# data[].attributes.headline
Poradnik dla rodziców . Jak wyznaczać granice i stać się autorytetem dla dzieci. 

# data[].attributes.subject
Poradnik dla rodziców . Jak wyznaczać granice i stać się autorytetem dla dzieci. 

# data[].attributes.attachment_link.title
Poradnik dla rodziców Jak wyznaczać granice i stać się autorytetem dla dzieci

# data[].attributes.headline
Książka komunikacyjna - aktualizacja styczeń 2025 E. Lewandowska

# data[].attributes.subject
Książka komunikacyjna - aktualizacja styczeń 2025 E. Lewandowska

# data[].attributes.attachment_link.title
ksiązka komunikacyjna E. Lewandowska styczeń 2025

# data[].attributes.body
Warto się zapoznać😊 w prosty sposób dokument opisuje wiele ciekawych kwestii.

# data[].attributes.headline
szkolenie 6.11.2024 Zajęcia rewalidacyjno - wychowawcze - organizacja, pomysły i inspiracje do pracy

# data[].attributes.subject
szkolenie 6.11.2024 Zajęcia rewalidacyjno - wychowawcze - organizacja, pomysły i inspiracje do pracy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ustawienia plików Cookie

Na naszych stronach używamy różnych technologii, by zoptymalizować Państwa doświadczenia online. Obok wymaganych plików cookie, które zapewniają funkcjonalność stron, należą do nich także technologie służące np. do anonimizacji analizy stron lub do wyświetlania ukierunkowanej reklamy. Korzystanie z nich jest dobrowolne i wymaga zgody. Zgodę można w każdej chwili wycofać ze skutkiem na przyszłość.
Zobacz szczegółową Politykę Prywatności

Wymagane
Sesyjne pliki Cookies wymagane do działania strony, przechowywane podczas wizyty na stronie, np zapamiętany wybór języka strony

Statystyczne
Anonimowe statystyki odwiedzin strony oraz zachowania użytkownika

Zewnętrzne
Pliki Cookies od zewnętrznych dostawców usług takich jak filmy Youtube

# data[].attributes.attachment_link.description
Cyberprofilaktyka NASK zajmuje się bezpieczeństwem dzieci i młodzieży w internecie oraz podnoszeniem kompetencji cyfrowych m. in. poprzez organizację konferencji i szkoleń

# data[].attributes.headline
Między neuroróżnorodnością a terapią. Przemysław Bąbel.

# data[].attributes.subject
Między neuroróżnorodnością a terapią. Przemysław Bąbel.

# data[].attributes.headline
Kontakty z rodzicami uczniów w spektrum.

# data[].attributes.subject
Kontakty z rodzicami uczniów w spektrum.

# data[].attributes.body
M. Gehrke

# data[].attributes.body
M. Gehrke

# data[].attributes.body
M. Gehrke

# data[].attributes.headline
Orzekanie o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

# data[].attributes.subject
Orzekanie o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

# data[].attributes.headline
Niesłuchani - jak słuchać żeby usłyszeć?

# data[].attributes.subject
Niesłuchani - jak słuchać żeby usłyszeć?

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak słuchać żeby usłyszeć? Słuchanie w NVC. Dr Agnieszka Kozak

# data[].attributes.attachment_link.title
Nick Vujicic do uczniów o nękaniu w szkole

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Pedagogika Specjalna - portal dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Myślisz o wykorzystaniu masy sensorycznej podczas zimowych zajęć rewalidacyjnych, terapeutycznych czy edukacyjnych? Nie musisz przeszukiwać Internetu - zebraliśmy przepisy na przykładowe masy sensoryczne i pomysły na ich wykorzystanie podczas zajęć.
Masy sensoryczne - przepisy

Sztuczny śnieg
Potrzebne materiały:

opakowanie pianki do golenia

osiem opakowań sody oczyszczonej

duża miska

Wykonanie: wszystkie składniki mieszamy w misce. Jeśli chcemy zadbać o wrażenia termiczne, miskę z gotową masą możemy schłodzić w lodówce.
Jak się bawić?
- odszukiwać w misce zakopane drobne przedmioty, np. figurki lub kostki do przygotowywania lodu,

- rysować i kreślić palcami wzory na tacy wypełnionej masą,

- odbijać dłonie lub stopy na tacy, stole lub podłodze wyłożonej folią malarską i masą,

- zdmuchiwać śnieg z dłoni lub rozdmuchiwać go na tacy/stole.

Sztuczny śnieg - wersja druga
Potrzebne materiały:

2 szklanki mąki ziemniaczanej

olej słonecznikowy

miska

Wykonanie: do miski wsypujemy mąkę i stopniowo dolewamy olej - w takiej ilości, aby uzyskać konsystencję masy dającej się ulepić w kulkę.
Jak się bawić?
Ta masa świetnie nadaje się do lepienia figurek - można ulepić bałwana, igloo, a nawet całe zimowe miasteczko.

Masa porcelanowa
Potrzebne materiały:

szklanka kleju wikol

szklanka mąki ziemniaczanej

dwie łyżki soku z cytryny

dwie łyżki oliwki dla dzieci

duża miska

Wykonanie: do miski wsypujemy mąkę, dodajemy wikol, sok z cytryny i oliwkę. Masę mieszamy łyżką, a następnie zagniatamy dłońmi.
Jak się bawić?
Masa sprawdzi się w przygotowywaniu dekoracji - w tym celu możemy ją rozwałkować, a następnie wycinać dekoracje za pomocą foremek do ciasteczek. Dodatkowe elementy zdobiące możemy wykonać za pomocą stempli do ciastek lub ostro zakończonych patyczków. Dekoracje pięknie wyglądają posypane brokatem. Nie trzeba ich wypiekać, wystarczy je suszyć przez ok. 12 godzin.

Uwaga! Masa szybko wysycha, dlatego po przygotowywaniu przechowujemy ją w zamkniętym woreczku (np. strunowym), do pracy pobieramy taką porcję masy, jaka będzie nam w danym momencie potrzebna.

Masa aksamitna
Potrzebne materiały:

opakowanie odżywki do włosów (300 ml)

mąka ziemniaczana (500 g)

opcjonalnie - barwniki spożywcze

miska

łyżka

Wykonanie: Do miski przelewamy odżywkę, dodajemy 10 łyżek mąki ziemniaczanej tak, żeby uzyskać konsystencję gęstego budyniu. Jeśli chcemy uzyskać masę w różnych kolorach, dzielimy ją na porcje i do każdej dodajemy barwnik. Następnie do każdej porcji dodajemy tyle mąki, by po zagnieceniu masa przestała kleić się do rąk.
Jak się bawić?
- masa bez barwników ma śnieżnobiały kolor, może więc służyć jako kolejna wersja sztucznego śniegu i materiał do lepienia bałwanów, śnieżek, zimowych budowli,

- z pomocą masy możemy uruchomić zabawkową cukiernię,

- w masie można swobodnie manipulować i doświadczać bez tworzenia konkretnych elementów, można ją wałkować, wycinać z niej kształty foremkami, odbijać stemple lub tworzyć przestrzenne elementy.

