# data[].attributes.headline
Stres, zdrowie i dobre samopoczucie...słów kilka:-)

# data[].attributes.subject
Stres, zdrowie i dobre samopoczucie...słów kilka:-)

# data[].attributes.body
Problem

Czy reakcje i doświadczenia strażaków i innych osób w czasie ataków na World Trade Center w dniu 11 września były typowe dla ludzi w sytuacjach stresowych? Jakie jeszcze czynniki wyjaśniają różnice indywidualne w naszych fizycznych i psychologicznych reakcjach na stres?

·      Strażacy, którzy przeżyli zawalenie się WTC, prezentowali różnorakie reakcje dotyczące swojego udziału w akcji ratunkowej, m.in.: fizyczne, behawioralne, poznawcze i emocjonalne reakcje na stres. Oprócz fizycznych obrażeń i wspomnień, osobliwych dla tego szczególnego wydarzenia, ich reakcje były typowe dla innych osób, które przeżyły stresujące sytuacje.

·      Mimo grupy podobnych symptomów, które pojawiają się bez względu na typ stresora, badania donoszą o pewnych różnicach w reakcjach na osobistą stratę, upokorzenie czy odrzucenie, przeżycie katastrofy, a być może i innych czynników.

·      Bez względu jednak na przyczyny stres należy rozpatrywać w wielu perspektywach, mianowicie biologicznej, behawioralnej, rozwojowej, społeczno-kulturowej, poznawczej i całościowej.

·      Istnieją również indywidualne reakcje na stres. Zależą one od intensywności i czasu oddziaływania stresora, tła kulturowego, strategii radzenia sobie, wsparcia społecznego, a także moderatorów stresu oraz innych stresorów obecnych w naszym życiu. Shelly Taylor jest również zdania, że kobiety i mężczyźni różnią się stylem reagowania w obliczu stresu.

SKĄD BIERZE SIĘ DYSTRES?

MYŚL PRZEWODNIA - Traumatyczne zdarzenia, chronicznie szkodliwy styl życia, poważne zmiany w życiu, a nawet drobne kłopoty – wszystko to może powodować reakcje stresowe.

Stresory są to zdarzenia zewnętrzne, które powodują wewnętrzne reakcje, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, określane terminem dystres, a także reakcje biologiczne i fizjologiczne. I chociaż ocena poznawcza wpływa na nasze indywidualne reakcje na stresory, to jednak istnieje kilka głównych kategorii zdarzeń, które zazwyczaj powodują stres.

Stresory traumatyczne obejmują katastrofy naturalne, akty terroryzmu i nagłą stratę bliskiej osoby, jak w przypadku śmierci kogoś kochanego lub niespodziewanego rozpadu związku romantycznego. Wszystkie te sytuacje występują niemal – lub całkiem – bez ostrzeżenia i prawie zawsze powodują skrajnie silny stres w bezpośrednim następstwie traumatycznego zdarzenia. Badania wykazują, że około 20% osób, które przeżyły katastrofę naturalną, po upływie roku nadal było przygnębionych, podczas gdy aż 75% tych, którzy doświadczyli ataku terrorystycznego, podawało po roku, że wciąż się niepokoi i martwi. Wielokrotne relacjonowanie przez media traumatycznego zdarzenia często potęguje jego skutki i przedłuża ich trwanie, a może także spowodować stres u ludzi, którzy nie byli narażeni na bezpośrednie oddziaływanie tego zdarzenia – zjawisko to jest znane jako traumatyzacja zastępcza. Żal jest normalnym, zdrowym procesem, który występuje w reakcji na stratę bliskiej osoby, ale poniżenie związane z odrzuceniem społecznym może w większym stopniu narazić jednostkę na depresję.

