεται την Τρίτη του Πάσχα. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και συχνά ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον «Καγκέλευτο» χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821. Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά και στη μέση του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο χαιρετισμό. Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζεται, καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι «ζωγραφίτικος», τσουρέκια και αυγά.

# data[].attributes.headline
Σαϊτοπόλεμος-Καλαμάτα        Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Σαϊτοπόλεμος-Καλαμάτα        Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Οι ρίζες του εθίμου βρίσκονται στους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821.

Ο θρύλος θέλει τους Μεσσήνιους να χρησιμοποίησαν σαΐτες γεμάτες με εκρηκτικά για την αναχαίτιση του ιππικού των Τούρκων, τρομάζοντας τα άλογα και αποδεικνύοντας ότι η νίκη σε μια μάχη δεν έρχεται από την αριθμητική υπεροχή.

Αρκετοί από τους συμμετέχοντες φορούν παραδοσιακές φορεσιές, κρατώντας στα χέρια τους τις χειροποίητες σαΐτες, οι οποίες φτιάχνονται από χάρτινα ρολά γεμισμένα με μπαρούτι.

Τα «μπουλούκια» -όπως ονομάζονται οι ομάδες των σαϊτολόγων- αναβιώνουν το έθιμο αυτό κάθε χρόνο, ως υπενθύμιση του ηρωισμού Ελλήνων επί της Τουρκοκρατίας.

# data[].attributes.headline
Κύθνος- Η κούνια          Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Κύθνος- Η κούνια          Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στο όμορφο κυκλαδίτικο νησί, το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου είναι η ώρα για το λεγόμενο «συχώριο». Όσοι έχουν χάσει κάποιον δικό τους την προηγούμενη χρονιά προσφέρουν στην εκκλησία τρόφιμα, γλυκά, ψητά και πίτες, ώστε να τα ευλογήσει ο παπάς και να δοθούν ως κέρασμα στους επισκέπτες του νησιού. Το μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα, στήνεται η «κούνια», ένα έθιμο που μια εκδοχή θέλει να κρατά από την αρχαία Αθήνα. Πάνω της κάθονται τα μικρά αγόρια και κορίτσια των χωριών του νησιού, και κάθε αγόρι που κουνά το εκάστοτε κορίτσι, του υπόσχεται… γάμο.

# data[].attributes.headline
Το βάψιμο των αυγών           Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Το βάψιμο των αυγών           Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Το βάψιμο των αυγών είναι από τα πιο διαδεδομένα έθιμα. Τα χρωματιστά αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια τα οποία είναι σύμβολο της γονιμότητας.

Η επικρατέστερη ερμηνεία για το το κόκκινο χρώμα είναι ότι συμβολίζει το αίμα και τη θυσία του Ιησού. Οι άλλες ερμηνείες, έχουν πρωταγωνίστριές τους, τρεις γυναίκες: Την Παναγία, τη Μαγδαληνή και μία δύσπιστη ανώνυμη γυναίκα. Μία εξήγηση που δίνεται συχνά, λέει ότι η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά. Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα. Άλλη εκδοχή συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, τη θεώρησε τόσο απίθανη «όσο και το να βαφτούν τα αυγά κόκκινα». Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αυγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός. Μία παραλλαγή της παραπάνω ιστορίας, θέλει μία γυναίκα να μην πιστεύει την είδηση της Ανάστασης Του Ιησού και να λέει: «Όταν τα αυγά που κρατώ θα γίνουν κόκκινα, τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός». Και τότε αυτά έγιναν κόκκινα. Το έθιμο του τσουγκρίσματος των αυγών ξεκίνησε μάλλον στη Βόρεια Αγγλία ως παιχνίδι: Ο κάτοχος του πιο γερού αυγού, ήταν ο νικητής. Κανονικά πάντως το πρώτο αυγό που βάφεται σε κάθε σπίτι ανήκει στην Παναγία και δεν πρέπει να το τσουγκρίζουμε. Πολλές νοικοκυρές ακόμα και σήμερα το φυλάνε στο εικονοστάσι όλο το χρόνο μέχρι το επόμενο Πάσχα, αφού λένε πως δεν χαλάει όλη τη χρονιά.

# data[].attributes.headline
ΡΟΥΚΕΤΟΠΟΛΕΜΟΣ ΕΘΙΜΟ ΧΙΟΥ. ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΦΥΛΤΣΗ

# data[].attributes.subject
ΡΟΥΚΕΤΟΠΟΛΕΜΟΣ ΕΘΙΜΟ ΧΙΟΥ. ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΦΥΛΤΣΗ

# data[].attributes.body
Ρουκετοπόλεμος

Ο ρουκετοπόλεμος είναι ένα έθιμο που τηρείται κάθε Πάσχα στο Βροντάδο της Χίου. Οι δύο "αντίπαλες" ενορίες, του Αγίου Μάρκου και της Παναγίας της Ερειθιανής, εκτοξεύουν το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου χιλιάδες αυτοσχέδιες ρουκέτες με στόχο το καμπαναριό της αντίπαλης εκκλησίας, δημιουργώντας ένα μοναδικό θέαμα.

Οι δύο αντιμέτωπες εκκλησίες βρίσκονται χτισμένες περίπου 400 μέτρα η μία από την άλλη, σε δύο αντικριστούς λόφους. Το επόμενο πρωί γίνεται καταμέτρηση των ρουκετών που βρήκαν στόχο σε κάθε καμπαναριό για να αναδειχθεί ο νικητής. Φυσικά, κάθε ενορία δηλώνει νικήτρια, οπότε το ραντεβού για έναν νέο ρουκετοπόλεμο ανανεώνεται για την επόμενη χρονιά. Λίγες μέρες πριν, τα κτίρια των δύο εκκλησιών, αλλά και των γειτονικών σπιτιών καλύπτονται με μεταλλικό πλέγμα προστασίας.

Η προέλευση του εθίμου του ρουκετοπόλεμου δεν είναι σαφής, αλλά θεωρείται οτι ξεκίνησε την εποχή της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με την παράδοση, αρχικά για τον εορτασμό του Πάσχα χρησιμοποιούνταν κανόνια και δυνατοί κρότοι. Όταν οι Τούρκοι απαγόρεψαν τα κανόνια, υπό το φόβο οτι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους, οι κάτοικοι τα αντικατέστησαν με αυτοσχέδιες ρουκέτες.

Κατά καιρούς έχουν εκφραστεί αντιρρήσεις σχετικά με τη συνέχιση του εθίμου καθώς έχουν συμβεί περιστατικά τραυματισμών αλλά και καταστροφών εξαιτίας των ρουκετών. Πάντως, ο ρουκετοπόλεμος συνεχίζεται στις μέρες μας κάθε Πάσχα χωρίς διακοπή αλλά με αυξημένα μέτρα προστασίας.

Αν ενδιαφέρεστε να παρακολουθήσετε το σπουδαίο αυτό θέαμα, το καλύτερο μέρος για να το κάνετε είναι η πλαγιά του βουνού Αίπους, που βρίσκεται βοριο-δυτικά του Βροντάδου.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στα Κύθηρα.Δημητρης Χαλακατεβάκης

# data[].attributes.subject
Πάσχα στα Κύθηρα.Δημητρης Χαλακατεβάκης

# data[].attributes.body
Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα κατανυκτικές ακολουθίες τελούνται στην Παναγία τη Μυρτιδιώτισσα, στην Αγία Ελέσα και σε πολλούς ναούς των οικισμών του νησιού. Δεν πρέπει να χάσετε την περιφορά του Επιταφίου στη Χώρα, όπου περνώντας μέσα από τα φωτισμένα με αυτοσχέδους δαυλούς γραφικά σοκάκια της πρωτεύουσας φτάνει ως το ενετικό κάστρο. Επίσης, πολύ ωραία είναι και η περιφορά του Επιταφίου στον γραφικό Αυλέμονα. Η Ανάσταση είναι εντυπωσιακή στη Χώρα. Γίνεται έξω από τον Ναό του Εσταυρωμένου (Μητροπολιτικός) με πλήθος κόσμου και ο ουρανός φωτίζεται από εντυπωσιακά πυροτεχνήματα.

