# data[].attributes.headline
ชื่อ : เซอร์ไอแซก นิวตัน (Sir Isaac Newton)

# data[].attributes.subject
ชื่อ : เซอร์ไอแซก นิวตัน (Sir Isaac Newton)

# data[].attributes.body
ชื่อ : เซอร์ไอแซก นิวตัน (Sir Isaac Newton)
เชื้อชาติ:ชาวอังกฤษ
มีชีวิตในช่วง:พ.ศ. 2185 - 2270
ผลงานที่สำคัญ:ตั้งกฎแรงโน้มถ่วง,ค้นพบทฤษฎีเกี่ยวกับการหักเหของแสง,ตั้งกฎการเคลื่อนที่

# data[].attributes.headline
ชื่อ : วิลเลียม ฮาร์วีย์ (William Harvey)

# data[].attributes.subject
ชื่อ : วิลเลียม ฮาร์วีย์ (William Harvey)

# data[].attributes.body
ชื่อ : วิลเลียม ฮาร์วีย์ (William Harvey)
เชื้อชาติ:ชาวอังกฤษ
มีชีวิตในช่วง :พ.ศ.2121 - 2200
ผลงานสำคัญ:ค้นพบการไหลเวียนของโลหิตในร่างกายมนุษย์

# data[].attributes.body
ชื่อ:ลาวัวซิเอ (Lavoisier)
เชื้อชาติ:ชาวฝรั่งเศส
มีชีวิตในช่วง:พ.ศ.2286 - 2337
ผลงานที่สำคัญ:ตั้งทฤษฎีการเผาไหม้,ตั้งกฎทรงมวลของสาร

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (Albert Einstein)

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (Albert Einstein)

# data[].attributes.body
ชื่อ:อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (Albert Einstein)
เชื้อชาติ:ชาวเยอรมัน
มีชีวิตในช่วง:พ.ศ. 2422 - 2498
ผลงานที่สำคัญ:ตั้งทฤษฎีสัมพันธภาพ ซึ่งนำไปใช้ในการสร้างระเบิดปรมาณู

# data[].attributes.headline
ชื่อ:จอห์น โลจี แบร์ด (John Logie Baird)

# data[].attributes.subject
ชื่อ:จอห์น โลจี แบร์ด (John Logie Baird)

# data[].attributes.body
ชื่อ:จอห์น โลจี แบร์ด (John Logie Baird)
เชื้อชาติ:ชาวสก็อต
มีชีวิตในช่วง:พ.ศ. 2431 - 2489
ผลงานที่สำคัญ:สร้างโทรทัศน์สำเร็จเป็นคนแรก

# data[].attributes.headline
ชื่อ:กาลิเลโอ กาลิเลอี

# data[].attributes.subject
ชื่อ:กาลิเลโอ กาลิเลอี

# data[].attributes.body
กาลีเลโอ ดี วินเชนโซ โบนายูตี เด กาลีเลอี (อิตาลี: Galileo di Vincenzo Bonaiuti de' Galilei; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 – 8 มกราคม ค.ศ. 1642) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า กาลิเลโอ เป็นนักดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และวิศวกรชาวอิตาลี ซึ่งได้ถูกเรียกว่าเป็นผู้รู้รอบด้าน ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น งานของเขาช่วยสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดเจนที่สุด กาลิเลโอได้รับขนานนามว่าเป็น"บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่ "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ และบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่

# data[].attributes.headline
ชื่อ:พีทาโกรัส

# data[].attributes.subject
ชื่อ:พีทาโกรัส

# data[].attributes.body
พีทาโกรัส (ประมาณ 570 ปี – ประมาณ 495 ปีก่อนคริสตกาล; กรีก: Πυθαγόρας) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักปราชญ์ชาวกรีกโบราณ, เป็นที่รู้จักในนามเจ้าของทฤษฎีบทพีทาโกรัส

# data[].attributes.headline
ชื่อ:ฮิปโปเครติส

# data[].attributes.subject
ชื่อ:ฮิปโปเครติส

# data[].attributes.body
เกิด        460 ก่อนคริสต์ศักราช ที่เกาะโคส (Cose) ประเทศกรีซ (Greece)
เสียชีวิต 347 ก่อนคริสต์ศักราช ที่เกาะโคส (Cose) ประเทศกรีซ (Greece)
ผลงาน   - บุกเบิกวิชาแพทย์แผนปัจจุบัน และได้รับการยกย่องให้เป็น บิดาแห่งวิชาการแพทย์ (Father of the Medicine)

# data[].attributes.body
เพลโต (ในภาษากรีก: Πλάτων Plátōn, อังกฤษ: Plato) (427 – 347 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก เขาเป็นลูกศิษย์ของโสกราตีส เป็นอาจารย์ของอริสโตเติล เป็นนักเขียน และเป็นผู้ก่อตั้งอาคาเดมีซึ่งเป็นสำนักวิชาในกรุงเอเธนส์

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อาริสโตเติล

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อาริสโตเติล

# data[].attributes.body
แอริสตอเติล (กรีก: Αριστοτέλης; อังกฤษ: Aristotle, 384–322 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาและผู้รู้รอบด้านชาวกรีกระหว่างสมัยคลาสสิกในกรีซโบราณ เป็นศิษย์ของเพลโต ผู้ก่อตั้งไลเซียม, สำนักปรัชญาเพริพาเททิก และขนบแอริสตอเติล งานนิพนธ์ของเขาครอบคลุมหลายสาขาวิชารวมทั้งฟิสิกส์ ชีววิทยา สัตววิทยา อภิปรัชญา ตรรกศาสตร์ จริยศาสตร์ สุนทรียศาสตร์ บทกวี การละคร ดนตรี วาทศาสตร์ จิตวิทยา ภาษาศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ การเมืองและการปกครอง แอริสตอเติลเป็นผู้สังเคราะห์อย่างซับซ้อนซึ่งปรัชญาต่าง ๆ ที่มีอยู่ก่อนหน้าเขา เหนืออื่นใดโลกตะวันตกได้รับเอาศัพทานุกรมทางปัญญาจากคำสอน ตลอดจนปัญหาและวิธีการสอบสวนของเขา ผลทำให้ปรัชญาของเขาส่งอิทธิพลเป็นเอกลักษณ์ต่อความรู้แทบทุกแบบในโลกตะวันตก และยังเป็นหัวข้อการอภิปรายทางปรัชญาร่วมสมัย

