# data[].attributes.headline
๕. จงยกตัวอย่างการใช้อวัจนภาษาในการสื่อสารมา ๒ ตัวอย่าง

# data[].attributes.subject
๕. จงยกตัวอย่างการใช้อวัจนภาษาในการสื่อสารมา ๒ ตัวอย่าง

# data[].attributes.headline
๔.  อวัจนภาษา สำคัญอย่างไรในชีวิตประจำวัน

# data[].attributes.subject
๔.  อวัจนภาษา สำคัญอย่างไรในชีวิตประจำวัน

# data[].attributes.headline
๓. ภาษาในข้อใดพูดระหว่างเพื่อนต่อเพื่อน

# data[].attributes.subject
๓. ภาษาในข้อใดพูดระหว่างเพื่อนต่อเพื่อน

# data[].attributes.body
⬤ หนังเรื่องนี้ไม่เข้าท่า
⬤ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ดี
⬤ หนังสือเรื่องนี้ไม่ค่อยมีสาระ
⬤ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ค่อยมีลักษณะเด่นเลย

# data[].attributes.headline
๒.ข้อใดจัดเป็นอวัจนภาษา

# data[].attributes.subject
๒.ข้อใดจัดเป็นอวัจนภาษา

# data[].attributes.body
⬤ เรื่องสั้น
⬤ บทความ
⬤ จดหมาย
⬤ สัญญาณไฟจราจร

# data[].attributes.headline
๑. ประภทของภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมีกี่ประเภท อะไรบ้าง

# data[].attributes.subject
๑. ประภทของภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมีกี่ประเภท อะไรบ้าง

# data[].attributes.headline
คำถามท้ายกิจกรรม

# data[].attributes.subject
คำถามท้ายกิจกรรม

# data[].attributes.headline
๒.๗ การใช้คำคะนอง และคำสแลงเฉพาะสมัย

# data[].attributes.subject
๒.๗ การใช้คำคะนอง และคำสแลงเฉพาะสมัย

# data[].attributes.body
เป็นการใช้คำสื่อสารกันเพียงชั่วคราว จึงเหมาะที่จะใช้ในการพูดเฉพาะกลุ่มที่สามารถสื่อสารกันอย่างเข้าใจ

