# data[].attributes.headline
Zawiera: Wspieranie                 w osiąganiu celów, Komunikacja coachingowa, Style myślenia uczniów, Umiejętność udzielania rozwijającej informacji zwrotnej oraz docenianie wyników uczniów, Obecność coachingowa

# data[].attributes.subject
Zawiera: Wspieranie                 w osiąganiu celów, Komunikacja coachingowa, Style myślenia uczniów, Umiejętność udzielania rozwijającej informacji zwrotnej oraz docenianie wyników uczniów, Obecność coachingowa

# data[].attributes.headline
Zawiera: Kompetencje coachingowe ucznia, Rozwój osobisty ucznia, Przygotowanie do przyszłego zawodu

# data[].attributes.subject
Zawiera: Kompetencje coachingowe ucznia, Rozwój osobisty ucznia, Przygotowanie do przyszłego zawodu

# data[].attributes.body
Edu coaching

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
* Korzyści z coachingu zazwyczaj trwają wiecznie a efekty są wręcz natychmiastowe

* koszty poniesione na kursy coachingowe zwracają się z kilkukrotnym zyskiem

większość osób korzystających z coachingu twierdzi, że miał on znaczący wpływ na ich życie, deklaruje tak

# data[].attributes.attachment_link.title
Coaching edukacyjny - Coaching Edukacyjny | EduCoaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Korzyści z coachingu zazwyczaj trwają wiecznie a efekty są wręcz natychmiastowe * koszty poniesione na kursy coachingowe zwracają się z kilkukrotnym zyskiem większość osób korzystających z coachingu twierdzi, że miał on znaczący wpływ na ich życie, deklaruje tak

# data[].attributes.headline
Coachingowe lekcje wychowawcze w tarnowskich szkołach ponadgimnazjalnych

# data[].attributes.subject
Coachingowe lekcje wychowawcze w tarnowskich szkołach ponadgimnazjalnych

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pierwsze certyfikaty dla uczniów rozdane, projekt pilotażowy trwający w roku szkolnym 2016/2017 dobiega właśnie końca. Pora pierwszych podsumowań i niesamowita duma z realizacji, tak ważnego dla nas, jak i z resztą dla całego społeczeństwa projektu... Fundacja Świadomego Rozwoju Edukacji, przy wsparciu z budżetu miasta Tarnowa zrealizowała projekt pilotażowy pn. Coachingowe Lekcje Wychowawcze. Udało się w kilku tarnowskich Liceach Ogólnokształcących, wprowadzić warsztaty coachingowe podczas godzin wychowawczych. Uczniowie rozwijali kompetencje społeczne, takie jak komunikacja, współpraca, proaktywność, oraz inteligencję emocjonalną. Jesteśmy pewni, że Coachingowe Lekcje Wychowawcze powinny zagościć na stałe w każdej polskiej szkole i mamy nadzieję że tak się stanie już niebawem.
http://coachingedukacyjny.edu.pl/swiadoma-edukacja/

# data[].attributes.attachment_link.title
Coachingowe Lekcje Wychowawcze już w polskich szkołach! - Coaching Edukacyjny | EduCoaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Pierwsze certyfikaty dla uczniów rozdane, projekt pilotażowy trwający w roku szkolnym 2016/2017 dobiega właśnie końca. Pora pierwszych podsumowań i niesamowita duma z realizacji, tak ważnego dla nas, jak i z resztą dla całego społeczeństwa projektu... Fundacja Świadomego Rozwoju Edukacji, przy wsparciu z budżetu miasta Tarnowa zrealizowała projekt pilotażowy pn.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Gdy nasz adoptowany syn Maciek miał niecałe trzy latka, a córeczka roczek, Maciek oglądał bajkę o znanym nam wszystkim Kreciku. W tej bajce przyjaciółka Krecika - Króliczka rodziła swoje dzieci. Po bajce Maciuś przyszedł do mnie i zapytał:

- Mamusiu, a jak ja się urodziłem? Opowiedz mi o tym?

Wiedziałam, że to jest ważny moment w naszym życiu, że to co powiem będzie ważne dla tego małego Człowieka. I wtedy słowa same popłynęły mi z ust.

„Kiedyś Maciusiu byłam bardzo chora i pan doktor powiedział mi, że nie będę mogła urodzić dzidziusia. Bardzo się z Tatusiem zmartwiliśmy, bo chcieliśmy być rodzicami. Długo byliśmy smutni. Aż pewnego razu pomyślałam, że mogę poprosić inną Mamusię o to, aby urodziła nam dzidziusia. Przez rok szukaliśmy takiej Mamusi. I znaleźliśmy. Znaleźliśmy Mamusię, która urodziła Ciebie, a sama nie mogła Cię wychowywać. Byliśmy z Tatusiem bardzo szczęśliwi. Ja przez pierwsze trzy miesiące odkąd byłeś w naszym domu, co rano siadałam przy twoim łóżeczku i płakałam ze szczęścia i wdzięczności za to, że jesteś w naszym życiu. Wiesz, ale to nie koniec tej historii, bo 2 latach od twojego urodzenia, ja wyzdrowiałam dzięki tobie i urodziłam Justysię. I teraz jesteśmy we czwórkę."

Maciuś po wysłuchaniu tej historii przez trzy noce mało spał i płakał. Potem się uspokoił i nadal był radosnym chłopcem.

Minęło 7 lat. Pewnego dnia Maciek podszedł do mojego biurka przy którym pracowałam i powiedział do mnie:

-Mamusiu jak dobrze, że mnie adoptowaliście.

Łzy stanęły mi w oczach ze wzruszenia. To , co powiedział było takie niespodziewane i ważne. Wiele razy w naszym życiu usłyszałam takie ważne słowa od mojego dziecka.

Dzieci są mądre. Dzieci są ważne. Dzieci są naszą miłością. Jesteśmy odpowiedzialni za ich przygotowa nie do życia i dorosłości.

# data[].attributes.attachment_link.title
Inspiracje - Coaching Edukacyjny | EduCoaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Gdy nasz adoptowany syn Maciek miał niecałe trzy latka, a córeczka roczek, Maciek oglądał bajkę o znanym nam wszystkim Kreciku. W tej bajce przyjaciółka Krecika - Króliczka rodziła swoje dzieci. Po bajce Maciuś przyszedł do mnie i zapytał: - Mamusiu, a jak ja się urodziłem? Opowiedz mi o tym?

# data[].attributes.headline
Baza wiedzy - Zastosowanie coachingu w edukacji

# data[].attributes.subject
Baza wiedzy - Zastosowanie coachingu w edukacji

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Na podstawie badań autorskich przeprowadzonych w grupie 2487 uczniów na wszystkich poziomach kształcenia w województwach: małopolskim i podkarpackim.
Marzec 2016 Spis treści:

1. Pojęcie motywacji

2. Założenia metodologiczne badań własnych nad motywacją

Przedmiot i cele badań

Problem główny i problemy szczegółowe

Hipotezy, zmienne i wskaźniki

Metoda, techniki i narzędzia badawcze

Teren i organizacja badań

3. Analiza i interpretacja materiału badawczego dotyczącego motywacji.

4. Uogólnienia materiału empirycznego w kontekście założeń metodologicznych

5. Zastosowanie badań w edukacji - wnioski dla nauczycieli, pedagogów, rodziców

6. Bibliografia

Abstrakt
Głównym celem opracowania jest upowszechnianie wiedzy dotyczącej motywowania ucznia do pracy. Artykuł odnosi się do motywacji jako podejmowania działania edukacyjnego. Nauczyciel, mając odpowiednią wiedzę i świadomość odpowiedzialności za proces dydaktyczno-wychowawczy, może tak kierować kształceniem swojego ucznia, że będzie on dobrze zmotywowany do nauki.

W artykule zawarto badania autorskie, które dotyczą motywacji zewnętrznej i wewnętrznej oraz rodzaju motywatorów współczesnych uczniów. Badania wykonano na bardzo dużej grupie uczniów (2487) uczęszczających do szkół podstawowych, gimnazjów, liceum, technikum i szkoły zawodowej w dwóch województwach: małopolskim i podkarpackim.

W artykule są opisane wyniki badań, czyli to, co motywuje współczesnych uczniów i na ile rodzice i nauczyciele mają wpływ na ich motywację. Praca zawiera także uogólnienia i wnioski praktyczne dla nauczycieli, pedagogów i rodziców dzieci i młodzieży.
„Myśleć to nie znaczy być inteligentnym ani posiadać wiedzę o przedmiocie, ani mieć rację. Myślenie to aktywna, praktyczna umiejętność, którą można usprawniać". Edward de Bono
Czym jest pojęcie motywacji? Otóż, pochodzi ono z języka łacińskiego: moveo, movere, co oznacza: „wprawiać w ruch", „popychać", „poruszać", „dźwigać". Mówiąc w skrócie termin „motywacja" to jakby zlepek dwóch słów: motyw + akcja. W praktyce oznacza to, że jeśli ktoś ma odpowiedni motyw/cel, chętnie podejmuje „akcję", aby go realizować.