# data[].attributes.body
อาร์คิมิดีส (กรีกโบราณ: Ἀρχιμήδης, ภาษากรีกแบบดอริก: [ar.kʰi.mɛː.dɛ̂ːs]; อังกฤษ: Archimedes; ป. 287 – 212 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักปรัชญา นักฟิสิกส์ และวิศวกรชาวกรีก เกิดเมื่อ 287 ปีก่อนคริสตกาล ในเมืองซีรากูซา ซึ่งในเวลานั้นเป็นนิคมท่าเรือของกรีก แม้จะมีรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเขาน้อยมาก แต่เขาก็ได้รับยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบรรดานักวิทยาศาสตร์ชั้นนำในสมัยคลาสสิก ความก้าวหน้าในงานด้านฟิสิกส์ของเขาเป็นรากฐานให้แก่วิชา สถิตยศาสตร์ของไหล, สถิตยศาสตร์ และการอธิบายหลักการเกี่ยวกับคาน เขาได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นนวัตกรรมเครื่องจักรกลหลายชิ้น ซึ่งรวมไปถึงปั๊มเกลียว (screw pump) ซึ่งได้ตั้งชื่อตามชื่อของเขาด้วย ผลการทดลองในยุคใหม่ได้พิสูจน์แล้วว่า เครื่องจักรที่อาร์คิมิดีสออกแบบนั้นสามารถยกเรือขึ้นจากน้ำหรือสามารถจุดไฟเผาเรือได้โดยอาศัยแถบกระจกจำนวนมาก[1]

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เลโอนาร์โด

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เลโอนาร์โด

# data[].attributes.body
เลโอนาร์โด ดี แซร์ ปีเอโร ดา วินชี (อิตาลี: Leonardo di ser Piero da Vinci; 15 เมษายน ค.ศ. 1452 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1519) เป็นผู้รอบรู้ชาวอิตาลีแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูงที่มีบทบาทเป็นทั้งจิตรกร, นักวาด, วิศวกร, นักวิทยาศาสตร์, นักทฤษฎี, ประติมากร และสถาปนิก[3] ในขณะที่ชื่อเสียงของเขาโดยทั่วไปขึ้นกับความสำเร็จในฐานะจิตรกร เขาเป็นที่รู้จักจากสมุดบันทึกของเขา ซึ่งเขาได้วาดภาพและจดบันทึกในหัวข้อต่างๆ มากมาย รวมถึงกายวิภาคศาสตร์ ดาราศาสตร์ พฤกษศาสตร์ การทำแผนที่ ภาพวาด และซากดึกดำบรรพ์ ความอัจฉริยะเลโอนาร์โดแสดงให้เห็นถึงอุดมคติของมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา[4]

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เลโอนาร์โด ดา วินชี

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เลโอนาร์โด ดา วินชี

# data[].attributes.body
เลโอนาร์โด ดี แซร์ ปีเอโร ดา วินชี (อิตาลี: Leonardo di ser Piero da Vinci; 15 เมษายน ค.ศ. 1452 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1519) เป็นผู้รอบรู้ชาวอิตาลีแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูงที่มีบทบาทเป็นทั้งจิตรกร, นักวาด, วิศวกร, นักวิทยาศาสตร์, นักทฤษฎี, ประติมากร และสถาปนิก[3] ในขณะที่ชื่อเสียงของเขาโดยทั่วไปขึ้นกับความสำเร็จในฐานะจิตรกร เขาเป็นที่รู้จักจากสมุดบันทึกของเขา ซึ่งเขาได้วาดภาพและจดบันทึกในหัวข้อต่างๆ มากมาย รวมถึงกายวิภาคศาสตร์ ดาราศาสตร์ พฤกษศาสตร์ การทำแผนที่ ภาพวาด และซากดึกดำบรรพ์ ความอัจฉริยะเลโอนาร์โดแสดงให้เห็นถึงอุดมคติของมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา[4

# data[].attributes.headline
ชื่อ:นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส

# data[].attributes.subject
ชื่อ:นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส

# data[].attributes.body
นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส (ละติน: Nicolaus Copernicus Torinensis, โปแลนด์: Mikołaj Kopernik มีกอไว กอแปร์ญิก; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1473 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1543) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ผู้คิดค้นแบบจำลองระบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางสมบูรณ์ ซึ่งดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ มิใช่โลก[2]

# data[].attributes.headline
ชื่อ:โยฮันเนิส เค็พเพลอร์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:โยฮันเนิส เค็พเพลอร์

# data[].attributes.body
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ (เยอรมัน: Johannes Kepler; 27 ธันวาคม ค.ศ. 1571 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) นักดาราศาสตร์ นักโหราศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ผู้มีส่วนสำคัญในการปฏิวัติวงการวิทยาศาสตร์ เขาค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ในงาน Astronomia nova, Harmonice Mundi ของเขา และได้แต่งหนังสือชื่อ Epitome of Copernican Astronomy

# data[].attributes.headline
ชื่อ:โรเบิร์ต บอยล์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:โรเบิร์ต บอยล์

# data[].attributes.body
25 มกราคม ค.ศ. 1627 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1691) เป็นชาวแองโกล-ไอริช[5] เป็นนักปรัชญาธรรมชาติ นักเคมี นักฟิสิกส์ และนักประดิษฐ์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผลงานที่โดดเด่นของบอยล์คือ เป็นผู้คิดค้นกฎของบอยล์[6] ซึงอธิบายว่า ความสัมพันธ์เชิงสัดส่วนจะผกผันระหว่างความดันสัมบูรณ์และปริมาตรของก๊าซ ถ้าอุณหภูมิถูกทำให้คงที่ภายในระบบปิด (ทางฟิสิกส์)

โรเบิร์ต บอยล์

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อันโตนี ฟัน เลเวินฮุก

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อันโตนี ฟัน เลเวินฮุก

# data[].attributes.body
อันโตนี ฟีลิปส์ ฟัน เลเวินฮุก (ดัตช์: Antonie Philips van Leeuwenhoek; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1632 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 1723) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ ได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งวิชาจุลชีววิทยา" และถือว่าเป็นนักจุลชีววิทยาคนแรก เขามีชื่อเสียงจากการพัฒนากล้องจุลทรรศน์ และมีส่วนสำคัญในการก่อตั้งสาขาวิชาจุลชีววิทยา เขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นและสามารถบรรยายองค์ประกอบของเซลล์โดยอาศัยกล้องจุลทรรศน์ของเขาที่สร้างขึ้นด้วยมือ นอกจากนี้เขายังเป็นคนแรกที่บันทึกผลสังเกตเส้นใยของกล้ามเนื้อ, แบคทีเรีย, เซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ และการไหลของเลือดในหลอดเลือดฝอย ฟัน เลเวินฮุกไม่ได้เขียนหนังสือใดเป็นจริงเป็นจัง แต่เขียนจดหมายเอาไว้มาก เขามีบุตร 6 คน โดยมีบุตรกับภรรยาคนแรก บาร์บารา เดอ ไม 5 คน นางเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1666 ต่อมาเขาแต่งงานใหม่และมีบุตรอีก 1 คนกับกอร์เนลียา สวัลมียึส

