# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kampania

Kampania „Mama, tata, tablet" prowadzona przez Fundację Dzieci Niczyje powstała z myślą o rodzicach dzieci w wieku od 0 do 6 lat. Akcja przestrzega przed zbyt wczesnym i niekontrolowanym udostępnianiem dzieciom urządzeń elektronicznych, jak tablety czy smartfony. Autorzy kampanii wskazują jednocześnie kiedy i jak udostępniać media elektroniczne z pożytkiem dla rozwoju najmłodszych.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kampania „Mama, tata, tablet" prowadzona przez Fundację Dzieci Niczyje powstała z myślą o rodzicach dzieci w wieku od 0 do 6 lat. Akcja przestrzega przed zbyt wczesnym i niekontrolowanym udostępnianiem dzieciom urządzeń elektronicznych, jak tablety czy smartfony. Autorzy kampanii wskazują jednocześnie kiedy i jak udostępniać media elektroniczne z pożytkiem dla rozwoju najmłodszych.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
SOMÉNTIQ – Psychologia, Psychoterapia, Coaching

# data[].attributes.attachment_link.title
Wychowanie okiem psychologa - mama mówi jedno, tato drugie

# data[].attributes.attachment_link.description
Wychowanie dzieci jest pełne wyzwań i radości. r=Różnice w podejściach rodzicielskich mogą stać się źródłem wzbogacenia doświadczeń.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziecięce emocje to rzecz, która przysparza wyzwań zarówno rodzicom jak i dzieciom. Są głośne, intensywne, często biorą górę. Nie ma żadnego magicznego zaklęcia, które sprawiłoby, że nagle wyposażymy nasze dzieci w umiejętność samoregulacji. To proces, który trwa wiele lat. Aby zakończył się powodzeniem konieczne jest nauczenie dzieci rozpoznawania, nazywania i pracy ze swoimi emocjami, a jak wiemy dzieci najlepiej uczą się poprzez doświadczanie, obserwację i zabawę. Poznajcie zabawy pomagające oswoić dzieciom emocje.

W pracy z dziecięcymi emocjami niezwykle istotne jest, aby spojrzeć na nie z perspektywy dziecka. Świat naprawdę wygląda zupełnie inaczej, kiedy ma się kilkadziesiąt centymetrów. Będzie więc tak, że nie do końca nasz dorosły umysł pozwoli nam zrozumieć dziecięce emocje, ale jest naszą rolą, by zawsze je zaakceptować i nie podważać ich słuszności. W pracy z emocjami niezwykle ważne jest nauczenie się ich rozpoznawania i nazywania, ponieważ są to pierwsze aspekty konieczne do tego, by umieć te emocje regulować. Tego możemy uczyć przy okazji, opisując to, co widzimy. Wiemy też, że emocje, które są nazwane i zaakceptowane mijają szybciej, bo mózg może wyłączyć alarm ostrzegawczy skoro dostał informacje o zauważeniu emocji przez dorosłego. Nie możemy jednak zapomnieć o ważnej roli doświadczania, konieczne są więc potknięcia, by nauczyć się sobie radzić. Ale ważna jest też praca przez zabawę.

Zabawy pomagające oswoić dzieciom emocje

Zabawa pełna emocji

Rodzic bywa najlepszym nauczycielem dla swojego dziecka, jako osoba mu najbliższa. Wiele zabaw, które pomagają w regulacji emocji dzieje się przy okazji. Co ciekawe, dzieci same często do nich dążą, a z dorosłej perspektywy wydają się one bezsensowe. Tak jest np. z kołysaniem, bujaniem się, ciasnym zawijaniem np. w zasłony. Zabawy, które podsuwają pomysły na to jak wykorzystać codzienne zabawy, jak zrozumieć to co robi dziecko i jak rozmawiać o emocjach przy okazji różnych aktywności.
Są to zabawy budujące relacje, uważność na sygnały, jakie wysyła nam nasze ciało, zabawy ćwiczące rozpoznawanie i nazwanie emocji, ćwiczące empatię i rozładowujące emocje.

Paczka

Jest to zabawa, która ma za zadanie pogłębiać relacje. W tego typu aktywnościach powinna królować spontaniczność i radość. Mają one za zadanie uruchomić wszystkie części ciała. Znaczenie mają tutaj zarówno mięśnie, jak i mózg, a w szczególności ciało migdałowate, które przetwarza emocje. Mechanizm większości tych zabaw polega na balansowaniu pomiędzy działaniem na pełnych obrotach i uspokajaniu się, co uczy kontrolowania emocji.

Dorosły siada i zwija swoje ciało „w paczkę" podkulając nogi, chowając głowę i obejmując się rękami. Zadaniem dziecka jest otworzyć pakunek czyli rozprostować nogi i ręce. Dorosły początkowo może stawiać delikatny opór, tak by dziecko musiało napiąć swoje mięśnie, później jednak ułatwiając zadanie. Ważne jest tu teatralne upadanie i odgłosy wysiłku.
Później następuje zamiana ról.

