# data[].attributes.body
(Christel)
Overgang van de spullen: Moment to moment
Overgang van gesprek dat moeder weg wil naar knuffelend met dochters op bed:
Subject - to subject
Inzoom van veraf op bed naar ingezoomd: Action to action?
Camerastandpunt:
Als Poetser achter de deur gluurt is het een derde personaalsperspectief
Afbeelding: 'Laat me' is van onderaf in beeld gebracht en daardoor komt het nu overheersender over.
De afbeelding met alles op de grond in een kringetje: helicopterview / beetje het gelukzalige gevoel erin, versterkt door het perfecte kringetje, meer nadruk op het groepje vrouwen, met een soort muurtje erom heen. Degene die erbuiten zit voelt zich buitengesloten. Alleen maar vrouwendingetjes in het kringetje gelegd.

# data[].attributes.headline
h) Plaats hieronder een korte typering van de beeldroman Familieziek obv de meest in het oog springende kenmerken (leerteam).

# data[].attributes.subject
h) Plaats hieronder een korte typering van de beeldroman Familieziek obv de meest in het oog springende kenmerken (leerteam).

# data[].attributes.headline
f) Plaats je bevindingen onder de juiste kolom en licht ze mondeling toe (individueel)

# data[].attributes.subject
f) Plaats je bevindingen onder de juiste kolom en licht ze mondeling toe (individueel)

# data[].attributes.headline
l) Vul je bevindingen in bij het juiste vakje (individueel) en kom tot gemeenschappelijke conclusies (leerteam).

# data[].attributes.subject
l) Vul je bevindingen in bij het juiste vakje (individueel) en kom tot gemeenschappelijke conclusies (leerteam).

# data[].attributes.headline
n) OVEREENKOMSTEN en VERSCHILLEN (leerteam)

# data[].attributes.subject
n) OVEREENKOMSTEN en VERSCHILLEN (leerteam)

# data[].attributes.body
Complex en wisselend: onderwerpen staan voornamelijk op de voorgrond.

Veel scènes worden uitgelicht (close-up) bijv: eiland van vrouwen, gezichtsuitdrukkingen van moeder...Hierdoor komt het echt binnen en is het 'voelbaar'.

Er wordt veel gebruik gemaakt van grote kaders en er is geen/nauwelijks ruimte tussen de kaders.

# data[].attributes.body
Er is een verteller, weergegeven in gele blokken. Die benoemt dingen. 3e persoon, alwetend/auctoriaal (want verleden wordt benoemd)

Combinatie van direct en indirect: direct door verteller dingen uitleggen (als een soort ondertiteling = direct) Ook indirect door bijv. bankboekje (show don't tell)

Beeld: combinatie van show & tell. Show: jongetje dat staat te luisteren met nog weinig uitleg. Tell: verteller als ondertiteling.

Tekstballonnen: dialogen in tekst ballonen. Verteller in gele blokken.

# data[].attributes.body
Gebruik van kleur:
Vage kleuren (als oude kleurfoto's). Alsof het vervaagd is : vroeger.
Gevoeld: nostalgie, verdrietige kleuren & buitengesloten.

Stijl langs vier schalen
- complex --> ervaring van het jongetje, hij snapt er zelf de helft niet van
- realistisch --> wel als strip getekend
subjectief --> wel een alwetende verteller, maar toch echt de ervaring van de jongen
- specifiek voor een bepaalde groep mensen in een bepaalde tijd, maar universeel voor mensen die zich buitengesloten voelen binnen hun gezin

# data[].attributes.headline
Het boek is een beetje onsamenhangend. Tegen het eind wordt het verhaal wel iets duidelijker. Wat wel vanaf de eerste letter en tekening heel goed voelbaar is, is pijn, verdriet en frustratie. Het voelt zwaar en pijnlijk. Het kleurgebruik maakt de tijd gelijk duidelijk.

# data[].attributes.subject
Het boek is een beetje onsamenhangend. Tegen het eind wordt het verhaal wel iets duidelijker. Wat wel vanaf de eerste letter en tekening heel goed voelbaar is, is pijn, verdriet en frustratie. Het voelt zwaar en pijnlijk. Het kleurgebruik maakt de tijd gelijk duidelijk.