# data[].attributes.headline
ΧΛΩΡΙΔΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

# data[].attributes.subject
ΧΛΩΡΙΔΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

# data[].attributes.headline
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΔΑΔΙΑΣ

# data[].attributes.subject
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΔΑΔΙΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου είναι προστατευόμενη δασική έκταση η οποία βρίσκεται στον νομό Έβρου. Η συνολική έκταση του ανέρχεται στα 428 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 72,9 είναι αυστηρά προστατευόμενα. Περιλαμβάνει χαμηλά δασωμένα βουνά, ξέφωτα και βραχώδεις σχηματισμούς, που εκτείνονται ανάμεσα στα χωριά Δαδιά, Γιαννούλη, Κοτρωνιά και Λευκίμη. Η περιοχή κηρύχθηκε προστατευόμενη το 1980 και από το 2006, το δάσος της Δαδιάς έλαβε τον χαρακτηρισμό "Εθνικό Πάρκο". Την ιδιαίτερα σημαντική αξία του ενίσχυε ο μεγάλος αριθμός αρπακτικών πτηνών που φιλοξενούσε μέχρι την καταστροφή του από πυρκαγιά το καλοκαίρι του 2023, οπότε κάηκε περίπου το 57% της έκτασής του.

Το πάρκο διαθέτει δύο πυρήνες και μια περιφερική ζώνη. Στον μεγάλο πυρήνα, τα πετρώματα είναι ηφαιστειογενή και στον μικρό κυρίως μεταμορφωσιγενή και ιζηματογενή. Το ανάγλυφο είναι ποικίλο και περιλαμβάνει μικρές και μεγάλες κοιλάδες και βραχώδεις σχηματισμούς. Το ψηλότερο σημείο του πάρκου είναι η κορυφή Κάψαλο, με υψόμετρο 620 μέτρα.

Στο Πάρκο μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 360-400 είδη φυτών, από τα οποία τα δύο είναι ενδημικά. Μέχρι τις πυρκαγιές του 2023, το δάσος αποτελούταν κυρίως από μαύρη και τραχεία πεύκη, οι οποίες κυριαρχούσαν στο κέντρο του πάρκου και ανατολικά, δρυ, που είχε εντονότερη παρουσία στα βόρεια και νοτιοδυτικά, και άλλα φυλλοβόλα είδη. Το πάρκο έγινε γνωστό για τον μεγάλο αριθμό ειδών αρπακτικών πτηνών (36), ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται ο μαυρόγυπας, ο ασπροπάρης και το όρνιο. Επίσης, στο δάσος έχουν παρατηρηθεί 60-65 είδη θηλαστικών, από τα οποία τα 24 είναι νυχτερίδες. Από τα θηλαστικά έχουν καταγραφεί το ζαρκάδι, ο λύκος, το αγριογούρουνο και η αγριόγατα. Ακόμα, στο πάρκο έχουν παρατηρηθεί 29 είδη ερπετών, 13 είδη αμφιβίων και 17 είδη ψαριών.

Τμήμα του δάσους κάηκε από πυρκαγιές τον Αύγουστου 2011, όταν καταστράφηκαν 39.200 στρέμματα του εθνικού πάρκου, και τον Ιούλιο του 2022, όταν πυρκαγιά έκαψε 40.000 στρέμματα κατά τη διάρκεια 8 ημερών. Το καλοκαίρι του 2023, μια πολυήμερη πυρκαγιά κατέκαψε 962.000 στρέμματα γης στον Έβρο, στα οποία συμπεριλαμβανόταν το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης του δάσους της Δαδιάς, και συνολικά 245.299 στρέμματα του Εθνικού Πάρκου. Κατά τον πρόεδρο του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, Αλέξανδρο Δημητρακόπουλο, κατ' ουσίαν το δάσος της Δαδιάς "δεν θα επανέλθει σε αυτήν του την μορφή", καθώς για αυτό θα απαιτούνταν 150 έτη περίπου, αλλά και οι κατάλληλες συνθήκες.

Τον Αύγουστο του 1994 ξεκίνησε τη λειτουργία του το Κέντρο Ενημέρωσης Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου με σκοπό την προώθηση της προστασίας της φύσης στην περιοχή, την ανάδειξη του οικοτουρισμού και την καλλιέργεια περιβαλλοντικής και οικολογικής συνείδησης μέσω έντυπου και ηλεκτρονικού ενημερωτικού και φωτογραφικού υλικού, παρακολούθησης προβολών σε αίθουσα του κέντρου, διοργάνωσης θεματικών εκδηλώσεων και σεμιναρίων, εκπαιδευτικών επισκέψεων και ξεναγήσεων στο Πάρκο και στο παρατηρητήριο των αρπακτικών πουλιών. Ο Φορέας διαχείρισης του Δάσους Δαδιάς -Λευκίμμης- Σουφλίου έχει αναλάβει την περιβαλλοντική παρακολούθηση του πόρου, η οποία συμβάλλει στην διασφάλιση της βιωσιμότητας και της οικολογικής ισορροπίας του μέσω της διατήρησης της βιοποικιλότητάς της περιοχής, η οποία πλήττεται από την κλιματική κρίση καθώς και τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως λαθροθηρία, λαθροϋλοτομία, ρίψη απορριμμάτων και μπάζων, όχληση σε περιοχές αναπαραγωγής των πτηνών. Αναμφίβολα, η καταγραφή των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των προβλημάτων συμβάλλει στο σχεδιασμό και τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων διαχείρισης του τοπίου. Η παρουσία εποπτικού μηχανισμού σε συνεργασία με τοπικούς φορείς, περιβαλλοντικές οργανώσεις και εθελοντικές ομάδες συντελούν στην αναχαίτιση ανθρώπινων δραστηριοτήτων και πράξεων, που ασκούν δυσμενείς επιπτώσεις στο οικοσύστημα, στην πρόληψη και αντιμετώπιση πυρκαγιών καθώς στη διατήρηση του φυσικού πλούτου. Αξιόλογη είναι η δράση της WWF η οποία έχει εντάξει το Δάσος στο πανευρωπαϊκό πρόγραμμα προσφοράς εθελοντικής εργασίας, με τη συμμετοχή Ευρωπαίων και Ελλήνων εθελοντών, και εργάζεται, αδιαλείπτως, για την προστασία και τη βελτίωση του βιότοπου, την κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση κατοίκων και φορέων καθώς και την ανάδειξη της σπουδαιότητας διατήρησης της βιωσιμότητας του πόρου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου είναι προστατευόμενη δασική έκταση η οποία βρίσκεται στον νομό Έβρου. Η συνολική έκταση του ανέρχεται στα 428 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 72,9 είναι αυστηρά προστατευόμενα. Περιλαμβάνει χαμηλά δασωμένα βουνά, ξέφωτα και βραχώδεις σχηματισμούς, που εκτείνονται ανάμεσα στα χωριά Δαδιά, Γιαννούλη, Κοτρωνιά και Λευκίμη.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Βλάσης Μπισμπίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΕΙΘΑΛΗ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΆ ΔΕΝΔΡΑ

