# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jestem nauczycielką matematyki i wychowawcą klasy politechnicznej w liceum. Prywatnie żoną i matką. Bardzo lubię czytać fantasy i kryminały. Oprócz tego w wolnym czasie (głównie latem) zajmuję się moimi roślinkami w ogródku: sadzę, przesadzam, podlewam, pielęgnuję.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jestem nauczycielką matematyki i wychowawcą klasy politechnicznej w liceum. Prywatnie żoną i matką. Bardzo lubię czytać fantasy i kryminały. Oprócz tego w wolnym czasie (głównie latem) zajmuję się moimi roślinkami w ogródku: sadzę, przesadzam, podlewam, pielęgnuję.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chciałabym zapoznać czytelników z postaciami genialnych polskich matematyków. Rozpocznę od Stefana Banacha, z kilku powodów: po pierwsze studiowałam matematykę na UW na Wydziale, który mieścił się przy ulicy właśnie Banacha, po drugie "b" jest prawie na początku alfabetu...

Imię i nazwisko: Stefan Banach
Data urodzenia: 30 marca 1892
Miejsce urodzenia: Kraków
Data i miejsce śmierci: 31 sierpnia 1945, Lwów
Miejsce spoczynku: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

Jego ojcem był góral z Ostrówska Stefan Greczek (służący jako żołnierz w wojsku austriackim, później pracujący jako urzędnik w Krakowie), a matką prawdopodobnie góralka Katarzyna Banach, pochodząca z Borównej. Wychowywał się w rodzinie zastępczej (właścicielki pralni, Franciszki Płowej, i jej córki, Marii Puchalskiej). Znał osobiście tylko swojego ojca i czasami się z nim spotykał. Zgodnie z obietnicą daną matce ojciec łożył na jego utrzymanie. Od dzieciństwa wykazywał nieprzeciętne zdolności matematyczne i lingwistyczne. Uczęszczał do IV c.k. Gimnazjum w Krakowie w latach 1902-1910.
Po maturze pracował w księgarni krakowskiej. Matematykę studiował jako samouk. W latach 1911-1913 zaliczył egzaminem częściowym (tzw. półdyplom) dwa lata studiów na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej.
Po wybuchu I wojny światowej pracował jako nadzorca przy budowie dróg. Nie został wcielony do armii z powodu leworęczności i wady wzroku. Po powrocie do Krakowa zarabiał na życie korepetycjami. Nadal studiował sam.

Kariera naukowa

W 1916 dr Hugo Steinhaus zainteresował się przypadkowo spotkanym Banachem (przechodząc Plantami w Krakowie, usłyszał dwóch młodych ludzi rozmawiających o poważnej matematyce; rozmawiali o całce Lebesgue'a, jednym z nich był Banach). Spotkanie zaowocowało wspólną publikacją i wieloletnią współpracą. W 1920 dzięki wstawiennictwu Steinhausa Banach otrzymał asystenturę (do 1922) w Katedrze Matematyki na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej u prof. Antoniego Łomnickiego. W 1920 (nie mając dyplomu ukończenia studiów) doktoryzował się na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie na podstawie rozprawy, której główne wyniki zostały potem opublikowane w pracy: Sur les opérations dans les ensembles abstraits et leur application aux équations intégrales (Fundamenta Mathematicae , III, 1922), w której zawarł podstawowe twierdzenia analizy funkcjonalnej, nowej dyscypliny matematyki.
W 1922 habilitował się na Uniwersytecie Jana Kazimierza (decyzja Rady Wydziału z 30 czerwca) i 22 lipca tego roku otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego, a w 1927 na profesora zwyczajnego tego uniwersytetu. W 1924 został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 1922-1939 kierował jednym z zakładów w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza, rozwijając wielką działalność naukowo-badawczą. Stał się wkrótce największym autorytetem w analizie funkcjonalnej. Dokoła niego (spotykając się w słynnej kawiarni Szkockiej ) skoncentrowała się plejada młodych talentów; wyrosła nowa, lwowska szkoła matematyczna , która wkrótce, bo już w 1929, zaczęła wydawać własny organ poświęcony analizie funkcjonalnej Studia Mathematica.
W 1932 ukazało się w druku słynne dzieło Banacha Théorie des opérations linéaires jako pierwszy tom nowego wydawnictwa Monografie Matematyczne, którego był jednym z założycieli.
Dzieło to przyczyniło się w dużym stopniu do spopularyzowania osiągnięć Banacha wśród ogółu matematyków i do rozwoju analizy funkcjonalnej. O zainteresowaniu świata matematycznego osobą Banacha świadczy między innymi fakt powierzenia mu jednego z odczytów plenarnych na Międzynarodowym Kongresie Matematycznym w Oslo w 1936.
O uznaniu zasług Banacha w kraju świadczy też i to, że był kilkukrotnie laureatem nagród naukowych, a w 1939 został wybrany na prezesa Polskiego Towarzystwa Matematycznego . Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie.
Był autorem ponad 60 prac naukowych i twórcą wielu twierdzeń o fundamentalnym znaczeniu dla wielu działów matematyki. Styl pracy Banacha, jego niezwykła intuicja naukowa, bezpośredniość i otwartość pozwoliły mu (wraz ze Steinhausem) na stworzenie Lwowskiej Szkoły Matematycznej. W 1924 został członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, od 1931 członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkiem przybranym (1923) i członkiem czynnym (1927) Towarzystwa Naukowego we Lwowie, członkiem założycielem (1919) Polskiego Towarzystwa Matematycznego i jego wiceprezesem (1932-1936) oraz prezesem (1939-1945). W 1930 otrzymał nagrodę naukową miasta Lwowa. W latach 1936-1939 był wiceprzewodniczącym Komitetu Matematycznego Rady Nauk Ścisłych i Stosowanych. W 1939 PAU przyznała mu wielką nagrodę.