Lawa

Do wykonania tego eksperymentu potrzebujecie wysokiego naczynia. Na jego dno wsypcie sodę tworząc około 1 cm warstwę, a następnie nalejcie olej. W osobnych naczyniach zabarwcie wodę, możecie to zrobić za pomocą barwników lub bibuły. Teraz za pomocą pipety, strzykawki lub słomki wkroplcie kolorową wodę do oleju i patrzcie jak dzieje się magia! Podczas obserwacji porozmawiajcie o tym, co dzieje w nas, kiedy doświadczamy różnych emocji. Kiedy jesteśmy spokojni przypominamy sam olej, w którym nie wiele się dzieje, ale różne doświadczenia, sytuacje, które nam się przydarzają, są jak te kolorowe płyny. Wpadają do nas, cały czas są w nas, wpływają na nas, zmieniają. Płyny możecie zabarwić tak, by każda kojarzyła się z określoną emocją (np. czerwony jak złość, niebieski jak smutek, szary jak strach). Wkraplając je możecie rozmawiać o tym, kiedy ostatnio dziecko tak się czuło i jak sobie wtedy poradziło. To bardzo dobra zabawa do nauki dziecięcych emocji.

Dodatkowym walorem tej zabawy jest ćwiczenie uważności, obserwacja tego, co dzieje się w naczyniu. To pomaga również się wyciszyć, a tym samym złapać kontakt z samym sobą.

Poznajemy emocje

Do tej zabawy potrzebujecie wydrukowane karty z ilustracjami, które można pobrać klikając TUTAJ. Dzieci i rodzice oglądają ilustracje z twarzami wyrażającymi różne emocje. Nazywamy je tak, by mieć pewność, że każdy wie, co przedstawia dany obrazek. Następnie dziecko losuje jeden obrazek. Nie pokazując go rodzicowi, próbuje zrobić taką samą minę. Waszym zadaniem jest odgadnąć co to za emocja. Później następuje zmiana ról.

Karty emocji

Pobieramy karty klikając TUTAJ. Następnie je drukujemy i wycinamy. W talii znajdują się karty z pytaniami oraz emocjami. Bierzemy po jednej z kart z każdego stosu, odczytujemy pytanie i odpowiadamy na nie w kontekście emocji z drugiej karty. Potem następuje zmiana gracza. W tej grze nie ma przegranych i wygranych, a gra kończy się kiedy zdecydują o tym jej uczestnicy.

Emocjonalne opowieści

Na otwór jednej ze stron rolki po papierze toaletowym naciągnijcie folię spożywczą lub strecz. Następnie na folię przyklejcie jeden z pobranych elementów - pobierz elementy. Następnie w ciemności połóżcie ozdobioną rolkę na latarce (najlepiej sprawdza się latarka z telefonu) i obserwujcie cienie na suficie. Tę wyciszającą zabawę wykorzystajcie do rozmowy. Z czym kojarzą się dziecku te symbole? Może wymyślicie jakąś historię? Dawno, dawno temu... Taka forma pozwoli o wiele łatwiej niż na co dzień zatrzymać dziecko i zachęcić do rozmowy. Tę zabawę można wykorzystać też do oswojenia strachów pod postacią cieni.

Rakieta

Żadne badania nie potwierdzają skuteczności działań, kiedy targają nami silne emocje. Kiedy jest burza, nie walczymy z piorunami tylko chowamy się w bezpieczne miejsce. Tak samo kiedy nasze dziecko odczuwa silne emocje, my nie rozpoczynamy nauki regulacji emocji! Przećwiczcie to wszystko wcześniej - w zabawie.

Zamieniamy się w rakietę, która wyrusza w podróż! Najpierw delikatnie uderzamy palcami w podłogę, coraz bardziej przyśpieszając, nagle uderzając całymi dłońmi. Wstajemy, klaszczemy dłońmi, i zaczynamy tupać nogami coraz szybciej i głośniej. Tworząc rakietę wyciągamy ręce w górę, ruszamy się swobodnie, a następnie lądujemy na podłodze.

Dla dzieci w jakim wieku są powyższe zabawy o emocjach?

Na rozmowy o emocjach nigdy nie jest za szybko. Dwulatki, które zaczynają mówić i budować proste zdania potrafią też nazwać swoje podstawowe emocje, o ile wcześniej osłuchały się z tym. Mówią więc, że się cieszą, są smutne, boją się, albo czują złość. Chwilę później zaczynają zauważać też emocje innych, a z sześciolatkami możemy już analizować różne sytuacje i ich konsekwencje. Zabawy uczące oswoić dziecięce emocje warto zacząć więc proponować około 2 roku życia, choć będzie to na zasadzie zasiewania ziarna, a na zbieranie żniw czas przyjdzie odrobinę później. Czterolatkom jesteśmy w stanie opowiedzieć już wiele metafor i porównań, a z pięciolatkami prowadzić naprawdę burzliwe dyskusje.
To co? Gotowi do zabawy?

# data[].attributes.attachment_link.title
6 zabaw pomagających oswoić dzieciom emocje - Mamologia - czyli mama psycholog

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziecięce emocje to rzecz, która przysparza wyzwań zarówno rodzicom jak i dzieciom. Są głośne, intensywne, często biorą górę. Nie ma żadnego magicznego zaklęcia, które sprawiłoby, że nagle wyposażymy nasze dzieci w umiejętność samoregulacji. To proces, który trwa wiele lat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak uwolnić się od przeszłości i zacząć żyć na nowo | Ewa Woydyłło Gosia Ohme

# data[].attributes.attachment_link.title
Scrollowanie telefonu o poranku jest bardziej szkodliwe, niż myślisz. Jak pozbyć się tego nawyku?

# data[].attributes.body
My wszyscy, ale szczególnie kobiety mamy tendencję do nadmiernego rozmyślania o przeszłości i do ciągłego analizowania jej. Tymczasem ciągłe myślenie: „co by było, gdyby..” lub „jakby to było, gdym ja...”, to sprawdzony przepis na utratę energii do działania, a nawet depresję.