Zespół stresu pourazowego (PTSD) może występować u osób, które były wystawione na oddziaływanie traumatycznych okoliczności, takich jak działania wojenne, gwałt lub inna napaść z użyciem przemocy. Symptomy PTSD mogą mieć charakter poznawczy, behawioralny i emocjonalny, jak na przykład trudności z koncentracją, podwyższona „reakcja przestrachu” i poczucie winy ocalałych. Około 8% Amerykanów doświadczy PTSD w jakimś okresie swojego życia, z symptomami trwającymi 10 lat w ponad 1/3 przypadków. Personel oddziałów bojowych może być szczególnie narażony na PTSD, a psycholodzy wojskowi coraz intensywniej pracują nad rozwijaniem bardziej efektywnych form edukacji i terapii oraz nad zapewnianiem ich weteranom wojennym i rodzinom tychże.

Stresory chroniczne pojawiają się mniej nagle i trwają dłużej niż wydarzenia traumatyczne. Typem stresorów chronicznych są stresory społeczne, takie jak ubóstwo i bezrobocie, jak również trudności w domu, szkole lub pracy. Innym typem jest wypalenie, syndrom wyczerpania emocjonalnego, zmęczenia fizycznego i znużenia poznawczego, który jest skutkiem nieustannego nacisku trudnych wymagań w pracy, w domu lub w relacjach z ludźmi. Zmęczenie współczuciem stwierdza się u lekarzy i psychologów, jak również u opiekunów społecznych i innych osób, które spędzają wiele czasu na opiekowaniu się innymi. Badania w tej dziedzinie sugerują co najmniej pięć działań, które opiekunowie i inne osoby świadczące pomoc innym mogą podjąć, żeby zmniejszyć u siebie ryzyko zmęczenia współczuciem.

Poważne zmiany w życiu – czy to pozytywne, czy negatywne – również mogą być źródłem stresu, gdyż wiążą się ze zmianami w naszych codziennych zajęciach i wymagają przystosowania się do nowych sytuacji i środowisk. Wreszcie, drobne kłopoty, takie jak awarie komputera lub nieustannie szczekający pies, mogą się sumować i powodować stres, który narasta z czasem.

JAK STRES WPŁYWA NA NAS FIZYCZNIE?

MYŚL PRZEWODNIA - Fizyczna odpowiedź na stres zaczyna się od pobudzenia wywołującego wiele reakcji fizjologicznych, które na krótką metę mają charakter adaptacyjny, ale po długim okresie trwania mogą okazać się szkodliwe.

Kiedy stajemy wobec ostrych stresorów, nasze organizmy dzięki swoim zdumiewającym zdolnościom są w stanie skutecznie sprostać tym wyzwaniom. Reakcja walcz lub uciekaj wywoływana jest przez autonomiczny układ nerwowy, a składają się na nią takie natychmiastowe zmiany, jak przyspieszone tętno, szybsze i głębsze oddychanie, wzrost ciśnienia krwi, wzmożone pocenie się i rozszerzanie się źrenic. Bardziej wszechstronne wyjaśnienie, które zaproponował Hans Selye, nosi nazwę ogólnego zespołu adaptacyjnego (GAS). Zespół ten, składający się z trzech etapów, zaczyna się od fazy alarmowej, po czym następuje faza odporności i na koniec, jeśli stresor ma charakter chroniczny, faza wyczerpania. W takich okolicznościach zasoby, które tak skutecznie pomagały nam zwalczyć stresor ostry, wyczerpują się, co powoduje mnóstwo symptomów fizycznych i emocjonalnych. W rezultacie stajemy się bardziej podatni na chorobę. Podczas gdy reakcja „walcz lub uciekaj” została dobrze udokumentowana zarówno u zwierząt, jak i u ludzi, psycholog Shelley Taylor zidentyfikowała alternatywny wzorzec reakcji na stres. Jej teoria zaopiekuj się i zaprzyjaźnij sugeruje, że poszukiwanie wsparcia społecznego może być skuteczniejszą reakcją na stres, jeśli chodzi o ochronę i przetrwanie potomstwa. Modele te nie rywalizują ze sobą, lecz raczej uzupełniają się wzajemnie, pomagając nam zrozumieć złożoną reakcję ludzi na stres.

