# data[].attributes.headline
                                               ÇOCUK KİMDİR?

# data[].attributes.subject
                                               ÇOCUK KİMDİR?

# data[].attributes.body
Çocuk; anne-babasına, çevresine bağımlı ve bakıma muhtaç olan, korunup kollanması gereken kişidir.
Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 1. maddesine göre; "18 yaşından küçük olan herkes çocuktur."  5. maddesine göre de, "Bütün çocukların yaşama, hayatta kalma ve gelişim hakkı vardır."

# data[].attributes.headline
                                           ÇOCUK HAKLARI

# data[].attributes.subject
                                           ÇOCUK HAKLARI

# data[].attributes.body
Dünya üzerinde yaşamakta olan tüm çocukların doğuştan sahip olduğu, kanuni ve ahlaki birçok hakları vardır. Bunlara kısacası "Çocuk Hakları" denir. Bu hakların başta gelenleri şunlardır:

Fiziksel, duygusal ve cinsel istismara karşı korunma hakkı

Kişisel dokunulmazlık hakkı

Kişisel özgürlük hakkı

Özerklik hakkı

Yaşama hakkı

Katılım hakkı

Barınma hakkı

Eğitim hakkı

Sağlık hakkı

Gelişim hakkı

İhmalden korunma hakkı

Düşünce özgürlüğü hakkı

Din ve vicdan özgürlüğü hakkı

Çocuk Hakları kavramı, bazı kültürlerde çok fazla önemsenmese de aslında genel olarak İnsan Hakları kavramına dahil olan çok önemli ve evrensel bir kavramdır.     Yukarıdaki maddelere göre; ayrım gözetmeksizin her çocuğun kendisine zarar verecek şeylerden, her türlü şiddet, istismar gibi durumlardan korunma hakkı vardır. Kimse onlara izinsiz bir şekilde dokunamaz.(dokunulmazlık hakkı) Her çocuk farklı kişiliklere sahiptir ve bu noktada istediklerini yapabilen, özgür bir bireydir.(özgürlük hakkı) Kimsenin müdahalesi olmadan kendiyle ilgili kararları alma hakkına sahiptir.(özerklik hakkı) Kendi güvenliği doğrultusunda yaşama ve hayatta kalma hakkına sahiptir. Kendini alakadar eden konularda söz söyleme hakkı vardır.(katılım hakkı) İhtiyaçlarını karşılayabilecek, rahat ve güvenli bir ortamda barınma hakkı vardır. Kendini geliştirebilmek ve yeni şeyler öğrenmek amacıyla her çocuğun eğitim hakkı vardır. Hastalandığında, sağlığını korumak ve gerekli sağlık kuruluşlarından yaralanma hakkı vardır. Kendini gerçekleştirmesini, ilgi ve yeteneklerini keşfetmesini, eğitim, oyun gibi haklardan yararlanmasını, her alanda gelişmesini sağlayan gelişim hakkı vardır. Bir konu hakkında baskı altında kalmadan özgürce düşüncesini dile getirme hakkı ve din ve vicdan özgürlüğü hakkı vardır.
Tüm bunların dışında çocukların ailelerinin kim olduğunu bilme hakkı, vatandaşlık hakkı, faaliyetlere katılma hakkı gibi hakları da vardır. Ancak normal insan haklarından ayrı olarak, çocukların siyasi yaşamda oy kullanma hakları -genel olarak- bulunmamaktadır.
Her yıl 20 Kasım günü, "Çocuk Hakları Günü" olarak kutlanmaktadır.

