# data[].attributes.body
มิตตวินทุกะ เป็นลูกชายของพ่อค้า ที่มีความโลภ ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ ทุบตีพ่อแม่ เขาหนีไปแสวงโชคโดยเรือสำเภา แต่ก็โดนคนในเรือลอยแพเพราะเป็นตัวกาลกิณี ก็ไปพบกับอุสสทนรก และความโลภชักนำให้เขาผ่านมาพบ เทพบุตรรูปงาม มีดอกบัวใหญ่อยู่บนหัว แต่จริงๆแล้วเป็นสัตว์นรกที่มีจักรอยู่บนหัว แต่มิตตวินทุกะก็ไม่เชื่อ จึงขอลองใส่ดู เลยได้รับความทรมาน (นั้นหมายความว่าบุคคลใดมีความอยาก มีตัณหา บุคคลนั้นย่อมเป็นผู้เทินจักรกรด)

ให้วงเล็บคือข้อคิดในเรื่อง

# data[].attributes.headline
ด.ช. ชากิร เกาะกาวี เลขที่ 1 ม. 2/1

# data[].attributes.subject
ด.ช. ชากิร เกาะกาวี เลขที่ 1 ม. 2/1

# data[].attributes.body
เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถีทรงปรารภถึงภิกษุรูปหนึ่งว่าเป็นผู้ว่ายาก สอนยาก ดังเช่นในอดีตชาติแล้วจึงตรัสเล่าว่า ในอดีตกาล มีบุตรชายเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองพาราณาสีชื่อว่ามิตต วินทุกะ เป็นคนที่มีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจตนเอง ไม่เชื่อฟังใครแม้แต่บิดามารดา เมื่อบิดาเสียชีวิต มารดาก็พยายาม โน้มน้าวใจให้เขาใฝ่หาธรรม เมื่อถึงวันอุโบสถผู้เป็นมารดาจึงให้มิตตวินทุกะไปวัดเพื่อฟังพระธรรมเทศนา โดยบอก ว่าจะให้เงินรางวัลด้วยความยากได้เงินมิตตวินทุกะจึงยอมไปวัด แต่มิได้เข้าไปฟังพระธรรมเทศนา กลับไปแอบหลับ อยู่หลังธรรมาสน์จนรุ่งเช้าค่อยกลับบ้าน ไปรับเงินจากมารดาตามที่ตกลงกันไว้ มิตตวินทุกะน าเงินที่ได้รับไปลงทุนค้าขายจนได้ผลก าไรดีแต่ด้วยความโลภ จึงคิดจะไปค้าขายทางทะเลมารดาห้าม อย่างไรก็ไม่ฟัง แม้จะฉุดรั้งไว้แต่มิตตวินทุกะก็สลัดจนหลุด และผลักมารดาเสียหลักล้มลงแล้วเดินข้ามไปโดยไม่หัน กลับมามองมารดาที่ร้องห้ามปรามเขาอีกเลย มิตตวินทุกะเดินทางล่องเรือออกไปค้าขายกับบรรดาพ่อค้า จนล่วงเข้าวันที่7 เรือได้หยุดนิ่งอยู่กลางมหาสมุทร ท า อย่างไรก็ไม่สามารถแล่นต่อไปได้ทุกคนมีความคิดเห็นว่าน่าจะมีคนกาลกิณีอยู่ในเรือ จึงได้ท าการจับฉลากเพื่อเสี่ยง ทาย และมิตตวินทุกะก็จับฉลากได้3 ครั้ง ท าให้ถูกลอยแพลงกลางมหาสมุทรแพของมิตตวินทุกะลอยไปติดเกาะแห่ง หนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 4 นาง แต่มิตตวินทุกะกลับมองเห็นเป็นหญิงสวยงาม จึงอยู่ร่วมกับนางเวมา นิกเปรตทั้ง 4 แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงเดินทางต่อไป จนพบเกาะ 3 เกาะ คือ วิมานเงิน ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 8 นาง วิมานแก้วมณีที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 16 นาง และวิมานทอง ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 32 นาง ซึ่งมิตต วินทุกะได้อยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงออกเดินทางต่อไป ในที่สุด เขาได้มาพบสถานที่แห่งหนึ่ง คือ อุสสาทนรก แต่ด้วยผลแห่งกรรมท าให้เขามองเห็นเป็นเมืองที่รุ่งเรือง สวยงาม เมื่อเข้าไปในนั้น เขาได้พบสัตว์นรกตนหนึ่งซึ่งได้รับทุกขเวทนาจากกงจักรที่อยู่บนศรีษะแต่มิตตวินทุกะกลับ เห็นเป็นชายหนุ่มรูปงาม มีดอกบัวอยู่บนศรีษะ มิตตวินทุกะคิดอยากได้ดอกบัวนั้น จึงเข้าไปขอดอกบัว แต่สัตว์นรก นั้นบอกว่า ไม่ใช่ดอกบัว แต่เป็นกงจักร มิตตวินทุกะไม่เชื่อ รบเร้าจะเอาให้ได้สัตว์นรกนั้นคิดว่า ผลแห่งกรรมชั่วของ ตนคงหมดแล้ว จึงมอบกงจักรนั้นให้แก่มิตตวินทุกะ เมื่อได้รับกงจักรมาแล้ว เขาจึงได้รู้ว่าไม่ใช่ดอกบัว และขอให้ผู้ เป็นเจ้าของเอาคืนกลับไป แต่สัตว์นรกตนนั้นได้หายไปเสียแล้ว ฝ่ายรุกขเทวดา ซึ่งแท้จริงคือพระโพธิสัตว์เมื่อทราบความทั้งหมด ได้กล่าวกับมิตตวินทุกะว่า เพราะ ความโง่เขลา ดื้อรั้น และความโลภ เห็นผิดเป็นชอบ จึงท าให้มิตตวินทุกะต้องทนทุกข์ทรมานจากกงจักรนี้ไปจนกว่าวิบากกรรมจะ หมดสิ้นไป
-ใครทำกรรมอะไรไว้ ย่อมต้องได้รับผล
-ทำความดีเพื่อตนและบุพการี

# data[].attributes.headline
คร้ังหนึ่งในสมยัพทุ ธกาล มภีิษุว่ายากอยู่รูปหนึ่ง พระพทุ ธเจ้าจึงได้ตรัสพระเขาเดนิเข้าไปในเมืองนิมติแห่งนี้ทีแรกเขาพบกบัปราสาทแก้วผลกึมเีทพธิดาสี่นางเฝ้าอยู่เขาคดิว่าหนทางข้างหน้าจักมสีมบัตมิคี่ามากกว่านี้จึงผ่านเลยไปพบปราสาทเงนิมเีทพธิดาแปดนางเฝ้าอยู่เขายังไม่พอใจหวังจะพบสิ่งมีค่ามากกว่านี้จึงผ่านเลยไปอีก จนถึงปราสาทแก้วมณี มีเทพธิดาสิบหกนางเฝ้าอยู่แต่เขากย็งัผ่านมาอกีจนถึงปรสารททอง มเีทพธิดาสามสิบสองนางเฝ้าอยู่แต่ด้วยความโลภชักน าให้เขาผ่านไปอกีจนมาถึงอุทยานแห่งหนึ่ง มิตตวินทุกพบเทพบุตรรูปงามมดีอกบัวดอกใหญ่ประดบัอยู่บนศีรษะด้วยจึงบอกแก่มิตตวินทุก ว่า“นี่หาใช่ดอกบัวไม่ เป็ นจักรที่บดกระหม่อมข้าให้ได้รับความทรมานยิ่งนัก” มิตตวินทุกไม่พอใจที่เทพบุตรโกหกตนเช่นน้ัน จึงกล่าวต่อว่าเทพบุตรนั้นไปว่า “ไม่เห็นจะต้องโกหกกนัเลยกเ็ราเห็นอยู่ว่าบนศีรษะเจ้าน้ันมดีอกบัวงอกงามประดบัอยู่แท้ๆ” ผีเปรตตนนั้นคิดว่าคงถึงคราวหมดกรรมของตน และคงมีคนบาปมารับกรรมแทนตนแล้วจึงมอบดอกบัวนั้นให้แก่มิตตวินทุกสมใจ ปรากฏว่าทันทีที่รับดอกบัวนั้นมา ก็กลับกลายเป็ นกงจักรบดศรีษะของมิตตวินทุกได้รับความทรมานยิ่งนัก

