# data[].attributes.headline
นายกาจพล วงศ์เกดไชยกิจ

# data[].attributes.subject
นายกาจพล วงศ์เกดไชยกิจ

# data[].attributes.body
1.ตอบ การศึกษาแบบเรียนรวม หมายถึง การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก หรือคัดแยกเด็กที่ด้อยว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน แต่จะใช้การบริหารจัดการและวิธีการในการให้เด็กเกิดการเรียนรู้และพัฒนาการตามความต้องการ จำเป็นอย่างเหมาะสมเป็นรายบุคคล

2.ตอบ ต้องการพิเศษได้รับการยอมรับจากเพื่อนและบุคคลรอบข้างมากขึ้นมีพัฒนาการด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม ภาษา และสติปัญญา เพิ่มขึ้น ได้มีโอกาสพัฒนาความสามารถที่มีอยู่ของตนเองตามศักยภาพ และเด็กที่มีความต้องการพิเศษได้มีโอกาสเรียนรู้ทักษะใหม่และมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมลดลง

3.ตอบ มี 10 ประเภท
- เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
- เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
- เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
- เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
- เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
- เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
- เด็กออทิสติก
- เด็กสมาธิสั้น
- เด็กที่มีความบกพร่องซำ้ซ้อน
- เด็กปัญญาเลิศ

4.ตอบ มี 6 ประเภท
- กิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ
- กิจกรรมเสริมประสบการณ์
- กิจกรรมสร้างสรรค์
- กิจกรรมเสรี
- กิจกรรมกลางแจ้ง
- เกมการศึกษา

5.ตอบ
- ส่งเสริมให้ลูกได้เล่นและทำงานกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษทั้งเพื่อนที่อยู่ในโรงเรียนและเพื่อนที่อยู่ใกล้บ้าน (ถ้ามี)
- พ่อแม่ควรสอบถามหรือสนทนากับลูกเกี่ยวกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษที่เป็นเพื่อนกับลูกที่โรงเรียน เพื่อส่งเสริมให้เด็กสร้างปฏิสัมพันธ์กับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ
ให้การเสริมแรงด้วยวิธีการต่างๆกับลูกเมื่อลูกแสดงพฤติกรรมในเชิงบวกกับเพื่อนที่เป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน - ให้ลูกบรรยายการกระทำความดีของตนเองที่มีต่อเพื่อนที่เป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษ เช่น การช่วยเหลือในการเล่นและการทำงาน การให้ยืมหรือแบ่งปันของเล่น ฯลฯ
- เปิดโอกาสให้ลูกได้มีความใกล้ชิดและมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนที่เป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษ เช่น การทำงานหรือเล่นร่วมกัน เปิดโอกาสให้เพื่อนที่เป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษมาเที่ยวที่บ้าน

6.ตอบ การจัดทำแผนการศึกษาเฉพาะบุคคล
1.การศึกษาที่จัดให้กับคนพิการ หรือคนที่มีความบกพร่องแต่ละคนนั้นเหมาะสมกับความต้องการพิเศษทางการเรียนรู้ของแต่ละคนนั้นหรือไม่
2.เมื่อมีการกำหนดการให้บริการทางการศึกษาพิเศษใน IEP แล้วนั้น ได้มีการให้บริการดังกล่าวจริง
3.มีการดำเนินการควบคุมติดตามผลการให้บริการ

# data[].attributes.headline
นายโฆษิต ศรีแสนตอ

# data[].attributes.subject
นายโฆษิต ศรีแสนตอ

# data[].attributes.body
1.
การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก หรือคัดแยกเด็กที่ด้อยว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน แต่จะใช้การบริหารจัดการและวิธีการในการให้เด็กเกิดการเรียนรู้และพัฒนาการตามความต้องการ จำเป็นอย่างเหมาะสมเป็นรายบุคคล
2.
1. เด็กพิเศษมีโอกาสได้เรียนเหมือนเด็กปกติทั่วไป

2. ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายของผู้ปกครอง  ที่ไม่ต้องส่งไปอยู่โรงเรียนสำหรับเด็กพิการ  ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นโรงเรียนประจำ

3. เด็กพิเศษมีโอกาสใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัว  โดยไม่รู้สึกแบ่งแยกว่าเป็น“เด็กพิการ”

4. เด็กพิเศษมีโอกาสได้เรียนรู้และสามารถปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้เร็วกว่าต้องไปอยู่โรงเรียนเด็กพิการ  เป็นประสบการณ์ตรงที่จะเรียนรู้ได้เต็มตามศักยภาพของแต่ละบุคคล

5. รัฐบาลใช้งบประมาณน้อยกว่าการจัดโรงเรียนพิเศษเฉพาะเด็กพิการ

6. สังคมจะเข้าใจและยอมรับเด็กพิเศษเป็นส่วนหนึ่งของสังคม  ช่วยให้เด็กพิเศษใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างปกติสุข  และทำประโยชน์ให้สังคมได้
3

เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน หมายถึงเด็กที่สูญเสียการได้ยินตั้งแต่ 26 เดซิเบลขึ้นไป ทำให้สูญเสียการได้ยิน เป็นเหตุให้รับฟังเสียงต่างๆได้ไม่ชัดเจน ซึ่งมี 2 ประเภท คือ

เด็กหูตึง หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยินถึงขนาดที่ทำให้มีความยากลำบากจนไม่สามารถเข้าใจคำพูด และการสนทนา แต่ไม่ถึงกับหมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยินด้วยหูเพียงอย่างเดียว

เด็กหูหนวก หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยินมากถึงขนาดที่ทำให้หมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยินด้วยหูเพียงอย่างเดียว

เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น หมายถึงเด็กที่มีปัญหาในการใช้สายตาเพื่อการเรียนหนังสือ แบ่งออกเป็น 2 ระดับ คือ

เด็กตาบอดบางส่วน หรือเด็กสายตาเลือนราง หมายถึง เด็กที่มีสายตาบกพร่องภายหลังจากการแก้ไขแล้ว มีสายตาอยู่ระหว่าง 20/70 และ 20/200 ฟุต สามารถมองเห็นได้บ้าง

เด็กตาบอด คือ เด็กที่มีสายตาเหลืออยู่น้อยมากหรือไม่มีเลย ภายหลังจากการแก้ไขแล้วมีสายตาเกินกว่า 20//200 ฟุต ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้สายตาในการเรียนหนังสือได้

เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา หมายถึงเด็กที่มีพัฒนาการช้ากว่าเด็กทั่วไป และเมื่อวัดระดับสติปัญญาด้วยแบบทดสอบมาตรฐานแล้ว พบว่ามีระดับต่ำกว่าเด็กทั่วไป เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาอาจมีปัญหาทางบุคลิกภาพ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เนื่องจากความล้มเหลวในการทำงานต่างๆ และต้องพึ่งพาผู้อื่น เด็กจะมีปัญหาในการเรียนรู้สิ่งที่ซับซ้อนหรือสิ่งที่เป็นนามธรรม

เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือสุขภาพ หมายถึง เด็กที่มีลำตัว แขน หรือขาผิดปกติ ได้แก่ เด็กที่มีเท้าใหญ่ หนา หรือผิดรูป เด็กที่มีกล้ามเนื้อลีบหรืออ่อนแรง ทำให้เด็กไม่สามารถเรียนในสภาพแวดล้อมเดียวกันกับเด็กปกติได้ จึงจำเป็นต้องจัดสภาพแวดล้อมใหม่ให้สอดคล้องกับความสามารถและความต้องการของเด็ก

เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องในกระบวนการทางจิตวิทยา ทำให้เด็กมีปัญหาการใช้ภาษา ทั้งด้านการฟัง การอ่าน การพูด การเขียน และการสะกดคำ หรือมีปัญหาด้านคณิตศาสตร์ โดยมิได้มีสาเหตุมาจากความบกพร่องทางร่างกาย ทางการเห็น ทางการได้ยิน ระดับสติปัญญา อารมณ์หรือสภาพแวดล้อม ลักษณะเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาการเรียนรู้ด้านภาษา โดยเฉพาะการอ่านและการเขียน และปัญหาด้านคณิตศาสตร์

เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม หมายถึงเด็กที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนไปจากเด็กที่มีวัยเดียวกันอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง แม้จะได้รับการบริการด้านการแนะแนวและให้คำปรึกษาแล้วก็ตาม ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ มีพัฒนาการทางการเรียนอย่างเชื่องช้า และมีปัญหาในการปฏิสัมพันธ์กับเพื่อน อย่างไรก็ตามปัญหาทางพฤติกรรมเหล่านี้ ต้องมิได้มีสาเหตุมาจากความผิดปกติทางร่างกาย ประสาทสัมผัสการรับรู้ หรือสติปัญญา

เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องในการเข้าใจหรือการใช้ภาษาพูดจนไม่สามารถสื่อความหมายกับผู้อื่นได้ตามปกติ เช่น การพูดไม่ชัด จังหวะการพูดไม่ดี คุณภาพของเสียงผิดปกติ ตลอดจนการพูดผิดปกติที่เกิดจากการมีพยาธิสภาพของระบบประสาทส่วนกลางหรือระบบส่วนปลาย รวมทั้งการบกพร่องในด้านการรับรู้และการแสดงออกทางภาษา เป็นต้น

เด็กออทีสติก หมายถึง เด็กที่มีความต้องการพิเศษเนื่องมาจากความผิดปกติของระบบประสาท (neurological disorder) ซึ่งส่งผลกระทบต่อพัฒนาการของเด็กตลอดช่วงชีวิต ทั้งด้านความสามารถในการสื่อสาร การสื่อความหมาย ความเข้าใจภาษาทั้งภาษาพูด และไม่ใช่ภาษาพูด การสร้างสัมพันธภาพทางสังคม จินตนาการในการเล่น ฯลฯ โดยความผิดปกตินี้ มักจะเกิดขึ้นก่อนอายุ 3 ขวบ อัตราการเกิดของเด็กออทีสติก คือ 1 ต่อ 125 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากอดีตที่คาดการณ์ว่าพบเด็กออทีสติกในอัตรา 1 ต่อ 500 คน ในเด็กชายพบมากเป็น 4 เท่าของเด็กหญิง ไม่จำเพาะเจาะจงในด้านของเชื้อชาติ ศาสนา และพื้นฐานทางสังคมของครอบครัว

เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อนหรือพิการซ้อน หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องทางอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายมากกว่า 1 ความบกพร่อง เด็กเหล่านี้อาจไม่ได้รับประโยชน์จากการเข้าร่วมโปรแกรมการสอนเด็กที่มีความต้องการพิเศษโปรแกรมใดโปรแกรมหนึ่งโดยเฉพาะ จึงต้องมีการจัดบริการทางการศึกษาและการบริการด้านอื่นเพิ่มเติม ส่วนมากเป็นเด็กที่มีสภาพความบกพร่องอยู่ในระดับรุนแรง ลักษณะของเด็กมีความบกพร่องซ้ำซ้อน จะมีปัญหาในการช่วยเหลือตนเอง การทำกิวัตรประจำวัน ปัญหาการสื่อสาร ไม่สามารถเข้าใจผู้อื่น และไม่สามารถสื่อสารให้ผู้อื่นเข้าใจความต้องการของตนเองได้ ปัญหาการเคลื่อนไหว ไม่สามารถหยับจับ นั่ง ยิน หรือเดินได้ด้วยตนเอง ปัญหาพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ไม่มีความหมาย หรือเป็นการทำร้ายตนเองหรือผู้อื่นและปัญหาทางสังคม เนื่องจากเด็กไม่สามารถรับรู้ หรือเรียนรู้วิธีการสร้างสัมพันธภาพกับบุคคลอื่นได้ ซึ่งระดับความรุนแรงของปัญหาเหล่านี้ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของความบกพร่องซ้ำซ้อนที่เกิดขึ้นกับเด็ก และการช่วยเหลือฝึกฝน และฟื้นฟูสมรรถภาพ