Sama motywacja „jest źródłem i sternikiem naszych zachowań. Jest ona pewnym procesem zachodzącym w ludzkiej świadomości (czy raczej podświadomości ), w wyniku którego pojawia się chęć robienia czegoś. Ta chęć jest określana mianem motywu, pobudki lub jeszcze inaczej - napięcia motywacyjnego. Motyw pojawia się wtedy, gdy następuje uświadomienie sobie jakiejś niezaspokojonej potrzeby i wyraża się w gotowości podjęcia działania w celu jej zaspokojenia." Reasumując, można powiedzieć, że motywacja jest swego rodzaju siłą wewnętrzną pobudzającą człowieka do osiągnięcia określonego celu. Motywacja może jednak oznaczać również i takie działanie, które ma prowadzić do uniknięcia czegoś niepożądanego.

W psychologii można wyróżnić wiele typologii motywacji. Jednak dla potrzeb tego artykułu wybrałyśmy taką typologię, która ma zastosowanie w edukacji. Stąd, warto przedstawić 2 ważne rodzaje motywacji:

Motywacja wewnętrzna - uczeń angażuje się w działanie dla samego działania, pod nieobecność nagrody zewnętrznej. Ten rodzaj motywacji ma swoje źródła w wewnętrznych właściwościach człowieka, a więc dotyczy jego zainteresowań i pragnień. Dziecko ma motywację do nauki, gdyż odczuwa wewnętrzną radość, satysfakcję, zadowolenie z podejmowania wysiłku zdobywania wiedzy. Czerpie większe poczucie własnej wartości z tego, że potrafi się uczy, lubi się uczyć i posiada znaczący zasób wiedzy. Ten rodzaj motywacji można też nazwać automotywacją, czyli motywowaniem samego siebie.

Motywacja zewnętrzna - uczeń podejmuje się wykonania jakiegoś zadania w celu osiągnięcia nagrody lub uniknięcia kary, czyli dla „zewnętrznych korzyści". Takimi czynnikami zewnętrznymi mogą być: pochwały, dobre stopnie w dzienniku, nagroda za wyniki w nauce, np. podwyższone kieszonkowe, nagroda uznaniowa na koniec roku szkolnego, wyróżnienie w postaci dyplomu lub gratyfikacji ustnych na forum całej szkoły itp.

Założenia metodologiczne badań własnych nad motywacją
2.1. Przedmiot i cele badań
Przedmiot jakichkolwiek badań jest uzależniony od tego, jaki rodzaj badań jest przeprowadzany. W swojej działalności kierowałyśmy się więc jedną z podstawowych definicji literatury naukowej, a mianowicie, że badanie naukowe to „zróżnicowane działania służące do poznania w sposób rzetelny i wyczerpujący wybranej do badań rzeczywistości".

Nasze badania posłużyły realizacji konkretnego celu. Biorąc pod uwagę stwierdzenie T. Pilcha, że celem badań jest „poznanie bądź lepsze poznanie interesującego nas zagadnienia", możemy z całą pewnością stwierdzić, że w trakcie realizacji celu, wzbogaciłyśmy swoją wiedzę o danych osobach i zjawiskach będących przedmiotem badania. Wiedza ta może posłużyć nauczycielom w ich codziennej pracy z uczniami.

Literatura pedagogiczna podaje, że ze względu na przedmiot i cel badań, rozróżnia się

badania ilościowe i jakościowe oraz opisowe i wyjaśniające. Nasze badania mają charakter jakościowy. Charakteryzują się więc tym, że zostały wykonane w celu dokonania pewnej generalizacji wyników w obrębie określonej populacji, która stanowiła przedmiot badania. Aby ich dokonać, użyłyśmy narzędzi standaryzowanych, którymi były kwestionariusze ankiety. Badania ilościowe wykonałyśmy na dość dużych próbach, które literatura fachowa określa jako reprezentatywne. Następnie zdobyte dane zanalizowałyśmy przy pomocy metod statystycznych, ponieważ mogą one wtedy dać odpowiedź na pytania: kto? co? ile?, czyli podlegać pewnym miarom. Mierzalność wyników jest szczególnie ważna, gdyż głównym celem badań naukowych w tym przypadku było uzyskanie informacji dotyczącej wielkości i częstotliwości danego zjawiska.

Nasze badania mają także cechy jakościowe. Tego typu badania są nazywane też badaniami swobodnymi, ponieważ ich istotą jest wyjaśnienie motywów działań, preferowanych postaw czy wartości osób biorących udział w badaniu. Można powiedzieć, że ten rodzaj badań odpowiada na pytania: jak? dlaczego? Ich celem jest bowiem pogłębiona analiza danych zachowań, postaw i opinii wyrażanych przez osoby badane. Narzędzia badawcze nie podlegają tu standaryzacji, a wynika to z faktu, że muszą obejmować zarejestrowanie dowolnych, czasem dość obszernych wypowiedzi respondentów.

Przedmiotem badań naszej pracy jest uzyskanie informacji na temat motywacji uczniów. Natomiast celem naszej pracy jest poznanie sposobów motywowania dzieci i młodzieży do nauki i sprawdzenie, na ile, w ocenie badanych, nauczyciele i rodzice wpływają na tę motywację. Takie podejście znajduje uzasadnienie w literaturze przedmiotu, która podaje, że „badanie naukowe jest wieloetapowym procesem zróżnicowanych działań mających zapewnić nam obiektywne, dokładne i wyczerpujące poznanie danego wycinka rzeczywistości przyrodniczej, społecznej lub kulturowej".

Problem główny i problemy szczegółowe

Punktem wyjścia do niniejszych badań nad motywacją dzieci i młodzieży była ogromna ilość wypowiedzi wielu nauczycieli dotycząca problemu braku motywacji wśród ich uczniów. W związku z tym sformułowałyśmy problem główny i problemy szczegółowe, czyli „pewne pytanie lub zespół pytań, na które odpowiedzi ma dostarczyć badanie". Sformułowanie problemu jest warunkiem właściwego postępowania badawczego, ponieważ uszczegóławia cel i zakres badań. Nasze pytania mają charakter pytań dopełniających, czyli zbudowanych w ten sposób, że zawierają w sobie określenia pytające takie jak: kiedy? w jakich warunkach? w jakim stopniu? w jakim zakresie? jakie? „Pytania dopełnienia mogą mieć postać pytań otwartych, czyli takich, które nie przesądzają rodzaju możliwych odpowiedzi". Ten rodzaj pytań nie ogranicza więc badacza, gdyż nie da się na nie odpowiedzieć wyłącznie twierdząco albo przecząco. Zatem, pytania dopełnienia w zasadniczy sposób poszerzyły naszą sferę badawczą, gdyż otworzyły przed nami pole poszukiwań i pozwoliły na kreatywność. W związku uważamy, że są pytaniami twórczymi.

P roblem główny naszej pracy wyraża się pytaniem: Jakie są główne motywatory współczesnych uczniów?

Kolejnym krokiem metodologicznym musiało być sformułowanie rejestru mniejszych zagadnień, czyli tzw. problemów szczegółowych, również w formie pytań. Taki zabieg ułatwia „analizę zakresu całego zagadnienia, pomaga w rozplanowaniu badań, sprzyja lepszemu opracowaniu narzędzi badawczych".

Zatem, problemom szczegółowym nadałyśmy następujące brzmienie:

1. Jakie rady dotyczące motywacji dzieci i młodzież ma dla rodziców i nauczycieli?

2. W jakim stopniu dzieci i młodzież czują się zmotywowani do nauki przez rodzica?

3. W jakim stopniu dzieci i młodzież czują się zmotywowani do nauki przez nauczyciela?

4. Jak często dzieci i młodzież dostają pochwały i są doceniani przez rodzica?

5. Jak często dzieci i młodzież dostają pochwały i są doceniani przez nauczyciela?

Procedura przeprowadzania badania naukowego wymaga nie tylko sformułowania problemu głównego i problemów szczegółowych, ale także wysunięcia hipotez roboczych, które zapoczątkowują tok myślowy, zmierzający do rozwiązania problemów. Jest to uzasadnione faktem, że sam problem określa przedmiot badania w dużym przybliżeniu. Pamiętałyśmy jednak przy tym, że hipotezy stanowią jedynie twierdzenia oparte na przypuszczeniach, spełniających pewne, określone z góry warunki.

W związku z tym postawiłyśmy hipotezę główną, według której dokonałyśmy przypuszczenia, że dzieci i młodzież motywują się do pracy poprzez otrzymywanie nagród.

Z tak postawionej głównej hipotezy zostały przez nas sformułowane następujące hipotezy szczegółowe:

1. Należy przypuszczać, że dzieci i młodzież oczekują od rodziców i nauczycieli różnorodnych form nagradzania jako czynników motywujących ich do nauki.