II wojna światowa

Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie (22 września 1939) był profesorem Uniwersytetu Lwowskiego, dziekanem Wydziału Matematyczno-Fizycznego. Chociaż stronił od polityki, zgodził się zostać delegatem do Lwowskiej Rady Miejskiej.
W czasie okupacji niemieckiej Lwowa (1941-1944), z powodu zamknięcia przez Niemców uczelni wyższych, pozbawiony możliwości pracy zawodowej, wraz z wieloma innymi przedstawicielami nauki, kultury, członków ruchu oporu, młodzieży gimnazjalnej i akademickiej we Lwowie był (wraz z synem Stefanem, studentem medycyny) karmicielem wszy w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami profesora Rudolfa Weigla , dzięki czemu posiadał dokument, który skutecznie chronił go przed represjami okupantów. Od 1942 do 1944 był wykładowcą matematyki na Państwowych Technicznych Kursach Zawodowych.

Po ponownym zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną (27 lipca 1944) kontynuował swoją pracę na Uniwersytecie Lwowskim jako kierownik katedry matematyki. Wykładał też w Lwowskim Instytucie Politechnicznym. Mieszkał u zaprzyjaźnionej rodziny lwowskich kupców Riedlów w ich kamienicy przy ul. Dwernickiego 12. Przygotowywany był jego wyjazd na stałe do Krakowa, gdzie miał podjąć wykłady na UJ. W styczniu 1945 zachorował jednak na raka płuc i wyjazd nie doszedł do skutku. Zmarł 31 sierpnia 1945, został pochowany w grobowcu Riedlów na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie tuż obok grobu Marii Konopnickiej. Jego pogrzeb, w którym wzięły udział tłumy mieszkańców Lwowa, był wielką manifestacją polskiego środowiska naukowego, które jeszcze pozostało we Lwowie. Na cmentarzu Łyczakowskim żegnało go 16 mówców.

Osiągnięcia zawodowe

Był wykładowcą, autorem wielu podręczników, także podręczników matematycznych dla szkół średnich.
Pierwsze jego prace dotyczyły szeregów Fouriera (w pierwszej opublikowanej wspólnie ze Steinhausem pracy rozstrzygnął negatywnie problem zbieżności średniej sum częściowych szeregu Fouriera), funkcji i szeregów ortogonalnych, równań Maxwella, funkcji pochodnych, funkcji mierzalnych,teorii miary. W pracy doktorskiej (opublikowanej w 1922) i w monografii Théorie des opérations linéaires podał pierwszą aksjomatyczną definicję przestrzeni nazwanych później jego imieniem, które sam określił jako przestrzenie typu B. Ugruntował ostatecznie podstawy niesłychanie ważnej w nowoczesnych zastosowaniach matematyki analizy funkcjonalnej. Podał jej fundamentalne twierdzenia, wprowadził jej terminologię, którą zaakceptowali matematycy na całym świecie.

Upamiętnienie

Publikacje

Rachunek różniczkowy i całkowy (tom 1), wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Lwów, 1929

Rachunek różniczkowy i całkowy (tom 2), wyd. Książnica-Atlas, Lwów-Warszawa, 1930

Teoria operacji. Tom I: Operacje liniowe, wyd. Kasy im. Mianowskiego Instytutu Popierania Nauki, Warszawa, 1931

Théorie des opérations linéaires, Warszawa, 1932 (fr.)

Курс функціонального аналізу: Лінійні операції, wyd. Radjanśka Szkoła, Kijów, 1948 (ukr.)

Mechanika, Warszawa-Lwów-Wilno, 1938
Mechanics, Warszawa-Wrocław, 1951 (ang.)

Wstęp do teorii funkcji rzeczywistych, Warszawa-Wrocław, 1951

Œuvres (tom 1), wyd. PWN, Warszawa, 1967

Œuvres (tom 2), wyd. PWN, Warszawa, 1979

# data[].attributes.attachment_link.description
Chciałabym zapoznać czytelników z postaciami genialnych polskich matematyków. Rozpocznę od Stefana Banacha, z kilku powodów: po pierwsze studiowałam matematykę na UW na Wydziale, który mieścił się przy ulicy właśnie Banacha, po drugie "b" jest prawie na początku alfabetu...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z racji swojego zawodu interesuję się oczywiście matematyką, widzę matematykę wszędzie wokół siebie, nałogowo przeglądam blogi i strony związane z matematyką i nauczaniem.
A oprócz matematyki bardzo lubię dbać o swój ogród, piec ciasta i czytać, czytać, czytać. Moje ulubione książki to fantasy, sensacja kryminały i biografie.
To naturalnie nie wszystko co mnie fascynuje...

# data[].attributes.attachment_link.description
Z racji swojego zawodu interesuję się oczywiście matematyką, widzę matematykę wszędzie wokół siebie, nałogowo przeglądam blogi i strony związane z matematyką i nauczaniem. A oprócz matematyki bardzo lubię dbać o swój ogród, piec ciasta i czytać, czytać, czytać. Moje ulubione książki to fantasy, sensacja kryminały i biografie.