# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Unha marea negra producese como consecuencia dun derrame ou vertido accidental de hidrocarburos no medio mariño. Os seus efectos poden ser moi graves, xa que non solo afectan os organismos que entran en contacto con ela, senon que alteran gravemente todos os ecosistemas mariños, os que se encontran nos fondos e os que se desarrollan no litoral.

O impacto dunha marea negra xenera grandes costes, tanto por as pérdidas económicas das industrias locais, que dependen do mar para a subsistencia, especialmente a industria pesqueira, a que se dedica a recolección de marisco ou a relacionada co turismo, como polo gasto destinado a limpeza, depuración ou rexeneración das zonas afectadas.

Ente as medidas de restauración máis utilizadas para tratar de reparar os efectos dunha marea negra destacan:

1. O ailamento e retirada do fuel que flota na auga, mediante barreiras de contención, espumadeiras e aspirado con filtros.

2. Retirada manual do fuel que impregna as rocas e playas realizando incluso lavados con auga a presión.

3. O uso de deterxentes químicos para acelerar a dispersión do crudo, reducindo o tamaño a pequenas gotas, o que facilita a súa degradación bacteriana.

Opinión: Botalle un ollo a esta entrada e moi interesante.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Como reparar os efectos dunha marea negra"

# data[].attributes.attachment_link.description
Unha marea negra producese como consecuencia dun derrame ou vertido accidental de hidrocarburos no medio mariño. Os seus efectos poden ser moi graves, xa que non solo afectan os organismos que entran en contacto con ela, senon que alteran gravemente todos os ecosistemas mariños, os que se encontran nos fondos e os que se desarrollan no litoral.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"¿Co mo analizar a eutrofizacion nas masas de augas españolas"?

O análisis da contaminación orgánica das augas superficiais, tanto en ríos como en lagos ou embalses, basase nun conxunto de indicadores mediante os cales se evalúa o estado tróicoi da masa de auga. Unha das medidas máis habituales é a trasparencia da auga. No caso de lagos e embalses, esta medida realizase mediante o denominado disco de Secchi. É un disco duns 20 cm, dividido en catro cuadrantes de cores contrastados( blanco e negro). A medida de transparencia da auga valorase en metros lineais según a profuhndidade a que se deixa observar o disco. Conforme a profuhndidade rexistrada, distinguese catro grados de eutrofización da auga.

¿Como medir co disco de Secchi?

Sumersexe lentamente na auga, unido a unha corda, hasta que apenas sexa visible desde arriba. Anotase esa profundidade e se sumerxe algo máis antes de facelo ascender lentamente hacia a superficie. Cando se volve a observar o disco, anotase esa profundidade. Se a diferencia entre as dúas profundidades medidas é inferior a 10 cm, considerase unaha medida correcta. Se polo contrario a diferencia eé superior debe repetirse.

Opinión: Sorprendeume que iste aparato tan curioso fose capaz de facer estas cousas.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Análisis da eutrofización das masas de augas españolas"

# data[].attributes.attachment_link.description
"¿Co mo analizar a eutrofizacion nas masas de augas españolas"? O análisis da contaminación orgánica das augas superficiais, tanto en ríos como en lagos ou embalses, basase nun conxunto de indicadores mediante os cales se evalúa o estado tróicoi da masa de auga. Unha das medidas máis habituales é a trasparencia da auga.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Os hidrogramas son gráficas nas que se representa o caudal dun río ou un arroyo o longo do tempo. No eixe de ordenadas situase o caudal e no de abcisas o tempo.

Distinguense entre hidrogramas anuais e hidrogramas de tormenta.

HISTROGRAMA ANUAL

Istes hidrogramas mostran a evolución do caudal dun río o longo do ano. Grazas os hidrogramas anuis e posible observar a variación estacional de dito caudal.

HISTOGRAMA DE TORMENTA

Istes hidrogramas representan a resposta do caudal dun arroyo ante un aguacero. Mostran o tempo de resposta, e decir, o intervalo do tempo desde o momento no que as precipitacións son a mitade do total (representado cun punto nas gráficas) hasta que se alcanza o caudal punta. Canto máis corto sexa o tempo de resposta, máis probable e que se produza unha inundación catastrófia.

As obras de laminación, como a construcción de diques ou os aterrazamentos, tratan de aumentar o tempo de resposta e de disminuir o caudal punta dun arroyo ou un curso fluvial.

OPINIÓN: mirade istes gráficos e sorprendedevos o que se pode aprender con eles.