# data[].attributes.headline
Πανίδα της Ελλάδας

# data[].attributes.subject
Πανίδα της Ελλάδας

# data[].attributes.attachment_link.description
Με τον όρο πανίδα εννοούμε το σύνολο των διαφόρων ειδών ζωικών οργανισμών (Σπονδυλωτών και Ασπόνδυλων) που απαντούν σε μία περιοχή. Η γνώση μας για τα ζώα της Ελλάδας ξεκινά πολύ παλιά, ουσιαστικά από τον Αριστοτέλη που πριν από 2.300 χρόνια έγραψε το Περί ζώων ιστορίαι, όπου περιέγραψε με ιδιαίτερη λεπτομέρεια περίπου 600 είδη.

# data[].attributes.headline
αειθαλή - Φυλλοβόλα

# data[].attributes.subject
αειθαλή - Φυλλοβόλα

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Βλάσης Μπισμπίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΦΥΛΛΟΒΟΛΑ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΑ ΔΕΝΔΡΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Αειθαλή - Φυλλοβόλα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα περισσότερα φυτά των περιοχών με εύκρατο και θερμό κλίμα είναι κατά πλειοψηφία αειθαλή π.χ. τροπικά δάση ενώ τα είδη φυτών που αναπτύσσονται σε εποχικά άνυδρα κλίματα μπορεί να είναι ποικίλα, είτε αειθαλή είτε φυλλοβόλα. Στα δροσερά κλίματα όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν κάτω των -30 ° C.

# data[].attributes.headline
Ελληνικά Δάση

# data[].attributes.subject
Ελληνικά Δάση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Ελλάδα γενικά είναι χώρα ορεινή και θα έπρεπε να έχει μεγάλες δασικές εκτάσεις όμως αυτές περιορίστηκαν από τις εκτεταμένες εκχερσώσεις για ανάπτυξη της γεωργίας, από την έντονη υλοτόμηση , την υπερβόσκηση και τις πυρκαγιές.

Η ελληνική βλάστηση διαμορφώνεται από το ανάγλυφο το κλίμα και το υπόστρωμα του εδάφους.

Η Ελλάδα αν και έχει μικρή έκταση , παρουσιάζει σημαντική γεωμορφολογική ποικιλία. Αυτό σε συνδυασμό με το ευρύ φάσμα κλίματος από υποτροπικό σε αλπικό ευνόησαν την ανάπτυξη πλούσιας χλωρίδας και πανίδας. Η Ελλάδα στην Ευρώπη κατέχει τη 2 η θέση μετά την Ιβηρική χερσόνησο με 5800-6000 είδη φυτών.

Το 13 % των ειδών της χλωρίδας μας είναι ενδημικά φυτά δηλαδή φυτά που υπάρχουν μόνο στην πατρίδα μας και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Το συνολικό ποσοστό δασοκάλυψης φθάνει το 64 % . Από αυτό το 25,4 % καλύπτεται από δάση , το 25 % από δασικές εκτάσεις και το 13,6 % από δασικούς βοσκοτόπους και άλλες εκτάσεις.

Χαρακτηριστικό της ελληνικής χλωρίδας είναι η μεγάλη εξάπλωση των αείφυλλων και σκληρόφυλλων φυτών όπως είναι το πουρνάρι , ο σχίνος , η κουμαριά , η αγριελιά κ.α. ανάμεσα στα οποία αναπτύσσονται πολλά αρωματικά είδη βολβόφυτα και θερόφυτα. Επίσης σε πολλές περιοχές κυριαρχούν οι βαλανιδιές οι οξιές , τα πεύκα, οι καστανιές.

Ανάλογα με τις κλιματικές - εδαφικές συνθήκες και το υψόμετρο διακρίνομε στην Ελλάδα τις εξής ζώνες βλάστησης :

Βλάστηση των μεσογειακών περιοχών

Στις υγρές περιοχές του μεσογειακού κλίματος αναπτύσσονται δάση αείφυλλων σκληρότερων ειδών, ψηλοί πυκνοί θαμνώνες που ονομάζονται μακοί ενώ στις εξής περιοχές αναπτύσσονται χαμηλοί αραιοί θάμνοι που ονομάζονται φρύγανα. Εκτός από τη βλάστηση μακί και τα φρύγανα παρουσιάζονται και τα συστήματα των μεσογειακών κωνοφόρων , που συνδέονται με τις συνθήκες του εδάφους και την ανθρώπινη παρέμβαση.

Ξεκινώντας από τις θερμότερες προς τις ψυχρότερες περιοχές της Ελλάδας και από τα χαμηλά προς τα ψηλά αναπτύσσονται οι εξής φυτικοί σχηματισμοί ή διαπλάσεις.
Α. ΘΑΜΝΩΔΕΙΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
Ι. Φρύγανα στις ξηρότερες περιοχές και μέχρι υψόμετρο 300 μέτρα περίπου. Απαρτίζονται από αραιούς χαμηλούς θάμνους με μικρά και συχνά χνουδωτά φύλλα αγκαθωτά κλαδιά και είναι προσαρμοσμένοι στη θερινοί ξηρασία.

Κυρίαρχα είδη στα φρύγανα είναι :
Το θυμάρι, η αστοιβή, η γαλαστοιβή ,
Η θρούμπα , η ασφάκα, η λαδανιά ,
Η λεβάντα, η αφάνα, η ρίγανη, Το αμάραντο , το λυχναράκι, η ασμυριά Το ασιτροθύραμα

Από τα βολβώδη θερόφυτα λυριαρχούν ο ασφόδελος και η σκληροκρεμμύδα. Τα φρύγανα καταλαμβάνουν το 12,5 % της Ελλαδικής έκτασης σε Κυκλάδες , Δωδεκάνησα, Κρήτη , Λήμνο , Κεφαλλονιά και Δ. Αιτωλοακαρνανία.

