# data[].attributes.body
waarom??

# data[].attributes.headline
Frans lol 39 landen doen hier aan meeJe kan het volgen via internetHet bestaat sinds 24 mei 1956 Bestaat uit zingen liedjesdit jaar in rotterdam65e keerin 2020 ging het niet door vanwege corona

# data[].attributes.subject
Frans lol 39 landen doen hier aan meeJe kan het volgen via internetHet bestaat sinds 24 mei 1956 Bestaat uit zingen liedjesdit jaar in rotterdam65e keerin 2020 ging het niet door vanwege corona

# data[].attributes.body
Genre | muziek
Presentatie | verschilt per jaar
Land | leden van de EBU
Taal | Engels en Frans
Uitzendingen
Start | 1956
Afleveringen | 64
Netwerk of omroep | televisie
radio
internet

Website
Portaal     | Eurovisiesongfestival

De lidstaten van de EBU

Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015

# data[].attributes.headline
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen.

# data[].attributes.subject
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen.

# data[].attributes.body
Het Eurovisiesongfestival 2021 is de geplande 65e editie van het Eurovisiesongfestival. Voor de editie van 2020 werd Nederland aangewezen als gastland nadat Duncan Laurence het festival van 2019 won met het nummer Arcade. Deze editie werd afgelast vanwege de COVID-19-pandemie. Wikipedia

Datum: di 18 mei 2021 – za 22 mei 2021

Locatie: Rotterdam Ahoy, Rotterdam Source

Aantal kandidaten: 39

Presentatoren: Chantal Janzen, Edsilia Rombley, Jan Smit, Nikkie de Jager

# data[].attributes.headline
het bestaat al sinds 24 mei 1956 en het gebeurd ieder jaar

# data[].attributes.subject
het bestaat al sinds 24 mei 1956 en het gebeurd ieder jaar

# data[].attributes.headline
Avatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutmore_vertAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutmore_vertHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Avatar van Naomi DoumaNaomi Doumaminder dan een minuutHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU. more_verthet eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijdAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuuthet eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd more_vertHet eurovisiesongfestivalAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutHet eurovisiesongfestivalHet is een groot liedjesfeest waarmee er 39 landen aan meedoen waarbij 26 uiteindelijk in de finale more_verthiAvatar van anonieme gebruikerAnoniemeen minuuthiHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. more_vert2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Avatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minuten2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.more_vertEurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre muziekPresentatie verschilt per jaarLand leden van de EBUTaal Engels en FransUitzendingenStart 1956Afleveringen 64Netwerk of omroep televisieradiointernetWebsitePortaal Portaalicoon EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1 Openingsmuziek2 Grote Vijf3 Geschiedenis3.1 Het eerste festival: 19563.2 1957-19593.3 1960-19693.4 1970-19793.5 1980-19893.6 1990-19993.7 2000-20093.8 2010-20214 Regels4.1 Aantal liedjes4.2 Uitvoerende(n)4.3 Landen die mogen deelnemen4.3.1 Huidige deelnemers4.3.2 Voormalige deelnemers4.3.3 Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4 Nog nooit deelgenomen5 Jury5.1 Een internationaal proces5.2 Landnamen5.3 Nul punten6 Organisatie7 Prijzen8 Winnaars9 Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10 Deelnemende landen11 Edities12 Statistieken13 Officiële discografie13.1 Cd's13.2 Dvd's14 Belgische inzendingen15 Nederlandse inzendingen15.1 Nationaal Songfestival16 Afgeleide festivals16.1 Junior Eurovisiesongfestival16.2 Nederlandse festivals16.3 Eurovisiesongfestival Azië16.4 Eurovision in Concert16.5 AI Songfestival16.6 American Song Contest17 Zie ook18 Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats Land Overwinningen Organisaties1 Vlag van Ierland Ierland 7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996) 72 Vlag van Zweden Zweden 6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015) 63 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977) 3Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983) 4Vlag van Nederland Nederland 5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019) 4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997) 87 Vlag van Israël Israël 4 (1978, 1979, 1998, 2018) 38 Vlag van Denemarken Denemarken 3 (1963, 2000, 2013) 3Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 (1985, 1995, 2009) 310 Vlag van Duitsland Duitsland 2 (1982, 2010) 3Vlag van Italië Italië 2 (1964, 1990) 2Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 (2004, 2016) 2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 (1966, 2014) 2Vlag van Spanje Spanje 2 (1968, 1969) 1Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 (1956, 1988) 216 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 (2011) 1Vlag van België België 1 (1986) 1Vlag van Estland Estland 1 (2001) 1Vlag van Finland Finland 1 (2006) 1Vlag van Griekenland Griekenland 1 (2005) 1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 (1989) 1Vlag van Letland Letland 1 (2002) 1Vlag van Monaco Monaco 1 (1971) 0Vlag van Portugal Portugal 1 (2017) 1Vlag van Rusland Rusland 1 (2008) 1Vlag van Servië Servië 1 (2007) 1Vlag van Turkije Turkije 1 (2003) 1Deelnemende landen195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202.6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 1Vlag van Albanië Albanië Vlag van Andorra Andorra Vlag van Armenië Armenië Vlag van Australië Australië Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Vlag van België België Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Vlag van Bulgarije Bulgarije Vlag van Cyprus Cyprus Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Estland Estland Vlag van Finland Finland Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Georgië Georgië Vlag van Griekenland Griekenland Vlag van Hongarije Hongarije Vlag van Ierland Ierland Vlag van IJsland IJsland Vlag van Israël Israël Vlag van Italië Italië Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Vlag van Kroatië Kroatië Vlag van Letland Letland Vlag van Litouwen Litouwen Vlag van Luxemburg Luxemburg Vlag van Malta Malta Vlag van Marokko Marokko Vlag van Moldavië Moldavië Vlag van Monaco Monaco Vlag van Montenegro Montenegro Vlag van Nederland Nederland Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Vlag van Noorwegen Noorwegen Vlag van Oekraïne Oekraïne Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vlag van Polen Polen Vlag van Portugal Portugal Vlag van Roemenië Roemenië Vlag van Rusland Rusland Vlag van San Marino San Marino Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro Vlag van Servië Servië Vlag van Slovenië Slovenië Vlag van Slowakije Slowakije Vlag van Spanje Spanje Vlag van Tsjechië Tsjechië Vlag van Turkije Turkije Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Vlag van Zweden Zweden Vlag van Zwitserland Zwitserland EditiesJaar Winnend land Artiest Lied Taal Landen Finale Plaats1956 Vlag van Zwitserland Zwitserland Lys Assia Refrain Frans 7 24 mei 1956 Vlag van Zwitserland Lugano1957 Vlag van Nederland Nederland Corry Brokken Net als toen Nederlands 10 3 maart 1957 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958 Vlag van Frankrijk Frankrijk André Claveau Dors, mon amour Frans 10 12 maart 1958 Vlag van Nederland Hilversum1959 Vlag van Nederland Nederland Teddy Scholten 'n Beetje Nederlands 11 11 maart 1959 Vlag van Frankrijk Cannes1960 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jacqueline Boyer Tom Pillibi Frans 13 29 maart 1960 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961 Vlag van Luxemburg Luxemburg Jean-Claude Pascal Nous les amoureux Frans 16 18 maart 1961 Vlag van Frankrijk Cannes1962 Vlag van Frankrijk Frankrijk Isabelle Aubret Un premier amour Frans 16 18 maart 1962 Vlag van Luxemburg Luxemburg1963 Vlag van Denemarken Denemarken Grethe & Jørgen Ingmann Dansevise Deens 16 23 maart 1963 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964 Vlag van Italië Italië Gigliola Cinquetti Non ho l'età Italiaans 16 21 maart 1964 Vlag van Denemarken Kopenhagen1965 Vlag van Luxemburg Luxemburg France Gall Poupée de cire, poupée de son Frans 18 20 maart 1965 Vlag van Italië Napels1966 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Udo Jürgens Merci chérie Duits 18 5 maart 1966 Vlag van Luxemburg Luxemburg1967 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Sandie Shaw Puppet on a string Engels 17 8 april 1967 Vlag van Oostenrijk Wenen1968 Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Massiel La la la Spaans 17 6 april 1968 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969 Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang FransNederlandsSpaansEngels 16 29 maart 1969 Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970 Vlag van Ierland Ierland Dana All kinds of everything Engels 12 21 maart 1970 Vlag van Nederland Amsterdam1971 Vlag van Monaco Monaco Séverine Un banc, un arbre, une rue Frans 18 3 april 1971 Vlag van Ierland Dublin1972 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vicky Leandros Après toi Frans 18 25 maart 1972 Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg Anne-Marie David Tu te reconnaîtras Frans 17 7 april 1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg1974 Vlag van Zweden Zweden ABBA Waterloo Engels 17 6 april 1974 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975 Vlag van Nederland Nederland Teach-In Ding-a-dong Engels 19 22 maart 1975 Vlag van Zweden Stockholm1976 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Brotherhood of Man Save your kisses for me Engels 18 3 april 1976 Vlag van Nederland Den Haag1977 Vlag van Frankrijk Frankrijk Marie Myriam L'oiseau et l'enfant Frans 18 7 mei 1977 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978 Vlag van Israël Israël Izhar Cohen & The Alphabeta A-ba-ni-bi Hebreeuws 20 22 april 1978 Vlag van Frankrijk Parijs1979 Vlag van Israël Israël Gali Atari & Milk & Honey Hallelujah Hebreeuws 19 31 maart 1979 Vlag van Israël Jeruzalem1980 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan What's another year Engels 19 19 april 1980 Vlag van Nederland Den Haag1981 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Bucks Fizz Making your mind up Engels 20 4 april 1981 Vlag van Ierland Dublin1982 Vlag van Duitsland Duitsland Nicole Ein bißchen Frieden Duits 18 24 april 1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983 Vlag van Luxemburg Luxemburg Corinne Hermès Si la vie est cadeau Frans 20 23 april 1983 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984 Vlag van Zweden Zweden Herreys Diggi-loo diggi-ley Zweeds 19 5 mei 1984 Vlag van Luxemburg Luxemburg1985 Vlag van Noorwegen Noorwegen Bobbysocks La det swinge Noors 19 4 mei 1985 Vlag van Zweden Göteborg1986 Vlag van België België Sandra Kim J'aime la vie Frans 20 3 mei 1986 Vlag van Noorwegen Bergen1987 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan Hold me now Engels 22 9 mei 1987 Vlag van België Brussel1988 Vlag van Zwitserland Zwitserland Céline Dion Ne partez pas sans moi Frans 21 30 april 1988 Vlag van Ierland Dublin1989 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Riva Rock me Servo-Kroatisch 22 6 mei 1989 Vlag van Zwitserland Lausanne1990 Vlag van Italië Italië Toto Cutugno Insieme:1992 Italiaans 22 5 mei 1990 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991 Vlag van Zweden Zweden Carola Fångad av en stormvind Zweeds 22 4 mei 1991 Vlag van Italië Rome1992 Vlag van Ierland Ierland Linda Martin Why me? Engels 23 9 mei 1992 Vlag van Zweden Malmö1993 Vlag van Ierland Ierland Niamh Kavanagh In your eyes Engels 25 15 mei 1993 Vlag van Ierland Millstreet1994 Vlag van Ierland Ierland Paul Harrington & Charlie McGettigan Rock 'n' roll kids Engels 25 30 april 1994 Vlag van Ierland Dublin1995 Vlag van Noorwegen Noorwegen Secret Garden Nocturne Noors 23 13 mei 1995 Vlag van Ierland Dublin1996 Vlag van Ierland Ierland Eimear Quinn The voice Engels 23 18 mei 1996 Vlag van Noorwegen Oslo1997 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Katrina & the Waves Love shine a light Engels 25 3 mei 1997 Vlag van Ierland Dublin1998 Vlag van Israël Israël Dana International Diva Hebreeuws 25 9 mei 1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999 Vlag van Zweden Zweden Charlotte Nilsson Take me to your heaven Engels 23 29 mei 1999 Vlag van Israël Jeruzalem2000 Vlag van Denemarken Denemarken Olsen Brothers Fly on the wings of love Engels 24 13 mei 2000 Vlag van Zweden Stockholm2001 Vlag van Estland Estland Tanel Padar & Dave Benton & 2XL Everybody Engels 23 12 mei 2001 Vlag van Denemarken Kopenhagen2002 Vlag van Letland Letland Marie N I wanna Engels 24 25 mei 2002 Vlag van Estland Tallinn2003 Vlag van Turkije Turkije Sertab Erener Everyway that I can Engels 26 24 mei 2003 Vlag van Letland Riga2004 Vlag van Oekraïne Oekraïne Ruslana Wild dances EngelsOekraïens 36 15 mei 2004 Vlag van Turkije Istanboel2005 Vlag van Griekenland Griekenland Elena Paparizou My number one Engels 39 21 mei 2005 Vlag van Oekraïne Kiev2006 Vlag van Finland Finland Lordi Hard rock hallelujah Engels 37 20 mei 2006 Vlag van Griekenland Athene2007 Vlag van Servië Servië Marija Šerifović Molitva Servisch 42 12 mei 2007 Vlag van Finland Helsinki2008 Vlag van Rusland Rusland Dima Bilan Believe Engels 43 24 mei 2008 Vlag van Servië Belgrado2009 Vlag van Noorwegen Noorwegen Alexander Rybak Fairytale Engels 42 16 mei 2009 Vlag van Rusland Moskou2010 Vlag van Duitsland Duitsland Lena Satellite Engels 39 29 mei 2010 Vlag van Noorwegen Oslo2011 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Ell & Nikki Running scared Engels 43 14 mei 2011 Vlag van Duitsland Düsseldorf2012 Vlag van Zweden Zweden Loreen Euphoria Engels 42 26 mei 2012 Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013 Vlag van Denemarken Denemarken Emmelie de Forest Only teardrops Engels 39 18 mei 2013 Vlag van Zweden Malmö2014 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Conchita Wurst Rise like a phoenix Engels 37 10 mei 2014 Vlag van Denemarken Kopenhagen2015 Vlag van Zweden Zweden Måns Zelmerlöw Heroes Engels 40 23 mei 2015 Vlag van Oostenrijk Wenen2016 Vlag van Oekraïne Oekraïne Jamala 1944 EngelsKrim-Tataars 42 14 mei 2016 Vlag van Zweden Stockholm2017 Vlag van Portugal Portugal Salvador Sobral Amar pelos dois Portugees 42 13 mei 2017 Vlag van Oekraïne Kiev2018 Vlag van Israël Israël Netta Barzilai Toy Engels 43 12 mei 2018 Vlag van Portugal Lissabon2019 Vlag van Nederland Nederland Duncan Laurence Arcade Engels 41 18 mei 2019 Vlag van Israël Tel Aviv2020 Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021 39 22 mei 2021 Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr. Land 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e Totaal1 Vlag van Ierland Ierland 7 4 1 3 3 3 2 2 2 4 312 Vlag van Zweden Zweden 6 1 6 2 10 1 4 4 2 5 413 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 15 3 5 1 2 5 1 1 3 414 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 4 7 7 2 1 2 5 - 3 365 Vlag van Nederland Nederland 5 1 1 2 2 2 3 1 6 2 256 Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 - 2 5 1 1 1 1 2 2 207 Vlag van Israël Israël 4 2 1 2 2 2 3 2 2 - 208 Vlag van Denemarken Denemarken 3 1 3 2 5 2 1 3 3 2 259 Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 1 1 3 3 2 2 4 3 2 2410 Vlag van Duitsland Duitsland 2 4 5 4 2 3 2 8 3 2 3511 Vlag van Spanje Spanje 2 4 1 2 1 4 2 1 4 7 2812 Vlag van Italië Italië 2 3 5 2 5 5 4 2 3 1 3213 Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 3 3 6 2 3 - 5 1 2 2714 Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 2 1 1 - 1 1 - - 1 915 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 - 1 1 4 2 2 2 3 5 2216 Vlag van Rusland Rusland 1 4 4 - 1 - 1 - 1 1 1317 Vlag van België België 1 2 - 4 2 4 4 3 1 3 2418 Vlag van Monaco Monaco 1 1 3 3 2 1 1 2 1 1 1619 Vlag van Turkije Turkije 1 1 1 3 - - 2 - 1 1 1020 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 1 1 1 1 - - 2 - - 721 Vlag van Griekenland Griekenland 1 - 3 - 2 1 3 4 3 1 1822 Vlag van Estland Estland 1 - 1 1 1 3 1 2 - - 1023 Vlag van Letland Letland 1 - 1 - 1 1 - - - - 424 Vlag van Servië Servië 1 - 1 - - 1 - - - 1 425 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 - - 3 - 1 3 2 1 - 1126 Vlag van Finland Finland 1 - - - - 1 4 1 1 4 1227 Vlag van Portugal Portugal 1 - - - - 1 2 2 2 2 1028 Vlag van Malta Malta - 2 2 - 1 1 - 3 2 2 1329 Vlag van IJsland IJsland - 2 - 1 - - 1 1 - 1 630 Vlag van Bulgarije Bulgarije - 1 - 1 1 - - - - - 331 Vlag van Cyprus Cyprus - 1 - - 3 2 1 - 3 - 1032 Vlag van Australië Australië - 1 - - 1 - - - 2 - 433 Vlag van Polen Polen - 1 - - - - 1 1 - - 334 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro - 1 - - - - 1 - - - 235 Vlag van Roemenië Roemenië - - 2 1 - - 1 - 1 1 636 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina - - 1 - - 1 1 - 2 1 737 Vlag van Moldavië Moldavië - - 1 - - 1 - - - 2 438 Vlag van Kroatië Kroatië - - - 2 1 1 - - 1 1 639 Vlag van Armenië Armenië - - - 2 - - 2 2 - 1 640 Vlag van Hongarije Hongarije - - - 1 1 - - 1 1 1 541 Vlag van Albanië Albanië - - - - 1 - 1 - - - 242 Vlag van Litouwen Litouwen - - - - - 1 - - 1 - 243 Vlag van Tsjechië Tsjechië - - - - - 1 - - - - 143 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland - - - - - 1 - - - - 145 Vlag van Slovenië Slovenië - - - - - - 2 - - 1 346 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië - - - - - - 1 - - - 147 Vlag van Georgië Georgië - - - - - - - - 2 - 248 Vlag van Andorra Andorra - - - - - - - - - - 048 Vlag van Marokko Marokko - - - - - - - - - - 048 Vlag van Montenegro Montenegro - - - - - - - - - - 048 Vlag van San Marino San Marino - - - - - - - - - - 048 Vlag van Slowakije Slowakije - - - - - - - - - - 0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief: Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief: Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt: Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig: Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige: Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven: België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.Avatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minutenEurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.more_verteurovisiesongvestiAvatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minuteneurovisiesongvestimore_vertEuropaAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutE