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เบนจามิน แฟรงคลิน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เบนจามิน แฟรงคลิน

# data[].attributes.body
เบนจามิน แฟรงคลิน FRS FRSA FRSE (อังกฤษ: Benjamin Franklin; 17 มกราคม ค.ศ. 1706 [ตามปฎิทินเก่า 6 มกราคม ค.ศ. 1705]– 17 เมษายน ค.ศ. 1790) เป็นหนึ่งในบิดาผู้สร้างชาติของสหรัฐอเมริกา เบนจามิน แฟรงคลิน เป็น ช่างพิมพ์ คนเรียงพิมพ์ นักเขียน นักปรัชญา นักการเมือง นักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ นักปฏิรูป และนักการทูต คนสำคัญในยุคเรืองปัญญาของสหรัฐอเมริกา

# data[].attributes.headline
ชื่อ:คาโรลุส ลินเนียส

# data[].attributes.subject
ชื่อ:คาโรลุส ลินเนียส

# data[].attributes.body
ลินเนียสเป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวีเดน ที่จำแนกพืชและสัตว์ออกเป็นหมวดหมู่ได้อย่างชัดเจนที่สุด ซึ่งทำให้วิทยาศาสตร์ ชีวภาพมีความชัดเจน และสะดวกสำหรับการศึกษาต่อไป ลินเนียสเกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 ที่ประเทศสวีเดน บิดาของเขาเป็นพระสอนศาสนา ลินเนียสเป็นคนรักต้นไม้

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เฮนรี คาเวนดิช 

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เฮนรี คาเวนดิช 

# data[].attributes.body
เฮนรี คาเวนดิช (อังกฤษ: Henry Cavendish) (10 ตุลาคม พ.ศ. 2274–24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2353) เป็นหลานของดยุคที่สองแห่งเดวอนไชร์ (Second Duke of Devonshire) ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แต่ต้องออกกลางคัน เขามีความสนใจในวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก และงานของเขาส่วนใหญ่ก็มิได้ถูกตีพิมพ์ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ นอกเหนือจากนี้ เขายังเป็นผู้ค้นพบไฮโดรเจน และการชั่งมวลโลกอีกด้วย

# data[].attributes.headline
ชื่อ: เจมส์ วัตต์

# data[].attributes.subject
ชื่อ: เจมส์ วัตต์

# data[].attributes.body
เจมส์ วัตต์ (อังกฤษ: James Watt) เป็นวิศวกรเครื่องกล, นักประดิษฐ์ และนักเคมีชาวสกอต เขาเป็นผู้ปรับปรุงเครื่องจักรไอน้ำปี 1712 ของโทมัส นิวโคเมน จนสำเร็จเป็นเครื่องจักรไอน้ำวัตต์ในปี 1776) นำไปสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมซึ่งนำความเปลี่ยนแปลงมโหฬารสู่สหราชอาณาจักรและส่วนอื่นของโลก เขาเป็นผู้บัญญัติศัพท์ "แรงม้า" เป็นวิธีคำนวณประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องจักร และชื่อของเขาได้รับไปตั้งเป็น หน่วยกำลังไฟฟ้าในระบบหน่วยเอสไอ

# data[].attributes.headline
ชื่อ:โจเซฟ พริสต์ลีย์ ( Joseph Priestley )

# data[].attributes.subject
ชื่อ:โจเซฟ พริสต์ลีย์ ( Joseph Priestley )

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ. 1772 โจเซฟ พริสต์ลีย์ (Joseph Priestley) นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทำการทดลองจุดเทียนไขไว้ในครอบแก้ว พบว่าเพียงชั่วครู่เทียนไขก็จะดับ และเมื่อทำการทดลองอีกครั้งโดยใส่หนูไว้ในครอบแก้ว พบว่าหนูมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้วก็จะตาย จากการทดลองดังกล่าว โจเซฟ พริสต์ลีย์ได้ให้ข้อสรุปไว้ว่า การลุกไหม้ของเทียนไขและการหายใจของหนูทำให้เกิดอากาศเสีย ดังนั้นจึงทำให้เทียนไขดับและทำให้หนูตาย

# data[].attributes.headline
ชื่อ:คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ

# data[].attributes.subject
ชื่อ:คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ

# data[].attributes.body
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ (เยอรมัน: Carl Wilhelm Scheele; 9 ธันวาคม ค.ศ. 1742 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1786) เป็นนักเคมีและเภสัชกรชาวเยอรมัน-สวีเดน ผู้ได้รับฉายา "เชเลอผู้อาภัพ" จากนักเขียน ไอแซค อสิมอฟ[1] จากการค้นพบทางเคมีหลายอย่างแต่ไม่ได้รับการยกย่องในช่วงชีวิตของเขา เชเลอเป็นผู้ค้นพบธาตุออกซิเจน, คลอรีน, ทังสเตน และสารประกอบอินทรีย์อื่น ๆ เช่น กรดยูริก, กรดแล็กติก, กรดออกซาลิก และ กลีเซอรอล

คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1742 ที่เมืองชตราลซุนท์ (ในขณะนั้นเป็นดินแดนของสวีเดน) ทางตอนเหนือของเยอรมนีในปัจจุบัน พออายุได้ 14 ปี เขาก็ถูกส่งไปที่กอเทนเบิร์กเพื่อเรียนรู้งานด้านเภสัชกรรม เชเลอทำงานอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 8 ปี โดยศึกษางานของนักเคมีคนอื่นไปด้วย โดยเฉพาะเกออร์ค แอ็นสท์ ชตาล ผู้คิดทฤษฎีโฟลจิสตัน ซึ่งส่งผลต่องานของเขาในเวลาต่อมา

