# data[].attributes.body
Hij is 13 en heeft 2 zussen. Max is de middelste. Samen met Roland en zijn oudste zus Alicia zoekt hij de geheimen van de voormalige bewoner van zijn huis genaamd dokter Fleischmann. Tijdens de oorlog heeft hun vader beslist om te verhuizen naar een andere stad aan zee waar hij Roland en zijn opa ontmoet.

# data[].attributes.body
De 17 jarige Roland, of kan ik zeggen Jacob, die bij zijn 'adoptie-opa' woont, ontmoet de familie Carver. Ze hebben een leuke tijd samen maar merken al snel dat niet alles is zoals het lijkt. samen met Max en Alicia ontdekken ze zijn ware identiteit en een gruwlijk geheim over de Orpheus.

# data[].attributes.body
Een gewone vuurtoren op het eerste zicht. Maar deze was anders. Victor Kray, de opa van Roland had hem gebouwd na een vreselijke schipbreuk op 23 juni 1918.

# data[].attributes.body
Half juni, 1943, op Max' dertiende verjaardag riep de vader van Max, Maximilaan Carver, de familie bijeen. Hij zei dat ze door de oorlog gaan verhuizen naar een strandhuis in een stadje aan de kust. Dit zou hun laatste dag zijn in het fraaie appartement hoog boven het oudste gedeelte van de stad.

# data[].attributes.body
Victor en Roland wonen samen in de vuurtoren, alhoewel Roland meer tijd spendeert in zijn zelf-ingericht strandhuisje. De spullen die erin staan, haalt hij uit het gezonken schip. Af en toe zwemt hij naar het schip toe en duikt er naar binnen.

# data[].attributes.body
In 1918, bij de kliffen, was daar een oud schip gezonken dat nu was overdekt met allerlei vreemde wieren, als een soort onderwaterjungle. Op een nacht zonk het schip, tijdens een vreselijke storm, het was op een van de gevaarlijke rotsen gelopen die een paar meter onder her zeeoppervlak lagen. de golven waren zo woest en de nacht zo duister - slechts af en toe opgelicht door bliksemschichten - dat alle bemanningsleden bij de schipbreuk waren verdronken. Allen, behalve één. De enige overlevende van de tragedie was een ingenieur die zich, als een manier om de voorzienigheid te danken voor het redden van zijn leven, in het dorp had gevestigd en een grote vuurtoren had gebouwd boven op de steile kliffen die die nacht getuige waren geweest c-van de scène

# data[].attributes.body
De 16 jarige Alicia, grote zus van Max, is een stil, verlegen meisje die zich wat op de achtergrond houdt in het  gezin. De verhuizing had haar geen deugd gedaan. Al haar vrienden achterlaten was moeilijk voor haar. Maar wanneer ze Roland ontmoet bloeit ze stilaan open tot de open, vriendelijke en blije persoon die ze nu is.

# data[].attributes.body
Vuurtorenwachter en 'vader' van Roland. het is meer dan het lijkt. wat als er veel meer was dan een gebouw en een jongen? Al zijn leven lang draagt hij een groot geheim met zich mee die nu stilaan ontrafeld wordt.

# data[].attributes.body
Het monster uit de duisternis. Ookwel de Nevelprins genoemd. Hij kwam op, en verdween. Telkens weer op een sluwe manier hopeloze mensen misleiden en daarna een ander leven opeisen. 'De deal van je leven' noemde hij het. letterlijk dus. Hij wist maar al te goed dat de familie Carver zou komen.

# data[].attributes.body
Nadat ze volledig waren verhuist naar het huisje is Max op verkenning gegaan in de buurt. Hij had beslist om naar de tuin gegaan nadat hij alles in het huis al had onderzocht. Toen hij in de tuin kwam, zag hij een hek staan met een slot aan. Hij rukt het slot met 1 beweging van het hek waarop een een metalen teken had van een zespuntige ster. Toen hij de tuin in liep, zag hij verschillende beelden staan met middenin een clown geplaatst die zijn hand ophield met een grijns op zijn gezicht. Max vond het beeld eng en observeerde de andere beelden. Hij hoorde een geluid achterin de tuin en keek, maar in de plaats daarvan merkte hij op dat het clown-beeld was veranderd van positie. De hand van de clown was nu naar beneden en de grijns op zijn gezicht is nu veranderd naar een neutrale blik die hem strak aankeek. Hij kreeg een naar gevoel en besliste de tuin te verlaten. Max deed de poort dicht en liep weer naar binnen. Toen zijn moeder vroeg wat er aan de hand was zei hij dat er niks aan de hand was, terwijl hij net het meest angstaanjagende moment van zijn leven had meegemaakt.