2. Należy przypuszczać, że dzieci i młodzież czują się słabo zmotywowani do nauki przez rodziców.

3. Należy przypuszczać, że dzieci i młodzież czują się słabo zmotywowani do nauki przez nauczycieli.

4. Należy przypuszczać, że dzieci i młodzież rzadko dostają pochwały i są doceniani przez rodziców.

5. Należy przypuszczać, że dzieci i młodzież rzadko dostają pochwały i są doceniane przez nauczycieli.

Przedstawione powyżej hipotezy, zostały poddane weryfikacji. Nastąpiło to w trakcie analizy zebranego materiału empirycznego (badania diagnostyczno - weryfikujące), a to z kolei pozwoliło na sformułowanie wniosków i uogólnień do dalszej pracy pedagogicznej.

Każda sytuacja badawcza wymaga odszukania i nazwania tzw. zmiennych, czyli zależności zachodzących między badanymi zjawiskami. Zmienna wskazuje owe zjawiska i określa, jak ich wielkość, czytelność, częstotliwość występowania mogą się zmieniać w zależności od różnych okoliczności, które im towarzyszą.

Z kolei zmiennymi niezależnymi są zjawiska, które wpływają na powstanie i przebieg zjawisk będących zmiennymi zależnymi.

Zmienne opisywane są za pomocą wskaźników. Wskaźnik to „pewna cecha, zdarzenie lub zjawisko, na podstawie zajścia którego wnioskujemy z pewnością bądź z określonym prawdopodobieństwem, bądź wreszcie z prawdopodobieństwem wyższym od przeciętnego, iż zachodzi zjawisko, które nas interesuje".

Zmienne niezależne przyjęte w przeprowadzonych badaniach to stopień zmotywowania przez rodziców, stopień zmotywowania przez nauczycieli, częstotliwość pochwał i doceniania przez rodziców i częstotliwość pochwał i doceniania przez nauczycieli.

Główną zmienną zależną przyjętą w niniejszych badaniach jest motywacja dzieci i młodzieży uczących się w szkołach podstawowych, gimnazjum i szkołach średnich na terenie Polski południowo - wschodniej.

Metoda, techniki i narzędzia badawcze

W niniejszej pracy za metodę badawczą wybrałyśmy metodę sondażu. Pozwala ona w precyzyjny i dokładny sposób określić, jak przedstawiają się preferencje motywacyjne badanych.

Metoda ta ma kilka zalet. Według T. Pilcha i T. Baumana „.metoda sondażu diagnostycznego jest sposobem gromadzenia wiedzy o atrybutach strukturalnych i funkcjonalnych oraz dynamice zjawisk społecznych, opiniach i poglądach wybranych zbiorowości, nasilaniu się i kierunkach rozwoju określonych zjawisk i wszelkich innych zjawiskach instytucjonalnie nie zlokalizowanych - posiadających znaczenie wychowawcze - w oparciu o specjalnie dobraną grupę reprezentującą populacje generalną, w której badane zjawisko występuje."Dzięki temu metoda sondażu pozwoliła na zgromadzenie w niniejszej pracy takich informacji, które umożliwiły rozwiązanie postawionych wcześniej problemów badawczych. Zbieranie tych informacji mogło się odbywać dzięki zastosowaniu odpowiedniej techniki badawczej.

Techniką użytą w niniejszych badaniach była ankieta, która służyła gromadzeniu informacji i polegała na wypełnieniu samodzielnie przez badanego specjalnego zestawu pytań. Znajdowały się one na przygotowanym w tym celu kwestionariuszu. Każdy kwestionariusz zawierał informację o celu przeprowadzanego badania.

W niniejszych badaniach przeprowadzono ankietę wśród uczniów szkół podstawowych w Tarnowie i Krakowie, wśród uczniów szkół gimnazjalnych w Rzeszowie, Tarnowie i Krakowie oraz wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych w Tarnowie, Krakowie, Rzeszowie, Brzesku i Szczurowej. Narzędziem badawczym służącym do realizacji wybranej wcześniej techniki badań był kwestionariusz dla ucznia. Składał się z 10 pytań. Ankietowanym zapewniono całkowitą anonimowość.

Badania zostały przeprowadzone w okresie od października do listopada 2014 r. Objęłyśmy nimi 2487 uczniów ze wszystkich typów szkół, z południa Polski: Rzeszowa, Tarnowa, Szczurowej, Brzeska i Krakowa. Wszyscy uczniowie zostali poinformowane o celu badania, zapewniono im odpowiednią atmosferę i anonimowość.

W niniejszej analizie zostaną więc przedstawione główne motywatory, pobudzające do nauki dzieci i młodzież, wskazane przez samych zainteresowanych. Wśród nich znajdą się te, których źródłem są rodzice i nauczyciele. Dzięki podejściu opartemu na danych empirycznych, możemy odnieść się do skuteczności roli rodziców oraz nauczycieli w motywowaniu dzieci. Jednak głównym zamierzeniem przeprowadzonych badań było dokonanie analizy, jakie formy motywacji są najbliższe współczesnym uczniom. Znając ich duże problemy związane z odrabianiem zadań, przygotowywaniem się do lekcji oraz samą chęcią uczestniczenia w zajęciach szkolnych, postanowiłyśmy, że kolejnym, bardziej szczegółowym zamierzeniem niniejszych badań będzie postawienie przed respondentami wyboru priorytetu w obrębie ich motywacji, czyli określenie, który z motywatorów dla danego ucznia jest najważniejszy.
Tabela 1. Miejsce uczęszczania do szkoły badanych Źródło: Opracowanie na podstawie badań własnych
Jak wynika z powyższej tabeli w badaniu wzięło udział 2487 uczniów. Z Brzeska było 192 dzieci, co stanowi 8% badanych, z Rzeszowa 1329 dzieci, czyli 53%, z Tarnowa 462 dzieci, tj. 19% , z Krakowa 435, czyli 17% z ogółu uczestników badania oraz ze Szczurowej 69 uczniów, tj. 3% wszystkich ankietowanych.
Tabela 2. Struktura szkół, do których uczęszczają badani uczniowie Źródło: Opracowanie na podstawie badań własnych
Powyższe dane wskazują na strukturę szkół, z których pochodzą badane dzieci. I tak ze szkół podstawowych pochodziło 452 dzieci, czyli 18% wszystkich badanych. Z gimnazjum było 1129 uczniów, tj. 45% ogółu badanych. Natomiast ze szkół średnich w badaniu wzięło udział 906 osób, czyli 37% wszystkich ankietowanych.

Rozróżnienie w obrębie struktury szkół wynika z wieku uczniów. Chciałyśmy przez to sprawdzić, jak swoją motywację do nauki postrzegają dzieci, które uczęszczają do różnych szkół w zależności od swojego wieku. Przy tej okazji można bowiem zadać sobie pytanie: na jakim etapie rozwojowym dziecka dany motywator do pracy ujawnia się w sposób najbardziej znaczący i czy w ogóle można mówić o różnych motywatorach w zależności od wieku ucznia.

Analiza i interpretacja materiału badawczego dotyczącego motywacji.

Pierwsze pytanie w ankiecie dotyczyło podania 5 rad, jakich badani udzieliliby rodzicom /nauczycielom, którym zależy na tym, żeby byli zmotywowani do nauki.Oto, jak przedstawiają się wyniki uzyskane z odpowiedzi na to pytanie podanych przez 452 uczniów z klas IV - VI szkół podstawowych:

Zrozumienie ucznia/dziecka, tłumaczyć/rozmawiać - 326, w tym: mówić: uczysz się dla siebie, zachęcać do nauki, wspólna nauka, więcej lekcji wychowawczych na rozmowy na różne ważne tematy, wsparcie, życzliwość, zaufanie, empatia, zrozumienie dla moich błędów, mieć lepsze relacje z dzieckiem, pocieszać, zrozumieć, że lenistwo minie z wiekiem, nastolatki są inne, niż dorośli, więcej czasu na odpowiedź, być bardziej wyrozumiałym, nie wymagać, abym był we wszystkim najlepszy; rodzice, odejmijcie trochę obowiązków, aby był czas na naukę; dajcie, rodzice, trochę czasu na odpoczynek i nie przeszkadzajcie mi w nauce; wspólne spędzanie czasu, większe zainteresowanie tym, co robi dziecko/uczeń; bardzo kocham swoich rodziców ale nie motywują mnie tak jakbym tego pragnął; chciałabym chociaż raz na pół roku pójść z mamą do kina, rozmawiać, słuchać, być miłym, mieć podejście do ucznia, dać poprawić ocenę, mieć zaufanie, sprawiedliwie oceniać, pozwolić na wzięcie odpowiedzialności.