Trzymanie się przeszłości powoduje, że wiele kobiet nie podejmuje działania i pozostaje sfrustrowanych nie realizując swoich potrzeb i pragnień. W ten sposób same skazują się na mękę psychiczną.

A życie popycha nas cały czas do zmian i do rozwoju - przez nasze doświadczenia, zarówno te pozytywne, jak i negatywne.

Warto zacząć bardziej żyć w obecnej chwili, „tu i teraz”. Teraźniejszość jest bardzo ważna, bo to tylko ją mamy WŁAŚNIE TERAZ.

Poczuj jak życie zachęca Cię do zmian i rozwoju - posłuchaj jego wezwania

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tak już w życiu bywa, że czasem dobro, które wyświadczamy innym obraca się przeciwko nam. Takim pozornym dobrem może być na przykład brak limitów w wychowywaniu dzieci. Rodzice, którzy w żaden sposób nie chcą ograniczać swobody dziecka wytwarzają swego rodzaju brak limitów, który późnij skutkuje zupełnym brakiem wdzięczności z ich strony.

Kiedy świeżo upieczeni rodzice stają przed zadaniem wychowania dziecka, w ich głowach pojawia się mnóstwo pytań i wątpliwości. Większość z nich dotyczy tego jaką obrać strategię, a to bezpośrednio wiąże się z konkretnym ustalaniem granic. Jakie będzie Twoje podejście?
Czy ustalisz dzieciom surowe granice, czy w Twoim wychowywaniu będzie rzucał się w oczy powszechny brak limitów?

Istnieje wiele niewiadomych towarzyszących wychowywaniu dziecka: Czy wychowam je dobrze? Czy wybiorę właściwy sposób? Dlaczego wybierając sposób wychowywania dziecka mam wrażenie, że nie jest to najlepsza opcja?

Szukając odpowiedzi na miliony pytań, które pojawiają się w chwili, gdy dowiadujemy się, że przyjdzie nam wychowywać dziecko, napotykamy na morze informacji na ten temat. Wystarczy, że wpiszesz w oknie wyszukiwarki słowa takie jak edukacja, wychowanie czy nauczanie, a ta w ułamku sekundy wyszuka tysiące artykułów i książek omawiających to zagadnienie, które nie zawsze jednak są ze sobą zgodne.

Brak limitów - gdzie jest jego granica?

Większość osób utożsamia słowo limit czy ograniczenie z czymś negatywnym. Osoby takie sądzą, że wyznaczanie dziecku granic jest równoznaczne z nie braniem pod uwagę jego opinii. Jednakże ta koncepcja daleka jest od krzyków, obrazy czy ignorowania. Skłania się raczej ku działaniu opartemu na konstruowaniu pewnej struktury, na korygowaniu i nauczaniu. Wyznaczanie limitów nie oznacza braku szacunku.

Wychowanie zakłada, że dziecko usłyszy "nie" w odpowiedzi na prośby, które nie mogą być spełnione. Oznacza również uczenie go, że na pewne rzeczy przyjdzie mu poczekać. Należy również stosować wobec niego konsekwentne podejście i korygować niewłaściwe zachowania.

W tym celu rodzice wcale nie muszą podnosić głosu czy złościć się na dziecko czy je zastraszać. Wiadomość można przekazać w spokoju, ale ze stanowczością tak aby przekaz był w pełni zrozumiały. Nie powinno się też zapowiadać kary, której nigdy nie mamy zamiaru zastosować.

"Tato, kupisz mi tę zabawkę?"

Wyobraź sobie, że w supermarkecie córka prosi Cię o jakąś konkretną zabawkę. Ty jednak wiesz, że to nie jest dobry moment czy okazja, więc odpowiadasz, że nie. Na to dziecko kładzie się na ziemi, wpada w histerię głośno płacząc i krzycząc na cały sklep.

Zaczynasz się za nie wstydzić, bo ludzie patrzą na całą tę sytuację. Denerwujesz się coraz bardziej, sytuacja się przeciąga. Ostatecznie, żeby jakoś z tego wyjść, zabawka ląduje w koszyku, dziecko się uspokaja, nerwy Cię opuszczają. Możesz spokojnie kontynuować zakupy. Czego jednak nauczyłeś swoje dziecko? Że histerią i płaczem zdobędzie wszystko.

Jeśli nie zmienisz strategii, histerie zaczną pojawiać się coraz częściej. Brak limitów ostatecznie obróci się przeciwko Tobie.

Teoria przymusu Pattersona

Teoria przymusu Pattersona wykazuje, że na krótką metę rodzicom łatwiej jest ustąpić. Robią to nawet wtedy, gdy prośby dziecka są nieodpowiednie i niewłaściwe. Na dłuższą metę jednak takie działanie nie przynosi niczego dobrego. Dziecko zostaje utwierdzone w przekonaniu, że może uzyskać dosłownie wszystko czego sobie zażyczy. Jego żądania staną się również coraz częstsze.

Kiedy rodzice ustępują w obliczu krzyków, histerii, wściekłości i tym podobnych zachowań, obie strony czują się z tym "dobrze". Rodzice zyskują święty spokój, a dziecko zyskuje dokładnie to, czego chce. Teoria przymusu Pattersona wyjaśnia jak rodzice na skutek ustąpienia wobec niewłaściwych zachowań dziecka odczuwają ulgę.