# data[].attributes.subject
คร้ังหนึ่งในสมยัพทุ ธกาล มภีิษุว่ายากอยู่รูปหนึ่ง พระพทุ ธเจ้าจึงได้ตรัสพระเขาเดนิเข้าไปในเมืองนิมติแห่งนี้ทีแรกเขาพบกบัปราสาทแก้วผลกึมเีทพธิดาสี่นางเฝ้าอยู่เขาคดิว่าหนทางข้างหน้าจักมสีมบัตมิคี่ามากกว่านี้จึงผ่านเลยไปพบปราสาทเงนิมเีทพธิดาแปดนางเฝ้าอยู่เขายังไม่พอใจหวังจะพบสิ่งมีค่ามากกว่านี้จึงผ่านเลยไปอีก จนถึงปราสาทแก้วมณี มีเทพธิดาสิบหกนางเฝ้าอยู่แต่เขากย็งัผ่านมาอกีจนถึงปรสารททอง มเีทพธิดาสามสิบสองนางเฝ้าอยู่แต่ด้วยความโลภชักน าให้เขาผ่านไปอกีจนมาถึงอุทยานแห่งหนึ่ง มิตตวินทุกพบเทพบุตรรูปงามมดีอกบัวดอกใหญ่ประดบัอยู่บนศีรษะด้วยจึงบอกแก่มิตตวินทุก ว่า“นี่หาใช่ดอกบัวไม่ เป็ นจักรที่บดกระหม่อมข้าให้ได้รับความทรมานยิ่งนัก” มิตตวินทุกไม่พอใจที่เทพบุตรโกหกตนเช่นน้ัน จึงกล่าวต่อว่าเทพบุตรนั้นไปว่า “ไม่เห็นจะต้องโกหกกนัเลยกเ็ราเห็นอยู่ว่าบนศีรษะเจ้าน้ันมดีอกบัวงอกงามประดบัอยู่แท้ๆ” ผีเปรตตนนั้นคิดว่าคงถึงคราวหมดกรรมของตน และคงมีคนบาปมารับกรรมแทนตนแล้วจึงมอบดอกบัวนั้นให้แก่มิตตวินทุกสมใจ ปรากฏว่าทันทีที่รับดอกบัวนั้นมา ก็กลับกลายเป็ นกงจักรบดศรีษะของมิตตวินทุกได้รับความทรมานยิ่งนัก

# data[].attributes.body
ดช.ณัฐกรณ์ ขุนนะ เลขที่3

# data[].attributes.headline
ด.ช.พงศธร เหมมินทร์ เลขที่8 ม.2/1

# data[].attributes.subject
ด.ช.พงศธร เหมมินทร์ เลขที่8 ม.2/1

# data[].attributes.body
มินตวินชาดก เป็นลูกพ่อค้า มีนิสัยเป็นคนโลภ
มีคนชวนไปแสวงโชคโดยการนั้งเรือสำเภาไป เขาหวังเงินทองมากหมาย แม่ของเขาไม่ให้ไป เขาไม่ฟังเลยทำร้ายแม่ของเขา  แล้วหนีไปแสวงโชค ขณะนั้งเรือไปเกินเหตูอาเพศต่างๆ ทุกคนในเรือสงสัย เลยจับฉลากว่าใครเปนกาลกิณี  มิตตวินทุกะจับหลายครั้งก็เป็นผู้ที่จับเป็นกกาลกิณี เลยจับมิตวินทุกะลอยแพไปในมหสมุทร  ก็ไปพบกับอุสทนรกดเป็นที่เผาของสัตว์นรก แต่ด้วยบาปที่ทำใว้เลยเห็นเป็นเมืองใหญ๋ที่งดงาม เขาเดินไปพบกับกับประสาทแก้วผลึก มีเทพธิดา 8 น่่างเฝ้าอยู๋ เขาไม่พอใจเขาหวังสมบัติที่มากกว่านี้เลยผ่านไปอีกเรื่อยๆ จนมาถึงอุทยาน เขาเจอกับเทพพระบุตรรูปงาม มีดอกบัวอยู่บนหัว เขาอยากได้ แต่เทพพระบุตรไม่ให้ แล้วเทพพระบุตรคือสัตว์นรก จนสัตว์นรกยอมเลยให้มิตตวินทุกกะ เพราะคิดว่าหมดกกรรมของตรแล้วจึงให้กัลมตตวินุกกะ แล้วเขาเจ็บหัวมากเพราะที่จริงคือ กรงจักร

ข้อคิด คนที่ชั่วมักจะเห็นสิงที่ดีๆ เป้นเรื่องที่ไม่สำคัญ
แต่ชอบที่สิ่งที่ชั่วร้าย เช้าการที่มินตวินทุกะเห็นกงจักรเป็นดอกบัว

# data[].attributes.headline
ไชยพัฒน์ มาแปะ

# data[].attributes.subject
ไชยพัฒน์ มาแปะ

# data[].attributes.body
มืตตวินทุกะ เป็นลูกพ่อค้า มีโลภมาก ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ตีพ่อแม่ เขาได้หนีไปแสวงโชกโดยใช้เรือแต่เขาได้ลอยแพไปเพราะจับได้กาลากิณี ครั้ง ลอยไปเจอกับอุสสทนรกด้วยความโลภจึงเข้าไปเจอหญิงรูปงามและมีดอกบัวบนหัวนางแต่จริงๆเป็นสัตว์ในนรกที่มีจักรอยู่บนหัวแ่ต่มิตตวินทุกะจะใส่จึงลองใส่และทำให้เขาทรมานมาก