Nagrody - 299, w tym: korzystanie z Internetu, punkty za dobre oceny i zachowanie, smaczny podwieczorek, słodycze, wyjście do KFC, wycieczka, pójście do ZOO, wyjście z kolegami, pójście do cioci lub kolegów, gazetki, książki, oglądanie TV, czas wolny, pieniądze (20), czas na własne przyjemności.

Stosować pochwały/gratulacje, docenianie - 194.

Nie krzyczeć na dziecko - 153, w tym: nie grozić, nie bić, nie straszyć ocenami, nie krytykować, gdy coś nam nie wyjdzie, nie zmuszać na siłę do nauki, nie przeklinać do dziecka.

Prowadzić ciekawsze lekcje - 109, w tym: używanie przedmiotów do pokazywania np. wielu zjawisk, więcej projektów prac dodatkowych, częstsze korzystanie z rzutnika, więcej WF-u, mówić ciekawie i w zrozumiały sposób, pracujmy więcej w grupach, gdyby zamiast książek były tablety, więcej kółek dodatkowych, uczyć się bawiąc, lekcje na dworze, zagadki, wiersze, więcej zajęć sportowych, więcej wycieczek, więcej nauki na komputerach, fajne zabawy na lekcjach.

Mniej nauki/zadań domowych - 108, w tym: nie robić nie zapowiedzianych kartkówek, mniej sprawdzianów, brak zadań domowych, mniej pytania, nie powinno być sprawdzianu 6-klasisty, żeby nie były tak skomplikowane zadania, krótsze lekcje-max 6 lekcji; pytanie maksymalnie 9 razy w tygodniu.

Pomagać - 94, w tym: pomagać gdy czegoś nie umiemy, a nie mówić, że to przecież jest łatwe, wspólne odrabianie zadań, opowiadanie różnych rzeczy przy nauce, stworzyć dobre warunki do nauki.

Stosować więcej dyscypliny - 30, w tym: więcej ciszy na lekcji, więcej zakazów, sprawdzać zadania, częściej pytać dzieci, karać za nieodrobione lekcje, stawiać złe oceny, być konsekwentnym.

Stworzyć dziecku warunki do nauki - 9.

Nie faworyzować żadnego ucznia - 3

Nie wiem - 4

Oto wyniki dotyczące pytania: Co najbardziej motywuje cię do nauki? Podaj 1 motywator.

Nagrody - 333, w tym: dobre oceny (95), wyjście z mamą, TV, czas wolny, wyjazd do kogoś znajomego, obietnice gry na komputerze po nauce, uścisk ręki, wycieczka z rodziną, sport, króliczek, hobby, stypendium, pieniądze (2), p ochwała nauczyciela/rodziny: wsparcie, dobra rada, gdy mówią, że dam radę.

Własna ambicja, wiedza, mądrość, zainteresowania, przyszłość - 97.

Złe oceny/kara - 9.

Miła atmosfera w klasie, spokojny nauczyciel - 7.

Nie wiem - 6.
Odpowiedz na pytania :
Średnia dla 452 uczniów:

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez rodzica? Zaznacz na skali 1-10, gdzie 1 oznacza słabo, a 10 - bardzo wysoko.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

3112:452 = 7

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

2695:452 = 6

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez rodzica? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

3258:452 =7

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

2511:452 = 5

Jak wynika z niniejszego zestawienia, dzieci w szkole podstawowej (prawie połowa ankietowanych) radzą swoim nauczycielom i rodzicom, aby wykazali się większym

zrozumieniem dla ich błędów, aby dorośli ich pocieszali, słuchali, byli mili, wyrozumiali i nie wymagali od nich wysiłku ponad ich możliwości. Dzieci oczekują tego, aby im wiele tłumaczyć, rozmawiać z nimi, dbać o utrzymywanie z nimi dobrych relacji. Ponadto, brakuje im zainteresowania ze strony dorosłych i często wręcz marzą o wspólnym spędzaniu czasu z rodzicami.

Na drugim miejscu znalazły się

nagrody jako główny element motywowania dziecka w szkole podstawowej. 68 badanych osób wskazało na tę formę motywacji, a najczęściej wymienianym czynnikiem był dostęp do Internetu. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że wśród tego rodzaju elementów pojawiły się też specyficzne nagrody, jak np. słodycze, wspólne wyjście do jakiegoś pożądanego miejsca, otrzymanie książki czy gazetki. Zaskakujące jest to, że tylko 20 dzieci (4,5% ogółu badanych) wskazało na otrzymywanie pieniędzy jako wzmacnianie ich motywacji do nauki.

Na kolejnych miejscach znalazły się następujące rady dla nauczycieli i rodziców:

doceniać dzieci za ich wysiłek, oceny i osiągnięcia, nawet te najmniejsze, stosować pochwały i gratulacje,

nie krzyczeć, niegrozić, nie straszyć, nie zmuszać na siłę, nie krytykować, nie bić,

prowadzić ciekawsze lekcje,

mniej nauki/zadań domowych. Ciekawe jest to, że dzieci przekazały jednocześnie konkretne propozycje, czyli to, co je w trakcie lekcji ciekawi i czego potrzebowałyby więcej, aby móc uczyć się, bawiąc,

pomagać w nauce,

zastosować więcej dyscypliny podczas pracy w szkole jak i w domu.

Uczniowie szkoły podstawowej dokonali również wyboru priorytetowego motywatora:

Nagroda - 333, tj. 74%

Własna ambicja/chęć zdobywania wiedzy: 97, tj. 21%

Złe oceny/kara: 9, tj. 2%

Miła atmosfera w klasie, spokojny nauczyciel: 7, tj. 1,5%

Nie wiem: 6, tj. 1,3%

Największą ilość osób (31%) motywują nagrody i nie dotyczą one wyłącznie nagród materialnych. Trochę mniej, bo 23% wybrało dobre oceny, zaś niepełne 23% ankietowanych wskazało, że najbardziej motywuje ich pochwała, docenienie ze strony nauczyciela lub rodziny. Ponadto, 21% uczniów najbardziej motywuje ich przyszłość, dążenie do zdobywania wiedzy, poczucie, że się jest mądrym, chęć rozwijania zainteresowań, własna ambicja.

Jak wynika z powyższych zestawień, dzieci ze szkoły podstawowej charakteryzuje przede wszystkim motywacja zewnętrzna, ale nie brak również i tej wewnętrznej. Jest ona, co prawda, znacznie rzadziej wskazywana przez badanych, jednak należy uznać, że wśród dzieci w tym przedziale wiekowym są i takie, które z większą świadomością zaczynają traktować własną edukację.

Z kolei w kategorii motywowania do nauki przez rodzica, okazało się, że rodzice uczniów ze szkoły podstawowej otrzymali średnią 7, co wskazuje na dość wysoką częstotliwość tego działania wobec dzieci w kierunku ich edukacji.

Tylko o 1 mniejszą średnią uzyskali nauczyciele. To również daje podstawy, aby sądzić, że dzieci czują się często motywowane przez nich do nauki.

W kategorii otrzymywania pochwał i doceniania, rodzice badanych uplasowali się na wysokim poziomie, również ze średnią 7, co oznacza, że dość często stosują tę formę motywowania swoich dzieci. W tej samej kategorii nauczyciele mają średnią 5, co też jest poziomem wyśrodkowanym.