# data[].attributes.subject
Avatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutmore_vertAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutmore_vertHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Avatar van Naomi DoumaNaomi Doumaminder dan een minuutHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU. more_verthet eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijdAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuuthet eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd more_vertHet eurovisiesongfestivalAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutHet eurovisiesongfestivalHet is een groot liedjesfeest waarmee er 39 landen aan meedoen waarbij 26 uiteindelijk in de finale more_verthiAvatar van anonieme gebruikerAnoniemeen minuuthiHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. more_vert2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Avatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minuten2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.more_vertEurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre muziekPresentatie verschilt per jaarLand leden van de EBUTaal Engels en FransUitzendingenStart 1956Afleveringen 64Netwerk of omroep televisieradiointernetWebsitePortaal Portaalicoon EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1 Openingsmuziek2 Grote Vijf3 Geschiedenis3.1 Het eerste festival: 19563.2 1957-19593.3 1960-19693.4 1970-19793.5 1980-19893.6 1990-19993.7 2000-20093.8 2010-20214 Regels4.1 Aantal liedjes4.2 Uitvoerende(n)4.3 Landen die mogen deelnemen4.3.1 Huidige deelnemers4.3.2 Voormalige deelnemers4.3.3 Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4 Nog nooit deelgenomen5 Jury5.1 Een internationaal proces5.2 Landnamen5.3 Nul punten6 Organisatie7 Prijzen8 Winnaars9 Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10 Deelnemende landen11 Edities12 Statistieken13 Officiële discografie13.1 Cd's13.2 Dvd's14 Belgische inzendingen15 Nederlandse inzendingen15.1 Nationaal Songfestival16 Afgeleide festivals16.1 Junior Eurovisiesongfestival16.2 Nederlandse festivals16.3 Eurovisiesongfestival Azië16.4 Eurovision in Concert16.5 AI Songfestival16.6 American Song Contest17 Zie ook18 Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats Land Overwinningen Organisaties1 Vlag van Ierland Ierland 7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996) 72 Vlag van Zweden Zweden 6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015) 63 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977) 3Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983) 4Vlag van Nederland Nederland 5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019) 4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997) 87 Vlag van Israël Israël 4 (1978, 1979, 1998, 2018) 38 Vlag van Denemarken Denemarken 3 (1963, 2000, 2013) 3Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 (1985, 1995, 2009) 310 Vlag van Duitsland Duitsland 2 (1982, 2010) 3Vlag van Italië Italië 2 (1964, 1990) 2Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 (2004, 2016) 2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 (1966, 2014) 2Vlag van Spanje Spanje 2 (1968, 1969) 1Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 (1956, 1988) 216 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 (2011) 1Vlag van België België 1 (1986) 1Vlag van Estland Estland 1 (2001) 1Vlag van Finland Finland 1 (2006) 1Vlag van Griekenland Griekenland 1 (2005) 1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 (1989) 1Vlag van Letland Letland 1 (2002) 1Vlag van Monaco Monaco 1 (1971) 0Vlag van Portugal Portugal 1 (2017) 1Vlag van Rusland Rusland 1 (2008) 1Vlag van Servië Servië 1 (2007) 1Vlag van Turkije Turkije 1 (2003) 1Deelnemende landen195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202.6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 1Vlag van Albanië Albanië Vlag van Andorra Andorra Vlag van Armenië Armenië Vlag van Australië Australië Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Vlag van België België Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Vlag van Bulgarije Bulgarije Vlag van Cyprus Cyprus Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Estland Estland Vlag van Finland Finland Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Georgië Georgië Vlag van Griekenland Griekenland Vlag van Hongarije Hongarije Vlag van Ierland Ierland Vlag van IJsland IJsland Vlag van Israël Israël Vlag van Italië Italië Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Vlag van Kroatië Kroatië Vlag van Letland Letland Vlag van Litouwen Litouwen Vlag van Luxemburg Luxemburg Vlag van Malta Malta Vlag van Marokko Marokko Vlag van Moldavië Moldavië Vlag van Monaco Monaco Vlag van Montenegro Montenegro Vlag van Nederland Nederland Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Vlag van Noorwegen Noorwegen Vlag van Oekraïne Oekraïne Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vlag van Polen Polen Vlag van Portugal Portugal Vlag van Roemenië Roemenië Vlag van Rusland Rusland Vlag van San Marino San Marino Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro Vlag van Servië Servië Vlag van Slovenië Slovenië Vlag van Slowakije Slowakije Vlag van Spanje Spanje Vlag van Tsjechië Tsjechië Vlag van Turkije Turkije Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Vlag van Zweden Zweden Vlag van Zwitserland Zwitserland EditiesJaar Winnend land Artiest Lied Taal Landen Finale Plaats1956 Vlag van Zwitserland Zwitserland Lys Assia Refrain Frans 7 24 mei 1956 Vlag van Zwitserland Lugano1957 Vlag van Nederland Nederland Corry Brokken Net als toen Nederlands 10 3 maart 1957 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958 Vlag van Frankrijk Frankrijk André Claveau Dors, mon amour Frans 10 12 maart 1958 Vlag van Nederland Hilversum1959 Vlag van Nederland Nederland Teddy Scholten 'n Beetje Nederlands 11 11 maart 1959 Vlag van Frankrijk Cannes1960 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jacqueline Boyer Tom Pillibi Frans 13 29 maart 1960 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961 Vlag van Luxemburg Luxemburg Jean-Claude Pascal Nous les amoureux Frans 16 18 maart 1961 Vlag van Frankrijk Cannes1962 Vlag van Frankrijk Frankrijk Isabelle Aubret Un premier amour Frans 16 18 maart 1962 Vlag van Luxemburg Luxemburg1963 Vlag van Denemarken Denemarken Grethe & Jørgen Ingmann Dansevise Deens 16 23 maart 1963 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964 Vlag van Italië Italië Gigliola Cinquetti Non ho l'età Italiaans 16 21 maart 1964 Vlag van Denemarken Kopenhagen1965 Vlag van Luxemburg Luxemburg France Gall Poupée de cire, poupée de son Frans 18 20 maart 1965 Vlag van Italië Napels1966 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Udo Jürgens Merci chérie Duits 18 5 maart 1966 Vlag van Luxemburg Luxemburg1967 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Sandie Shaw Puppet on a string Engels 17 8 april 1967 Vlag van Oostenrijk Wenen1968 Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Massiel La la la Spaans 17 6 april 1968 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969 Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang FransNederlandsSpaansEngels 16 29 maart 1969 Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970 Vlag van Ierland Ierland Dana All kinds of everything Engels 12 21 maart 1970 Vlag van Nederland Amsterdam1971 Vlag van Monaco Monaco Séverine Un banc, un arbre, une rue Frans 18 3 april 1971 Vlag van Ierland Dublin1972 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vicky Leandros Après toi Frans 18 25 maart 1972 Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg Anne-Marie David Tu te reconnaîtras Frans 17 7 april 1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg1974 Vlag van Zweden Zweden ABBA Waterloo Engels 17 6 april 1974 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975 Vlag van Nederland Nederland Teach-In Ding-a-dong Engels 19 22 maart 1975 Vlag van Zweden Stockholm1976 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Brotherhood of Man Save your kisses for me Engels 18 3 april 1976 Vlag van Nederland Den Haag1977 Vlag van Frankrijk Frankrijk Marie Myriam L'oiseau et l'enfant Frans 18 7 mei 1977 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978 Vlag van Israël Israël Izhar Cohen & The Alphabeta A-ba-ni-bi Hebreeuws 20 22 april 1978 Vlag van Frankrijk Parijs1979 Vlag van Israël Israël Gali Atari & Milk & Honey Hallelujah Hebreeuws 19 31 maart 1979 Vlag van Israël Jeruzalem1980 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan What's another year Engels 19 19 april 1980 Vlag van Nederland Den Haag1981 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Bucks Fizz Making your mind up Engels 20 4 april 1981 Vlag van Ierland Dublin1982 Vlag van Duitsland Duitsland Nicole Ein bißchen Frieden Duits 18 24 april 1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983 Vlag van Luxemburg Luxemburg Corinne Hermès Si la vie est cadeau Frans 20 23 april 1983 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984 Vlag van Zweden Zweden Herreys Diggi-loo diggi-ley Zweeds 19 5 mei 1984 Vlag van Luxemburg Luxemburg1985 Vlag van Noorwegen Noorwegen Bobbysocks La det swinge Noors 19 4 mei 1985 Vlag van Zweden Göteborg1986 Vlag van België België Sandra Kim J'aime la vie Frans 20 3 mei 1986 Vlag van Noorwegen Bergen1987 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan Hold me now Engels 22 9 mei 1987 Vlag van België Brussel1988 Vlag van Zwitserland Zwitserland Céline Dion Ne partez pas sans moi Frans 21 30 april 1988 Vlag van Ierland Dublin1989 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Riva Rock me Servo-Kroatisch 22 6 mei 1989 Vlag van Zwitserland Lausanne1990 Vlag van Italië Italië Toto Cutugno Insieme:1992 Italiaans 22 5 mei 1990 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991 Vlag van Zweden Zweden Carola Fångad av en stormvind Zweeds 22 4 mei 1991 Vlag van Italië Rome1992 Vlag van Ierland Ierland Linda Martin Why me? Engels 23 9 mei 1992 Vlag van Zweden Malmö1993 Vlag van Ierland Ierland Niamh Kavanagh In your eyes Engels 25 15 mei 1993 Vlag van Ierland Millstreet1994 Vlag van Ierland Ierland Paul Harrington & Charlie McGettigan Rock 'n' roll kids Engels 25 30 april 1994 Vlag van Ierland Dublin1995 Vlag van Noorwegen Noorwegen Secret Garden Nocturne Noors 23 13 mei 1995 Vlag van Ierland Dublin1996 Vlag van Ierland Ierland Eimear Quinn The voice Engels 23 18 mei 1996 Vlag van Noorwegen Oslo1997 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Katrina & the Waves Love shine a light Engels 25 3 mei 1997 Vlag van Ierland Dublin1998 Vlag van Israël Israël Dana International Diva Hebreeuws 25 9 mei 1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999 Vlag van Zweden Zweden Charlotte Nilsson Take me to your heaven Engels 23 29 mei 1999 Vlag van Israël Jeruzalem2000 Vlag van Denemarken Denemarken Olsen Brothers Fly on the wings of love Engels 24 13 mei 2000 Vlag van Zweden Stockholm2001 Vlag van Estland Estland Tanel Padar & Dave Benton & 2XL Everybody Engels 23 12 mei 2001 Vlag van Denemarken Kopenhagen2002 Vlag van Letland Letland Marie N I wanna Engels 24 25 mei 2002 Vlag van Estland Tallinn2003 Vlag van Turkije Turkije Sertab Erener Everyway that I can Engels 26 24 mei 2003 Vlag van Letland Riga2004 Vlag van Oekraïne Oekraïne Ruslana Wild dances EngelsOekraïens 36 15 mei 2004 Vlag van Turkije Istanboel2005 Vlag van Griekenland Griekenland Elena Paparizou My number one Engels 39 21 mei 2005 Vlag van Oekraïne Kiev2006 Vlag van Finland Finland Lordi Hard rock hallelujah Engels 37 20 mei 2006 Vlag van Griekenland Athene2007 Vlag van Servië Servië Marija Šerifović Molitva Servisch 42 12 mei 2007 Vlag van Finland Helsinki2008 Vlag van Rusland Rusland Dima Bilan Believe Engels 43 24 mei 2008 Vlag van Servië Belgrado2009 Vlag van Noorwegen Noorwegen Alexander Rybak Fairytale Engels 42 16 mei 2009 Vlag van Rusland Moskou2010 Vlag van Duitsland Duitsland Lena Satellite Engels 39 29 mei 2010 Vlag van Noorwegen Oslo2011 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Ell & Nikki Running scared Engels 43 14 mei 2011 Vlag van Duitsland Düsseldorf2012 Vlag van Zweden Zweden Loreen Euphoria Engels 42 26 mei 2012 Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013 Vlag van Denemarken Denemarken Emmelie de Forest Only teardrops Engels 39 18 mei 2013 Vlag van Zweden Malmö2014 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Conchita Wurst Rise like a phoenix Engels 37 10 mei 2014 Vlag van Denemarken Kopenhagen2015 Vlag van Zweden Zweden Måns Zelmerlöw Heroes Engels 40 23 mei 2015 Vlag van Oostenrijk Wenen2016 Vlag van Oekraïne Oekraïne Jamala 1944 EngelsKrim-Tataars 42 14 mei 2016 Vlag van Zweden Stockholm2017 Vlag van Portugal Portugal Salvador Sobral Amar pelos dois Portugees 42 13 mei 2017 Vlag van Oekraïne Kiev2018 Vlag van Israël Israël Netta Barzilai Toy Engels 43 12 mei 2018 Vlag van Portugal Lissabon2019 Vlag van Nederland Nederland Duncan Laurence Arcade Engels 41 18 mei 2019 Vlag van Israël Tel Aviv2020 Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021 39 22 mei 2021 Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr. Land 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e Totaal1 Vlag van Ierland Ierland 7 4 1 3 3 3 2 2 2 4 312 Vlag van Zweden Zweden 6 1 6 2 10 1 4 4 2 5 413 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 15 3 5 1 2 5 1 1 3 414 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 4 7 7 2 1 2 5 - 3 365 Vlag van Nederland Nederland 5 1 1 2 2 2 3 1 6 2 256 Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 - 2 5 1 1 1 1 2 2 207 Vlag van Israël Israël 4 2 1 2 2 2 3 2 2 - 208 Vlag van Denemarken Denemarken 3 1 3 2 5 2 1 3 3 2 259 Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 1 1 3 3 2 2 4 3 2 2410 Vlag van Duitsland Duitsland 2 4 5 4 2 3 2 8 3 2 3511 Vlag van Spanje Spanje 2 4 1 2 1 4 2 1 4 7 2812 Vlag van Italië Italië 2 3 5 2 5 5 4 2 3 1 3213 Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 3 3 6 2 3 - 5 1 2 2714 Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 2 1 1 - 1 1 - - 1 915 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 - 1 1 4 2 2 2 3 5 2216 Vlag van Rusland Rusland 1 4 4 - 1 - 1 - 1 1 1317 Vlag van België België 1 2 - 4 2 4 4 3 1 3 2418 Vlag van Monaco Monaco 1 1 3 3 2 1 1 2 1 1 1619 Vlag van Turkije Turkije 1 1 1 3 - - 2 - 1 1 1020 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 1 1 1 1 - - 2 - - 721 Vlag van Griekenland Griekenland 1 - 3 - 2 1 3 4 3 1 1822 Vlag van Estland Estland 1 - 1 1 1 3 1 2 - - 1023 Vlag van Letland Letland 1 - 1 - 1 1 - - - - 424 Vlag van Servië Servië 1 - 1 - - 1 - - - 1 425 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 - - 3 - 1 3 2 1 - 1126 Vlag van Finland Finland 1 - - - - 1 4 1 1 4 1227 Vlag van Portugal Portugal 1 - - - - 1 2 2 2 2 1028 Vlag van Malta Malta - 2 2 - 1 1 - 3 2 2 1329 Vlag van IJsland IJsland - 2 - 1 - - 1 1 - 1 630 Vlag van Bulgarije Bulgarije - 1 - 1 1 - - - - - 331 Vlag van Cyprus Cyprus - 1 - - 3 2 1 - 3 - 1032 Vlag van Australië Australië - 1 - - 1 - - - 2 - 433 Vlag van Polen Polen - 1 - - - - 1 1 - - 334 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro - 1 - - - - 1 - - - 235 Vlag van Roemenië Roemenië - - 2 1 - - 1 - 1 1 636 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina - - 1 - - 1 1 - 2 1 737 Vlag van Moldavië Moldavië - - 1 - - 1 - - - 2 438 Vlag van Kroatië Kroatië - - - 2 1 1 - - 1 1 639 Vlag van Armenië Armenië - - - 2 - - 2 2 - 1 640 Vlag van Hongarije Hongarije - - - 1 1 - - 1 1 1 541 Vlag van Albanië Albanië - - - - 1 - 1 - - - 242 Vlag van Litouwen Litouwen - - - - - 1 - - 1 - 243 Vlag van Tsjechië Tsjechië - - - - - 1 - - - - 143 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland - - - - - 1 - - - - 145 Vlag van Slovenië Slovenië - - - - - - 2 - - 1 346 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië - - - - - - 1 - - - 147 Vlag van Georgië Georgië - - - - - - - - 2 - 248 Vlag van Andorra Andorra - - - - - - - - - - 048 Vlag van Marokko Marokko - - - - - - - - - - 048 Vlag van Montenegro Montenegro - - - - - - - - - - 048 Vlag van San Marino San Marino - - - - - - - - - - 048 Vlag van Slowakije Slowakije - - - - - - - - - - 0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief: Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief: Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt: Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig: Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige: Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven: België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.Avatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minutenEurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.more_verteurovisiesongvestiAvatar van anonieme gebruikerAnoniem2 minuteneurovisiesongvestimore_vertEuropaAvatar van anonieme gebruikerAnoniemminder dan een minuutE