Ciastolina „handmade"
Potrzebne materiały:

szklanka mąki

pół szklanki soli

łyżka proszku do pieczenia

trzy łyżki oleju

szklanka ciepłej wody

garnek

aromat do ciast i barwnik spożywczy - jeśli chcemy wzbogacić masę o zapach i kolor

Wykonanie: wszystkie składniki wkładamy do garnka, mieszamy, a następnie podgrzewamy na wolnym ogniu, przez cały czas mieszając do uzyskania konsystencji ciastoliny. Przed wykorzystaniem masy do modelowania wykładamy ją na płaską powierzchnię, dodajemy jeszcze jedną łyżką oleju i raz jeszcze zagniatamy.
Jak się bawić?
Tak, jak ciastoliną! Wałkować, wycinać kształty, lepić figurki, toczyć wałeczki, kuleczki, bułeczki, rogale... Jeśli do masy dodamy korzenne przyprawy i świąteczne aromaty (pomarańczowy, migdały), uzyskamy ciastolinę bożonarodzeniową ... lub do zabawy możemy użyć ciasta pierniczkowego.

Ciasto pierniczkowe
Potrzebne materiały:

2 szklanki mąki pszennej

2 łyżki płynnego miodu

¾ szklanki cukru

1 ½ łyżeczki sody

łyżka masła

1 jajko

1/3 szklanki ciepłego mleka

opakowanie przyprawy do piernika

Wykonanie: mąkę wymieszać z miodem, a następnie z cukrem, sodą, przyprawą i masłem. Składniki wymieszać, dodać jajko, stopniowo wlewać mleko. Całość zagnieść - ciasto gotowe.
Jak się bawić?
Pierniczkowe ciasto można traktować tak jak ciastolinę - wałkować, wycinać, lepić, modelować - lub przygotować z niego prawdziwe i w stu procentach jadalne pierniczki - wycięte kształty przekładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i pieczemy 10-15 minut w 180 stopniach. Upieczone i przestygnięte ciastka możemy udekorować rozpuszczoną czekoladą lub lukrem (do cukru pudru dodajemy mleko i sok z cytryny, stale ucierając).

Zorza polarna
Potrzebne materiały:

opakowanie olejku pod prysznic o granatowej barwie, np. o zapachu jeżyn

mąka ziemniaczana

miska

opcjonalnie brokat

Wykonanie: całe opakowanie olejku przekładamy do miski, dodajemy mąkę ziemniaczaną - stopniowo, tak by uzyskać konsystencję masy przestającej lepić się do rąk.
Jak się bawić?
Dzięki niestandardowej barwie masę możemy wykorzystać do zajęć o tematyce kosmosu, nocy lub zimowych zjawisk, takich jak zorza polarna. Masą możemy swobodnie manipulować, ulepić z niej model Układu Słonecznego lub galaktyki, odszukiwać ukryte w niej drobne przedmioty. Ciekawym pomysłem jest przełożenie masy do woreczka strunowego i przesuwanie w zamkniętym woreczku świecących elementów, np. cekinów, poprzez ugniatanie woreczka palcami (do tej zabawy używamy masy bardziej płynnej, przygotowanej z mniejszej ilości mąki).

Ciastolina z dodatkiem galaretki
Potrzebne materiały:

galaretki owocowe (opakowanie na jedną porcję)

1 szklanka mąki pszennej

1 łyżka soli

¾ szklanki gorącej wody

1 łyżka oleju

miska

łyżka

Wykonanie: mieszamy galaretkę, mąkę i sól, następnie ostrożnie dodajemy wodę i olej. Zachowując ostrożność i korzystając z łyżki, wyrabiamy ciasto, ostatecznie zagniatając je po przestygnięciu.
Jak się bawić?
Doświadczać, ugniatać, modelować, lepić figurki, wykrawać ciasteczka... Jeśli przygotujemy kilka porcji ciasta z wykorzystaniem różnych galaretek, możemy pobawić się z dziećmi w zapachowe zagadki.

Miłej zabawy!
Netografia:
https://panimonia.pl/2018/01/23/masy-sensoryczne-plastyczne-przepisy/, dostęp z dnia 27.11.2022

https://www.charezinska.pl/6-przepisow-na-sztuczny-sensoryczny-snieg/, dostęp z dnia 27.11.2022

https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/11/porcelana-przepis/, dostęp z dnia 27.11.2022
Autor: Urszula Wesół - pedagog specjalny, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej Pedagogika Specjalna - portal dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Pedagogika Specjalna - portal dla nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.title
Masy sensoryczne w zimowej odsłonie - przepisy i propozycje zabaw

# data[].attributes.attachment_link.description
Przepisy na zimowe masy sensoryczne wraz z propozycjami zabaw, które można wykorzystać podczas zajęć edukacyjnych i terapeutycznych.

# data[].attributes.headline
Zalecenia dla rodziców dzieci z opóźnionym rozwojem mowy

# data[].attributes.subject
Zalecenia dla rodziców dzieci z opóźnionym rozwojem mowy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
O tym, że zbyt długie oglądanie telewizji przez dzieci źle wpływa na rozwój mowy, wiadomo powszechnie. Mniej zwraca się uwagę na telewizję w tle. Dziecko, które przebywa w pomieszczeniach wypełnionych jakimiś stałymi dźwiękami, nauczy się je ignorować. Zrodzi się wtedy problem ze słuchaniem (nie mylić ze słyszeniem).

Dzieci rozwijają się poprzez ruch. Mowa też jest ruchem. W pierwszej kolejności dzieci muszą opanować umiejętności związane z motoryką dużą, małą, a dopiero potem można myśleć o sprawności artykulacyjnej. Przykładowo, jeśli dziecko ma zaburzoną równowagę, nie wykształci dobrej zdolności do celowych ruchów językiem (praksja).

Pozwolenie dziecku na brudzenie się

Znaczenie sensorycznych doświadczeń dla rozwoju dzieci doceniane jest dopiero wówczas, kiedy zaczynają się problemy, takie jak na przykład brak umiejętności gryzienia, obronność dotykowa czy znacząco obniżona sprawność manualna. Kiedy Twoje dziecko brudzi się piaskiem, kamieniami, błotem, farbą czy jedzeniem - pozwól mu. Takie zabawy rozwijają bardziej niż pisanie liter [1].

Swobodna zabawa na dziecięcych zasadach

Twoje dziecko potrzebuje rodzica, nie terapeuty. Usiądź koło niego na podłodze, zapomnij o tym, że chcesz je czegoś nauczyć, poobserwuj je i dołącz do zabawy. Nie psuj dziecięcych pomysłów, nie poprawiaj, nie narzucaj własnych rozwiązań, nie przepytuj z kolorów czy liczenia. Baw się.

Nazywaj to, co robi dziecko, a także to, co ty robisz w danym momencie. Ubarwiaj spostrzeżenia wyrażeniami dźwiękonaśladowczymi albo różnymi powiedzonkami ( Spadła piłka: ojojoj.; Baba idzie: tup tup tup).

Pozwalanie dziecku na doświadczanie samodzielności

Niech je samodzielnie, choćby miało pobrudzić całą kuchnię. Niech próbuje zakładać samodzielnie buty albo czapkę. Nie mów nigdy, że jest na coś za małe albo że nie może czegoś robić, bo jeszcze nie umie. Umożliw mu doświadczanie sukcesu na jego poziomie rozwoju.