Reasumując, można stwierdzić, że dzieci w szkole podstawowej czują się dobrze doceniane i motywowane zarówno przez rodziców jak i nauczycieli.
Wyniki uzyskane z odpowiedzi udzielonych przez 1129 uczniów w wieku gimnazjalnym przedstawiają się następująco: Jakich 5 rad udzieliłbyś rodzicom /nauczycielom, którym zależy na tym, żebyś był zmotywowany do nauki ?
Zrozumienie i wyrozumiałość dla ucznia/dziecka - 922, w tym: wspierać, mieć zaufanie, słuchać, przyjazna relacja z dzieckiem, szacunek dla dziecka/ucznia, akceptować, dobrze traktować, indywidualne podejście do ucznia, każdy ma prawo do błędów/ słabości, łagodność, życzliwość, nie przestawać wierzyć w moje możliwości, przeczekać wiek nastolatka, widzieć ucznia, przypomnij sobie swoją młodość, nie obrażajcie się za złe oceny, pamiętajcie, że niełatwo zawsze dostać najwyższą ocenę, dać dziecku wybór, kiedy i czy chce się uczyć, tłumaczyć, rozmawiać z dzieckiem/uczniem nt. współczesnego rynku pracy, mówcie mi: ucz się - wiem, że cię stać, że potrafisz, abyś mógł pójść do wymarzonej pracy, nie nudzić, rozmowa szczera z dzieckiem nt. szkoły, rozmawiaj z dzieckiem o tym, czego nie rozumie, uświadamiać, jak bardzo przyda nam się wiedza w późniejszym etapie naszego życia, rozmowa o tym, co dziecko chce robić po szkole średniej, zainteresowanie zadaniem domowym, nauką dziecka, uświadamiaj, że człowiekowi wykształconemu jest w życiu łatwiej i więcej zarabia, dobrze wytłumaczyć lekcje/z. dom., być przekonującym, postawić wybór: łopata albo studia, starać się zmotywować, rozmawiać o przyszłości, zachęcać, dawać rady, jak skutecznie się uczyć, udzielać rad typu „nauczysz się tyle, na ile cię stać" i „to, czego sam się nauczysz, wpłynie na twoją przyszłość", dłużej tłumaczyć tematy, z którymi jest problem, wykazać się zainteresowaniem, popierać dziecko w jego decyzjach, nie podważajcie naszych metod uczenia się, nie zachowywać się tak, jakby nauka i ocena była najważniejsza, być sprawiedliwym, jak się pomylimy przy tablicy, rodzice powinni zrozumieć, że uczymy się dla siebie, a nie dla nich, zrozumcie, że czasem ktoś nie umie zrobić zadania i nie wstawiajcie od razu „gały", dobre słowa, rodzice powinni zrozumieć, że po dniu ciężkiej nauki, dziecko ma prawo do odpoczynku, nie próbować na siłę mówić w „naszym" języku, nie czytać prywatnych wiadomości ucznia, zrozumieć, że nie myli się tylko ten, co nic nie robi; nie jesteśmy robotami, nie jesteśmy w stanie robić wszystkiego; nie myśl że jesteś dyktatorem, mów, że we mnie wierzysz; zamiast mówić „dlaczego dostałeś 2 ze sprawdzianu?", spytaj „czy jesteś zadowolony ze swojej oceny"?; rozumieć,że komputer też może uczyć, ja jestem zmotywowany, tylko czasami chcę odpocząć, więcej miłości, panowanie nad słowami i czynami, bycie widzianym i słyszanym, żeby rodzice nie pytali o oceny od razu po powrocie do domu, nie mówić, że komuś innemu poszło lepiej, bo nie motywuje, tylko sprawia przykrość, żeby dali trochę spokoju na rozwiązanie problemu, żeby mi powiedzieli, że trzymają za mnie kciuki, żeby się uśmiechali, mówić dobre słowo, okazywać dziecku miłość, podzielanie pasji i zainteresowań, więcej uśmiechu, przyjaźni, więcej luzu na lekcjach/swobody, rozrywki, mniej stresu, miła atmosfera w domu, miły kontakt między nauczycielem a uczniem, przestań uczyć, skoro na każdej lekcji krzyczysz, jakie nieuki masz do wychowania, nie wypominaj uczniom, że się nie uczą i są beznadziejni, nie przerzucać złych ocen na traktowanie, spędzać z dzieckiem więcej czasu, zwracanie uwagi na zachowania dziecka, propaguj w domu naukę, zachowanie wobec dzieci odpowiednio do ich wieku, rodzic powinien rozwinąć zainteresowania dziecka, wyuczyć dziecko prawidłowych zachowań np. chęci pogłębiania wiedzy i ograniczenie korzystania z TV, pozwolić na przyjęcie odpowiedzialności: żeby rodzice dali możliwość samemu sobie poradzić.

Nagradzać - 592,w tym najczęstsze to: dobre oceny, prezenty, punkty, plusy, granie na komputerze, wyjścia, w tym 82 pieniądze, stypendium, finansowanie hobby, buty, przywileje, nowy telefon, laptop, Internet, brak szlabanów, dawać uczniom kolejną szansę, więcej czasu dla dziecka/ucznia, wolny czas po nauce, wycieczki, ubrania, słodycze, jedzenie, za dobre oceny: wyjście do kina, teatru.

Nie krzyczeć - 374, w tym: nie szantażować, nie przekupywać dzieci, kreować w dziecku odpowiednią pewność siebie, nie porównywać z innymi, nie straszyć przyszłością, maturą, egzaminami, nie dawać obietnic bez pokrycia, nie krytykować, nie karać za gorszą ocenę, nie wyzywać od matołów, nieuków, nie bić, nie oceniać pochopnie.

Chwalić - 269, w tym: pochwała od rodziców/nauczycieli, nawet za małe osiągnięcia.

Pomagać - 248,w tym: lekcje dodatkowe dla słabszych, uczyć się wraz z dzieckiem, korepetycje (2), czasem w środku nauki zaproponować rozrywkę /przerwy, pomoc w rozplanowaniu czasu tak, by starczyło go i na naukę i na odpoczynek, pomagać w poprawie ocen, żeby słabsi siedzieli z lepszymi, kółka wyrównawcze, tłumaczcie nowe pojęcia powoli, tabletki na pamięć, dawać szansę poprawy, dodatkowe zajęcia.

Prowadzić ciekawsze lekcje - 193, w tym: więcej gier, zabaw, doświadczeń edukacyjnych, eksperymentów, pokazów, więcej wyjść w teren, wycieczek naukowych, do teatru, muzeum, bibliotek, uczyć rzeczy potrzebnych do życia, więcej technologii cyfrowych na lekcjach, więcej przyrządów do nauki, zmieniłbym program nauczania tak, żebym uczył się rzeczy przydatnych, a nie tracił czas w szkole na bezsensowne rzeczy, bo potem jestem zmęczony i nie mam siły, żeby się uczyć w domu, mniej pisania, więcej rozmów, pokazywać fajne sposoby nauki, praca w grupach, więcej ciekawych slajdów, więcej lekcji proaktywnych, jesteśmy znudzeni typowym schematem, tzn. „lekcja, temat", może dałoby się te lekcje jakoś urozmaicić?; nie mówcie monotonnym głosem, opowiadać lekcje z pasją, człowiek uczy się na dobrych skojarzeniach - dbajcie, by je czuł podczas nauki; zmienić system oceniania, nauczyciel powinien w odpowiedni sposób zaciekawić ucznia przedmiotem, uczyć inaczej niż w szkole.

Mniej nauki - 153, bo „nie mam czasu nawet pogadać z siostrą", mniej zadań klasowych, domowych, a więcej czasu na przyswojenie nowej wiedzy, nie mam siły się uczyć, nie mogę się uczyć do późnego wieczora, przez cały czas, nie jestem w stanie uczyć się zbyt wielu rzeczy naraz, czasem potrzebuję odpoczynku, łatwiejsze sprawdziany,

Nie naciskaj - 144, w tym: nie wywierać presji, nie przymuszaj, nie wprowadzać napiętej atmosfery; mamy dużo przedmiotów - nie jeden; karne kartkówki w niczym nie pomagają, stresują nas!

Doceniać ciężką pracę ucznia - 103, w tym: rodzice powinni doceniać postępy a nie osiągnięcia, okazywać radość z dobrych cen dziecka.

Trzymać dyscyplinę - 86, w tym: karać, stosować system kar i nagród, stosować regulaminy odnośnie zachowania, wymagać, czasem stosuj groźbę, bądź ostry, więcej sprawdzianów, częściej sprawdzać zeszyty, więcej zadań dodatkowych, codziennie kartkówki z ostatniej lekcji, na czas nauki zabrać telefon, komputer, laptop, regularnie kontrolować z. dom., mieć mniej czasu, odpytywać, wyrzucać za drzwi znieważających i przeszkadzających uczniów, szkolenia dla nauczycieli w sprawie utrzymania dyscypliny i porządku na lekcjach, zamknijcie mnie w pokoju, postawić warunki, być konsekwentnym, ograniczyć rozrywki, nie dawać nagród za dobre wyniki.

Sprawiedliwie oceniać - 47: jednakowo wszystkich traktować, nie faworyzować nikogo, mniejszą wagę przywiązywać do ocen, większą do wiedzy.

Mniej lekcji - 12, zlikwidować niektóre niepotrzebne przedmioty, więcej w. fizycznego.

Więcej kół zainteresowań/czasu na swoje zainteresowania - 7.

Warunki do nauki - 5.

Modlić się - 2.

Nosić mniej książek, bo plecy bolą - 2.

Nie wiem - 2.
Co najbardziej motywuje cię do nauki? Podaj 1 motywator.
Nagrody - 561, w tym: dobre oceny (131), nowy telefon, komputer, motor, dostęp do Internetu, granie na komputerze, wycieczka z rodziną, wyjazd na wakacje, odpoczynek, czas wolny po nauce, koncert ulubionego zespołu, podróże zagraniczne, gotówka (57), sport, prawo jazdy, jedzenie, pies, kot, pochwały (95), docenianie, dobre słowa, okazanie miłości, zapewnienie, pogratulowanie.

Własna przyszłość i chęć zdobywania wiedzy - 380, w tym: wymarzony zawód, dobrze płatny zawód, satysfakcjonująca praca, osiągnięcie czegoś w życiu, marzenia, moja wola, własna satysfakcja, ambicja, pasja, wzorce i dążenie do nich, zainteresowania naukowe.

Rodzice - 67, w tym: ciepłe słowa, groźby, miła atmosfera w domu, daję sobie radę bez taty, chcę mu to pokazać.