# data[].attributes.headline
เด็กชาย อิฏฎาริส เเก้วคง ม.2/2 เลขที่14

# data[].attributes.subject
เด็กชาย อิฏฎาริส เเก้วคง ม.2/2 เลขที่14

# data[].attributes.body
มิตติกวินทุกะ เป็นคนที่มีความโลภมาก เขาทำร้ายพ่อเเม่ เขาทำร้ายเเม่ที่ห้ามเขาไม่ให้ไปเเสวงโชคกับชาวเรือจนเเม่สลบไป ต่อมาเขาได้เขาได้นั่งเรือสำเภา อยู่ดีๆเรือหยุดนิ่งทั้งๆที่มีลม ชาวเรือเริ่มสงสัยว่าจะมีคนกาลกิณี โดยให้คนบนเรือเลือกฉลากถ้าได้ว่ากาลกิณี3ครั้งจะคนๆนั้นจะโดนปล่อยเเพรลงทะเลคนเดียว กลายเป็นมิตติกวินทุกะที่โดน3ครั้งทำให้เขาโดนปล่อยลงเเพร ผ่านมาจนเข้าฝั่ง กาลกิณี ก็ไปพบกับอุสสทนรก และความ โลภชักนำให้เขาผ่านมาพบ เทพบุตรรูป งาม มีดอกบัวใหญ่อยู่บนหัว แต่จริงๆแล้ว เป็นสัตว์นรกที่มีจักรอยู่บนหัว แต่มิตตวิน ทุกะก็ไม่เชื่อ จึงขอลองใส่ดู เลยโดนทรมานเเละก็เจอเข้ากับ เทวดาเเละยมทูติ

# data[].attributes.headline
ด.ช.  รชต ชูสุข

# data[].attributes.subject
ด.ช.  รชต ชูสุข

# data[].attributes.body
มิตตวินทุกะเป็นคนโลภเป็นลูชายของพ่อค้าไม่เชื่อฟังพ่อแม่ทุบตีพ่อแม่วันหนึ่งมีชายคนหนึ่งชักชวนเขาไปออกเรือสัมเภาเข้าหวังว่าจะมีสมบัติแต่แม่เขารู้สึกไม่ปลอดภัยแม่เลยห้ามไว้แต่เขาไม่ฟังก็ยังจะไปต่อพออกเรือได้ประมาณ7วันก็เกิดอาเพศขึ้นมากมายคนบนเรือก็เลยสงสัยว่าต้องมีกาลกินีอยู่บนเรือเลยทำฉลากจับ3ครั้งสรุปมิตตวินทุกะจับได้ทั้งสามรอบคนบนเรือก็เลยเอามิตวินทุกะลอยแพไปแล้วเขาก็ไปหยุดที่เกาะๆหนึ่งไปพบเจอกับอุสสทนรกความโลภชักนำให้เขามาพบเขาได้เจอหญิงรูปงานคนหนึ่งมีจักรอยู่บนหัวแต่ที่จริงแล้วเป็นสัตว์จากนรกและมิตตวินทุกะก็จะลองใส่พอเขาลองใส่เข้าก็รู้สึกหนักและทรมาณมากกกกก

# data[].attributes.headline
มิตตวินทุกชาดก

# data[].attributes.subject
มิตตวินทุกชาดก

# data[].attributes.body
ครั้งหนึ่งเมื่อสมเด็จพระพุทธศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเทศนาข้อตัณหาอันเป็นสิ่งกว้างขวางไร้ชอบเขตจำกัด ณ พระเชตะวันมหาวิหารในนครหลวงแห่งมคธรัฐ พุทธวัจน ในพระธรรมบทนี้ได้รับการ จดจำต่อๆ กันว่าชนเหล่าใดมากำหนัดยินดีตัณหานั้น ชนเหล่านั้นก็
เช่นผู้ถูกจักรกรดไว้

ด.ช.โอบนิธิ วงศ์สวัสดิ์ ม.2/2 เลขที่ 15

# data[].attributes.headline
ด.ช.จักกาย สิทธิโชค เลขที่2 ม.2/2 

# data[].attributes.subject
ด.ช.จักกาย สิทธิโชค เลขที่2 ม.2/2 

# data[].attributes.body
มืตตวินทุกะ เป็นผู้มีโลภมาก ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ที่เสียไปแล้วตีพ่อแม่ เขาได้หนีเดินทางไปแสวงบุญโดยใช้เรือแต่เขาได้ลอยแพไปเพราะจับได้กาลากิณี และเมื่อลอยแพไปเจอกับ อุสสทนรก ซึ่งเป็น ที่เผาสัตว์นรกแต่ มิตตวินทุกะ แต่ด้วยบาปกรรมที่ทำไว้จึงเห็นเป็น เมืองที่สวยงาม ความโลภชักนำเขาได้เห็นเทพบุตรองค์หนึ่ง ที่มีดอกบัวบนหัวซึ่งแท้จริงเป็นสัตว์นรก ที่โดนจักรบดหัวอยู่ มิตตวินทุกะจึงขอดอกบัวแต่ เทพบุตร บอกไม่ใช่ ดอกบัว จึงทำให้มิตตวินทุกะ ไม่พอใจ จึงทำให้ สัตว์นรกตนนั้นนึกว่า มีคนมารับบาปแทนตน จึงมอบดอกบัวที่แท้จริงเป็นจักร เมื่อ มิตตวินทุกะ ได้รับจักรไป จักรนั้นได้บดหัว มิตตวินทุกะ เขาทุกทรมานอย่างมาก จนเทวดา มาเห็น จึงถามเหตุผล ที่โดนจักรบดหัว ทำให้รู้ว่าเกิดจาก ความโลภของ ตนเอง

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐชนน ดินเเดง

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐชนน ดินเเดง

# data[].attributes.body
มีชายคนนึงชื่อ มิตตวินทุกะ เป็นชาย
เกเร ไม่สนใจการศึกษา คบเพื่อนไม่ดี เเม่ของเขาเลยจ้างให้เขาไปฟังธรรมที่วัด เเต่มิตตวินทุกะได้โกงเเอบไปนอนที่วัดไม่ฟังธรรม เเล้วพอเช้าเขาเลยไปเอาเงิน เขาใช้เงินน้อยเพราะ
จะเอาเงินไปลงเรือสำเภาไปเเสวงโชค เเม่เขาไม่อยากให้ไปเเต่มิตตวินก็ทําร้ายเเม่เเละเดินหนีไปเรือสําเภา เมื่อเรือขับไปเรื่อยๆ เรือก็ไม่ไปต่อเพราะมีกลากิณี
เลยมีคนบอกให้จับกระดาษใครได้กลากิณี 3 รอบ ต้องลงเรือ มิตตวินจับได้กระดาษ 3 รอบ เลยโดนโยนลงเรือ
มิตตวินทุกะลอยเเพรไปเจออุสสทนรก ซึ่งเป็น ที่เผาสัตว์นรกแต่ มิตตวินทุกะ แต่ด้วยบาปกรรมที่ทำไว้จึงเห็นเป็น เมืองที่สวยงาม ความโลภชักนำเขาได้เห็นเทพบุตรองค์หนึ่ง ที่มีดอกบัวบนหัวซึ่งแท้จริงเป็นสัตว์นรก ที่โดนจักรบดหัวอยู่ มิตตวินทุกะจึงขอดอกบัวแต่ เทพบุตร บอกไม่ใช่ ดอกบัว จึงทำให้มิตตวินทุกะ ไม่พอใจ จึงทำให้ สัตว์นรกตนนั้นนึกว่า มีคนมารับบาปแทนตน จึงมอบดอกบัวที่แท้จริงเป็นจักร เมื่อ มิตตวินทุกะ ได้รับจักรไป จักรนั้นได้บดหัว มิตตวินทุกะ เขาทุกทรมานอย่างมาก จนเทวดา มาเห็น จึงถามเหตุผล ที่โดนจักรบดหัว ทำให้รู้ว่าเกิดจาก ความโลภของ ตัวเอง

