# data[].attributes.body
Apolonia to polska czcionka narodowa zaprojektowana przez Adama Wełna, cenionego polskiego typografa i projektanta czcionek. Prace nad Apolonią rozpoczęły się w 2005 roku, a ukończono je w 2010 roku. Nazwa czcionki pochodzi od imienia greckiego boga sztuki Apollina. Adam Wełna stworzył Apolonię z myślą o połączeniu polskiej tradycji typograficznej z nowoczesnymi wymaganiami estetycznymi i funkcjonalnymi.

# data[].attributes.headline
Naprawdę jest Adam Wełna pierwszą po Janie Kochanowskim osobą, która opracowuje naszą narodową czcionkę?

# data[].attributes.subject
Naprawdę jest Adam Wełna pierwszą po Janie Kochanowskim osobą, która opracowuje naszą narodową czcionkę?

# data[].attributes.body
Nie jest pierwszą osobą po Janie Kochanowskim, która podjęła się opracowania polskiej czcionki narodowej. Wcześniej próbę tę podjął Adam Półtawski w 1928 roku, jednak jego czcionka nie weszła do powszechnego użytku. Zaprojektowany krój pisma Apolonia jest wynikiem wieloletnich badań autora: trzy lata analizował historię języka polskiego i ponad pięć lat badał literę łacińską niemal w całej Europie.

# data[].attributes.body
Pomysł na stworzenie czcionki Apolonia narodził się, gdy autor zauważył, że tekst w języku angielskim wygląda znacznie lepiej i jest bardziej czytelny niż tekst polski pisany tym samym krojem pisma, na przykład Times New Roman. Zastanawiając się nad przyczynami, doszedł do wniosku, że różnice wynikają z konstrukcji języka. Czcionka, która dobrze sprawdza się w języku angielskim, działa znacznie gorzej w języku polskim, co zakłóca wygląd i czytelność tekstu, a to z kolei jest szkodliwe dla wzroku i utrudnia zrozumienie treści. W odpowiedzi na te obserwacje, postanowił opracować krój pisma, który będzie uwzględniał specyfikę języka polskiego.

# data[].attributes.headline
Co jest charakterystycznego w naszym języku, co wymaga innej czcionki?

# data[].attributes.subject
Co jest charakterystycznego w naszym języku, co wymaga innej czcionki?

# data[].attributes.body
Autor uwzględnił zarówno tradycję języka polskiego, jak i współczesne oczekiwania estetyczne, aby stworzyć czcionkę, która wytrzyma próbę czasu. Charakterystyczne polskie pary liter, takie jak rz, cz, sz, oraz litery ą, ę, ł, występują tylko w polskim języku i nie są uwzględniane w zagranicznych projektach czcionek. To powoduje nadmierne zagęszczenia lub białe dziury między literami w tekstach pisanych obcymi krojami.

Autor zharmonizował polskie znaki diakrytyczne (ogonki, kreski, kropki) z formą liter, aby nie wyglądały obco. Dodatkowo, litera z została zwężona, a k, w, y, z zmiękczone, aby nie "kłuły" w tekstach. Zastosowano również ligatury dla częstych polskich zestawień liter. Proporcje Apolonii są nieco zwężone, co ułatwia dzielenie długich polskich wyrazów i rytmizuje tekst.

# data[].attributes.headline
Dlaczego to takie ważne - mieć własną narodową czcionkę?

# data[].attributes.subject
Dlaczego to takie ważne - mieć własną narodową czcionkę?

# data[].attributes.body
Posiadanie własnej narodowej czcionki jest istotne z kilku powodów. Czcionki służą do graficznego zapisu języka, a każdy język jest inny. Im bardziej język od łaciny odległy, tym bardziej trzeba dostosować formę czcionki do niego. Język można porównać do mechanizmu zegarka, w którym wszystkie elementy muszą do siebie pasować, aby działał jak najlepiej. Czcionki są trybikami języka i powinny być tworzone specjalnie dla danego narodu.

Prestiż posiadania własnej, narodowej czcionki jest również istotny. Na przykład, teksty konstytucji powinny być zapisane przy użyciu czcionki, która najlepiej odzwierciedla ducha i tradycje danego narodu. Wykorzystanie obcej czcionki, takiej jak gazetowa angielska Times New Roman z 1932 roku, może wpływać na prestiż i autentyczność dokumentu.