# data[].attributes.body
Jaman biyen ing desa sing adoh, uripe ibu lan anake jenenge Jaka Tarub. Jaka Tarub wis ditinggal bapake wiwit cilik. Dheweke bocah sing apik. Dheweke seneng nulung lan ngrewangi ibune nyambut gawe. Jaka Tarub tambah tuwa. Rambute ibune tambah putih karo umur. Ing sawijining dina padha tani ing sawah.

Ibune Jaka Tarub : "Watuk.. watuk.." (watuk)
Jaka Tarub : “Ibu napa?”
Ibune Jaka Tarub : “Mboten napa-napa le, namung watuk biasa.”
Jaka Tarub : “Yen ngono, dakrampungake gaweyanmu.

Wis sore. Padha kesusu mulih. Tekan omah, ibune Jaka Tarub ngomong karo anake.
Ibune Jaka Tarub : “Nak, ana sing arep dikandhani”
Jaka Tarub : “Ana apa Bu?”
Ibune Jaka Tarub : “Nak, aku weruh kowe wis gedhe, prayoga njaluk tanganmu prawan. Cepet-cepet nikah, Ibu kepengin duwe putu sadurunge Ibu tindak"
Jaka Tarub : “Nanging kula dereng purun buk"
Ibune Jaka Tarub : “Nanging yen kowe mengko wis ora ana, sapa sing ngopeni kowe?
Jaka Tarub : “ojo ngomong ngono bu” Ibune Jaka Tarub : "Ibu mung krasa luwih kesel, nak..."
Jaka Tarub bingung karo omongane ibune. Ana sing aneh karo ibune.

Wayah esuk dina ibune Jaka Tarub nyawisake kopi ora kaya biasane lan pangan kanggo Jaka Tarub.
Jaka Tarub : “Tumben ibu sing nyiapake kabeh dina iki””
Ibune Jaka Tarub : “Ayo, ora apa-apa, aku pengin kowe ora kesel banget ing kerja"
Jaka Tarub: "Matur nuwun bu"
Ibune Jaka Tarub : “Wis, budalo nak, kayane dina iki ora bisa lunga sawah karo kowe"
Jaka Tarub "Inggih mangga, ngaso ing ngomah. Kula ndhisiki" Ibune Jaka Tarub: "Ati-ati"

Jaka Tarub: "mbak"
Jaka menyang sawahe arep tegalan. Sanajan mung mangkat kerja dhewekan, dheweke tetep semangat marang ibune sing ringkih ing omah. Tanpa disadari, ana bocah wadon sing ngetutake dheweke. Dheweke iku Laras, putrane lurah.
Laras : "Yen dheweke dadi bojoku, aku mesthi seneng"

Wis sore. Wis wayahe Jaka Tarub mulih nggawa panenane.
Jaka Tarub : "Assalamu'alaikum buk. Lha nang endi? Omahe kok rame?, Ora let suwe, Jaka Tarub nemoni ibune lagi gumlethak.
Jaka Tarub :"Hooooo!!" (nyedak ibune)
Ibune Jaka Tarub : “Nyuwun sewu nakku,
panjaluk pungkasan ibu, golek pasangan urip"
Jaka Tarub : “Aja ninggal Jaka buuuuuuuuu” (nangis)

Saben dina Jaka Tarub tansah kelingan marang panjaluke ibune sing pungkasan. Dheweke duwe obsesi nduweni garwa kang ayu lan suci supaya bisa duwe anak kang mulya. Nanging nganti saiki dheweke durung nemu kekasihe. Panenane Jaka Tarub sansaya suda, uripe sansaya ala.