# data[].attributes.headline
ด.ช. นาซิม เกะรา ม.2/2 เลขที่6

# data[].attributes.subject
ด.ช. นาซิม เกะรา ม.2/2 เลขที่6

# data[].attributes.body
มีชายคนนึงชื่อ มิตตวินทุกะ เป็นชาย
เกเร ไม่สนใจการศึกษา คบเพื่อนไม่ดี เเม่ของเขาเลยจ้างให้เขาไปฟังธรรมที่วัด เเต่มิตตวินทุกะได้โกงเเอบไปนอนที่วัดไม่ฟังธรรม เเล้วพอเช้าเขาเลยไปเอาเงิน เขาใช้เงินน้อยเพราะ
จะเอาเงินไปลงเรือสำเภาไปเเสวงโชค เเม่เขาไม่อยากให้ไปเเต่มิตตวินก็ทําร้ายเเม่เเละเดินหนีไปเรือสําเภา เมื่อเรือขับไปเรื่อยๆ เรือก็ไม่ไปต่อเพราะมีกลากิณี
เลยมีคนบอกให้จับกระดาษใครได้กลากิณี 3 รอบ ต้องลงเรือ มิตตวินจับได้กระดาษ 3 รอบ เลยโดนโยนลงเรือ
มิตตวินทุกะลอยเเพรไปเจออุสสทนรก ซึ่งเป็น ที่เผาสัตว์นรกแต่ มิตตวินทุกะ แต่ด้วยบาปกรรมที่ทำไว้จึงเห็นเป็น เมืองที่สวยงาม ความโลภชักนำเขาได้เห็นเทพบุตรองค์หนึ่ง ที่มีดอกบัวบนหัวซึ่งแท้จริงเป็นสัตว์นรก ที่โดนจักรบดหัวอยู่ มิตตวินทุกะจึงขอดอกบัวแต่ เทพบุตร บอกไม่ใช่ ดอกบัว จึงทำให้มิตตวินทุกะ ไม่พอใจ จึงทำให้ สัตว์นรกตนนั้นนึกว่า มีคนมารับบาปแทนตน จึงมอบดอกบัวที่แท้จริงเป็นจักร เมื่อ มิตตวินทุกะ ได้รับจักรไป

# data[].attributes.body
มิตตวินทุกะเป็นคนโลภเป็นลูชายของพ่อค้าไม่เชื่อฟังพ่อแม่ทุบตีพ่อแม่วันหนึ่งมีชายคนหนึ่งชักชวนเขาไปออกเรือสัมเภาเข้าหวังว่าจะมีสมบัติแต่แม่เขารู้สึกไม่ปลอดภัยแม่เลยห้ามไว้แต่เขาไม่ฟังก็ยังจะไปต่อพออกเรือได้ประมาณเจ็ดวันก็เกิดอาเพศขึ้นมากมายคนบนเรือก็เลยสงสัยว่าต้องมีกาลกินีอยู่บนเรือเลยทำฉลากจับสามครั้งสรุปมิตตวินทุกะจับได้ทั้งสามรอบคนบนเรือก็เลยเอามิตวินทุกะลอยแพไปแล้วเขาก็ไปหยุดที่เกาะๆหนึ่งไปพบเจอกับอุสสทนรกความโลภชักนำให้เขามาพบเขาได้เจอหญิงรูปงานคนหนึ่งมีจักรอยู่บนหัวแต่ที่จริงแล้วเป็นสัตว์จากนรกและมิตตวินทุกะก็จะลองใส่พอเขาลองใส่เข้าก็รู้สึกหนักและทรมาณมาก

# data[].attributes.headline
ดช. อชิระ บุญล้วน เลขที่12

# data[].attributes.subject
ดช. อชิระ บุญล้วน เลขที่12

# data[].attributes.body
ในอดีตกาล มีบุตรชายเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองพาราณาสี ชื่อว่ามิตตวินทุกะ เป็นคนที่มีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจตนเอง ไม่เชื่อฟังใครแม้แต่บิดามารดา เมื่อบิดาเสียชีวิต มารดาก็พยายามโน้มน้าวใจให้เขาใฝ่หาธรรม เมื่อถึงวันอุโบสถผู้เป็นมารดาจึงให้มิตตวินทุกะไปวัดเพื่อฟังพระธรรมเทศนา โดยบอกว่าจะให้เงินรางวัลด้วยความยากได้เงินมิตตวินทุกะจึงยอมไปวัด แต่มิได้เข้าไปฟังพระธรรมเทศนา กลับไปแอบหลับอยู่หลังธรรมาสน์ จนรุ่งเช้าค่อยกลับบ้าน ไปรับเงินจากมารดาตามที่ตกลงกันไว้มิตตวินทุกะนำเงินที่ได้รับไปลงทุนค้าขายจนได้ผลกำไรดี แต่ด้วยความโลภ จึงคิดจะไปค้าขายทางทะเลมารดาห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง แม้จะฉุดรั้งไว้ แต่มิตตวินทุกะก็สลัดจนหลุด และผลักมารดาเสียหลักล้มลงแล้วเดินข้ามไปโดยไม่หันกลับมามองมารดาที่ร้องห้ามปรามเขาอีกเลยมิตตวินทุกะเดินทางล่องเรือออกไปค้าขายกับบรรดาพ่อค้า จนล่วงเข้าวันที่ 7 เรือได้หยุดนิ่งอยู่กลางมหาสมุทร ทำอย่างไรก็ไม่สามารถแล่นต่อไปได้ ทุกคนมีความคิดเห็นว่าน่าจะมีคนกาลกิณีอยู่ในเรือ จึงได้ทำการจับฉลากเพื่อเสี่ยงทาย และมิตตวินทุกะก็จับฉลากได้ 3 ครั้ง ทำให้ถูกลอยแพลงกลางมหาสมุทรแพของมิตตวินทุกะลอยไปติดเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 4 นาง แต่มิตตวินทุกะกลับมองเห็นเป็นหญิงสวยงาม จึงอยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้ง 4 แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงเดินทางต่อไป จนพบเกาะ 3 เกาะ คือ วิมานเงิน ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 8 นาง วิมานแก้วมณี ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 16 นาง และวิมานทอง ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 32 นาง ซึ่งมิตตวินทุกะได้อยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงออกเดินทางต่อไปในที่สุด เขาได้มาพบสถานที่แห่งหนึ่ง คือ อุสสาทนรก แต่ด้วยผลแห่งกรรมทำให้เขามองเห็นเป็นเมืองที่รุ่งเรือง สวยงาม เมื่อเข้าไปในนั้น เขาได้พบสัตว์นรกตนหนึ่งซึ่งได้รับทุกขเวทนาจากกงจักรที่อยู่บนศรีษะแต่มิตตวินทุกะกลับเห็นเป็นชายหนุ่มรูปงาม มีดอกบัวอยู่บนศรีษะ มิตตวินทุกะคิดอยากได้ดอกบัวนั้น จึงเข้าไปขอดอกบัว แต่สัตว์นรกนั้นบอกว่า ไม่ใช่ดอกบัว แต่เป็นกงจักร มิตตวินทุกะไม่เชื่อ รบเร้าจะเอาให้ได้สัตว์นรกนั้นคิดว่า ผลแห่งกรรมชั่วของตนคงหมดแล้ว จึงมอบกงจักรนั้นให้แก่มิตตวินทุกะ เมื่อได้รับกงจักรมาแล้ว เขาจึงได้รู้ว่าไม่ใช่ดอกบัว และขอให้ผู้เป็นเจ้าของเอาคืนกลับไป แต่สัตว์นรกตนนั้นได้หายไปเสียแล้วฝ่ายรุกขเทวดา ซึ่งแท้จริงคือพระโพธิสัตว์ เมื่อทราบความทั้งหมด ได้กล่าวกับมิตตวินทุกะว่า เพราะ ความโง่เขลา ดื้อรั้น และความโลภ เห็นผิดเป็นชอบ จึงทำให้มิตตวินทุกะต้องทนทุกข์ทรมานจากกงจักรนี้ไปจนกว่าวิบากกรรมจะหมดสิ้นไป