Nowo powstała dziedzina, psychoneuroimmunologia, bada związek między stresem i chorobą. Badania na jej gruncie wykazały, że w reakcji na stres ośrodkowy układ nerwowy i układ odpornościowy pozostają ze sobą w stałym kontakcie. Cytokiny są to proteiny, które zwalczają infekcję, lecz w warunkach przedłużającego się stresu wywołują poczucie apatii i depresji. Jednym ze sposobów, w jaki stres oddziałuje na zdrowie fizyczne, jest przyspieszenie starzenia się komórek, co można zmierzyć, badając długość telomerów. Skrócenie telomerów wiąże się z ryzykiem wystąpienia wielu chorób, a nawet z przedwczesną śmiercią. Co smutne, krótsze telomery występują u rodziców śmiertelnie chorych dzieci i innych członków ich rodzin. Pozytywnie myśleć pozwala fakt, że optymistyczna ocena poznawcza może chronić komórki przed starzeniem się, a zatem odgrywa istotną rolę w związku między stresem a chorobą.

KTO JEST NAJBARDZIEJ WRAŻLIWY NA STRES?

MYŚL PRZEWODNIA - Na indywidualne reakcje na stresujące sytuacje mają wpływ cechy osobowości, oddziałują one zatem także na to, w jakim stopniu odczuwamy stres, gdy jesteśmy wystawieni na działanie potencjalnych czynników stresujących.

Moderatory stresu redukują wpływ stresorów na postrzegany przez nas poziom stresu. Większość z nich funkcjonuje jako odmiany oceny poznawczej (chociaż często na poziomie nieświadomym). W obliczu stresującej sytuacji jednostki o wysokim poziomie wrogości są bardziej skłonne postrzegać u siebie stres i wskutek tego są dwa razy bardziej narażone na chorobę serca. Na szczęcie okazało się, że programy radzenia sobie ze stresem skutecznie redukują reakcję tych jednostek na stres i spowodowane tym zagrożenie dla ich zdrowia.

Umiejscowienie kontroli jest drugą cechą osobowości, która ma wpływ na związek między stresorem i stresem. Osoby o wewnętrznym umiejscowieniu kontroli są bardziej odporne na stres niż te o zewnętrznym umiejscowieniu kontroli, prawdopodobnie wskutek swej postrzeganej zdolności podjęcia jakiegoś działania zmierzającego do złagodzenia tego stresu. Stwierdzono, że umiejscowienie kontroli wpływa nie tylko na stres, lecz także na zdrowie i długość życia. Chociaż może ono mieć pewne podłoże genetyczne, to jednak nasze doświadczenia także na nie wpływają, o czym świadczą badania nad wyuczoną bezradnością. Z kulturowego punktu widzenia istotne znaczenie ma kontrola wtórna, która polega na kontrolowaniu własnych reakcji na zdarzenia, a nie na kontrolowaniu samych tych zdarzeń, i jest bardziej rozpowszechniona w kulturach Wschodu. Badania wykazały, że oba typy kontroli są skuteczne w kulturach, w których się je stosuje.

Twardość jest podejściem opartym na trzech specyficznych cechach (znanych jako „trzy C” – control, challenge, commitment): postrzeganiu posiadania kontroli wewnętrznej, postrzeganiu zmiany jako wyzwania, a nie jako zagrożenia, oraz zaangażowaniu w różne rodzaje aktywności życiowej, zamiast alienacji i wycofania. Jednostki o twardej postawie wykazują większą odporność na stres. Podobnie ludzie o nastawieniu optymistycznym czują się mniej zestresowani w obliczu stresujących sytuacji i są bardziej skłonni skupiać się na pozytywnych, a nie na negatywnych stronach sytuacji. Optymizm charakteryzuje się także przypisywaniem negatywnym zdarzeniom przyczyn specyficznych, sytuacyjnych i tymczasowych. Zarówno twardość, jak i optymizm, podobnie jak umiejscowienie kontroli, zdają się mieć pewne podłoże biologiczne, lecz można je poprawić za pomocą dobrze zaprojektowanych programów treningowych. Odporność (prężność) to zdolność „odbicia się od dna” i przystosowania do stawiających duże wymagania okoliczności; jest związana z optymizmem i twardością, jak również z umiejętnościami społecznymi, zdolnościami poznawczymi oraz zasobami, takimi jak kochający rodzice lub troskliwe osoby dostarczające wsparcia.