Άξιο ιδιαίτερης αναφοράς είναι και η άφιξη του Αγίου Φωτός τα τελευταία χρόνια στα Κύθηρα , με ειδική πτήση στρατιωτικού αεροσκάφους, το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ προερχόμενο από τον Πανάγιο Ταφό στα Ιεροσόλυμα.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΣΙΦΝΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΣΙΦΝΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
ΣΤΟΝ ΑΡΤΕΜΩΝΑ, τη Μεγάλη Παρασκευή, κατά τη διάρκεια της περιφοράς, συναντιούνται οι Επιτάφιοι των ενοριών Παναγίας Κόγχης (Αρτεμώνα) και Ταξιαρχών (Αγίου Λουκά) στην Παναγία την Αμμο, και στη συνέχεια του Αγίου Λουκά και Αγίου Ιωάννη (Ανω Πετάλι) στην Παναγία τα Γουρνιά. Κατά την περιφορά των Επιταφίων, οι κάτοικοι ανάβουν μεγάλες φωτιές, τους κάψαλους, σε διάφορα σημεία από τα οποία περνάει ο Επιτάφιος.

Το Μεγάλο Σάββατο, μετά την πρώτη Ανάσταση, ξεκινούν οι προετοιμασίες για το Πασχαλινό φαγητό, το μαστέλο (κατσικάκι ή αρνάκι το πλένουν με κόκκινο κρασί, το αλατοπιπερώνουν, το αρωματίζουν με μπόλικο άνηθο ή μάραθο και το τοποθετούν σε ειδικό κεραμικό σκεύος -το μαστέλο-, στον πάτο του οποίου μπαίνουν κλιματόβεργες σταυρωτά, αποτρέποντας το κρέας να ακουμπήσει κάτω. Στη συνέχεια ψήνεται στον ξυλόφουρνο) και το βράδυ είναι η Αναστάσιμη λειτουργία. Το μαστέλο τρώγεται μετά την Ανάσταση, την Κυριακή του Πάσχα, και κάθε μέρα έως ότου τελειώσει.

Την Κυριακή του Πάσχα, αξίζει να παρακολουθήσετε την Ακολουθία της Αγάπης, που γίνεται στο Μοναστήρι της Βρύσης, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και τη συμμετοχή του Ιερού Κλήρου της Σίφνου.

Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, όπως ενημερώνει το «ΕτΚ» ο αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σίφνου Γιάννης Αντάρτης, αναβιώνουν και παρουσιάζονται τα έθιμα «Τσούνια» και «Κούνια της Λαμπρής» (ή «Κουνίστρια»). Το δρώμενο γίνεται εναλλάξ κάθε χρόνο στον Αρτεμώνα και στην Απολλωνία. Φέτος, διεξάγεται στην Απολλωνία. Τα «Τσούνια» είναι ένα παιχνίδι που παίζεται ανά ζεύγη (άντρας – γυναίκα), και παλιότερα αποτελούσε ευκαιρία για συνάντηση και διασκέδαση των νέων και ταυτόχρονα μια από τις σημαντικότερες ευκαιρίες έκφρασης του ερωτικού συναισθήματος, κυρίως μέσα από την επιλογή της νεαρής συμπαίκτριας. Παράλληλα, στον ίδιο χώρο, στήνεται μια ξύλινη αυτοσχέδια κούνια – «η κούνια της Λαμπρής»-, για να κουνήσουν οι νεαροί τις αγαπημένες τους.

Μοιράζονται τα «πουλιά της Λαμπρής» πασχαλινά κεράσματα και ακολουθούν χοροί με τη συνοδεία σιφνέικου τακιμιού (βιολί και λαούτο).

# data[].attributes.headline
Σάμος- Το έθιμο των τουφεκιών                       Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Σάμος- Το έθιμο των τουφεκιών                       Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στο Μαραθόκαμπο της Σάμου, την Κυριακή του Πάσχα, εδώ και περίπου 100 χρόνια διατηρείται το έθιμο των τουφεκιών, ένα έθιμο με καταβολές στην Επανάσταση του 1821. Στις ημέρες μας, οι κάτοικοι προσπαθούν κάθε χρονιά να προσφέρουν και εντυπωσιακότερο θέαμα, προσελκύοντας επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο.Για το έθιμο αυτό ο κόσμος προετοιμάζεται μήνες πριν. Συγκεντρώνουν τα υλικά τους και σιγά σιγά κατασκευάζουν απίστευτο αριθμό εκτοξευτήρων-τουφεκιών.

Κάθε ενορία έχει στην συλλογή της 1.600-2.000 εκτοξευτήρες. Τα τοποθετούν στο χώμα με προσανατολισμό τα απέναντι βουνά -για λόγους ασφαλείας- και έτσι η κάθε ενορία παρουσιάζει το δικό της θέαμα. Την Κυριακή του Πάσχα, μετά τη μεσημεριανή περιφορά των Αναστάσεων, όλες οι ενορίες συναντιούνται σε προκαθορισμένο σημείο και η κάθε μια στην σειρά της ξεκινά τις… τουφεκιές.

Στόχος είναι να παρουσιάσουν το πλέον πολύβουο και καπνογόνο θέαμα διότι με αυτόν τον τρόπο ανακηρύσσεται και ο νικητής.Όταν τελειώσει η διαδικασία όλοι μαζί γιορτάζουν με αυγά, κουλούρια και παραδοσιακό σαμιώτικο κρασί.

Χαλκιδική- Του μαύρου νιου τ” αλώνι

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
Η ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ, μέσα στη θάλασσα, αποτελεί από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα στο πανέμορφο νησί του Αργοσαρωνικού, η οποία γίνεται με μεγάλη κατάνυξη το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στα Καμίνια. Πρόκειται για ένα έθιμο το οποίο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στα Καμίνια το 1923, και έκτοτε επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Για την ιστορία, ξεκίνησε από τους σφουγγαράδες των Καμινίων, των οποίων τα καΐκια τους αναχωρούσαν μετά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και επέστρεφαν κοντά στην ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Στον οικισμό της Υδρας, μετά την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών της Αποκαθηλώσεως, οι καμπάνες των ενοριών σημαίνουν πένθιμα, με πρώτη τη Μεγάλη Καμπάνα του Μοναστηριού και ακολουθούν οι καμπάνες των υπολοίπων ενοριών, της Αγίας Βαρβάρας, της Υπαπαντής και του Αγίου Δημητρίου. Ολοι οι Επιτάφιοι συγκεντρώνονται στη μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου, στην πλατεία Π. Κουντουριώτη στο λιμάνι, και ακολουθεί η Περιφορά των Επιταφίων μέσα από τα πλακόστρωτα δρομάκια του νησιού.

Την Κυριακή του Πάσχα γίνεται το παραδοσιακό ψήσιμο του οβελία ενώ το απόγευμα, μετά τον Εσπερινό, αναβιώνει το Κάψιμο του Ιούδα, στο λιμάνι του νησιού, μπροστά από τη Σχολή των Εμποροπλοιάρχων.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.body
Στο νησί της Πάτμου, υπάρχει χρόνια τώρα το έθιμο του «νιπτήρα», μια αναπαράσταση του Νιπτήρα που τέλεσε ο Ιησούς στους μαθητές του μετά το Μυστικό Δείπνο. Γίνεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη μεσημέρι, στη πλατεία Ξάνθου, μπροστά στο δημαρχείο όπου έχει στηθεί από νωρίς το σκηνικό. Τους ρόλους των 12 Αποστόλων υποδύονται μοναχοί ή κληρικοί και το ρόλο του Χριστού ο ηγούμενος της Μονής Θεολόγου, ενώ το ρόλο του Ευαγγελιστή ένας κληρικός. Η αναπαράσταση γίνεται μέσα σε αυστηρά μοναστηριακό κλίμα με τον Απόστολο Πέτρο και τον Ιούδα ως «πρωταγωνιστές» μέχρι την ώρα που ο ηγούμενος θα ραντίσει συμβολικά τα πόδια των μοναχών με νερό. Η πομπή ξεκινάει και επιστρέφει στο Μοναστήρι. Στην Πάτμο την Κυριακή του Πάσχα στο Μοναστήρι της Πάτμου γίνεται η 2η Ανάσταση κατά την οποία το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο διαβάζεται σε επτά γλώσσες και από τον ηγούμενο μοιράζονται κόκκινα αυγά στους πιστούς.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Κω

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Κω

# data[].attributes.body
Θαλεια κασίδη

Η Ανάσταση στην Κω φυσικά και δεν θα μπορούσε να μοιάζει με οποιαδήποτε άλλη στην Ελλάδα.

Τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση με έναν ιδιαίτερο και... φασαριόζικο τρόπο, ένα έθιμο που μετρά δεκάδες χρόνια πίσω στο χρόνο.

Παίρνουν μεγάλα κλειδιά από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού. Το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο για να εκπυρσοκροτήσει και να χαλάσει ο κόσμος.