# data[].attributes.attachment_link.description
Os hidrogramas son gráficas nas que se representa o caudal dun río ou un arroyo o longo do tempo. No eixe de ordenadas situase o caudal e no de abcisas o tempo. Distinguense entre hidrogramas anuais e hidrogramas de tormenta. HISTROGRAMA ANUAL Istes hidrogramas mostran a evolución do caudal dun río o longo do ano.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Todos os sistemas biolóxicos son sistemas abertos que reciben do seu entorno un aporte constante de materia e enerxía. Esta enerxía e principalmente luminosa, pero tamén química, e flúe a través da biosfera en forma de enerxía endosomática en en menor medida exosomática. Iste fluxo posibilita o ciclo da materia e producese mediante o proceso da nutrición, pasando duns niveis tróficos a outros.

Na estructura trófica dun ecosistema soese diferenciar tres niveis tróficos: productores, consumidores e descompoñedes.

Opinión: neste post contovos como os fluxos de enerxía e os ciclos da materia determinan a estructura dos ecosistemas.

# data[].attributes.attachment_link.title
" Os fluxos de enerxía e ciclos de materia que determinan a estructura dos ecosistemas"

# data[].attributes.attachment_link.description
Todos os sistemas biolóxicos son sistemas abertos que reciben do seu entorno un aporte constante de materia e enerxía. Esta enerxía e principalmente luminosa, pero tamén química, e flúe a través da biosfera en forma de enerxía endosomática en en menor medida exosomática.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
-Os riesgos metereolóxicos débense a situacións metereolóxicas. As mais graves son debidos a sistemas conventivos de gran enerxíaque producen eventos moi destructivos:

Opinión persoal: Quedei sorprendido cos danos que pode sufrir o noso planeta por culpa distes riesgos metereolóxicos.

# data[].attributes.attachment_link.description
Os riesgos metereolóxicos débense a situacións metereolóxicas. As mais graves son debidos a sistemas conventivos de gran enerxíaque producen eventos moi destructivos: Opinión persoal: Quedei sorprendido cos danos que pode sufrir o noso planeta por culpa distes riesgos metereolóxicos.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A lóxica invita a pensar que existe unha relación lineal entre os elementos da pirámide trófica e que, polo tanto, a un incremento na biomasa de presas lle corresponde un aumento proporcional na de depredadores. No caso dos leóns, a mais pasto na sabana, mais búfalos; e a mais búfalos, mais leóns.

Recentes investigacións indican, en cambio, que a biomasa dunha presa lle corresponde os 3/4 dun depredador, relación que parece repetirse en tódolos ecosistemas.

A un aumento no número de búfalos correspondería un incremento de leóns igual a 3/4 do aumento desta presa.

Iste patrón matemático suxire un grado de organización dos ecosistemas descoñecido ata agora e, o que é mais sorprendente, recorda a outro modelo observado a nivel dos organismos individuais. Según unha antiga teoría, a Ley de Kleiber, a velocidade de crecemento dun organismo é menor canto mayor tamaño ten. Existe unha relación entre metabolismo e tamaño que se sitúa, de novo, nos 3/4.

Opinión persoal: Encantoume coñecer un poucO mais o mundo dos leóns, invítovos a que leades esta entrada.

# data[].attributes.attachment_link.description
A lóxica invita a pensar que existe unha relación lineal entre os elementos da pirámide trófica e que, polo tanto, a un incremento na biomasa de presas lle corresponde un aumento proporcional na de depredadores. No caso dos leóns, a mais pasto na sabana, mais búfalos; e a mais búfalos, mais leóns.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
O solo é unha capa discontinua que recobre so algunhas zonas da superficie dos continentes e que non se desarrolla no fondo dos medios acuáticos. Non ten un espesor fixo e pode medir desde alguns centímetros a poucos metros. A súa composición é moi variable, pero sempre se identifican catro compoñentes que representan os catro sistemas que converxen nel.

Istes compoñentes son os seguintes:

1. A fracción mineral: Composta por fragmentos de rocas e minerais procedentes da meteorización da roca nai e os sedimentos transportados dos axentes xeolóxicos.

2. A fracción orgánica: Composta por tódolos organismos que viven no solo, como bacterias, fungos, lombrices etc. Tamén se inclúe a materia orgánica en descomposición, que forma o humus e os ácidos húmicos.zación da roca nai e dos sedimentos transportados polos axentes xeolóxicos.

3. A auga: Tamén ocupa os poros do solo e é o medio no que ocorren a mayoría das reaccións químicas. Ademáis, é o vehículo dos nutrientes inorgánicos que son absorvidos polas raíces das plantas.