ΙΙ. Μακί στις υγρότερες περιοχές της μεσογειακής ζώνης και μέχρι υψόμετρο 700 μέτρα και καλύπτει το 27,5 % της έκτασης της χώρα μας. Κυρίαρχα φυτά θάμνοι ύψους μέχρι 2-2,5 μέτρων με μικρά δερματώδη φύλλα .

Κυρίαρχα είδη είναι :
Το πουρνάρι, η κουμαριά, ο σχίνος, το φιλύκι, η αριά , η χαρουπιά , τα ρείκια , η μυρτιά, η αγριελιά,
και ακόμη μαζί τους απαντώνται αείφυλλα ή φυλλοβόλα είδη όπως
Η δάφνη , η λαδανιά, η άρκευθος , το αγριοκυπάρισσο, η αγριοκουμαριά, η κοκορεβυθιά, η κουτσουπιά, το σπάρτο, η ασπαθιά, ο αρκουδόβατος, το σπαράγγι.

Στις πιο υγρές περιοχές των ορίων εξάπλωσης των μακί και στις όχθες χειμάρρων ή ρευμάτων απαντώνται δείχνοντας το δρόμο του νερού η πικροδάφνη και η λυγαριά. Η βλάστηση μακί συναντάται στη Χαλκιδική, το Πήλιο, (μέχρι τα 500 μέτρα) την Εύβοια , την Κρήτη, την παράκτια Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου (εκτός από το μεγαλύτερο μέρος των Κυκλάδων) τον Όλυμπο (από τα 300 μ έως τα 600 μ υψόμετρο) και τα παράλια του Αμβρακικού.
Β. ΔΕΝΔΡΩΔΕΙΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
Μεσογειακά δάση κωνοφόρων είναι χαρακτηριστικά συστήματα στις παράλιες ζώνες της Ελλάδας όπου κυριαρχεί ένα μόνο είδος κωνοφόρων.

Τα πιο κοντινά είναι τα δάση με χαλέπιο πεύκη που συναντώνται στην Πελοπόννησο , τα Ιόνια νησιά, την Αττική, τη Βοιωτία, την Εύβοια και τη Χαλκιδική.

Στην Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου , τη Θράκη τη Θάσο και μικρό τμήμα της Χαλκιδικής τη θέση του χαλεπίου πεύκης παίρνει η τραχεία πεύκη ή θασίτικο πεύκο με ανθεκτικότητα σε ανέμους, ξηρασία και ψύχος. Στον υπόροφο των δασών αυτών κυριαρχούν είδη των μακί και των φρυγάνων.

Σε αργιλοαμμώδη εδάφη απαντώνται δάση κουκουναριάς . Τέτοια υπάρχουν σε Δ. Πελοπόννησο , Μαραθώνα, Νάξο, Σκιάθο, και σε τμήμα της χερσονήσου του Άθω.

Επίσης δάση κυπαρισσιού απαντώνται σε Κρήτη , Ρόδο , Σάμο και Σάμη.

Τα είδη κέδρου βρίσκονται είτε με είδη των μακί είτε των φρυγάνων.

Μόνο ο κέδρος ο μακρόκαρπος σχηματίζει αμιγείς συστάδες σε αμμώδεις παραλιακές περιοχές νησιών του Αιγαίου όπως η Ελαφόνησος, η Γαύδος , η Κρήτη.

Μεικτά δάση φυλλοβόλων

Σ' αυτά κυριαρχούν είδη βελανιδιάς.

Δάση με πλατύφυλλη βελανιδιά κυριαρχούν στη Βόρεια Ελλάδα όπου κυριαρχούν χαμηλότερες θερμοκρασίες ενώ στην Πελοπόννησο και τη Στερεά σχηματίζουν αραιές συστάδες.

Δάση με χνοώδη δρυ απαντώνται αμιγή σε ξηρές περιοχές, ενώ στις υπόλοιπες είναι ανάμικτα με τη πλατύφυλλο βελανιδιά. Η χνοώδης και ήμερη βελανιδιά απαντώνται στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά του Αιγαίου.

Ορεινά δάση κωνοφόρων

Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σε υψόμετρα πάνω από 800 μ επικρατούν είδη κωνοφόρων που αντέχουν στο ψύχος όπως η μαύρη πεύκη , η κεφαλληνιακή ελάτη, η δασική πεύκη , το ρόμπολο και η υβριδογενής ελάτη, που συναντώνται στα βουνά της Πελοποννήσου και στη Β. και Κ. Ελλάδα.

Δάση δασικής πεύκης απαντούν στα όρη των Σερρών και της Δράμας στα Πιέρια όρη και στον Όλυμπο σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 1100 μέτρα.

Η κεφαλληνιακή ελάτη είναι ενδημική των ελληνικών βουνών και απαντάται στις υψηλές οροσειρές της Ν. και Κ. Ελλάδας μέχρι τον Όλυμπο ανάμεσα στα 800 με 700 μ.

Βορειότερα η υβριδογενής ελάτη σχηματίζει αμιγή δάση στις υψηλότερες κορυφές του Ολύμπου , του Βερμίου , της Πίνδου και του Άθω.

4. Ηπειρωτικές κεντροευρωπαϊκές δενδρώδεις διαπλάσεις

Παρουσιάζονται σε περιοχές με θερμοκρασίες κάτω των 0 º C με βροχοπτώσεις από 600 μέχρι 1500 χιλιοστά και αποτελούν τα πλουσιότερα αποθέματα ξύλου της Ελλάδας. Διακρίνονται σε δύο ζώνες:

Ι. η ζώνη που κυριαρχεί η πλατύφυλλη βελανιδιά στις βόρειες οροσειρές της χώρας στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα. Η ευθύφυλλη βελανιδιά κυριαρχείς την ενδοχώρα της Ηπείρου, της Θεσσαλίας , της Μακεδονίας και της Θράκης. Εδώ συναντάται και ο γάβρος και συχνά ονομάζονται δάση βελανιδιάς-γάβρου. Στις ίδιες περιοχές συναντάται η καστανιά.

ΙΙ. Τα αμιγή δάση δασικής οξιάς απαντώται στις ορεινές περιοχές της Θεσσαλίας , της Ηπείρου και της Μακεδονίας πάνω από 700 και μέχρι τα 1700 μέτρα. Η ανατολική οξιά απαντά στην Ανατολική Μακεδονία μέχρι τη χερσόνησο του Άθω.