# data[].attributes.body
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
minder dan een minuut
more_vert
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
minder dan een minuut
more_vert
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.
Avatar van Naomi Douma
Naomi Douma
minder dan een minuut
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU. 
more_vert
het eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
minder dan een minuut
het eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd 
more_vert
Het eurovisiesongfestival
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
minder dan een minuut
Het eurovisiesongfestival
Het is een groot liedjesfeest waarmee er 39 landen aan meedoen waarbij 26 uiteindelijk in de finale 
more_vert
hi
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
een minuut
hi
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. 
more_vert
2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
2 minuten
2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.


more_vert
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre muziekPresentatie verschilt per jaarLand leden van de EBUTaal Engels en FransUitzendingenStart 1956Afleveringen 64Netwerk of omroep televisieradiointernetWebsitePortaal Portaalicoon EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1 Openingsmuziek2 Grote Vijf3 Geschiedenis3.1 Het eerste festival: 19563.2 1957-19593.3 1960-19693.4 1970-19793.5 1980-19893.6 1990-19993.7 2000-20093.8 2010-20214 Regels4.1 Aantal liedjes4.2 Uitvoerende(n)4.3 Landen die mogen deelnemen4.3.1 Huidige deelnemers4.3.2 Voormalige deelnemers4.3.3 Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4 Nog nooit deelgenomen5 Jury5.1 Een internationaal proces5.2 Landnamen5.3 Nul punten6 Organisatie7 Prijzen8 Winnaars9 Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10 Deelnemende landen11 Edities12 Statistieken13 Officiële discografie13.1 Cd's13.2 Dvd's14 Belgische inzendingen15 Nederlandse inzendingen15.1 Nationaal Songfestival16 Afgeleide festivals16.1 Junior Eurovisiesongfestival16.2 Nederlandse festivals16.3 Eurovisiesongfestival Azië16.4 Eurovision in Concert16.5 AI Songfestival16.6 American Song Contest17 Zie ook18 Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats Land Overwinningen Organisaties1 Vlag van Ierland Ierland 7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996) 72 Vlag van Zweden Zweden 6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015) 63 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977) 3Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983) 4Vlag van Nederland Nederland 5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019) 4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997) 87 Vlag van Israël Israël 4 (1978, 1979, 1998, 2018) 38 Vlag van Denemarken Denemarken 3 (1963, 2000, 2013) 3Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 (1985, 1995, 2009) 310 Vlag van Duitsland Duitsland 2 (1982, 2010) 3Vlag van Italië Italië 2 (1964, 1990) 2Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 (2004, 2016) 2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 (1966, 2014) 2Vlag van Spanje Spanje 2 (1968, 1969) 1Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 (1956, 1988) 216 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 (2011) 1Vlag van België België 1 (1986) 1Vlag van Estland Estland 1 (2001) 1Vlag van Finland Finland 1 (2006) 1Vlag van Griekenland Griekenland 1 (2005) 1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 (1989) 1Vlag van Letland Letland 1 (2002) 1Vlag van Monaco Monaco 1 (1971) 0Vlag van Portugal Portugal 1 (2017) 1Vlag van Rusland Rusland 1 (2008) 1Vlag van Servië Servië 1 (2007) 1Vlag van Turkije Turkije 1 (2003) 1Deelnemende landen195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202.6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 1Vlag van Albanië Albanië Vlag van Andorra Andorra Vlag van Armenië Armenië Vlag van Australië Australië Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Vlag van België België Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Vlag van Bulgarije Bulgarije Vlag van Cyprus Cyprus Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Estland Estland Vlag van Finland Finland Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Georgië Georgië Vlag van Griekenland Griekenland Vlag van Hongarije Hongarije Vlag van Ierland Ierland Vlag van IJsland IJsland Vlag van Israël Israël Vlag van Italië Italië Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Vlag van Kroatië Kroatië Vlag van Letland Letland Vlag van Litouwen Litouwen Vlag van Luxemburg Luxemburg Vlag van Malta Malta Vlag van Marokko Marokko Vlag van Moldavië Moldavië Vlag van Monaco Monaco Vlag van Montenegro Montenegro Vlag van Nederland Nederland Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Vlag van Noorwegen Noorwegen Vlag van Oekraïne Oekraïne Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vlag van Polen Polen Vlag van Portugal Portugal Vlag van Roemenië Roemenië Vlag van Rusland Rusland Vlag van San Marino San Marino Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro Vlag van Servië Servië Vlag van Slovenië Slovenië Vlag van Slowakije Slowakije Vlag van Spanje Spanje Vlag van Tsjechië Tsjechië Vlag van Turkije Turkije Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Vlag van Zweden Zweden Vlag van Zwitserland Zwitserland EditiesJaar Winnend land Artiest Lied Taal Landen Finale Plaats1956 Vlag van Zwitserland Zwitserland Lys Assia Refrain Frans 7 24 mei 1956 Vlag van Zwitserland Lugano1957 Vlag van Nederland Nederland Corry Brokken Net als toen Nederlands 10 3 maart 1957 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958 Vlag van Frankrijk Frankrijk André Claveau Dors, mon amour Frans 10 12 maart 1958 Vlag van Nederland Hilversum1959 Vlag van Nederland Nederland Teddy Scholten 'n Beetje Nederlands 11 11 maart 1959 Vlag van Frankrijk Cannes1960 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jacqueline Boyer Tom Pillibi Frans 13 29 maart 1960 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961 Vlag van Luxemburg Luxemburg Jean-Claude Pascal Nous les amoureux Frans 16 18 maart 1961 Vlag van Frankrijk Cannes1962 Vlag van Frankrijk Frankrijk Isabelle Aubret Un premier amour Frans 16 18 maart 1962 Vlag van Luxemburg Luxemburg1963 Vlag van Denemarken Denemarken Grethe & Jørgen Ingmann Dansevise Deens 16 23 maart 1963 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964 Vlag van Italië Italië Gigliola Cinquetti Non ho l'età Italiaans 16 21 maart 1964 Vlag van Denemarken Kopenhagen1965 Vlag van Luxemburg Luxemburg France Gall Poupée de cire, poupée de son Frans 18 20 maart 1965 Vlag van Italië Napels1966 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Udo Jürgens Merci chérie Duits 18 5 maart 1966 Vlag van Luxemburg Luxemburg1967 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Sandie Shaw Puppet on a string Engels 17 8 april 1967 Vlag van Oostenrijk Wenen1968 Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Massiel La la la Spaans 17 6 april 1968 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969 Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang FransNederlandsSpaansEngels 16 29 maart 1969 Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970 Vlag van Ierland Ierland Dana All kinds of everything Engels 12 21 maart 1970 Vlag van Nederland Amsterdam1971 Vlag van Monaco Monaco Séverine Un banc, un arbre, une rue Frans 18 3 april 1971 Vlag van Ierland Dublin1972 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vicky Leandros Après toi Frans 18 25 maart 1972 Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg Anne-Marie David Tu te reconnaîtras Frans 17 7 april 1973 Vlag van Luxemburg Luxemburg1974 Vlag van Zweden Zweden ABBA Waterloo Engels 17 6 april 1974 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975 Vlag van Nederland Nederland Teach-In Ding-a-dong Engels 19 22 maart 1975 Vlag van Zweden Stockholm1976 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Brotherhood of Man Save your kisses for me Engels 18 3 april 1976 Vlag van Nederland Den Haag1977 Vlag van Frankrijk Frankrijk Marie Myriam L'oiseau et l'enfant Frans 18 7 mei 1977 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978 Vlag van Israël Israël Izhar Cohen & The Alphabeta A-ba-ni-bi Hebreeuws 20 22 april 1978 Vlag van Frankrijk Parijs1979 Vlag van Israël Israël Gali Atari & Milk & Honey Hallelujah Hebreeuws 19 31 maart 1979 Vlag van Israël Jeruzalem1980 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan What's another year Engels 19 19 april 1980 Vlag van Nederland Den Haag1981 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Bucks Fizz Making your mind up Engels 20 4 april 1981 Vlag van Ierland Dublin1982 Vlag van Duitsland Duitsland Nicole Ein bißchen Frieden Duits 18 24 april 1982 Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983 Vlag van Luxemburg Luxemburg Corinne Hermès Si la vie est cadeau Frans 20 23 april 1983 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984 Vlag van Zweden Zweden Herreys Diggi-loo diggi-ley Zweeds 19 5 mei 1984 Vlag van Luxemburg Luxemburg1985 Vlag van Noorwegen Noorwegen Bobbysocks La det swinge Noors 19 4 mei 1985 Vlag van Zweden Göteborg1986 Vlag van België België Sandra Kim J'aime la vie Frans 20 3 mei 1986 Vlag van Noorwegen Bergen1987 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan Hold me now Engels 22 9 mei 1987 Vlag van België Brussel1988 Vlag van Zwitserland Zwitserland Céline Dion Ne partez pas sans moi Frans 21 30 april 1988 Vlag van Ierland Dublin1989 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Riva Rock me Servo-Kroatisch 22 6 mei 1989 Vlag van Zwitserland Lausanne1990 Vlag van Italië Italië Toto Cutugno Insieme:1992 Italiaans 22 5 mei 1990 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991 Vlag van Zweden Zweden Carola Fångad av en stormvind Zweeds 22 4 mei 1991 Vlag van Italië Rome1992 Vlag van Ierland Ierland Linda Martin Why me? Engels 23 9 mei 1992 Vlag van Zweden Malmö1993 Vlag van Ierland Ierland Niamh Kavanagh In your eyes Engels 25 15 mei 1993 Vlag van Ierland Millstreet1994 Vlag van Ierland Ierland Paul Harrington & Charlie McGettigan Rock 'n' roll kids Engels 25 30 april 1994 Vlag van Ierland Dublin1995 Vlag van Noorwegen Noorwegen Secret Garden Nocturne Noors 23 13 mei 1995 Vlag van Ierland Dublin1996 Vlag van Ierland Ierland Eimear Quinn The voice Engels 23 18 mei 1996 Vlag van Noorwegen Oslo1997 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Katrina & the Waves Love shine a light Engels 25 3 mei 1997 Vlag van Ierland Dublin1998 Vlag van Israël Israël Dana International Diva Hebreeuws 25 9 mei 1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999 Vlag van Zweden Zweden Charlotte Nilsson Take me to your heaven Engels 23 29 mei 1999 Vlag van Israël Jeruzalem2000 Vlag van Denemarken Denemarken Olsen Brothers Fly on the wings of love Engels 24 13 mei 2000 Vlag van Zweden Stockholm2001 Vlag van Estland Estland Tanel Padar & Dave Benton & 2XL Everybody Engels 23 12 mei 2001 Vlag van Denemarken Kopenhagen2002 Vlag van Letland Letland Marie N I wanna Engels 24 25 mei 2002 Vlag van Estland Tallinn2003 Vlag van Turkije Turkije Sertab Erener Everyway that I can Engels 26 24 mei 2003 Vlag van Letland Riga2004 Vlag van Oekraïne Oekraïne Ruslana Wild dances EngelsOekraïens 36 15 mei 2004 Vlag van Turkije Istanboel2005 Vlag van Griekenland Griekenland Elena Paparizou My number one Engels 39 21 mei 2005 Vlag van Oekraïne Kiev2006 Vlag van Finland Finland Lordi Hard rock hallelujah Engels 37 20 mei 2006 Vlag van Griekenland Athene2007 Vlag van Servië Servië Marija Šerifović Molitva Servisch 42 12 mei 2007 Vlag van Finland Helsinki2008 Vlag van Rusland Rusland Dima Bilan Believe Engels 43 24 mei 2008 Vlag van Servië Belgrado2009 Vlag van Noorwegen Noorwegen Alexander Rybak Fairytale Engels 42 16 mei 2009 Vlag van Rusland Moskou2010 Vlag van Duitsland Duitsland Lena Satellite Engels 39 29 mei 2010 Vlag van Noorwegen Oslo2011 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Ell & Nikki Running scared Engels 43 14 mei 2011 Vlag van Duitsland Düsseldorf2012 Vlag van Zweden Zweden Loreen Euphoria Engels 42 26 mei 2012 Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013 Vlag van Denemarken Denemarken Emmelie de Forest Only teardrops Engels 39 18 mei 2013 Vlag van Zweden Malmö2014 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Conchita Wurst Rise like a phoenix Engels 37 10 mei 2014 Vlag van Denemarken Kopenhagen2015 Vlag van Zweden Zweden Måns Zelmerlöw Heroes Engels 40 23 mei 2015 Vlag van Oostenrijk Wenen2016 Vlag van Oekraïne Oekraïne Jamala 1944 EngelsKrim-Tataars 42 14 mei 2016 Vlag van Zweden Stockholm2017 Vlag van Portugal Portugal Salvador Sobral Amar pelos dois Portugees 42 13 mei 2017 Vlag van Oekraïne Kiev2018 Vlag van Israël Israël Netta Barzilai Toy Engels 43 12 mei 2018 Vlag van Portugal Lissabon2019 Vlag van Nederland Nederland Duncan Laurence Arcade Engels 41 18 mei 2019 Vlag van Israël Tel Aviv2020 Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021 39 22 mei 2021 Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr. Land 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e Totaal1 Vlag van Ierland Ierland 7 4 1 3 3 3 2 2 2 4 312 Vlag van Zweden Zweden 6 1 6 2 10 1 4 4 2 5 413 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 5 15 3 5 1 2 5 1 1 3 414 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 4 7 7 2 1 2 5 - 3 365 Vlag van Nederland Nederland 5 1 1 2 2 2 3 1 6 2 256 Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 - 2 5 1 1 1 1 2 2 207 Vlag van Israël Israël 4 2 1 2 2 2 3 2 2 - 208 Vlag van Denemarken Denemarken 3 1 3 2 5 2 1 3 3 2 259 Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 1 1 3 3 2 2 4 3 2 2410 Vlag van Duitsland Duitsland 2 4 5 4 2 3 2 8 3 2 3511 Vlag van Spanje Spanje 2 4 1 2 1 4 2 1 4 7 2812 Vlag van Italië Italië 2 3 5 2 5 5 4 2 3 1 3213 Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 3 3 6 2 3 - 5 1 2 2714 Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 2 1 1 - 1 1 - - 1 915 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 - 1 1 4 2 2 2 3 5 2216 Vlag van Rusland Rusland 1 4 4 - 1 - 1 - 1 1 1317 Vlag van België België 1 2 - 4 2 4 4 3 1 3 2418 Vlag van Monaco Monaco 1 1 3 3 2 1 1 2 1 1 1619 Vlag van Turkije Turkije 1 1 1 3 - - 2 - 1 1 1020 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 1 1 1 1 1 - - 2 - - 721 Vlag van Griekenland Griekenland 1 - 3 - 2 1 3 4 3 1 1822 Vlag van Estland Estland 1 - 1 1 1 3 1 2 - - 1023 Vlag van Letland Letland 1 - 1 - 1 1 - - - - 424 Vlag van Servië Servië 1 - 1 - - 1 - - - 1 425 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië 1 - - 3 - 1 3 2 1 - 1126 Vlag van Finland Finland 1 - - - - 1 4 1 1 4 1227 Vlag van Portugal Portugal 1 - - - - 1 2 2 2 2 1028 Vlag van Malta Malta - 2 2 - 1 1 - 3 2 2 1329 Vlag van IJsland IJsland - 2 - 1 - - 1 1 - 1 630 Vlag van Bulgarije Bulgarije - 1 - 1 1 - - - - - 331 Vlag van Cyprus Cyprus - 1 - - 3 2 1 - 3 - 1032 Vlag van Australië Australië - 1 - - 1 - - - 2 - 433 Vlag van Polen Polen - 1 - - - - 1 1 - - 334 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro - 1 - - - - 1 - - - 235 Vlag van Roemenië Roemenië - - 2 1 - - 1 - 1 1 636 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina - - 1 - - 1 1 - 2 1 737 Vlag van Moldavië Moldavië - - 1 - - 1 - - - 2 438 Vlag van Kroatië Kroatië - - - 2 1 1 - - 1 1 639 Vlag van Armenië Armenië - - - 2 - - 2 2 - 1 640 Vlag van Hongarije Hongarije - - - 1 1 - - 1 1 1 541 Vlag van Albanië Albanië - - - - 1 - 1 - - - 242 Vlag van Litouwen Litouwen - - - - - 1 - - 1 - 243 Vlag van Tsjechië Tsjechië - - - - - 1 - - - - 143 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland - - - - - 1 - - - - 145 Vlag van Slovenië Slovenië - - - - - - 2 - - 1 346 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië - - - - - - 1 - - - 147 Vlag van Georgië Georgië - - - - - - - - 2 - 248 Vlag van Andorra Andorra - - - - - - - - - - 048 Vlag van Marokko Marokko - - - - - - - - - - 048 Vlag van Montenegro Montenegro - - - - - - - - - - 048 Vlag van San Marino San Marino - - - - - - - - - - 048 Vlag van Slowakije Slowakije - - - - - - - - - - 0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief: Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief: Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt: Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig: Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige: Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven: België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
2 minuten
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.
more_vert
eurovisiesongvesti
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
2 minuten
eurovisiesongvesti
more_vert
Europa
Avatar van anonieme gebruiker
Anoniem
minder dan een minuut
E