หลังจากนั้น เชเลอก็ไปทำงานร่วมกับอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์และเดินทางไปที่สต็อกโฮล์มเพื่อรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมี จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1770 เชเลอก็ไปเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการที่อุปซอลา ที่นั่น เขาได้ทำการทดลองโดยให้ความร้อนกับสารต่าง ๆ เช่น เมอร์คิวริกออกไซด์, ซิลเวอร์คาร์บอเนต, ดินประสิว จนพบว่าสารเหล่านี้ให้ก๊าซชนิดหนึ่งที่เขาเรียกว่า "fire air" และต่อมารู้จักในชื่อ "ออกซิเจน นอกจากนี้เขายังค้นพบธาตุแบเรียม (1772), คลอรีน (1774), โมลิบดีนัม (1778) และทังสเตน (1781) และสารประกอบอื่น ๆ เช่น กรดซิตริก, กรดแล็กติก, กลีเซอรอล, ไฮโดรเจนไซยาไนด์, ไฮโดรเจนฟลูออไรด์, ไฮโดรเจนซัลไฟด์ (1777) และยังค้นพบวิธีการผลิตฟอสฟอรัสในเชิงอุตสาหกรรม ทำให้สวีเดนกลายเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิตไม้ขีดไฟที่สำคัญของโลก

จากการทดลองต่าง ๆ ทำให้สุขภาพของเชเลอย่ำแย่ลง เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1786 ขณะมีอายุได้ 43 ปี

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อ็องตวน ลาวัวซีเย

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อ็องตวน ลาวัวซีเย

# data[].attributes.body
อ็องตวน-โลร็อง เดอ ลาวัวซีเย (ฝรั่งเศส: Antoine-Laurent de Lavoisier เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [ɑ̃twan lɔʁɑ̃ də lavwazje] ; 26 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2337) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสผู้ซึ่งต้องจบชีวิตลงโดยกิโยติน เขามีผลงานสำคัญคือ ได้ตั้งกฎการอนุรักษ์มวล (หรือกฎทรงมวล) และการล้มล้างทฤษฎีโฟลจิสตัน ซึ่งเป็นประโยชน์มากในการศึกษาวิชาเคมี

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อาเลสซานโดร โวลตา

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อาเลสซานโดร โวลตา

# data[].attributes.body
อาเลสซานโดร จูเซปเป อันโตนิโอ อนาสตาซิโอ โวลตา (อิตาลี: Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1745 — 5 มีนาคม ค.ศ. 1827) เป็นนักฟิสิกส์ชาวลอมบาร์ดี ซึ่งเป็นที่รู้จักว่าคิดค้นแบตเตอรี (เซลล์ไฟฟ้าเคมี) ขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1800

อาเลสซานโดร เป็นผู้บุกเบิกการผลิตไฟฟ้าและพลังงานซึ่งเป็นเครดิตในฐานะ ผู้ประดิษฐ์แบตเตอรี่ไฟฟ้าและผู้ค้นพบก๊าซมีเทน เขาได้คิดค้นกองเชื้อเพลิงในปี ค.ศ. 1799 และได้รายงานผลการทดลองของเขาในปี ค.ศ. 1800 ในจดหมายฉบับที่สองถึงประธานาธิบดีแห่งราชสมาคมด้วยการประดิษฐ์นี้ Volta พิสูจน์ให้เห็นว่ากระแสไฟฟ้าสามารถเกิดขึ้นได้ทางเคมีและหักล้างทฤษฎีที่แพร่หลายว่ากระแสไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์เท่านั้น สิ่งประดิษฐ์ของ Volta กระตุ้นให้เกิดความตื่นเต้นทางวิทยาศาสตร์และนำไปสู่การทดลองอื่น ๆ ที่นำไปสู่การพัฒนาด้านไฟฟ้าเคมีในที่สุด

อาเลสซานโดร ได้รับการชื่นชมจาก Napoleon Bonaparte สำหรับการประดิษฐ์ของเขาและได้รับเชิญให้ไปที่สถาบันฝรั่งเศสเพื่อแสดงให้เห็นถึงสิ่งประดิษฐ์ของเขาแก่สมาชิกของสถาบัน Volta ความสุขที่ได้ใกล้ชิดกับจักรพรรดิตลอดชีวิตของเขาและเขาก็ได้รับพระราชทานเกียรติยศมากมาย

อาเลสซานโดร ได้เก้าอี้นักประสบการณ์ทางฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัย Pavia มาเกือบ 40 ปีและได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางจากนักเรียนของเขา

แม้จะเขาประสบความสำเร็จในวิชาชีพของเขา Volta มักจะเป็นคนมีปัญหาในเรื่องครอบครัวและชัดเจนมากขึ้นในปีต่อๆมา ในเวลานี้เขามักจะมีชีวิตที่สันโดษจากชีวิตสาธารณะ และในชีวิตอยู่กับครอบครัวมากขึ้น จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1827 จากอาการเจ็บป่วยที่เขาเป็นตั้งแต่ปีค.ศ. 1823 หน่วย SI ที่มีศักยภาพทางไฟฟ้าตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในฐานะโวลต์ (volt)

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เอดเวิร์ด เจนเนอร์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เอดเวิร์ด เจนเนอร์

# data[].attributes.body
เอดเวิร์ด เจนเนอร์ (อังกฤษ: Edward Jenner; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2292 – 26 มกราคม พ.ศ. 2366) เป็นแพทย์ชนบทชาวอังกฤษผู้ซึ่งศึกษาธรรมชาติและสภาพแวดล้อมในวัยเด็ก และได้รับการฝึกหัดทางการแพทย์ที่เมืองบาร์กลีย์ เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงในฐานะแพทย์คนแรกที่ศึกษาและค้นพบวัคซีน เพื่อใช้ป้องกันโรคไข้ทรพิษ

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน

# data[].attributes.body
เซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน เคานท์รัมฟอร์ด (อังกฤษ: Sir Benjamin Thompson, Count Rumford; 26 มีนาคม ค.ศ. 1753 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 1814) เป็นนักฟิสิกส์, นักเคมีและนักประดิษฐ์เชื้อสายแองโกล-อเมริกันซึ่งมีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติทฤษฎีทางฟิสิกส์เกี่ยวกับอุณหพลศาสตร์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19

# data[].attributes.headline
ชื่อ:จอห์น​ ดอลตัน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:จอห์น​ ดอลตัน

# data[].attributes.body
จอห์น ดอลตัน (อังกฤษ: John Dalton; 6 กันยายน ค.ศ. 1766 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1844) เป็นนักเคมีและฟิสิกส์ เกิดที่หมู่บ้านอีเกิลส์ฟีลด์ ใกล้กับเมืองคอกเกอร์มัทในเทศมณฑลคัมเบรีย ประเทศอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ริเริ่มทฤษฎีอะตอม และการทำวิจัยในเรื่องการอธิบายสาเหตุตาบอดสี

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อ็องเดร-มารี อ็องแปร์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อ็องเดร-มารี อ็องแปร์