Κάποια άλλοι ωστόσο, κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι και ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φιτίλι που το ανάβουν και από την ώρα που ο παπάς λέει το Χριστός Ανέστη.

Όσο για το πρωί του Μ. Σαββάτου, η εκκλησία στρώνεται με μυρωμένα λουλούδια του βουνού που λέγονται λαμπρές και οι νοικοκυρές φτιάχνουν τις λαμπρόπιττες και το ξακουστό γεμιστό αρνί.

# data[].attributes.headline
Το Ρουμελιώτικο Πάσχα της Αράχωβας 

# data[].attributes.subject
Το Ρουμελιώτικο Πάσχα της Αράχωβας 

# data[].attributes.body
Νικολέτα
Από πολύ νωρίς τη Λαμπρή, οι γεροντότεροι της Αράχωβας σημάνουν προσκλητήριο στους λάκκους, καλώντας τη γειτονιά να ξεκινήσει τις προετοιμασίες για το ψήσιμο των αρνιών. Οι «λάκκοι» παίρνουν φωτιά, ενώ κάθε ένας από αυτούς έχει πάνω 10 αρνιά. Ο κόσμος παίρνει θέση γύρω από τους λάκκους και το γλέντι ξεκινά.

Το πασχαλινό τραπέζι συνεχίζεται μέχρι να «πέσουν οι τρεις κανονιές», ενώ την ίδια μέρα βγαίνει η εικόνα του Αϊ-Γιώργη, με τις καμπάνες να καλούν όλες μαζί το χωριό για την περιφορά της εικόνας του Αγίου. Μάλιστα, το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, κάτοικοι και επισκέπτες φορούν παραδοσιακές στολές και ξεκινούν την περιφορά της Εικόνας του Αγ. Γεωργίου σε όλο το χωριό .Την επόμενη ημέρα, διεξάγεται ο αγώνας των γερόντων που ξεκινά από την εκκλησία του Αγ. Γεωργίου και τελειώνει στο λόφο.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Σαντορίνη 

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Σαντορίνη 

# data[].attributes.body
Θαλεια κασίδη

Πάσχα στη Σαντορίνη

Εκτός από δημοφιλής τουριστικός προορισμός, η Σαντορίνη παραμένει ένα γνήσιο Κυκλαδίτικο νησί, με πολύ ενδιαφέροντα έθιμα κατά τις ημέρες του Πάσχα. Το Σάββατο του Λαζάρου σε διάφορα χωριά του νησιού και κυρίως στο Μεγαλοχώρι, στήνεται ο "Λάζαρος" στην πλατεία του χωριού. Πρόκειται για έναν τεράστιο σταυρό ύψους 15-20 μέτρων, ο οποίος στολίζεται με δενδρολίβανο και λουλούδια, ξεστολίζεται το Μεγάλο Σάββατο και παραμένει στην πλατεία του χωριού μέχρι την Ανάληψη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Μεγάλη Εβδομάδα στην Οία, όπου οι ακολουθίες πραγματοποιούνται στην εκκλησία της πλατείας Παναγία Πλατσανή, με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία σύμφωνα με την παράδοση προέρχεται από την Κρήτη και βρέθηκε από τους ψαράδες στη θάλασσα. Τη Μεγάλη Παρασκευή την παράσταση κλέβει η περιφορά του επιταφίου στον Πύργο, όπου το χωριό στολίζεται με μικρά λιχναράκια, δημιουργώντας μία κατανυκτική ατμόσφαιρα. Το βράδυ της Ανάστασης τα βεγγαλικά δημιουρούν ένα μοναδικό υπερθέαμα σε όλες τις ενορίες του νησιού. Ακολουθεί η Κυριακή του Πάσχα όπου μετά τον εσπερινό της Αγάπης, πραγματοποιείται στα περισσότερα χωριά το "Κάψιμο του Ιούδα", ένα ομοίωμα που μοιάζει με μεγάλο σκιάχτρο και είναι γεμισμένο με βαρελότα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι παραδοσιακές γεύσεις που συνοδεύουν τους εορτασμούς, τα σγαρδούμια, που είναι η σούπα που ετοιμάζεται το βράδυ της Ανάστασης και τα μελιτίνια, μικρά γλυκά πιτάκια γεμισμένα με μυζήθρα.

# data[].attributes.headline
Μιχαέλα            Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν ακούν τραγούδια, δεν τραγουδάνε ούτε σφυρίζουν, στα καφενεία δεν παίζουν χαρτιά και με ένα σπαούλι (σπάγκο) κρεμούν τον Φάντη της τράπουλας από το ταβάνι. Τα αγόρια και οι μεγάλοι άντρες όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα κόβουν ξύλα κυρίως κατσοπρίνια, ασπαλάθους και άλλους θάμνους και το Μεγάλο Σάββατο φτιάχνουν τη ρεματιά ύψους 3-4 μέτρων και πλάτους 6-8 μέτρων για να κάψουν το ομοίωμα του Ιούδα. Την Μεγάλη Πέμπτη φτιάχνουν ένα ανθρώπινο ομοίωμα από ξύλα, τον «Ιούδα», τον οποίο περιφέρουν σε όλα τα σπίτια του χωριού και τον χτυπούν και κακίζουν για την αισχρή προδοσία του. Οι γυναίκες δίνουν ό,τι παλαιά ρούχα έχουν για να ντυθεί «ο βρώμος ο Ιούδας», τον οποίο παραγεμίζουν με άχερα

# data[].attributes.subject
Μιχαέλα            Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν ακούν τραγούδια, δεν τραγουδάνε ούτε σφυρίζουν, στα καφενεία δεν παίζουν χαρτιά και με ένα σπαούλι (σπάγκο) κρεμούν τον Φάντη της τράπουλας από το ταβάνι. Τα αγόρια και οι μεγάλοι άντρες όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα κόβουν ξύλα κυρίως κατσοπρίνια, ασπαλάθους και άλλους θάμνους και το Μεγάλο Σάββατο φτιάχνουν τη ρεματιά ύψους 3-4 μέτρων και πλάτους 6-8 μέτρων για να κάψουν το ομοίωμα του Ιούδα. Την Μεγάλη Πέμπτη φτιάχνουν ένα ανθρώπινο ομοίωμα από ξύλα, τον «Ιούδα», τον οποίο περιφέρουν σε όλα τα σπίτια του χωριού και τον χτυπούν και κακίζουν για την αισχρή προδοσία του. Οι γυναίκες δίνουν ό,τι παλαιά ρούχα έχουν για να ντυθεί «ο βρώμος ο Ιούδας», τον οποίο παραγεμίζουν με άχερα

# data[].attributes.body
ΜΙΧΑΕΛΑ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Αγώνας της Κρήτης

# data[].attributes.attachment_link.title
Όλα τα έθιμα του Πάσχα στην Κρήτη | Αγώνας της Κρήτης

# data[].attributes.attachment_link.description
Κείμενο: Α. Νομικός ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ! Στην Κρήτη, τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας είναι πολλά και πέρα από τα γνωστά που ισχύουν σε όλη την Ελλάδα, όπως

# data[].attributes.headline
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.subject
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.subject
γιαννης μοσχος

# data[].attributes.attachment_link.description
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ! EASTER IN GREECE.mp4

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
https://www.bing.com/videos/search?q=%cf%80%ce%b1%cf%83%cf%87%ce%b1&&view=detail&mid=F16BAD7F60A016AE45DEF16BAD7F60A016AE45DE&&FORM=VRDGAR&ru=%2Fvideos%2Fsearch%3Fq%3D%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2583%25cf%2587%25ce%25b1%26FORM%3DHDRSC3

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
π.Ζήσης Κτενίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Αφήγηση του Δείπνου Του Μυστικού

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Λαζαρίτικα και Κήποι του Άδωνη                            Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Λαζαρίτικα και Κήποι του Άδωνη                            Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Πλησιάζοντας χρονικά το Πάσχα έχουμε το τριήμερο του Λαζάρου και των Βαΐων, που προετοιμάζει για το Πάθος του Χριστού, την Κάθοδο στον Άδη αλλά και την εκ νεκρών Ανάσταση. Παιδιά με στολισμένα καλαθάκια γυρνάνε στα σπίτια και τραγουδάνε τα λαζαρίτικα άσματα.