# data[].attributes.headline
ด.ช.กฤตเมธ ไวยวงษ์ เลขที่1 2/2

# data[].attributes.subject
ด.ช.กฤตเมธ ไวยวงษ์ เลขที่1 2/2

# data[].attributes.body
เขาได้เงินจากการไปวัดเเต่ไปนอนเพื่อนชวนไปลงเรือเเต่เเม่บอกไม่ให้ไปเลยถีบเเม่เเล้วไปหลังจากลงเรือเกิดกรากินีจึงรู้าเขาเป็นผู้เป็นกรากินีจึงปล่อยลงแพเเล้วเจอนาฟ้าเเต่เขาอยากได้มากกว่านี้เเลวเจอดอกบัวเเต่เป็นกรงจักรเเล้วบดหัวเขาเเล้วมีเทวดามาสอน

# data[].attributes.body
มีคนช่วนมิตตวินทุกะให้ไปนั่งเรือเพื่อไปหาเงิน แต่แม่ของมิตตวินทุกะไม่อยากให้ไป แต่ด้วยความที่่เขาอยากจะไปทำให้เขาต้องทำร้ายแม่ของเขา แล้วเขาก็เดินออกไป พอเขาได้ไปบนเรือบนเรือก็เกิดภัยอันตรายบนเรือคนในเรือจึงคิดว่า ต้องมีตัวกาลกิณีอยู่บนเรือ คนบนเรือจึงได้จับฉลากว่าใครที่จับได้เป็นกาลกิณี 3 ครั้งจะต้องโดยทิ้งลงในน้ำ แล้วคนที่จับได้กาลกิณี 3 ครั้งก็คือมิตตวินทุกะ คนบนเรือจึงทิ้งเขาไว้กลางมหาสมุทร แล้วเขาก็ได้ไปเจอเกาะที่มีความสวยงามแต่ความจริงแล้วเกาะแห่งนี้มีแต่พวกผีปีศาจ เขาก็ได้ไปเจอกับเทวดา 4 คน แต่ตัวจริงแล้วพวกมันเป็นเปรต แต่มิตตวินทุกะยังไม่พอกับเทวดาอีกจึงไปต่อ ทำให้เกิดความโลภ แม้ว่าที่ต่อไปจะมีเทวดาเยอะแค่ไหนเขาก็ยังไม่พอ จนกระทั่งเขาได้มาเจอกับคนที่มีดอกบัวบนหัวและมีน้ำไหลออกมา แต่ความเป็นจริงแล้วเป็นปีศาจ ที่มีกงจักรอยู่บนหัวแล้วน้ำที่ไหลออกมานั้นเป็นเลือด มิตตวินทุกะอยากได้ดอกบัวนั้นมากเขาจึงขอร้อง จนปีศาจได้เอากงจักรออกมาได้โดยที่ทั้งชีวิตปีศาจก็พยามเอาออก แต่ตอนนี้ก็ได้มีกงจักรอยู่บนหัวของมิตตวินทุกะทำให้เขาได้เห็นความบาปทั้งหมดที่เขาทำไว้ รวมถึงคนที่ทำบาปกับพ่อแม่ตัวเอง
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้:ฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ และอย่าไปหลงเชื่อคนชั่ว

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปกเขตร เพื่อนรักษ์ ม.2/2 เลขที่ 7

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปกเขตร เพื่อนรักษ์ ม.2/2 เลขที่ 7

# data[].attributes.body
ย่อความเรื่อง มิตตวินทุกชาดก

วันหนึ่งมีชายชื่อ มิตตวินทุกกะ ได้ทำสิ่งเลวร้าย โดยการทำร้ายบุพการี และพยายามหนี แต่บาเวรกรรมมีจริง ทำให้โดนกัปตันเรือจับโยนลงทะเล เค้าได้ว่ายไปเจอเกาะต่าง เช่น เกาะเปรต 4 ตน 8 ตน 16 ตน 32 ตน และได้ไปเจอสถานที่ชดใช้กรรมของพวกสัตว์นรก โดยหลงผิดอยากได้กรงจักรพัดที่อยู่บนหัวของสัตว์นรก จนในที่สุดจึงได้รับกรงจักรพัดจากสัตว์นรกตนหนึ่ง ทำให้เค้าต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมาน และได้ถามเทวดาองค์หนึ่ง ทำไมเค้าจึงเป็นเช่นนี้ เทวดาตอบว่า เพราะท่านมีความโลภ ทำร้ายบุพการี จึงต้องเป็นเช่นนี้

ข้อคิด: ต้องเคารพและห้ามทำร้ายบุพการี ต้องรู้จักความพอดีอย่าโลภ ใช้สติไตร่ตรองความผิดชอบชั่วร์ดี

# data[].attributes.body
มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อ มิตตวินทุกะ เขาเป็นคนที่มีนิสัยโลภมาก วันหนึงเพื่อนของเขาได้ชวนเขาไปลงเรือสำเภาเพื่อที่จะหาทรัพย์สมบัติ แต่แม่ของเขานั้นไม่ให้ไปเขาจึงทำร้ายมารดาของตน หนีออกจากบ้านไปลงเรือ ด้วยเหตุที่เขาทำร้ายแม่ของตน จึงทำให้ไม่ให้เรือแล่นไปได้  เมื่อกัปตันเรือรู้ความจริงเข้าจึงสั่งให้จับเขาโยนทะเล เขาลอยแพไปพบเกาะที่มีเปรต 4 นางอาศัยอยู่ เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นเปรตจึงเสพสุขกับเธอทั้ง 4 จากนั้นเขาก็คิดว่าคงมีเกาะข้างหน้าอีก จึงไปพบเกาะที่เปรตทั้ง 8 นางอาศัยอยู่เขาคิดแบบเดิมอีก จึงออกไปพบเกาะที่มีเปรต 16 นาง และพบอีก 32 นาง ก็ยังอยากได้มากกว่านั้นอีก จึงเดินทางต่อไปอีก คราวนี้ได้พบสถานที่ซึ่งเป็นที่เสวยวิบากกรรมของพวกสัตว์นรกที่มีกงจักรพัด ผันอยู่เหนือศีรษะแต่มิตตวินทุกะกลับมองเห็นเป็นเครื่องประดับ จนอดใจไว้ไม่ไหวจึงอ้อนวอนขอให้ตนสักอันหนึ่ง เจ้าสัตว์นรกจึงพยายามตอบปฏิเสธมิตตวินทุกะก็อ้อนวอนรบเร้าอยากได้ สักอันหนึ่งให้ได้ สัตว์นรกนั้นคิดว่าตนคงหมดกรรมแล้ว ดังนั้นจึงปลดกงจักรออกจากศีรษะส่งให้นายมิตตวินทุกะ กงจักรก็หมุนอยู่เหนือศีรษะเขา สร้างความทุกข์ทรมานให้แก่เขา แต่ก็ไม่อาจนำมันออกจากศีรษะได้
ข้อคิด: เราไม่ควรเป็นคนโลภมาก
-เราควรเชื่อฟังผู้ใหญ่หรือบิดามารดา
-ควรกตัญญูต่อบิดามารดา