Otwartość na dziecięce komunikaty

Nauka komunikacji nie zaczyna się wtedy, kiedy dzieci opanują pierwsze słowa. Umiejętności, jakie dzieci powinny nabyć w okresie przedsłownym, jest naprawdę dużo. Ich trening odbywa się poprzez doświadczanie bycia w relacji z drugim człowiekiem (rodzicem). Otwórz się na to, co dziecko chce ci przekazać. Jeśli będziesz ignorować jego komunikaty niewerbalne, stłumisz jego motywację do komunikacji. Dialogiem jest już naprzemienna wymiana uśmiechów. Nie wystarczy do dziecka mówić. Komunikacja musi być dwustronna. Dzieci „zagadane" nie będą mówić lepiej, one się z mówienia wręcz wycofają.

[1] Wspominam o tym pisaniu liter dlatego, że często spotykam się z próbami uczenia dzieci umiejętności nieadekwatnych do ich aktualnego poziomu rozwoju. Przykładowo: dziecku, którego poziom rysunku jest na etapie bazgroty, można zaproponować zabawę w malowanie dłońmi po wielkim arkuszu papieru, a nie kolorowania na ograniczonej konturem przestrzeni.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ogólne zalecenia dla rodziców dzieci z opóźnionym rozwojem mowy

# data[].attributes.attachment_link.description
O tym, że zbyt długie oglądanie telewizji przez dzieci źle wpływa na rozwój mowy, wiadomo powszechnie. Mniej zwraca się uwagę na telewizję w tle. Dziecko, które przebywa w pomieszczeniach wypełnionych jakimiś stałymi dźwiękami, nauczy się je ignorować. Zrodzi się wtedy problem ze słuchaniem (nie mylić ze słyszeniem). Dzieci rozwijają się poprzez ruch.

# data[].attributes.headline
Skutki zbyt długiego korzystania ze smoczka

# data[].attributes.subject
Skutki zbyt długiego korzystania ze smoczka

# data[].attributes.headline
Indywidualny Program Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka

# data[].attributes.subject
Indywidualny Program Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka

# data[].attributes.headline
Zeszyt kart pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną II

# data[].attributes.subject
Zeszyt kart pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną II

# data[].attributes.headline
Zeszyt kart pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną I

# data[].attributes.subject
Zeszyt kart pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną I

# data[].attributes.attachment_link.description
Słownictwo - Owoce i warzywa - Warzywa i owoce - Słownictwo - Owoce i warzywa - Owoce i warzywa - owoce - Owoce i warzywa - OWOCE I WARZYWA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czas zdalnego nauczania może sprzyjać także edukacyjnym zabawom. Warto wykorzystać atrakcyjne dla dzieci gry, które pozwolą nie tylko na usprawnianie dysfunkcji, ale także zaangażują dziecko w proces uczenia. Niewątpliwie taką aplikacją jest EDUCANDY.
Aplikacja studencka Educandy daje ci dostęp do gier stworzonych przez nauczycieli, rodziców, czy nawet samych uczniów nauczycieli stworzonych na stronie, poprzez specjalne kody dostępu. Nauczyciel przygotowując konkretne zadania czy ćwiczenia gromadzi je na swoim koncie. Chcą je udostępnić uczniom czy innym użytkownikom podaje kod dostępu, który jest automatycznie generowany. Przygotowując materiał do jednego typu zadań możesz wykorzystać jeszcze wiele razy, ponieważ aplikacja wygeneruje na jego bazie kolejne.
W educandy możemy tworzyć wykreślanki, gry typu kółko- krzyżyk, labirynty lub zadania typu połącz w pary. Z aplikacji możemy skorzystać w formie mobilnej lub stacjonarnej na komputerze czy tablicy interaktywnej.
Każdą stworzoną wcześniej grę możemy edytować, zagrać w nią lub udostępnić. Dla ucznia możemy wygenerować kod dostępu, innym nauczycielom przesłać link. Chcąc osadzić zadanie na blogu czy stronie internetowej generujemy kod do osadzenia.

Platforma TUTAJ

Przykładowe ćwiczenia w aplikacji to:

kod do gry, który należy wpisać: ec9d

# data[].attributes.attachment_link.description
Czas zdalnego nauczania może sprzyjać także edukacyjnym zabawom. Warto wykorzystać atrakcyjne dla dzieci gry, które pozwolą nie tylko na usprawnianie dysfunkcji, ale także zaangażują dziecko w proces uczenia. Niewątpliwie taką aplikacją jest EDUCANDY. Aplikacja studencka Educandy daje ci dostęp do gier stworzonych przez nauczycieli, rodziców, czy nawet samych uczniów nauczycieli stworzonych na stronie, poprzez specjalne kody dostępu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

# data[].attributes.attachment_link.description
Baza Internetowy System Aktów Prawnych - ISAP zawiera opisy bibliograficzne i teksty aktów prawnych opublikowanych w wydawnictwach urzędowych: Dzienniku Ustaw oraz Monitorze Polskim, wydawanych przez Prezesa Rady Ministrów. Uwaga! Nie dokonujemy wyszukiwania na zamówienie, a jedynie udostępniamy swoje zasoby. Nie interpretujemy obowiązujących przepisów, jak również nie udzielamy wyjaśnień w sprawach związanych z ich stosowaniem.

# data[].attributes.attachment_link.description
Millions of free jigsaw puzzles created by a large community. Create, play, share jigsaw puzzles and compete with other users.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poniżej możesz znaleźć kalendarze na rok 2022 w formacie PDF, które można z łatwością wydrukować. Możesz wybrać spośród listy dostępnych typów kalendarzy - rocznych, miesięcznych i tygodniowych - albo skonfigurować własny korzystając z poniższego formularza. Wszystkie kalendarze dostępne są nieodpłatnie i mogą być drukowane dowolną liczbę razy.

Wybierz swój kalendarz

Wybrane kalendarze - gotowe do pobrania

Poniżej umieszczono listę gotowych kalendarzy w formacie PDF, które można łatwo pobrać i wydrukować. Jeżeli potrzebnego typu kalendarza nie ma na liście, można użyć formularza powyżej.

Wszystkie kalendarze dostępne są w formacie PDF. Na większości komputerów znajduje się oprogramowanie niezbędne do ich otwarcia. W przypadku problemów można zainstalować, np. program Adobe Acrobat Reader.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kalendarze do wydrukowania (PDF) na rok 2022 - Kalendarz Świąt

# data[].attributes.attachment_link.description
Kalendarze do wydrukowania na 2022 z zaznaczonymi świętami wolnymi od pracy i w różnych formatach - całkowicie darmowe.

# data[].attributes.attachment_link.title
LearningApps - interactive and multimedia learning blocks

# data[].attributes.attachment_link.description
LearningApps - interactive and multimedia learning blocks

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kto z nas nie słyszał choć raz o pomarańczowym kocie, uczącym programowania. OctoStudio to nowa aplikacja stworzona przez zespół twórców kultowego Scratcha, to narzędzie, które zmieni Wasze podejście do edukacji cyfrowej i otworzy drzwi do nieograniczonych możliwości kreatywności.