Ing Kayangan
Katon 7 bidadari sing ayu-ayu lagi njaluk ijin marang bapak lan ibune arep menyang mayapada (bumi).
Bidadari 1 : “Bapak, Ibu, kula lan adhik-adhik kula nyuwun idin dhateng mayada"
Prabu Ajisaka : “Wis ndang lungaa, nanging elinga nalika kalasangka kraton kowe kabeh kudu enggal bali menyang kraton”.
Bidadari 2 lan 3 : “Inggih pak, kula sedaya ngertos”
: “Wes suwe maneh klakson kraton muni Ratu SkarDewi “Jaga anak”

7 Bidadari: “Inggih bu”

Ora sengaja Jaka Tarub krungu suwarane wong wadon sing lagi guyon. Nganti akhire dheweke nemokake 7 wong wadon ayu sing lagi adus ing sendhang.
Jaka Tarub : “Wah, cah ayu ana 7, mbok menawa salah sijine padha jodhoku
Siluman Jaka Putuh mlaku nyedhaki sendhang. Banjur dheweke nemokake sandhangane wong wadon sing padha buyar. Sawise milih, dheweke nyolong salah sijine selendang lan didhelikake.
(Trompet Kraton saka swarga muni)
Bidadari 1: “ Cepet-cepet sedulur-sedulur, wis wayahe kita bali menyang kayangan, Rama ngundang kita mulih
Nawang Wulan : “Nanging mbak, kula mboten gadhah selendang abang, kula mboten saged mulih tanpa selendang
(Bidadari liyane sibuk nggoleki selendange Nawang Wulan)
Bidadari 4 : "Lha piye iki...? Padahal selendange mbak Nawang Wulan ana ing sandhingku" : "Aku wis nggolek selendange mbak Nawang Wulan, nanging
Bidadari 5: "Aku uga ora nemokake"
Bidadari 6 : “Iya, aku uga wis nyoba nggoleki, apa sing kudu ditindakake, piye iki?"
Bidadari 1: "Kita ora bisa mung tetep ing alam maya sawayah-wayah bali menyang swarga saiki. Ampun mbak Nawang Wulan, mbok menawa wis takdire mbakyu manggon ing mayapada”
Nawang Wulan : “Nanging mbak, kula wonten mriki?”
Bidadari 1 : “Kita ora bisa apa-apa Nawang Wulan, jaga awakmu, Sugeng ndalu mbak Nawang Wulan"
Nawang Wulan : "Gaaaaaaaaaaaaaaaaaaak!!" (nangis)
Nem bidadari ayu ninggal Nawang Wulan piyambakan. Dheweke isih durung nemokake selendang abang Nawang Wulan. Nawang Wulan krasa sepi lan nangis ing pinggir sendhang.

Jaka Tarub akhire metu saka pandhelikane. Dheweke nyedhaki Nawang Wulan lan nglipur dheweke.
Nawang Wulan : “Selendang abangku wis ilang, ora bisa bali menyang kahyangan
Jaka Tarub: "Lho kok nangis cah ayu?, tanpa selendang?, Swarga? Dadi sampeyan bidadari?"
Jaka Tarub (meneng amarga wedi njawab) : “Aja wedi, aku ora bakal nglarani kowe bidadari ayu. Tinimbang nginep ing alas iki dhewe, kepiye yen sampeyan teka omahku? Sampeyan bisa nginep ing omahku sedhela"
Nawang Wulan : Jaka Tarub, pada kenalan
Jaka Tarub: " ayo melu aku"

Ing kahyangan
Sedulur-sedulure Nawang Wulan wedi ngadhepi bapake. Dheweke wedi yen bapak lan ibune nesu amarga bali menyang kahyangan tanpa Nawang Wulan.
Prabu Ajisaka : “Adhimu Nawang Wulan ana ngendi?”
7 Bidadari (sawang sinawang amarga wedi)
Ratu Sekar Dewi "Wonten pundi..? Kok mulih tanpa adhine?" (nyedhak 6 bidadari lan takon lirih)
Bidadari I : “Ampun bapak ibu, Nawang Wulan mboten saged wangsul kahyangan amarga selendange ilang"
Bidadari 2 : “Inggih buk, dereng sowan selendang mbak Nawang Wulan
temokake sanajan kita wis nggoleki"
Prabu Ajisaka: “Bapak kuciwa amarga ora bisa ngrumat mbakyu” (ngomong banter)
7 Bidadari : “Ampun rama...”
Ratu Sekar Dewi : “Ora usah disalahake.
Nawang Wulan manggon ing mayapada” (sedih)
Prabu Ajisaka : “Apa sing kudu tak lakoni kanggo dalan Nawang Wulan patih hadiyawarman?” : “Kula sarujuk kaliyan pangandikanipun Ratu Sekar Dewi, Sang Prabu.. Mbok menawa wis takdire Nawang Wulan manggon ing mayapada. Dadi kita ora kudu nindakake apa-apa. Muga-muga ora kedadean ala marang Nawang Wulan