# data[].attributes.headline
ด.ช.จิรภัทร หงสไกร ม.2/2 เลขที่3

# data[].attributes.subject
ด.ช.จิรภัทร หงสไกร ม.2/2 เลขที่3

# data[].attributes.body
ในอดีตกาล มีบุตรชายเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองพาราณาสี ชื่อว่ามิตตวินทุกะ เป็นคนที่มีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจตนเอง ไม่เชื่อฟังใครแม้แต่บิดามารดา เมื่อบิดาเสียชีวิต มารดาก็พยายามโน้มน้าวใจให้เขาใฝ่หาธรรม เมื่อถึงวันอุโบสถผู้เป็นมารดาจึงให้มิตตวินทุกะไปวัดเพื่อฟังพระธรรมเทศนา โดยบอกว่าจะให้เงินรางวัลด้วยความยากได้เงินมิตตวินทุกะจึงยอมไปวัด แต่มิได้เข้าไปฟังพระธรรมเทศนา กลับไปแอบหลับอยู่หลังธรรมาสน์ จนรุ่งเช้าค่อยกลับบ้าน ไปรับเงินจากมารดาตามที่ตกลงกันไว้มิตตวินทุกะนำเงินที่ได้รับไปลงทุนค้าขายจนได้ผลกำไรดี แต่ด้วยความโลภ จึงคิดจะไปค้าขายทางทะเลมารดาห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง แม้จะฉุดรั้งไว้ แต่มิตตวินทุกะก็สลัดจนหลุด และผลักมารดาเสียหลักล้มลงแล้วเดินข้ามไปโดยไม่หันกลับมามองมารดาที่ร้องห้ามปรามเขาอีกเลยมิตตวินทุกะเดินทางล่องเรือออกไปค้าขายกับบรรดาพ่อค้า จนล่วงเข้าวันที่ 7 เรือได้หยุดนิ่งอยู่กลางมหาสมุทร ทำอย่างไรก็ไม่สามารถแล่นต่อไปได้ ทุกคนมีความคิดเห็นว่าน่าจะมีคนกาลกิณีอยู่ในเรือ จึงได้ทำการจับฉลากเพื่อเสี่ยงทาย และมิตตวินทุกะก็จับฉลากได้ 3 ครั้ง ทำให้ถูกลอยแพลงกลางมหาสมุทรแพของมิตตวินทุกะลอยไปติดเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 4 นาง แต่มิตตวินทุกะกลับมองเห็นเป็นหญิงสวยงาม จึงอยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้ง 4 แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงเดินทางต่อไป จนพบเกาะ 3 เกาะ คือ วิมานเงิน ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 8 นาง วิมานแก้วมณี ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 16 นาง และวิมานทอง ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 32 นาง ซึ่งมิตตวินทุกะได้อยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงออกเดินทางต่อไปในที่สุด เขาได้มาพบสถานที่แห่งหนึ่ง คือ อุสสาทนรก แต่ด้วยผลแห่งกรรมทำให้เขามองเห็นเป็นเมืองที่รุ่งเรือง สวยงาม เมื่อเข้าไปในนั้น เขาได้พบสัตว์นรกตนหนึ่งซึ่งได้รับทุกขเวทนาจากกงจักรที่อยู่บนศรีษะแต่มิตตวินทุกะกลับเห็นเป็นชายหนุ่มรูปงาม มีดอกบัวอยู่บนศรีษะ มิตตวินทุกะคิดอยากได้ดอกบัวนั้น จึงเข้าไปขอดอกบัว แต่สัตว์นรกนั้นบอกว่า ไม่ใช่ดอกบัว แต่เป็นกงจักร มิตตวินทุกะไม่เชื่อ รบเร้าจะเอาให้ได้สัตว์นรกนั้นคิดว่า ผลแห่งกรรมชั่วของตนคงหมดแล้ว จึงมอบกงจักรนั้นให้แก่มิตตวินทุกะ เมื่อได้รับกงจักรมาแล้ว เขาจึงได้รู้ว่าไม่ใช่ดอกบัว และขอให้ผู้เป็นเจ้าของเอาคืนกลับไป แต่สัตว์นรกตนนั้นได้หายไปเสียแล้วฝ่ายรุกขเทวดา ซึ่งแท้จริงคือพระโพธิสัตว์ เมื่อทราบความทั้งหมด ได้กล่าวกับมิตตวินทุกะว่า เพราะ ความโง่เขลา ดื้อรั้น และความโลภ เห็นผิดเป็นชอบ จึงทำให้มิตตวินทุกะต้องทนทุกข์ทรมานจากกงจักรนี้ไปจนกว่าวิบากกรรมจะหมดสิ้นไป

# data[].attributes.headline
ด.ช.พงศภัค กลับส่ง

# data[].attributes.subject
ด.ช.พงศภัค กลับส่ง

# data[].attributes.body
มีชายคนนึงชื่อ มิตตวินทุกะ เป็นชาย
เกเร ไม่สนใจการศึกษา คบเพื่อนไม่ดี เเม่ของเขาเลยจ้างให้เขาไปฟังธรรมที่วัด เเต่มิตตวินทุกะได้โกงเเอบไปนอนที่วัดไม่ฟังธรรม เเล้วพอเช้าเขาเลยไปเอาเงิน เขาใช้เงินน้อยเพราะ
จะเอาเงินไปลงเรือสำเภาไปเเสวงโชค เเม่เขาไม่อยากให้ไปเเต่มิตตวินก็ทําร้ายเเม่เเละเดินหนีไปเรือสําเภา เมื่อเรือขับไปเรื่อยๆ เรือก็ไม่ไปต่อเพราะมีกลากิณี
เลยมีคนบอกให้จับกระดาษใครได้กลากิณี 3 รอบ ต้องลงเรือ มิตตวินจับได้กระดาษ 3 รอบ เลยโดนโยนลงเรือ
มิตตวินทุกะลอยเเพรไปเจออุสสทนรก ซึ่งเป็น ที่เผาสัตว์นรกแต่ มิตตวินทุกะ แต่ด้วยบาปกรรมที่ทำไว้จึงเห็นเป็น เมืองที่สวยงาม ความโลภชักนำเขาได้เห็นเทพบุตรองค์หนึ่ง ที่มีดอกบัวบนหัวซึ่งแท้จริงเป็นสัตว์นรก ที่โดนจักรบดหัวอยู่ มิตตวินทุกะจึงขอดอกบัวแต่ เทพบุตร บอกไม่ใช่ ดอกบัว จึงทำให้มิตตวินทุกะ ไม่พอใจ จึงทำให้ สัตว์นรกตนนั้นนึกว่า มีคนมารับบาปแทนตน จึงมอบดอกบัวที่แท้จริงเป็นจักร เมื่อ มิตตวินทุกะ ได้รับจักรไป