Scratch jest nieodłącznym elementem podstaw informatyki, jak kiedyś Żółw, czy Basic. To jasne, jednak czasy się zmieniają, spora część uczniów jest już wyposażona w smartfony. Warto z nich zatem mądrze skorzystać, nie tylko podczas Kahoota. Idźmy o krok dalej...a może i trzy.

Czytaj dalej

Każdy rodzic zapewne marzy by jego dziecko było samodzielne, odważne, odpowiedzialne, by potrafiło radzić sobie z porażkami, umiało rozwiązywać konflikty. Zanim to się jednak stanie, my dorośli musimy go tego nauczyć. Nie jest to łatwe i wymaga czasu oraz determinacji by mały człowiek stał się taki, jak sobie wymarzyliśmy. Wiele jednak zależy od nas- naszych postaw i oddziaływań skierowanych na dziecko.

Czytaj dalej

EduKonferencje, dziel się, edukacja, edumoc, edumoc online, edumoconline, Inspiracje, kreatywność, nauczyciel, pomysł, projekt edukacyjny, superbelfrzy nocą, webinar, webinaria, webinarium, współpraca EduMocOnline, Główna, SuperBelfrzy Nocą

Włączenie matematyki do zajęć z języka polskiego może się wydawać niektórym niemożliwe. Może też zostać odczytane jako prowokacja. I w drugim stwierdzeniu jest ziarenko prawdy. Dla mnie takie zestawienie to pretekst do zatrzymania się i zastanowienia, na ile omawiane treści pozwalają młodemu człowiekowi lepiej zrozumieć świat. A ten, jakby na złość polskiej szkole, nie chce się dzielić na poszczególne przedmioty.

Czytaj dalej

Dydaktyka Edukacji Hybrydowej, dziel się, edukacja, edukacja hybrydowa, edumoc, edumoc online, edumoconline, Inspiracje, kreatywność, pomysł, superbelfrzy nocą, webinar, wiedza, współpraca Edu-refleksje, EduKonferencje, EduMocOnline, Narzędziownia, Pedagogika, Pomysłodajnia, SuperBelfrzy Nocą

Interdyscyplinarność, czyli połączenie różnorodnych dziedzin w celu bardziej wszechstronnego zastosowania wiedzy i wspierania kreatywności uczniów, jest nie tylko możliwa, ale wręcz niezbędna w dzisiejszym systemie edukacji. Matematyka jest często postrzegana przez uczniów jako przedmiot abstrakcyjny i wymagający. Jednakże integrując matematykę z praktycznymi kontekstami, takimi jak czytanie map, przygotowywanie szacunków, interpretacja wyników badań i analiza niezależnie zebranych danych, możemy rzucić światło na matematykę w innym świetle. Co więcej, odkrywanie piękna matematyki w sztuce, rzeźbie i muzyce zachęca do zagłębienia się w krainę „królowej nauk".

Czytaj dalej

# data[].attributes.attachment_link.title
Superbelfrzy RP - Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Blog grupy Superbelfrzy RP - eduzmieniaczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Kreatywne zajęcia dla dzieci w wieku 6-16 lat. Prowadzone przez naukowców i ekspertów. Załóż bezpłatne konto i zapisz dziecko na Uniwersytet Dzieci!

# data[].attributes.headline
Rozporządzenie w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka

# data[].attributes.subject
Rozporządzenie w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dziecka

# data[].attributes.headline
Rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli

# data[].attributes.subject
Rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli

# data[].attributes.attachment_link.title
Widoczny proces uczenia się ucznia w klasach starszych

# data[].attributes.headline
Proces uczenia się ucznia w klasach 1 - 3

# data[].attributes.subject
Proces uczenia się ucznia w klasach 1 - 3

# data[].attributes.attachment_link.title
Widoczny proces uczenia się ucznia w klasach 1-3 szkoły podstawowej

# data[].attributes.headline
Jak wprowadzać ocenianie kształtujące - webinarium

# data[].attributes.subject
Jak wprowadzać ocenianie kształtujące - webinarium

# data[].attributes.attachment_link.title
Webinarium - Jak wprowadzać ocenianie kształtujące w szkole?

# data[].attributes.attachment_link.title
Cele i kryteria sukcesu w nauczaniu. Webinarium edukacja wczesnoszkolna, program SUS, CEO i PAFW

# data[].attributes.attachment_link.title
Cele i kryteria sukcesu w nauczaniu. Webinarium programu SUS

# data[].attributes.attachment_link.title
Ocena, która pomaga się uczyć - YouTube - Bing video

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Magdalena Rosada

Jeśli jeszcze nie stosujesz oceniania kształtującego, ale obserwujesz nauczycielskie media społecznościowe, to na pewno zdarza Cię się widujesz często takie określenia jak ocenianie kształtujące, OK lekcja czy OK zeszyt. Możliwe, że czasami gubisz się w tych pojęciach. Dlatego chciałabym Ci dziś wyjaśnić, czym jest OK lekcja i w jaki sposób możesz ją zaplanować i przeprowadzić.

Struktura

OK lekcja to lekcja przeprowadzona zgodnie z zasadami oceniania kształtującego, które wbrew temu, co sugeruje nazwa, ta metoda nie ogranicza się do samego oceniania, ale wyznacza zasady organizacji całego procesu kształcenia. Ocenianie kształtujące w swoich założeniach ma prowadzić do tego, by uczeń potrafił się uczyć samodzielnie, brać odpowiedzialność za swoją naukę oraz potrafił w świadomy sposób ocenić swoje postępy i zaplanować dalsze działania.

Żeby pomóc uczniom realizować te cele, nauczyciel pokazuje im schematy i struktury, które wspierają proces uczenia się, pomagają uczniom zrozumieć cel nauki oraz sformułować plan działania. Struktury te opierają się na schemacie CEL - REALIZACJA - EWALUACJA i są to właśnie te trzy elementy, które konstytuują OK lekcję.

Cel

Każde działanie, które planujesz jako nauczyciel_ka, powinno mieć swój cel. Zanim zatem przystąpisz do planowania swojej lekcji, zastanów się, co chcesz dzięki niej osiągnąć. Jakie umiejętności rozwinie na niej uczeń? Jaką wiedzę posiądzie? Jakie wartości dostrzeże? W jaki sposób ta lekcja zbliży go do zrealizowania szerszego celu długoterminowego?

Warto również pamiętać o tym, że cel lekcji powinien być wyrażony językiem ucznia oraz powinien być istotny z jego punktu widzenia. Jeśli uczysz polskiego i planujesz rozpocząć pisanie rozprawek ze swoimi uczniami, to dla Ciebie jako dla nauczyciela_ki ten cel jest istotny, ponieważ w dalszej perspektywie wiesz, że jest to forma, którą Twój uczeń będzie pisać na egzaminie ósmoklasisty, a potem na maturze. Z perspektywy ucznia 6. czy 7. klasy nie jest to jednak istotne, ponieważ te wydarzenia są dla niego tak odległe, że nie zmotywują go do działania. Pisanie rozprawek to jednak także umiejętność formułowania swojego stanowiska, argumentowania czy komponowania tekstu. Te umiejętności uczeń może wykorzystać od razu nie tylko w kontekście lekcji języka polskiego. Cel lekcji dla ucznia nie musi być zatem tożsamy z celem lekcji nauczyciela.