# data[].attributes.headline
             ÇOCUK HAKLARINA DAİR SÖZLEŞME VE BİLDİRGELER

# data[].attributes.subject
             ÇOCUK HAKLARINA DAİR SÖZLEŞME VE BİLDİRGELER

# data[].attributes.body
Bugüne kadar çocuk haklarına dair bazı bildirge ve sözleşmeler hazırlanmıştır. İlk olarak Milletler Cemiyeti tarafından 1924 yılında "Cenevre Çocuk Hakları Bildirgesi" çıkarılmıştır. Bu bildirge, uluslararası düzeyde çocukların korunmasını amaçlayan ilk bildirge sayılmaktadır. 5 maddelik kısa bir bildirgedir. 1948 yılında "İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi" kabul edilmiştir ve bu bildirge, çocukların bakıma muhtaç olduklarını dile getirmiştir. Sonra, 1959 yılında "Çocuk Hakları Bildirgesi" çıkarılmıştır. Bu bildirgede çocuklar arasında ayrım yapılmaması, bir kimlik ve vatandaşlık kazandırılması, sosyal güvenlik haklarından yararlandırılması, engelli olanlara gereken tedavinin sağlanması gibi 10 ilke vardır. Ardından UNESCO Türkiye Millî Komisyonu 7. Genel Kurulunca 1963 yılında 6 maddelik olan "Türk Çocuk Hakları Bildirisi" çıkarılmıştır. Bu bildiride çocuk hakkında, ailenin ve devletin sorumluluklarına değinilmiştir. En son da Türkiye dahil 196 ülkenin onayıyla, 20 Kasım 1989 yılında Birleşmiş Milletler tarafından "Çocuk Hakları Sözleşmesi" imzalanmıştır. Türkiye bunu, 1990 yılında onaylamıştır. Bu sözleşme şu ana kadar hazırlanmış en çok onay alan, en eksiksiz, hukuksal bir belgedir. 54 maddeden oluşmaktadır. Dünya üzerindeki tüm çocuklara çeşitli haklar tanıyarak bu haklarının korunmasını amaçlamakta ve onlara değer vermektedir. Çocukların bir obje gibi görülmesine, aşağılanmasına karşıdır. Çocukların zarar görecekleri her türlü şeyden korunmasını amaçlamakta ve bu hususta devletin, toplumun ve ailelerin de yapması gerekenler olduğunu savunmaktadır.
Çocuk Hakları Sözleşmesi'ndeki haklar:

Yaşama hakkı: Çocuğun beslenme, barınma, sağlık gibi temel gereksinimleri- nin karşılanmasına yönelik olan haklardır.

Gelişme hakkı: Çocuğun her alandaki gelişimini kapsayan haklardır. Eğitim, oyun, dinlenme, düşünce özgürlüğü hakkı gibi...

Korunma hakkı: Çocuğun ihmal, istismar, sömürü, savaş, çocuk işçiliği vb. kendisi için zarar teşkil eden her türlü şeyden korunmasını sağlayan haklardır.

Katılım hakkı: Çocuğun başta kendisiyle ilgili konular olmak üzere, birçok konuda fikirlerini ifade edebilme hakkıdır.

Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 4 temel ilkesi:

Çocuğun yüksek yararı: Yapılan her faaliyetin amacının çocukların yararına ve güvenliğine uygun olmasıdır.

Ayrım gözetmeme: Çocukların dini, dili, ırkı, fikirleri, ailesi... ne olursa olsun ayrım yapmadan eşit görülmeleridir.

Yaşama ve gelişme hakkı: Çocukların yaşamının ve gelişimlerinin sürdürüle-rek, güvence altına alınmasıdır.

Çocuğun fikirlerine saygı (katılım hakkı): Çocuğu ilgilendiren hususlarda, onun da söz sahibi olması ve fikirlerini sunmasının sağlanmasıdır.

Çocuk Hakları Sözleşmesi'ne taraf olan ülkelerin sözleşmenin şartlarına uyup uymadıklarını gözetlemek ve denetlemek amacıyla "Çocuk Hakları Komitesi" kurulmuştur ve taraf devletler belli aralıklarla bu komiteye rapor göndermektedir. Bunun dışında ek olarak, Uluslararası Af Örgütü ve UNİCEF gibi bazı kuruluşlar da çocuk haklarının korunması için çalışmaktadır.

Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin maddeleri hazırlamış olduğum Google Sites'de mevcuttur:

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
2- Çocuk Hakları, bütün çocuklar içindir. Doğum yerleri, konuştukları dil ne olursa olsun fark etmez. Büyüklerinin inançları ya da görüşleri nedeniyle hiçbir çocuğa ayrım yapılmaz.

3- Çocuklarla ilgili bütün yasa ve uygulamaları oluşturanlar, önce çocukların yararını düşünmek zorundadır. Devlet, çocukların koruma ve bakımını üstlenenlerin sorumluluklarını yerine getirmeleri için önlemleri alır ve onların sorumluluklarını yerine getirip getirmediklerine bakar.