Problem polega na tym, że za każdym razem kiedy rodzice odpuszczają, dziecko coraz lepiej opanowuje sztukę manipulacji. Rodzice coraz bardziej wobec tego tracą kontrolę nad dzieckiem i jego zachowaniami.

Jakie konsekwencje rodzi brak limitów?

Brak limitów ze strony rodziców skutkuje u dzieci słabą odpornością na odczuwaną frustrację. Osoby takie nie potrafią kontrolować swoich emocji, nie potrafią spełniać określonych norm i nie są odpowiedzialne. Mają w zwyczaju stosować manipulację sprawiając, że inni nie spełniwszy jej oczekiwań czują się źle.

Zuchwalstwo, oczekiwanie przywilejów, brak wytrwałości w dążeniu do osiągnięcia celów, brak podejmowania wysiłków czy brak cierpliwości to tylko niektóre efekty jakie niesie ze sobą brak limitów. Inne to niechęć do współpracy, okazywanie innym agresji, a nawet podejmowanie działań destrukcyjnych względem otaczających obiektów.

W zaburzeniach poznawczych, jak na przykład skrajnym braku zaufania do innych, czy też w zaburzeniach związanych z zachowaniem charakteryzującym zerwanie z powszechnie uznawanymi normami łatwo jest zauważyć skrajny brak edukacji. W takim środowisku dziecko jest tym, kto ustala zasady, kto wyznacza zadania, kto decyduje.

Nikt nie wychowa ich za Ciebie

W jednym z wywiadów psycholog Teresa Rosillo powiedziała: "zapominamy mówić dzieciom, że to rodzice są od ustalania zasad". W wielu domach jednak to dziecko ma najwięcej do powiedzenia. W takich domach to dorośli dopasowują soje plany tak, aby spełnić wszystkie kaprysy i zachcianki dziecka.

Podstawowym zadaniem rodziców jest wychowanie dziecka tak, aby mogło się ono kontrolować. Żeby jednak dziecko mogło samo się w przyszłości kontrolować, najpierw samo musi być kontrolowane.

To rodzice są odpowiedzialni za wychowywanie dzieci. Nie może ich zastąpić żadna inna osoba. Zadanie to wymaga słuchania ich i uczenia ich rozpoznawania pomiędzy dobrem i złem. Czasem trzeba powiedzieć "teraz nie", "już o tym rozmawialiśmy" albo "będziesz musiał na to poczekać". Czasem dzieci muszą poczuć frustrację i nauczyć się sobie z nią radzić.

Wychowywanie dziecka nie jest łatwym zadaniem, ale któż inny miałby się go podjąć?

# data[].attributes.attachment_link.title
Brak limitów wychowawczych rodzi brak wdzięczności - Piękno umysłu

# data[].attributes.attachment_link.description
Tak już w życiu bywa, że czasem dobro, które wyświadczamy innym obraca się przeciwko nam. Takim pozornym dobrem może być brak limitów w wychowywaniu dzieci.

# data[].attributes.body
Potrzebuję Twojej wiary we mnie. Ona unosi moje skrzydła. Ty, moja mądra, dorosła Mamo we mnie wierzysz; Ty, dorosły, potężny Tato ufasz, że dam radę, więc ja Wasz malutki syn, Wasza mała córeczka PORADZĘ SOBIE.
Otoczony Twoimi ciepłymi zapewnieniami odnajdę w sobie siłę do tego, by sobie poradzić. Otulony Twoim wsparciem, Twoją pewnością i wiarą we mnie, będę latał..

# data[].attributes.attachment_link.title
6 cech zespołu nieobecnych rodziców i co to oznacza dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.description
Co kryje się za tym tajemniczym określeniem? Nieobecni rodzice to ci, którzy nie są zdolni wytworzyć uczuciowej i emocjonalnej więzi…

# data[].attributes.attachment_link.title
Co zrobić, aby dziecko nie kłamało? - Edukacja-Klasyczna.PL

# data[].attributes.attachment_link.description
Kłamstwo dziecięce jest ważnym problemem wychowawczym. Niełatwo sobie z nim poradzić. W tym artykule znajdziesz niełatwą, ale skuteczną strategię jego zwalczania.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Frustracja - to jedna z najbardziej niewygodnych, a zarazem najczęstszych emocji. Pojawia się, gdy pragnienie, sen, cel lub złudzenie nie mogą być osiągnięte, przynajmniej w tej chwili. Pomimo tego, jak ciężko próbujesz. Jest to najprostsza droga do tego, byśmy zrozumieli świat, ale niestety nie zawsze gra jest uczciwa. Odporność na frustrację jest przydatną cechą.

Nie życzymy naszym dzieciom smutku. Nie pozwalamy im doświadczać frustracji w domu. Regularnie, kiedy grają z nami, pozwalamy im wygrać. Wierzymy, że odsłonięcie tych emocjonalnych porażek i frustracji spowoduje w nich natychmiastowy smutek. Pozwalając im wygrać, staramy się unikać tego smutku. Pokażmy im jak odkryć w sobie odporność na frustrację.

Jednak reakcje emocjonalne, które powstają w dzieciństwie, kształtują większość emocjonalnej przyszłości danej osoby. Jeśli dziś zajmiemy się negatywnymi emocjami, jutro zmniejszymy skutki problemów wynikających z tego rodzaju emocji.