5. Υποαλπικά και αλπικά συστήματα

Στις κορυφές των βουνών σε υψόμετρα πάνω από 1700 μ έως 2900 μ και απαντούν φυτά και ζώα χαρακτηριστικά αυτών των συστημάτων. Μέχρι κάποιο ύψος συναντάμε μεμονωμένα δένδρα και υψηλότερα τη θέση τους παίρνουν θάμνοι όπως η ξεραγκαθιά , η τετραγκαθιά ο κοινός αγριόκεδρος και η σκλήθρα καθώς και ποώδη φυτά που σχηματίζουν τα αλπικά λιβάδια.

6. Υποτροπικά συστήματα

Η υποτροπική βλάστηση συναντάται στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο φοινικόδασος του Βάι με το φοίνικα του Θεόφραστου και προστατεύεται από την Ελληνική νομοθεσία και τη σύμβαση της Βέρνης. Επίσης μικρότερο σε έκταση αλλά με εξαιρετική ομορφιά είναι το φοινικόδασος στο Κουρταλιώτικο φαράγγι.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνικά δάση

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Ελλάδα γενικά είναι χώρα ορεινή και θα έπρεπε να έχει μεγάλες δασικές εκτάσεις όμως αυτές περιορίστηκαν από τις εκτεταμένες εκχερσώσεις για ανάπτυξη της γεωργίας, από την έντονη υλοτόμηση , την υπερβόσκηση και τις πυρκαγιές. Η ελληνική βλάστηση διαμορφώνεται από το ανάγλυφο το κλίμα και το υπόστρωμα του εδάφους.

# data[].attributes.headline
Αειθαλή - Φυλλοβόλα

# data[].attributes.subject
Αειθαλή - Φυλλοβόλα

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Βλάσης Μπισμπίκης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΕΙΘΑΛΗ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΆ ΔΕΝΔΡΑ

# data[].attributes.headline
Πεζοπορία στη Δίρφυς

# data[].attributes.subject
Πεζοπορία στη Δίρφυς

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
στενή ευβοίας

# data[].attributes.attachment_link.title
Πεζοπορία στην Δίρφυ

# data[].attributes.headline
Αειθαλή - φυλλοβόλα

# data[].attributes.subject
Αειθαλή - φυλλοβόλα

# data[].attributes.headline
δάσος Στενής

# data[].attributes.subject
δάσος Στενής

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Φωτογραφίες και χρήσιμες πληροφορίες από πανέμορφα Ελληνικά τοπία και προορισμούς

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Προικισμένη με πλούσια φύση, τρεχούμενα νερά όλο το χρόνο και εύκολη πρόσβαση από την Χαλκίδα, η Στενή Ευβοίας αποτελεί ιδανική λύση για όσους επιθυμούν μία σύντομη απόδραση σε έναν απροσδόκητα όμορφο και προσιτό χειμερινό και όχι μόνο προορισμό.

↓ Δείτε όλες τις φωτογραφίες | Χάρτης περιοχής ↓ | Διαμονή στη Στενή και τη Χαλκίδα ↓

Πρόσβαση στη Στενή Ευβοίας

Ξεκινώντας από την Χαλκίδα θα ακολουθήσετε τις πινακίδες για την βόρεια Εύβοια. Στη Νέα Αρτάκη, θα δείτε την ταμπέλα για την Στενή και στρίβοντας δεξιά θα ακολουθήσετε τον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά της Κεντρικής Εύβοιας. Μετά από λίγα χιλιόμετρα, το τοπίο αρχίζει να γίνεται ορεινό ενώ η αποκάλυψη των δύο ορεινών όγκων, της Δίρφυς και του Ξηροβουνίου, θα σας "ανοίξει την όρεξη" για όσα ακολουθήσουν. Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας και το αρχείο διαδρομής Χαλκίδα προς Στενή Ευβοίας για να δείτε ακριβώς την πορεία που πρέπει να ακολουθήσετε. Προυποθέτει να έχετε εγκατεστημένη στον υπολογιστή σας την εφαρμογή Google Earth.

Το χωριό

Φτάνοντας στο χωρίο, η μυρωδιά του δάσους και ο ήχος των τρεχούμενων νερών κερδίζουν εύκολα τις πρώτες εντυπώσεις ενώ η θέα των αμφιθεατρικά χτισμένων σπιτιών καλεί τον επισκέπτη για τις πρώτες αναγνωριστικές βόλτες μέσα στα ανηφορικά και καλοδιατηρημένα μονοπάτια του.

Η Στενή βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις παρυφές του ψηλότερου βουνού της Εύβοιας, της Δίρφυς (1.743μ). Τα σπίτια της είναι χτισμένα στης πλαγιές του βουνού ενώ στα αριστερά και απέναντι τους, δεσπόζει το συγκρότημα βράχων Καραούλι, που προκαλεί σήμερα αρκετούς τολμηρούς αναρριχητές προσφέροντας ένα σχετικά νέο αναρριχητικό πεδίο.

Κέντρο του χωριού είναι η πλακόστρωτη πλατεία στην οποία μπορείτε να φτάσετε ακολουθώντας τον πεζόδρομο πίσω από το κεντρικό περίπτερο της περιοχής. Από εκεί και μέχρι την πλατεία, σας περιμένουν κάποιες νεανικές καφετέριες, παραδοσιακά καφενεία και φυσικά μερικές από τις φημισμένες για τα περίφημα κρέατα τους, ταβέρνες της περιοχής. Το καλό φαγητό είναι άλλωστε ένας ακόμα λόγος για τον οποίο προτιμούν την Στενή αρκετοί καλοφαγάδες ενώ η θέση των περισσότερων ψησταριών, πάνω από την ρεματιά και κάτω από την σκιά του πλατανόδασους, ανοίγει σίγουρα την όρεξη!

Αξιοθέατα/Δραστηριότητες στη Στενή Ευβοίας

Κατά την διαμονή σας στη Στενή δεν θα πρέπει να παραλείψετε μία βόλτα μέχρι την πιο φημισμένη πηγή του χωριού, την " βρύση του γιατρού", η οποία βρίσκεται μισό χιλιόμετρο περίπου από την πλατεία και είναι "πνιγμένη" από πλατάνια και τρεχούμενα νερά που τρέχουν από παντού. Τέλος, η ανάβαση με το αμάξι μέχρι το ψηλότερο σημείο του δρόμου, πριν αυτός αρχίζει να κατηφορίζει προς την φημισμένη παραλία της Χιλιαδούς, θα σας επιτρέψει να θαυμάσετε από κοντά το εξαιρετικό δάσος της Δίρφης, στο οποίο δεσπόζουν αρχικά τα πεύκα και τα πλατάνια, αφήνοντας της θέση τους, όσο ανεβαίνει το υψόμετρο, σε καστανιές, έλατα και δρύες.