Ο Άδωνης ήταν ο όμορφος νέος που αγάπησε η Αφροδίτη και η Περσεφόνη. Τον διεκδίκησαν και οι δύο, αλλά τον κέρδισε η Αφροδίτη κατά το περισσότερο, αφού η Περσεφόνη τον απέκτησε μόνο για το ένα τρίτο του χρόνου. Τα Αδώνια ήταν γιορτή αφιερωμένη στον Άδωνη, που γινόταν κάθε άνοιξη ή καλοκαίρι. Κατά τη διάρκειά της, γυναίκες πενθηφορεμένες, τοποθετούσαν πάνω σε νεκρικό κρεβάτι ομοιώματα του θεού, περιβαλλόμενα από άνθη, κλαδιά, καρπούς, λιβάνια και θυμιάματα. Την ίδια στιγμή φύτευαν μέσα σε γλάστρες σπόρους από φυτά που αναπτύσσονταν και μαραίνονταν γρήγορα, όπως οι φακές.

Μόλις έβγαιναν τα φυτά τα ανέβαζαν στις στέγες των σπιτιών, φτιάχνοντας τους Κήπους του Άδωνη. Στη συνέχεια, μοιρολογώντας, περιέφεραν τα ομοιώματα στους δρόμους, τα οποία έριχναν, μαζί με τους Κήπους, σε πηγές ή ποτάμια. Την επόμενη μέρα γιόρταζαν την ανάσταση του θεού.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Κέρκυρα          Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Κέρκυρα          Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Με το σήμα της πρώτης Ανάστασης στις 12μμ, οι κάτοικοι της Κέρκυρας πετούν τεράστια κανάτια γεμάτα νερό – τους μπότηδες – από τα μπαλκόνια τους. Οι μπότηδες είναι τα πήλινα κανάτια με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι για τη μεταφορά τους. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι κάτοικοι δένουν στους μπότηδες κόκκινες κορδέλες – το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας συγκλονιστικής ατμόσφαιρας, την οποία επιτείνουν οι βροντεροί κανονιοβολισμοί από το φρούριο την ώρα που σκάνε στα πλακόστρωτα καντούνια οι γεμάτοι μπότηδες ενώ ηχεί η μουσική που ξεχύνεται από τα πνευστά των 18 Φιλαρμονικών της πόλης αλλά και τα χειροκροτήματα και τις κραυγές χαράς των παρευρισκομένων, γηγενών αλλά και εκατοντάδων τουριστών, οι περισσότεροι από τους οποίους έρχονται και ξανάρχονται, πιστοί στο ραντεβού τους το Μεγάλο Σάββατο στα καντούνια της παλιάς πόλης. Η “θορυβώδης” Ανάσταση δε σταματά εδώ. Με το σπάσιμο των σταμνών ξεκινούν οι καμπάνες της πόλης να μεταδίδουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Η μία μετά την άλλη, οι καμπάνες, σαν μια αδιάσπαστη αλυσίδα, φέρνουν το μήνυμα και στο μικρότερο χωριό.

# data[].attributes.headline
Πασχαλινά έθιμα, χτες και σήμερα                       Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Πασχαλινά έθιμα, χτες και σήμερα                       Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Για τους περισσότερους χριστιανούς είναι η σημαντικότερη γιορτή, για την εκκλησία ο θεμέλιος λίθος της πίστης στην αιώνια ζωή, για τους ερευνητές η βάση γύρω από την οποία πλέκονται όλες οι γιορτές του χρόνου. Γεγονός πάντως είναι ότι το Πάσχα, η Λαμπρή κατά το ελληνικότερο, είναι η πιο ελπιδοφόρα ημέρα του χρόνου. Ίσως γι’ αυτό και φέτος, που τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευοίωνα για τη χώρα, να αποκτά και περισσότερο νόημα ο εορτασμός του.

Γύρω από αυτό το εορτολόγιο πλέκονται τα έθιμα και οι πρακτικές, πολλές από τις οποίες έχουν τις ρίζες τους σε προχριστιανικά έθιμα και λαϊκά δρώμενα. Πρόκειται για έθιμα με χαρακτήρα λατρευτικό, εξαγνιστικό αλλά και αποτρεπτικό του κακού, που απειλεί τη βλάστηση και την παραγωγή. Τέτοια είναι τα λαϊκά δρώμενα αναπαράστασης θανάτου και ανάστασης, όπως ο Ζαφείρης στην Ήπειρο, οι Κήποι του Άδωνη, οι τελετουργικοί χοροί του Πάσχα και του Αγίου Γεωργίου, οι Κούνιες κ.α.

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Βάγιο βάγιο το βαγιό, τρώ

# data[].attributes.body
Βάγιο βάγιο το βαγιό, τρώνε ψάρι και κολιό και την άλλη Κυριακή τρώνε το ψητό αρνί για το πείσμα των Εβραίων που σταυρώσαν το Χριστό

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Πελοπόννησο . Αικατερίνη Γαία 

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Πελοπόννησο . Αικατερίνη Γαία 

# data[].attributes.body
Μοναδικός είναι ο εορτασμός του Πάσχα στην Τσακωνιά, με το φαντασμαγορικό έθιμο να εκτοξεύονται, με το αναστάσιμο φως, εκατοντάδες πολύχρωμα αερόστατα από τον Τυρό και το Λεωνίδιο και να ταξιδεύουν πάνω από το Μυρτώο πέλαγος, φτάνοντας, όταν ο καιρός το επιτρέπει, ως την Ύδρα και τις Σπέτσες .

Στο Λεωνίδιο, η νύκτα της Αναστάσεως είναι η νύκτα των αεροστάτων. Με το «Χριστός Ανέστη» παίρνουν φωτιά οι «κολλημάρες» και τα αερόστατα απογειώνονται. Ανεβαίνουν ψηλά και, για 30 με 40 λεπτά, κεντούν τον ουρανό της ανοιξιάτικης αναστάσιμης νύκτας.

Το θέαμα είναι μοναδικό όταν καίγεται κάποιο αερόστατο από υπερβολικά μεγάλη «κολλημάρα» ή από πολύ πετρέλαιο, η αγωνία κορυφώνεται γιατί οι ανταγωνιστές από τις άλλες ενορίες κρατούν λογαριασμό αποτυχιών, για να πυροδοτήσουν τα πειράγματα το πρωί της Κυριακής του Πάσχα.

Την Κυριακή του Πάσχα οι παραδοσιακές σούβλες με τα αρνιά και τα κοκορέτσια παίρνουν θέση στον κήπο του δημαρχείου, όπου γλεντούν μαζί, ντόπιοι κι επισκέπτες. Η ακολουθία της Αγάπης τελείται το απόγευμα, στην πλατεία 25ης Μαρτίου και το Ευαγγέλιο διαβάζεται και στην τσακώνικη διάλεκτο, ενώ αμέσως μετά χορεύουν τον μοναδικό τσακώνικο χορό.

Στον Τυρό, τη Μεγάλη Παρασκευή, η περιφορά των δύο επιτάφιων γίνεται στην παραλία, με τη συνοδεία των ψαροκάικων. Την Ανάσταση, σε όλες τις ενορίες του χωριού οι Τσάκωνες μπουρλοτιέρηδες φωτίζουν τον αναστάσιμο ουρανό με εκατοντάδες πυροτεχνήματα και αερόστατα.

Στην ενορία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στο λιμάνι, θα γίνει το κάψιμο του Ιούδα μέσα στη θάλασσα από τους Τσάκωνες πυρπολητές, ενώ στην ενορία της Αγίας Μαρίνας θα γίνει το κάψιμο του αφανού.

Την Κυριακή του Πάσχα η τελετή της Αγάπης τελείται στην πλατεία του χωριού και η ανάγνωση του Ευαγγελίου γίνεται και εδώ στην τσακώνικη διάλεκτο. Αμέσως μετά, ξεκινά παραδοσιακό τσακώνικο γλέντι με σούβλες, ντόπιο κρασί και βέβαια χορεύουν τον ιστορικό τσακώνικο χορό.

Την Κυριακή του Πάσχα, αναβιώνει στην Καλαμάτα το έθιμο του σαϊτοπόλεμου.

Πρόκειται για ένα λαοφιλές ξεχωριστό τοπικό έθιμο, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται αρκετά πίσω στον χρόνο, στους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821.

Οι συμμετέχοντες -αρκετοί από αυτούς ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές- οπλισμένοι, με σαΐτες που έχουν κατασκευάσει μόνοι τους από χαρτονένιους σωλήνες γεμισμένους μπαρούτι, αρχίζουν την εκτόξευση και “ξεσηκώνουν” το πλήθος που παρακολουθεί.

Τα ‘’μπουλούκια” -όπως ονομάζονται οι ομάδες των σαϊτολόγων- αναβιώνουν το έθιμο που δίνει έμφαση στην εφευρετικότητα των Ελλήνων και θυμίζει τον ηρωισμό τους επί Τουρκοκρατίας.

