# data[].attributes.body
Deze training hebben we heel veel geoefend met casussen en hebben we ook stilgestaan bij het evaluatieformulier.

Helaas kan ik het evaluatieformulier niet invoegen maar ik kan wel zo vertellen hoe ik vooruit ben gegaan. Ik heb me beter ontwikkeld wat betreft het socratisch doorvragen. Ik ben me wat terughoudender gaan opstellen wat betreft het doorvragen naar onderwerpen. Zo ben ik wat nieuwsgieriger geworden wat dat betreft en ben ik erachter gekomen dat ik zo veel mee informatie kan krijgen van de cliënt. Ook ben ik meer gaan samenvatten op gevoel. Mede doordat we hier in de trainingen dieper op zijn ingegaan weet ik nu ook hoe ik dit moe doen bijvoorbeeld door een bepaalde emotie bij een cliënt te benoemen.

Mijn leerdoel was dat ik authentiek zou blijven in de gesprekken met de cliënt om zo ook een goede sfeer te creëren. Ik zelf vind dat ik hierin wel gegroeid ben omdat ik me nu meer op mijn gemak voel om gesprekken te voeren. Wel blijft dit een aandachtspuntje wat ik mee zal nemen voor volgende trainingen.

# data[].attributes.body
De training stond het reflectief luisteren en de schaalvraag centraal.

Aan het begin van de training hebben we een oefening gedaan waarbij er kort een verhaal, of reeks woorden werd verteld. Hierna werden er vragen over het vertelde verhaal of de reeks woorden gevraagd. Ik vond dit erg lastig en heb ook soms mijn ogen dicht gedaan om deze prikkels uit te schakelen zodat ik me helemaal op het verhaal kon focussen. Achteraf bleek ik het goed gedaan te hebben en had ik alleen de vragen waar cijfers in voor kwamen fout. Luisteren bleek een stuk moeilijker dan ik had gedacht omdat je veel meer op details moet letten wat de cliënt je verteld hoewel men vaak naar de algemene informatie luistert.

Daarna zijn we weer gaan oefenen en zijn we ook weer gaan oefenen met de schaalvraag. We hebben klassikaal gesprekken gevoerd waarbij de trainer de cliënt speelde. Bij onze helft van de cliënt wat de trainer een bejaarde vrouw met wanen. Ze werd de heletijd gebeld door ‘Mia’, een denkbeeldig persoon, tijdens het gesprek. We hebben als groep zo goed mogelijk geprobeerd een gesprek te voeren maar ik merkte aan mezelf dat ik het moeilijk vond om hiermee gepast om te gaan. Ik wist me vaak geen houding te nemen en wist ook niet meer welke vragen ik het beste kon stellen als Mia weer opbelde. Gelukkig kreeg ik wel wat ideeën door klasgenoten. En was ik achteraf ook erg blij dat we deze oefening klassikaal hebben gedaan omdat je zo veel meer inzichten krijgt door anderen.

# data[].attributes.body
Deze training stond sleutelwoorden en open-vragen stellen centraal.

Ik heb gemerkt op stage dat ik redelijk goed ben met sleutelwoorden herkennen. Vaak komen de cliënten naar mij toe met een probleem wat ze dwarszit en met mij willen bespreken. Ik ga dan vaker in op hun gevoel, bijvoorbeeld als iemand zegt: ‘Daar voel ik me klote om.’ Dan spiegel ik de vraag: ‘Hoezo voel je je daar dan klote om?’ Zo voelt de cliënt zich gehoord en ga ik ook mee in zijn taalgebruik. Ook vraag ik dan meteen door op zijn gevoel.

Wel vind ik socratisch vragen nog moeilijk, ik spring door mijn eigen ervaringen snel naar conclusies terwijl dit voor de cliënt helemaal niet zo hoeft te zijn. Iedere cliënt heeft zijn eigen behoeften en verhaal wat hij of zij heeft meegemaakt. Ook begeleid ik cliënten die stemmen horen, zoals ik bij training 4 ookal had aangegeven. Juist voor deze cliënten is begrip en rust heel belangrijk in hun situatie. Voor verder feedback verwijs ik naar training 4.

# data[].attributes.body
Tijdens deze training ben ik afwezig geweest. Toch zal ik reflecteren op situaties die ik op stage heb meegemaakt en welke technieken ik naar aanleiding van het moduleboek en de literatuur heb gebruikt omtrent het thema stiltes laten vallen.

Ik loop stage bij het Leger des Heils, bij de dak- en thuislozen opvang in Maastricht. Door de bezuinigingen zien we een grote toestroom van psychiatrische patiënten die bij ons in de opvang terecht komen. Ook deze mensen moeten opweg geholpen worden in hun leven, heel vaak zit ik me deze mensen samen om hun leven in kaart te brengen en hun wensen en doelen concreet te krijgen. In deze gesprekken pas ik dan ook de grondhouding toe en vooral het dicht bij mezelf blijven is erg belangrijk bij deze mensen. Ze merken heel snel aan je of je een toneelstukje opvoert.

Ik heb vaak geoefend met deze mensen om stilte te laten vallen zodat ze beter over de vraag of het onderwerp kunnen nadenken. Zo ben ik in gesprek gegaan met iemand die stemmen hoorde. Deze persoon heeft altijd even nodig om de vraag tot hem door te laten dringen omdat hij zelf aangeeft dat het druk is in zijn hoofd. Dus gun ik hem ook die tijd en heeft de rust ook een praktische functie voor hem en het gesprek.

Wanneer wordt het voor mij spannend als ik contact hebt met iemand die een psychiatrische aandoening heeft,? Wat heb ik dan nodig? Wat heb ik niet nodig?