Διαμονή στη Στενή και τη Χαλκίδα

Ανάλογα με την εποχή που θα επισκεφτείτε την Στενή Ευβοίας διαλέγετε και τον ξενώνα στον οποίο θα μείνετε. Δείτε λοιπόν όλες τις προτάσεις διαμονής και επιλέξτε ανάλογα με τα κέφια και φυσικά τη τσέπη σας.

Επιπλέον, η Χαλκίδα μπορεί να αποτελέσει την βάση για την διαμονή σας στην Στενή ή την κεντρική Εύβοια γενικότερα. Βρείτε τις καλύτερες τιμές για ξενοδοχεία και ξενώνες στη Χαλκίδα στο booking.com.
Μη παραλείψετε να δείτε

Καιρού επιτρέποντος, επισκεφτείτε το ορεινό καταφύγιο της Δίρφυς, στα 1100 περίπου μέτρα, για να απολαύσετε την θέα προς την κορυφή του βουνού, την επιβλητική, κωνικού σχήματος, Δέλφι.

Τα Σαββατοκύριακα, στη θέση της "βρύσης του γιατρού" γίνεται συνήθως ένα παζάρι με παραδοσιακά προϊόντα όπως τσάι του βουνού, κάστανα και μέλι (τον Ιούλιο γίνεται και γιορτή μελιού!).

Αν πάτε καλοκαίρι, αξίζει να ρίξετε μία βουτιά στην Αιγαιοπελαγίτικη και τα τελευταία χρόνιά αρκετά δημοφιλή παραλία της Χιλιαδούς, από την πίσω πλευρά της Δίρφης.

Επιστροφή στo κείμενο || Χάρτης περιοχής. Δείτε πληροφορίες πρόσβασης πατώντας στο μπλε σύμβολο.

Φωτογραφίες - Στενή Ευβοίας

↑ Επιστροφή στις φωτογραφίες || Επιστροφή στο κείμενο ↑

Διαδρομή απο Χαλκίδα προς Στενή Ευβοίας.
Προυποθέτει να έχετε εγκατεστημένη στον υπολογιστή σας την εφαρμογή Google Earth.

Σχόλια, προτάσεις, διορθώσεις, οτιδήποτε. Μοιραστείτε το μαζί μας.

Σχόλια

# data[].attributes.attachment_link.title
Στενή Ευβοίας, ένας προορισμός για όλο το χρόνο

# data[].attributes.attachment_link.description
Προικισμένη με πλούσια φύση, τρεχούμενα νερά όλο το χρόνο και εύκολη πρόσβαση από την Χαλκίδα, η Στενή Ευβοίας αποτελεί ιδανική λύση για όσους επιθυμούν μία σύντομη απόδραση σε έναν απροσδόκητα όμορφο και προσιτό χειμερινό και όχι μόνο προορισμό.

