# data[].attributes.headline
Rodzice są najskuteczniejszym źródłem nauczania wartości

# data[].attributes.subject
Rodzice są najskuteczniejszym źródłem nauczania wartości

# data[].attributes.body
Kiedy brakuje dobrego rodzicielskiego nauczania, powstaje próżnia moralna, która wsysa co jest naokoło. Dziecko wchłania wartości z mediów, od rówieśników, z otoczenia. Niestety, wiele z nich są to antywartości. Media, nadając rozgłos np. aktom chuligaństwa,  czynią z ich sprawców bohaterów dnia. Dla spragnionego uznania, niedojrzałego człowieka może to być zachętą, by tak właśnie zdobyć uwagę.
Nauczmy je zatem, by podchodziły krytycznie do tego co proponuje masowa kultura. Jeśli np. oglądają program telewizyjny, obejrzyjmy go razem i wytłumaczmy dziecku np. różnicę pomiędzy prawdziwą odwagą, polegającą na obronie słusznych racji, przeciwstawianiu się presji i obronie słabszych, a odwagą fałszywą, która jest tylko brawurą i popisem.

Kręgosłup moralny ochroni dziecko przed demoralizacją i presją rówieśników. Dzięki dobrze zbudowanemu systemowi wartości, będzie podejmować słuszne z moralnego punktu widzenia decyzje w różnych obszarach życia (np. wybór przyjaciół, form rozrywki, poglądów). Dziecko wychowane bez systemu wartości jest zagrożeniem dla siebie i innych.

Dzieci mają skłonność do takich zachowań, które ściągają na nie najwięcej uwagi. Niestety większość rodziców znacznie więcej czasu poświęca złemu zachowaniu, niż dobremu, nieświadomie utrwalając złe zachowanie. Zamiast więc przyłapywać dziecko na tym co robi złego, powinniśmy nastawić się na to, by przyłapać je na robieniu dobrych rzeczy i wyrazić nasze uznanie.

# data[].attributes.body
Gdy chcesz dziecku wyjaśnić, dlaczego powinno zachować się tak, a nie inaczej, używaj jasnych wskazówek, co jest dobre, a co złe, np. : „Bo porządni ludzie tak robią”. To hasło jest dla dziecka informacją: porządny człowiek tak robi, a tak nie robi, np. . „Nie wolno dla zabawy męczyć zwierząt. Porządny człowiek tak nie postępuje”. Kropka.

Opracowała: Agnieszka Spadło, psycholog

Na podstawie książki: „How to Teach Your Children Values” , Richard Eyre, Linda Eyre

# data[].attributes.body
Innym sposobem wdrażania wartości jest zachęcanie dzieci do refleksji:  „co pomaga, co rani”,  polegającej na poszukiwaniu przez dziecko przeciwieństw danej wartości oraz na rozmowie o konsekwencjach antywartości, takich jak np. egoizm czy agresja.

Pytaj:  „Czy chciałabyś, żeby ktoś tak cię potraktował?”, „Co by było, gdyby wszyscy tak postępowali?” – w ten sposób zwrócisz dziecku uwagę na to, jak ważne jest współodczuwanie.

Staraj się opowiadać innym członkom rodziny, tak by dziecko mimowolnie słyszało, jak mówisz że np. pomogło komuś pozbierać rzeczy (powiedz: „to się nazywa życzliwość”), pożyczyło coś, o czym ktoś inny zapomniał ( to się nazywa koleżeństwo), zareagowało z troską, gdy ktoś płakał ( to się nazywa empatia), itp.

Bądź przykładem: Obiecałeś dziś oddać sprzęt audio kolegi, ale jest już późno i ci się nie chce. Jeśli dziś pokażesz dziecku, że akceptujesz niesłowność, tego nauczysz dziecko. Trzeba zatem jechać do kolegi i oddać mu sprzęt. Zysk z takiego zachowania jest ogromny. Powiedz dziecku o tym wprost: „Teraz możemy spać spokojnie. Zachowaliśmy się, jak należało, odpowiedzialnie”.

# data[].attributes.body
Można to robić poprzez własny przykład. Można też zastosować METODĘ NAUCZANIA 12 WARTOŚCI – tyle ile mamy miesięcy, co oznacza, że w każdym miesiącu skupiamy się na nauczaniu jednej wartości. Można to robić poprzez czytania bajek lub opowieści, gry, rozmowy, odgrywanie scenek i omawiania z dzieckiem konkretnych cech i zachowań.

Naszym celem jest nauczanie przez cały miesiąc jednej wartości ( podczas jazdy samochodem, przed spaniem, czy na spacerze). A kiedy zakończymy cykl 12 miesięcy – zaczynamy powtórkę na wyższym poziomie.

Do utrwalania moralnych postaw służą różne formy wyrażania uznania, które mogą być połączone z nagrodą w formie dyplomu, plakietki, zapisu na tablicy korkowej itp. Dobrym sposobem korygowania zachowań dziecka jest METODA DRUGIEJ SZANSY. Kiedy dziecko na przykład niegrzecznie się odezwie prosimy, by zaczęło swoją wypowiedź od początku. To odnosi się także do dorosłych, że jeśli zdarzy się nam niewłaściwe zachowanie, powinniśmy je natychmiast przy dziecku poprawić przy pomocy metody „zacznijmy to jeszcze raz”.
Ucząc szacunku, wyjaśnij, że oznacza on prawdziwą troskę o innych ludzi. Dzieci, które rozumieją i stosują tę wartość stają się lepszymi przyjaciółmi, lepszymi członkami społeczeństwa, lepszymi przywódcami.
Można  sporządzić kartę, na której dzieci same określą komu powinny okazywać szacunek – obejmuje to m.in. rodziców, nauczycieli, przyrodę, środowisko i w jaki sposób mogą to zrobić.

# data[].attributes.body
Oprócz bazowej opieki (zapewnienia pożywienia, ubrania itp. ), nauczanie wartości jest jednym z ważniejszych zadań rodziców wobec dzieci, ponieważ to właśnie wartości nadają życiu sens i dzięki nim dzieci mogą jak z kompasem poruszać się w sferze swych celów i relacji z innymi ludźmi. Ucząc wartości pomagamy dziecku ukształtować mocny charakter, który pozwoli mu oprzeć się złym wpływom ze strony rówieśników. Poza tym ludziom dobrym chce się pomagać.

# data[].attributes.body
Rodzicu, to co możesz przekazać dziecku, to fundamentalne wartości tj.: uczciwość, sprawiedliwość, pracowitość, szacunek wobec ludzi i zwierząt, gotowość do pomocy, odpowiedzialność, współczucie, odwaga, prawdomówność. To Ty jesteś przewodnikiem i musisz wiedzieć, dokąd prowadzisz swoje dziecko.  Wychowując dziecko w poszanowaniu dla systemu wartości, dajesz mu solidny kapitał na przyszłość, a jednocześnie dajesz prezent światu. Różne osoby i instytucje mogą być uzupełnieniem w procesie nauczania dziecka wartości, ale nigdy nie zastąpią domu. Wiedz też, że wielu pracodawców zaczyna stawiać nie tyle na kompetencje, które dziś łatwo nabyć, tj. wykształcenie, ale na cechy osobowościowe i wartości, takie jak: życzliwość, pracowitość, czy uczciwość.

# data[].attributes.body
Wartości  to wzorce naszych myśli i zachowań, które określają kim jesteśmy, jak żyjemy i jak traktujemy innych ludzi. Wartości wynosi się z domu, gdzie są one przekazywane dzieciom poprzez przykład rodziców i świadome przewodnictwo.