Nauczenie się jak zarządzać negatywnymi emocjami w okresie dzieciństwa, w bezpiecznym środowisku takim jak rodzina, pomoże naszym dzieciom rozwijać szereg mechanizmów radzenia sobie i regulowania emocji. To pozwoli im z czasem rozwinąć dojrzałość emocjonalną.

Odporność na frustrację - dlaczego musimy się tego nauczyć?

Dlaczego edukacja związana z frustracją jest tak ważna? Frustracja jest jedną z najsilniejszych emocji, które mają wpływ na poczucie własnej wartości u dziecka. Uczenie się tolerowania frustracji we wczesnym wieku pozwala dziecku na budowę podstaw odporności.

Oznacza to, że negatywne emocje związane z frustracją nie będą kontrolowały ich życia. Gdy nadejdzie czas, aby stawić czoła sytuacjom, które sprawią, że będą kwestionować swoje możliwości, umożliwiające im osiąganie różnych celów, będą w pełni wyposażone w strategie radzenia sobie z problemami, jakich nauczyły się w domu.

Dzieci z nietolerancją frustracji często wykazują takie objawy jak niepokój lub depresja. Często zdarzają się też problemy behawioralne, takie jak agresywność wobec przedmiotów i ludzi, napady złości, sprzeciw wobec autorytetów, a przede wszystkim odmowa angażowania się w działania, które nie są nagradzane.

Ponadto, jeśli dzieci nie rozwiną mechanizmów tolerowania frustracji w procesie dojrzewania działania, które nie zapewniają szybkiego wynagrodzenia i uznania, staną się dla nich bardziej zagrożeniem niż wyzwaniem. Często porzucają takie zadania i skupiają się bardziej na innych, które choć bardziej niebezpieczne, takie jak użycie jakiejś substancji, zapewniają krótkoterminowe nagrody.

Nie znaczy to, że powinniśmy pozbawiać dzieci frustrujących sytuacji. Jednocześnie nie powinniśmy zmuszać ich do zmierzania się z nimi bez koniecznej potrzeby, po to tylko by sprawdzić,, czy potrafią sobie z nimi radzić. Po prostu musimy sprawić, aby frustracja stała się normalną rzeczą podczas rodzinnych gier, uprawiania sportu lub innych działań.

Kiedy to nastąpi, bądź z nimi w tym nieprzyjemnym momencie: najpierw rozpoznaj i wytłumacz emocje a później pomóż poszukać alternatywnych rozwiązań.

Najlepiej pozwolić dziecku przejąć odpowiedzialność i odkryć alternatywne rozwiązanie codziennych problemów na jego poziomie rozwoju. Nie wolno nam nadmiernie nagradzać ich niepowodzeń. Jeśli to zrobimy, pozbawimy nasze dzieci zasadniczej możliwości pracy nad podstawowymi umiejętnościami, takimi jak cierpliwość, akceptacja, rozwiązywanie problemów i opóźnimy motywację do działania lub zachowania wyzwalającego kreatywność.

Odporność na frustrację - sposoby, aby nauczyć jej dzieci

Aby nauczyć dziecko tolerowania frustracji, pomocne może być podjęcie następujących kroków:

Przykład idzie z góry

Bądź przykładem: nie ma lepszego sposobu na naukę "ekspresji emocjonalnej", niż widzieć rodziców wyrażających uczucia, które rodzą się z frustracji.

Nie dawaj im wszystkiego: jeśli dajemy naszym dzieciom wszystko czego zapragną, a nie pozwalamy im stawić czoła wyzwaniom, trudno jest im popełniać błędy i uczyć się na nich. Pamiętaj, że nie będziesz w stanie towarzyszyć im w ich życiu na co dzień i uniemożliwić kolejne potknięcie.

Szanuj ich czas i to jak postępują: Prawdopodobnie robią różne rzeczy bardzo powoli lub źle. To jest ich sposób na rozwój i naukę. Trzeba szanować ich działania, nawet jeśli popełniają błędy lub nie robią rzeczy tak, jak chcesz. W ten sposób umożliwia się im traktowanie błędów jako czegoś pozytywnego. Pomagasz im rozwijać w sobie poczucie tego, że coś osiągnęły i zdobywać umiejętności. Te dwie rzeczy są niezbędne do rozwoju solidnego poczucia własnej wartości.

Nie poddawaj się ich napadom złości. Ale nie ignoruj ​​ani powstrzymuj krzyku. Frustrujące sytuacje często prowadzą do wybuchu złości, szczególnie u młodszych dzieci. Jeśli rodzice poddadzą się temu, dzieci dowiedzą się, że jest to najskuteczniejszy sposób rozwiązania problemów. Z drugiej strony, płacz jest konieczną, pozytywną reakcją. W wielu przypadkach płacz jest pierwszym krokiem służącym zneutralizowaniu bezsilności. Pomaga nam lepiej przygotować się do przyszłych życiowych lekcji.

Nauka i wytrwałość

Zmień frustracje w naukę: sytuacje problemowe stanowią doskonałą okazję, aby dziecko nauczyło się nowych rzeczy i zapamiętało je. Frustracja jest potężnym narzędziem służącym do generowania alternatywnych rozwiązań, jeśli nie poddamy się negatywnym emocjom, które generuje. W ten sposób będą w stanie zmierzyć się z frustrującą sytuację samodzielnie, jeśli pojawi się ona ponownie.