เด็กปัญญาเลิศ หมายถึง เด็กที่มีความสามารถทางสมองสูงกว่าเด็กทั่วไป เป็นเด็กที่มีระดับสติปัญญาที่วัดได้จากแบบทดสอบมาตรฐานได้ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสูงกว่าค่าเฉลี่ยตั้งแต่ 2 ขึ้นไป ลักษณะของเด็กที่มีปัญญาเลิศพบว่ามีความเฉลียวฉลาด และพัฒนาการเร็วกว่าเด็กทั่วไป อาจจะเป็นทางด้านภาษา ความคิดสร้างสรรค์ ความคิดรวบยอด ความเข้าใจในสิ่งที่เป็นนามธรรม สัมพันธภาพและบุคลิกภาพ

4
6  รูปแบบ      ดังนี้

1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน    รูปแบบการจัดเรียนร่วม

2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู

4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ

6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

5
การเตรียมความพร้อมของโรงเรียน
1. เตรียมความพร้อมของโรงเรียน ต้องเตรียมความพร้อมในด้านเจตคติของบุคลากรในโรงเรียน ความพร้อมด้านกายภาพ จำนวนบุคลากร ความรู้ ความเข้าใจ หลักการและวิธีการเรียนร่วม แนวปฏิบัติต่างๆ ถ้าผู้บริหารมีความพร้อมทางด้านเจตคติจะเป็นส่วนสำคัญที่สามารถจัดการให้เกิดความพร้อมในเรื่องอื่นๆ ต่อไป
2. ประชุมครู และบุคลากรของโรงเรียนให้มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการเรียนร่วม เพื่อบุคลากรในโรงเรียนจะต้องรู้ว่าโรงเรียนจะต้องทำอะไร ด้วยเหตุผลอะไร ทำกับใคร และคนที่จะทำคือใคร มีหน้าที่อะไรบ้าง
3. จัดหาบุคลากรรับผิดชอบงาน โดยการสรรหาบุคลากรในโรงเรียนที่มีวุฒิด้านการศึกษาพิเศษโดยตรง หรือผู้ที่สมัครใจส่งเข้าอบรมหลักสูตรวิชาการศึกษาพิเศษเพื่อทำหน้าที่สอนประจำชั้นเด็กออทิสติก หรือเป็นครูเสริมวิชาการ ครูเดินสอน ครูประจำชั้นเรียนร่วม ครูประจำวิชา
4. จัดหาห้องเรียน ห้องเสริมวิชาการ ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ให้เหมาะสมกับเด็กออทิสติก
5. ทำความเข้าใจ ให้ความรู้และเจตคติที่ดีเกี่ยวกับการเรียนร่วมของเด็กออทิสติกกับผู้เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ปกครองของเด็กปกติ เด็กปกติในโรงเรียน นักการภารโรง ตลอดจนชุมชน เพื่อให้บุคคลกลุ่มนี้เข้าใจถึงความจำเป็น ให้ความเห็นใจ ช่วยเหลือเกื้อกลูเด็กออทิสติก โดยไม่คิดว่าเด็กพิการเป็นภาระและถ่วงความก้าวหน้าบุตรหลานของตนเอง ส่วนนักเรียนต้องเตรียมใจรับและเรียนร่วมกับเพื่อนพิการ ไม่ล้อเลียนความพิการ แต่ควรจะให้ความช่วยเหลือ ในสิ่งที่เพื่อนที่เป็นออทิสติกทำไม่ได้

6

คนหนึ่งสอนคนหนึ่งช่วย เป็นการสอนที่ครู 2 คน ร่วมกันสอนชั้นเดียวกันในเวลาเดียวกัน เนื้อหาเดียวกัน ครูคนที่เชี่ยวชาญในเนื้อหากว่าเป็นผู้สอน ส่วนครูอีกคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญในเนื้อหานั้น ๆ น้อยกว่าเป็นผู้คอยให้ความช่วยเหลือนักเรียน นักเรียนอาจถามครูคนใดคนหนึ่งก็ได้ เมื่อนักเรียนมีคำถาม เพราะมีครู 2 คน อยู่ในห้องเรียนในเวลาเดียวกัน