Gdy myślisz o celach, pamiętaj również, by nie wyznaczać ich za dużo. Na lekcji jesteś w stanie zrealizować jeden cel, dwa, może trzy. Jeśli wypiszesz ich dziesięć i rozpoczniesz lekcję od przedstawienia wszystkich tych celów uczniom, poczują się oni raczej zagubieni niż dobrze poinformowani. Dostrzeżenie i zrozumienie celu nauki pozwala uczniom odnaleźć motywację do podejmowania działań w szkole oraz dostrzegać, że potrzeba uczenia się nie sprowadza się wyłącznie do pisania sprawdzianów w szkole.

Zatem następnym razem, gdy Twoi uczniowie zapytają, po co się czegoś uczycie, nie denerwuj się. Zatrzymaj się, weź oddech, uśmiechnij się i odpowiedz na pytanie lub zachęć uczniów do tego, byście poszukali odpowiedzi wspólnie.

Realizacja

Jeśli już masz wyznaczony cel, możesz przejść do planowania samej lekcji. Wszystkie zadania, które przygotujesz, powinny zbliżać uczniów do realizacji celu, muszą być zatem sensowne i funkcjonalne.

Gdy chcesz przeprowadzić OK lekcję, skup się raczej na jakości zadań, a nie na ich ilości. Możesz oczywiście wprowadzić nowy temat lekcji, zrobić krótki wykład, a następnie przejść do mechanicznego wykonywania ćwiczeń z podręcznika. Jeśli uczysz matematyki albo gramatyki i wprowadzasz nowy temat, tak zaplanowana lekcja może okazać się skuteczna.

Jeżeli jednak chcesz skłonić swoich uczniów do myślenia, zaangażować ich do twórczej pracy albo do współpracy w małych zespołach, lepiej pomyśleć o bardziej złożonym ćwiczeniu, które będzie wymagało od uczniów zaplanowania działań, podzielenia się zadaniami i przeprowadzenia ewaluacji. Pamiętaj, że dobra lekcja to lekcja, na której uczniowie pracują więcej od Ciebie. Jeśli w czasie lekcji się nudziłeś_aś, to jest szansa, że Twoi uczniowie wówczas intensywnie pracowali!

Warto, by ćwiczenia, które zaplanujesz, wymagały różnorodnych działań i angażowały zmysły. Każdy z nas ma inny styl uczenia się, który zmienia się również w zależności od naszego nastroju oraz typu zadania, które wykonujemy. Niektórzy wolą cichą pracę w pojedynkę, inni potrzebują wymieniać się spostrzeżeniami w grupie, by się uczyć, a jeszcze inni potrzebują ruchu, który wspiera u nich proces zapamiętywania. Często nasi uczniowie jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, jakie działania w czasie nauki najbardziej im służą, więc to na nas, nauczycielach, spoczywa obowiązek zaplanowania różnorodnych zadań, które odpowiedzą na potrzeby wszystkich uczniów.

Zadbaj również o precyzyjne sformułowanie polecenia oraz kryteriów sukcesu, które pomogą uczniom w pełni zrozumieć, za co będą później oceniani.

Ewaluacja

Ostatnim elementem OK lekcji jest ewaluacja. Wiesz, jaki Twoja lekcja ma cel i wiesz, przy pomocy jakich zadań chcesz ten cel osiągnąć. Na koniec musisz zatem sprawdzić, czy Ci się to udało. Do ewaluacji możesz wykorzystać różnorodne narzędzia, w zależności od tego, jaki charakter miała Twoja lekcja.

Jeśli na lekcji wprowadzałeś_as nową partię wiedzy, sprawdź, jak Twoi uczniowie zapamiętali informacje, które im przekazałeś_aś. Zrób krótki quiz z wykorzystaniem kartek z odpowiedziami (każdy uczeń ma kartki z odpowiedziami A, B, C i podnosi odpowiednią kartkę po tym, jak przeczytasz pytanie). Zrób wyjściówkę, zadaj jedno pytanie i poproś uczniów, by udzielili Ci odpowiedzi na kartkach. Możesz także poprosić kilku uczniów z klasy o podsumowanie lekcji i wymienienie informacji, które ich zdaniem były najbardziej istotne.

Jeżeli Twoi uczniowie wykonywali zadanie, które wymagało od nich współpracy lub przećwiczenia nowych umiejętności, udziel im informacji zwrotnej, w której odwołasz się do polecenia oraz sformułowanych na początku lekcji kryteriów sukcesu. Wskaż jasno, co uczniowie zrobili dobrze, a nad czym jeszcze powinni popracować. Możesz im udzielić takiej informacji ustnie lub wykorzystać karty z szablonami ocen i zaznaczyć odpowiednie punkty, które zostały zrealizowane oraz te, nad którymi uczeń musi jeszcze popracować.

Pamiętaj, że nie zawsze to Ty musisz udzielać informacji zwrotnej. Możesz również skorzystać z narzędzi samooceny oraz oceny koleżeńskiej, które pomogą uczniom pogłębić refleksję nad tym, jak wykonać ćwiczenie prawidłowo oraz jak poprawić ewentualne błędy.

Ewaluacja może także dotyczyć samego procesu uczenia się. Czasami powtarzacie różne zagadnienia wielokrotnie i zadania, które planujesz, bardziej koncentrują się na szlifowaniu umiejętności miękkich niż na opracowywaniu konkretnej partii materiału z Twojego przedmiotu. W takim wypadku warto zaprosić do ewaluacji samych uczniów, którzy mogą się wypowiedzieć na temat tego, jak im się współpracowało w grupie, co im pomagało, a co im przeszkadzało oraz co mogą zrobić, by następnym razem pracować bardziej efektywnie.

Pamiętaj, że bez względu na to, jaką formę ewaluacji wybierzesz, warto wrócić na koniec lekcji do celu, który został na początku sformułowany oraz podsumować treści omówione na tej lekcji.

Jak to wszystko ogarnąć?

Gdy zaczynasz pracę z ocenianiem kształtującym, nie musisz od razu korzystać ze wszystkich narzędzi. Nigdy nie musisz korzystać ze wszystkich narzędzi, jeżeli nie odpowiada to potrzebom Twoich uczniów! Wybierz te elementy, które najlepiej Ci służą i z którymi czujesz się najpewniej i zacznij od nich.

Jeżeli temat oceniania kształtującego jest dla Ciebie nowy i chcesz się dowiedzieć, jak planować i prowadzić wartościowe OK lekcje, które zaspokajają potrzeby Twoich uczniów oraz są spójne z Twoimi priorytetami i wartościami, zapraszam Cię na czwarty już webinar z serii, w której opowiadam o tym, jak rozpocząć pracę z ocenianiem kształtującym w szkole.

Tym razem, w poniedziałek 6 grudnia o 18:00, porozmawiamy o tym, jak zaplanować lekcję zgodną z zasadami OK. Nie czekaj i zapisz się na webinar już dzisiaj! Gdy zapiszesz się na szkolenie, otrzymujesz do niego dostęp za darmo przez 24h, ponadto dostaniesz karty pracy, które zaczniemy wypełniać już w trakcie szkolenia oraz możesz wziąć udział w sesji pytań i odpowiedzi po webinarze.

Na poprzednich webinarach zajmowaliśmy się identyfikowaniem potrzeb uczniów, przygotowaniem uczniów i ich rodziców na rozpoczęcie pracy z OK oraz planowaniem i wyznaczaniem celów. Poprzednie webinary znajdziesz tutaj.

Jeśli jeszcze nie stosujesz oceniania kształtującego, ale obserwujesz nauczycielskie media społecznościowe, to na pewno zdarza Cię się widujesz często takie określenia jak ocenianie kształtujące, OK lekcja czy OK zeszyt. Możliwe, że czasami gubisz się w tych pojęciach. Dlatego chciałabym Ci dziś wyjaśnić, czym jest OK lekcja i w jaki sposób możesz ją zaplanować i przeprowadzić.

Struktura

OK lekcja to lekcja przeprowadzona zgodnie z zasadami oceniania kształtującego, które wbrew temu, co sugeruje nazwa, ta metoda nie ogranicza się do samego oceniania, ale wyznacza zasady organizacji całego procesu kształcenia. Ocenianie kształtujące w swoich założeniach ma prowadzić do tego, by uczeń potrafił się uczyć samodzielnie, brać odpowiedzialność za swoją naukę oraz potrafił w świadomy sposób ocenić swoje postępy i zaplanować dalsze działania.

Żeby pomóc uczniom realizować te cele, nauczyciel pokazuje im schematy i struktury, które wspierają proces uczenia się, pomagają uczniom zrozumieć cel nauki oraz sformułować plan działania. Struktury te opierają się na schemacie CEL - REALIZACJA - EWALUACJA i są to właśnie te trzy elementy, które konstytuują OK lekcję.

Cel

Każde działanie, które planujesz jako nauczyciel_ka, powinno mieć swój cel. Zanim zatem przystąpisz do planowania swojej lekcji, zastanów się, co chcesz dzięki niej osiągnąć. Jakie umiejętności rozwinie na niej uczeń? Jaką wiedzę posiądzie? Jakie wartości dostrzeże? W jaki sposób ta lekcja zbliży go do zrealizowania szerszego celu długoterminowego?

Warto również pamiętać o tym, że cel lekcji powinien być wyrażony językiem ucznia oraz powinien być istotny z jego punktu widzenia. Jeśli uczysz polskiego i planujesz rozpocząć pisanie rozprawek ze swoimi uczniami, to dla Ciebie jako dla nauczyciela_ki ten cel jest istotny, ponieważ w dalszej perspektywie wiesz, że jest to forma, którą Twój uczeń będzie pisać na egzaminie ósmoklasisty, a potem na maturze. Z perspektywy ucznia 6. czy 7. klasy nie jest to jednak istotne, ponieważ te wydarzenia są dla niego tak odległe, że nie zmotywują go do działania. Pisanie rozprawek to jednak także umiejętność formułowania swojego stanowiska, argumentowania czy komponowania tekstu. Te umiejętności uczeń może wykorzystać od razu nie tylko w kontekście lekcji języka polskiego. Cel lekcji dla ucznia nie musi być zatem tożsamy z celem lekcji nauczyciela.

Gdy myślisz o celach, pamiętaj również, by nie wyznaczać ich za dużo. Na lekcji jesteś w stanie zrealizować jeden cel, dwa, może trzy. Jeśli wypiszesz ich dziesięć i rozpoczniesz lekcję od przedstawienia wszystkich tych celów uczniom, poczują się oni raczej zagubieni niż dobrze poinformowani. Dostrzeżenie i zrozumienie celu nauki pozwala uczniom odnaleźć motywację do podejmowania działań w szkole oraz dostrzegać, że potrzeba uczenia się nie sprowadza się wyłącznie do pisania sprawdzianów w szkole.

Zatem następnym razem, gdy Twoi uczniowie zapytają, po co się czegoś uczycie, nie denerwuj się. Zatrzymaj się, weź oddech, uśmiechnij się i odpowiedz na pytanie lub zachęć uczniów do tego, byście poszukali odpowiedzi wspólnie.

Realizacja

Jeśli już masz wyznaczony cel, możesz przejść do planowania samej lekcji. Wszystkie zadania, które przygotujesz, powinny zbliżać uczniów do realizacji celu, muszą być zatem sensowne i funkcjonalne.

Gdy chcesz przeprowadzić OK lekcję, skup się raczej na jakości zadań, a nie na ich ilości. Możesz oczywiście wprowadzić nowy temat lekcji, zrobić krótki wykład, a następnie przejść do mechanicznego wykonywania ćwiczeń z podręcznika. Jeśli uczysz matematyki albo gramatyki i wprowadzasz nowy temat, tak zaplanowana lekcja może okazać się skuteczna.

Jeżeli jednak chcesz skłonić swoich uczniów do myślenia, zaangażować ich do twórczej pracy albo do współpracy w małych zespołach, lepiej pomyśleć o bardziej złożonym ćwiczeniu, które będzie wymagało od uczniów zaplanowania działań, podzielenia się zadaniami i przeprowadzenia ewaluacji. Pamiętaj, że dobra lekcja to lekcja, na której uczniowie pracują więcej od Ciebie. Jeśli w czasie lekcji się nudziłeś_aś, to jest szansa, że Twoi uczniowie wówczas intensywnie pracowali!

Warto, by ćwiczenia, które zaplanujesz, wymagały różnorodnych działań i angażowały zmysły. Każdy z nas ma inny styl uczenia się, który zmienia się również w zależności od naszego nastroju oraz typu zadania, które wykonujemy. Niektórzy wolą cichą pracę w pojedynkę, inni potrzebują wymieniać się spostrzeżeniami w grupie, by się uczyć, a jeszcze inni potrzebują ruchu, który wspiera u nich proces zapamiętywania. Często nasi uczniowie jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, jakie działania w czasie nauki najbardziej im służą, więc to na nas, nauczycielach, spoczywa obowiązek zaplanowania różnorodnych zadań, które odpowiedzą na potrzeby wszystkich uczniów.

Zadbaj również o precyzyjne sformułowanie polecenia oraz kryteriów sukcesu, które pomogą uczniom w pełni zrozumieć, za co będą później oceniani.

Ewaluacja

Ostatnim elementem OK lekcji jest ewaluacja. Wiesz, jaki Twoja lekcja ma cel i wiesz, przy pomocy jakich zadań chcesz ten cel osiągnąć. Na koniec musisz zatem sprawdzić, czy Ci się to udało. Do ewaluacji możesz wykorzystać różnorodne narzędzia, w zależności od tego, jaki charakter miała Twoja lekcja.

Jeśli na lekcji wprowadzałeś_as nową partię wiedzy, sprawdź, jak Twoi uczniowie zapamiętali informacje, które im przekazałeś_aś. Zrób krótki quiz z wykorzystaniem kartek z odpowiedziami (każdy uczeń ma kartki z odpowiedziami A, B, C i podnosi odpowiednią kartkę po tym, jak przeczytasz pytanie). Zrób wyjściówkę, zadaj jedno pytanie i poproś uczniów, by udzielili Ci odpowiedzi na kartkach. Możesz także poprosić kilku uczniów z klasy o podsumowanie lekcji i wymienienie informacji, które ich zdaniem były najbardziej istotne.

Jeżeli Twoi uczniowie wykonywali zadanie, które wymagało od nich współpracy lub przećwiczenia nowych umiejętności, udziel im informacji zwrotnej, w której odwołasz się do polecenia oraz sformułowanych na początku lekcji kryteriów sukcesu. Wskaż jasno, co uczniowie zrobili dobrze, a nad czym jeszcze powinni popracować. Możesz im udzielić takiej informacji ustnie lub wykorzystać karty z szablonami ocen i zaznaczyć odpowiednie punkty, które zostały zrealizowane oraz te, nad którymi uczeń musi jeszcze popracować.

Pamiętaj, że nie zawsze to Ty musisz udzielać informacji zwrotnej. Możesz również skorzystać z narzędzi samooceny oraz oceny koleżeńskiej, które pomogą uczniom pogłębić refleksję nad tym, jak wykonać ćwiczenie prawidłowo oraz jak poprawić ewentualne błędy.

Ewaluacja może także dotyczyć samego procesu uczenia się. Czasami powtarzacie różne zagadnienia wielokrotnie i zadania, które planujesz, bardziej koncentrują się na szlifowaniu umiejętności miękkich niż na opracowywaniu konkretnej partii materiału z Twojego przedmiotu. W takim wypadku warto zaprosić do ewaluacji samych uczniów, którzy mogą się wypowiedzieć na temat tego, jak im się współpracowało w grupie, co im pomagało, a co im przeszkadzało oraz co mogą zrobić, by następnym razem pracować bardziej efektywnie.

Pamiętaj, że bez względu na to, jaką formę ewaluacji wybierzesz, warto wrócić na koniec lekcji do celu, który został na początku sformułowany oraz podsumować treści omówione na tej lekcji.

Jak to wszystko ogarnąć?

Gdy zaczynasz pracę z ocenianiem kształtującym, nie musisz od razu korzystać ze wszystkich narzędzi. Nigdy nie musisz korzystać ze wszystkich narzędzi, jeżeli nie odpowiada to potrzebom Twoich uczniów! Wybierz te elementy, które najlepiej Ci służą i z którymi czujesz się najpewniej i zacznij od nich.

Jeżeli temat oceniania kształtującego jest dla Ciebie nowy i chcesz się dowiedzieć, jak planować i prowadzić wartościowe OK lekcje, które zaspokajają potrzeby Twoich uczniów oraz są spójne z Twoimi priorytetami i wartościami, zapraszam Cię na czwarty już webinar z serii, w której opowiadam o tym, jak rozpocząć pracę z ocenianiem kształtującym w szkole.

Tym razem, w poniedziałek 6 grudnia o 18:00, porozmawiamy o tym, jak zaplanować lekcję zgodną z zasadami OK. Nie czekaj i zapisz się na webinar już dzisiaj! Gdy zapiszesz się na szkolenie, otrzymujesz do niego dostęp za darmo przez 24h, ponadto dostaniesz karty pracy, które zaczniemy wypełniać już w trakcie szkolenia oraz możesz wziąć udział w sesji pytań i odpowiedzi po webinarze.

Na poprzednich webinarach zajmowaliśmy się identyfikowaniem potrzeb uczniów, przygotowaniem uczniów i ich rodziców na rozpoczęcie pracy z OK oraz planowaniem i wyznaczaniem celów. Poprzednie webinary znajdziesz tutaj.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli jeszcze nie stosujesz oceniania kształtującego, ale obserwujesz nauczycielskie media społecznościowe, to na pewno zdarza Cię się widujesz często takie określenia jak ocenianie kształtujące, OK lekcja czy OK zeszyt. Możliwe, że czasami gubisz się w tych pojęciach. Dlatego chciałabym Ci dziś wyjaśnić, czym jest OK lekcja i w jaki sposób możesz ją zaplanować i przeprowadzić.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czasami na wykładzie prezentuję nauczycielom pracę ucznia z podanymi do niej kryteriami i proszę o ocenę stopniem. Przeważnie jest duża rozbieżność w wystawionych stopniach. Wynika ona z różnych oczekiwań nauczycieli w stosunku do uczniów, i nawet ściśle określone kryteria nie pomagają ujednolicić oceny.

W programie IB każdy nauczyciel ma przypisany wskaźnik chrakteryzujący jego sposób oceniania, jeśli bywa zbyt surowy to jego ocena automatycznie jest zwiększana się, i odwrotnie, gdy jest zbyt „łagodny". To jednak nie załatwia sprawy, bo w jednym z tematów nauczyciel może mieć większe wymagania, a w innym mniejsze.

Te i inne problemy stoją za oceną sumującą w postaci stopni.
Motywacja
Profesor Chris Hulleman badacz na Uniwersytecie Wirginii napisał w swoim artykule „Pomimo powszechnego przekonania w edukacji, oceny nie motywują uczniów do jak najlepszej pracy, ani nie prowadzą do lepszej nauki lub lepszych wyników".

Jestem do tego całkowicie przekonana, ale wielu nauczycieli ma przeciwne zdania.

To tradycyjne podejście do oceniania, mimo, że mocno się trzyma, nie daje uczniowi właściwych wskazówek do rozwoju. Jeśli uczeń na tle klasy wypada dobrze, to otrzymuje informację, że może więcej się nie wysilać, a jeśli wypada słabo, to (wbrew powszechnemu mniemaniu) zniechęca się do wysiłku, bo nie za bardzo wierzy, że mu ten wysiłek poprawi sytuację. Czyli w obu przypadkach ocena stopniem - zniechęca do nauki.

Są oczywiście sytuacje graniczne, jak np. zagrożenie pozostania w następnej klasie. Wtedy uczeń może „wziąć" się do pracy, ale z nauki pod przymusem mało potem zostaje. Tak samo dobre stopnie mogą zachęcić niektórych uczniów do udziału w konkursach i do większego zainteresowania nauką. Jednak w obliczu innych ciekawych zajęć poza lekcjami - występuje to rzadko. Zresztą to nie dobre stopnie motywują ucznia, motywująco działa poczucie własnej wartości i docenienie przez nauczyciela.

Stopnie „działają" źle na uczniów ocenianych słabo i również na uczniów ocenianych wysoko. Słabe stopnie demotywują, gdyż osłabiają wiarę ucznia w osiągnięcie sukcesu. Zaś wysokie oceny uzależniają i zobowiązują do utrzymania dotychczasowej pozycji, co w razie możliwej porażki osłabia poczucie własnej wartości i może grozić załamaniem nerwowym.
Rezygnacja ze stopni na rzecz informacji zwrotnej
W świecie tak zwanym dorosłym nikt nikogo nie ocenia stopniami. Stopnie są związane ze szkołą. Nie chodzi o całkowite wyrzucenie z niej stopni, ale o informację użyteczną dla ucznia i nauczyciela.

Część nauczycieli uważa, że przejście na inna skalę niż 1-6, na przykład na procenty zmienia sytuację. Jest to jednak tylko zmiana skali.

Dużo bardziej efektywna jest przekazywana uczniowi informacja zwrotna, na której podstawie może on poprawić swoją pracę. Wiele szkół odkłada ocenę sumująca na koniec, wychodząc z założenia, że w czasie, gdy uczniowie się uczą powinni otrzymywać wskazówki, jak mają się uczyć i doskonalić, a dopiero, gdy się nauczą mogą otrzymać ocenę stopniem.