JAK PRZEŁOŻYĆ NEGATYWNE ZJAWISKO STRESU NA POZYTYWNE STRATEGIE ŻYCIOWE?

MYŚL PRZEWODNIA - Zdrowe strategie radzenia sobie redukują wpływ stresu na nasze zdrowie, a pozytywne decyzje co do stylu życia zmniejszają zarówno siłę postrzeganego przez nas stresu, jak i jego szkodliwe skutki zdrowotne.

Radzenie sobie polega na podejmowaniu działania, które redukuje lub eliminuje przyczyny stresu, a nie tylko jego symptomy. Radzenie sobie zorientowane na problem jest realizowane za pomocą określonych działań, mających na celu rozwiązanie problemu lub usunięcie stresora, podczas gdy radzenie sobie zorientowane na emocje polega na staraniach zmierzających do opanowania naszej reakcji emocjonalnej na stres. Obydwa typy radzenia sobie mogą być użyteczne i czasami najlepiej działają łącznie. Restrukturyzacja poznawcza jest innym typem skutecznej strategii radzenia sobie i polega na modyfikowaniu naszej percepcji stresora lub naszych reakcji na niego. Do restrukturyzacji poznawczej można zaliczyć porównania społeczne w górę i w dół.

Pielęgnowanie pozytywnych emocji, w tym poczucia humoru, także pomaga zredukować wpływ stresu na nasze zdrowie, podobnie jak mogą pomóc starania zmierzające do zrozumienia stresującej sytuacji. Jest to pierwszy krok w kierunku nadania sensu danemu zdarzeniu. Dobre jest też, jeśli ci, którym ostatecznie udało się odnaleźć sens w tragedii, potrafią także dostrzec jakąś korzyść wynikającą z danego zdarzenia lub sytuacji. Debriefing psychologiczny, który w pewnych przypadkach przyjmuje postać debriefingu stresu w wypadkach krańcowych (CISD), wydaje się niezbyt skutecznym sposobem redukowania związku między stresem i chorobą.

Różne pozytywne wybory stylu życia mają podwójnie korzystny wpływ na ten skomplikowany związek między stresem i chorobą: mogą zwiększać odporność na stres, a także zmniejszają podatność na związaną z nim chorobę. Wsparcie społeczne może być najważniejszym z tych czynników stylu życia, gdyż ludzie mający silniejsze wsparcie społeczne żyją dłużej i w lepszym zdrowiu niż ci, którzy mają małe wsparcie lub nie mają go wcale. Wsparcie społeczne jest pomocne dlatego, że przynosi korzyści emocjonalne, materialne oraz informacyjne. Regularne ćwiczenia aerobowe są korzystne zarówno pod względem fizycznym, jak i psychologicznym; wykazano także, że redukują wpływ stresu na nasze zdrowie. Podobnie stwierdzono, że zdrowy sposób odżywiania się, wystarczająca ilość snu, a nawet medytacja zmniejszają podatność na stres i chorobę.

Dowiedziono, że ćwiczenia fizyczne wywierają pod wieloma względami pozytywny wpływ na kształtowanie zarówno zdrowego ciała, jak i umysłu, a także pomagają zapobiegać licznym chorobom i łagodzić ich objawy. Mimo dostępności wielu programów promowania aktywności fizycznej o zasięgu ogólnonarodowym większość z nich nie wytrzymuje próby czasu, gdyż u zbyt wielu osób początkowy zapał z czasem słabnie, kiedy nie są w stanie wytrzymać narzuconej sobie codziennej dyscypliny ćwiczeń. Subiektywny dobrostan (SWB) obejmuje zadowolenie z życia, dominację pozytywnych emocji i brak emocji negatywnych. Podobnie jak na wiele innych zjawisk, które były przedmiotem naszych studiów, na subiektywny dobrostan jednostki wpływa zarówno dziedziczność, jak i środowisko. Ani wiek, ani bogactwo nie są predyktorami szczęścia – szczęśliwych ludzi można znaleźć wśród najmłodszych i najstarszych, najbogatszych i najuboższych, a nawet wśród ofiar poważnych chorób lub urazów zmieniających życie.