# data[].attributes.headline
วิตตวินชาดก  พันธุ์ธัช บ้านนพ ม.2/2 เลขที่9

# data[].attributes.subject
วิตตวินชาดก  พันธุ์ธัช บ้านนพ ม.2/2 เลขที่9

# data[].attributes.body
วิตตวินชากดกเป็นลูกของพ่อค้าซึงวิตตวินเป็นโภพไม่รู้จักพอแม่ก็เป็นห่วงเลยจ้างเขาไปฟังเทศที่วัดแต่เขากับไปนอนที่วัดแทนจนกระทั้งวันนึงมีคนมาชวนเขาไปขึ้นเรือเพื่อที่จะไดส่งของเขาจึงไปบอกแม่ว่าเขาจะออกเรือไปกับพ่อค้าเรือสำเภาแม่ก็อ้อนวอนไม่ให้ไปเขาโมโหจึงพับแม่แล้วแม่ก็หลบเขาได้ออกเรือจนกระทั้งเรือที่เขากำลังนั่งอยู่นั้นได้ทูกพายุพัดจมจนเขาได้รอยไปที่เกาะนึงเขาได้เดินไปเรื่อยๆในเกาะนันั้นจึงไปเจอคนที่มีดอกบัวอยู่บนหังแล้วมีนำ้หยดลงมาเขาเห็นจึงอยากได้เขาพยายามอ้อนวอนจนคนที่มีดอกบัวอยู่บนหัวยอมแล้วส่งดอกบัวให้แต่ที่จริงแล้วดอกบัวอันนั้นคือกรงจักรเขาได้รู้แล้วว่าอันนั้คือกรงจักกรงจักได้กินเนื้อเค้าไปเรื่อยๆจนเขาไดนึกถึงแม่แล้วเขาก็คิดว่าไมน่าทำกับแม่อย่างนี้

# data[].attributes.body
มิตตวินทุกะเป็นบุตรชายของพ่อค้ามีนิสัยโลภมากครั้งหนึ่งมีคนชักชวนให้มิตตวินทุกะไปหาโชคโดยนั่งเรือสำเภาไปชายหนุ่มอยากไปด้วยความโลภนั้นหวังจะได้เงินทองกลับมามากมายแต่แม่ของเขาขอร้องไม่ให้มิตตวินทุกะไป มิตตวินทุกะไม่ฟังกลับด่าทุบตีแม่ของตัวเองและได้หนีไปแสวงหาโชคขณะนั่งเรือเกิดเหตุต่างๆชาวเรือสงสัยว่าจะต้องมีบุคคลกาลกิณีมาด้วยจึงทำฉลากให้ทุกคนบนเรือจับเพื่อหาว่าใครเป็นกาลกิณีปรากฏว่าไม่ว่าจะกี่ครั้งมิตตวินทุกะก็จับได้กาลกิณีชาวเรือเลยลงมติว่ามิตตวินทุกะเป็นกาลกิณีจึงจับลอยแพไปในมหาสมุทรมิตตวินทุกะล่องลอยอยู่ระยะหนึ่งก็ไปพบอุสสทนรกเป็นที่เผาสัตว์นรกแต่บาปที่ได้ทำไว้ทำให้เขามองเห็นว่าเป็นเมืองใหญ่งดงามเขาเดินเข้าไปในเมืองรอบแรกพบกับเทพธิดา 4 นางเฝ้าอยู่เขาคิดว่าข้างหน้ามีสมบัติมีค่ามากกว่าพบกับเทพธิดา 8 นาง เขายังไม่พอใจเขาจึงผ่านไปอีกพบกับเทพธิดา 16 นางแต่ยังไม่พอใจไปอีกพบกับเทพธิดา 32 นางด้วยความโลภนำเขาไปพบกับเทพบุตรมีดอกบัวดอกใหญ่อยู่บนศีรษะมิตตวินทุกะประสงค์อยากได้ดอกบัวงดงามมาประดับหัวบ้างที่จริงมันคือ จักร

# data[].attributes.headline
ราโชวาสชาดก พันธุ์ธัช บ้านนพ ม.2/2 เลขที่ 9

# data[].attributes.subject
ราโชวาสชาดก พันธุ์ธัช บ้านนพ ม.2/2 เลขที่ 9

# data[].attributes.body
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้คือต้องเป็นคนซื่อสัตย์ เป็นคนตรงๆ ไม่โกหก

# data[].attributes.body
พระเจ้าพรหมทัตเป็นคนดี มีความซื่อสัตย์ ใช้เหตุผล มีความเที่ยงธรรมในการตัดสินคดี

# data[].attributes.body
ราโชวาทชาดก ให้ข้อคิดเรื่อง การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้ จึงจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

# data[].attributes.body
การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้
ด.ช.ชนาธิป บุญทอง

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐชนน ดินแดง ม.2/2 เลขที่4

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐชนน ดินแดง ม.2/2 เลขที่4

# data[].attributes.body
ข้อคิด เป็นคนดี มีเหตุผล เป็นผู้นําที่ดี ซื่อสัตว์ในหน้าที่

# data[].attributes.body
ราโชวาท ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างและที่พี่งของประชาชนได้และเป็นไปเพื่อความสงบสุขของประชาชน

# data[].attributes.body
ข้อคิด เป็นผู้นำที่ดี กษัตริย์ปกครองแผ่นดินดี มีความซท้อสัตย์ สุจริต ทำความดี ละความชั่ว

# data[].attributes.headline
ด.ช.กฤตเมธ ไวยวงษ์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.subject
ด.ช.กฤตเมธ ไวยวงษ์ ม.2/2 เลขที่1

# data[].attributes.body
ข้อคิด : ทำดีได้ดีทำดี การตัดสินด้วยธรรม

# data[].attributes.headline
ด.ชพัสกร ติ๋วสกุล

# data[].attributes.subject
ด.ชพัสกร ติ๋วสกุล

# data[].attributes.body
การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้ จึงจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

# data[].attributes.headline
ด.ญ.สตรีรัตน์ เหมทานนท์

# data[].attributes.subject
ด.ญ.สตรีรัตน์ เหมทานนท์

# data[].attributes.body
ข้อคิด: มีความซื่อสัตย์ มีความดี ใช้เหตุผลในการตัดสินคดีในพระราชวัง

# data[].attributes.body
เป็นผู้นำที่ดี และซื่อสัตว์ในหน้าที่ ตัดสินใจได้ดี

# data[].attributes.headline
เด็กชาย อิฏฎาริส เเก้วคง ม.2/2 เลขที่14

# data[].attributes.subject
เด็กชาย อิฏฎาริส เเก้วคง ม.2/2 เลขที่14

# data[].attributes.body
ข้อคิด
-มีความซื่อสัตย์ ความดี มีเหตุผล
-มีความเป็นผู้นำที่ดี ผู้คนรักใคร่

# data[].attributes.body
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้:พระเจ้าพรหมทัตเป็นคนที่ซื่อสัตย์ ใช้เหตุเเละผลในการเเก้ไขปัญหา เป็นคนดี ไม่โกหก มีความเป็นผู้นำ

# data[].attributes.body
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้คือ ต้องเป็นคนดีช่วยเหลือผู้อื่น และต้องใช้เหตุผลในการตัดสินใจให้กับผู้ที่มีอาวุโสกว่าตนเอง