Dina-dina antarane Jaka Tarub lan Nawang Wulan wis kliwat. Padha saya cedhak lan ngerti saben liyane. Akhire dheweke mutusake kanggo nikah. Nanging ana sawetara pihak sing ora seneng karo omah-omah. Wong-wong kuwi Laras lan Arya. Laras lan Arya uga duwe rencana arep nyirnakake pernikahane Nawang Wulan lan Jaka Tarub.
Laras : "Aku sengit marang pernikahane" : Arya :"Aku uga kaya sampeyan"
Laras :"Kita kudu nabrak pernikahane"
Arya : "Nanging apa rencana sampeyan?"
Laras :“Kowe kudu nulungi aku njaluk Jaka”
Arya :"Oke, aku bakal nulungi sampeyan, nanging apa gunane kanggo aku?"
Laras : “Bales aku bakal nulungi kowe njaluk Nawang Wulan."

Kekarone tetep nyoba ngrusak jodhone Nawang Wulan lan Jaka Tarub. Nanging ing pungkasan usahane gagal. Sawise omah-omah Nawang Wulan lan Jaka Tarub cukup suwe, banjur dikaruniai anak kembar. Sing siji wadon lan siji lanang. Anake jenenge Nawang Asih lan Jaka Tengil. Sawise Nawang Asih lan Jaka Tengil gedhe. Masalah antarane Jaka Tarub lan Nawang Wulan uga tambah akeh. Iki njalari rasa penasarane Jaka Tarub marang Nawang Wulan amarga saka hasutane Arya lan kancane Jaka Tarub loro, yaiku Banyu lan Indra.
Aryan : “Jaka, apa kowe ora curiga karo bojomu?”
Jaka Tarub: “Maksudmu apa?”
Aryan: “Apa bojomu, Nawang Wulan, apa ora tansah nglarang kowe mbukak kranjang kang masak
Indra : “Apa kowe ora curiga kok sega ing wetengmu isih wutuh, kaya ora tau digunakake
Bayu: “Jaka ora bakal curiga kanca-kancaku, amarga dheweke wis seneng duwe bojo sing ayu kaya Nawang Wulan”
: (meneng-meneng karo omongane kanca-kancane).

Nalika Jaka Tarub mulih, dheweke weruh bojone Nawang Wulan lagi masak.
Jaka Tarub: "Assalamualaikum..."
Nawang Wulan : “Wa’alaikumsalam, nggih sampun mulih?"
Jaka Tarub : “Inggih, wonten menapa ta Dinda?”
Nawang Wulan: "Aku njaluk bantuan atur geni menika, kula badhe masak sekul”
Jaka Tarub:"Panjenengan badhe tindak pundi?" Nawang Wulan : “Kula badhe umbah-umbah ing kali, pak”
Nawang Wulan :“Nanging elinga, tutup kukusan iki ojo dibukak, kang.
Jaka Tarub: "Oke, Dinda"
Nawang Wulan: "tulung eling karo janji akang"
Jaka Tarub: "Aja kuwatir Dinda. Aku ora bakal lali karo janjimu."

Sawise Nawang Wulan lunga. Jaka Tarub kelingan omongane kanca-kancane. Amarga atine kebak rasa penasaran. Jaka Tarub mbukak tutup kukusan ing ngarepe.
Jaka Tarub: “Hah, jebule dinda Nawang Wulan mung masak karo sprig saka beras. Ora nggumunake suwene pari ana ing lumbung isih akeh.

