# data[].attributes.headline
รองเท้าคู่เเรกของโลก

# data[].attributes.subject
รองเท้าคู่เเรกของโลก

# data[].attributes.body
มีวิวฒั นาการมาต้งัแต่มนุษยย์ุคหินก่อนประวตัิศาสตร์หลกัฐานที่ยืนยนั ได้ชิ้นแรกคือ ภาพเขียนเกี่ยวกบั วิถีชีวิตของมนุษยใ์นยุคก่อนดึกดา บรรพ์บนฝาผนังถ้า ในประเทศ สเปนและทางบริเวณตอนใตข้องประเทศฝรั่งเศสในช่วงระยะ 1,200-1,500 ปีก่อนคริสตศกัราช (ค.ศ.) ภาพเขียนได้แสดงให้เห็นวา่ มนุษยผ์ ชู้ายจะสวมใส่ชิ้นส่วนของหนงัสัตวท์ ี่ที่บริเวณขอ้เทา้คลา้ยรองเทา

# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการยุคกรีกโบราณ

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการยุคกรีกโบราณ

# data[].attributes.body
ในยคุ กรีกโบราณชนเผา่ ตามลุ่มแม่น้า ไนลจ์ะสวมใส่รองเทา้แตะรัดส้น (Sandal) เฉพาะสา หรับพวกชนช้นั สูง เช่น หวัหนา้เผา่ นักบวช เป็ นต้น ส่วนชนเผา่ ที่อยทู่ างตะวนัออกซ่ึงจะเป็ น พวกล่าสัตวจ์ะสวมรองเทา้บูทหุ้มขอ้ (Ankle boot)ยคุ เมโสโปเตเมียแหล่งอารยธรรมตามลุ่มแม่น้า สุเม เรียนเป็นจุดกา เนิดแฟชนั่ ทางรองเทา้ของโลกโดยเริ่มจากรองเทา้ทรงแคบหวัแหลม (Point shoes) ซึ่งมี ลกัษณะแคบปลายเรียวยาวและโคง้ข้ึนดา้นบนยุคอาณาจกัรกรุงโรม รองเทาแตะรัดส้น

# data[].attributes.headline
รูปแบบรองเท้าในยุคกลาง

# data[].attributes.subject
รูปแบบรองเท้าในยุคกลาง

# data[].attributes.body
ในสังคมพวกข้าราชการส านักในยุคกลางแฟชนั่ รองเทา้ทรงแคบหวัแหลม (Pointed shoes)แบบสมัย เมโสโปเตเมียกลับมาเป็ นที่นิยมอีก ซ่ึงส่วนหน่ึงเป็นผลมาจากการแพร่กระจายทาง วฒั นธรรมที่เกิดจากสงครามครูเสดดว้ยรองเทา้ในยุคน้ีเรียกว่า พัวแลนด์(Poulain) เป็นสิ่งแสดงออก ถึงสถานะทางสังคมดว้ยบรรดาขา้ราชส านกัจะสวมใส่รองเทา้แบบน้ีเพื่อวตัถุประสงค์2 ประการคือ ปกป้องเทา้จากสิ่งสกปรกและเพื่อเป็นการขยบั สถานะทางสังคมของตนเองให้ดูโดดเด่นกวาคนสามญั 8 ทวั่ ไป ปลายรองเทา้ที่เรียวแหลมและโคง้งอข้ึนดา้นบนหลงัเทา้เป็นรูปแบบที่ตอ้งห้ามในหลายๆเมือง เช่น ในซูริคเพราะจะถูกมองวา่ผสู้วมใส่รองเทา้แบบน้ีเป็นพวกสา รวยและเหมือนตัวตลก