WŁĄCZ MYŚLENIE KRYTYCZNE

CZY ZMIANA JEST NAPRAWDĘ NIEBEZPIECZNA DLA TWOJEGO ZDROWIA?

Związek między przypadkami zmiany życiowej a chorobą, na co wskazuje Ocena Ponownego Przystosowania Społecznego (SRRS), jest o wiele bardziej złożony, niż pierwotnie zakładano. O ile skrajnie wysokie lub niskie wyniki są użytecznym czynnikiem pozwalającym przewidzieć prawdopodobieństwo przyszłych skutków stresu, to wcale nie obejmują one wielu innych czynników wspomnianych w tym rozdziale. Choroba może być spowodowana przedłużającym się działaniem stresorów sytuacyjnych, jednak zależność ta może być osłabiona przez mnóstwo czynników poznawczych, afektywnych, społecznych i kulturowych. To, w jaki sposób interpretujemy stresor, jak nauczyliśmy się radzić sobie z nim, wsparcie społeczne, na którym polegamy, i jeszcze inne czynniki mogą zmienić relację między zewnętrznym stresorem a indywidualną reakcją chorobową.

# data[].attributes.attachment_link.description
Listen to Psychologia, którą warto znać on Spotify. Podcast o tym, jak wykorzystać odkrycia psychologii w swoim codziennym życiu, zarówno osobistym jak i zawodowym.Będziemy koncentrowali się przede wszystkim na praktycznych aspektach psychologii, ale nie zabraknie też ciekawostek oraz odpowiedzi na wasze pytania.

# data[].attributes.attachment_link.title
Psychostymulacja: od nowych substancji psychoaktywnych do energetyków - dr Eryk Matuszkiewicz

# data[].attributes.headline
1. Wyspa tajemnic (Shutter Island, 2010)

# data[].attributes.subject
1. Wyspa tajemnic (Shutter Island, 2010)

# data[].attributes.body
Na szczycie listy najlepszych filmów psychologicznych znajduje się film mroczny i mocno trzymający w napięciu. Szeryf federalny Daniels stara się dowiedzieć, jakim sposobem z zamkniętej celi w pilnie strzeżonym szpitalu dla chorych psychicznie przestępców zniknęła pacjentka. Są lata 50, a nad zatokę, gdzie dzieje się akcja nadciąga huragan, pozbawiając łączności cały region. W tym filmie jednak nic nie jest takim, jaki się wydaje. Daniels z czasem sam identyfikuje się jako pacjenta ośrodka, a to co mu się wydawało jest jedynie mieszaniną złudzeń i mistyfikacji. Ciężkie, ale warte obejrzenia kino.

# data[].attributes.headline
2. Szósty stopień oddalenia (Six Degrees of Separation, 1993)

# data[].attributes.subject
2. Szósty stopień oddalenia (Six Degrees of Separation, 1993)

# data[].attributes.body
Ten film to mój cichy faworyt. Stosunkowo mało znany dramat psychologiczny z nietypową, bo dramatyczną rolą Willa Smitha. Do nowojorskiego apartamentu pary zamożnych marszandów sztuki pewnego wieczora puka nieznajomy. Ranny nożem czarnoskóry chłopak podaje się przyjaciela ich syna. Został napadnięty w Central Parku i okradziony. Bogacze, choć pełni obaw przyjmują go pod własny dach. Szybko elokwentny i błyskotliwy przybysz ich oczarowuje. Całą historię poznajemy z retrospektywnym opowieści bohaterów historii. Okazuje się jednak, że chłopak nie jest tym za kogo się podaje. Jego pojawienie się niemniej mocno namiesza w życiu pary nowojorczyków.