# data[].attributes.headline
Αειθαλή - θυλλοβόλα

# data[].attributes.subject
Αειθαλή - θυλλοβόλα

# data[].attributes.headline
12 ζωα υπο εξαφνιση στην 

# data[].attributes.subject
12 ζωα υπο εξαφνιση στην 

# data[].attributes.body
Ελλάδα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
infomust.gr - Ανακαλύψτε τις ομορφιές της Ελλάδας!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ας μην ξεγελιόμαστε, ο νούμερο ένα παράγοντας που οφείλεται στην εξαφάνιση ή στην μελλοντική εξαφάνιση διαφόρων όμορφων ζώων είναι ο άνθρωπος. Ο τρόπος που έχουμε επιλέξει επηρεάζει την ζωή του οικοσυστήματος και με τον συνδυασμό των φυσικών καταστροφών ανά των αιώνα έχουν συμβάλει στο να χαθούν διάφορα είδη ζώων.
Καφέ Αρκούδα (Ursus Arctos)
Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν γύρω στις 150, στις οροσειρές της Πίνδου και της Ροδόπης. Προτιμά τις φυτικές τροφές και ιδιαίτερα τα άγρια φρούτα, τις ρίζες, τα μανιτάρια και το μέλι. Τρώει επίσης έντομα, αμφίβια και κτηνοτροφικά ζώα. Ζει σε δάση δρυός, οξιάς και κωνοφόρων. Είναι ζώο μοναχικό και κινείται κυρίως το ξημέρωμα, το σούρουπο και τη νύχτα.
Αγριόγιδο (Rupicapra rupicapra balcanica)
Στην Ελλάδα το αγριόγιδο ζει στην Πίνδο, στη Στερεά Ελλάδα, στον Όλυμπο και στη Ροδόπη. Συνολικά ζουν 400 - 500 άτομα του είδους σε απομονωμένους μικρούς πληθυσμούς. Δεν ανήκει στο ίδιο είδος με το κρι-κρι της Κρήτης και δεν διασταυρώνεται με τη γίδα. Έχει όρθια κέρατα με κυρτές απολήξεις. Το τρίχωμα του από καφέ ανοιχτό το καλοκαίρι μετατρέπεται σε σκούρο καφέ το χειμώνα.
Βίδρα (Lutra lutra)
Συναντάται στην Κεντρική Ελλάδα, στην Κέρκυρα και στην Εύβοια. Ζει σε γλυκά νερά, σε ποταμούς, λίμνες και έλη με ανεπτυγμένη παρόχθια βλάστηση . Τρέφεται με ψάρια σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% αλλά και αμφίβια, ερπετά (νερόφιδα), ασπόνδυλα (κυρίως καβούρια), πουλιά και μικρά θηλαστικά. Γεννά συνήθως την άνοιξη, 2-3 μικρά το έτος, τα οποία τον πρώτο χρόνο εξαρτώνται από τη μητέρα τους.
Δελφίνια
Στις Ελληνικές θάλασσες ζουν τέσσερα είδη δελφινιών: το ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus), το ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba), το κοινό δελφίνι (Delphinus Delphis), και με μικρότερη παρουσία του σταχτοδέλφινο. Οι φυσικοί εχθροί των δελφινιών είναι ελάχιστοι. Στη Μεσόγειο τα δελφίνια κινδυνεύουν από τη θαλάσσια ρύπανση, την τυχαία σύλληψη τους σε αλιευτικά εργαλεία, την υπεραλεία, που προκαλεί έλλειψη τροφής γι' αυτά, και την εσκεμμένη θανάτωση τους.
Θαλάσσια Χελώνα (Caretta caretta)
Η Caretta caretta τρέφεται κυρίως με θαλάσσια φυτά και ασπόνδυλα, κυρίως τσούχτρες. Ζει στη θάλασσα αλλά έχει και πνεύμονες, με αποτέλεσμα να βγαίνει συχνά στην επιφάνεια της θάλασσας για να αναπνεύσει και στις αμμώδεις παραλίες για να γεννήσει. Ανάμεσα στις κύριες απειλές που αντιμετωπίζει είναι η υποβάθμιση και η καταστροφή των βιότοπων αναπαραγωγής της, η χρήση αλιευτικών εργαλείων, η ύπαρξη σκουπιδιών και πλαστικών σακουλών.
Κόκκινο Ελάφι (Cervus elaphus)
Στα τέλη του 20ου αιώνα τα ελάφια περιορίστηκαν στη χερσόνησο της Σιθωνίας, στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης και στην Πάρνηθα. Σήμερα ο πληθυσμός της Σιθωνίας εξαφανίστηκε. Το κόκκινο ελάφι είναι το μεγαλύτερο φυτοφάγο ζώο της Ελλάδας. Ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής φύσης μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση και την εξέλιξη των οικοσυστημάτων, ειδικά στις μέρες μας που η ελεύθερη κτηνοτροφία σταδιακά εγκαταλείπεται.
Λύκος (Canis lupus)
Ο λύκος χαρακτηρίζεται από υψηλή νοημοσύνη και ανεπτυγμένη κοινωνική οργάνωση. Στην Ελλάδα τον συναντάμε μόνο σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές. Η μείωση της φυσικής λείας του και η αρνητική εικόνα που έχει διαμορφωθεί γι' αυτόν στη συνείδηση των ανθρώπων οδηγούν στη μείωση των πληθυσμών. Στις μέρες μας ο "κακός λύκος" των παραμυθιών δεν είναι παρά ένα τρωτό είδος που χρειάζεται προστασία.
Λύγκας Ευρασιατικός (Lynx Lynx)
Ο λύγκας είναι ένα άγριο και οξυδερκές ζώο που ελάχιστοι είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν. Οι κύριοι παράγοντες θνησιμότητας του λύγκα είναι τα τροχαία ατυχήματα και το λαθροκυνήγι. Το είδος απειλείται από διανοίξεις δρόμων για δασικές εκμεταλλεύσεις ή για τουρισμό και εκτεταμένες υλοτομίες που προκαλούν υποβάθμιση των δασών. Στην Ελλάδα ζουν ελάχιστα άτομα, στα βόρεια σύνορα της χώρας.
Μαυρογύπας (Aegypius monachus)
Από τη δεκαετία του '80 η αναπαραγωγή του μαυρογύπα έχει περιοριστεί στον Όλυμπο και στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς - Λευκίμης - Σουφλιού. Ο πληθυσμός του εκτιμάται σε 90 - 100 άτομα. Ζει σε δασώδεις ημιορεινές και ορεινές περιοχές, και φωλιάζει σε μεγάλα πεύκα που περιβάλλονται από μικρά ανοίγματα ή χαμηλή βλάστηση σε πολύ απότομες πλαγιές. Ζευγαρώνει δια βίου. Τρέφεται κυρίως με ψοφίμια θηλαστικών ζώων μικρού και μεσαίου μεγέθους.
Τσακάλι (Canis aureus)
Στην Ελλάδα υπάρχουν πλέον γύρω στα 1500 άτομα σε απομονωμένους πληθυσμούς στην Αν.Μακεδονία - Θράκη, τη Χαλκιδική, τη Φωκίδα, την Πελοπόννησο, τη Σάμο και σε μικρές ομάδες στην Κερκίνη και στον Αξιό. Βασικοί παράγοντες της μείωσης του πληθυσμού του Τσακαλιού είναι η αποξήρανση υγροτόπων, η εντατικοποιήση της γεωργίας, η μείωση της. Ως το 1990 το τσακάλι ήταν επικηρυγμένο ως επιβλαβές είδος.
Φώκια (Monachus monachus)
Η μεσογειακή φώκια ζει περίπου 40 χρόνια και γεννάει κάθε ένα ή δύο χρόνια συνήθως ένα μικρό. Η τροφή της αποτελείται κυρίως από ψάρια και κεφαλόποδα (χταπόδια, καλαμάρια κ.α.). Απειλείται από την επέκταση των τουριστικών δραστηριοτήτων που καταλαμβάνουν τους βιότοπους της, από την μείωση των αλιευμάτων και από τη θαλάσσια ρύπανση από πετρελαιοειδή. Στην Ελλάδα ζει ο μικρότερος εναπομείνας πληθυσμός της.
Χιονογερακίνα (Buteo lagopus)
Ζει σε ερημότοπους, βουνοπλαγιές, έλη, αμμοθίνες. Φωλιάζει σε άκρες βράχων. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά, κουνέλια, λαγούς, τρωκτικά και πουλιά. Γεννά 3 - 5 αυγά, τα κλωσσά σε 31 ημέρες. Οι νεοσσοί πετούν μετά από 34 - 43 ημέρες. Ζει 11 χρόνια. Έχει μακρόστενες φτερούγες, λευκή ουρά με μαύρη πλατιά λωρίδα στην άκρη, λευκή κοιλιά και φτερούγες. Το κεφάλι της είναι ανοιχτόχρωμο.

# data[].attributes.attachment_link.title
12 ζώα προς εξαφάνιση στην Ελλάδα (εικόνες - πληροφορίες )

# data[].attributes.attachment_link.description
Ας μην ξεγελιόμαστε, ο νούμερο ένα παράγοντας που οφείλεται στην εξαφάνιση ή στην μελλοντική εξαφάνιση διαφόρων όμορφων ζώων είναι ο άνθρωπος. Ο τρόπος που έχουμε επιλέξει επηρεάζει την ζωή του οικοσυστήματος και με τον συνδυασμό των φυσικών καταστροφών ανά των αιώνα έχουν συμβάλει στο να χαθούν διάφορα είδη ζώων.

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Αειθαλή - Φυλλοβόλα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα περισσότερα φυτά των περιοχών με εύκρατο και θερμό κλίμα είναι κατά πλειοψηφία αειθαλή π.χ. τροπικά δάση ενώ τα είδη φυτών που αναπτύσσονται σε εποχικά άνυδρα κλίματα μπορεί να είναι ποικίλα, είτε αειθαλή είτε φυλλοβόλα. Στα δροσερά κλίματα όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν κάτω των -30 ° C.