# data[].attributes.body
ข้อคิดจากเรื่อง ราโชวาทชาดก
-เราควรเป็นคนที่ซื่อสัตย์
-ควรเป็นคนรอบคอบ
-การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดี

# data[].attributes.headline
ด.ช.จิรภัทร หงสไกร ม.2/2 เลขที่ 3

# data[].attributes.subject
ด.ช.จิรภัทร หงสไกร ม.2/2 เลขที่ 3

# data[].attributes.body
ชาดกเรื่องราโชวาทข้อคิดคือ การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้ ตัดสินใจโดยใช้เหตุผลและเป็นกลาง

# data[].attributes.body
การที่เราจะเป็นผู้นำที่ดีควรใช้ความยุติธรรมเเละความซื่อสัตย์ในการตัดสินใจ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ณภัชชา ธรรมดี เลขที่24

# data[].attributes.subject
ด.ญ.ณภัชชา ธรรมดี เลขที่24

# data[].attributes.body
เราควรใช้ชีวิตเหมือนพรหมทัต คือ ทำความมีศีลธรรม ไม่ทำชั่ว

# data[].attributes.body
ข้อคิด การเป็นผู้นำที่ดี ซื่อสัตย์

# data[].attributes.body
การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้จึงจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

# data[].attributes.headline
ด.ญ.กนกวรรณ เด่นดายัง ม.2/1 เลขที่ 16

# data[].attributes.subject
ด.ญ.กนกวรรณ เด่นดายัง ม.2/1 เลขที่ 16

# data[].attributes.body
ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างและที่พี่งของประชาชนได้และเป็นไปเพื่อความสงบสุขของประชาชน

# data[].attributes.headline
เด็กหญิง มาริษา สาลี ม.2/1 เลขที่20

# data[].attributes.subject
เด็กหญิง มาริษา สาลี ม.2/1 เลขที่20

# data[].attributes.body
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้ : ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างเเละที่พึ่งของประชาชนได้เเละเป็นไปเพื่อความสงบสุขของประชาชน

# data[].attributes.body
ข้อคิดคือ การที่จะเป็นผู้นำที่ดีได้ ต้องรับฟังผู้อื่นและ ควรเป็นแบบอย่างที่ดีด้วย

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภาฤกร เหมทานนท์ ม.2/1 เลขที่10

# data[].attributes.subject
ด.ช.ภาฤกร เหมทานนท์ ม.2/1 เลขที่10

# data[].attributes.body
ในอดีตกาล มีบุตรชายเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองพาราณาสี ชื่อว่ามิตตวินทุกะ เป็นคนที่มีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจตนเอง ไม่เชื่อฟังใครแม้แต่บิดามารดา เมื่อบิดาเสียชีวิต มารดาก็พยายามโน้มน้าวใจให้เขาใฝ่หาธรรม เมื่อถึงวันอุโบสถผู้เป็นมารดาจึงให้มิตตวินทุกะไปวัดเพื่อฟังพระธรรมเทศนา โดยบอกว่าจะให้เงินรางวัลด้วยความยากได้เงินมิตตวินทุกะจึงยอมไปวัด แต่มิได้เข้าไปฟังพระธรรมเทศนา กลับไปแอบหลับอยู่หลังธรรมาสน์ จนรุ่งเช้าค่อยกลับบ้าน ไปรับเงินจากมารดาตามที่ตกลงกันไว้มิตตวินทุกะนำเงินที่ได้รับไปลงทุนค้าขายจนได้ผลกำไรดี แต่ด้วยความโลภ จึงคิดจะไปค้าขายทางทะเลมารดาห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง แม้จะฉุดรั้งไว้ แต่มิตตวินทุกะก็สลัดจนหลุด และผลักมารดาเสียหลักล้มลงแล้วเดินข้ามไปโดยไม่หันกลับมามองมารดาที่ร้องห้ามปรามเขาอีกเลยมิตตวินทุกะเดินทางล่องเรือออกไปค้าขายกับบรรดาพ่อค้า จนล่วงเข้าวันที่ 7 เรือได้หยุดนิ่งอยู่กลางมหาสมุทร ทำอย่างไรก็ไม่สามารถแล่นต่อไปได้ ทุกคนมีความคิดเห็นว่าน่าจะมีคนกาลกิณีอยู่ในเรือ จึงได้ทำการจับฉลากเพื่อเสี่ยงทาย และมิตตวินทุกะก็จับฉลากได้ 3 ครั้ง ทำให้ถูกลอยแพลงกลางมหาสมุทรแพของมิตตวินทุกะลอยไปติดเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 4 นาง แต่มิตตวินทุกะกลับมองเห็นเป็นหญิงสวยงาม จึงอยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้ง 4 แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงเดินทางต่อไป จนพบเกาะ 3 เกาะ คือ วิมานเงิน ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 8 นาง วิมานแก้วมณี ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 16 นาง และวิมานทอง ที่อยู่ของนางเวมานิกเปรต 32 นาง ซึ่งมิตตวินทุกะได้อยู่ร่วมกับนางเวมานิกเปรตทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ จึงออกเดินทางต่อไปในที่สุด

# data[].attributes.headline
ไชยพัฒน์ มาแปะ เลข 2 ม. 2/1

# data[].attributes.subject
ไชยพัฒน์ มาแปะ เลข 2 ม. 2/1

# data[].attributes.body
ราโชวาทชาดก ให้ข้อคิดเรื่อง การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตามได้ จึงจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

# data[].attributes.headline
ด.ช. วีรภัทร สลัดทุกข์ เลขที่11 ม.2/1  ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างและที่พี่งของประชาชนได้และเป็นไปเพื่อความสงบสุขของประชาชน            

# data[].attributes.subject
ด.ช. วีรภัทร สลัดทุกข์ เลขที่11 ม.2/1  ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างและที่พี่งของประชาชนได้และเป็นไปเพื่อความสงบสุขของประชาชน            

# data[].attributes.headline
ชากิร  เกาะกาวี เลขที่ 1 ม.2/1

# data[].attributes.subject
ชากิร  เกาะกาวี เลขที่ 1 ม.2/1

# data[].attributes.body
ข้อคิดคือ : การเป็นผู้นำที่ดีและความซื่อสัตย์

# data[].attributes.headline
ธัญกมล แซ่เอียบ 2/1 เลขที่18

# data[].attributes.subject
ธัญกมล แซ่เอียบ 2/1 เลขที่18

# data[].attributes.body
ผู้นำที่ดีต้องที่พี่งของราษฎรได้และเป็นไปเพื่อความสงบสุขของราษฎร

# data[].attributes.body
ผู้นำที่ดีต้องเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งให้กับผู้ตาม

# data[].attributes.headline
ด.ช.พงศธร เหมมินทร์ ม2/1 เลขที่8

# data[].attributes.subject
ด.ช.พงศธร เหมมินทร์ ม2/1 เลขที่8

# data[].attributes.body
ข้อคิด ของราโชวาทชาดก คือ การเป็นผู้นำที่ดีต้องประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดี

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปกเขตร เพื่อนรักษ์ ม.2/2 เลขที่ 7 

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปกเขตร เพื่อนรักษ์ ม.2/2 เลขที่ 7 

# data[].attributes.body
ข้อคิด: การเป็นผู้นำที่ดีได้นั้น ต้องมีทศพิธราชธรรม ปกครองคนอื่นด้วยความรัก