Złe, słabe oceny - 50, w tym strach przed złą oceną, przed kompromitacją, zagrożenie, obowiązek, krzyk pani dyrektor, lanie od taty, opinia innych, kara, przymus, uniknięcie kary, presja czasu, wywiadówka.

Nic - 25,

Koledzy, przyjaciele - 15,

Stosunek nauczyciela do ucznia - 12, w tym zadowolenie mojego ulubionego nauczyciela

Ciekawy sposób prowadzenia lekcji - 7

Warunki do nauki - 7, w tym cisza, spokój, żeby mi nikt nie mówił, co mam robić, zamknięte drzwi, brak komputera.

Nie wiem 4

Używki - 1

Średnie dla 1028 uczniów:

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez rodzica? Zaznacz na skali 1-10, gdzie 1 oznacza słabo, a 10 - bardzo wysoko.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

5203 : 1129 =5

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

4466 : 1129 = 4

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez rodzica. Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

6342 : 1129 = 6

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

4445: 1129 = 4

Reasumując, można stwierdzić, że największe znaczenie (922 rady) dla motywowania badanych gimnazjalistów ma:

zrozumienie. W tym obszarze najczęściej powtarzała się prośba o wsparcie, zaufanie, rozmowy, słuchanie i przyjazne relacje zarówno między uczniami a nauczycielami, jak i między dziećmi a rodzicami. Badani mocno akcentowali potrzebę szacunku, czyli dobrego traktowania ich przez nauczycieli i rodziców oraz życzliwości i dobrego słowa. Ciekawe jest to, że ankietowani dawali gotowe rady dla swoich rodziców w zakresie ocen przynoszonych przez nich do domu. Odzwierciedliło to bardzo dokładnie fakt, że każde pokolenie jest wychowywane w duchu zdobywania ocen a nie zdobywania wiedzy.

Dane empiryczne wskazują również na bardzo wysoki poziom motywacji zewnętrznej u badanych gimnazjalistów. Aż 592 rad dla dorosłych dotyczyło motywowania poprzez:

nagrody. Uczniowie najczęściej cenią sobie otrzymywanie dobrych ocen. Na kolejnym miejscu uplasowały się przedmioty materialne oraz czas wolny, który dzieci chcą spędzać głównie na siedzeniu przed komputerem. Ciekawy jest fakt, że tylko 82 osoby, tj. ok. 7% pożąda gotówki jako nagrody za dobre oceny lub po prostu jako czynnika motywującego do nauki. Element nagrody finansowej staje się jeszcze mniej ważny w sytuacji, gdy ankietowani wybierali motywator priorytetowy. Tylko 57 osób, czyli 5% badanych podało tu pieniądze.

Na kolejnych miejscach według częstotliwości podawania znalazły się następujące rady dla nauczycieli i rodziców:

nie krzyczeć/nie porównywać z innymi/nie krytykować/nie straszyć/nie karać,

chwalić,

pomagać,

prowadzić ciekawsze lekcje,

mniej nauki,

nie wywierać presji,

doceniać ciężką pracę ucznia/dziecka,

trzymać dyscyplinę,

sprawiedliwe oceniać,

mniej lekcji,

więcej kół zainteresowania,

modlić się,

nosić mniej książek.

Uczniowie gimnazjum podali następujące motywatory priorytetowe:

Nagrody: 561,tj. 50%

Własna przyszłość i chęć zdobywania wiedzy: 380, tj. 34%

Rodzice: 67, tj. 6%.

Złe, słabe oceny: 50, tj. 4%

Nic: 25, tj. 2%

Koledzy, przyjaciele: 15, tj. ok. 1,3%

Stosunek nauczyciela do ucznia: 12, tj. ok. 1%

Ciekawy sposób prowadzenia lekcji: 7, tj. 0,6%

Warunki do nauki: 7, tj. 0,6%

Nie wiem: 4, tj. 0,3%

Używki: 1, tj. 0,01%

W dalszej części ankiety znajdowały się pytania o to, jak często badany czuje się zmotywowany do nauki oraz jak często dostaje pochwały i czuje się doceniany przez rodzica i nauczyciela. I tak w kategorii odczuwania działań motywujących do nauki ze strony rodziców, okazuje się, że otrzymali oni średnią 5, czyli osiągnęli poziom wypośrodkowany. W tej samej kategorii uczniowie stwierdzili, że nauczyciele robią to na nieco rzadziej, dlatego uzyskali oni średnią 4.

Częstotliwość otrzymywania pochwał i przejawów doceniania ze strony rodziców, uczniowie ocenili na średnią 6, czyli nieco wyżej niż w przypadku pierwszej kategorii. Natomiast znacznie niższą średnią, bo tylko 4 uzyskali w ocenie ankietowanych nauczyciele. Można więc przypuszczać, że uczniowie rzadziej słyszą od nich pochwały i odczuwają mniej przejawów doceniania.
Wyniki uzyskane z odpowiedzi udzielonych przez 655 uczniów ze szkół średnich przedstawiają się następująco: Jakich 5 rad udzieliłbyś rodzicom /nauczycielom, którym zależy na tym, żebyś był zmotywowany do nauki ?
Zrozumienie - 1038, w tym: wspierać, słuchać, być cierpliwym, dodawać otuchy, pocieszać, zrozumieć, że nauka nie jest taka łatwa, dać wolną rękę co do planowania czasu na naukę i odpoczynek, wierzyć w ucznia, interesuj się problemami ucznia, pozwolić samodzielnie wybrać przyszłość, umieć dostrzec, że dziecko ma swoje własne ambicje, dobre relacje nauczyciel - uczeń, bądźcie wyrozumiali, jeśli coś mi kiedyś nie wyjdzie; zrozumcie, że czasami uczeń nie jest w stanie ogarnąć każdej lekcji na pamięć na każdy przedmiot w danym dniu; w razie gorszej oceny nie złościć się. lecz namawiać do poprawy; bądź bardziej opanowany i spokojniejszy na lekcji; spokojne podejście bez złości; traktować nas jak tzw. Klientów a nie totalna wrąbka: ja powiem swoje, ty się naucz w domu; nauczyciel nie powinien grać, udawać, kogoś kim nie jest; powinien okazywać trochę radości z tego co robi; nie wolno okazywać niechęci do ucznia, aby nauczyciele nie potępiali uczniów, jak coś ci nie wyjdzie, aby zrozumieli, że wszystkiego nie da się nauczyć; zrozumienie zmęczenia uczniów; zrozum że nauka nie jest prostą rzeczą i że jest też niekiedy nudna i drażniąca; nie mamy tylko jednego przedmiotu do nauki; mamy życie poza szkołą, nie wszystko kręci się wokół nauki; postawić się w naszej sytuacji, nawet słabemu uczniowi, kiedy dostanie oceną dostateczną powiedzieć, że dobrze mu poszło; nie sprawiaj, by uczeń czuł się niemądry; wspierać, nawet gdy coś nie wychodzi; żebyśmy nie czuli się samotni; dać dobre słowo, więcej uśmiechu, luzu na lekcjach, relacje przyjacielskie, próbować dotrzeć do każdego ucznia, prezentować odpowiednią postawę, poświęcić więcej czasu, interesować się uczniem, nauczyć się rozmawiać z nami, rozwijaj nasze zainteresowania, mówiąc: „za parę lat będziesz na dobrym stanowisku, będziesz robił to, co lubisz, będziesz szczęśliwy, będziesz miał pieniądze, będziesz lepszym człowiekiem"; pokazać sposób na rozwiązanie problemów i naukę, ponowne tłumaczenie bez emocji, życzliwość, miłe podejście do uczniów; nie tworzyć atmosfery napiętej w klasie; współpracować; wierzę w ciebie - dawać to poczucie, nie uznawać go za oczywistość; nauczyciele powinni być dla uczniów mili, nie gardzić poziomem wiedzy dziecka/ucznia; indywidualnie podchodzić do każdego ucznia, pozwolić nawzięcie odpowiedzialności, czyli: zaufaj mi i pomóż w realizacji tego co kocham, a nie tego, co jest marzeniem rodzica, by dziecko robiło w przyszłości; traktować nas jako osoby dorosłe; nie trzymać na krótkiej smyczy - przecież my sami dobrze wiemy, co mamy robić, a im więcej rodzice zrzędzą, tym bardziej nam się nie chce; traktować nas jak osoby odpowiedzialne; dać wolną rękę - jeśli będę chciała się uczyć, to będę; dajcie więcej swobody dzieciom, rozmawiajcie z nimi dużo o ich problemach; pozwolić mieć swoje własne zdanie na dany temat, a nie go nam narzucać. Szczególne rady dla rodziców: interesuj się tym, co bierze teraz w szkole dziecko i w razie potrzeby pomóż mu; wspierać w nauce; ciesz się sukcesami dziecka, dbać o dobrą atmosferę w domu; podzielić się wspólnymi tematami i zainteresowaniami; zabierać dziecko na spacery, wyjazdy, by spędzać z nim czas; rodzice powinni się dziećmi więcej interesować a nie tylko pracą i zajęciami domowymi; rodzic powinien interesować się ocenami dziecka; rodzice powinni interesować się dziećmi nie tylko wtedy, kiedy dostaną złą ocenę, dawać nam miłość i zrozumienie; rodzice powinni pocieszać; przestać reagować agresywnie na złe oceny, bo nigdy nie zacznę ci o nich mówić; przytulać; okazywać miłość; rodzice muszą wierzyć w swoje dzieci i je dowartościowywać; usłyszeć, że ktoś wierzy we mnie, moje zdolności, w to, że mi się uda coś osiągnąć, dawać opiekę; okazywać dumę; rodzice w momentach niepowodzeń powinni pomagać w ich rozwiązaniu; rodzicu, przynieś mi czasem ciepłą herbatkę, tłumaczyć, udzielać porad, zachęcać, pokazywać potrzebę nauki, rozmawiać z dzieckiem/uczniem, więcej wieczornych rozmów o przyszłości; pokazywać, że tylko ciężka praca przyniesie efekty, że dzięki nauce będzie można zdobyć lepszą pracę i być wykształconym człowiekiem; trzeba mówić dziecku, że uczy się dla siebie; wytłumaczenie, że bez wiedzy nie można nic osiągnąć w życiu; przypominajcie o nauce; rozmawiaj z dzieckiem o ocenach, o tym co było w szkole, po nauce zapytaj dziecko, czego się dzisiaj nauczyło; tłumaczyć dzieciom, po co trzeba się uczyć; ciągłe powtarzanie, że będziesz mieć coś lepszego w życiu, jeśli się weźmiesz do nauki; nie mówcie dzieciom, że nic nie osiągną; motywujące rozmowy; warto podać jakiś przykład ze swojego życia; spokojne rozmowy na temat nauki; aby potrafili z nami rozmawiać i wysłuchać; aby rozmawiali z nami nawet wtedy, kiedy my nie mamy na to ochoty,