Nawang Wulan dumadakan mulih saka ngumbah klambi ing kali.
Nawang Wulan: "Kowe ngapa kang?” (takon karo nada banter)
Jaka Tarub :"Aku..aku..aku ora apa-apa dinda” (gagap). Akang kudu menyang sawah, ana sing kudu ditindakake”.

Sawise Jaka lunga, Nawang Wulan mbukak isi kukusan mau. Nalika semana Nawang Wulan curiga marang bojone Jaka Tarub amarga isih ana setangkai pari. Dheweke ngerti yen bojone wis mbukak kukusan nganti sihire wis ilang.

Wiwit kuwi Nawang Wulan kudu tumpeng lan ngayak sega supaya bisa dimasak, kaya wong wadon umume. Amarga tumpukan beras terus suda, sawijining dina
Nawang Wulan nemokake selendang bidadari sing diselehake ing antarane tumpukan beras. Dheweke ngerti yen sing ndhelikake selendang iku bojone.
Nawang Wulan :”Pranyata suwe-suwe Jaka Tarub sing ndhelikake selendangku. Lan amarga isi kuambung terus suda akhire aku bisa nemokake maneh. Iki mesti karsa ing nduwur” (Nawang Wulan gumujeng). Sawise Nawang Wulan ngerti yen bojone, Jaka Tarub, wis nyolong selendange, Nawang Wulan mutusake bali menyang kahyangan lan ninggalake JakaTarub lan anak loro.
Nawang Wulan : “kang, nyuwun pangapunten, kula kedah tindak.
Jaka Tarub : “Nanging anak-anak kita Jaka Tengil lan Nawang kepriye?
Nawang Wulan:“Jaga anak kita loro ya, kang”
Jaka Tarub: “Nanging dinda aku ora bisa ngurus wong loro dhewekan
Nawang Wulan: “Kula pitados panjenengan saged ngopeni anak kita kekalih”
Nawang Asih: “Bu, Asih aja ditinggal dhewe (nangis sinambi ngrangkul).
Jaka Tengil :“Iyo bu, aja nganti ditinggal dhewekan."
Nawang Wulan :“Sampeyan mboten piyambakan, bapak wonten mriki” Nawang Asih : “Nanging bu, kula kersa ndherek panjenengan mriki”.
Jaka Tarub: "Apa kowe gelem ninggal Asih lan Tengil dhewe-dhewe tanpa kowe ana ing sisihe?"
Nawang Wulan :“Nanging kene dudu panggonanku, panggonanku ana ing kahyangan, ora kene kang” (nangis anak loro)
Jaka Tengil :“Iyo bu, aja nganti ditinggal dhewekan"

Pungkasane, kanthi rasa kepeksa, Jaka lan anak loro nampa lungane Nawang Wulan. Malah padha ngeterne Nawang Wulan
Nawang Asih :"Bu...." (nangis lan nggegem tangan Nawang Wulan)
Jaka Tengil: "buuuuu.. ojo ninggal Tengil bu"
Nawang Wulan : “Ibu ora bakal adoh karo kowe, ibu sing bakal njaga kowe saka kahyangan."
Jaka Tarub :"Ati ati dinda."

Nawang Wulan uga lunga. Nanging sawise Nawang Wulan bali menyang kahyangan, Nawang Wulan ora ngrasakake seneng, nanging nandhang sangsara. Kasangsarane Nawang Wulan lan kulawargane yaiku nalika suwargane ing kahyangan diserbu dening rombongan roh-roh jahat sing dipimpin dening raja sing ora diutus sing wis suwe kepengin omah-omah karo Nawang Wulan lan 6 adhine. Kekarepan sing mesthi ditolak dening bidadari 7 lan wong tuwane.
Raja Bintara :"Wonten calon bojoku 7?"
Prabu Ajisaka : “Maksudmu apa?”
Raja Bintara: "Nawang Wulan karo 6 adhine neng endi?"
Ratu Sekar Dewi : “Apa maksudmu ngomong ngono?”
Raja Bintara: "Aku wis ngandhani sampeyan sadurunge rabi karo anakmu 7"
7 Bidadari :"Biyen biyen, saiki wis beda" "Iya mbiyen"
Ratu Sekar Dewi : “Lan malih kula minangka ibu mboten nglilani anak 7 kula rabi karo kowe" : "Aja meksa aku nganiaya kowe"
Bidadari 5 : "Kita ora wedi karo ancamanmu Bintara"
Raja Bintara: "Aja nyalahke aku yen ana apa-apa marang putrimu"
(narik tangane Nawang Wulan)
Prabu Ajisaka : “Putri kula culno!”
Raja Bintara: “Ora, putrimu bakal dakdadekake bojoku, ha...ha..ha...”
Prabu Ajisaka: “Patih Hadiyawarman, putri kula gawanen bali patih.
Patih: "nggih Prabu, Para prajurit, seraaaaaaaaang!"

