# data[].attributes.body
Het perspectief van het verhaal is de alwetende verteller. Hierdoor is de verteller betrouwbaar. Een alwetende perspectief ziet het hele verhaal over. De verteller weet alles van iedereen en staat boven het verhaal waardoor er geen mening achter de verteller zit waardoor de verteller betrouwbaar is. Er is sprake van perspectiefwisseling aangezien er af en toe in het ik-perspespectief gesproken wordt. Dit is wanneer er stukjes en brieven uit dagboeken in het boek voorkomen. Dit zijn bijvoorbeeld dagboek stukken van Rika.

# data[].attributes.body
Ik vindt het een somber boek omdat er erg veel verdrietige dingen gebeuren in het verhaal. Bijvoorbeeld dat Rika veel verkeerde keuzes maakt (vaak vooral in de ogen van de omgeving) waardoor veel mensen haar verlaten en uiteindelijk alleen overblijft en dit vind ik heel zielig. Dit is 1 voorbeeld van een sombere gebeurtenis in het boek, maar het verhaal is in het algemeen erg somber. Ook somber is wanneer Waldy van zijn ouders wordt gescheiden wanneer zij naar de concentratiekampen moeten of wanneer Waldemar na lang strijden voor zijn leven in het kamp om het leven komt op het laatste moment bij de bevrijding.

# data[].attributes.body
Een deel van dit verhaal is voor mij deel herkenbaar. Rika en Willem scheiden en verbreken dus hun huwelijk waardoor de kinderen ook last krijgen van de scheiding van hun ouders, ze krijgen bijvoorbeeld een afkeer voor 1 van de ouders. Mijn ouders zijn ook op jonge leeftijd gescheiden en hierdoor herkende ik mij in de kinderen van Rika en Willem. Ik weet namelijk hoe lastig een scheiding is ook al is dit op een jonge leeftijd, het is namelijk wel even wennen. Door deze gebeurtenis in het verhaal kan ik me goed inleven in het boek.

# data[].attributes.body
Ik vindt dit verhaal af en toe droevig. In het boek komt bijvoorbeeld voor dat Waldy wordt gediscrimineerd.

Citaat:

‘’Ook hoorde hij voor het eerst opmerkingen over zijn huidskleur: 'nikker', 'vieze bruine', 'lelijke pindachinees'. Waldy snapte er niets van: hij was toch geen Chinees? En vies waren ze al helemaal niet - hij kende juist geen man die zo school was op zichzelf als zijn vader’’. (Blz 118)

Dit is droevig dat de maatschappij Waldy zo typeert. Deze discriminatie is ook herkenbaar. Vandaag de dag is er nog steeds discriminatie. Mensen kunnen zich hierdoor minderwaardig voelen dan andere mensen terwijl dit helemaal niet zo is.

# data[].attributes.body
Ik vind deze foto bij mijn gelezen boek passen omdat dit een foto is van Waldy Nods. Waldy heeft zijn levensverhaal verteld waar een boek op gebaseerd is. Waldy Nods is de zoon van Rika. Waldy heeft het verhaal in het boek in levende lijve mee gemaakt, het boek ‘Sonny Boy’ is het boek over zijn levensverhaal. Als hij zijn verhaal niet had verteld aan de auteur had niemand het boek ‘Sonny Boy’ kunnen lezen. Waldy krijgt in zijn jeugd de liefkozende bijnaam Sonny Boy, vandaar dat het boek ‘Sonny Boy’ heet. Inmiddels is Waldy overleden. Annejet van Zijl heeft de literaire biografie van Waldy gemaakt.

# data[].attributes.body
Er is een motto in het verhaal namelijk:

When there are grey skies

I don't mind the grey skies

You make them blue, Sonny boy

Friends may forsake me

Let them all forsake me

You pull me through, Sonny boy

You're a sent from heaven

And I know your worth

You've made a heaven

For me right here on earth

And then the angels grew lonely

Took you 'cause they're lonely

Now I'm lonely too, Sonny boy

Dit is een liedje uit de film ‘The Singing Fool’ genaamd ‘Sonny Boy’. Dit liedje is gezongen in 1928 door Al Jolson. Door middel van dit liedje hadden Waldemar en Rika het idee om hun zoon Waldy de bijnaam Sonny Boy te geven. Deze motto staat voorin het boek.

Er is een leidmotief in het verhaal. Het leidmotief zijn brieven. Rika schrijft brieven naar haar kinderen die ze lang niet heeft gezien omdat ze wonen bij Willem waar ze van gescheiden is. Rika is erg arm maar brieven wilt ze altijd versturen. Ze probeert zo het contact onderhouden met haar kinderen van haar ex man.

Een verhaalmotief is het zwemmen.

Citaat waar zwemmen voorkomt:

“Het grijsbruine, warme water van de rivier klotste loom tegen de steigers en Waldemar zwom, hij zwom naar huis”. (blz. 220)

De nieuwe vriend van Rika, Waldemar, zwemt erg goed en heeft ook altijd in Suriname goed kunnen zwemmen. Wanneer Rika, Waldemar en hun zoontje Waldy in Scheveningen wonen gaat Waldemar vaak in Scheveningen wonen. Waldy vindt zwemmen ook erg leuk en Waldemar leert hem ook. In het verhaal komt het vaak voor dat Waldemar zwemt, ook wanneer er bijvoorbeeld een aanval is gebeurd. Waldemar heeft een grote liefde voor zwemmen.

Citaat waar de liefde voor zwemmen voorkomt:

Slag na slag, meter na meter, tot hij in zijn in zijn ritme kwam en als vanzelf door het water kliefde. Alles spoelde van hem af en uiteindelijk was het enige wat nog overbleef hijzelf, zoon van Suriname, groot geworden met de rivier. Zij droeg hem, het water was zijn vriend.” (blz. 11)

# data[].attributes.body
Willem en Rika worden verliefd op elkaar en trouwen. Dit is in strijd tegen hun families want Rika is rooms-katholiek en Willem is protestant en dit past niet bij elkaar.

Ze gaan samenwonen in Den Bosch samen met hun 4 kinderen maar later moet Willem voor zijn werk verhuizen naar Goeree. In 1926 is Rika er klaar mee om in dit saaie dorp te leven en verlaat Willem met haar kinderen.

Ze neemt Waldemar in huis en ze krijgen een kind. Haar kinderen vinden dit niet leuk en 2 gaan naar hun vader. Rika is helemaal afgesloten door haar omgeving door deze relatie met deze Surinaamse man. Haar andere kinderen moeten ook naar hun vader.

Rika verhuist met haar nieuwe gezin naar Scheveningen. In de oorlog zit Rika in de LO. Haar gezin wordt verraden met haar Joodse gasten. Rika en Waldemar belanden in verschillende kampen maar blijven gescheiden