4- ÇHS'de yazılı olan hakların uygulanması için gereken her türlü çabanın gösterilmesi gerekir. Devlet çocukların bu haklardan yararlanmasını sağlar.

5- Devlet, hakların uygulanması konusunda çaba gösterirken başta anne baba olmak üzere çocuktan sorumlu olan kişilerin haklarına karşı saygılı olur.

6- Yaşamak, her çocuğun temel hakkıdır ve herkesin ilk görevi çocukların yaşamını korumaktır.

7- Her çocuğun bir isme ve vatandaşlığa sahip olma hakkı vardır. Devlet, çocuk doğduğunda bu ismi kaydeder ve çocuğa bir kimlik verir.

8- Çocuklara verilen isim, vatandaşlık hakkı ve aile bağları korunmalıdır. Tüm bunlar zorla değiştirilemez ve alınamaz, değiştirilmek istenir ya da çocuğun elinden bu haklar alınırsa devlet bu duruma karşı çıkmalıdır.

9- Her çocuğun ailesiyle birlikte yaşama hakkı vardır. Anne baba çocuğa bakamıyorsa, çocuk bu durumdan zarar görmesin diye ona başka bir bakım sağlanmalıdır. Bu durumda da her çocuğun, anne ve babasıyla düzenli olarak görüşebilme hakkı vardır.

10- Anne babası ayrı ülkelerde yaşayan çocukların aileleriyle birlikte olabilmeleri için devletler kolaylık gösterir.

11- Anne ve babalarının izni olmadan hiçbir çocuk başka bir ülkeye götürülemez. Çocukları bu şekilde başka yerlere götüren kişilere karşı mücadele edilmesi gerekir.

12- Her çocuk, görüşlerini serbestçe ifade etme, kendisini ilgilendiren her konuda görüşlerinin dikkate alınmasını isteme hakkına sahiptir. Herkesin çocukları dinleme, onların fikirlerini öğrenme ve onlara saygı gösterme sorumluluğu vardır.

13- Her çocuğun duygu ve düşüncelerini istediği şekilde açıklama hakkı vardır. Çocukların da başka kişilerin zarar görmemesi için gerekeni yapmaları gerekir.

14- Her çocuğun, kendi düşüncesini geliştirme ve istediği dini seçme hakkı vardır. Bu konularda çocukları büyüten yetişkinlerin de onlara yol gösterme hakkı ve sorumluluğu vardır.

15- Çocukların arkadaşlarıyla barış içinde toplanabilme, dernek kurabilme ya da derneklere üye olma hakkı vardır.

16- Hiç kimse çocukların onurunu kıramaz, onları küçük düşüremez, özel hayatına karışamaz. Çocukların bu hakkı yasalarla korunur.

17- Devlet, kitle iletişim araçlarının, çocuğun gelişimi açısından önemini kabul eder. Çocuğun bunlarla çeşitli bilgi ve belgelere ulaşmasını sağlar, kendi kültürü ve dili bakımından bu araçlarla alabileceği gereksinimleri karşılar. Ayrıca kitle iletişim araçlarının verebileceği her türlü zarardan çocukları korur.

18- Çocukların yetişmesinden ve gelişmesinden sorumlu olan büyükler, bu sorumluluklarını en iyi biçimde yerine getirirler.

19- Hiç kimse, çocuklara karşı olan sorumluluklarını onlara zarar verecek şekilde kullanamaz. Devlet çocukların hiçbir zarara uğramaması için her türlü önlemi almakla yükümlüdür.

20- Her çocuğun ailesinden yoksun kaldığında ya da aile ortamı onun için uygun olmadığında devletten özel koruma ve yardım alma hakkı vardır. Anne babasıyla birlikte yaşayamayacak çocuklar için özenli bir araştırmayla iyi aileler bulunur.

21-22- Yaşadığı ülkenin dışında bir başka ülkeye gitmek zorunda kalan her çocuğun, gittiği ülke tarafından korunma hakkı vardır.

23- Engelli çocukların özel olarak korunma ve saygı görme hakkı vardır. Devlet engelli çocukların bakımını, eğitimini sağlayacak kurumları oluşturma sorumluluğuna sahiptir. Engelli çocukların ailelerine her türlü yardım yapılır.