Perang antarane jin lan kulawarga kraton ora bisa dihindari. Nanging pungkasane Raja Bintara lan jine kalah.
Bidadari 2: "Sampeyan wis musna"

Sawisé perang rampung, Nawang Wulan bali menyang Mayapada kanggo ketemu anake loro Jaka Tengil lan Nawang Asih.
Keloro anake: “Buuuuuuuuu"
Nawang Wulan : “Iyo anakku”
Nawang Asih : “Apa ibu bali"
Nawang Wulan: "Ora anakku.."
Jaka Tengil : “Kenging menapa Bu?”
Nawang Wulan : “Amarga omahe ibu ora ana kene nak”
Jaka Tarub : “Apa kowe bakal bali menyang kahyangan maneh?”
Nawang Wulan : “Inggih kang”.
Jaka Tarub : “Terus piye yen awake dhewe kangen karo kowe dinda?”
Nawang Wulan : “Elinga yen kowe weruh rembulan nglipur sampeyan saka ndhuwur

Nawang Wulan bali menyang kahyangan, ninggal Jaka Tarub lan anak loro. Wiwit iku Jaka Tarub lan anak loro tansah ndedonga ing rembulan ing wayah bengi kanggo kelingan marang Nawang Wulan.

# data[].attributes.body
5. Koda
aja ndelok wong totok rupane lan aja ngeremehno uwong

# data[].attributes.body
4. Paraga :
• Ibu
• Nyambik
• Jaka Rahmat
• Kenanga
• Gading Kuning
• Gading Putih
• Melathi
• Pak Camat

# data[].attributes.body
3. Latar Panggonan :  omah e Pak Camat
Latar waktu : -
Latar Suasana : sedih ( amarga nyambik ditolak karo anak e pak Camat liane kecuali Melati )

# data[].attributes.body
2. Alur : Alur Maju ( amarga nyritakake kedadeyan/ cerita saiki / jaman esok )

# data[].attributes.headline
Udharake Unsur Kalimat Ing Drama Melati lan Nyambik

# data[].attributes.subject
Udharake Unsur Kalimat Ing Drama Melati lan Nyambik

# data[].attributes.body
1. Tema : Melati lan Nyambik ( kisah cinta )

# data[].attributes.body
Koda yaiku pitutur utawa pesen ing cerito ingkang badhe ngaturake pesen dhatenh pemaos.

# data[].attributes.body
Paraga yaiku tokoh utawa lakon sajroning crito.

# data[].attributes.body
Latar yaiku mujudake gegambaran panggonan, wektu, lan swasana dumadine crito ing sajroning pagelaran drama.
1. Latar panggonan yaiku : Panggonan kang digambarake panggung Saban babake
2. Latar Waktu yaiku : wektu kang digambarake nalika paraga ngalami kedadeyan ing panggung.
3. Latar Swasana yaiku: kedadeyan ing sekutar paraga.

# data[].attributes.body
Alur yaiku urutan kedahdeyan kang dilakoni paraga utama soko bapak kapisan nganti bapak terakhir urutan

# data[].attributes.body
Tema yaiku bab kang dadi dasare naskah drama di kaya tema uga bisa diarani masalah utama Kang Dadi sumber cerita.