# data[].attributes.body
Marie-Sophie Germain fæddist þann 1. apríl 1776 í París. Hún ólst upp á heimili sem studdi breytingar á samfélaginu í frjálsræðisátt og þess vegna komst hún ung að aldri í tæri við pólítískar og heimspekilegar umræður. Mikillar karlrembu gætti á uppvaxtarárum Sophie í garð menntakvenna. Menn lýstu því yfir að konur gætu ekki lært stærðfræði en Sophie tókst, þrátt fyrir það, að skapa sér nafn innan fræðigreinarinnar.

# data[].attributes.body
Þó að stærðfræði hafi ekki verið talin á færi kvenna á þessu tíma var gert ráð fyrir að konur af stétt Sophie gætu átt kurteisislegar samræður um hana. Af þeim sökum voru samdar ýmsar kennslubækur fyrir konur sem áttu að auðvelda þeim að ná yfirborðslegum tökum á efninu. Þessar bækur höfðu oft yfir sér rómantískt yfirbragð og í einni þeirra, Heimspeki Sir Isaacs Newton útskýrð fyrir hefðarmeyjum eftir Francesco Algarotti, eru uppgötvanir Newtons útskýrðar sem daðurkenndar samræður. Það gefur augaleið að þessi miðill fyrir stærðfræðiþekkingu hafi ekki heillað Sophie eða vakið áhuga hennar á stærðfræði.

# data[].attributes.body
Áhugi Sophie á stærðfræði kviknaði hins vegar þegar hún fór af tilviljun að glugga í bókina Saga stærðfræðinnar eftir Jean-Etienne Montucla þegar hún var að skoða bækur föðurs síns. Upp frá því fór hún að kynna sér undirstöðuatriði talnafræði og örsmæðareiknings og sökkti sér í verk Newtons. Til að byrja með studdu foreldrar Sophie hana ekki og höfðu talsverðar áhyggjur vegna þess að hún varð heltekin af efninu, en þeir létu fljótlega undan. Sophie neyddist til að læra allt upp á eigin spýtur því innan fjölskyldunnar voru engir stærðfræðingar til að hjálpa henni og kennararnir hennar tóku stærðfræðiáhuga hennar ekki alvarlega.

# data[].attributes.body
Árið 1794 tók École Polytechnique til starfa. Hann hefði verið kjörinn staður fyrir Sophie til að þroska hæfileika sína en það var eitt vandamál: hann var eingöngu ætlaður körlum. Þá fékk hún þá frábæru hugmynd að nota nafn annars nemanda. Hann var hættur í skólanum án vitneskju skólastjórnenda og því voru ennþá útbúin dæmablöð fyrir hann, sem Sophie leysti og skilaði vikulega. Fljótlega fóru hinar glæsilegu úrlausnir hennar að vekja athygli umsjónarmanns námskeiðsins, Joseph-Louis Lagrange, og hann varð lærifaðir hennar. Í kjölfarið lærði hún meira og lagði dæmareikning á hilluna til þess að snúa sér að því að kanna óþekkt svið stærðfræðinnar, þá mestmegnis talnafræði.

# data[].attributes.body
Í gegnum talnafræðina kynntist Sophie síðustu setningu Fermats. Hún segir að segir að enga jákvæða heiltölulausn sé að finna á jöfnunni x n + y n = z n þegar n er stærri en 2. Það var franski stærðfræðingurinn Pierre de Fermat sem setti tilgátuna fram á sautjándu öld og hlaut hún nafn sitt af því að engum hafði tekist að hrekja hana eða sanna í mörg hundruð ár. Fermat sannaði hana sjálfur fyrir tilfellið n = 4. Sophie fór að rannsaka tilgátuna og nálgaðist dæmið á annan hátt en aðrir höfðu. Hennar markmið var ekki að glíma við sérstakt tilfelli. eins og flestir höfðu gert, heldur vildi hún afgreiða mörg tilfelli í einu. Í tilteknu bréfi lýsti Sophie útreikningum sem höfðu með sérstaka gerð frumtalna að gera, og fyrir þau gildi sem samsvöruðu þessum frumtölum setti hún fram glæsilegan rökstuðning fyrir því að jafnan x n + y n = z n hefði líklega enga lausn. Þetta er talið vera stærsta framlag Sophie til stærðfræðinnar.

# data[].attributes.body
https://www.visindavefur.is/svar.php?id=60241
https://www.visindavefur.is/svar.php?id=7702
https://en.wikipedia.org/wiki/Sophie_Germain

# data[].attributes.body
École Polytechnique

# data[].attributes.body
Sophie sneri sér að rannsóknum um eðlisfræði eftir að hafa glímt við síðustu setningu Fermats. Þar skaraði hún fram úr þrátt fyrir að mæta fordómum. Greinin Um sveiflur í fjaðrandi plötum var hennar merkasta framlag til eðlisfræðinnar og lagði grunninn að nútíma fjaðurfræði. Sophie hlaut heiðursmerki frá Institut de France fyrir vinnu sína. Hún lést svo aðeins 55 ára að aldri árið 1831 úr brjóstakrabbameini.