Niekoncentrowanie się na ocenie, nie oznacza odejścia od oceniania. Ocenianie ma kilka funkcji, najważniejsza z nich to przekazanie informacji uczniowi, aby mógł poprawić swoje uczenie się i pozyskanie informacji przez nauczyciela, aby mógł dostosowywać swoje nauczanie do potrzeb uczniów. Jednak nadal wielu pedagogów, uczniów i ich rodziców, uważa, że ocenianie jest po to, aby pokazać miejsce ucznia w uczeniu się i to w porównaniu z innymi uczniami w klasie.
Podsumowując - ocenianie kształtujące jest potrzebne i pomaga w uczeniu się, a ocenianie sumujące (przy pomocy stopni) ma wiele wad i pobudza niepotrzebna rywalizację.
Ponieważ jednak prawo nakazuje wystawianie stopni i nauczyciele są do nich zobligowani, to mogą tylko zmniejszyć ten sposób oceniania do minimum.
Stosowanie szybkich testów
Okazuje się, że prowadzanie quizów i testów pomaga uczniom w doskonaleniu i aktywnie poprawia proces uczenia się. Dzięki nim uczniowi mogą otrzymać natychmiastową informację zwrotną i wykorzystać ją w uczeniu się. Najlepsze są testy wielokrotnego wyboru, w których nie można „zgadnąć" odpowiedzi poprzez eliminację złych.

Takie szybkie testy są wykorzystywane w grach komputerowych i tam dają dobre efekty. W grach uczący się dostaje natychmiast informację zwrotną, a ta motywuje go do dalszych prob. Podobnie jest w programie do nauki języka angielskiego - Duolingo, uczący się natychmiast otrzymuje informację, czy jego odpowiedź jest dobra, czy nie.

Sprawdziany z większej partii materiału i do tego z opóźnioną (z naturalnej przyczyny) informacją zwrotną, nie mają już takiej efektywności dla uczenia się. Badanie wykazało, że częste zadawanie uczniom pytań i przekazywanie korygujących informacji zwrotnych znacząco poprawia wyniki w nauce - efekt ten nadal jest zauważalny pięć tygodni później.

Taka krótka forma testów ma dodatkową zaletę, że zajmuje mało czasu i może być często wykorzystywana. W badaniu z 2014 r. analizowano wpływ testów z krótkimi odpowiedziami i z opcją wielokrotnego wyboru, okazuje się, że znacznie przewyższają ponowne czytanie i powtarzanie. Badanie przeprowadzone w 2014 roku wykazało, że podzielenie większych sprawdzianów na mniejsze i częstsze testy zmniejszyło niepokój przed egzaminem końcowym u 72 procent uczniów.

Moim zdaniem dzieje się tak dlatego, że uczniowie na bieżąco są informowani o tym, czy opanowali materiał w stopniu, który gwarantuje im zdanie egzaminu.
Podsumowując: Lepiej jest stosować krótkie testy wielokrotnego wyboru z natychmiastową informacją zwrotną, niż przeprowadzać większe sprawdziany. Sprawiedliwość i wiarygodność
Z ocenianiem przy pomocy stopni wiąże się trudność sprawiedliwej i wiarygodnej oceny. Oceniając nauczyciel bierze różne aspekty pod uwagę i dwóch uczniów może otrzymać ten sam stopień mimo, że co innego wykonali dobrze i mają różne błędy. Stopień jest - ŚREDNIĄ, a ta - uśrednia informację. Inna spawa to wiarygodność, nauczyciel przygotowując sprawdzian z danego tematu, wybiera do niego zagadnienia, nie może zawrzeć wszystkiego, dlatego sprawdzian jest często wybiorczy i nie świadczy o tym, czy uczeń naprawdę opanował temat. Czyli uczeń może uzyskać niewygodą informację, że umie lub tak samo, że nie umie.

Nawet przy najlepszych intencjach ocena może być stronnicza, subtelnie wprowadzając zmienność i nieprzewidywalność do wyników uczniów. Badania pokazują na przykład, że nauczyciele nieświadomie przyznają wyższe oceny wypracowaniom zawierającym dobry charakter pisma , są bardziej wyrozumiali wobec chłopców, gdy przesyłają częściowe rozwiązania z matematyki , a nadwagę kojarzą z lenistwem i niskim potencjałem akademickim.
Tabele oceniania
Badania sugerują, że tabele oceniania mogą bardzo pomóc, zapewniając ustrukturyzowany sposób oceniania subiektywnych wyników pracy, ograniczając czynniki mające wpływ na ocenę i wyraźnie kierując wysiłkami uczniów.

Nauczycielom zajmuje czas sprawdzanie podsumowujących sprawdzianów, dlatego często planują ich mniej i oceniają je z opóźnieniem. Dla ucznia oznacza to konieczność cofnięcia się w czasie i uzupełnienia tego, co już minęło. To jest za trudne dla młodego człowieka.

Dużo lepsze są wspomniane wcześniej szybkie testy lub ocena koleżeńska lub samoocena. One mogą dawać natychmiastową informację zwrotną, która może być na bieżąco użyta do poprawy.

Trzeba jednak zwrócić uwagę, że samoocena i ocena koleżeńska musi odbywać się na określonej wcześniej podstawie. W tej kwestii niezbędne są kryteria sukcesu. Ale uczeń przed oceną musi też wiedzieć, jak wygląda dobrze zrobiona praca i jak ocenić każdy jej poziom wykonania.

O tabelach oceniania można przeczytać we wpisach:
https://oknauczanie.pl/tworzenie-tabel-oceniania-ktore-sprzyjaja-rozwojowi-uczniow https://oknauczanie.pl/ocenianie-oparte-na-standardach https://oknauczanie.pl/jednopunktowe-tabele-oceniania
Prostym sposobem przedstawienia uczniom dobrze wykonanego zadania, jest poświęcenie czasu przez nauczyciela, na pokazanie uczniom dobrego rozwiązania i omówienie przewidywalnych błędów.
Trzeba jasno powiedzieć, że bez kryteriów sukcesu i określenia poziomów wykonania zadania, uczeń nie może ocenić ani siebie, ani innych uczniów.
Badanie przeprowadzone w 2023 r. potwierdza ujawniło, że uczniowie szkół średnich poprawili swoje umiejętności pisania o połowę, gdy poprawiali je, odwołując się do wzorów dobrze napisanych tekstów lub stosując tabele oceniania, które ściśle określały oczekiwania.

Inspiracja artykułem Youki Terady i Stephena Merrilla
https://www.edutopia.org/article/the-evidence-backed-grader?utm_content=linkpos1&utm_source=research-newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=website

# data[].attributes.attachment_link.title
Koncentracja na nauce, a nie na ocenach - Oknauczanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Czasami na wykładzie prezentuję nauczycielom pracę ucznia z podanymi do niej kryteriami i proszę o ocenę stopniem. Przeważnie jest duża rozbieżność w wystawionych stopniach. Wynika ona z różnych oczekiwań nauczycieli w stosunku do uczniów, i nawet ściśle określone kryteria nie pomagają ujednolicić oceny. W programie IB każdy nauczyciel ma przypisany wskaźnik chrakteryzujący jego sposób oceniania, [...]