Uczyć dzieci wytrwałości: wytrwałość jest niezbędna do pokonania niekorzystnych sytuacji. Jeśli nasze dzieci dowiedzą się, że stałość może rozwiązać większość problemów, w wielu przypadkach nauczą się kontrolować frustrację. Uczenie wytrwałości nie musi przynieść natychmiastowych skutków lub być bardzo nachalne. Możemy nauczyć dziecko, aby spróbowało jeszcze raz, gdy tylko się uspokoi.

Uczyć dzieci prosić o pomoc, kiedy tego potrzebują: nie jesteśmy samotnymi wilkami. Zawsze możemy się uczyć od siebie nawzajem. Będziesz musiał pozwolić, aby uczyły się od ciebie. Tak, że gdy nie będzie ciebie u ich boku, mogły znaleźć rozwiązania samodzielnie.

Frustracja może być czymś pozytywnym

Podsumowując, frustracja może być pozytywną emocją, jeśli potraktujemy ją we właściwy sposób. Ma znaczną wartość motywacyjną dla tych, którzy nie dają się porwać negatywnym emocjom, jakie powoduje. Każdy z nas będzie miał do czynienia z frustracją.

Nauczenie dzieci czym jest ta emocja i jakie możliwościach z sobą niesie, pomoże im odnieść sukces w przyszłości. Odporność na frustrację pozwoli im rozwinąć lepsze zdrowie emocjonalne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Odporność na frustrację - naucz tego swoje dzieci - Piękno Umysłu

# data[].attributes.attachment_link.description
Jest to najprostsza droga do tego, byśmy zrozumieli świat, ale niestety nie zawsze gra jest uczciwa. Odporność na frustrację jest przydatną cechą.

# data[].attributes.attachment_link.title
Brak cierpliwości do dzieci, skąd się bierze? - Piękno umysłu

# data[].attributes.attachment_link.description
Brak cierpliwości do dzieci często prowadzi do niesprawiedliwych zachowań, które później prowadzą do wyrzutów sumienia. To również dezorientuje dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.title
Strategie wychowywania dziecka bez stosowania kary

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy wiesz, że istnieje masa skuteczniejszych rozwiązań konfliktowych sytuacji od stosowania wobec dzieci kary? Kara jest tresurą dziecka a nie…

# data[].attributes.attachment_link.title
Emocje - 9 filmów, które powinnaś pokazać dzieciom - Piękno umysłu

# data[].attributes.attachment_link.description
Emocje są bardzo istotną kwestią i musimy pracować nad nimi przez całe życie. Bardzo ważne jest, aby pracować nad nimi szczególnie w czasie dzieciństwa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Toksyczne zachowania rodziców – 7 przykładów

# data[].attributes.attachment_link.description
Kiedy dzieci przychodzą na świat, to nie dostajemy w zestawie podręcznika uczącego nas, jak być lepszymi rodzicami. Tak naprawdę w…

# data[].attributes.attachment_link.title
Dziecko w centrum pomocy. Jak skutecznie reagować na przemoc wobec dzieci | Zapraszamy na spotkanie | By Rzecznik Praw Dziecka Monika Horna-Cieślak | Facebook

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku z dysleksją - porady dla rodziców

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku z dysleksją? Praktyczne porady, wsparcie emocjonalne, technologie i tradycyjne metody nauki dostosowane do potrzeb.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od e-papierosów

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od e-papierosów? Praktyczne porady, wsparcie emocjonalne i profesjonalne, oraz skuteczne strategie działania.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wspierać dziecko, gdy doświadcza dokuczania? Praktyczne wskazówki, jak współpracować ze szkołą i wzmacniać pewność siebie dziecka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku z depresją - poradnik dla rodziców

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wspierać dziecko z depresją? Praktyczne porady, techniki i wskazówki dla rodziców, aby pomóc dziecku w trudnych chwilach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od słodyczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od słodyczy? Praktyczne porady, zdrowe zamienniki i wspólne gotowanie, by zmienić nawyki na lepsze.

# data[].attributes.attachment_link.title
Uśmiech zmienia świat - Mała Orkiestra Dni Naszych - (płyta Emocje)

# data[].attributes.attachment_link.title
Wiara w siebie - Mała Orkiestra Dni Naszych - dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.title
Filip Lato & Sound'n'Grace– 100 [Official Music Video]

# data[].attributes.attachment_link.title
Boże Arcydzieło – Pieśń o Twojej Wartości w Oczach Stwórcy

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak uwolnić się od złych wspomnień? Czy każdy może być szczęśliwy?   || dr Ewa Woydyłło #60

# data[].attributes.attachment_link.title
Gosia Andrzejewicz - Moc (OFFICIAL VIDEO)

# data[].attributes.attachment_link.title
12. Stasiak - Słowa mają moc feat. Ten Typ Mes, Piotr Pacak - Pół żartem, pół serio

# data[].attributes.attachment_link.title
Język Boga – Piosenka o Mocy Słów | Inspiracja z Biblii | O+ & Christian Culture

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak w prosty sposób wyjaśnić dziecku emocje?

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wytłumaczyć dziecku emocje? Praktyczne porady, gry i zabawy, które pomogą dzieciom rozumieć i wyrażać swoje uczucia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku znaleźć przyjaciół? Praktyczne wskazówki, jak wspierać dziecko w nawiązywaniu relacji i budowaniu pewności siebie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dziecięce emocje to rzecz, która przysparza wyzwań zarówno rodzicom jak i dzieciom. Są głośne, intensywne, często biorą górę. Nie ma żadnego magicznego zaklęcia, które sprawiłoby, że nagle wyposażymy nasze dzieci w umiejętność samoregulacji. To proces, który trwa wiele lat. Aby zakończył się powodzeniem konieczne jest nauczenie dzieci rozpoznawania, nazywania i pracy ze swoimi emocjami, a jak wiemy dzieci najlepiej uczą się poprzez doświadczanie, obserwację i zabawę. Poznajcie zabawy pomagające oswoić dzieciom emocje.