# data[].attributes.body
Można powiedzieć, że „Melancholia” to psychologiczne kino katastroficzne. Justine w dniu swojego wystawnego wesela dowiaduje się, że do Ziemi zmierza planeta, która ukrywała się za Słońcem i najprawdopodobniej oba globy się zderzą. Dramat rozgrywa się w niejako w dwóch częściach. W pierwszej jesteśmy na weselu. Nikt jeszcze nie daje wiary czarnemu scenariuszowi. Tylko Justine z biegiem przyjęcia zaczyna popadać w dziwny stan, który już w dniu wesela prowadzi do rozpadu małżeństwa. Kilka miesięcy później Justine wygląda już jak zupełnie inna osoba, z której uleciało życie. Katastrofa jest już niemal pewna, ale każdy radzi sobie z nią inaczej.

# data[].attributes.body
Nina jest ambitną baletnicą, która dostaje wielką szansę – główną rolę w premierowym „Jeziorze łabędzim”. Dla tej roli trenowała całe życie i nie zamierza zaprzepaścić szansy. Będąc pod wielką presją trenera i własnej matki, zaczyna doświadczać dziwnych epizodów. Do tego konkurentka depcze jej po piętach. Wszystko wskazuje na to, że Nina za bardzo zaczyna się utożsamiać z rolą, co prowadzi do nieoczekiwanego przebiegu wypadków. Ten szalenie niepokojący film opowiada do perfekcji, która prowadzi do obłędu i tłumionej seksualności.

# data[].attributes.headline
5. Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo’s Nest, 1975)

# data[].attributes.subject
5. Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo’s Nest, 1975)

# data[].attributes.body
„Lot nad kukułczym gniazdem” to film, który ma już status kultowego i jednocześnie jets to jeden z najlepszych filmów psychologicznych w historii. Głównym bohaterem jest złodziejaszek i drobny przestępca, który udaje chorego psychicznie, aby uchronić się przed więzieniem. Trafia do zakładu chorych psychicznie, gdzie oddziałem twardą ręką rządzi bezduszna siostra Ratched. Nasz bohater szybko odkrywa, że to pacjenci są ofiarami jej okrucieństwa. Kobieta znęca się w nad nimi w bardzo wyrafinowany sposób. Bunt jest tylko kwestią czasu.

# data[].attributes.body
Kolejny w zestawieniu filmów psychologicznych obraz Davida Finchera. Trzydziestokilkuletni Jack jest dobrze zarabiającym pracownikiem korporacji. Od pół roku cierpi na bezsenność, co czyni go nieszczęśliwym. Szukając pomocy w różnych miejscach, zawiera nowe znajomości najpierw Marlę, a później Tylera. Tyler wywiera na niego duży wpływ. Nowy znajomy inspiruje Jacka do porzucenia pracy, razem też oddają się nowej pasji – bijatykom na pięści. Organizują nawet zamknięte walki – Podziemny Krąg, który przeradza się w paramilitarną organizację anarchistyczną. Tylko, czy nowe życie Jacka jest w pełni prawdziwe?

# data[].attributes.body
Postać Jokera znana z historii o Batmanie w końcu doczekała się osobnego filmu. Nie jest to jednak kolejna historia fantasy, jakiej można by się spodziewać. Film zgłębia wydarzenia, które sprawiły, że Arthur Fleck stał się tym, kim go znamy. Arthur to były pacjent szpitala psychiatrycznego, nękany przez chorobliwe napady śmiechu. Pracuje jako klaun, a wieczory spędza, opiekując się chorą matką. Nie jest agresywny, raczej samotny, co potwierdzają nawiedzające go urojenia. Gdy w pracy pada ofiarą bezsensownego ataku, kolega po fachu daje mu broń. Przyjdzie mu jej użyć szybciej, niż się spodziewał. Zaatakowany w metrze, zabija po raz pierwszy, a reakcja społeczna jest więcej niż entuzjastyczna. Powoli staje się Jokerem. Ten film psychologiczny jest ciekawym stadium szaleństwa, które przerodziło się w zbrodnię. Można ową opowieść potraktować jako przestrogę.