24- Her çocuğun sağlık hizmetinden yararlanma hakkı vardır. Hastalıklardan korunması devletin ve toplumun güvencesi altında olup çocukların beslenmesine, aşılanmasına, çevrenin temizliğine ve diğer sağlık koşullarına dikkat edilir. Hastalanan çocuklar tedavi edilir.

25- Çocuk haklarına uygun olarak kreşler, çocuk yuvaları, yurtlar, okullar, çocuk hastaneleri oluşturulur, bunlar düzenli olarak kontrol edilir.

26-27- Her çocuğun gelişme hakkı ve sağlığı güvence altında olmalıdır. Bu konuda çocukların daha iyi bir yaşam sürdürmeleri için gerektiğinde yardım edilir.

28- Her çocuk eğitimini tam yapabilmek için desteklenir ve korunur. İlköğretim parasız ve hiçbir ayrım gözetmeksizin tüm çocuklar için hak ve zorunludur.

29-30- Çocuklara verilen eğitim onların gelişimlerini en fazla ölçüde sağlayacak düzeyde olmalıdır. Eğitim, çocukların hoşgörüsünü, kendi kültürüne ve farklı kültürlere saygısını, ayrımcılığa karşıtlığını, doğaya saygısını arttıracak biçimde düzenlenir. Çocuğun kendi kültürü, bulunduğu ülkedekinden farklıysa gelişim ve eğitim hakkının her aşamasında buna gereken özen gösterilir.

31- Çocukların boş zamanlarını değerlendirebilmeleri, kendilerini geliştirebilmeleri için oyun bahçeleri, çocuk kulüpleri, kütüphaneler, spor ve kültür merkezleri açılmalıdır. Her çocuğun bu tür etkinliklere katılma hakkı vardır.

32- Çocukların okula gitme, oyun oynama hakkı vardır. Onlar yetişkinler gibi çalıştırılamazlar. Çalışmak zorunda kalırlarsa yapacakları iş onların sağlığı ve eğitimleri için sorun oluşturmamalıdır.

33- Bütün çocuklar her türlü zararlı maddelere karşı korunur. Bu tür maddeleri üretip çocuklara veren kişiler cezalandırılır.

34- Çocukları bedensel ve ruhsal yönden örseleyecek hiçbir yaklaşıma izin verilemez.

35- Devlet, çocukları koruma ve çocukları kaçırıp onları satan, onları çalıştırmak isteyen kişilerle mücadele etme sorumluluğuna sahiptir.

36- Hiçbir kişi kendi çıkarları için çocukları kullanamaz. Devlet böyle bir duruma karşı her çocuğu korur.

37- Çocuklar hiçbir şekilde insanlık dışı yöntemlerle ya da aşağılanarak cezalandırılamaz. Bir çocuk suça itilmişse ona uygulanacak ceza yaşına ve gelişimine uygun, onun eğitimini engellemeyecek şekilde olmalıdır.

38- Her çocuğun barış ortamında yaşama ve savaşlardan korunma hakkı vardır. Çocukların askere alınmaması gerekir. Devlet, çocukları silahlı çatışmalardan ve sonuçlarından korumakla sorumludur.

39- Çocuklar çeşitli nedenlerle zarar görmüşlerse onların iyileştirilmeleri için çalışmalar yapılır, bir daha aynı şekilde zarar görmemeleri için önlemler alınır.

40- Yasalarla sorunu olan çocuklar bu durumdan tek başlarına sorumlu değildir. Çocuklar farkında olarak kimseye zarar vermez. Suça itilen çocuklar, yetişkinler gibi cezalandırılamaz, özel yasalarla yeniden topluma kazandırılırlar.

41- Bir devletin yasaları burada belirtilen hükümlerden daha iyiyse, bunlar hiçbir şekilde değiştirilemez.

42- Devlet, ÇHS'nin herkes tarafından öğrenilmesini sağlar.

43- ÇHS'nın uygulanmasını değerlendirmek üzere Çocuk Hakları Komitesi kurulmuştur.

44- Devlet ve o ülkede yaşayan insanlar Çocuk Hakları Komitesine, çocuk haklarıyla ilgili durum hakkında bilgileri vermekle sorumludur.