# data[].attributes.body
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.

# data[].attributes.headline
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU. 

# data[].attributes.subject
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU. 

# data[].attributes.body
Start | 1956
Afleveringen | 64
Netwerk of omroep | televisie
radio
internet

# data[].attributes.headline
het eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd 

# data[].attributes.subject
het eurovisiesongfestival is een jaarlijks terugkerend liedjes wedstrijd 

# data[].attributes.body
Het is een groot liedjesfeest waarmee er 39 landen aan meedoen waarbij 26 uiteindelijk in de finale komen.
Dit word de 65e keer en dit keer wordt het in Nederland in de stad Rotterdam gehouden, omdat Duncan Laurence met het liedje Arcade had gewonnen. 2 jaar geleden Eigenlijk zou het vorig jaar al gehouden moeten, maar door de covid-19-pandemie ging het niet door

# data[].attributes.body
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen.

# data[].attributes.headline
2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.

# data[].attributes.subject
2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.

# data[].attributes.headline
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.

# data[].attributes.subject
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.

# data[].attributes.body
Het Eurosongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-Unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen. Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azié. Sinds 2015 doet ook Australié mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.

# data[].attributes.body
Het is een liedjes wedstrijd

# data[].attributes.headline
Het Eurovisiesongfestival 2021 is de geplande 65e editie van het Eurovisiesongfestival. Voor de editie van 2020 werd Nederland aangewezen als gastland nadat Duncan Laurence het festival van 2019 won met het nummer Arcade. Deze editie werd afgelast vanwege de COVID-19-pandemie. Ook in 2021 wordt het evenement gehouden in Rotterdam.

# data[].attributes.subject
Het Eurovisiesongfestival 2021 is de geplande 65e editie van het Eurovisiesongfestival. Voor de editie van 2020 werd Nederland aangewezen als gastland nadat Duncan Laurence het festival van 2019 won met het nummer Arcade. Deze editie werd afgelast vanwege de COVID-19-pandemie. Ook in 2021 wordt het evenement gehouden in Rotterdam.

# data[].attributes.body
Jeangu Macrooy doet mee voor Nederland

# data[].attributes.body
het eurovisie songfestival bestaat al sins 1956 het werd uit gezonden door heel europa maar nu sins 1967 word het in alle landen uitgezonden er doen 41 landen mee dit jaar en er komen 26 in de finale dit jaar word het gehouden in nederland

# data[].attributes.body
het Eurovisie songfestival

Het songfestival wordt al 65 jaar gehouden, vorig jaar zou het in Rotterdam plaatsvinden, maar vanwege Corona wordt dat dit jaar. Dit kwam omdat Nederland vorig jaar had gewonnen met Duncan Laurence en zijn nummer Arcade.
Het is een groot zangfestival dat in Europa en omstreken word gehouden. Het word gepresenteerd door
Chantal jansen,
Jan smit
Nikkie de jager
Edsilia Rombley.
we hebben 5x gewonnen.
Het eerste festival was in 1956.
Er doen 39 landen mee.
En er komen 26 landen in de finale. Het werd vroeger eerst in heel Europa uitgezonden op televisie. Sinds 1967 wordt het festival ook in  landen buiten Europa uitgezonden. En je kan het ook op het internet volgen

# data[].attributes.body
het eurosongvestival.

# data[].attributes.body
Het eerste Eurovisiesongfestival was in 1956, in het Zwitserse Lugano. Het programma werd gepresenteerd door Lohengrin Filipello. Winnaar was gastheer Zwitserland met het nummer Refrain, uitgevoerd door Lys Assia. Het 65ste Eurovisie Songfestival vindt plaats op 18, 20 en 22 mei 2021 in Rotterdam Ahoy. NPO, NOS en AVROTROS organiseren het samen met de gemeente Rotterdam en de European Broadcasting Union (EBU).

# data[].attributes.body
Het word dit jaar in Rotterdam gehouden, omdat Nederland vorig jaar heeft gewonnen.
Er komen 39 landen die deel nemen, daarvan gaan er 26 naar de finale. Dit jaar word het van 18 tot 22 mei gehouden.

# data[].attributes.body
eerste festival in in 1959
het word dit jaar in Nederland omdat Duncan Laurence won in het vorige festival

albanie

australie

azerbeidjan

belgie

bulgarije

cyprus

denemarken

duitsland

estland

finland

frankrijk

georgie

grieken land

letland

israel

ijsland

italie

kroatie

litouwen

litouwen

Malta

Moldavië

Nederland

Noord-Macedonië

Noorwegen

Oekraïne

Oostenrijk

Polen

Portugal

Roemenië

Rusland

San Marino

Servië

Slovenië

Spanje

Tsjechië

Verenigd Koninkrijk

Zweden

Zwitserland

doen mee

# data[].attributes.body
het is een liedjes wedstrijd

# data[].attributes.body
Het eerste festival: 1956

# data[].attributes.body
er doen 39 landen mee

# data[].attributes.body
het was elk jaar behalve vorig jaar

# data[].attributes.body
Het eurovisiesongfestival

Het wordt dit jaar in Rotterdam gehouden omdat Ducan laurence vorig jaar gewonnen heeft. Het wordt dit jaar gepresenteerd door :

chantal jansen

Jan smit

nikkie de jager looklab

Edsilia Rombley

Eerste festival in 1956

We hebben intotaal 5 x gewonnen:

Corry Brokken in 1957 met Net als toen

Teddy Scholten in 1959 met ‘n Beetje

Lenny Kuhr in 1969 met De troubadour

Teach-in in 1975 met Ding-a-dong

Duncan Laurence in 2019 met Arcade

# data[].attributes.headline
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.

# data[].attributes.subject
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.Zie ookRegels van het EurovisiesongfestivalHalve finale van het EurovisiesongfestivalLijst van winnaars van het EurovisiesongfestivalLijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (chronologisch)Lijst van deelnemers aan het Eurovisiesongfestival (alfabetisch)Eurosong voor de Belgische voorrondeMelodifestivalen voor de Zweedse voorrondeExterne links	Commons heeft mediabestanden in de categorie Eurovision.Website van het EurovisiesongfestivalWebsite van het Eurovisiesongfestival in NederlandInformatie over deelnemers en nationale finalesBronnen, noten en/of referenties (en) Admission guidelines of the EBU ESC 1986 : Eurovisie Logo Veronica (Nederland) Zie de homepage van het COC Songfestival Kobus Bergman, EuroSongTravestival: een kijkje achter de schermen, in: Gay News, nr. 308, april 2017, p. 34-35.Eurovisiesongfestival1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021Zie ook: Eurovision Choir · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival · Eurovision Young Musicians · Eurovision Young DancersLanden op het EurovisiesongfestivalActief:	Albanië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Zweden · ZwitserlandInactief:	Andorra · Armenië · Bosnië en Herzegovina · Hongarije · Luxemburg · Marokko · Monaco · Montenegro · Slowakije · Turkije · Wit-RuslandMislukt:	Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · TunesiëVoormalig:	Joegoslavië · Servië en MontenegroNationale preselecties voor het EurovisiesongfestivalHuidige:	Albanië · Denemarken · Estland · Finland · IJsland · Italië · Kroatië · Letland · Moldavië · Noorwegen · Roemenië · Portugal · Servië · Slovenië · ZwedenOpgeheven:	België · Duitsland · Finland · Hongarije · Ierland · Israël · Joegoslavië · Letland · Malta · Nederland · Servië en Montenegro · Turkije · Wit-Rusland · ZwitserlandCategorieën: Muziekprogramma op televisieProgramma van AVROTROSEurovisiesongfestivalProgramma van EénTelevisieprogramma van de TROSNavigatiemenuNiet aangemeldOverlegBijdragenRegistrerenAanmeldenArtikelOverlegLezenBewerkenBrontekst bewerkenGeschiedenisZoekenDoorzoek WikipediaHoofdpaginaVind een artikelVandaagEtalageCategorieënRecente wijzigingenNieuwe artikelenWillekeurige paginaInformatieGebruikersportaalSnelcursusHulp en contactDonatiesHulpmiddelenLinks naar deze paginaVerwante wijzigingenBestand uploadenSpeciale pagina'sPermanente koppelingPaginagegevensDeze pagina citerenWikidata-itemAfdrukken/exporterenBoek makenDownloaden als PDFPrintvriendelijke versieIn andere projectenWikimedia CommonsWikinieuwsIn andere talenDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaLimburgsPlattdüütschTürkçeNog 97Koppelingen bewerkenDeze pagina is voor het laatst bewerkt op 7 apr 2021 om 11:37.De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.