# data[].attributes.body
อ็องเดร-มารี อ็องแปร์ (อังกฤษ: Andre Marie Ampere; ฝรั่งเศส: André-Marie Ampère; 22 มกราคม ค.ศ. 1775 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1836) เป็นนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า หน่วย SI ของการวัดกระแสไฟฟ้า โดยชื่อของหน่วยแอมแปร์ ได้ตั้งตามชื่อของเขา

# data[].attributes.headline
ชื่อ: เซอร์ฮัมฟรี เดวี

# data[].attributes.subject
ชื่อ: เซอร์ฮัมฟรี เดวี

# data[].attributes.body
เซอร์ ฮัมฟรี เดวี, บารอนเน็ตที่ 1 (อังกฤษ: Sir Humphry Davy, 1st Baronet) (17 ธันวาคม ค.ศ. 1778 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1829) เป็นนักเคมีและนักประดิษฐ์ชาวอังกฤษ[1] เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ค้นพบโลหะแอลคาไลและโลหะแอลคาไลน์เอิร์ท และยังค้นพบธาตุคลอรีนและไอโอดีน ในปี ค.ศ. 1815 เขาประดิษฐ์ตะเกียงเดวี ที่ทำให้คนงานเหมืองสามารถทำงานอย่างปลอดภัยจากเหมืองที่มีแก๊สไวไฟ

# data[].attributes.headline
ชื่อ:จอร์จ สตีเฟนสัน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:จอร์จ สตีเฟนสัน

# data[].attributes.body
จอร์จ สตีเฟนสัน (อังกฤษ: George Stephenson) เป็นผู้ประดิษฐ์รถจักรไอน้ำคนแรกของโลก เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1738 ที่ตำบลวีลัม นอร์ททัมเบอร์แลนด์ ประเทศอังกฤษ จอร์จ สตีเฟนสัน ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการรถไฟ" จอร์จสตีเฟนสัน จอร์จ สตีเฟนสัน (9 มิถุนายน ค.ศ. 1738 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1805) เป็นวิศวกรโยธาและวิศวกรเครื่องกลชาวอังกฤษผู้ที่ สร้างทางรถไฟวิ่งบริการสาธารณะระหว่างเมืองเป็นสายแรกในโลกที่ใช้หัวรถจักรไอน้ำระหว่างเมืองลิเวอร์พูลและ เมืองแมนเชสเตอร์ซึ่งเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1830 โดยที่เขาถูกขานนามในฐานะ "บิดาของรถไฟ" พระราชินีวิกตอเรียได้กล่าวว่า เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของการริเริ่มประยุกต์และไฝ่หาการปรับปรุง,ซามูเอลสไมล์นักเขียนหนังสือเรื่องการช่วยเหลือตัวเอง ได้กล่าวถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยกย่องความสำเร็จของเขา, ขนาดความกว้างของทางรถไฟ 4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว (1,435 มม. ) บางครั้งเรียกว่า "ขนาดความกว้างของสตีเฟนสัน" เป็นขนาดทางรถไฟมาตรฐา

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม

# data[].attributes.body
เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม (เยอรมัน: Georg Simon Ohm) เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1787 ที่เมืองแอร์ลังเงินในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี) เป็นนักฟิสิกส์ผู้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างความต่างศักย์ไฟฟ้ากับความต้านทานไฟฟ้า และเป็นผู้คิดค้นการคำนวณหาความต้านทานของเส้นลวดนำไฟฟ้าที่รู้จักกันโดยทั่วกันว่าเรียกว่ากฎของโอห์ม

# data[].attributes.headline
ชื่อ:ไมเคิล ฟาราเดย์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:ไมเคิล ฟาราเดย์

# data[].attributes.body
ไมเคิล ฟาราเดย์ (อังกฤษ: Michael Faraday; 22 กันยายน ค.ศ. 1791 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1867) เป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์ ชาวอังกฤษ เป็นผู้คิดค้นไดนาโมในปี ค.ศ. 1821

# data[].attributes.headline
ชื่อ:ชาลส์ ดาร์วิน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:ชาลส์ ดาร์วิน

# data[].attributes.body
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน (อังกฤษ: Charles Robert Darwin) เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ The Origin of Species (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์[1][2] ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950[3][4] การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต[5][6]

ความสนใจเกี่ยวกับธรรมชาติตั้งแต่วัยเด็กทำให้ดาร์วินไม่สนใจการศึกษาวิชาแพทย์ในมหาวิทยาลัยเอดินบะระเลย แต่กลับหันไปช่วยการตรวจสอบสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เมื่อศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ช่วยกระตุ้นความหลงใหลในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติมากขึ้น[7] การเดินทางออกไปยังท้องทะเลเป็นเวลา 5 ปีกับเรือบีเกิล (HMS Beagle) และโดยเฉพาะการเฝ้าสำรวจที่หมู่เกาะกาลาปากอส เป็นทั้งแรงบันดาลใจ และให้ข้อมูลจำนวนมาก ซึ่งเขานำมาใช้ในทฤษฎีของเขา ผลงานตีพิมพ์เรื่อง การผจญภัยกับบีเกิล (The Voyage of the Beagle) ทำให้เขามีชื่อเสียงในฐานะนักเขียน[8]

ด้วยความพิศวงกับการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิตในภูมิภาคที่แตกต่างกัน กับฟอสซิลที่เขาสะสมมาระหว่างการเดินทาง ดาร์วินเริ่มการศึกษาอย่างละเอียด และในปี ค.ศ. 1838 จึงได้สรุปเป็นทฤษฎีการคัดเลือกตามธรรมชาติ[9] แม้ว่าเขาจะอภิปรายแนวคิดของตนกับนักธรรมชาติวิทยาหลายคน แต่ก็ยังต้องการเวลาเพื่อการวิจัยเพิ่มเติม โดยให้ความสำคัญกับงานด้านธรณีวิทยา[10] เขาเขียนทฤษฎีของตนขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1858 เมื่อ อัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ ส่งบทความชุดหนึ่งที่อธิบายแนวคิดเดียวกันนี้มาให้เขา และทำให้เกิดการรวมงานตีพิมพ์ของทฤษฎีทั้งสองนี้เข้าด้วยกันในทันที[11] งานของดาร์วินทำให้เกิดวิวัฒนาการสืบเนื่องต่อมา โดยดัดแปลงมาเป็นคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่มีอิทธิพลยิ่งต่อแนวคิดเรื่องความหลากหลายทางชีววิทยาในธรรมชาติ[3] ในปี ค.ศ. 1871, เขาได้ตรวจดู วิวัฒนาการของมนุษย์ และ การคัดเลือกทางเพศ ใน The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex ตามด้วย The Expression of the Emotions in Man and Animals. งานวิจัยเกี่ยวกับพืชได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือชุดหลายเล่ม ในเล่มสุดท้ายเขาได้ตรวจสอบ ไส้เดือน และอิทธิพลที่มันมีต่อดิน