# data[].attributes.headline
8. Milczenie owiec (The Silence of the Lambs, 1991)

# data[].attributes.subject
8. Milczenie owiec (The Silence of the Lambs, 1991)

# data[].attributes.body
Kolejna propozycja to nie tylko jeden z najlepszych filmów psychologicznych, ale zarazem jedne z najlepszych filmów w ogóle. Agentka FBI pracuje nad sprawą seryjnego mordercy, który odziera swoje ofiary ze skóry. Po pomoc w rozwikłaniu śledztwa udaje się odizolowanego w więziennym ośrodku psychiatrycznym innego złoczyńcy. Wyjątkowo inteligentnego dr Hannibala Lectera. Nie dość, że sprawa sama w sobie dla każdego byłaby wystarczającym obciążeniem psychicznym, to agentka musi się jeszcze mierzyć z niepoczytalnym mordercą, którego ma skłonić do pomocy. Ten film trzyma w napięciu do ostatniej minuty.

# data[].attributes.headline
9. Zwierzęta nocy (Nocturnal Animals, 2016)

# data[].attributes.subject
9. Zwierzęta nocy (Nocturnal Animals, 2016)

# data[].attributes.body
Susan Morrow jest zamożną właścicielką galerii i mężatką. Jej pierwsze małżeństwo rozpadło się przed 15 laty. Niespodziewanie były partner odwiedza ją i wręcza rękopis swojej debiutanckiej powieści. Książka okazuje się być brutalnym thrillerem, w którym Susan dostrzega wątki biograficzne byłego męża, w tym nawiązania do ich relacji. Lektura jest jednak na tyle hipnotyzująca, że kobieta zaczyna zatracać poczucie rzeczywistości. Film psychologiczny rozgrywa się w dwóch planach — książkowym i realnym, przy czym w obu panuje ciążka atmosfera. Obraz klimatyczny, niepokojący, miejscami przerażający.

# data[].attributes.body
Kolejna historia rozgrywa się w świecie muzyków. Andrew jest młodym i ambitnym perkusistą. Dostanie się do klasy wybitnego nauczyciela, Terence’a Fletchera, jest spełnieniem jego marzeń, ale i wyzwaniem. Fletcher ma bowiem w swoim zespole tylko najlepszych, ma to jednak swoją cenę. Nauczyciel stosuje metodę nauczania, którą spokojnie można by uznać za znęcanie się zarówno psychiczne, jak i fizyczne, a wszystko to w imię doskonałości dźwięku. Andrew czyni dążenie do perfekcji swoją obsesją. Ten psychologiczny dramat pokazuje zderzenie dwóch psychopatycznych osobowości w delikatnym wydawałoby się świecie muzyki.

# data[].attributes.body
Filmy psychologiczne często obrazują relację psychiatra — pacjent. Tak jest w „Panaceum”. Dr Banks przyjmuje młodą i atrakcyjną Emily. Kobieta popada w depresję wywołaną wydarzeniami w jej życiu. Mąż okazuje się być oszustem finansowym i trafia do więzienia na cztery lata. To oznacza koniec sielankowego, dostatniego życia. Wyjście ukochanego na wolność wcale nie poprawia sytuacji, z Emily jest coraz gorzej. Dr Banks na prośbę samej pacjentki przepisuje jej nowy lek. To on ma być tytułowym panaceum na wszystkie problemy. Okazuje się jednak, że skutki uboczne jego zażywania, mają śmiertelne konsekwencje. Przyszłość Emily stoi pod znakiem zapytania, podobnie jak kariera dr Banksa. W tej sparwie jest jednak więcej pytań niż odpowiedzi. Film trzyma w napięciu do samego końca.