# data[].attributes.headline
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen!!!

# data[].attributes.subject
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen!!!

# data[].attributes.body
er doen 39 landen mee

# data[].attributes.headline
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.

# data[].attributes.subject
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.Inhoud1	Openingsmuziek2	Grote Vijf3	Geschiedenis3.1	Het eerste festival: 19563.2	1957-19593.3	1960-19693.4	1970-19793.5	1980-19893.6	1990-19993.7	2000-20093.8	2010-20214	Regels4.1	Aantal liedjes4.2	Uitvoerende(n)4.3	Landen die mogen deelnemen4.3.1	Huidige deelnemers4.3.2	Voormalige deelnemers4.3.3	Voormalige landen die hebben deelgenomen4.3.4	Nog nooit deelgenomen5	Jury5.1	Een internationaal proces5.2	Landnamen5.3	Nul punten6	Organisatie7	Prijzen8	Winnaars9	Aantal overwinningen en georganiseerde festivals10	Deelnemende landen11	Edities12	Statistieken13	Officiële discografie13.1	Cd's13.2	Dvd's14	Belgische inzendingen15	Nederlandse inzendingen15.1	Nationaal Songfestival16	Afgeleide festivals16.1	Junior Eurovisiesongfestival16.2	Nederlandse festivals16.3	Eurovisiesongfestival Azië16.4	Eurovision in Concert16.5	AI Songfestival16.6	American Song Contest17	Zie ook18	Externe linksOpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003)	1Deelnemende landen195.	196.	197.	198.	199.	200.	201.	202.6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	1Vlag van Albanië Albanië							Vlag van Andorra Andorra									Vlag van Armenië Armenië										Vlag van Australië Australië								Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan							Vlag van België België							Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina														Vlag van Bulgarije Bulgarije											Vlag van Cyprus Cyprus											Vlag van Denemarken Denemarken													Vlag van Duitsland Duitsland			Vlag van Estland Estland								Vlag van Finland Finland															Vlag van Frankrijk Frankrijk					Vlag van Georgië Georgië									Vlag van Griekenland Griekenland															Vlag van Hongarije Hongarije																Vlag van Ierland Ierland							Vlag van IJsland IJsland									Vlag van Israël Israël												Vlag van Italië Italië											Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië												Vlag van Kroatië Kroatië								Vlag van Letland Letland						Vlag van Litouwen Litouwen												Vlag van Luxemburg Luxemburg							Vlag van Malta Malta										Vlag van Marokko Marokko									Vlag van Moldavië Moldavië							Vlag van Monaco Monaco									Vlag van Montenegro Montenegro										Vlag van Nederland Nederland									Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië												Vlag van Noorwegen Noorwegen						Vlag van Oekraïne Oekraïne											Vlag van Oostenrijk Oostenrijk																Vlag van Polen Polen												Vlag van Portugal Portugal													Vlag van Roemenië Roemenië														Vlag van Rusland Rusland												Vlag van San Marino San Marino										Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro										Vlag van Servië Servië									Vlag van Slovenië Slovenië										Vlag van Slowakije Slowakije															Vlag van Spanje Spanje			Vlag van Tsjechië Tsjechië									Vlag van Turkije Turkije												Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk				Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland								Vlag van Zweden Zweden								Vlag van Zwitserland Zwitserland									EditiesJaar	Winnend land	Artiest	Lied	Taal	Landen	Finale	Plaats1956	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Lys Assia	Refrain	Frans	7	24 mei 1956	Vlag van Zwitserland Lugano1957	Vlag van Nederland Nederland	Corry Brokken	Net als toen	Nederlands	10	3 maart 1957	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Frankfurt am Main1958	Vlag van Frankrijk Frankrijk	André Claveau	Dors, mon amour	Frans	10	12 maart 1958	Vlag van Nederland Hilversum1959	Vlag van Nederland Nederland	Teddy Scholten	'n Beetje	Nederlands	11	11 maart 1959	Vlag van Frankrijk Cannes1960	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Jacqueline Boyer	Tom Pillibi	Frans	13	29 maart 1960	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1961	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Jean-Claude Pascal	Nous les amoureux	Frans	16	18 maart 1961	Vlag van Frankrijk Cannes1962	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Isabelle Aubret	Un premier amour	Frans	16	18 maart 1962	Vlag van Luxemburg Luxemburg1963	Vlag van Denemarken Denemarken	Grethe & Jørgen Ingmann	Dansevise	Deens	16	23 maart 1963	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1964	Vlag van Italië Italië	Gigliola Cinquetti	Non ho l'età	Italiaans	16	21 maart 1964	Vlag van Denemarken Kopenhagen1965	Vlag van Luxemburg Luxemburg	France Gall	Poupée de cire, poupée de son	Frans	18	20 maart 1965	Vlag van Italië Napels1966	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Udo Jürgens	Merci chérie	Duits	18	5 maart 1966	Vlag van Luxemburg Luxemburg1967	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Sandie Shaw	Puppet on a string	Engels	17	8 april 1967	Vlag van Oostenrijk Wenen1968	Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje	Massiel	La la la	Spaans	17	6 april 1968	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1969	Vlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Nederland NederlandVlag van Spanje (1945-1977) SpanjeVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Frida BoccaraLenny KuhrSaloméLulu	Un jour, un enfantDe troubadourVivo cantandoBoom bang-a-bang	FransNederlandsSpaansEngels	16	29 maart 1969	Vlag van Spanje (1945-1977) Madrid1970	Vlag van Ierland Ierland	Dana	All kinds of everything	Engels	12	21 maart 1970	Vlag van Nederland Amsterdam1971	Vlag van Monaco Monaco	Séverine	Un banc, un arbre, une rue	Frans	18	3 april 1971	Vlag van Ierland Dublin1972	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Vicky Leandros	Après toi	Frans	18	25 maart 1972	Vlag van Verenigd Koninkrijk Edinburgh1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Anne-Marie David	Tu te reconnaîtras	Frans	17	7 april 1973	Vlag van Luxemburg Luxemburg1974	Vlag van Zweden Zweden	ABBA	Waterloo	Engels	17	6 april 1974	Vlag van Verenigd Koninkrijk Brighton1975	Vlag van Nederland Nederland	Teach-In	Ding-a-dong	Engels	19	22 maart 1975	Vlag van Zweden Stockholm1976	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Brotherhood of Man	Save your kisses for me	Engels	18	3 april 1976	Vlag van Nederland Den Haag1977	Vlag van Frankrijk Frankrijk	Marie Myriam	L'oiseau et l'enfant	Frans	18	7 mei 1977	Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen1978	Vlag van Israël Israël	Izhar Cohen & The Alphabeta	A-ba-ni-bi	Hebreeuws	20	22 april 1978	Vlag van Frankrijk Parijs1979	Vlag van Israël Israël	Gali Atari & Milk & Honey	Hallelujah	Hebreeuws	19	31 maart 1979	Vlag van Israël Jeruzalem1980	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	What's another year	Engels	19	19 april 1980	Vlag van Nederland Den Haag1981	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Bucks Fizz	Making your mind up	Engels	20	4 april 1981	Vlag van Ierland Dublin1982	Vlag van Duitsland Duitsland	Nicole	Ein bißchen Frieden	Duits	18	24 april 1982	Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate1983	Vlag van Luxemburg Luxemburg	Corinne Hermès	Si la vie est cadeau	Frans	20	23 april 1983	Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland München1984	Vlag van Zweden Zweden	Herreys	Diggi-loo diggi-ley	Zweeds	19	5 mei 1984	Vlag van Luxemburg Luxemburg1985	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Bobbysocks	La det swinge	Noors	19	4 mei 1985	Vlag van Zweden Göteborg1986	Vlag van België België	Sandra Kim	J'aime la vie	Frans	20	3 mei 1986	Vlag van Noorwegen Bergen1987	Vlag van Ierland Ierland	Johnny Logan	Hold me now	Engels	22	9 mei 1987	Vlag van België Brussel1988	Vlag van Zwitserland Zwitserland	Céline Dion	Ne partez pas sans moi	Frans	21	30 april 1988	Vlag van Ierland Dublin1989	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	Riva	Rock me	Servo-Kroatisch	22	6 mei 1989	Vlag van Zwitserland Lausanne1990	Vlag van Italië Italië	Toto Cutugno	Insieme:1992	Italiaans	22	5 mei 1990	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Zagreb1991	Vlag van Zweden Zweden	Carola	Fångad av en stormvind	Zweeds	22	4 mei 1991	Vlag van Italië Rome1992	Vlag van Ierland Ierland	Linda Martin	Why me?	Engels	23	9 mei 1992	Vlag van Zweden Malmö1993	Vlag van Ierland Ierland	Niamh Kavanagh	In your eyes	Engels	25	15 mei 1993	Vlag van Ierland Millstreet1994	Vlag van Ierland Ierland	Paul Harrington & Charlie McGettigan	Rock 'n' roll kids	Engels	25	30 april 1994	Vlag van Ierland Dublin1995	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Secret Garden	Nocturne	Noors	23	13 mei 1995	Vlag van Ierland Dublin1996	Vlag van Ierland Ierland	Eimear Quinn	The voice	Engels	23	18 mei 1996	Vlag van Noorwegen Oslo1997	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	Katrina & the Waves	Love shine a light	Engels	25	3 mei 1997	Vlag van Ierland Dublin1998	Vlag van Israël Israël	Dana International	Diva	Hebreeuws	25	9 mei 1998	Vlag van Verenigd Koninkrijk Birmingham1999	Vlag van Zweden Zweden	Charlotte Nilsson	Take me to your heaven	Engels	23	29 mei 1999	Vlag van Israël Jeruzalem2000	Vlag van Denemarken Denemarken	Olsen Brothers	Fly on the wings of love	Engels	24	13 mei 2000	Vlag van Zweden Stockholm2001	Vlag van Estland Estland	Tanel Padar & Dave Benton & 2XL	Everybody	Engels	23	12 mei 2001	Vlag van Denemarken Kopenhagen2002	Vlag van Letland Letland	Marie N	I wanna	Engels	24	25 mei 2002	Vlag van Estland Tallinn2003	Vlag van Turkije Turkije	Sertab Erener	Everyway that I can	Engels	26	24 mei 2003	Vlag van Letland Riga2004	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Ruslana	Wild dances	EngelsOekraïens	36	15 mei 2004	Vlag van Turkije Istanboel2005	Vlag van Griekenland Griekenland	Elena Paparizou	My number one	Engels	39	21 mei 2005	Vlag van Oekraïne Kiev2006	Vlag van Finland Finland	Lordi	Hard rock hallelujah	Engels	37	20 mei 2006	Vlag van Griekenland Athene2007	Vlag van Servië Servië	Marija Šerifović	Molitva	Servisch	42	12 mei 2007	Vlag van Finland Helsinki2008	Vlag van Rusland Rusland	Dima Bilan	Believe	Engels	43	24 mei 2008	Vlag van Servië Belgrado2009	Vlag van Noorwegen Noorwegen	Alexander Rybak	Fairytale	Engels	42	16 mei 2009	Vlag van Rusland Moskou2010	Vlag van Duitsland Duitsland	Lena	Satellite	Engels	39	29 mei 2010	Vlag van Noorwegen Oslo2011	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	Ell & Nikki	Running scared	Engels	43	14 mei 2011	Vlag van Duitsland Düsseldorf2012	Vlag van Zweden Zweden	Loreen	Euphoria	Engels	42	26 mei 2012	Vlag van Azerbeidzjan Bakoe2013	Vlag van Denemarken Denemarken	Emmelie de Forest	Only teardrops	Engels	39	18 mei 2013	Vlag van Zweden Malmö2014	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	Conchita Wurst	Rise like a phoenix	Engels	37	10 mei 2014	Vlag van Denemarken Kopenhagen2015	Vlag van Zweden Zweden	Måns Zelmerlöw	Heroes	Engels	40	23 mei 2015	Vlag van Oostenrijk Wenen2016	Vlag van Oekraïne Oekraïne	Jamala	1944	EngelsKrim-Tataars	42	14 mei 2016	Vlag van Zweden Stockholm2017	Vlag van Portugal Portugal	Salvador Sobral	Amar pelos dois	Portugees	42	13 mei 2017	Vlag van Oekraïne Kiev2018	Vlag van Israël Israël	Netta Barzilai	Toy	Engels	43	12 mei 2018	Vlag van Portugal Lissabon2019	Vlag van Nederland Nederland	Duncan Laurence	Arcade	Engels	41	18 mei 2019	Vlag van Israël Tel Aviv2020	Toegekend aan Rotterdam, maar afgelast wegens COVID-19-pandemie2021					39	22 mei 2021	Vlag van Nederland RotterdamStatistiekenHieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.Nr.	Land	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e	Totaal1	Vlag van Ierland Ierland	7	4	1	3	3	3	2	2	2	4	312	Vlag van Zweden Zweden	6	1	6	2	10	1	4	4	2	5	413	Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5	15	3	5	1	2	5	1	1	3	414	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5	4	7	7	2	1	2	5	-	3	365	Vlag van Nederland Nederland	5	1	1	2	2	2	3	1	6	2	256	Vlag van Luxemburg Luxemburg	5	-	2	5	1	1	1	1	2	2	207	Vlag van Israël Israël	4	2	1	2	2	2	3	2	2	-	208	Vlag van Denemarken Denemarken	3	1	3	2	5	2	1	3	3	2	259	Vlag van Noorwegen Noorwegen	3	1	1	3	3	2	2	4	3	2	2410	Vlag van Duitsland Duitsland	2	4	5	4	2	3	2	8	3	2	3511	Vlag van Spanje Spanje	2	4	1	2	1	4	2	1	4	7	2812	Vlag van Italië Italië	2	3	5	2	5	5	4	2	3	1	3213	Vlag van Zwitserland Zwitserland	2	3	3	6	2	3	-	5	1	2	2714	Vlag van Oekraïne Oekraïne	2	2	1	1	-	1	1	-	-	1	915	Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2	-	1	1	4	2	2	2	3	5	2216	Vlag van Rusland Rusland	1	4	4	-	1	-	1	-	1	1	1317	Vlag van België België	1	2	-	4	2	4	4	3	1	3	2418	Vlag van Monaco Monaco	1	1	3	3	2	1	1	2	1	1	1619	Vlag van Turkije Turkije	1	1	1	3	-	-	2	-	1	1	1020	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1	1	1	1	1	-	-	2	-	-	721	Vlag van Griekenland Griekenland	1	-	3	-	2	1	3	4	3	1	1822	Vlag van Estland Estland	1	-	1	1	1	3	1	2	-	-	1023	Vlag van Letland Letland	1	-	1	-	1	1	-	-	-	-	424	Vlag van Servië Servië	1	-	1	-	-	1	-	-	-	1	425	Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1	-	-	3	-	1	3	2	1	-	1126	Vlag van Finland Finland	1	-	-	-	-	1	4	1	1	4	1227	Vlag van Portugal Portugal	1	-	-	-	-	1	2	2	2	2	1028	Vlag van Malta Malta	-	2	2	-	1	1	-	3	2	2	1329	Vlag van IJsland IJsland	-	2	-	1	-	-	1	1	-	1	630	Vlag van Bulgarije Bulgarije	-	1	-	1	1	-	-	-	-	-	331	Vlag van Cyprus Cyprus	-	1	-	-	3	2	1	-	3	-	1032	Vlag van Australië Australië	-	1	-	-	1	-	-	-	2	-	433	Vlag van Polen Polen	-	1	-	-	-	-	1	1	-	-	334	Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro	-	1	-	-	-	-	1	-	-	-	235	Vlag van Roemenië Roemenië	-	-	2	1	-	-	1	-	1	1	636	Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina	-	-	1	-	-	1	1	-	2	1	737	Vlag van Moldavië Moldavië	-	-	1	-	-	1	-	-	-	2	438	Vlag van Kroatië Kroatië	-	-	-	2	1	1	-	-	1	1	639	Vlag van Armenië Armenië	-	-	-	2	-	-	2	2	-	1	640	Vlag van Hongarije Hongarije	-	-	-	1	1	-	-	1	1	1	541	Vlag van Albanië Albanië	-	-	-	-	1	-	1	-	-	-	242	Vlag van Litouwen Litouwen	-	-	-	-	-	1	-	-	1	-	243	Vlag van Tsjechië Tsjechië	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	143	Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland	-	-	-	-	-	1	-	-	-	-	145	Vlag van Slovenië Slovenië	-	-	-	-	-	-	2	-	-	1	346	Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië	-	-	-	-	-	-	1	-	-	-	147	Vlag van Georgië Georgië	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	248	Vlag van Andorra Andorra	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Marokko Marokko	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Montenegro Montenegro	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van San Marino San Marino	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	048	Vlag van Slowakije Slowakije	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0Voor 1956 wordt alleen de eerste plaats meegerekendOfficiële discografieSinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Cd's2000: Eurovision Song Contest Stockholm 2000 Ariola/BMG - 7765872 (24 tracks)2001: Eurovision Song Contest Copenhagen 2001 Ariola/BMG (23 tracks)2002: Eurovision Song Contest Tallinn 2002 Ariola/BMG (24 tracks)2003: Eurovision Song Contest Riga 2003 EMI - 5843942 (26 tracks)2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 EMI - 5770012 (36 tracks, 2 cd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 EMI - 3120022 (39 tracks, 2 cd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 EMI - 3653692 (37 tracks, 2 cd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 EMI - 94639454 (42 tracks, 2 cd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 EMI - 921699726 (43 tracks, 2 cd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 EMI - 969968020 (42 tracks, 2 cd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 EMI - 964171722 (39 tracks, 2 cd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 EMI - 0970562 (43 tracks, 2 cd's)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 tracks; 2 cd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (39 tracks; 2 cd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (38 tracks; 2 cd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (40 tracks; 2 cd's)2016: Eurovision Song Contest Stockholm 2016 (43 tracks; 2 cd's)2017: Eurovision Song Contest Kyiv 2017 (43 tracks; 2 cd's)2018: Eurovision Song Contest Lisbon 2018 (43 tracks; 2 cd's)2019: Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 (41 tracks; 2 cd's)2020: Eurovision A Tribute to the Artists and Songs 2020 (41 tracks; 2 cd's)Dvd's2004: Eurovision Song Contest Istanbul 2004 (36 clips, 2 dvd's)2005: Eurovision Song Contest Kiev 2005 (39 clips, 2 dvd's)2006: Eurovision Song Contest Athens 2006 (37 clips, 2 dvd's)2007: Eurovision Song Contest Helsinki 2007 (42 clips, 2 dvd's)2008: Eurovision Song Contest Belgrade 2008 (43 clips, 3 dvd's)2009: Eurovision Song Contest Moscow 2009 (42 clips, 3 dvd's)2010: Eurovision Song Contest Oslo 2010 (39 clips, 3 dvd's)2011: Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 (43 clips, 3 dvd's, daarnaast ook op 2 blu-rays)2012: Eurovision Song Contest Baku 2012 (42 clips, 3 dvd's)2013: Eurovision Song Contest Malmö 2013 (42 clips, 3 dvd's)2014: Eurovision Song Contest Copenhagen 2014 (41 clips, 3 dvd's)2015: Eurovision Song Contest Vienna 2015 (43 clips, 3 dvd's)Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.