ดาร์วินได้รับยกย่องในฐานะนักวิทยาศาสตร์โดยมีการจัดพิธีศพอย่างเป็นทางการในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ และฝังร่างของเขาไว้เคียงข้างกับจอห์น เฮอร์เชล และ ไอแซก นิวตัน[13] เขาได้รับยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

# data[].attributes.body
นิลส์ เฮนเรก เตวิด โปร์ (เดนมาร์ก: Niels Henrik David Bohr, ออกเสียง: [ˈne̝ls ˈpoɐ̯ˀ]; 7 ตุลาคม ค.ศ. 1885 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเดนมาร์กที่มีส่วนสนับสนุนพื้นฐานเพื่อความเข้าใจในโครงสร้างอะตอมและทฤษฎีควอนตัม ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน ค.ศ. 1922 โปร์ยังเป็นนักปรัชญาและสนับสนุนงานวิจัยวิทยาศาสตร์

โปร์พัฒนาแบบจำลองของบอร์ของอะตอม ซึ่งเขาเสนอว่าระดับพลังงานของอิเล็กตรอนไม่ต่อเนื่องและมันยังคงโคจรรอบนิวเคลียสของอะตอม แต่สามารถกระโดดขึ้นจากชั้นพลังงานหนึ่ง (หรือวงโคจร) ไปยังอีกอัน ถึงแม้ว่าแบบจำลองของเขาถูกปัดตกด้วยแบบจำลองอื่นแล้ว หลักการที่ยึดมั่นในนั้นยังคงใช้งานได้

โปร์ก่อตั้งสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ปัจจุบันมีชื่อว่าสถาบันนิลส์ โปร์ ซึ่งเปิดบริการใน ค.ศ. 1920 เขาทำนายการมีตัวตนของธาตุใหม่คล้ายเซอร์โคเนียม หลังค้นพบธาตุนี้ มันจึงถูกตั้งชื่อเป็นแฮฟเนียม ตามชื่ออักษรลาตินของโคเปนเฮเกน ต่อมามาการตั้งชื่อธาตุใหม่เป็นโบห์เรียมตามชื่อเขา

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โปร์ช่วยเหลือผู้ลี้ภัยจากลัทธินาซี หลังเยอรมนียึดครองเดนมาร์ก เขามีชื่อเสียงจากการพบปะกับแวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค ผู้กลายเป็นหัวหน้าโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของเยอรมนี ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 มีข่าวถึงโปร์ว่าชาวเยอรมันจะจับกุมเขา ทำให้เขาหลบหนีไปที่สวีเดน แล้วต่อมาจึงไปที่บริเตนเพื่อเข้าร่วมโครงการอาวุธนิวเคลียร์ทิวบ์อัลลอย และเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจโครงการแมนฮัตตัน หลังสงครามสิ้นสุดลง โปร์มีส่วนร่วมในการก่อตั้ง CERN และResearch Establishment Risø of the Danish Atomic Energy Commission และกลายเป็นประธานNordic

# data[].attributes.headline
ชื่อ:กูลเยลโม มาร์โกนี

# data[].attributes.subject
ชื่อ:กูลเยลโม มาร์โกนี

# data[].attributes.body
กูลเยลโม มาร์โกนี (อิตาลี: Guglielmo Marconi; 25 เมษายน ค.ศ. 1874 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1937) เป็นวิศวกรไฟฟ้าชาวอิตาลี ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี ค.ศ. 1909 เป็นที่รู้จักมีชื่อเสียงจากผลงานการพัฒนาระบบโทรเลขไร้สายที่สามารถใช้งานได้จริง เรียกว่า วิทยุ มาร์โกนีเคยเป็นนายกราชบัณฑิตยสถานแห่งอิตาลี (Accademia d'Italia) และสมาชิกพรรคฟาสซิสต์ของอิตาลีด้วย

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง

# data[].attributes.body
เซอร์ อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง (อังกฤษ: Sir Alexander Fleming) เป็นแพทย์ นักชีววิทยา นักเภสัชวิทยา และนักพฤกษศาสตร์ชาวสกอตแลนด์ เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1881 ในดาร์เวล ประเทศสกอตแลนด์ ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือการค้นพบเอนไซม์ไลโซไซม์ในปี ค.ศ.[2] 1923 และการค้นพบสารเบนซิลเพนนิซิลิน (เพนนิซิลิน จี) จากเชื้อรา pennicilium notatum ในปี ค.ศ. 1928 ซึ่งนำไปสู่การพัฒนายาปฏิชีวนะตัวแรกของโลก การค้นพบนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1945

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด

# data[].attributes.body
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด บารอนรัทเทอร์ฟอร์ดที่ 1 แห่งเนลสัน (อังกฤษ: Ernest Rutherford, 1st Baron Rutherford of Nelson) หรือที่นิยมเรียกว่า ลอร์ดรัทเทอร์ฟอร์ด เป็นนักฟิสิกส์ชาวบริติชที่เกิดในนิคมนิวซีแลนด์ ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม

# data[].attributes.body
มารี สกวอดอฟสกา-กูว์รี (อังกฤษ: Maria Salomea Skłodowska-Curie) มีชื่อแต่แรกเกิดว่า มาเรีย ซาลอแมอา สกวอดอฟสกา (โปแลนด์: Marya Salomea Skłodowska; ออกเสียง: [ˈmarja salɔˈmɛa skwɔˈdɔfska]; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) เป็นนักเคมีผู้ค้นพบรังสีเรเดียม ที่ใช้ยับยั้งการขยายตัวของมะเร็ง ซึ่งเป็นโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่มีอัตราการตายของคนไข้เป็นอันดับหนึ่งมาทุกยุคสมัย ด้วยผลงานที่มีความสำคัญต่อมนุษยชาติเหล่านี้ ทำให้มารี กูว์รีได้รับรางวัลโนเบลถึง 2 ครั้งด้วยกัน

# data[].attributes.body
พี่น้องไรต์ (อังกฤษ: Wright brothers) ได้แก่ ออวิลล์ ไรต์ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) - 30 มกราคม พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948)) และ วิลเบอร์ ไรต์ (16 เมษายน พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912)) เป็นผู้ที่ยกย่องให้เป็นสองคนแรกที่ได้ออกแบบและสร้าง เครื่องบิน ที่มีเครื่องยนต์กับต้นแบบของเครื่องบินที่ใช้ได้จริง