45-İlgili kuruluşlar Çocuk Hakları Komitesinin çalışmalarına kolaylık ve yardım sağlar.

# data[].attributes.attachment_link.description
2- Çocuk Hakları, bütün çocuklar içindir. Doğum yerleri, konuştukları dil ne olursa olsun fark etmez. Büyüklerinin inançları ya da görüşleri nedeniyle hiçbir çocuğa ayrım yapılmaz. 3- Çocuklarla ilgili bütün yasa ve uygulamaları oluşturanlar, önce çocukların yararını düşünmek zorundadır. Devlet, çocukların koruma ve bakımını üstlenenlerin sorumluluklarını yerine getirmeleri için önlemleri alır ve onların sorumluluklarını yerine getirip getirmediklerine bakar.

# data[].attributes.headline
                                   ÇOCUK HAKLARI İHLALLERİ

# data[].attributes.subject
                                   ÇOCUK HAKLARI İHLALLERİ

# data[].attributes.body
Çocuk Hakları ne kadar önemli olsa da bazı zamanlarda ihlal edilmektedir. Gelişmemiş olan ülkelerde, çocukların temel ihtiyaçları bile karşılanamadığı için  çocuk hakları ihlallerine daha sık rastlanır.
Başlıca Çocuk Hakları ihlalleri şunlardır:

1)Çocuğun Yaşama Hakkının İhlali: Çocukların bazı nedenlerden dolayı, yaşama hakkının elinden alınmasıdır. Bunun en önde gelen sebepleri; çocuğa uygulanan şiddet, töreler, çocuğun idam edilmesi, öldürülmesi, çocuğun suç işlemesi, savaşlar, açlık sorunları, hastalıklar, susuzluk...sayılabilir. Çocuk Hakları Sözleşmesi'ne göre "Bütün çocukların yaşama, hayatta kalma ve gelişim hakkı vardır."

2)Çocuk İşçiliği: Çocukların ihtiyaçlarından ve haklarından mahrum bırakılarak, çoğunluğu tehlikeli ve uzun çalışma saatleri gerektiren işlerde çalıştırılmasıdır. Bu yüzden çocukların gelişimleri aksayabilir, eğitim ve sağlık başta olmak üzere birçok ihtiyaçlarından mahrum bırakılabilirler. Son verilere göre Türkiye'de 2 milyonu aşkın; dünyada ise yaklaşık 218 milyon çocuk işçi vardır. Çocuğa dilencilik yaptırmak bile, bir çocuk işçiliğidir. Çocuk işçiliği yapan yerlerin başında; Hindistan gelir. Ayrıca son yıllarda artan yerler olarak; Angola, Orta Afrika Cumhuriyeti, Çad, Bangladeş, Etiyopya, Madagaskar, Mozambik, Nambiya, Zambiya.. gösterilebilir.          Türkiye'de ise Suriyeli göçmen çocuklar, çocuk işçiliğine daha fazla maruz kalmaktadırlar. Eğitimleri aksamaktadır. Kırsal kesimlerde de fazladır. Türkiye'deki çocuk işçilerin yaş ortalaması genel olarak 15-17 dir. Bu çocuklar en çok tarım, sanayi, hizmet.. sektöründe çalışmaktadırlar.
Çocuk işçiliğinin başlıca sebepleri olarak; yoksulluk, eğitim seviyesinin düşük olması, eğitimde altyapının yetersizliği, göçler, çocuk iş gücüne olan talep, denetim eksikliği, kültürel farklılıklar, düşük ekonomik düzey... sayılabilir.
Buna; Bangladeş'teki Rana Plaza Binası'nın  2013 yılında çökmesi ve sonucunda ölenlerin çoğunun çocuk işçiler olması örnek gösterilebilir. Çünkü bu binanın sahipleri, hem fazlaca çocuk işçi çalıştırmakta ve yeterli önlemleri de almamaktadır.
Çocuk işçiliğini tespit etmek ve kaldırmak için; Devlet, belediyeler, Aile- Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı gibi bakanlıklar, MEB, TC kuruluşları ve sivil toplum kuruluşları...vb. çalışmaktadır. Bu sorunu kaldırmak için; çocuk işçiliği yapmak yasaklanmalı, toplum bilinçlendirilmeli, denetimler sıkılaşmalı, gerekli cezalar verilmeli, eğitimde yenilenmeler yapılmalıdır.