Om antwoord te geven op deze vraag dan is dat als iemand met een nieuwe diagnose, waar ik zelf nog niet mee in aanraking ben geweest, een gesprek met mij aangaat. Ik moet dan altijd een aftasten hoe die persoon op dingen reageert en of hij ergens hulp bij nodig heeft om het gesprek goed te laten verlopen. Ik kan me hierbij nerveus of ongemakkelijk voelen maar geef dit ook bij de cliënt aan dat ik even moet aftasten hoe we er samen het beste uit kunnen halen. Hier hebben ze altijd begrip voor en proberen mee te denken. Als ik er echt niet uitkom kan ik altijd collega’s vragen om me te ondersteunen bij dingen die ik moeilijk vind. Het is tenslotte mijn leerproces en hier helpen ze graag bij. Ik evalueer altijd de gesprekken die ik met de cliënten heb gevoerd met mijn collega’s. We kijken dan altijd naar wat goed is gegaan en wat ik voor de volgende keer kan meenemen. Zo heb ik vaker meegekregen dat ik goed de rust kan bewaren voor de cliënten en ze met respect behandel, ook heb ik als tip gekregen dat ik niet teveel vragen moet afvuren maar mensen ook even over de informatie mag laten nadenken. Hier is de stilte vallen een hele goede methode voor.

# data[].attributes.body
Tijdens deze training hebben we het over openingszinnen gehad. Hieronder de openingszinnen die Tiffany en ik hebben opgesteld en de woordspin die we hebben gemaakt rondom de basishouding.

Vertel eens wat over jezelf
Hoe gaat het met je
Wat brengt je hier?
Vertel binnen 5 zinnen iets over jezelf
Omschrijf jezelf dmv 5 woorden
Vind je het fijn als ik mezelf eerst voorstel?

Aansluiting, empathie, open houding, oogcontact, duidelijk spreken, samenvatten op gevoel, oprechte interesse, geen vooroordelen, respect, vertrouwen, functie gesprek, rol benoemen, authentiek, professionele afstandelijkheid, vakkennis, best mogelijke behandeling

Hoeveel mensen ken je met psychosociale problemen?
Door mijn stage ken ik heel veel mensen met psychosociale problemen. Ik loop stage bij het Leger des Heils bij de dak- en thuislozen opvang. Ik vind mijn stage heel leuk juist doordat er zoveel uitdaging ligt bij deze doelgroep. Omdat er zoveel nieuwe mensen elke dag in en uitgaan zijn openingszinnen hier ook heel belangrijk. Je maakt zo een eerste indruk bij iemand en die persoon zal je doormiddel van die eerste indruk ook op een bepaalde manier behandelen.

Wat betekent het voor jou als er iemand voor je is?
Als ik kijk naar mijn sociale netwerk mag ik heel erg blij zijn met de mensen die ik om me heen heb. Ik vind het daarom ook fijn als er mensen voor me zijn die ik om hulp kan vragen wanneer ik deze nodig heb.

We zijn deze training ook weer gaan oefenen, ik heb de volgende feedback ontvangen wat betreft de openingszinnen:
Als openingszin gebruikte ik: vertel eens wat over jezelf?
Dit maakte een goede indruk bij Jordy waar ik samen mee heb geoefend. Hij voelde zich op mijn gemak maar ik moet oppassen dat ik voor afwisselende openingszinnen zorg. Anders blijf ik steeds terugvallen op dezelfde en wordt het een automatisme ipv oprechte interesse.

# data[].attributes.body
Tijdens deze training hebben we het weer gehad over client gerichte communicatie. We hebben toen ons leerdoel in de klas genoemd en hebben dit met elkaar besproken. Vervolgens heeft iedereen de presentatie gehouden. Adelgonda en ik hebben de kenmerken van client gerichte communicatie gepresentaard. Dit waren er vier, namelijk:
Oplossingsgerichtheid, zelfredzaamheid bevorderen, wederzijdsbegrip en delen van de regie en verantwoordelijkheid. Dit werd als compleet beschouwd. Vervolgens hebben we deel 2 van wie is nou eigenlijk normaal gekeken. Dit as erf interessant om meer diepgang in de stoornisen maar ook vooral in de persoon te krijgen. Daarna hebben we heb nog gehad over of je stoornissen kunt zien aan de buitenkant. We hebben gediscusseerd hierover en waren het eens dat dit van de persoon afhankelijk is. Als laatste zijn we nog gaan oefenen met openingsvragen en hebben hiervan ook de theorie besproken. We hebben deze gespreksrechnieken geoefend in 2 tallen en kregen hier positirve feedback over.

# data[].attributes.body
Tijdens deze training hebben we het gehad over cliënt gerichte communicatie. We zijn gaan kijken naar sterrotypes en stigma's en hebben als kennismaking aan elkaar verteld waarom we de ggz-richting hebben gekozen. We hebben toen een video gekeken over mensen met verschillende psychische stoornissen. Het moraal was dat je mensen als persoon moet zien en niet als de stoornis. Daarna zijn we gaan oefenen met een gesprek tussen cliënt en hulpverlener. Aan de hand van het evaluatieblad over gesprekstechnieken heb ik de volgende feedback omtvangen:
- ik toonde goed empathie voor de cliënt
- ik vroeg door naar gevoel en vatte samen
- en stelde me geïnteresseerd op
Verder kreeg ik nog de opmerking van de medestudent dat ik een open
houding had. Als afsluuiting hadden we nog een korte evaluatie over de training en moesten we een formulier invullen waar we nu staan en dan vergelijken we die met waar we staan in de laatste training. Mijn leerdoel is dat ik authentiek moet blijven.