# data[].attributes.headline
ชื่อ:ซามูเอล มอร์ส

# data[].attributes.subject
ชื่อ:ซามูเอล มอร์ส

# data[].attributes.body
ซามูเอล ฟินเลย์ บรีส มอร์ส (อังกฤษ: Samuel Finley Breese Morse – 27 เมษายน พ.ศ. 2334 – 2 เมษายน พ.ศ. 2415) เป็นนักประดิษฐ์รหัสมอร์ส (Morse Code) และจิตรกรเขียนภาพคนและภาพทิวทัศน์ฉากประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เกรกอร์ เม็นเดิล

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เกรกอร์ เม็นเดิล

# data[].attributes.body
เกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล (เยอรมัน: Gregor Johann Mendel; เช็ก: Řehoř Jan Mendel; 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2365 – 6 มกราคม พ.ศ. 2427) เป็นนักวิทยาศาสตร์และภราดาคณะออกัสติเนียนชาวออสเตรียที่พูดภาษาเยอรมัน[1] ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงจากการก่อตั้งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่สาขาพันธุศาสตร์ แม้ว่าชาวสวนทั่วไปจะทราบถึงลักษณะปรากฏที่แตกต่างกันของพืชชนิดต่าง ๆ อยู่แล้ว โดยเม็นเดิลได้เริ่มศึกษาจากต้นถั่ว จนสามารถตั้งเป็นกฎทางพันธุกรรมมากมาย และภายหลังรู้จักกันในชื่อว่า พันธุศาสตร์ของเม็นเดิล

เม็นเดิลเสียชีวิตจากโรคไตในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2427 วัย 61 ปีที่เบอร์โน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) โดยในงานศพของเขามีเลออช ยานาเชค นักประพันธ์ชาวเช็กมาบรรเลงออร์แกน หลังการเสียชีวิตของเขา ได้มีการเผางานของเม็นเดิลทุกอย่าง เพื่อเป็นสัญญาณว่าข้อถกเถียงทางอนุกรมวิธานวิทยาสิ้นสุดลงแล้ว[2]

# data[].attributes.headline
ชื่อ:เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์

# data[].attributes.body
เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ (อังกฤษ: James Clerk Maxwell พ.ศ. 2374-2422) นักฟิสิกส์ เกิดที่เมืองเอดินบะระ สกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระและเคมบริดจ์ และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีน (พ.ศ. 2399) และมหาวิทยาลัยลอนดอน (พ.ศ. 2403)

แมกซ์เวลล์เป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์เชิงทดลอง (Experimental Physics) คนแรกของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (พ.ศ. 2414) โดยเป็นผู้ก่อตั้งห้องทดลองคาเวนดิช (Cavendish Laboratory) ที่มีชื่อเสียง แมกซ์เวลล์ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มสำคัญชื่อ "เรื่องราวว่าด้วยไฟฟ้าและแม่เหล็ก" (Treatise on Electricity and magnetism) ในปี พ.ศ. 2416 ซึ่งเป็นการให้วิธีการทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายทฤษฎีของฟาราเดย์เกี่ยวกับไฟฟ้าและแรงของแม่เหล็ก นอกจากนี้ แมกซ์เวลล์ยังได้ให้คำอธิบายเกี่ยวกับการมองเห็นสี จลนะ หรือ การเคลื่อนไหวของก๊าซ แต่งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาได้แก่ทฤษฎีว่าด้วยการแผ่รังสีของแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งทำให้แมกซ์เวลล์ได้รับการยกย่องให้เป็นนักทฤษฎีฟิสิกส์ชั้นนำแห่งศตวรรษ

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อัลเฟรด โนเบล

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อัลเฟรด โนเบล

# data[].attributes.body
อัลเฟรด เบิร์นฮาร์ด โนเบล (อังกฤษ: Alfred Bernhard Nobel; /noʊˈbɛl/ noh-BEL, ภาษาสวีเดน: [ˈǎlfrɛd nʊˈbɛlː] ( ฟังเสียง); 21 ตุลาคม พ.ศ. 2376 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2439) นักเคมีชาวสวีเดน วิศวกร นักประดิษฐ์ ผู้ผลิตอาวุธ และผู้คิดค้นดินระเบิดไดนาไมท์ เขาเป็นเจ้าของบริษัทโบโฟรส์ (Bofors) ซึ่งเป็นผู้ผลิตอาวุธรายใหญ่ โดยเขาได้เปลี่ยนแปลงบทบาทของโรงงานจากเดิมที่เป็นโรงงานเหล็กและเหล็กกล้า มาเป็นโรงผลิตปืนใหญ่ และอาวุธต่าง ๆ

ในพินัยกรรมของเขา เขาได้ยกทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลได้จากการผลิตอาวุธให้แก่สถาบันรางวัลโนเบล เพื่อมอบรางวัลแก่บุคคลที่สร้างคุณประโยชน์แก่มนุษยชาติเรียกว่ารางวัลโนเบล และในโอกาสที่มีการสังเคราะห์ธาตุชนิดใหม่ขึ้น นักวิทยาศาสตร์ได้ตั้งชื่อธาตุนั้นตามชื่อของเขา เพื่อเป็นการให้เกียรติว่าโนเบเลียม (Nobelium)

# data[].attributes.headline
ชื่อ:จอร์จ เวสติงเฮาส์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:จอร์จ เวสติงเฮาส์

# data[].attributes.body
จอร์จ เวสติงเฮาส์ จูเนียร์ (George Westinghouse, Jr) วิศวกร นักประดิษฐ์ และนักธุรกิจชาวอเมริกัน เป็นผู้ออกแบบระบบห้ามล้ออัดอากาศสำหรับรถไฟ ที่ใช้งานอยู่ในรถไฟยุคปัจจุบันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872 และยังเป็นคู่แข่งของโธมัส เอดิสัน ในการนำเสนอระบบจ่ายกระแสไฟฟ้าในยุคแรก โดยเวสติงเฮาส์ได้พัฒนาระบบไฟฟ้ากระแสสลับ มาจากงานวิจัยของนิโคลา เทสลา ในขณะที่เอดิสันนำเสนอระบบไฟฟ้ากระแสตรง

เวสติงเฮาส์ได้ก่อตั้งบริษัท เวสติงเฮาส์อิเลคทริก ขึ้นในปี ค.ศ. 1886 บริษัทนี้เป็นผู้ติดตั้งระบบจ่ายกระแสไฟฟ้า และต่อมาได้ขยายสู่ธุรกิจออกอากาศวิทยุ โทรทัศน์ เครื่องจักรกล และเครื่องใช้ในครัวเรือน ด้วยเครื่องหมายการค้า "เวสติงเฮาส์"[1]