Σύμφωνα με τον θρύλο, οι Μεσσήνιοι χρησιμοποίησαν σαΐτες γεμάτες εκρηκτικά και αναχαίτισαν το ιππικό των Τούρκων, αποδεικνύοντας ότι η νίκη σε μια μάχη δεν αποκτιέται μόνο μέσα από την αριθμητική υπεροχή. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Μιχαέλα            Τον καιρό της τουρκοκρατίας το Πάσχα για τους Έλληνες ήταν ξεχωριστής σημασίας. Δεν σήμαινε μόνο τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού, αλλά συγχρόνως τα παθήματα, τις θυσίες και τους υπεράνθρωπους αγώνες για την Ανάσταση του Γένους. Γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένας διπλός συμβολισμός στα Πασχαλινά έθιμα του λαού μας. Μέσα στην εβδομάδα των παθών τα έθιμα και οι παραδόσεις του Πάσχα, βγαλμένα από τα βάθη του χρόνου και πλουτισμένα με στοιχεία από τις αλησμόνητες πατρίδες, αναβιώνουν  στην Θράκη και γενικά στην Ελληνική επαρχία  τη στιγμή που στις μεγάλες πόλεις ξεθωριάζουν. Τα Πασχαλινά έθιμα αρχίζουν από τοΗ έγερσις του ΛαζάρουΣάββατο του ΛαζάρουΤην ημέρα αυτή οι νοικοκυρές ζυμώνουν το πρωί «Λαζάρηδες» δηλαδή  κουλούρια με ανθρώπινη μορφή που συμβολίζει την ψυχή του Λάζαρου. Επίσης σε πολλά χωριά της Θράκης γυρίζουν κορίτσια με κόκκινα φορέματα οι «Λαζαρίνες» κρατώντας κούκλα ή κόπανο ή ρόκα τυλιγμένη με πολύχρωμα κουρέλια ή πανέρι στολισμένο με λουλούδια χτυπούν τις πόρτες των σπιτιών  τραγουδώντας: «Βάγια Βάγια του βαγιού τρώνε ψάρια και κολιό και την άλλη Κυριακή τρων' το κόκκινο αβγό».

# data[].attributes.subject
Μιχαέλα            Τον καιρό της τουρκοκρατίας το Πάσχα για τους Έλληνες ήταν ξεχωριστής σημασίας. Δεν σήμαινε μόνο τα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού, αλλά συγχρόνως τα παθήματα, τις θυσίες και τους υπεράνθρωπους αγώνες για την Ανάσταση του Γένους. Γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένας διπλός συμβολισμός στα Πασχαλινά έθιμα του λαού μας. Μέσα στην εβδομάδα των παθών τα έθιμα και οι παραδόσεις του Πάσχα, βγαλμένα από τα βάθη του χρόνου και πλουτισμένα με στοιχεία από τις αλησμόνητες πατρίδες, αναβιώνουν  στην Θράκη και γενικά στην Ελληνική επαρχία  τη στιγμή που στις μεγάλες πόλεις ξεθωριάζουν. Τα Πασχαλινά έθιμα αρχίζουν από τοΗ έγερσις του ΛαζάρουΣάββατο του ΛαζάρουΤην ημέρα αυτή οι νοικοκυρές ζυμώνουν το πρωί «Λαζάρηδες» δηλαδή  κουλούρια με ανθρώπινη μορφή που συμβολίζει την ψυχή του Λάζαρου. Επίσης σε πολλά χωριά της Θράκης γυρίζουν κορίτσια με κόκκινα φορέματα οι «Λαζαρίνες» κρατώντας κούκλα ή κόπανο ή ρόκα τυλιγμένη με πολύχρωμα κουρέλια ή πανέρι στολισμένο με λουλούδια χτυπούν τις πόρτες των σπιτιών  τραγουδώντας: «Βάγια Βάγια του βαγιού τρώνε ψάρια και κολιό και την άλλη Κυριακή τρων' το κόκκινο αβγό».

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Πάσχα στη Σάμο               Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Πάσχα στη Σάμο               Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Στον Μαραθόκαμπο της Σάμου, την Κυριακή του Πάσχα, εδώ και κοντά 100 χρόνια διατηρείται το έθιμο των “Τουφεκιών”. Κάποιοι μάλιστα το συνδέουν και με την επανάσταση του 1821. Στις μέρες μας, οι κάτοικοι προσπαθούν κάθε χρονιά να προσφέρουν και εντυπωσιακότερο θέαμα, προσελκύοντας επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Για το έθιμο αυτό ο κόσμος προετοιμάζεται μήνες πριν. Συγκεντρώνουν τα υλικά τους και σιγά – σιγά κατασκευάζουν απίστευτο αριθμό “εκτοξευτήρων – Τουφεκιών”. Κάθε ενορία έχει στην συλλογή της 1600 – 2000 “Τουφέκια”. Τα τοποθετούν στο χώμα με προσανατολισμό τα απέναντι βουνά – για λόγους ασφαλείας – και η κάθε ενορία παρουσιάζει το δικό της θέαμα. Την Κυριακή του Πάσχα μετά την μεσημεριανή περιφορά των Αναστάσεων, όλες οι ενορίες συναντιούνται σε προκαθορισμένο σημείο και η κάθε μια στην σειρά της ξεκινά τις “Τουφεκιές”. Στόχος είναι να παρουσιάσουν το πλέον πολύβουο και καπνογόνο θέαμα. Έτσι ανακηρύσσεται και ο νικητής. Όταν τελειώσει η διαδικασία όλοι μαζί γιορτάζουν με αυγά, κουλούρια και παραδοσιακό Σαμιώτικο κρασί.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Χίο              Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Χίο              Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Οι εορταστικές εκδηλώσεις στην Χίο έχουν μια ιδιαίτερη λαμπρότητα, με πιο χαρακτηριστικό το έθιμο του ρουκετοπόλεμου στο χωριό Βροντάδος. Το ετοιμοπόλεμο χωριό εδώ και χρόνια πρωταγωνιστεί στα δρώμενα του νησιού με ένα έθιμο παλιό όσο και η ναυτική παράδοση του νησιού. Από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ακόμα κρατάει αυτός ο ιδιότυπος «πόλεμος» μεταξύ των ενοριτών της Παναγίας της Ερειθιανής και του Αγίου Μάρκου. Οι χιλιάδες ρουκέτες που εκτοξεύονται το βράδυ της Ανάστασης κάνουν τη νύχτα μέρα και προσφέρουν ένα εντυπωσιακό θέαμα.

Στόχος είναι ο τρούλος και το έμβλημα του Αγίου Μάρκου από τη μια και το ρολόι της Παναγίας της Ερειθανής από την άλλη. Η προετοιμασία κρατάει μήνες ολόκληρους με τους νεότερους να ετοιμάζουν το εκρηκτικό μείγμα από κάρβουνο, νίτρο και θειάφι. Οι αυτοσχέδιες ρουκέτες στήνονται σε ξύλινες βάσεις και το σφύριγμα μιας κόρνας δίνει το σύνθημα για την έναρξη των «εχθροπραξιών». Ακολουθεί προσωρινή «παύση πυρός» για να προσέλθουν οι πιστοί στην Εκκλησία. Μόλις ακουστεί το «Χριστός Ανέστη», μια καταιγίδα φωτιάς ξεσπάει ανάμεσα στις ενορίες. Το μοναδικό αυτό θέαμα προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες ντόπιους και τουρίστες, καθώς είναι μοναδικό σε όλο τον κόσμο.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στα «Ιεροσόλυμα του Αιγαίου»             Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.subject
Πάσχα στα «Ιεροσόλυμα του Αιγαίου»             Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
Σε ποια περιοχή της Ελλάδας μπορεί να κάνει κάποιος τη “δεύτερη Ανάσταση”, ακούγοντας το Ευαγγέλιο να διαβάζεται στα ιταλικά, τα γαλλικά, τα ρώσικα, τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα σέρβικα και τα αρχαία ομηρικά ελληνικά; Στην ίδια περιοχή, όπου οι πιστοί μπορούν να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες σ’ ένα ξωκλήσι, χτισμένο στη σπηλιά όπου ασκήτευε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης!

Ο λόγος για την Πάτμο, το νησί όπου ο Ιωάννης έγραψε την Αποκάλυψη. Τα έθιμα που δίνουν στο Πάσχα της Πάτμου τον τόσο ιδιαίτερο χαρακτήρα του αρχίζουν να κορυφώνονται από σήμερα, Μ.Πέμπτη, με την τελετή του Νιπτήρα: πρόκειται για αναπαράσταση του μυστικού δείπνου, στη διάρκεια της οποίας ο Ηγούμενος πλένει τα πόδια 12 μοναχών, που κάθονται γύρω από μια εξέδρα, όπως έκανε ο Ιησούς με τους μαθητές του.

Τη Μ. Παρασκευή, στο Μοναστήρι του Αγίου Θεολόγου γίνεται η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης και, από τη βράδυ της ίδιας ημέρας, οι Επιτάφιοι από τις εκκλησίες του νησιού διασχίζουν τα καλντερίμια και συναντιούνται στις κεντρικές πλατείες. Στα ιδιαίτερα έθιμα του νησιού περιλαμβάνεται και η δεύτερη ανάσταση στο Μοναστήρι της Πάτμου, όπου το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα το Ευαγγέλιο διαβάζεται στις γλώσσες που προαναφέρθηκαν.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στα Μετέωρα και την Καλαμπάκα   Αικατερίνη Γαία            

# data[].attributes.subject
Πάσχα στα Μετέωρα και την Καλαμπάκα   Αικατερίνη Γαία            

# data[].attributes.body
Με τον δικό της μοναδικό τρόπο γιορτάζει η περιοχή της Καλαμπάκας το Πάσχα. Τα μοναστήρια των Μετεώρων διαδραματίζουν ξεχωριστό τόνο, αναδεικνύοντας την πνευματική διάσταση της Ανάστασης του Κυρίου. Παράλληλα, έθιμα και γιορτές στη ευρύτερη περιοχή συνθέτουν ένα σκηνικό ιδανικό γι’ αυτές τις ημέρες.

Και δεν είναι μόνο τα μοναστήρια των Μετεώρων. Είναι και τα υπόλοιπα (Σταγιάδων, Χρυσίνου, Σιαμάδων, Αγ. Θεοδώρων, Βυτουμά) που δίνουν πνευματική αίγλη σε ολόκληρη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Ο επισκέπτης της περιοχής έχει τη μοναδική ευκαιρία να “μεταλάβει” αυτής της πνευματικότητας που καταυγάζει αυτές τις άγιες μέρες τα Μετέωρα και τα άλλα μοναστήρια της περιοχής, αλλά και να νιώσει την τοπική φιλοξενία σ’ ένα φυσικό περιβάλλον των χρωμάτων και των αρωμάτων.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στις Κυκλάδες  Αικατερίνη Γαία      

# data[].attributes.subject
Πάσχα στις Κυκλάδες  Αικατερίνη Γαία      

# data[].attributes.body
Ξεχωριστό χρώμα και άρωμα έχουν οι ημέρες του Πάσχα στα νησιά των Κυκλάδων, στο γραφικότερο – για αρκετούς – νησιωτικό σύμπλεγμα των ελληνικών θαλασσών. Εκεί, όπου συνδυάζονται ο μπαρουτοπόλεμος της Μήλου με το βύθισμα του Επιταφίου στη θάλασσα, στην Τήνο, το κάψιμο του Ιούδα στη Μύκονο με την αναπαράσταση των Παθών στην Πάρο και τα χιλιάδες αναμμένα τενεκεδάκια στο χωριό Πύργος της Σαντορίνης, δημιουργώντας ένα μαγικό σκηνικό.

Τα αμέτρητα, παραδοσιακά, πασχαλινά έθιμα σε συνδυασμό με την κατανυκτική ατμόσφαιρα μετατρέπουν τις Κυκλάδες σε ιδανικό προορισμό. Άλλωστε, οι γιορτές του Πάσχα αποτελούν την έναρξη της τουριστικής περιόδου και τα νησιά αρχίζουν να υποδέχονται τους Έλληνες και ξένους επισκέπτες, τους οποίους θέλουν να “καλοπιάσουν” όχι μόνο με τα γαλανά νερά των θαλασσών αλλά με τα ήθη, τα έθιμα και τις ντόπιες γεύσεις.

Στην Ίο, τη Μεγάλη Παρασκευή, μετά την Αποκαθήλωση, οι νέοι του νησιού παίζουν τις “μπάλες”, ένα παιχνίδι με μικρές, σιδερένιες κόκκινες και πράσινες μπάλες. Κατά την περιφορά των Επιταφίων των δύο Ενοριών του νησιού τα εγκώμια ψάλλονται από χορωδίες γυναικών και κοριτσιών.

Την Κυριακή του Πάσχα, ο Δήμος Ιητών διοργανώνει γλέντι με αρνιά και κρασί, όπου όλοι – ντόπιοι κι επισκέπτες – είναι καλοδεχούμενοι, ενώ τη δεύτερη ημέρα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ίου (Η Φοινίκη) αναβιώνει το παραδοσιακό έθιμο της Κούνιας. Νεαρά κορίτσια του νησιού, ντυμένα με παραδοσιακές στολές, στήνουν κούνιες στο κέντρο της Χώρας και τα παλικάρια τις κουνούν, ενώ οι κοπέλες τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια αγάπης.

Στη Φολέγανδρο, το Μεγάλο Σάββατο όλα τα σπίτια του νησιού είναι ανοιχτά για να δεχτούν την ευλογία της Παναγίας, της οποίας η περιφορά διαρκεί τρεις ημέρες. Την Κυριακή του Πάσχα, η εικόνα μεταφέρεται στη Χώρα και τα στενά του Κάστρου, με ομοβροντίες βεγγαλικών. Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, η εικόνα ευλογεί και τα σκάφη που βρίσκονται στο λιμάνι και αργά το βράδυ επιστρέφει στο μοναστήρι της Παναγίας, όπου παραμένει μέχρι το επόμενο Πάσχα. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Η Λαμπρή στη Θεσσαλία Αικατερίνη Γαία       

# data[].attributes.subject
Η Λαμπρή στη Θεσσαλία Αικατερίνη Γαία       

# data[].attributes.body
Η Λαμπρή είναι η γιορτή της ζωής για τους ανθρώπους του κάμπου, τους Καραγκούνηδες. Γι’ αυτό αποτελούσε ξεχωριστή χαρά για εκείνον, που θα χτυπούσε πρώτος αναστάσιμα την καμπάνα, τα χαράματα.

Όπως αναφέρει σε σχετική, βραβευμένη με Α’ έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών, εργασία του ο εκπαιδευτικός Ζήσης Τζιαμούρτας, το χτύπημα της καμπάνας λαμπριάτικα θα έφερνε γούρι για το σπίτι, τα ζώα, τα σπαρτά. Γύρω στις τρεις τα χαράματα, όλος ο κόσμος έτρεχε στην εκκλησία. Με το «δεύτε λάβετε φως» του παπά στην Ωραία Πύλη, έτρεχαν οι άνδρες για να πάρουν πρώτοι το φως, κάτι που θεωρούσαν καλό για την οικογένειά τους, καθώς θα είχαν πάντα την ευλογία του Αναστάντος Χριστού.

Έκαιγαν δε με το ίδιο φως την ουρά των ζώων, για να μη τα πιάνει οίστρος. Στη συνέχεια άρχιζαν οι ετοιμασίες για το ψήσιμο των αρνιών. Έβαζαν τα δεμάτια από κληματόβεργες στοίβα και τις άναβαν. Συνήθως δυο – τρία σπίτια έψηναν μαζί τ’ αρνιά ρίχνοντας ντουφεκιές.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ξαναπήγαιναν πάλι στην εκκλησία, για να παρακολουθήσουν την ακολουθία της Αγάπης. Μετά το τέλος της, όλοι πήγαιναν στο σεργιάνι, όπου παρακολουθούσαν τους πασχαλιάτικους χορούς, που χόρευαν οι Καραγκούνες, χαρωπά.

Όλα τα παραπάνω έθιμα ευνοούν την ευημερία της οικογένειας, όπως το αυγό ως πηγή της ζωής. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Έθιμα σε Ανατολική και Δυτική Μακεδονία   Αικατερίνη Γαία        

# data[].attributes.subject
Έθιμα σε Ανατολική και Δυτική Μακεδονία   Αικατερίνη Γαία        

# data[].attributes.body
Τη Μεγάλη Παρασκευή, σε μία κατανυκτική ατμόσφαιρα, στη δημοτική κοινότητα Νέας Ηρακλίτσας του δήμου Παγγαίου στην Καβάλα, γίνεται η αποκαθήλωση του άχραντου σώματος του Ιησού Χριστού στο ύψωμα του παρεκκλησίου της Αγίας Μαρίνας, στην τοποθεσία «Νησάκι».