Nie krzyczeć - 485, w tym: nie wywierać presji, nie przymuszać, nie oczekiwać niemożliwego, powinni dać nam czas na poukładanie sobie wszystkiego a nie pędzić z materiałem, nie dobijać złymi ocenami, sprawdzianami, nie przenosić ambicji rodzicielskich na dziecko, nie karać, nie pytać milion razy czy zadania są odrobione, nie przekładać swoich niespełnionych ambicji na dziecko, nie krytykować, nie wyzywać, nie dołować, nie szantażować „jak się nie nauczysz to...";, nie przekupywać dzieci, kreować w dziecku odpowiednią pewność siebie, nie porównywać z innymi, nie straszyć przyszłością, maturą, egzaminami, zabraniem zajęć pozalekcyjnych, nie dawać obietnic bez pokrycia.

Nagrody - 475, w tym: dobre oceny, łatwość zdobycia oceny, pieniądze (83, w tym: stypendium), w tym na pomoce naukowe, na obozy szkolne, robić śniadania, nie dawać jedynek, pozwalać na wszystko, kupić komiks, czas wolny, zdobycie kwalifikacji, więcej prywatności, więcej swobody, czekolada, pozwalać spotykać się z przyjaciółmi, więcej odpoczynku, wycieczki, telefon, ubrania.

Chwalić 339, w tym: ciesz się z osiągnięć otwarcie, nie wymagaj zbyt wiele; dostrzegać dobre strony, pokazać, że się widzi choćby próbę osiągnięcia cel, pochwalić dziecko, gdy widać, że się stara, a nie mówić, że mogłoby być lepiej, doceniać aktywność na lekcji.

Prowadzić ciekawsze lekcje - 261, w tym: multimedialne podręczniki, projekty multimedialne, zmienić kanon lektur, praca w grupach, pomoce naukowe, obozy naukowe, mówić charyzmatycznie i z pasją, a nie że się naucza za karę, ciekawostki, prezentacje, dać wypowiedzieć się uczniowi, robić krzyżówki, rebusy związane z tematem, wystrzegaj się rutyny, jasno wyznaczony cel, więcej potrzebnych do życia informacji, lekcje, z których wiedza przyda się w przyszłości, większe zaangażowanie nauczyciela, samodzielne działania, doświadczenia, zainteresować ucznia w indywidualny sposób, nie przenosić spraw prywatnych na teren szkoły, pokazać, że nauka może być przyjemna, w szkole powinni być zatrudniani nauczyciele, którzy nie zniechęcają do danego przedmiotu, nauczyciele powinni zachęcać do nauki poprzez swoją postawę, jeśli w nauczycielu wyczuwamy pasję w tym, co robi, zaczyna interesować to również i nas, oceny za aktywność, prowadzić interesujące lekcje, pełne przykładów z życia, zachęcanie w ciekawy sposób, nie dyktować i nie czytać uczniom z podręcznika, pogłębiać tematy które uczniów interesują, system plusów i minusów na lekcjach, żeby nauczyciele organizowali zajęcia pod kierunek studiów, czuj ochotę a nie tylko obowiązek nauczania, sprawianie aby lekcje nie były monotonne i nudne tylko interesujące, nie odklepanie regułek, tylko zaciekawienie uczniów, odpowiadanie na pytania, stawianie celów, zlikwidować oceny, lekcje bardziej praktyczne niż teoretyczne, dodatkowe projekty, prezentacje na oceny, zachęcanie i miłe spędzanie czasu na lekcji, możliwość wyboru materiału do nauki, ocenianie zadań domowych, bądź kreatywny, nauczać przedmiotu z widoczną pasją - to zachęca uczniów do słuchania, plusy za aktywność na lekcji, indywidualne podejście do każdego ucznia/wymagania dostosowane do umiejętności uczniów.

Pomagać - 182, w tym: pomoc w nauce, w ułożeniu planu dnia i trzymaniu się go; kółka zainteresowań jako pomoc w rozwijaniu pasji, dodatkowe lekcje.

Mniej nauki - 89, w tym: bo po to chodzę do szkoły, żeby mieć mniej nauki w domu; mniej lekcji, nie katować nadmiarem, nie traktować swojego przedmiotu jako najważniejszego ze wszystkich, ograniczyć do minimum te przedmioty, z których się nie zdaje matury, nie jesteśmy maszynami, nie można od nas za dużo wymagać; prostsze lekcje.

Dobre warunki do nauki - 79

Trzymać dyscyplinę, groźby - 56, w tym: motywować karą, stosować system kar i nagród, skrócenie przerw, buduj autorytet, zabierz telefon - „moja mama tak zrobiła i pomogło", wymagać, być stanowczym, usunąć konto, nie nagradzać wyników rzeczami materialnymi, być bardziej wymagającym, bardziej stanowczym, za jedynkę - brak obiadu, często zapowiadane kartkówki, zabranie elektroniki (telefon, komputer, nie płacenie za Internet); bicie dziecka; kary cielesne; krzyczenie; zabroń wychodzić z kolegami.

Mniej zadań klasowych, domowych, kartkówek 47

Doceniać 34, w tym: dostrzeżenie starań ucznia pomimo niepowodzeń; doceniać dobre, a nie ciągle

narzekać na złe

Sprawiedliwe ocenianie - 23

Nie wiem - 6

Mniej lekcji - 5
Co najbardziej motywuje cię do nauki? Podaj 1 motywator.
Własna przyszłość/chęć zdobywania wiedzy: 376 matura, egzamin zawodowy, praca, zawód, studia, zarobki, praca za granicą, utrzymanie rodziny w przyszłości, ambicja, pasja, satysfakcja, zrozumienie lekcji, chcę móc wypowiadać się na różne tematy, mieć wiedzę o różnych zagadnieniach i potrafić ją wykorzystać, uczę się dla siebie, możliwość stawania się lepszym człowiekiem, realizowanie swoich planów związanych z nauką; wiedza o świecie jest ważna w życiu.

Nagrody - 160, w tym: dobre oceny, pieniądze (55), Internet, telefon, sukces, ciepły posiłek ciągu dnia, długie wakacje, sukcesy w konkursach, spotkania z przyjaciółmi, zajęcia własne, muzyka, poprawa ocen, szacunek innych, miłe słowa; pochwały, docenianie; zawsze, gdy dziecko dostanie dobrą ocenę, nagródź go chociaż jednym słowem; gratulacje.

Złe oceny/strach - 39, w tym: przed złą oceną, kompromitacją, o przyszłość, przymus, konkurencja, rywalizacja, wyznaczona data kartkówki, kara, np. brak komputera, strach przed powtarzaniem klasy.

Rodzice - 29

Nic - 24.

Przyjaciele - 13.
Nauczyciel - 10
Alkohol - 3.