# data[].attributes.body
Muziekcompetitie waaraan landen deelnemen die lid zijn van de European Broadcasting Union (EBU). In 1956 start het festival in Zwitserland onder de naam The Eurovision Grand Prix. Er zijn zeven deelnemers. Vervolgens wordt de show jaarlijks gepresenteerd vanuit het land dat het jaar ervoor heeft gewonnen.

Hoewel de eerste festivals worden gefilmd worden ze voornamelijk via de radio beluisterd. Per jaar neemt het aantal kijkers (televisiebezitters) toe. Sinds 1968 wordt het festival in kleur uitgezonden. Elk land brengt één nummer van maximaal 3 minuten. Het mag geen cover zijn. Tussen 1956 en 1973 en van 1977 tot 1998 wordt er in de eigen taal gezongen. In 1999 wordt de taalkeuze vrijgelaten en wordt er geen gebruik meer gemaakt van het orkest. De muziek staat op band. Alle Nederlandse inzendingen zijn sinds 1999 dan ook in het Engels geweest. In 2010 wordt voor het eerst in 12 jaar een Nederlandstalige bijdrage gestuurd.

Nederland doet vanaf het begin mee aan het Eurovisie Songfestival en selecteert de kandidaat jarenlang via het Nationaal Songfestival. In 1985 en 1991 vindt het festival echter plaats op 4 mei en wordt door de NOS besloten niet mee te doen in verband met Dodenherdenking. In 1995 en 2002 mag Nederland niet meedoen wegens de slechte resultaten in de jaren ervoor. De uitzending van het songfestival van 2000 wordt in Nederland door de NOS halverwege afgebroken in verband met de vuurwerkramp in Enschede. De NOS heeft het programma in een later stadium opnieuw uitgezonden. Door het huidige systeem (halve finales) kan ieder actief lid van de EBU jaarlijks mee doen (wat overigens niet betekent dat er automatisch een finaleplaats in zit).

In de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival (van 1956 tot heden) heeft Nederland 5 keer het festival gewonnen, in 1957 (Corry Brokken), 1959 (Teddy Scholten), 1969 (Lenny Kuhr), 1975 (Teach-In) en 2019 (Duncan Laurence). Grootste winnaar aller tijden is tot op heden Ierland met 7 overwinningen waarvan de laatste in 1996. Zweden 6 keer. Het Verenigd Koninkrijk en Luxemburg hebben ieder 5 keer het festival gewonnen.

Tot en met 2009 worden uitzendingen en inzendingen voor Nederland verzorgd door de NOS en voorloper NTS. In 1986 zendt Veronica het festival eenmalig uit (nog wel verzorgd door de NOS). Vanaf 2010 neemt de TROS (later AVROTROS) de organisatie op zich.

Sinds 2003 bestaat ook een versie voor kinderen: het Junior Eurovisie Songfestival.

HET SONGFESTIVAL IN NEDERLAND

Nederland is 5 keer de organisator van het songfestival:

1958: dankzij de overwinning van Corry Brokken kwam het festival naar de AVRO-studio's in Hilversum.

1970: dankzij de overwinning van Lenny Kuhr werd door middel van loting bepaald dat Nederland het festival mocht organiseren. Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk waren ook kandidaten omdat zij allen het festival van 1969 hadden gewonnen. Het vond plaats in het RAI congrescentrum in Amsterdam.

1976: dankzij de overwinning van Teach-In een jaar eerder, Corry Brokken presenteerde het festival in het Congresgebouw in Den Haag.

1980: Israël had in 1978 het festival gewonnen en mocht het daardoor in 1979 organiseren, in 1979 wonnen ze opnieuw waardoor er geen budget was voor een tweede organisatie achter elkaar. Het plaatsvinden van een Joodse feestdag kan mogelijk ook een rol hebben gespeeld in het besluit, Nederland trad op als vervanger. Het festival vond opnieuw plaats in het Congresgebouw in Den Haag.

2021: dankzij de overwinning van Duncan Laurence met het lied 'Arcade' in Tel Aviv mag Nederland voor het eerst in 44 jaar weer een Eurovisie Songfestival organiseren. Het festival zou in mei 2020 plaatsvinden in Ahoy Rotterdam. Door de wereldwijde coronacrisis gaat het feest echter niet door. Het is voor het eerst in de geschiedenis van het evenement dat het festival moet worden afgeblazen. Wel organiseert de AVROTROS in samenwerking met de EBU een alternatieve uitzending met alle deelnemers. Deze uitzending vindt plaats op zaterdag 16 mei, op het tijdstip dat de finale gepland stond. Rotterdam mag het songfestival in 2021 alsnog organiseren.

Eén keer zag Nederland af van de organisatie:

1960: Nederland had zo kort op de organisatie van 1958 geen budget voor een tweede festival waardoor de NTS de organisatie teruggaf, de BBC trad op als vervanger.

# data[].attributes.headline
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU

# data[].attributes.subject
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU

# data[].attributes.body
Het Eurovisiesongfestival bestaat sinds 24 mei 1956. Heel Europa doet er aan mee. Nederland heeft het songfestival 4 keer gewonnen. Als jouw land heeft gewonnen wordt het songfestival het volgende jaar in het land dat gewonnen heeft gehouden. Een land mag geen punten aan zijn eigen deelnemer geven. Er worden door elk land liedjes gezongen.

# data[].attributes.body
Het songfestival wordt al 65 jaar gehouden, vorig jaar zou het in Rotterdam plaatsvinden, maar vanwege Corona wordt dat dit jaar. Dit kwam omdat Nederland vorig jaar had gewonnen met Duncan Laurence en zijn nummer Arcade.
Het is een groot zangfestival dat in Europa en omstreken word gehouden.

# data[].attributes.headline
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.OpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003).  Officiële discografie Sinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.