# data[].attributes.headline
ΠΑΝΙΔΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ 

# data[].attributes.subject
ΠΑΝΙΔΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ 

# data[].attributes.headline
Χλωρίδα της Ελλαδας

# data[].attributes.subject
Χλωρίδα της Ελλαδας

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Με τον όρο ενδημικό είδος εννοούμε το είδος εκείνο του ζώου ή του φυτού που συναντάμε αποκλειστικά σε μια περιοχή και πουθενά αλλού. Π. χ., η κεφαλλονίτικη ελάτη ή το αγριοκάτσικο κρι-κρι στην Κρήτη αποτελούν ενδημικά είδη ΧΛΩΡΙΔΑ
Με τον όρο χλωρίδα εννοούμε το σύνολο των διαφόρων ειδών φυτών που απαντούν σε μία περιοχή. Η ελληνική χλωρ ίδα περιλαμβάνει περίπου 6.000 είδη και υποείδη φυτών, από τα οποία περίπου 1.100 είναι ενδημικά, δηλαδή δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη γη. Είναι μοναδική στην Ευρώπη για τον πλούτο της, αλλά και για την μεγάλη αναλογία ενδημικών σε σχέση με την έκτασή της. Έτσι, για παράδειγμα η Γερμανία, με έκταση σχεδόν τριπλάσια της Ελλάδας έχει 2.400 είδη και 6 ενδημικά, η Αγγλία με διπλάσια έκταση έχει 2.300 είδη και 16 ενδημικά και η Ισπανία με τετραπλάσια έκταση έχει σχεδόν τον ίδιο αριθμό ειδών με την Ελλάδα.
Αυτό το γεγονός οφείλεται στην μεγάλη ποικιλία βιοτόπων και οικοσυστημάτων, τα οποία είναι ικανά να φιλοξενήσουν όχι μόνο αυτόν τον αριθμό χλωρίδας αλλά και πολύ σημαντική πανίδα. Ο συνδυασμός της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας μεταξύ τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική), το ιδανικό μεσογειακό κλίμα , το έντονο ανάγλυφο, οι δαντελωτές ακρογιαλιές, τα χιλιάδες νησιά και η πλούσια παλαιογεωγραφική ιστορία του ελληνικού χώρου δημιούργησαν οικότοπους ζωτικής σημασίας στην Ευρώπη και τον κόσμο.
ΠΑΝΙΔΑ
Με τον όρο πανίδα εννοούμε το σύνολο των διαφόρων ειδών ζωικών οργανισμών (Σπονδυλωτών και Ασπόνδυλων) που απαντούν σε μία περιοχή. Η γνώση μας για τα ζώα της Ελλάδας ξεκινά πολύ παλιά, ουσιαστικά από τον Αριστοτέλη που πριν από 2.300 χρόνια έγραψε το "Περί ζώων ιστορίαι", όπου περιέγραψε με ιδιαίτερη λεπτομέρεια περίπου 600 είδη. Σύμφωνα με πρόσφατες απογραφές (Fauna Europaea 2004), στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 23.130 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών .Σ' αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και άλλα 3.500 είδη της θάλασσας. Αν προσθέσουμε έναν αριθμό ειδών που έχει καταγραφεί αλλά δεν περιλαμβάνεται στους σημερινούς καταλόγους, φθάνουμε σε ένα σύνολο περίπου 30.000 ειδών. Η πανίδα της Ελλάδας δεν είναι καλά μελετημένη. Καλύτερα γνωστά είναι τα Σπονδυλόζωα, ενώ τα μεγαλύτερα κενά υπάρχουν στα Ασπόνδυλα. Πιστεύεται ότι αν μελετηθεί η ελληνική πανίδα πλήρως, θα πρέπει να περιλαμβάνει περίπου 50.000 είδη! .

Από αυτά:
* 555 είναι ψάρια (447 θαλάσσια και 108 είδη γλυκού νερού)* 22 είναι αμφίβια* 61 είναι ερπετά* 436 είναι πουλιά* 111 είναι θηλαστικά (98 χερσαία και 13 θαλάσσια)* 24.747 περίπου είναι ασπόνδυλα
ΑΣ ΠΑΙΞΟΥΜΕ... Προσπάθησε να ταιριάξεις τα ίχνη των ζώων με τις φωτογραφίες τους. Αυτή η μεγάλη ποικιλότητα της πανίδας της χώρας μας εξηγείται όπως και η ποικιλότητα στην χλωρίδα. Από τη μία πλευρά, ο ελληνικός χώρος λειτούργησε ως καταφύγιο στα ζώα της Βόρειας Ευρώπης που ήθελαν να αποφύγουν τους παγετώνες και από την άλλη, η τεράστια ποικιλία οικοτόπων της χώρας μας (σ' ένα μικρό γεωγραφικό χώρο απαντούν πολλοί διαφορετικοί τύποι περιβάλλοντος) βοήθησε στην ανάπτυξη διαφορετικών πληθυσμών άγριων ζώων, οι οποίοι έδωσαν νέα είδη και υποείδη, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά στη χώρα μας.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Νίκος Νταλακούδης

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΧΛΩΡΙΔΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
Με τον όρο ενδημικό είδος εννοούμε το είδος εκείνο του ζώου ή του φυτού που συναντάμε αποκλειστικά σε μια περιοχή και πουθενά αλλού. Π. χ., η κεφαλλονίτικη ελάτη ή το αγριοκάτσικο κρι-κρι στην Κρήτη αποτελούν ενδημικά είδη ΧΛΩΡΙΔΑ Με τον όρο χλωρίδα εννοούμε το σύνολο των διαφόρων ειδών φυτών που απαντούν σε μία περιοχή.

# data[].attributes.body
Κενταύρεια η βλαχόρειος

Κατηγορία: Βότανα    Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017 10:46    Εμφανίσεις: 896

ΚενταύριαΗ Κενταύρεια η Βλαχόρειος (Κενταύρια των ορέων των βλάχων / centaurea vlachorum) είναι μια άγρια ορχιδέα που ταξινομήθηκε πρώτη φορά το 1981 από ένα δείγμα που συλλέχθηκε στις 23 Ιουλίου 1976 στη Μηλιά (Σαλατούρα), δώδεκα χιλιόμετρα βόρεια του Μετσόβου στην Βόρεια Πίνδο στα 1870 μέτρα. Ένα δεύτερο δείγμα συλλέχθηκε στη κορυφή Αυτιά, 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μετσόβου ενώ άλλα δείγματα έχουν βρεθεί και στην Αλβανία.