Amfetamina - 1
Odpowiedz na pytania :

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez rodzica? Zaznacz na skali 1-10, gdzie 1 oznacza słabo, a 10 - bardzo wysoko.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

ŚREDNIA dla 655 uczniów: 4995 : 655 = 8

Jak często czujesz się zmotywowany do nauki przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

ŚREDNIA dla 655 uczniów: 3952 : 655 = 6

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez rodzica? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

ŚREDNIA dla 655 uczniów: 5683 : 655 = 9

Jak często dostajesz pochwały i jesteś doceniany przez nauczyciela? Zaznacz na skali 1-10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

ŚREDNIA dla 655 uczniów: 3456 : 655 = 6

Zebrane dane empiryczne po raz kolejny wskazują na najważniejszy element w procesie motywowania uczniów do nauki, a mianowicie:

zrozumienie ucznia/dziecka. Uczniowie radzą dorosłym, aby ci ich wspierali, słuchali, dodawali otuchy, dbali o dobre relacje z nimi, poświęcili im więcej czasu, dawali uśmiech, miłość, okazywali dumę i ich dowartościowywali.

Kolejne ważne rady dla nauczycieli i rodziców to:

nie krzyczeć/nie krytykować/nie szantażować/nie straszyć,

nagradzać, głównie dobrymi ocenami, ale i czasem wolnym, przedmiotami materialnymi,

chwalić,

prowadzić ciekawsze lekcje,

pomagać,

mniej zadań klasowych, domowych,

stworzyć dobre warunki do nauki,

trzymać dyscyplinę,

mniej zadań

doceniać,

sprawiedliwie oceniać,

mniej lekcji.

Uczniowie szkół średnich podali następujące motywatory priorytetowe:

Własna przyszłość/chęć zdobywania wiedzy: 376, tj. 57%

Nagrody: 160, tj. 24%

Złe oceny/strach: 39, tj. 6%

Rodzice: 29, tj. 4%

Nic: 24, tj. niecałe 4%

Przyjaciele: 13, tj. 2%

Nauczyciel: 10, tj. 1,5%

Alkohol: 3, tj. 0,5%

Amfetamina: 1, tj. 0,1%

Uczniowie LO czują się zmotywowani do nauki przez rodziców w skali od 1 - 10 na 8 punktów. To bardzo wysoka nota. Natomiast za tę samą kategorię nauczycielom przyznali 6 punktów. Jest to również zadowalający poziom.

Na bardzo wysokim poziomie uplasowali się również rodzice, jeśli chodzi o udzielanie pochwał i docenianie swoich dzieci. Otrzymali od nich w tym obszarze aż 9 punktów. Nauczyciele zaś otrzymali w tej kategorii nieco mniej, bo tylko 6 punktów, co i tak wykracza poza środek tej statystyki.
4.Uogólnienia materiału empirycznego w kontekście założeń metodologicznych
Przedmiotem badań naszej pracy było uzyskanie informacji na temat motywacji uczniów i niniejszy artykuł dokładnie o tym traktuje. W toku badań uzyskałyśmy bowiem mnóstwo informacji na podany temat. Natomiast celem badań było poznanie sposobów motywowania dzieci i młodzieży do nauki i sprawdzenie, na ile, w ocenie badanych, nauczyciele i rodzice wpływają na tę motywację. Cel ten został całkowicie zrealizowany. Z kolei założony w niniejszych badaniach problem główny brzmiał: Jakie są główne motywatory współczesnych uczniów? Analiza materiału empirycznego wskazuje, że najważniejszymi motywatorami do nauki wśród uczniów szkół podstawowych oraz gimnazjum są na pierwszym miejscu nagrody, a dopiero dalej jest własna ambicja i chęć zdobywania wiedzy. Natomiast dla uczniów szkół średnich najważniejsza jest własna przyszłość i chęć zdobywania wiedzy i ten właśnie motywator jest w ogromnej dominacji, natomiast nagrody znajdują się w dalszej, znacznej odległości.

Odnosząc się do problemów szczegółowych należy stwierdzić, że dzieci i młodzież mają dla rodziców i nauczycieli bardzo konkretne rady. Pocieszające jest to, że dzieci i młodzież wskazują, iż czują się znacząco motywowani do nauki przez rodziców i przez nauczycieli. Mimo to, okazuje się, że jest są to działania niewystarczające i respondenci wskazują potrzebę częstszego otrzymywania pochwał i doceniania od dorosłych. Z całą pewności wynika to z klasyfikacji rodzajów motywacji i faktu, ze każdy człowiek motywuje się do pracy na swój indywidualny sposób. Wśród uczniów jest więc wielu takich, których motywują nagrody zewnętrzne i jest to całkowicie naturalne zjawisko. Są również i tacy, którzy mają wysoko rozwinięty system samomotywacji. Każdy jednak oczekuje, że będzie dostrzeżony i doceniony.

Zastosowanie badań w edukacji - wnioski dla nauczycieli, pedagogów, rodziców

Wyniki badań empirycznych i ich uogólnienia dają podstawy do wyciągnięcia praktycznych wniosków na przyszłość dla nauczycieli, pedagogów i rodziców dzieci i młodzieży. Wartość wykorzystania danych z badań tkwi w ich zastosowaniu. W kontekście szybko zmieniających się warunków współczesnego rynku pracy może się to przyczynić do lepszego zaistnienia na nim młodych ludzi, którzy właśnie w szkole nabędą umiejętności przystosowywania się do zmian.

W związku z powyższym mogą to być następujące wnioski dla nauczycieli, pedagogów, rodziców bądź wszystkich tych, którzy na co dzień pracują z dziećmi:

Często zwracać się z do dzieci i młodzieży pytaniem o to, co ich motywuje do nauki.

Dokonać diagnozy motywatorów, głównie w zakresie motywacji wewnętrznej i zewnętrznej u swoich uczniów.

Stosować pogłębione słuchanie swoich uczniów, szczególnie w zakresie ich podejścia do nauki.

Dogłębnie słuchać wszelkich informacji płynących od dzieci i młodzieży, w szczególności tych, które przekazują z wyraźnym poruszeniem emocjonalnym.

Częściej motywować do pracy dzieci i młodzież wykorzystując dostępne i odsłuchane od nich sposoby efektywnej motywacji.

Wyciągnąć wnioski osobiste dotyczące odpowiedzialności za nauczenie uczniów uczenia się.

Doceniać wszelkie działania podejmowane przez dzieci i młodzież, a już szczególnie te, które dotyczą zdobywania wiedzy i nabywania różnych umiejętności.

Życzymy wszystkim powodzenia w motywowaniu młodych do pracy! W końcu,w niedalekiej przyszłości świat będzie w ich władaniu. Do tego, jaki ten świat będą tworzyć jutro, my możemy przyczynić się już dziś.

Lilianna Kupaj

Wiesława Krysa

Literatura:

1. De Bono E., Naucz swoje dziecko myśleć, Świat Książki, Warszawa 1995

2. Kopertyńska M. W., Motywowanie pracowników teoria i praktyka, Placet Warszawa 2009

3. Nowak S.. Metodologia badań socjologicznych, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1970

4. Nowak S., Metodologia badań społecznych, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN 2007

5. Pilch T., Zasady badań pedagogicznych, Warszawa 1995

6. Zaczyński W., Praca badawcza nauczyciela, WSiP, Warszawa 1968

# data[].attributes.attachment_link.title
Baza wiedzy - Coaching Edukacyjny | EduCoaching

# data[].attributes.attachment_link.description
Na podstawie badań autorskich przeprowadzonych w grupie 2487 uczniów na wszystkich poziomach kształcenia w województwach: małopolskim i podkarpackim. Marzec 2016 Spis treści: Pojęcie motywacji Założenia metodologiczne badań własnych nad motywacją Przedmiot i cele badań Problem główny i problemy szczegółowe Hipotezy, zmienne i wskaźniki Metoda, techniki i narzędzia badawcze Teren i organizacja badań Analiza i interpretacja materiału badawczego dotyczącego motywacji.

# data[].attributes.body
Raport CLW

# data[].attributes.headline
Bajki i opowieści jako skuteczna metoda wsparcia     i rozwoju

# data[].attributes.subject
Bajki i opowieści jako skuteczna metoda wsparcia     i rozwoju

# data[].attributes.headline
PBW Opole, Baza Bibliograficzna OMNIBUS, Wybór artykułów fraza: coaching edukacja - 11 (liczba wyników) stan na 14.04.2020 r.

# data[].attributes.subject
PBW Opole, Baza Bibliograficzna OMNIBUS, Wybór artykułów fraza: coaching edukacja - 11 (liczba wyników) stan na 14.04.2020 r.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
rzpwe - pbw opole pedagogiczna biblioteka wojewódzka w opolu

# data[].attributes.attachment_link.description
Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Opolu. PBW Opole

# data[].attributes.headline
Edukacja, Coaching, Psychoterapia, Wychowanie - Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, cop. 2011

# data[].attributes.subject
Edukacja, Coaching, Psychoterapia, Wychowanie - Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, cop. 2011