# data[].attributes.subject
EurovisiesongfestivalNaar navigatie springenNaar zoeken springenEurovisiesongfestivalGenre	muziekPresentatie	verschilt per jaarLand	leden van de EBUTaal	Engels en FransUitzendingenStart	1956Afleveringen	64Netwerk of omroep	televisieradiointernetWebsitePortaal  Portaalicoon  	EurovisiesongfestivalDe lidstaten van de EBUHet Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa; sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese Radio-unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen.[1] Het betreft landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.OpeningsmuziekVoordat het Eurovisiesongfestival begint wordt het officieel geopend met de prelude van het door Marc-Antoine Charpentier gecomponeerde Te Deum.Grote VijfEen aantal landen komt, onafhankelijk van hun eindplaats in de finale van het voorgaande festival, automatisch in de finale. Deze landen hoeven dus niet aan te treden tijdens een van de halve finales.Bij de oprichting van de zogenoemde Grote Vier in 2000 bestond die uit Frankrijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Zij danken hun gegarandeerde finaleplaats aan hun financiële steun aan het festival. In 2011 werd het terugkerende land Italië aan dit gezelschap toegevoegd, waardoor de Grote Vier, de Grote Vijf werd.In 2015 mocht Australië, waar het Eurovisiesongfestival wordt uitgezonden en populair is, ter ere van het zestigjarig jubileum van het festival meedoen aan het Eurovisiesongfestival. Het land nam direct plaats in de finale. Australië zou aanvankelijk alleen een volgende keer mogen meedoen als ze in 2015 zouden winnen. Hoewel ze vijfde werden, deden ze vanaf dat jaar toch telkens mee. Nu moest het land echter wél eerst in de halve finale aantreden. Desondanks heeft het land toch elke keer de finale gehaald.GeschiedenisHet eerste festival: 1956Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, de Bondsrepubliek Duitsland en ZwitserlandHet eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, was een geesteskind van de EBU. Het eerste festival vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Twee landen, Denemarken en Oostenrijk, werden gediskwalificeerd omdat hun aanmelding te laat binnenkwam. Het Verenigd Koninkrijk koos ervoor niet mee te doen, omdat daar al het Festival of British Popular Songs werd georganiseerd.Refrain, gezongen door Lys Assia, die gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnende lied van het allereerste Eurovisiesongfestival.Nederland had de eer het allereerste lied ooit op het Songfestival te mogen brengen. Het was De vogels van Holland gezongen door Jetty Paerl.1957-1959In 1957 kwamen de drie "verloren landen" erbij, de komende jaren nog twee.Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), het Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959).Noorwegen wilde ook meedoen in 1959, maar heeft zich uiteindelijk teruggetrokken.1960-1969Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder. De volgende landen debuteerden in de jaren zestig:Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal (1964), Ierland (1965)In 1968 werd het festival voor het eerst in kleur uitgezonden.In 1969 was het de eerste en enige keer dat er meerdere landen tegelijk hadden gewonnen: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.1970-1979De volgende landen debuteerden in de jaren zeventig:Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)Sommige landen trokken zich weer terug. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de Deense omroep het festival een toonbeeld van slechte smaak vond. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid vier winnaars waren. Datzelfde festival werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje. In 1976 wilde Liechtenstein meedoen, maar omdat het land niet over een eigen nationale omroep beschikt kon dat niet doorgaan.Eerst waren het vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival. In 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd) en de intrede van popgroepen, en daarmee een stuk modernisering, was een feit. Waterloo werd in 2005 in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.Het festival in 1971 in Dublin zou in eerste instantie in Zwart-Wit worden uitgezonden, maar de BBC had genoeg geld om voor Ierland het festival uit te zenden in kleur.Na het festival van 1979 trok Monaco zich terug uit het festival. De eerstvolgende keer dat het land weer meedeed was 25 jaar later, in 2004.1980-1989In de jaren tachtig kwamen er ook weer nieuwe landen bij:Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)Marokko debuteerde in 1980 en eindigde op de voorlaatste plaats met 7 punten. Hierna keerde Marokko nooit meer terug naar het festival.1990-1999In de jaren negentig kwamen er wederom landen bij:Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1994), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), Noord-Macedonië (1998)In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan. Voor België leverde dit meteen in 1994 al een jaar bankzitten op, vanwege de laatste plaats voor Barbara Dex. In 1995 trof Nederland hetzelfde lot, doordat Willeke Alberti het jaar daarvoor flink onderuit was gegaan met de 23e plaats van 25 deelnemers.In 1993 deden Kroatië, Slovenië en Bosnië en Herzegovina voor het eerst als onafhankelijke landen mee, en in 1994 volgden Litouwen, Estland, Roemenië, Polen, Rusland, Slowakije en Hongarije, enkele jaren later gevolgd door Macedonië.In 1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, zou deelnemen aan het festival, daar het niet zeker meer wist of het aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer het het festival zou winnen. Dit mag vreemd klinken aangezien Luxemburg een van de rijkste staten ter wereld is, maar de Luxemburgse omroep die de publiekeomroepfunctie heeft, RTL Tele Letzebuerg is - ondanks dat het onderdeel is van de grootste commerciële televisiegroep van Europa, maar van zeer bescheiden omvang. Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.Overigens werd het afvalsysteem na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen. In 1996 was er een interne voorronde waaraan alle landen die dat wensten mee mochten doen. Toen echter Duitsland, een van de grootste financiële ondersteuners van het festival, hierbij afviel werd besloten dat de vier landen die het meest bijdragen (naast Duitsland ook Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) elk jaar mochten deelnemen, ongeacht hun resultaten. Deze regel werd overigens pas in 1999 van kracht en geldt nog steeds, maar kwam in het geding na het festival van 2005 toen deze landen de vier slechtste resultaten behaalden.Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per sms, de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts vijf landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.2000-2009De volgende landen debuteerden in het eerste decennium van de 21e eeuw:Letland (2000), Oekraïne (2003), Andorra (2004), Albanië (2004), Wit-Rusland (2004), Servië en Montenegro (2004), Bulgarije (2005), Moldavië (2005), Armenië (2006), Georgië (2007), Montenegro (2007), Servië (2007), Tsjechië (2007), Azerbeidzjan (2008), San Marino (2008).In 2004 was er opnieuw een golf van nieuwe deelnemers en ook Monaco kwam na een lange afwezigheid weer terug. Om dit mogelijk te maken werd het reglement grondig herzien. Voortaan zou er een voorronde komen, enkele dagen voor het festival, waaruit de 10 beste liedjes zouden doorstoten naar de grote finale. De landen die het voorafgaande jaar bij de beste 10 waren geëindigd kregen gegarandeerde toegang tot de finale.Het festival van 2004 werd gehouden op 12 en 15 mei in de Turkse stad Istanboel en gepresenteerd door Meltem Cumbul en Korhan Abay. Winnares was de Oekraïense zangeres Ruslana met Wild dances. Opvallend is dat sinds de winnaar bepaald wordt door televoting, het visuele aspect, of de act, meer dan ooit van belang lijkt te zijn. 2004 was wat dat aangaat geen uitzondering: het winnende nummer werd gebracht met een wervelende dansshow. Nederland en België eindigden op dit songfestival in de lagere regionen (respectievelijk 20e en 22e plaats op 24 deelnemers in de finale) en moesten derhalve in 2005 aan de voorronde deelnemen.Het festival in 2005 vond plaats in Kiev op 19 en 21 mei. Het was meteen ook een jubileum, namelijk het 50ste Eurovisiesongfestival. Het evenement werd gewonnen door de Griekse Elena Paparizou met het nummer My number one. Wederom waren er nieuwe deelnemende landen (zie boven). Hongarije was na een afwezigheid van 7 jaar weer terug. Libanon zou eigenlijk het derde debuterende land zijn, met het hooggeprezen Franse liedje Quand tout s'enfuit met zangeres Aline Lahoud, maar Libanon wilde het liedje van Israël niet uitzenden omdat de Libanese omroep hier wettelijk niet toe gerechtigd is (zie ook: Libanon en het Eurovisiesongfestival). Volgens de reglementen echter moeten de deelnemende landen alle andere bijdragen uitzenden, zowel in de halve finale als in de finale. Ook Tsjechië zou voor het eerst deelnemen, maar liet reeds voor de diskwalificatie van Libanon verstek gaan. Daardoor was het aantal deelnemers uiteindelijk 39, een recordaantal.Op 22 oktober 2005 was er een 2,5 uur durende jubileumuitzending 50 jaar Eurovisiesongfestival vanuit Kopenhagen, waarbij enkele ex-deelnemers waaronder Johnny Logan en Dana International optraden. De Zweedse groep ABBA won dit festival met hun lied Waterloo. Waterloo was in 1974 het winnende liedje van het Eurovisiesongfestival.Ook in 2006 in Athene was er een debuterend land: Armenië. Dat land scoorde meteen een 8e plek en daarmee een direct ticket naar de finale van 2007. Winnaar werd de Finse band Lordi. Dit was de eerste keer dat Finland het festival won. Georgië zou dit jaar tevens een nieuwkomer zijn, maar de Georgische omroep gaf aan niet te kunnen voldoen aan de participatiekosten van € 50 000. Oostenrijk trok zich in 2006 terug omdat men het festival niet meer vindt passen bij de huidige Oostenrijkse muziekwereld. Voor meer over dit festival van 2006, zie: Eurovisiesongfestival 2006.In 2007 deed Georgië wel mee. Ook Tsjechië (zie ook: Tsjechië en het Eurovisiesongfestival) debuteerde in 2007. In 2007 kwamen ook Oostenrijk en Hongarije terug op het podium in Helsinki. Voor 2008 toonde San Marino interesse om te debuteren. Italië wilde in 2008 na 10 jaar afwezigheid terugkeren. In 2007 won Servië het Eurovisiesongfestival. Op deze manier bleef de traditie van de 21e eeuw overeind: telkens won een land voor de eerste keer.De editie van 2008 vond plaats in Belgrado, Servië. Voor het eerst in de geschiedenis werden er twee halve finales gehouden: de eerste op dinsdag 20 mei, de tweede op donderdag 22 mei. De finale werd gehouden op 24 mei en werd gewonnen door Rusland. Zanger Dima Bilan, die al eerder namens Rusland meedeed, won met het nummer Believe.Voor de editie van 2009 in Moskou werd opnieuw een jury ingevoerd, die voor de helft van het totale aantal punten ging meetellen (de andere helft blijft het resultaat van televoting). Winnaar werd Alexander Rybak. Met Fairytale haalde hij 387 punten, de hoogste score tot er in 2016 een nieuwe puntentelling kwam waarbij landen twee keer 12 punten mogen uitdelen.2010-2021Australië deed op het Eurovisiesongfestival in 2015 voor het eerst mee.2010 - Het optreden van Spanje werd tijdens de act door Jimmy Jump verstoord, een Spanjaard die erom bekendstaat grote publieke evenementen te verstoren. Bij het songfestival ging hij tussen de dansers zitten en deed met de act mee. Al snel werd hij van het podium verwijderd. Als gevolg hiervan werd aan het einde van de reeks liedjes een herkansing voor de Spaanse inzending toegestaan. Jump kreeg voor deze verstoring een boete van 15.000 Noorse kronen. De uiteindelijke winnaar van het Eurovisiesongfestival 2010 was Lena voor Duitsland.2011 met 43 landen - Italië keerde na 13 jaar afwezigheid terug. Ook Hongarije, Oostenrijk en San Marino keerden terug. 43 landen was een evenaring van het record uit 2008. Voor de eerste keer werd van een vertigoshot gebruikgemaakt, tijdens de opening.2012 met 42 landen - Polen en Armenië waren afwezig, maar Montenegro was er voor het eerst sinds 2009 weer bij. De inzending van Zweden, Loreens Euphoria, won deze editie. Voor het eerst werd het vertigoshot tijdens een optreden gebruikt, de groep Izabo uit Israël.2013 met 39 landen - Deze editie werd gewonnen door Denemarken met het nummer Only teardrops van Emmelie de Forest.2014 met 37 landen - Oostenrijk won met Conchita Wurst en diens Rise like a phoenix.2015 met 40 landen - Er deden drie landen meer mee dan met de editie van het jaar daarvoor. Het motto Building Bridges werd in praktijk gebracht door het uitnodigen van Australië dat jaar. Verder keerde Tsjechië voor het eerst sinds 2009 terug naar het liedjesfestijn terwijl Oekraïne voor het eerst sinds 2003 niet deelnam. Cyprus en Servië namen na een jaar van afwezigheid ook weer deel. China zond het festival voor de eerste keer uit. Zweden won met het lied Heroes, gezongen door Måns Zelmerlöw.2016 met 42 landen - Er zouden eerst 43 landen meedoen, maar Roemenië werd een paar weken voor het festival gediskwalificeerd. Portugal trok zich terug en Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië en Oekraïne maakten hun rentree. Australië keerde terug als reguliere deelnemer, waardoor het deze keer in een halve finale moest strijden om een finaleplaats te bemachtigen. Het werd in de finale werd tweede. Winnaar werd Oekraïne, met het door Jamala gezongen lied 1944.2017 met 42 landen - De Russische zangeres Joelia Samojlova kreeg een inreisverbod voor Oekraïne opgelegd, omdat zij na de annexatie van de Krim in 2014 een concert op het schiereiland de Krim had gegeven, terwijl ze daar vanuit Rusland was binnengekomen, wat voor Oekraïne illegaal is. Vanwege dit incident trok Rusland zich terug, Bosnië en Herzegovina daarna ook. Portugal en Roemenië deden wel mee, waardoor de teller weer op 42 landen kwam. De winnaar van 2017 werd Portugal, met Amar pelos dois van Salvador Sobral.2018 met 43 landen - Rusland keerde terug op het festival na het verbod op deelname van Joelia Samojlova in 2017. Israël won het festival voor de vierde keer.2019 met 41 landen - Ondanks dat Oekraïne een kandidaat geselecteerd had, trok het land zich terug. Nederland won het festival, na 44 jaar, voor de vijfde keer, dankzij Duncan Laurence en zijn song Arcade.2020 met 41 landen - Deze editie van het songfestival werd afgelast wegens de coronapandemie. Wel werd op de geplande finaleavond als alternatief de show Eurovision: Europe Shine a Light uitgezonden. In de uitzending waren videoclips te zien van de aan het Eurovisiesongfestival 2020 deelnemende acts.2021 met 39 landen - In eerste instantie zouden er 40 landen meedoen, aangezien Armenië zich terugtrok voor deze editie. Wit-Rusland zou ook meedoen met het lied Ja nautsjoe tebja, maar omdat het een politieke boodschap bevatte met steun voor de Wit-Russische president moest er een ander liedje komen. Aangezien Wit-Rusland geen ander liedje stuurde dat wel met de regels overeenkwam werd het op 26 maart 2021 officieel gediskwalificeerd.Regels Zie Regels van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Aantal liedjesBehalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee. Vanwege een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de landen uit het voormalige Oostblok, die zich vanaf dat jaar aanmeldden, mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.Uitvoerende(n)Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31 december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat bijvoorbeeld de Canadese Céline Dion Zwitserland kon vertegenwoordigen. Ook enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg, namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan bereiken.Artiesten die meer dan eenmaal deelnamen zijn: Lys Assia (Zwitserland), Fud Leclerc (België), Bob Benny (België), Jacques Raymond (België), Louis Neefs (België), Peter, Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland), Maggie MacNeal (Nederland), Anne-Marie David (Luxemburg / Frankrijk), Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley (Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Dana International (Israël), Elena Paparizou (Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein (Duitsland), Lena Meyer-Landrut (Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg / Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk), Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara Siracusa (Malta), Karolina Gočeva (Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland / Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Koit Toome (Estland), Omar Naber (Slovenië), Cliff Richard (Verenigd Koninkrijk), Selma Björnsdóttir (IJsland), Charlotte Perrelli (Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Feminnem (Bosnië-Herzegovina / Kroatië), The Swarbriggs (Ierland), Johnny Logan (Ierland), Linda Martin (Ierland), Kaliopi (Macedonië), Sakis Rouvas (Griekenland), Niamh Kavanagh (Ierland), Jedward (Ierland), Valentina Monetta (San Marino), Laura Põldvere (Estland), SunStroke Project (Moldavië), Vicky Leandros (Luxemburg), Alexander Rybak (Noorwegen), Waylon (Nederland), Serhat (San Marino), Sergej Lazarev (Rusland) en Zdob și Zdub (Moldavië).Landen die mogen deelnemenHuidige deelnemersLanden die op dit moment deelnemen aan het festival.Vlag van Albanië AlbaniëVlag van Australië AustraliëVlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanVlag van België BelgiëVlag van Bulgarije BulgarijeVlag van Cyprus CyprusVlag van Denemarken DenemarkenVlag van Duitsland DuitslandVlag van Estland EstlandVlag van Finland FinlandVlag van Frankrijk FrankrijkVlag van Georgië GeorgiëVlag van Griekenland GriekenlandVlag van Ierland IerlandVlag van Israël IsraëlVlag van IJsland IJslandVlag van Italië ItaliëVlag van Kroatië KroatiëVlag van Letland LetlandVlag van Litouwen LitouwenVlag van Malta MaltaVlag van Moldavië MoldaviëVlag van Nederland NederlandVlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëVlag van Noorwegen NoorwegenVlag van Oekraïne OekraïneVlag van Oostenrijk OostenrijkVlag van Polen PolenVlag van Portugal PortugalVlag van Roemenië RoemeniëVlag van Rusland RuslandVlag van San Marino San MarinoVlag van Servië ServiëVlag van Slovenië SloveniëVlag van Spanje SpanjeVlag van Tsjechië TsjechiëVlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkVlag van Zweden ZwedenVlag van Zwitserland ZwitserlandVoormalige deelnemersLanden die in het verleden deel hebben genomen, en dat nog steeds mogen, maar dat op dit moment niet doen.Vlag van Andorra AndorraVlag van Armenië ArmeniëVlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaVlag van Hongarije HongarijeVlag van Luxemburg LuxemburgVlag van Marokko MarokkoVlag van Monaco MonacoVlag van Montenegro MontenegroVlag van Slowakije SlowakijeVlag van Turkije TurkijeVlag van Wit-Rusland Wit-RuslandVoormalige landen die hebben deelgenomenLanden die in het verleden deel hebben genomen, en niet meer bestaan.Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië: van 1961 tot en met 1992 deelgenomen (daarna onafhankelijke deelnames van Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Servië en Montenegro).Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro: in 2004 en 2005 deelgenomen (sinds 2007 nemen Servië en Montenegro deel als onafhankelijke staten).Nog nooit deelgenomenOnderstaande landen zijn alle volwaardig of geassocieerd lid van de EBU en kunnen dus deelnemen aan het festival, indien ze voldoen aan alle voorwaarden, maar deden dit vooralsnog niet.Vlag van Algerije AlgerijeVlag van Egypte EgypteVlag van Jordanië JordaniëVlag van Libanon LibanonVlag van Libië LibiëVlag van Tunesië TunesiëVlag van Vaticaanstad VaticaanstadJuryEen internationaal procesDe winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. Elk land geeft de punten verplicht door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. De deelnemers treden hiertoe twee keer op, één keer voor de vakjury's en één keer voor de tv-kijkers. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. Ook de vakjury's mogen geen punten geven aan hun eigen land. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. Van 1975 tot en met 2015 gaf elk land een set van 1 t/m 8, 10 en 12 punten, vanaf 2016 zijn dit twee sets punten. Voor 1975 waren er verschillende manieren waarop de punten werden verdeeld.De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In 2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Om de duur van de puntentelling te beperken wordt sinds 2006 slechts de top drie en sinds 2016 slechts de winnaar van de vakjury door de woordvoerder van de vakjury gegeven. De overige punten verschijnen direct op het score-overzicht. Daarna verschijnen de punten van de televoting op het score-overzicht. Hiertoe worden door de presentator de landen genoemd in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen. Degene die de minste punten heeft gekregen wordt als eerste genoemd en degene met de meeste punten van de vakjury als laatste.LandnamenBij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen. Noord-Macedonië moest tot en met 2018 vanwege een meningsverschil met Griekenland aangeduid worden met zijn toenmalige volledige naam, de "Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië" (Former Yugoslav Republic of Macedonia).Nul puntenHet komt zelden voor dat een deelnemend land zonder punten blijft. Indien dit wel gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points. Onder andere de volgende landen behaalden nul points:In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962. Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.In 1962 bleven naast voor België en Nederland de punten ook uit voor Oostenrijk en Spanje.In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 en 2015 geen enkel punt.In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.Piero Esteriore & The MusicStars konden in de halve finale van 2004 in Istanboel geen punten bemachtigen voor Zwitserland.Gipsy.cz kon in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen punten bemachtigen voor Tsjechië.In 2015 kregen zowel Ann Sophie (Duitsland) als The Makemakes (Oostenrijk) geen enkel punt. Duitsland werd toch laatste, omdat het lied later op de avond ter gehore werd gebracht. 2015 was het enige jaar waarin het land waar het festival plaatsvond nul punten kreeg.Er zijn in totaal 36 liedjes geweest die geen punten hebben gekregen. Noorwegen en Oostenrijk overkwam dit allebei vier keer en die zijn daarmee recordhouders.Organisatie Zie Lijst van gaststeden van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.De festivalfinale wordt half mei (maar in vroeger jaren ook wel begin mei of eind mei of in maart of april) op zaterdagavond om 21 uur Midden-Europese Tijd live uitgezonden. Bij landen met West-Europese Tijd is dit dan om 20.00 uur en in landen met Oost-Europese Tijd om 22.00 uur. Het festival van 2012 in Azerbeidzjan werd door het lokale tijdsverschil van 3 uur met de Midden-Europese tijd daar daadwerkelijk uitgezonden op zondagnacht vanaf 0.00 uur waarbij de puntentelling en de winnaar pas ver na 3 uur plaatselijke tijd bekend werden. De later ingevoerde halve finales starten eveneens om 21 uur, op dinsdag en donderdag.Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival.PrijzenNaast het winnen van het Eurovisiesongfestival zijn er sinds 2002 nog de Marcel Bezençon Awards te winnen, vernoemd naar de bedenker van het festival.Press Award - bepaald door de geaccrediteerde media en pers.Artistic Award - bepaald door de commentators van de deelnemende landen (tot en met 2009 door de oud-deelnemers van het festival)Composer Award - bepaald door de componisten en tekstschrijvers van de liedjes van het betreffende jaarOp internet worden diverse officieuze prijzen uitgereikt. De bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).Winnaars Zie Lijst van winnaars van het Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Het Eurovisiesongfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat daarmee recordhouder is. Zweden won zes keer. Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk wonnen elk vijf keer.België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim. Nederland won met Net als toen door Corry Brokken (1957), Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr (1969, gedeelde winst), Ding-a-dong door Teach-In (1975) en Arcade van Duncan Laurence (2019). Aan het winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee en in 1985 wonnen de Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de Estse groep Tanel Padar, Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met Everybody. Benton is een geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes. Estland was dat jaar de eerste voormalige Sovjetrepubliek die het festival won.Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wachten Cyprus, Malta en IJsland nog altijd op hun eerste overwinning.De succesvolste artiest is Johnny Logan. Hij won driemaal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker. De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van Hemert schreef twee keer een winnende tekst.Aantal overwinningen en georganiseerde festivalsAantal overwinningen per landPlaats	Land	Overwinningen	Organisaties1	Vlag van Ierland Ierland	7 (1970, 1980, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996)	72	Vlag van Zweden Zweden	6 (1974, 1984, 1991, 1999, 2012, 2015)	63	Vlag van Frankrijk Frankrijk	5 (1958, 1960, 1962, 1969, 1977)	3Vlag van Luxemburg Luxemburg	5 (1961, 1965, 1972, 1973, 1983)	4Vlag van Nederland Nederland	5 (1957, 1959, 1969, 1975, 2019)	4Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk	5 (1967, 1969, 1976, 1981, 1997)	87	Vlag van Israël Israël	4 (1978, 1979, 1998, 2018)	38	Vlag van Denemarken Denemarken	3 (1963, 2000, 2013)	3Vlag van Noorwegen Noorwegen	3 (1985, 1995, 2009)	310	Vlag van Duitsland Duitsland	2 (1982, 2010)	3Vlag van Italië Italië	2 (1964, 1990)	2Vlag van Oekraïne Oekraïne	2 (2004, 2016)	2Vlag van Oostenrijk Oostenrijk	2 (1966, 2014)	2Vlag van Spanje Spanje	2 (1968, 1969)	1Vlag van Zwitserland Zwitserland	2 (1956, 1988)	216	Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan	1 (2011)	1Vlag van België België	1 (1986)	1Vlag van Estland Estland	1 (2001)	1Vlag van Finland Finland	1 (2006)	1Vlag van Griekenland Griekenland	1 (2005)	1Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië	1 (1989)	1Vlag van Letland Letland	1 (2002)	1Vlag van Monaco Monaco	1 (1971)	0Vlag van Portugal Portugal	1 (2017)	1Vlag van Rusland Rusland	1 (2008)	1Vlag van Servië Servië	1 (2007)	1Vlag van Turkije Turkije	1 (2003).  Officiële discografie Sinds 2000 brengt de organisatie van het Eurovisiesongfestival een cd uit met alle inzendingen van het betreffende jaar. Met ingang van 2004 verschijnt er tevens een dvd met opnames van de televisie-uitzendingen van het Eurovisiesongfestival.Belgische inzendingen Zie België op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT) en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de Nederlandstalige omroep een gedeelde zesde plaats, namelijk door Bob Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de tweede plaats te eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. De daarop volgende vijf jaar wist België zich niet te plaatsen voor de finale, met als absolute dieptepunt van het decennium de voorlaatste plaats in de halve finale met één punt in 2009. In 2010 wist Tom Dice de ban te breken. België wist zich voor het eerst via de halve finale te plaatsen voor de grote finale. Tom Dice werd zesde in Oslo en dit was terwijl een Vlaamse overwinning - zoals eerder al aangehaald was de andere beste Vlaamse plaats in 1959 ook de zesde plaats, al namen er toen veel minder landen deel aan het Eurovisiesongfestival. In 2013 kon voor het eerst een Waalse kandidaat, Roberto Bellarosa, doorstoten naar de finale. Twee jaar later behaalde Loïc Nottet het hoogste puntenaantal ooit voor België; het waren er 217. Hij behaalde daarmee de vierde plaats, de derde keer in de geschiedenis voor België. In 2016 kwalificeerde België zich voor het tweede opeenvolgende jaar. Dit was de eerste keer in de Belgische geschiedenis. Laura Tesoro haalde in Stockholm een tiende plaats binnen voor België. In 2017 haalde België opnieuw de finale. Blanche vertegenwoordigde het land en eindigde op een vierde plaats. In 2018 en 2019 haalde België de finale niet.Nederlandse inzendingen Zie Nederland op het Eurovisiesongfestival voor een overzicht.Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991 besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002 ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt vaak, maar niet altijd, gekozen via het Nationaal Songfestival. Sinds 2013 wordt na een periode van slechte resultaten de deelnemer intern gekozen. In 1986 werd het Eurovisiesongfestival uitgezonden door Veronica, toen nog een publieke omroep.[2] Het Nationaal Songfestival werd dat jaar wel door de NOS verzorgd.Nationaal SongfestivalDe Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival is getiteld het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen. Sinds 2013 wordt er geen voorronde meer gehouden, maar wordt zowel de artiest als het lied intern gekozen. Ook in het verleden is dit incidenteel gebeurd.Afgeleide festivalsVan het Eurovisiesongfestival zijn diverse andere festivals afgeleid. Voorbeelden hiervan zijn het ABU TV Song Festival, het Türkvizyonsongfestival, All For One Caribbean en het Bundesvision Song Contest.Junior Eurovisiesongfestival Zie Junior Eurovisiesongfestival voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Sinds 2003 wordt er ook een Eurovisiesongfestival voor kinderen gehouden; het Junior Eurovisiesongfestival. Denemarken organiseerde in 2000 en 2001 De unges melodi grand prix, dat uitgroeide tot het Melodi Grand Prix Nordic; een Scandinavisch songfestival voor kinderen. De EBU zag opnamen van de show en besloot er een officieel festival van te maken.Nederlandse festivalsToen Nederland in 1995 niet met het Eurovisiesongfestival mee mocht doen, organiseerde homobelangenorganisatie COC als alternatief het Nationaal COC Songfestival. Dit evenement is sindsdien uitgegroeid tot een serieuze liedjeswedstrijd waarbij artiesten namens de lokale COC-afdelingen optreden en de winnende afdeling het jaar daarop de organisatie voor zijn rekening neemt.[3]Daarnaast wordt sinds 2003 in Amsterdam een ludieke variant van het Eurovisiesongfestival gehouden onder de naam EuroSongTravestival, waarbij travestie-artiesten optreden namens fantasielanden als Travestibet, Norgay en Jurkije.[4]Ook Friesland heeft een eigen afgeleid songfestival gecreëerd: Liet International, een internationale competitie en presentatie van liedjes, gezongen in minderheidstalen. Het evenement is in 2002 gestart om bands in minderheidstalen een podium te geven.Eurovisiesongfestival AziëIn augustus 2017 kondigde de EBU officieel aan dat in 2018 de eerste editie van het Eurovisiesongfestival Azië zou plaatsvinden. Verwacht wordt een format van één show waarin zo'n twintig Aziatische en Pacifische landen meedoen. De eerste editie werd verplaatst naar 2019, maar is anno 2021 nog steeds niet van de grond gekomen.Eurovision in ConcertSinds 2008 vindt een maand voor het Eurovisiesongfestival Eurovision in Concert plaats. Tijdens dit evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in AFAS Live in Amsterdam, krijgen mensen alvast een voorproefje op het komende Eurovisiesongfestival. Diverse artiesten laten dan alvast hun liedje horen dat ze op het Eurovisiesongfestival zullen zingen. Op deze manier fungeert het evenement ook als een soort generale repetitie voor het Eurovisiesongfestival.AI SongfestivalSinds 2020 wordt het AI Songfestival georganiseerd. Dit is een zangcompetitie, zoals het Eurovisiesongfestival, waarbij gebruik wordt gemaakt van artificiële intelligentie. De eerste editie vond plaats in Nederland.American Song ContestIn 2020 ging de EBU een samenwerking een met de Verenigde Staten voor een Amerikaans songfestival. Alle 50 staten zullen een liedje sturen met meerdere kwalificatierondes, twee halve finales en een grote finale. De eerste editie was gepland voor 2021, een paar maanden na het Eurovisiesongfestival. De precieze data en locatie zijn echter nog onbekend en vanwege de COVID-19-pandemie is het nog niet zeker of en hoe het Amerikaanse songfestival zal plaatsvinden.