Η Κενταύρεια αυτή, που ονομάστηκε vlachorum προς τιμή των βλάχων που μένουν στα γύρω χωριά, είναι ένα πολύ ξεχωριστό είδος χωρίς στενούς συγγενείς, εύκολα αναγνωρίσιμο χάρις το σχήμα των φύλων του και το μοβ χρώμα των άνθεων του. Είναι πολυετές φυτό με μικρό ριζικό σύστημα, χνουδωτά φύλα και στις δύο πλευρές με 2-3 ανθοφόρους μίσχους μήκους 15-35 cm. Φύεται σε πετρώδεις πλαγιές με σερπεντινικά εδάφη, ξέφωτα δασών και υποαλπικά λιβάδια σε υψόμετρο 1350 - 2150 μέτρων ενώ ανθοφορεί από Ιούλιο έως Αύγουστο.

Θέσιο των Βλάχων

Κατηγορία: Βότανα    Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016 21:56    Εμφανίσεις: 2222

ΘέσιοΟι σανταλίδες (Santalaceae) είναι οικογένεια ποωδών και ξυλωδών φυτών, τα οποία, αν και αποκτούν πολυάριθμους βλαστούς και πράσινα φύλλα, αναπτύσσονται συχνά ημιπαρασιτικά, με ριζικά απομυζητικά όργανα, στα υπόγεια μέρη γειτονικών ειδών. Έχουν μικρά άνθη, αρσενικά, θηλυκά και με τα δύο φύλλα μόνοικα ή δίοικα και ο καρπός τους είναι δρύπη ή κάρυο. Η οικογένεια των Σανταλιδών περιλαμβάνει κυρίως είδη γνωστά στις ανατολικές Ινδίες και στο αρχιπέλαγος της Μαλαισίας. Στην ελληνική χλωρίδα αντιπροσωπεύονται από το γένος θέσιο ή θήσειο και από το μικρό θάμνο όσυρη.

Το Thesium vlachorum (Θέσιο των ορέων των Βλάχων) είναι ένα ξυλώδες πολυετές τοπικό ενδημικό είδος της περιοχής του Γράμμου που έχει βρεθεί βόρεια της θέσης Επάνω Αρένας σε υψόμετρο  1900-2050 μ. Φύεται σε πετρώδεις πλαγιές, πετρώδεις θαμνοτόπους και βραχώδη εδάφη ενώ συναντάται σε υψόμετρο 1900-2050μ. Το Thesium vlachorum είναι ένα απειλούμενο είδος που υφίσταται τον κίνδυνο εξαφάνισης αν δε ληφθούν μέτρα για την προστασία του. Περιλαμβάνεται στο κόκκινο βιβλίο των σπάνιων και απειλούμενων φυτών της Ελλάδας (RDB). Η περαιτέρω μελέτη και παρακολούθηση του πληθυσμού, το μέγεθος του οποίου μέχρι σήμερα είναι άγνωστο, κρίνεται απαραίτητη. Η προστασία του είδους εξαρτάται από τη βόσκηση, η οποία θα πρέπει να παραμείνει στα σημερινά επίπεδα.

Τσάι Βουνού

Κατηγορία: Βότανα    Δημοσιεύτηκε: Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015 18:33    Εμφανίσεις: 3968

τσάι του βουνού Το τσάι του βουνού ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lαmiαceαe) και στο γένος Sideritis, το οποίο περιλαμβάνει περίπου 150 είδη, που φύονται κυρίως στις παραμεσόγειες χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος). Στη χώρα μας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και αναφέρεται από το Θεόφραστο (372-287 π.Χ.) και τον Διοσκουρίδη (10 μ.Χ. αιώνα). Το επιστημονικό του όνομα είναι Sideritis spp.

Σύμφωνα με μια εκδοχή, η ονομασία αυτή προέρχεται από τη λέξη σίδηρος εξαιτίας της ικανότητάς του να θεραπεύει τις πληγές που προκαλούνται από σιδερένια αντικείμενα. Σύμφωνα με άλλη ονομάστηκε έτσι επειδή αποτελεί φυσική πηγή σιδήρου, αφού στα ροφήματα που παρασκευάζονται από αυτό περιέχεται αρκετός σίδηρος. Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το σχήμα του άνθους (τα δόντια κάλυκα του άνθους) που μοιάζουν με αιχμή λόγχης.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικη γλώσσα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικες παραδόσεις

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικα έθιμα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αντάμωμα βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικο λεξικό

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικες λέξεις

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλαχικα τραγούδια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κουτσόβλαχοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικοι σύλλογοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
λατινογενείς

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικοι χοροί

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πανελλήνιο αντάμωμα βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
μπουρτζόβλαχοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πολιτιστικοί συλλόγοι βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
λατινική γλώσσα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δημοτικά τραγούδια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικη γλώσσα

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικα έθιμααντάμωμα βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικοι σύλλογοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
πανελλήνιο αντάμωμα βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
απόψεις καταγωγής

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ιστορικά στοιχεία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
σαρακατσάνοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κοινότητα βλάχων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχοι κτηνοτρόφοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ρωμαΐκή αυτοκτατορία

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
έλληνες βλάχοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ελληνόβλαχοι

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλάχικη βραδιά

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
βλαχομογλενά

# data[].attributes.attachment_link.description
Βλάχοι.net, Ιστορικά στοιχεία, Βλάχικη γλώσσα, Γραπτές αναφορές, Βλάχικο λεξικό, άρθρα για τους βλάχους, Βλαχοχώρια, Τραγούδια, Φωτογραφίες, Βίντεο, Εκδηλώσεις Συλλόγων.

# data[].attributes.headline
Αειθαλή - Φυλλοβόλα 

# data[].attributes.subject
Αειθαλή - Φυλλοβόλα 

# data[].attributes.attachment_link.title
Αειθαλή - Φυλλοβόλα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα περισσότερα φυτά των περιοχών με εύκρατο και θερμό κλίμα είναι κατά πλειοψηφία αειθαλή π.χ. τροπικά δάση ενώ τα είδη φυτών που αναπτύσσονται σε εποχικά άνυδρα κλίματα μπορεί να είναι ποικίλα, είτε αειθαλή είτε φυλλοβόλα. Στα δροσερά κλίματα όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν κάτω των -30 ° C.