# data[].attributes.headline
ทอมัส เอดิสัน เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1847 เขาเป็นลูกคนที่ 7 และคนสุดท้าย โดยตัวเอดิสันเองมีเชื้อสายดัตช์

# data[].attributes.subject
ทอมัส เอดิสัน เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1847 เขาเป็นลูกคนที่ 7 และคนสุดท้าย โดยตัวเอดิสันเองมีเชื้อสายดัตช์

# data[].attributes.body
โทมัส อัลวา เอดิสัน เกิดในปี 1847 ประเทศสหรัฐอเมริกา ครอบครัวมีเชื้อสายดัตช์ เป็นลูกคนที่ 7 พ่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับไม้แปรรูปทุกชนิด เมื่ออายุได้ประมาณ 7 ขวบธุรกิจของครอบครัวเกิดสภาวะล้มละลายครอบครัวอยู่ในฐานะยากลำบากมาก และโทมัสได้ล้มป่วยเป็นไข้ดำแดงจึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขามีอาการหูตึง เขาได้รับการศึกษาขั้นต้นที่เมืองพอร์ตฮิวรอน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐมิชิแกน เข้าเรียนช้ากว่ากำหนดเนื่องจากมีปัญหาทางด้านสุขภาพ

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน เด็ก

# data[].attributes.headline
เอดิสันเป็นเด็กที่หัวขี้เลื่อย เมื่อมารดาทราบเรื่อง จึงไปพูดคุยกับคุณครูที่โรงเรียน หลังการพูดคุย เอดิสันต้องออกจากโรงเรียน

# data[].attributes.subject
เอดิสันเป็นเด็กที่หัวขี้เลื่อย เมื่อมารดาทราบเรื่อง จึงไปพูดคุยกับคุณครูที่โรงเรียน หลังการพูดคุย เอดิสันต้องออกจากโรงเรียน

# data[].attributes.body
ในช่วงที่อยู่ในโรงเรียน เอดิสัน เป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ในโบสถ์ มีนักเรียนเพียง 48 คน มีครูเพียงสองคนคือ นายและนางเอ็งเกิล (Engle) แต่ด้วยความที่เอดิสันมีนิสัยสนใจในสิ่งรอบตัว ไม่ใช่เนื้อหาในตำราคร่ำครึ สิ่งที่เขาสนใจถามครูจึงไม่ใช่เรื่องที่ครูสอน แต่เป็นเรื่องนอกตำรา นายและนางเอ็งเกิล จึงมักเรียกเขาว่าเป็นเด็กที่หัวขี้เลื่อย เมื่อมารดาทราบเรื่อง จึงไปพูดคุยกับคุณครูที่โรงเรียน หลังการพูดคุย เอดิสันต้องออกจากโรงเรียนมารดาของเขาจะเป็นผู้สอนเอดิสันด้วยตนเอง หลังจากเข้าโรงเรียนได้ 3 เดือนเท่านั้น

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน เด็ก2

# data[].attributes.headline
เอดิสันเริ่มทำงานตั้งแต่ยังเด็กขณะที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่ทำในช่วงเวลานั้น

# data[].attributes.subject
เอดิสันเริ่มทำงานตั้งแต่ยังเด็กขณะที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่ทำในช่วงเวลานั้น

# data[].attributes.body
แม่ของเขาเคยมีอาชีพเป็นครูมาก่อนและมีความเชื่อมั่นว่าเอดิสันไม่ใช่เด็กปัญญาอ่อน แต่เป็นเด็กที่ชอบใช้ความคิดต้องคิดวิเคราะห์พิจารณาไต่ตรองก่อนที่จะเชื่อในสิ่งที่คนอื่นพูด แม่ของเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อสอนให้เขาสามารถอ่านได้ และความมุ่งมั่นพยายามของผู้เป็นแม่ส่งผลให้เขาสามารถอ่านได้ได้อย่างคล่องแคล่วเมื่ออายุ 9 ปี ซึ่งเขามีความสุขมากกับการได้อยู่กับแม่ แม่สอนให้เขาอ่านหนังสือหลายเรื่องทำให้เขาเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่นั้นมา โดยเฉพาะหนังสือเกี่ยวกับทางด้านวิทยาศาสตร์การทดลอง เขาทำการทดลองสิ่งต่างๆด้วยตนเองมากมายแม้ว่าผลการทดลองที่เขาทำจะล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนแต่เขาก็ไม่เคยล้มเลิกจนกว่ามันจะประสบความสำเร็จเริ่มประดิษฐ์สิ่งต่างๆได้ตั้งแต่อายุ 10 ปี  ตอนอายุสิบสามเขาทำงานเป็นนักข่าวขายหนังสือพิมพ์และขนมหวานในรถไฟท้องถิ่นที่วิ่งผ่าน Port Huron ไปยังดีทรอยต์ ดูเหมือนว่าเขาจะใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือทางวิทยาศาสตร์และด้านเทคนิคมากและยังมีโอกาสในขณะนี้เพื่อเรียนรู้วิธีการใช้โทรเลข เมื่อถึงเวลาที่เขาอายุได้สิบหกปีเอดิสันก็มีความสามารถพอที่จะทำงานเป็นแบบเต็มเวลาได้