# data[].attributes.headline
 การเปลี่ยนแปลงทางรูปแบบของรองเทา้ในยคุ ฟื้นฟูศิลปะ

# data[].attributes.subject
 การเปลี่ยนแปลงทางรูปแบบของรองเทา้ในยคุ ฟื้นฟูศิลปะ

# data[].attributes.body
รูปแบบทางแฟชั่นรองเทา้ในยุคกลางไม่ว่าจะเป็นรองเทา้แบบพวัแลนด์(Poulain) หรือรองเท้าทรงแคบปลายแหลมยาวจะถูกเปลี่ยนไปในยุคฟ้ืนฟูศิลปะ (Renaissance) ซึ่ งรูปแบบ รองเทา้ในยุคน้ีมีลกัษณะต่างๆ โดยถูกขนานนามในชื่อต่างๆ เช่น อุ้งเท้าหมีจมูกวัวและปากเป็ ดตาม รูปพรรณสัณฐาน แต่จะมีรอยถูกเฉือนให้เป็นริ้วรอยขาดรอบๆตวัรองเทา้ ในขณะเดียวกนัผูห้ ญิงใน เมืองเวนิชและฟลอเรนซ์ก็รับเอาแฟชนั่ รองเทา้แบบใหม่ มาสวมใส่ เรียกวา่ โชว์พินส์(Chopines) ซึ่ง เป็ นรองเท้าทรงสูงโดยพ้ืนรองเทา้มีลกัษณะเป็นแท่นไมน้้า หนกัเบายกสูงในลกัษณะส้นตนั (Chopines) พ้ืนรองเทา้ส่วนบนทา ดว้ยผา้หรือหนังโดยจะตบแต่งด้วยสิ่งประดบั ฟุ่มเฟือยต่างๆ แฟชนั่ รองเทา้ แบบน้ียงัไดแ้พร่กระจายเขา้ไปยงัสเปน ฝรั่งเศส และอังกฤษในศตวรรษที่14 ด้วย

# data[].attributes.headline
ยคุ รองเทา้แฟชนั่ รองเทา้มีสีสัน

# data[].attributes.subject
ยคุ รองเทา้แฟชนั่ รองเทา้มีสีสัน

# data[].attributes.body
ส้นรองเทา้ไดก้ลายเป็นสัญลกัษณ์ทางแฟชนั่ ที่ส าคญั ปรากฏต้งัแต่ค.ศ.1600 เป็ นต้น มาโดยมีวิวัฒนาการมาจากตะขอที่ยึดติดรองเท้าด้านหน้าของส้นรองเท้าที่ใช้ส าหรับขี่ม้าซึ่ งมีใช้ ในช่วงศตวรรษที่12 และ13 ในปัจจุบันส้นรองเท้าได้กลายเป็ นส่วนประกอบสา คญั ของแฟชนั่ รองเทา้ โดยเฉพาะอยา่ งยิ่งรองเทา้สตรีรองเทา้และส้นรองเทา้ในยุครองเทา้แฟชนั่ รองเทา้มีสีสัน (Barogue)ได้ สะทอ้นให้เห็นถึงรสนิยมทางแฟชนั่ ลายเส้นโคง้ซ่ึงกา ลงัเป็นที่นิยมมากในยุคน้นั รองเท้าจะเป็ นแบบ รองเท้าส้นสูงของสตรีปัจจุบัน (Cut shoes) ทา ดว้ยผา้กา มะหยี่หรือผา้ไหมตบแต่งด้วยเข็มกลัดหรือ กระดุมโดยจะตอ้งสวมใส่กบั ชุดสตรีทรงยาวที่เปิดกวา้งดา้นหน้าอก ส้นรองเทา้จะช่วยให้สตรีผูส้วม ใส่ดูสง่างาม โดยเฉพาะอยา่ งยิ่งในยุคราชวงศห์ ลุยส์ที่14 ส้นรองเทา้จะสูงอยา่ งมากจนทา ให้ผสู้วมใส่ ต้องใช้ไม้เท้าคอยพยุงตัวในเวลาเดิน ผลจากการปฏิวตัิฝรั่งเศสทา ให้ประชาชนได้กลับไปรับเอารูปแบบรองเท้าแบบ เรียบๆเป็นรองเทา้พ้ืนราบไม่มีส้น แต่ในช่วงค.ศ. 1820-1850 ส้นรองเท้ากลับมาได้รับความส าคัญ อีกคร้ังในประเทศองักฤษรองเทา้ที่มีส้นเรียวเล็กจะเป็นที่นิยมเพราะดูสวยงามกวา่ โดยเฉพาะรองเท้า สตรีส าหรับรองเท้าผู้ชายจะรับเอารูปแบบรองเท้าที่มีลักษณะแบบรองเท้าบูท สูงคร่ึงหนา้แขง็หรือไม่ ก็รองเทา้หุม้ขอ้ (Bottine) ซ่ึงยงัคงเป็นแฟชนั่ ในยคุ ต่อๆมาจนถึงปัจจุบน