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στη Νέα Πέραμο, κατά την περιφορά του επιταφίου, οι κάτοικοι σε κάθε γειτονιά αναβιώνουν ένα πολύ παλιό έθιμο: καίνε από ένα ομοίωμα του Ιούδα τη στιγμή που η πομπή του επιταφίου περνάει από τους δρόμους.

Την τρίτη μέρα του Πάσχα, στην τοπική κοινότητα Ελευθερών Καβάλας αναβιώνουν τα παραδοσιακά «Μαζίδια». Οι πιστοί μεταφέρουν εν πομπή τα εικονίσματα από τη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ταξιάρχη, στα «Μαζίδια» όπου βρίσκεται το γραφικό εξωκλήσι των Αγίων Ραφήλ, Ειρήνης και Νικολάου. Στη συνέχεια, στην πλατεία του παλιού παραδοσιακού οικισμού στήνεται ένα μεγάλο γλέντι.

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στη δημοτική κοινότητα Κρηνίδων του δήμου Καβάλας αναβιώνουν οι «αυγομαχίες». Μικροί και μεγάλοι, με ιδιαίτερη φροντίδα, παρουσιάζουν τα αυγά τους και ξεκινούν μια ιδιόμορφη μάχη τσουγκρίσματος. Νικητής είναι αυτός που θα έχει στην κατοχή του τα λιγότερα σπασμένα αυγά.

Στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η πομπική περιφορά της εικόνας της Αναστάσεως γύρω από το αγροτικό χωριό της Καλής Βρύσης την Πέμπτη της Διακαινησίμου, για προστασία του χωριού από κάθε κακό.

Την επόμενη ημέρα, Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτάζεται σε πολλές τοπικές κοινότητες η Ζωοδόχος Πηγή, όπου ο θρησκευτικός εορτασμός συνδυάζεται με αξιόλογες τοπικές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Τέλος, το δικό της χαρακτήρα έχει η Δευτέρα του Θωμά στους Σιταγρούς, όπου οι εκεί εγκατεστημένοι Πόντιοι συνεχίζουν πανάρχαια έθιμα των κοιτίδων τους, όπως επισκέψεις στα μνήματα, με διανομή κόκκινων αβγών και γλυκισμάτων και με τραγούδια.

Στη Δυτική Μακεδονία, τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, στα Δώδεκα Ευαγγέλια, οι γυναίκες φέρνουν κουλουράκια για τους ζωντανούς και μετά την εκκλησία τα μοιράζουν στον κόσμο.

Τη Μεγάλη Παρασκευή ξεχωρίζει η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης του Εσταυρωμένου, που γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο, στο λόγο του «Γολγοθά» στο Δρυόβουνο της Κοζάνης.

Οι κάτοικοι της Κοζάνης κάνουν Ανάσταση στο νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου. Συγκεντρώνονται γύρω από το μνήμα του νεκρού τους και με αναμμένη τη λαμπάδα περιμένουν το «Χριστός Ανέστη», ενώ δεν ξεχνούν να αφήσουν ένα κόκκινο αυγό στο μνήμα για να «χορτάσει» το χαμένο μέλος της οικογένειας. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
Πάσχα στο Άγιον ΌροςΑικατερίνη Γαία         

# data[].attributes.subject
Πάσχα στο Άγιον ΌροςΑικατερίνη Γαία         

# data[].attributes.body
Ο ήχος από το τάλαντο στην Αθωνική Πολιτεία, το Άγιο Όρος, καλεί μοναχούς και προσκυνητές στο Καθολικό για τις ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδας. Κάτω από το φως των κεριών, που δημιουργεί κατανυκτική ατμόσφαιρα, οι χοροί των ψαλτών και το τελετουργικό, που παραμένει αμετάβλητο αιώνες τώρα, ωθούν τον προσκυνητή να έρθει σε κοινωνία με τον Κύριο, να μετάσχει στο Θείο Δράμα, να έρθει κοντά στο μυστήριο του θανάτου, της Ανάστασης, της αιώνιας ζωής.

Το Πάσχα στο Άγιο Όρος δεν έχει βεγγαλικά, ψητό στη σούβλα και χορούς. Είναι ένα Πάσχα βαθιά μυστηριακό. Εδώ η Ανάσταση είναι ο θεμέλιος λίθος της μοναστηριακής ζωής.

Μετά τη κορύφωση των Παθών με τη Σταύρωση και το θανατο του Θεανθρώπου αρχίζουν οι ακολουθίες με τους μεγαλύτερους συμβολισμούς.

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής μοναχοί και προσκυνητές γονατίζουν μπροστά στον Εσταυρωμένο. Κατεβάζουν τον νεκρό σώμα του Ιησού από το σταυρό. Το πορφυρό πανί με το σώμα του μεταφέρεται από τους μοναχούς στο τραπέζι, που συμβολίζει τον Άγιο Τάφο. Η ατμόσφαιρα είναι επιβλητική, καθώς το σκοτάδι μέσα στο Καθολικό σπάει μόνο από το λιγοστό φως των κεριών.

Ο Επιτάφιος εδώ δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνους που συναντά κανείς στις περιφορές της Μεγάλης Παρασκευής. Είναι απλός. Ένα χρυσοκέντητο πορφυρό πανί.

Μετά το τέλος της ακολουθίας οι μοναχοί στολίζουν με λουλούδια Επιτάφιο. Σαν τους μαθητές του Χριστού.
Λίγες ώρες αργότερα, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής επιστρέφουν στο Καθολικό και ψέλνουν τα εγκώμια της μέρα γύρω από το νεκρό σώμα του Χριστού. Ένας ένας προσκυνούν αυτόν που κατέβηκε στον Άδη για να φέρει τη νέα ζωή.

Έξι μοναχοί παίρνουν στα χέρια τους τον Επιτάφιο, το χρυσοκέντητο, δηλαδή, πορφυρό πανί. Βγαίνουν από το Καθολικό για την περιφορά γύρω από τον ναό. Πριν ο Επιτάφιος επιστρέψει στο ναό οι μοναχοί τον κρατούν πάνω από την κύρια είσοδο. Ένας ένας οι μοναχοί και οι προσκυνητές περνούν από κάτω σαν να κατεβαίνουν μαζί με τον Ιησού στον Άδη. Ο θρήνος, όμως, κρατά λίγες ώρες.

Το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως έρχεται το πρωί το Μεγάλου Σαββάτου. Οι ιερείς φορούν ήδη λευκά άμφια, καθώς ο λίθος από τον τάφο του Ιησού έχει κυλιστεί. Η λειτουργία της πρώτης Αναστάσεως είναι χαρμόσυνη και ο ναός γεμίζει με βάγια και δάφνες που πετά ο ηγούμενος σε μοναχούς και προσκυνητές.

Η μέρα κυλά ήσυχα, ώσπου το σκότος να γίνει φως από το Αναστάσιμο φως που έρχεται και στο Όρος από τον Πανάγιο Τάφο.

Ο ηγούμενος μοιράζει σε όλους το φως μόλις ακούγεται το δεύτε λάβετε φως.

Το Χριστός Ανέστη ψέλνεται έξω από το Καθολικό υπό τους ήχους των ταλάντων που ηχούν χαρμόσυνα.

Επιστρέφουν στο Καθολικό για να ολοκληρωθεί η λειτουργία. Το φιλί της αγάπης, που ανταλλάσουν φιλώντας ο καθένας έναν σταυρό και μια εικόνα στα χέρια του άλλου, δίνει τον νόημα της ενότητας της εκκλησίας.

Μετά την Ακολουθία της Αναστάσεως μοναχοί και προσκυνητές μετακινούνται την τράπεζα της μονής για το πρώτο μη νηστίσιμο γευμα μετά από νηστεία 40 ημερών.

Ψάρι χόρτα κρασί και κόκκινα αυγά βρίσκονται ήδη στα τραπέζια. Αμέσως μετά το πασχαλινό γεύμα οι μοναχοί και οι προσκυνητές επιστρέφουν στον ναό.