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน วัยรุ่น

# data[].attributes.headline
สิทธิบัตรครั้งแรก

# data[].attributes.subject
สิทธิบัตรครั้งแรก

# data[].attributes.body
การพัฒนา โทรเลข เป็นขั้นตอนแรกในการปฏิวัติการสื่อสารและอุตสาหกรรมโทรเลขได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 การเติบโตอย่างรวดเร็วนี้ทำให้เอดิสันและคนอื่น ๆ ชอบเขามีโอกาสเดินทางไปดูประเทศและได้รับประสบการณ์ เอดิสันทำงานในหลายเมืองทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนที่จะเดินทางมาถึงบอสตันในปี พ.ศ. 2411

ที่นี่ Edison เริ่มเปลี่ยนอาชีพของเขาจาก telegrapher เพื่อประดิษฐ์ เขาได้รับสิทธิบัตรเป็นครั้งแรกในเครื่องบันทึกคะแนนไฟฟ้าซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่มีไว้สำหรับใช้โดยหน่วยงานที่ได้รับการเลือกตั้งเช่นสภาคองเกรสเพื่อเร่งกระบวนการลงคะแนนเสียง สิ่งประดิษฐ์นี้เป็นความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ เอดิสันตัดสินใจว่าในอนาคตเขาจะคิดค้นสิ่งที่เขามั่นใจว่าประชาชนต้องการ

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน วัยรุ่น2

# data[].attributes.body
ในปี 1876 เอดิสันได้ขายความกังวลในการผลิตนิวยอร์กทั้งหมดของเขาและย้ายครอบครัวและพนักงานของเขาไปยังหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่ง Menlo Park ซึ่งอยู่ห่างออกไปยี่สิบห้าไมล์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของ New York City เอดิสันก่อตั้งโรงงานแห่งใหม่ซึ่งมีอุปกรณ์ทั้งหมดที่จำเป็นในการทำงานกับสิ่งประดิษฐ์ใด ๆ ห้องปฏิบัติการวิจัยและพัฒนาแห่งนี้เป็นห้องปฏิบัติการประเภทแรก รูปแบบสำหรับต่อมาสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยเช่น Bell Laboratories บางครั้งก็ถือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Edison ที่นี่เอดิสันเริ่ม เปลี่ยนแปลงโลก

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน วัยรุ่น3

# data[].attributes.headline
การพัฒนารูปแบบของแสงไฟฟ้า

# data[].attributes.subject
การพัฒนารูปแบบของแสงไฟฟ้า

# data[].attributes.body
ค.ศ. 1878 เอดิสันเริ่มศึกษาค้นคว้าคิดจะทำหลอดไฟ เพราะไฟส่องสว่างในสมัยนั้นสามารถก่อให้เกิดไฟไหม้ได้ง่าย
ค.ศ. 1879 ประดิษฐ์หลอดไฟไส้คาร์บอนสำเร็จ และเริ่มออกแบบสวิตช์เปิด-ปิดหลอดไฟให้ติดตั้งในบ้านเรือนได้ง่าย นับเป็นจุดเริ่มต้นของหลอดไฟบนโลกใบนี้ ความสำเร็จในท้ายที่สุดของเอดิสันคือการประดิษฐ์คิดค้นไม่เพียง แต่เป็นแสงไฟฟ้าจากหลอดไส้ แต่ยังเป็นระบบแสงไฟฟ้าที่มีองค์ประกอบทั้งหมดที่จำเป็นในการทำให้หลอดไส้มีความสว่างปลอดภัยและประหยัด

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน แก่1

# data[].attributes.headline
ก่อตั้งอุตสาหกรรมขึ้นอยู่กับการผลิตไฟฟ้า

# data[].attributes.subject
ก่อตั้งอุตสาหกรรมขึ้นอยู่กับการผลิตไฟฟ้า

# data[].attributes.body
หลังจากผ่านไปหนึ่งปีครึ่งแล้วความสำเร็จก็เกิดขึ้นเมื่อหลอดไส้ที่มีไส้หลอดด้ายเย็บเล่มคาร์บอนใช้เวลาสิบสามชั่วโมงครึ่ง การสาธิตระบบส่องสว่างของเอดิสันเป็นครั้งแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1879 เมื่อ ห้องปฏิบัติการ ของ Menlo Park ได้รับการติดตั้งระบบไฟแบบไฟฟ้า เอดิสันใช้เวลาหลายปีต่อมาในการสร้างอุตสาหกรรมไฟฟ้า ที่กันยายน 1882 โรงไฟฟ้าเชิงพาณิชย์แห่งแรกซึ่งตั้งอยู่บนถนนเพิร์ลสตรีทแมนฮัตตันตอนล่างได้ดำเนินการให้แสงและพลังงานแก่ลูกค้าในพื้นที่หนึ่งตารางไมล์

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน แก่2

# data[].attributes.headline
ชื่อเสียงและความมั่งคั่ง

# data[].attributes.subject
ชื่อเสียงและความมั่งคั่ง

# data[].attributes.body
ความสำเร็จของแสงไฟฟ้าของเขานำเอดิสันไปสู่ความสูงใหม่ของชื่อเสียงและความมั่งคั่งเช่นการกระจายไฟฟ้าทั่วโลก บริษัท ไฟฟ้าต่าง ๆ ของเอดิสันยังคงเติบโตต่อไปจนกระทั่งเมื่อปี ค. ศ. 1889 (พ.ศ. 2432) ได้ถูกรวมเข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้ง บริษัท เอดิสันเจเนอรัลอิเล็กทริก

# data[].attributes.attachment_link.title
เอดิสัน แก่3