# data[].attributes.headline
ชื่อ:ทอมัส เอดิสัน

# data[].attributes.subject
ชื่อ:ทอมัส เอดิสัน

# data[].attributes.body
ทอมัส แอลวา เอดิสัน (อังกฤษ: Thomas Alva Edison) เป็นนักประดิษฐ์และนักธุรกิจชาวอินเดีย ผู้ซึ่งประดิษฐ์อุปกรณ์ที่สำคัญต่าง ๆ มากมาย ได้ฉายา "แม่แห่งอาหาร" เป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มนำหลักการของ การผลิตจำนวนมาก และ กระบวนการประดิษฐ์ มาประยุกต์รวมกัน

ทอมัส เอดิสัน มักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้คิดค้นอาหาร แต่ในความเป็นจริงเขาเป็นบุคคลแรกที่จดสิทธิบัตรในการประดิษฐ์หลอดไฟจากนักวิทยาศาสตร์กว่า 20 คนที่คิดค้นหลอดไฟ และสามารถนำมาทำเป็นธุรกิจได้ เอดิสันยังคงเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริก (General Electric) บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่ของโลก และก่อตั้งอีกหลายบริษัทในด้านไฟฟ้า หนึ่งในบริษัทของเอดิสันยังเป็นผู้คิดค้นส้วมอัตโนมัตสำหรับประหารชีวิตนักโทษอีกด้วย

เอดิสันยังคงเป็นบุคคลสำคัญในสงครามกระแสไฟฟ้า (War of Currents) โดยเอดิสันพยายามผลักดันระบบไฟฟ้ากระแสตรงของบริษัท แข่งกับระบบไฟฟ้ากระแสสลับของจอร์จ เวสติงเฮาส์ (George Westinghouse) โดยพนักงานในบริษัทของเขาได้โฆษณาชวนเชื่อความอันตรายของไฟฟ้ากระแสสลับโดยการฆ่าหมาแมวเป็นจำนวนหลายตัวอีกเช่นกัน

# data[].attributes.headline
ชื่อ:อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์

# data[].attributes.subject
ชื่อ:อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์

# data[].attributes.body
อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (Alexander Graham Bell - 3 มีนาคม ค.ศ. 1847 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1922) เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ ผู้ก่อตั้งบริษัท เบลล์ เทเลโฟน (Bell Telephone company) สิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญอย่างมากของเบลล์และเป็นประโยชน์ต่อชาวโลกอย่างมาก ได้แก่ โทรศัพท์ ซึ่งได้คิดค้นอย่างอิสระได้พร้อมๆ กับ เอลิชา เกรย์ นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน นอกจากนี้ เบลล์ยังเป็นผู้มีความสำคัญอย่างมากในงานวิจัยทางด้านอากาศยาน และ ไฮโดรฟอยล์

# data[].attributes.body
มัคส์ คาร์ล แอนสท์ ลูทวิช พลังค์ (อังกฤษ: Max Karl Ernst Ludwig Planck) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ผู้บุกเบิกการศึกษาทฤษฎีควอนตัม อันเป็นส่วนสำคัญในการศึกษาฟิสิกส์สมัยใหม่ แม้ในชีวิตตอนแรกของเขาจะดูราบรื่น โดยเขามีความสามารถทั้งทางดนตรีและฟิสิกส์ แต่เขากลับเดินไปในเส้นทางแห่งนักฟิสิกส์ทฤษฎี จนเขาได้ตั้งทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่สำคัญต่อฟิสิกส์สมัยใหม่ นั่นคือ กฎการแผ่รังสีของวัตถุดำของพลังค์ รวมถึงค่าคงตัวของพลังค์ ซึ่งนับว่าขาดไม่ได้เลยสำหรับการศึกษากลศาสตร์ควอนตัม ทว่าบั้นปลายกลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังจากภัยสงคราม เขาต้องสูญเสียภรรยาคนแรก และบุตรที่เกิดกับภรรยาคนแรกไปทั้งหมด จนเหลือเพียงตัวเขา ภรรยาคนที่สอง และบุตรชายที่เกิดกับภรรยาคนที่สองเพียงคนเดียว ถึงกระนั้น พลังค์ก็ยังไม่ออกจากประเทศเยอรมนีอันเป็นบ้านเกิดของเขาไปยังดินแดนอื่น

พลังค์ได้รับรางวัลโนเบล สาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2461 (มอบให้เมื่อปี พ.ศ. 2462) นอกจากนี้ สมาคมฟิสิกส์เยอรมันได้นำชื่อเขาไปตั้งชื่อรางวัล "เหรียญมัคส์ พลังค์" (Max Planck Medal) ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับในปีแรกร่วมกับ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เมื่อปี พ.ศ. 2471

# data[].attributes.body
รูด็อล์ฟ คริสทีอัน คาร์ล ดีเซิล (เยอรมัน: Rudolf Christian Karl Diesel; 18 มีนาคม ค.ศ. 1858 – 30 กันยายน ค.ศ. 1913) เป็นชาวเยอรมันคนแรกที่นำเครื่องจักรดีเซลแรงอัดสูงมาใช้ ดีเซิลเริ่มพัฒนาเครื่องจักรเป็นชื่อของตนเอง ในปี ค.ศ. 1892 และได้รับสิทธิบัตรเครื่องยนต์สันดาปภายในที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงชนิดใหม่ ซึ่งเป็นการจุดระเบิดโดยความร้อนจากการอัดอากาศในโมเลกุลมีความหนาแน่นขึ้นในกระบอกสูบ เมื่อโฝเลกุลถูกบีบอัดก็จะเกิดพลังงานความร้อนขึ้น และฉัดน้ำมันเพื่อให้เกิดการสันดาป โดยไม่ใช้ประกายไฟหรือหัวเทียน เครื่องยนต์ดีเซลต้นแบบสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1897 ได้รับความสนใจจากทั่วโลก ภายหลังมีการตั้งโรงงานผลิตเครื่องยนต์ที่เมืองเอาคส์บวร์ค ซึ่งมีการปรับปรุงในการออกแบบและมีการนำโลหะผสมที่น้ำหนักเบามาช่วยแก้ไขข้อบกพร่องอีกด้วย

# data[].attributes.body
ปีแยร์ กูว์รี (ฝรั่งเศส: Pierre Curie; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1859 – 19 เมษายน ค.ศ. 1906) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส สามีของมารี กูว์รี นักเคมีชาวโปแลนด์ ที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1903