# data[].attributes.headline
๒.๖ การใช้ภาษาถิ่น

# data[].attributes.subject
๒.๖ การใช้ภาษาถิ่น

# data[].attributes.body
ภาษาถิ่นเป็นภาษาที่ใช้กันเฉพาะหมู่ และนิยมใช้เป็นภาษาพูด

# data[].attributes.headline
๒.๕ การใช้ศัพท์เฉพาะในแวดวงเดียวกัน และการใช้คำผวน

# data[].attributes.subject
๒.๕ การใช้ศัพท์เฉพาะในแวดวงเดียวกัน และการใช้คำผวน

# data[].attributes.body
การใช้ศัพท์เฉพาะในแวดวงเดียวกัน อาจทำให้คนนอกกลุ่มฟังไม่เข้าใจ

# data[].attributes.headline
๒.๔ การใช้สำนวน

# data[].attributes.subject
๒.๔ การใช้สำนวน

# data[].attributes.body
เป็นลักษณะเด่นของการสื่อสาร เพื่อเปรียบเทียบให้ผู้ฟังเข้าใจได้ทันที

# data[].attributes.headline
๒.๓ คำที่เป็นภาษาปาก

# data[].attributes.subject
๒.๓ คำที่เป็นภาษาปาก

# data[].attributes.body
คำที่เป็นภาษาปาก ไม่นิยมนำมาเป็นภาษาเขียน

# data[].attributes.headline
๒.๒ คำที่เป็นภาษาพูด

# data[].attributes.subject
๒.๒ คำที่เป็นภาษาพูด

# data[].attributes.body
เมื่อนำคำที่เป็นภาษาพูดมาเขียนเป็นภาษาเขียน จะเขียนไม่ตรงกับเสียงพูด

# data[].attributes.headline
๒.๑ คำที่มีความหมายเหมือนกัน ที่ที่ใช้ต่างกัน

# data[].attributes.subject
๒.๑ คำที่มีความหมายเหมือนกัน ที่ที่ใช้ต่างกัน

# data[].attributes.body
การใช้คำเหล่านี้ต้องคำนึงถึงโอกาส สถานที่ และสัมพันธภาพระหว่างบุคคล

# data[].attributes.headline
๒) ลักษณะและรูปแบบของวัจนภาษา 🙈

# data[].attributes.subject
๒) ลักษณะและรูปแบบของวัจนภาษา 🙈

# data[].attributes.body
ภาษาไทยมีถ้อยคำที่แสดงความลดหลั่นชั้นเชิง ทั้งถ้อยคำ สำนวน โวหาร

# data[].attributes.headline
๑.๘ การใช้ภาษาสัญลักษ์ต่างๆ

# data[].attributes.subject
๑.๘ การใช้ภาษาสัญลักษ์ต่างๆ

# data[].attributes.body
ภาษาสากล ใช้สื่อความหมายแทนสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นที่เข้าใจตรงกัน เช่น สัญญาณมือ ธง เป็นต้น

# data[].attributes.headline
๑.๗ การใช้นัยน์ตา

# data[].attributes.subject
๑.๗ การใช้นัยน์ตา

# data[].attributes.body
แววตาสามารถสื่ออารมณ์ของผู้พูดได้

# data[].attributes.headline
๑.๖ การใช้มือและแขน

# data[].attributes.subject
๑.๖ การใช้มือและแขน

# data[].attributes.body
ขณะที่พูดควรใช้มือหรือแขนให้สอดคล้องกับเรื่องที่พูด

# data[].attributes.headline
๑.๕ การเคลื่อนไหว

# data[].attributes.subject
๑.๕ การเคลื่อนไหว

# data[].attributes.body
ในขณะพูดต้องเคลื่อนไหวบ้างพอเหมาะกับเนื้อหาที่พูด

# data[].attributes.headline
๑.๔ การแต่งกาย

# data[].attributes.subject
๑.๔ การแต่งกาย

# data[].attributes.body
ควรแต่งกายให้เหมาะสมกับโอกาส กาลเทศะ

# data[].attributes.body
คือ กริยาท่าทางขณะส่งสาร

# data[].attributes.body
เป็นสิ่งสำคัญในการสื่อสารเพราะสามารถบอกอารมณ์

# data[].attributes.headline
๑.๑ การแสดงออกทางใบหน้า

# data[].attributes.subject
๑.๑ การแสดงออกทางใบหน้า

# data[].attributes.body
สามารถบอกเจตนาได้ชัดเจน เช่น การแสดงออกทางใบหน้า แสดงออกทางเจตนา

# data[].attributes.headline
๑) ลักษณะและรูปแบบของอวัจนภาษา 🙈

# data[].attributes.subject
๑) ลักษณะและรูปแบบของอวัจนภาษา 🙈

# data[].attributes.body
คือ ภาษาที่ไม่ใช้ถ้อยคำ มีลักษณะและรูปแบบที่สำคัญ ดังนี้

# data[].attributes.headline
ประเภทของภาษาที่ใช้ในการสื่อสาร

# data[].attributes.subject
ประเภทของภาษาที่ใช้ในการสื่อสาร

# data[].attributes.body
แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ วัจนภาษา และอวัจนภาษา

# data[].attributes.headline
รายชื่อสมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.subject
รายชื่อสมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.body
๑.นายวงศธร ศรีบัวงาน ม.๔/๗ เลขที่ ๑
๒.นายวาที ทวีพจน์ ม.๔/๗ เลขที่ ๒
๓.นายศราวุฒิ ยิ่งสูงเนิน ม.๔/๗ เลขที่ ๓
๔.นางสาวณัฐชา บุตรแก้ว ม.๔/๗ เลขที่ ๑๐
๕.นางสาวพีชานันท์ ขวัญยืน ม.๔/๗ เลขที่ ๑๓
๖.นางสาวอรชา สายภู่ ม.๔/๗ เลขที่ ๑๙
๗.นางสาวภัททิยา อ่อนบาง ม.๔/๗ เลขที่ ๒๘
๘.นางสาวสุกานดา ศรีเพชร์ ม.๔/๗ เลขที่ ๓๖
๙.นางสาวสุพรรษา ใยชม ม.๔/๗ เลขที่ ๓๗