3)Savaş Sebepli İhmaller ve Çocuk Askerler: Çocukların ellerine silah vererek savaşlara, çatışmalara katılmaya maruz bırakılmalarıdır. Çok tehlikeli, hatta ölümle sonuçlanabilen bir çocuk ihlalidir.

Bazı ülkelerde binlerce çocuk, savaşlarda asker olmaya mecbur bırakılmakta, çatışmalarda yer almaktadır. Çocuk askerliği yapan bölgelerin başta gelenleri olarak; Burundi, Ruanda, Somali, Kolombiya, Sudan, Çad, Filipinler, Afganistan, Nepal, Kongo, Sri Lanka, İsrail, Filistin.... sayılabilir. Çocukların asker olarak kullanılma nedenleri; kolayca kandırılmaları, tehdit ve zarar oluşturmamaları, şüphe çekmemeleri, fiziksel açıdan uygun olmaları, yakalandıklarında çok ceza almamaları, daha az ücret almaları...sayılabilir. Çocuklar ise yoksulluk, eğitimsizlik, aile içi sorunların olması, ailesinin hayatta olmaması, akran etkisi, kariyer-kazanç ihtiyacı ve siyasi nedenlerden ötürü bu duruma gönüllü olabilir.

4)Çocuk İhmali ve İstismarı: İhmal, çocuğa yapılması gereken ve yararlı olan şeylerin yapılmamasıdır. İstismar ise, çocuğa yapılmaması gereken kötü şeylerin yapılmasıdır. Çocuk ihmali genel olarak; fiziksel, duygusal, sosyal, tıbbi ve eğitim ihmali olarak ayrılır. Çocuk istismarı ise, fiziksel, duygusal, cinsel, ekonomik olarak ayrılır. İhmal ve istismar durumları günümüzde gittikçe yaygınlaşmaktadır. Bazı ülkelerin yaptırımları daha sıkı olsa da, Türkiye maalesef hala bu durumların önüne geçememiştir.

5)Cinsel Sömürü: Çocukların, cinsel amaçlarla kullanılması ve bu sayede kazanç elde edilmesidir. Bunu yapanların başında Rusya, Çek Cumhuriyeti ve Ukrayna.. gelmektedir.

6)Çocuğun Ailesinden Koparılması: Çocuğun ailesinin ve kendisinin onayı olmadan, ailesinin elinden alınması ve ailesi ile görüştürülmemesidir. Bu yerlerin başında, Çin Hükümeti gelmektedir.

7)Çocuğa Şiddet Uygulama
Tüm bunların haricinde daha milyonlarca çocuğun eğitim, beslenme, barınma, sağlık, sosyal... hakkı ihlal edilmektedir. Hatta bir kısmı belki tespit dahi edilememektedir. Göçmen, mülteci veya ailesi olmayan çocukların haklarının daha çok ihlal edildiğini de söyleyebiliriz. Ve bu ihlaller bazen çocuk ölümleri ile sonlanmaktadır.