Στο τέλος της πρωινής Λειτουργίας πέρνουν από τα χερια του ηγούμενου ευλογία, ένα γλυκό και ένα κόκκινο αυγό.
Όμως,οι τελετουργίες του Πάσχα δεν τελειώνουν εδώ. Τη Δευτέρα του Πάσχα ξεκινά από το Πρωτάτο, τον τρίκλιτο βασιλικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις Καρυές, μια πολύωρη Πασχαλινή λιτανεία. Με τις εικόνες στα χέρια οι μοναχοί από το Πρωτάτα μετεκινούνται από κελί σε κελί, από σκήτη σε σκήτη και στις κοντινές Ιερές Μονές, όπου πραγματοποιούν σύντομες στάσεις.
Αν πάρει κανείς αυτές τις ημέρες το καραβάκι από την Ουρανούπολη για τη Δάφνη, θα ζήσει ένα Πάσχα εντελώς διαφορετικό. Το Περιβόλι της Παναγίας δεν έχει φολκλόρ, αλλά προσευχή σιωπή για τη σωτηρία του ανθρώπου. Γι αυτή τη σωτηρία που έγινε η Ανάσταση. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΝΗ  Αικατερίνη Γαία        

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΝΗ  Αικατερίνη Γαία        

# data[].attributes.body
Την Κυριακή του Πάσχα αναβιώνει στην Καστανούσα Κερκίνης του διευρυμένου δήμου Ηράκλειας, το ποντιακό πασχαλινό έθιμο «αυγομαχίες». Το έθιμο έχει τις ρίζες του στον Πόντο και συμβολίζει την Ανάσταση του Κυρίου και τη σύγκρουση του καλού με το κακό. Βασικός κανόνας του εθίμου είναι η χρησιμοποίηση μόνο αυγών κότας.
Στην Πέλλα, στο χωριό Μαργαρίτα, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, πραγματοποιείται το τοπικό έθιμο Σπάσιμο των Αυγών και προσφέρονται στους επισκέπτες τοπικά παραδοσιακά εδέσματα.

# data[].attributes.headline
Τα κόκκινα αυγά Παύλος

# data[].attributes.subject
Τα κόκκινα αυγά Παύλος

# data[].attributes.body
Μερικοί πιστεύουν ότι τα αυγά βάφονται κόκκινα σε ανάμνηση του αίματος του Χριστού. Κόκκινο όμως είναι το χρώμα της χαράς. Χαρά για την Ανάσταση του Χριστού. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούσαν κόκκινες βελέντζες (κουβέρτες) και κόκκινα μαντήλια ή κρεμούσαν από τα παράθυρά τους κόκκινα μαντήλια. Τα χρώματα για τα αυγά τα έφτιαχναν από διάφορα φυτά. Το πρώτο αυγό που έβαφαν ήταν της Παναγιάς και το έβαζαν στο εικονοστάσι. Με αυτό σταύρωναν τα παιδιά από το κακό το μάτι.

# data[].attributes.headline
ΠΑΣΧΑ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ   Αικατερίνη Γαία      

# data[].attributes.subject
ΠΑΣΧΑ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ   Αικατερίνη Γαία      

# data[].attributes.body
Στις Σέρρες, τη Μεγάλη Παρασκευή, κατά την περιφορά του Επιταφίου αναβιώνει στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, το έθιμο «Αδώνια» Σύμφωνα με το τελετουργικό του εθίμου, όταν ο Επιτάφιος πλησιάζει, κάθε νοικοκυρά τοποθετεί στο κατώφλι του σπιτιού της ένα τραπεζάκι, πάνω στο οποίο έχει τοποθετήσει θυμίαμα και την εικόνα του Εσταυρωμένου, πλαισιωμένη από πασχαλιές και άλλα άνθη. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.body
favorite
1
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
Τα Βαγιά ΠΑ
Τα Βαγιά ΠΑ
favorite
1
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
γεια κυρια
favorite
1
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
λαγουδι
λαγουδι
favorite
1
1 σχόλιο
Avatar του/της
Ανώνυμος λιγότερο από ένα λεπτό
Hello
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
Πάσχα στην Κεντρική Μακεδονία
Πάσχα στην Κεντρική Μακεδονία
Στη Νέα Μεσημβρία Θεσσαλονίκης, τη Μεγάλη Παρασκευή, οι δύο Επιτάφιοι των ενοριών, μετά την περιφορά τους στους δρόμους, συναντώνται λίγο μετά τις 9 το βράδυ στα νεκροταφεία. Εκεί, οι κάτοικοι ανάβουν κεριά στα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή και «η νύχτα γίνεται μέρα» από το φως των κεριών. Αικατερίνη Γαία
favorite
3
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
η κυρια μελαχροινη ειναι η καλυτερη
η κυρια μελαχροινη ειναι η καλυτερη
favorite
4
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
Ο Λάζαρος Παύλος
Ο Λάζαρος  Παύλος
Το ‘Λαζαροσάββατο’, το Σάββατο πριν από τη Μεγάλη Βδομάδα ο λαός γιορτάζει την ‘΄Εγερση’ του φίλου του Χριστού.

Σε πολλά μέρη της χώρας μας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λαζάρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα και για να υποδηλώσουν την ανάσταση της φύσης, έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου.
Την παραμονή της γιορτής  την ‘πρώτη Λαμπρή’, τα παιδιά κρατώντας το ‘Λάζαρο’, έκαναν τους αγερμούς τους.* Γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα ‘λαζαρικά’, για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού και να πουν τα παινέματα στους νοικοκυραίους. Στην ΄Ηπειρο π.χ. χτύπαγαν και μεγαλοκούδουνα.
Στη Στερεά Ελλάδα, Μακεδονία και τη Θράκη τραγουδούν μόνο κορίτσια. Το έθιμο αυτό συναντιέται σ’ όλη την Ελλάδα με παραλλαγές.

favorite
5
Το avatar σας
Πρόσθεσε σχόλιο
Η κυρία Σαρακοστή Παύλος
Η κυρία Σαρακοστή

# data[].attributes.headline
μου κωλοισαι τω μεικρωφονω

# data[].attributes.subject
μου κωλοισαι τω μεικρωφονω

# data[].attributes.headline
Τα Βαγιά Παύλος

# data[].attributes.subject
Τα Βαγιά Παύλος

# data[].attributes.body
Την Κυριακή των Βαΐων, σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, από φοίνικες ή από άλλα νικητήρια φυτά π.χ. δάφνη, ιτιά μυρτιά και ελιά.

Μετά τη λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς. Η εκκλησία μας το έθιμο αυτό το καθιέρωσε από τον

9ο αιώνα.

# data[].attributes.headline
Πάσχα στην Κεντρική Μακεδονία      Αικατερίνη Γαία               

# data[].attributes.subject
Πάσχα στην Κεντρική Μακεδονία      Αικατερίνη Γαία               

# data[].attributes.body
Στη Νέα Μεσημβρία Θεσσαλονίκης, τη Μεγάλη Παρασκευή, οι δύο Επιτάφιοι των ενοριών, μετά την περιφορά τους στους δρόμους, συναντώνται λίγο μετά τις 9 το βράδυ στα νεκροταφεία. Εκεί, οι κάτοικοι ανάβουν κεριά στα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή και «η νύχτα γίνεται μέρα» από το φως των κεριών. Αικατερίνη Γαία

# data[].attributes.headline
η κυρια μελαχροινη ειναι η καλυτερη

# data[].attributes.subject
η κυρια μελαχροινη ειναι η καλυτερη

# data[].attributes.body
Το ‘Λαζαροσάββατο’, το Σάββατο πριν από τη Μεγάλη Βδομάδα ο λαός γιορτάζει την ‘΄Εγερση’ του φίλου του Χριστού.

Σε πολλά μέρη της χώρας μας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λαζάρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα και για να υποδηλώσουν την ανάσταση της φύσης, έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου.

Την παραμονή της γιορτής  την ‘πρώτη Λαμπρή’, τα παιδιά κρατώντας το ‘Λάζαρο’, έκαναν τους αγερμούς τους.* Γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα ‘λαζαρικά’, για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού και να πουν τα παινέματα στους νοικοκυραίους. Στην ΄Ηπειρο π.χ. χτύπαγαν και μεγαλοκούδουνα.

Στη Στερεά Ελλάδα, Μακεδονία και τη Θράκη τραγουδούν μόνο κορίτσια. Το έθιμο αυτό συναντιέται σ’ όλη την Ελλάδα με παραλλαγές.

# data[].attributes.headline
Η κυρία Σαρακοστή Παύλος

# data[].attributes.subject
Η κυρία Σαρακοστή Παύλος

# data[].attributes.body
Σαράντα μέρες κράταγε η νηστεία πριν το Πάσχα. Τόσες νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο. Τις  τρεις πρώτες μέρες μερικές γυναίκες δεν έβαζαν στο στόμα τους τίποτε. Η ‘κυρά Σαρακοστή’ ήταν το ημερολόγιό τους. Την παρίσταναν ως καλογριά. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα, δεν της έβαζαν στόμα γιατί συνέχεια νήστευε και τα χέρια της ήταν σταυρωμένα γιατί όλο προσευχόταν. Είχε 7 πόδια, τις 7 βδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν και ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μ. Σάββατο.