# data[].attributes.headline
12. Piękny umysł (A Beautiful Mind, 2001)

# data[].attributes.subject
12. Piękny umysł (A Beautiful Mind, 2001)

# data[].attributes.body
„Piękny umysł” to kolejna oparta na fatach pozycja z kategorii najlepsze filmy psychologiczne. Jest rok 1947. Głównym bohaterem jest John Nash nazywany „Tajemniczym geniuszem z Zachodniej Wirginii”. Gdy pojawia się w Princeton, nie ma lekko — musi się odnaleźć w snobistycznym świecie. Żeby udowodnić swoją wartość, niemal obsesyjnie szuka nowej oryginalnej teorii. Choć mu się to w końcu udaje, jego życie wcale nie staje się lżejsze. Nash bowiem cierpi na schizofrenię. Ten film to opowieść o geniuszu graniczącym z szaleństwem i zmaganiu z chorobą, która okrada z życia.

# data[].attributes.headline
13. Niebiańskie istoty (Heavenly Creatures, 1994)

# data[].attributes.subject
13. Niebiańskie istoty (Heavenly Creatures, 1994)

# data[].attributes.body
Reżyserem tego filmu psychologicznego jest Peter Jackson odpowiedzialny również za trylogię „Władcy pierścieni”. „Niebiańskie istoty” to obraz zgoła inny, kameralny, choć finalnie wstrząsający. Jest rok 1953 w Nowej Zelandii. Nieśmiała Pauline zaprzyjaźnia się z nową uczennicą – pewną siebie Juliet. Ich relacja stopniowo się zacieśnia i przeradza w coś więcej. Gdy rodzice Juliet zaczynają podejrzewać, że znajomość ich córki z Pauline ma erotyczny podtekst, ograniczają kontakty dziewczyn. To prowadzi do tragicznego finału. „Niebiańskie istoty” to autentyczna historia, która pokazuje siłę wzajemnej fascynacji, wzajemnych wpływów dwójki młodych dziewczyn, która łatwo może się przerodzić w obsesję.

# data[].attributes.headline
14. Zaginiona dziewczyna (Gone Girl, 2014)

# data[].attributes.subject
14. Zaginiona dziewczyna (Gone Girl, 2014)

# data[].attributes.body
Kolejny film wyreżyserował David Fincher — specjalista od trudnych i pełnych napięcia historii. „Zaginiona dziewczyna” to ekranizacja powieści o tym samym tytule. Jest to zapis historii młodego, pozornie szczęśliwego małżeństwa. W dniu piątej rocznicy ślubu Nick zgłasza zaginięcie pięknej żony. Sprawą zaczyna interesować się prasa, a policja powoli kieruje podejrzenia na męża. Pod naporem sytuacji ten wyjawia, że nie wszystko w ich relacji było idealne. Gdy opinia publiczna już wydała wyrok na Nicka, w sprawie dochodzi do niespodziewanego przełomu. Ten film psychologiczny ukazuje mroczne meandry związku dwójki ludzi, i to do czego jesteśmy zdolni, aby osiągnąć swoje cele.

# data[].attributes.body
Zestawienie najlepszych filmów psychologicznych otwiera film „Split”. James McAvoy wcielił się w cierpiącego na rozdwojenie jaźni Kevina, który ma aż 23 osobowości. Mimo że leczy się psychiatrycznie, gdy jedna z osobowości zaczyna dominować, zaczynają się prawdziwe kłopoty i Kevin traci kontrolę nad sobą. Wkrótce porywa trzy nastolatki i więzi je w piwnicy. Dziewczyny wiedząc, że w jednym ciele mieszka kilka wcieleń, starają się odkryć, która osobowość Kevina może pomóc im w ucieczce.

# data[].attributes.body
Dobry film psychologiczny na wieczór z założenia ma nas skłaniać do refleksji, poddawać w wątpliwość otaczającą rzeczywistość i własne postrzeganie świata. Te najlepsze wywołują w widzach dyskomfort i nie wychodzą z głowy przez długie dni. Wszystko dlatego, że filmy psychologiczne zgłębiają zakamarki ludzkiej psychiki i zazwyczaj są to ciemne zaułki, do których z własnej woli byśmy nie weszli.

# data[].attributes.body
tel. 608342553
e-mail: renatasocha.psycholog@gmail.com

# data[].attributes.attachment_link.title
o dobrostanie, szczęściu, emocjach, złości, leku i świetym spokoju