4. O aire: Ocupa parte dos huecos que quedan entre as fraccións mineral e orgánica. Canto máis aire conten o solo, máis eficaces son os procesos de descomposición aerobia que ten lugar nel e mayor é o consumo de osíxeno e a producción de CO2.

Opinión persoal: O seguinte post e moi educativo espero que vos guste.

# data[].attributes.attachment_link.description
O solo é unha capa discontinua que recobre so algunhas zonas da superficie dos continentes e que non se desarrolla no fondo dos medios acuáticos. Non ten un espesor fixo e pode medir desde alguns centímetros a poucos metros. A súa composición é moi variable, pero sempre se identifican catro compoñentes que representan os catro sistemas que converxen nel.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A Acuicultura

A acuicultura e o sector de producción de alimentos que está experimentando un maior crecemento en todo o mundo. Según a FAO (Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura), na actualidade estimase que a acuicultura e responsable do 50% dos productos pesqueiros mundiais destinados a alimentación humana.

A súa implantación está tendo lugar tanto nos países desarrollados como nos que están en vías de desarrollo, principalmente Asia, donde en 2012 se cultivou o 88,5% da producción mundial. Ademáis, iste sector emplea directa e indirectamente cerca de 23 millóns de traballadores, unha cifra que sin duda irá en aumento.

A mayor parte de ista producción acuícola, o 63% aproximadamente, ten lugar en augas continentais (ríos, lagunas etc.). O resto producese no mar, en istalacións controladas, como bateas, donde se cultivan principalmente bivalvos, por exemplo os mexillóns.

Un dos cultivos máis prometedores é o das algas, cada vez máis presentes en cosméticos, productos farmacéuticos e na alimentación.

Opinión persoal: eu descoñecía que a acuicultura se empregara para certas cousas, se o queres averiguar invítote a que leas iste post.

# data[].attributes.attachment_link.description
A Acuicultura A acuicultura e o sector de producción de alimentos que está experimentando un maior crecemento en todo o mundo. Según a FAO (Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura), na actualidade estimase que a acuicultura e responsable do 50% dos productos pesqueiros mundiais destinados a alimentación humana.

# data[].attributes.attachment_link.description
Aquí vos deixo ista acitivade, espero que vos guste.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zonación do Litoral Zonación producida polo oleaxe . A zona sumerxida: Está afectada pola dinámica do oleaxe pero nela as olas non chegan...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
En 1965 crease o Programa das nacións Unidas para o desarrollo. E a red mundial da ONU para o desarrollo, que propugna o cambio e fai cos países teñan acceso o coñecemento, a experiencia e a os recursos necesarios para axudar a que tódalas persoas teñan un futuro mellor. A súa función e polo tanto, contribuir a mellora da calidade de vida das nacións.

O programa está presente en 177 países e territorios, e colabora con gobernos e ciudadáns para que den cas súas propias solucións frente os desafíos que plantea o desarrollo nacional e mundial.

Así a medida que desarolan a súa capacidade local, os países beneficianse do persoal do PNUD e da súa amplia variedade de asociados para obter resultados. Dende 1990 publica o informe sobre Desarrollo Humán e o Índice de desarrollo Humán.

O IDH é un indicador sintético dos logros medios obtidos nas dimensións fundamentais do desarrollo humán:

- Longevidade ou salud. Evalúase según a esperanza de vida o nacer.

- Nivel de educación. Mídese polos anos promedio de escolaridade dos adultos de 25 anos ou máis e por os anos esperados de escolaridade dos nenos en idade escolar.

- Nivel de vida. Mídese conforme o INB per cápita. O IDH usa o logaritmo dos ingresos, e reflexa a importancia decrecente do ingreso cando o INB segue unha tendencia crecente.

O IDH calcúlase hallando a media geométrica dos índices normalizados de cada unha das tres dimensións.

Para o cálculo do IDH, o PNUD estableceu valores mínimos e máximos para cada un dos indicadores.Por iso é importante a observación de outros índices que o complementan:

1. A oficina do Informe sobre Desarrollo Humán.

2. O Índice do Desarrollo Humán axustado pola Desigualdade.

3. O Índice de Desarrollo de Xénero.

4. O Índice de Pobreza Multidimensional.

Opinión persoal: espero que disfrutedes con este post.

# data[].attributes.attachment_link.description
En 1965 crease o Programa das nacións Unidas para o desarrollo. E a red mundial da ONU para o desarrollo, que propugna o cambio e fai cos países teñan acceso o coñecemento, a experiencia e a os recursos necesarios para axudar a que tódalas persoas teñan un futuro mellor.

# data[].attributes.attachment_link.description
Aquí deixovos un educaplay para relacionar unhas palabras sobre os microorganismos.