W pracy z dziecięcymi emocjami niezwykle istotne jest, aby spojrzeć na nie z perspektywy dziecka. Świat naprawdę wygląda zupełnie inaczej, kiedy ma się kilkadziesiąt centymetrów. Będzie więc tak, że nie do końca nasz dorosły umysł pozwoli nam zrozumieć dziecięce emocje, ale jest naszą rolą, by zawsze je zaakceptować i nie podważać ich słuszności. W pracy z emocjami niezwykle ważne jest nauczenie się ich rozpoznawania i nazywania, ponieważ są to pierwsze aspekty konieczne do tego, by umieć te emocje regulować. Tego możemy uczyć przy okazji, opisując to, co widzimy. Wiemy też, że emocje, które są nazwane i zaakceptowane mijają szybciej, bo mózg może wyłączyć alarm ostrzegawczy skoro dostał informacje o zauważeniu emocji przez dorosłego. Nie możemy jednak zapomnieć o ważnej roli doświadczania, konieczne są więc potknięcia, by nauczyć się sobie radzić. Ale ważna jest też praca przez zabawę.

Zabawy pomagające oswoić dzieciom emocje

Zabawa pełna emocji

Rodzic bywa najlepszym nauczycielem dla swojego dziecka, jako osoba mu najbliższa. Wiele zabaw, które pomagają w regulacji emocji dzieje się przy okazji. Co ciekawe, dzieci same często do nich dążą, a z dorosłej perspektywy wydają się one bezsensowe. Tak jest np. z kołysaniem, bujaniem się, ciasnym zawijaniem np. w zasłony. Zabawy, które podsuwają pomysły na to jak wykorzystać codzienne zabawy, jak zrozumieć to co robi dziecko i jak rozmawiać o emocjach przy okazji różnych aktywności.
Są to zabawy budujące relacje, uważność na sygnały, jakie wysyła nam nasze ciało, zabawy ćwiczące rozpoznawanie i nazwanie emocji, ćwiczące empatię i rozładowujące emocje.

Paczka

Jest to zabawa, która ma za zadanie pogłębiać relacje. W tego typu aktywnościach powinna królować spontaniczność i radość. Mają one za zadanie uruchomić wszystkie części ciała. Znaczenie mają tutaj zarówno mięśnie, jak i mózg, a w szczególności ciało migdałowate, które przetwarza emocje. Mechanizm większości tych zabaw polega na balansowaniu pomiędzy działaniem na pełnych obrotach i uspokajaniu się, co uczy kontrolowania emocji.

Dorosły siada i zwija swoje ciało „w paczkę" podkulając nogi, chowając głowę i obejmując się rękami. Zadaniem dziecka jest otworzyć pakunek czyli rozprostować nogi i ręce. Dorosły początkowo może stawiać delikatny opór, tak by dziecko musiało napiąć swoje mięśnie, później jednak ułatwiając zadanie. Ważne jest tu teatralne upadanie i odgłosy wysiłku.
Później następuje zamiana ról.

Lawa

Do wykonania tego eksperymentu potrzebujecie wysokiego naczynia. Na jego dno wsypcie sodę tworząc około 1 cm warstwę, a następnie nalejcie olej. W osobnych naczyniach zabarwcie wodę, możecie to zrobić za pomocą barwników lub bibuły. Teraz za pomocą pipety, strzykawki lub słomki wkroplcie kolorową wodę do oleju i patrzcie jak dzieje się magia! Podczas obserwacji porozmawiajcie o tym, co dzieje w nas, kiedy doświadczamy różnych emocji. Kiedy jesteśmy spokojni przypominamy sam olej, w którym nie wiele się dzieje, ale różne doświadczenia, sytuacje, które nam się przydarzają, są jak te kolorowe płyny. Wpadają do nas, cały czas są w nas, wpływają na nas, zmieniają. Płyny możecie zabarwić tak, by każda kojarzyła się z określoną emocją (np. czerwony jak złość, niebieski jak smutek, szary jak strach). Wkraplając je możecie rozmawiać o tym, kiedy ostatnio dziecko tak się czuło i jak sobie wtedy poradziło. To bardzo dobra zabawa do nauki dziecięcych emocji.

Dodatkowym walorem tej zabawy jest ćwiczenie uważności, obserwacja tego, co dzieje się w naczyniu. To pomaga również się wyciszyć, a tym samym złapać kontakt z samym sobą.

Poznajemy emocje

Do tej zabawy potrzebujecie wydrukowane karty z ilustracjami, które można pobrać klikając TUTAJ. Dzieci i rodzice oglądają ilustracje z twarzami wyrażającymi różne emocje. Nazywamy je tak, by mieć pewność, że każdy wie, co przedstawia dany obrazek. Następnie dziecko losuje jeden obrazek. Nie pokazując go rodzicowi, próbuje zrobić taką samą minę. Waszym zadaniem jest odgadnąć co to za emocja. Później następuje zmiana ról.