# data[].attributes.headline
         ÇOCUK İHLALLERİNİN ÖNLENMESİNE YÖNELİK KURUMLAR 

# data[].attributes.subject
         ÇOCUK İHLALLERİNİN ÖNLENMESİNE YÖNELİK KURUMLAR 

# data[].attributes.body
Çocuk ihlallerini tespit etmek, çocukları korumak için; Devlet başta olmak üzere; Aile-Sosyal Politikalar Bakanlığı gibi bakanlıklar, Belediyeler, İl Çocuk Hakları Komiteleri, Ulusal Çocuk Forumları, Yerel yönetimler, bazı TC kuruluşları ve bazı sivil toplum kuruluşları... gibi birtakım kurum/kuruluş/vakıf/örgüt bulunmaktadır. Bunlardan bazıları kısaca şöyledir:
UNİCEF: Birleşmiş Devletler tarafından çıkarılmıştır. Merkezi New York'tur. Türkiye dahil yaklaşık 190 ülkede vardır. Çocukları ve onların haklarını korumayı, ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlamaktadır. Bu hususta devletin sorumluluklarının olduğunu da vurgulamaktadır. Savaşlara/doğal afetlere/ şiddete maruz kalan/yoksul/ engelli... çocukları korumayı amaçlamaktadır.
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı: Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin uygulanmasın-da görev yapan, Türkiye' de olan bir kurumdur. Aile bütünlüğünü koruması, aileyi eğitme, aileye maddi manevi destek sağlama... gibi görevleri vardır.
İl Çocuk Hakları Komiteleri: Belirlenmiş olan eylem planlarını uygulayan ve yaptığı faaliyetler hakkında raporlar veren, Türkiye'nin 81 ilinde bulunan, gönüllü çalışmayı esas alan bir komitedir.
Ulusal Çocuk Forumları: Çocukların kendi haklarını öğrenmeleri için eğitim verip bu hususta söz sahibi olabilmelerini amaçlamaktadır.
Yerel Yönetimler: Çocuk meclisleri yoluyla şehrin yönetiminde çocukların da söz sahibi olmalarını amaçlamaktadır.
Çocuk Hakları Komitesi: Çocuk Hakları Sözleşmesi'ni imzalayan ülkelerin, şartlara uyup uymadıklarını denetlemektedir. Ayrıca çocuklar tarafından dile getirilen bazı konuları TBMM' de gündeme getirmeyi amaçlamaktadır.
Türkiye Çocuk Hakları Strateji Belgesi: Çocuk haklarının hayata geçirilmesi için uğraşmaktadır.
Türkiye Korunmaya Muhtaç Çocuklar Vakfı (TKMCV): Çocuğun hiçbir ihtiyacı göz ardı edilmeden yaşama hakkının olduğunu savunan ve gönüllü kişiler tarafından kurulan bir vakıftır.
Çocuk Meclisleri: Çocuk Haklarıyla ilgili çalışan meclislerdir.
Dünyada ve Türkiye'de bunlar gibi benzer amaçlar için çalışmakta olan daha birtakım kurum/kuruluş/vakıf/dernek/örgüt bulunmaktadır.
Tüm bunların yanında çocuklara, ailelere, topluma "Çocuk Hakları Eğitimi" de verilmedir. Çocuk haklarını bilmeleri, bu konuda bilinçlenmeleri ve ona göre davranmaları sağlanmalıdır. Haklarını bilen çocuklar bu sayede kendileri ile ilgili şeylerde fikirlerini sunarak söz sahibi olabilirler. İhmal, istismar gibi durumlara karşı daha tedbirli olurlar.
Bazı bilgilere göre; çocuk yetiştirmek için en ideal olan ülkeler şunlardır: Hollanda, İspanya, Danimarka, Finlandiya, İsveç, Kanada, İsviçre, Avusturya...
En uygun olmayanlar ise; ABD, Somali...

# data[].attributes.body
Çocuk Haklarıyla ilgili çalışan bazı kurumların logolarını bir araya topladım:

# data[].attributes.headline
                               TÜRKİYE' KISACA ÇOCUK HAKLARI

# data[].attributes.subject
                               TÜRKİYE' KISACA ÇOCUK HAKLARI

# data[].attributes.body
Türkiye' de çocukları ve haklarını korumaya, ihlalleri önlemeye yönelik zaman zaman bazı şeyler yapılmıştır, politikalar ortaya konmuştur. Ama ne yazık ki tam olarak çocuklara karşı olan bu ihlallerin önüne geçilememiştir. Çocukların siyasi yaşamda aktif olmamaları ve oy kullanmamaları da, çocukların eksik bir birey olarak görünmesine yol açmıştır. Türkiye' de de göçmen, mülteci veya yoksul, ailesi olmayan çocukların eğitimi; diğer çocuklara oranla daha azdır. Ve tarım, sanayi, hizmet sektörlerindeki çocuk işçiliği de fazlalaşmaktadır. Ayrıca hukuki yaptırımların yetersizliği sebebiyle çocuk istismarı ve ihmalleri de gittikçe artmakta olan durumlardandır. Ve hala evi olmayan, sokaklarda yaşayan çocuklar da vardır.

# data[].attributes.body
Çocuk Hakları ile ilgili olarak, Canva'da benim hazırladığım afişler:

# data[].attributes.body
Çocuk Hakları'nı anlatan kısa bir video: