# data[].attributes.headline
Η ποίηση έχε

# data[].attributes.body
Η ποίηση έχει τις ρίζες τις στην ανθρώπινη ανάσα.

Είναι παράξενο πως γράφει κανείς ποιήματα.

«ο ποιητής ένα κενό»
Γιώργος Σεφέρης

# data[].attributes.body
«Η ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας».

Έτσι ο ποιητής. Σκληρός. Και  να ζητάει τ’ αδύνατα.

Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.headline
« Παράξενο ν

# data[].attributes.body
« Παράξενο να είσαι ποιητής

άνθρωπος σαν τους άλλους

Να τους μοιάζεις πάρα πολύ

κι  όμως πολύ διαφορετικός»

Ζωή Καρέλλη

# data[].attributes.headline
Ο ποιητής, έ

# data[].attributes.body
Ο ποιητής, ένας δήθεν αδιάφορος

που κρύβει τα χέρια του στις τσέπες.

Γιώργος Μαρκόπουλος

# data[].attributes.headline
Τρία κρυφά π

# data[].attributes.body
Τρία κρυφά ποιήματα

Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας.

Σπέρνονται γεννιούνται σαν τα βρέφη

ριζώνουν θρέφουνται με το αίμα.

Όπως τα πεύκα

κρατούνε τη μορφή του αγέρα

ενώ ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί

το ίδιο τα λόγια

φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου

κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί.

Γιώργος Σεφέρης

# data[].attributes.headline
Η ποίηση δεν

# data[].attributes.body
Η ποίηση δεν ανήκει σ’ αυτούς που τη γράφουν

αλλά σ’ αυτούς που την έχουν ανάγκη.

Πάμπλο Νερούντα

# data[].attributes.headline
Διερώτηση γι

# data[].attributes.body
Διερώτηση για να μην κάθομαι άνεργος

Ποτέ στ’ αλήθεια δεν το ‘μαθα

τι είναι τα ποιήματα

Είναι πληγώματα

είν’ ομοιώματα

φενάκη

φρεναπάτη;

Φρενιάρισμα ίσως;

ταραχώδη κύματα;

τι είναι τα ποιήματα;

Είν’ εκδορές απλά γδαρσίματα;

είναι σκαψίματα;

Είναι ιώδιο; είναι φάρμακα;

είναι γάζες επίδεσμοι

παρηγοριά ή διαλείμματα;

Πολλοί τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα.

Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.

Νίκος Καρούζος

# data[].attributes.body
«Η ποίηση είναι

εκείνος ο εαυτός μας

που δεν κοιμάται ποτέ»

Γιώργος Σαραντάρης

# data[].attributes.headline
«Ένα σωστό ποίημ

# data[].attributes.body
«Ένα σωστό ποίημα όμως ποτέ δεν καθυστερεί

σε μια γωνιά του ρεμβασμού.

Είναι πάντα στην ώρα του,

λέει παρών στο πρώτο

κάλεσμα της εποχής του»

Γιάννης Ρίτσος

# data[].attributes.body
Η ποίηση

Η ποίηση είναι σκληρή

Δεν την κερδίζεις με ψέματα…..

Η ποίηση σου αφαιρεί την πραγματικότητα

……………………………………….

Η ποίηση είναι η πιο σκληρή μοναξιά.

Το ποίημα

Το ποίημα είναι το ποτάμι

δε σταματά

συνεχίζεται μέσα σου.

Γ. Ξ. Στογιαννίδης

# data[].attributes.headline
Η ποίηση είν

# data[].attributes.body
Η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

Κ. Καρυωτάκης

# data[].attributes.headline
Η ποίησης εί

# data[].attributes.body
Η ποίησης είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου.
Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε.

Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τα άνθη μιλούν.
Από τα πέταλά της αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες.
Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.
Ανδρέας Εμπειρίκος

# data[].attributes.headline
«Τι είναι επομένως η ποίηση»

# data[].attributes.subject
«Τι είναι επομένως η ποίηση»

# data[].attributes.body
Μη με ρωτάτε τι είναι η ποίηση.
Πέστε μου μόνο τι θα ‘ταν η ζωή
δίχως αυτή.

Αυτή η ακοίμητη νοσταλγία
αυτή η οδυνηρή περιπλάνηση για την αναζήτηση της χαμένης
πατρίδας μπορεί να είναι η ποίηση.)

Θανάσης Κωσταβάρας

# data[].attributes.headline
Η ποίηση δεν

# data[].attributes.body
Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε αλλά ο  καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας.

Μ. Αναγνωστάκης

# data[].attributes.headline
Αν δε μου ‘δ

# data[].attributes.body
Αν δε μου ‘δινες την ποίηση, Κύριε

δε θα ‘χα τίποτα για να ζήσω!
Νικηφόρος Βρεττάκος

# data[].attributes.body
ArsPoetika

Το ποίημα δεν είναι σαν τα φύλλα

που ο άνεμος σέρνει στους δρόμους.

Δεν είναι η ακίνητη θάλασσα,

το αραγμένο καράβι.

Δεν είναι ο γαλάζιος ουρανός

και η καθαρή ατμόσφαιρα.

Το ποίημα είναι ένα καρφί

στην καρδιά του κόσμου.

Ένα φωτεινό μαχαίρι

μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.

Το ποίημα είναι σπαραγμός.

Κομμάτι γυαλιστερό μέταλλο,

πάγος σκοτεινή πληγή,

το ποίημα είναι σκληρό,

- πολυεδρικό διαμάντι.

Συμπαγές – λαξευμένο μάρμαρο.

Ορμητικό – Ασιατικός ποταμός.

Το ποίημα δεν είναι φωνή,

πέρασμα πουλιού.

Είναι πυροβολισμός

στον ορίζοντα και την ιστορία.

Το ποίημα δεν είναι άνθος που μαραίνεται.

Είναι βαλσαμωμένος πόνος.

Αναστάσης Βιστωνίτης

# data[].attributes.headline
Το ποίημα έρ

# data[].attributes.body
Το ποίημα έρχεται από μακριά

δεν ξέρεις αν χορεύει ή περπατάει.
.................................................

Ο τελευταίος στίχος δε μένει τελευταίος.

Κάποτε γίνεται ο πρώτος στίχος ενός ποιήματος

που γράφει ένας αναγνώστης.

Μιχάλης Γκανάς

# data[].attributes.headline
Πού πάνε οι 

# data[].attributes.body
Πού πάνε οι ποιητές τις νύχτες;

Μην εμπιστεύεσαι τους ποιητές.
Γερνούνε με τα χρόνια.
Χωρίς τα χρόνια, γερνούνε πιο πολύ.
Πεθαίνουν νωρίς
πεθαίνουν νέοι,
ή ζούνε ατέλειωτα χρόνια σιωπής.
Φοβούνται τη σιωπή οι ποιητές.
Μα όταν γράφουν, μυούνται στη σιωπή.
Με τη σιωπή τους αλλάζουνε τον κόσμο.
Τα πιο όμορφα ποιήματα γράφτηκαν στη σιωπή

Χλόη Κουτσουμπέλη,

# data[].attributes.headline
« Ένα καλό π

# data[].attributes.body
« Ένα καλό ποίημα είναι μια πράξη αντίστασης»,

Μαχμούντ Νταρβίς

# data[].attributes.headline
Δεν είμαστε 

# data[].attributes.body
Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει…

Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμε
Σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα
Παρατάμε τη χαρά στους ανίδεους.
Τις γυναίκες στα  φιλιά  του ανέμου.
Και στη σκόνη του καιρού.

Σημαίνει πως φοβούμαστε
Και η ζωή μας έγινε ξένη
Ο θάνατος βραχνάς.
Γιώργος Σαραντάρης

# data[].attributes.headline
Η ποίηση δε 

# data[].attributes.body
Η ποίηση δε μας αλλάζει

Η ποίηση δε μας αλλάζει τη ζωή

το ίδιο σφίξιμο, ο κόμπος της βροχής

η καταχνιά της πόλης σα βραδιάζει.

Δε σταματά τη σήψη που προχώρησε

δε θεραπεύει τα παλιά μας λάθη

Η ποίηση καθυστερεί τη μεταμόρφωση

κάνει πιο δύσκολή την καθημερινή μας πράξη.

Νίκος  Αλέξης  Ασλάνογλου

# data[].attributes.headline
Αυτός ο μικρός θεός που μιλά 

# data[].attributes.subject
Αυτός ο μικρός θεός που μιλά 

# data[].attributes.body
Ο ποιητής
Αυτός ο αθώος
Αυτός ο μάγος
Ο θαυματοποιός
Ο μυστηριώδης δαμαστής των λέξεων
Που λατρεύει την ομορφιά
Αυτός ο μικρός θεός που μιλά
Και με το λόγο του γίνεται φως
Τάκης Βαρβιτσιώτης,

# data[].attributes.headline
Μονάχα με τη

# data[].attributes.body
Μονάχα με την ποίηση
Μονάχα με την ποίηση
Δε θα χαθούν ποτέ
Τα μεγάλα ιστιοφόρα της αυγής
Ούτε τα φώτα ούτε η χαρά
Ούτε τα δέντρα ούτε η νύχτα

Μονάχα με την ποίηση
Θα 'μαστε ακόμα ικανοί
Να βλέπουμε και ν' αγαπούμε
Να ονομάζουμε τα πράγματα
Με τις πιο καθημερινές λέξεις
Να λέμε το ψωμί ψωμί τη σκάφη σκάφη
Και μ' ένα βλέμμα να οδηγούμαστε
Σε μιαν αλήθεια οριστική

Μονάχα με την ποίηση
Θα μεγαλώσουνε τα στάχυα
Και τα στήθη των κοριτσιών
Το ποτάμι θ' απομείνει ποτάμι
Η θάλασσα θάλασσα
Κι ο ουρανός ουρανός

Μονάχα με την ποίηση
Θ' ανακαλύψουμε ξανά τ' αστέρια
Μέσα στις καπνοδόχες
Κι όλη τη θλίψη που ενδημεί
Στο βάθος των ματιών
Και θα μπορέσουμε να ξαναβρούμε
Το γενέθλιο χωριό μας
Παραχωμένο μες στα χιόνια

Μονάχα με την ποίηση
Θ' ανακαλύψουμε ξανά τον έρωτα
Και πατώντας από κλωνί σε κλωνί
Κι από ελπίδα σ' ελπίδα
Θα εγκαθιδρύσουμε
Την αγνή βασιλεία των φτερών
Τάκης Βαρβιτσιώτης,

# data[].attributes.body
«Η ποίηση είναι

εκείνος ο εαυτός μας

που δεν κοιμάται ποτέ»

Γιώργος Σαραντάρης

# data[].attributes.body
«Η ποίηση είναι ένα αίνιγμα από συνηθισμένα λόγια»

«… ένα παιχνίδι

που τα χάνεις όλα

για να κερδίσεις ίσως

ένα άπιαστο αστέρι».

Τάσος Λειβαδίτης

# data[].attributes.headline
«κατά βάθος 

# data[].attributes.body
«κατά βάθος η ποίηση

είναι μια ανθρώπινη καρδιά

φορτωμένη όλο τον κόσμο».

Νικηφόρος Βρεττάκος

# data[].attributes.headline
Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου ποιητού εν Κομμαγηνή· 595 μ. Χ.  

# data[].attributes.subject
Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου ποιητού εν Κομμαγηνή· 595 μ. Χ.  

# data[].attributes.body
Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως,

που κάπως ξέρεις από φάρμακα·

νάρκης του άλγους δοκιμές, εν φαντασία και Λόγω.

Είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.-

Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,

που κάμουνε- για λίγο- για να μη νοιώθεται η πληγή

Κ. Π. Καβάφης