Karty emocji

Pobieramy karty klikając TUTAJ. Następnie je drukujemy i wycinamy. W talii znajdują się karty z pytaniami oraz emocjami. Bierzemy po jednej z kart z każdego stosu, odczytujemy pytanie i odpowiadamy na nie w kontekście emocji z drugiej karty. Potem następuje zmiana gracza. W tej grze nie ma przegranych i wygranych, a gra kończy się kiedy zdecydują o tym jej uczestnicy.

Emocjonalne opowieści

Na otwór jednej ze stron rolki po papierze toaletowym naciągnijcie folię spożywczą lub strecz. Następnie na folię przyklejcie jeden z pobranych elementów - pobierz elementy. Następnie w ciemności połóżcie ozdobioną rolkę na latarce (najlepiej sprawdza się latarka z telefonu) i obserwujcie cienie na suficie. Tę wyciszającą zabawę wykorzystajcie do rozmowy. Z czym kojarzą się dziecku te symbole? Może wymyślicie jakąś historię? Dawno, dawno temu... Taka forma pozwoli o wiele łatwiej niż na co dzień zatrzymać dziecko i zachęcić do rozmowy. Tę zabawę można wykorzystać też do oswojenia strachów pod postacią cieni.

Rakieta

Żadne badania nie potwierdzają skuteczności działań, kiedy targają nami silne emocje. Kiedy jest burza, nie walczymy z piorunami tylko chowamy się w bezpieczne miejsce. Tak samo kiedy nasze dziecko odczuwa silne emocje, my nie rozpoczynamy nauki regulacji emocji! Przećwiczcie to wszystko wcześniej - w zabawie.

Zamieniamy się w rakietę, która wyrusza w podróż! Najpierw delikatnie uderzamy palcami w podłogę, coraz bardziej przyśpieszając, nagle uderzając całymi dłońmi. Wstajemy, klaszczemy dłońmi, i zaczynamy tupać nogami coraz szybciej i głośniej. Tworząc rakietę wyciągamy ręce w górę, ruszamy się swobodnie, a następnie lądujemy na podłodze.

Dla dzieci w jakim wieku są powyższe zabawy o emocjach?

Na rozmowy o emocjach nigdy nie jest za szybko. Dwulatki, które zaczynają mówić i budować proste zdania potrafią też nazwać swoje podstawowe emocje, o ile wcześniej osłuchały się z tym. Mówią więc, że się cieszą, są smutne, boją się, albo czują złość. Chwilę później zaczynają zauważać też emocje innych, a z sześciolatkami możemy już analizować różne sytuacje i ich konsekwencje. Zabawy uczące oswoić dziecięce emocje warto zacząć więc proponować około 2 roku życia, choć będzie to na zasadzie zasiewania ziarna, a na zbieranie żniw czas przyjdzie odrobinę później. Czterolatkom jesteśmy w stanie opowiedzieć już wiele metafor i porównań, a z pięciolatkami prowadzić naprawdę burzliwe dyskusje.
To co? Gotowi do zabawy?

# data[].attributes.attachment_link.title
6 zabaw pomagających oswoić dzieciom emocje - Mamologia - czyli mama psycholog

# data[].attributes.attachment_link.description
Dziecięce emocje to rzecz, która przysparza wyzwań zarówno rodzicom jak i dzieciom. Są głośne, intensywne, często biorą górę. Nie ma żadnego magicznego zaklęcia, które sprawiłoby, że nagle wyposażymy nasze dzieci w umiejętność samoregulacji. To proces, który trwa wiele lat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wytłumaczyć dziecku dlaczego musi się uczyć - przydatne rady

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak skutecznie motywować dziecko do nauki? Praktyczne porady, przykłady i sposoby wspierania dziecka w codziennym zdobywaniu wiedzy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku z brakiem koncentracji

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku z brakiem koncentracji – praktyczne porady, ćwiczenia i długofalowe strategie, które wspierają skupienie i rozwój nawyków.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wytłumaczyć dziecku, że nie może mieć wszystkiego?

# data[].attributes.attachment_link.description
Praktyczne porady jak wytłumaczyć dziecku, że nie może mieć wszystkiego? + przykłady, które pomogą rodzicom w wychowywaniu dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wytłumaczyć dziecku, że nie zawsze się wygrywa | porady

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wytłumaczyć dziecku, że nie zawsze się wygrywa? Porady, przykłady i strategie dla rodziców uczących dzieci radzenia sobie z przegraną.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku radzić sobie ze złością - poradnik

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku radzić sobie ze złością? Praktyczne porady, przykłady i techniki wspierające rozwój emocjonalny Twojego dziecka.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wytłumaczyć dziecku, żeby nie przeklinało?

# data[].attributes.attachment_link.description
Praktyczne porady jak wytłumaczyć dziecku, żeby nie przeklinało. Sprawdzone metody, które pomogą w wychowaniu bez użycia wulgaryzmów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od gier komputerowych

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak pomóc dziecku uzależnionemu od gier komputerowych? Praktyczne porady, narzędzia i wskazówki dla rodziców, aby przywrócić równowagę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku czytać - poradnik + pomocne narzędzia

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak wspierać dziecko w nauce czytania? Praktyczne porady, zabawy i inspiracje, które rozwijają pasję do książek i wzmacniają motywację.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak pomóc dziecku z niską samooceną - poradnik rodzica

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak rozpoznać niską samoocenę u dziecka i kiedy szukać pomocy specjalisty? Praktyczne wskazówki i porady dla rodziców.