# data[].attributes.body
หลังปีค.ศ. 1870 เป็ นต้นมาแนวคิดเสรีนิยมไดแ้พร่กระจายไปรูปแบบแฟชนั่ รองเท้า ก็จะเปลี่ยนไปมาอยู่ตลอดเวลาโดยผูผ้ลิตหรืออุตสาหกรรมรองเทา้จะให้ความส าคญั กบั ตลาดความ ตอ้งการของลูกคา้ประกอบกบัความคิดริเริ่มแบบใหม่ๆป้อนเขา้สู่ตลาด เมื่อสิ้นยคุ นโปเลียน ค.ศ.1795- 9 1799 การผลิตรองเทา้ได้เขา้สู่ลกั ษณะการผลิตสินคา้เป็นจา นวนมาก(Mass production) รูปแบบการ แต่งกายแบบหรูหราไดก้ลบั มาอีกคร้ังหน่ึงการสวมใส่กระโปรงส้ันและรองเทา้หุ้มขอ้ (Anklle boot) รองเท้าทรงแคบหัวแหลม (Cut shoes)หรือรองเทา้พ้ืนราบไม่มีเชือกผกู (Bump) เป็นแฟชนั่ การแต่งกาย ที่โดดเด่นในยคุ น้นั ส าหรับผชู้ายรองเทา้แบบพ้ืนราบไม่มีเชือกผกู (Bump) สีด าจะใช้ส าหรับงานสังคม ขณะที่รองเท้าบูทที่ท าจากหนังสัตว์จะใช้ส าหรับเวลาขี่ม้า ได้กลายเป็ นแบบฉบับรองเท้าที่อุตสาหกรรม รองเทา้ในช่วงกลางศตวรรษที่19 นา มาเป็นแบบในการผลิตรองเทา้ในระยะต่อมาซ่ึงมีการใชเ้ครื่องจกัร เขา้มาช่วยในการผลิตทา ให้ต้นทุนในการผลิตต ่าลงแต่สามารถเพิ่มรูปแบบไดม้ากข้ึนโดยมีปริมาณที่ เพียงพอกบัความตอ้งการของลูกคา้ รวมท้งัคุณภาพและความสวยงามของรองเทา้ดว้ย

# data[].attributes.body
แต่เดิมแฟชนั่ รองเทา้ของเด็กจะไม่มีความแตกต่างจากของผใู้หญ่เท่าใดนกัโดยเฉพาะ ในเรื่องของความหรูหราจนถึงศตวรรษที่20 จึงไดม้ีการเปลี่ยนแปลงในแฟชั่นรองเทา้ของเด็กให้มี ลักษณะที่เหมาะสมส าหรับเด็กเอง รูปแบบรองเทา้ของเด็กแมจ้ะมีมากแต่ก็ไดร้ับอิทธิพลอยา่ งมากจาก จากแฟชั่นและรสนิยมของผูใ้หญ่ในช่วงเวลาน้ันๆ เช่น การประดับด้วยหัวเข็มขัดในรองเท้าสตรี ยุคศตวรรษที่19 เชือกผูกรองเท้าที่ข้อเท้าตามแบบของอังกฤษ และรองเท้าบูทที่ประดับด้วยกระดุม เป็ นต้น แต่จะมีความแตกต่างกนั ที่วสั ดุที่ใชใ้นการผลิตรองเทา้เด็กจะผลิตข้ึนดว้ยหนงัสัตวช์ นิดอ่อน นุ่มและเน้นสีสันให้ดูเด่นตา ด้านหัวรองเท้าขยายกว้าง ท้งัน้ีเพื่อรองรับความสะดวกในเวลาวิ่งเล่น เดิน และการเจริญเติบโตของเท้าเด็กในอนาคต ความคิดสร้างสรรค์และรูปแบบแฟชนั่ ที่แปลกตาใน การผลิตรองเทา้เด็กเป็นสิ่งส าคญั ที่นกัออกแบบจะตอ้งคา นึงถึงเพราะไม่เพียงแต่เพื่อความชื่นชอบของ เด็กเท่าน้นั หากยงัตอ้งรวมไปถึงความพอใจของผใู้หญ่ที่จะเป็นผซู้้ือใหก้ บัลูกหลานของตนเองดว้ย สรุปไดว้า่ รองเทา้มีวิวฒั นาการมาต้งัแต่มนุษยย์ุคหินก่อนประวตัิศาสตร์ประมาณปี ก่อน ค.ศ. 1,250 ในยคุ เริ่มแรกชาวอียปิ ตผ์ ชู้ายจะสวมใส่รองเทา้ในลกัษณะรองเทา้แตะรัดส้น (Sandal) ที่สานจากใบจาก ส่วนผูห้ ญิงจะเป็นพวกแรกที่ใส่รองเทา้ชนิดปิดดา้นขา้งซึ่งเป็ นต้นแบบส าคัญของ รองเทา้ในยคุ ต่อมาจนถึงปัจจุบัน