# data[].attributes.body
FAQ Tickets Eurovisie Songfestival 2021

Wat gebeurt er met de tickets die ik al heb gekocht?
Alle tickets worden geannuleerd en u ontvangt het geld terug op de bankrekening waarmee u de tickets heeft betaald.

Wanneer krijg ik mijn geld terug?
De ticketgelden worden binnen enkele weken terugbetaald door de ticketpartij (Paylogic, AVROTROS of TicketSwap) waar u de ticket(s) heeft aangekocht.

Heb ik kans om tickets voor het Songfestival in 2021 te kopen?
Als we publiek toe mogen laten bij het Eurovisie Songfestival 2021 en we hebben alle informatie hierover, dan stellen wij u per e-mail op de hoogte.

Mensen die al tickets hadden voor het Songfestival krijgen als eerste de kans om tickets te boeken, zodra die mogelijkheid er is. Zij ontvangen dan een link en een code, waarmee zij kunnen proberen tickets te boeken voor dezelfde shows als waar zij al tickets voor had aangeschaft.

Publiek welkom bij Eurovisie Songfestival 2021

1 APR. 2021

Wanneer kan ik meer verwachten over het kopen van tickets voor het Eurovisie Songfestival in 2021?
Uiterlijk medio april wordt hier een beslissing over genomen. Indien mogelijk, eerder.

Ik heb geen kaartje kunnen bemachtigen voor de 2020-shows. Kan ik nu wel een kaartje kopen?
Als het mogelijk is om in mei publiek toe te laten dan geven wij alleen de huidige tickethouders de mogelijkheid om kaartjes te kopen voor de show(s) waar ze oorspronkelijk kaartje(s) voor hadden aangeschaft.

Ik had al een vlucht en/of hotel geboekt, wat moet ik doen?
Wij adviseren u om contact op te nemen met betreffende partijen contact. Wij zijn hier als Eurovisie Songfestival verder niet bij betrokken.

Ik heb een andere vraag over mijn ticket(s) of restitutie, waar kan ik die stellen?
We verzoeken u vriendelijk om dan contact op te nemen met de ticketpartner waar u de tickets heeft aangekocht.

1 APR. 2021
Vandaag is bekend geworden dat het kabinet heeft besloten om onder het Fieldlab framework, publiek toe te staan bij alle 9 shows (live shows en generale repetities) van het Eurovisie Songfestival 2021.

De afgelopen maanden heeft het Songfestival-team hard gewerkt aan verschillende (4) scenario’s om het Songfestival door te kunnen laten gaan. De focus lag daarbij op het naar Nederland halen van alle 39 deelnemende landen. Uitgebreide Covid-19 maatregelen en een testprogramma maakt onderdeel uit van deze aanpak.

“Dat we nu de mogelijkheid krijgen om het draaiboek voor een Eurovisie Songfestival mét publiek weer open te slaan is iets waar we alleen maar van konden dromen. We zijn het kabinet en Fieldlab Evenementen dankbaar voor dit perspectief en het vertrouwen dat ze ons hierin geven,” aldus uitvoerend producent Sietse Bakker. Hij benadrukt dat de gezondheid van de artiesten, crew en straks ook publiek absolute topprioriteit heeft.

Martin Österdahl, Executive Supervisor van het Eurovisie Songfestival bij de EBU: "We verwelkomen dit besluit van de Nederlandse regering en de mogelijkheid dat we fans kunnen uitnodigen om met ons mee te doen als we het Eurovisie Songfestival in mei terugbrengen. We zullen de nu beschikbare opties bekijken en de komende weken meer details bekendmaken over hoe we veilig publiek kunnen toelaten tot Ahoy in Rotterdam als de situatie dit toelaat. De gezondheid en veiligheid van alle aanwezigen op het evenement blijft onze topprioriteit. Zoals eerder aangekondigd, zullen alle delegaties, artiesten en productieploeg een strikt protocol volgen en in geen geval in contact komen met potentiële leden van het publiek."

Wethouder Kasmi is blij met de ontwikkelingen: “Dit is heel positief nieuws! Vooralsnog kunnen we ons nu verheugen op negen shows, waar toch - zij het beperkt - publiek bij aanwezig kan zijn. Wat mooi dat er fans zijn die het Songfestival in Ahoy toch van dichtbij kunnen beleven. Iets waar ik eigenlijk al niet meer op durfde te hopen. Ik ben dan ook blij dat het kabinet deze ambitie heeft uitgesproken. Rotterdam staat als gaststad klaar om dit samen met de EBU en de omroepen op een veilige manier mogelijk te maken. Nu aftellen naar een onvergetelijk Songfestival.”

In de komende weken komt er meer duidelijkheid over de wijze waarop publiek kan worden ontvangen en hoe de kaartverkoop zal plaatsvinden. Dit wordt in nauw overleg gedaan met de European Broadcasting Union, de gemeente Rotterdam en Rotterdam Ahoy.

Achter de schermen werken we aan de details om ervoor te zorgen dat we 3.500 fans veilig en verantwoord kunnen verwelkomen voor elk van de zes generale repetities, de twee halve finales en de grote finale.

Informatie over kaartverkoop en toepasselijke gezondheids- en veiligheidsmaatregelen zal de komende weken beschikbaar worden gesteld. Zoals we eerder hebben beloofd, ontvangen trouwe klanten die kaartjes hadden voor het festival van vorig jaar, een unieke code die je voorrangstoegang geeft tot de kaartverkoop voor de show(s) van 2021 waarvoor je eerder kaartjes hebt geboekt. Houd er rekening mee dat internationale reisbeperkingen van toepassing kunnen zijn, afhankelijk van de omstandigheden in mei.

# data[].attributes.body
Het Eurovisiesongfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa. Sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen op de televisie word het ook uitgezonden.
Start 1956
Genre is muziekcompetitie.
Dit jaar is het in Rotterdam Ahoy.
Dit jaar 39 landen die mee doen.

# data[].attributes.body
start 1956
De landen die meedoen
litouwen
slowvenie
rusland
zweden
australie
noord-macadonie
Ierland
Cyprus
Noorwegen
Kroatie
België
Israel
Roemenie
Azerbeidzjan
Oekraiene
Malta
sanmarino
estland
en nog veel meer intotaal 39
Presentatoren; Chantal jansen
Edsilia Rombley, jan smit, nikkie de jager

# data[].attributes.body
nnnnn

# data[].attributes.body
Het Eurovisie songvestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa sinds 1967 wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Verder is het festival op het internet te volgen. Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de Europese RAdio-Unie (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen mee kunnen doen. Het betreft landen in Noord-Afrika, het Middenoosten en West-Azië. Sinds 2015 doet ook Australië mee aan het festival ondanks het feit dat het geen lid is van de EBU.