# data[].attributes.headline
นาย ถาวร ทองคำสุก

# data[].attributes.subject
นาย ถาวร ทองคำสุก

# data[].attributes.body
1. หมายถึง การรับเด็กเข้าศึกษาโดยไม่แบ่งแยก ความบกพร่องของเด็กคัดแยกเด็กที่มีด้อยกว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน แต่จะใช้การบริหารจัดการและวิธีการในการให้เด็กเกิดการเรียนรู้และพัฒนาการตามความต้องการ

2. จุดประสงค์ของการเรียนร่วม คือ ปัจจุบันสังคมไทยค่อนข้างคุ้นเคยกับการเรียนร่วมของเด็กมีปัญหา หรือเด็กพิการในชั้นเรียนปกติ และยอมรับมากขึ้นจุดประสงค์ของการเรียนร่วมเพื่อให้เด็กปฐมวัยที่บกพร่องซึ่งอาจมีปัญหาสุขภาพหรือความต้องการพิเศษ หรือพิการได้รับประสบการณ์ที่ส่งเสริมพัฒนาการตามวัยที่เหมาะสมโดยได้สัมผัสกับเด็กที่มีพัฒนาการตามปกติ เด็กปกติจะเป็นตัวอย่างการเรียนรู้ทักษะพัฒนาการให้กับเด็กที่บกพร่องที่สามารถช่วยให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษสามารถพัฒนาตนเองได้

3. มี 10 ประเภท
3.1 เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
3.2 เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
3.3 เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
3.4 เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
3.5 เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
3.6 เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
3.7 เด็กออทิสติก
3.8 เด็กสมาธิสั้น
3.9 เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
3.10 เด็กปัญญาเลิศ

4. มี 2 ประเภท คือ 1. การเรียนร่วมบางเวลา (Integration) 2. การเรียนร่วมเต็มเวลา (Mainstreaming)
2.1 แบบมีครูพิเศษ
2.2 แบบไม่มีครูพิเศษ

5. เตรียมบุคลกรครูที่มีความสามารถสอนเด็กได้ และเตรียมความพร้อมห้องเรียนที่เหมาะสมกับเด็กรวมไปถึงอุปกรณ์การเรียน การสอนที่เหมาะสมกับเด็ก

6. ครูผู้สอนที่มีเด็กพิเศษเรียนร่วมด้วยจะต้องศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของเด็กพิเศษในชั้นเรียนให้เข้าใจ รู้วิธีการที่จะช่วยเหลือตลอดจนความบกพร่องต่างๆ ของเด็กให้เข้าใจจะได้จัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้เหมาะสมสอดคล้องกับเด็กพิเศษแต่ละคน ครูผู้สอนจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องกำหนดเนื้อหาวิธีการสอนตลอดจนการวัดผลการประเมินผลขึ้นเป็นพิเศษให้เหมาะสมกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษแต่ละคน

# data[].attributes.headline
นางสาวทัศนีย์ เนียมจันทร์

# data[].attributes.subject
นางสาวทัศนีย์ เนียมจันทร์

# data[].attributes.body
1. หมายถึง การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก หรือคัดแยกเด็กที่ด้อยกว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน

2.เพื่อให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษได้รับการพัฒนาทั้งทางด้านร่างกายอารมณ์ จิตใจสังคมและสติปัญญาสอดคล้องกับความสามารถของเด็ก ช่วยให้เด็กปกติ มีการยอมรับและปรับตัว  เพื่อสามารถเรียนร่วมกับเด็ก ที่มีความต้องการพิเศษได้

3. มี 10 ประเภท
- เด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น
- เด็กทีมีความบกพร่องทางการได้ยิน
- เด็กที่ มีความบกพร่องทางสติปัญญา
-เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
-เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
-เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
-เด็กออทิสติก
-เด็กสมาธิสั้น
-เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
-เด็กปัญญาเลิศ

4.มี 2 ประเภท
1.การเรียนร่วมบางเวลา
2.การเรียนร่วมเต็มเวลา โดยแยกเป็น2อย่างคือ มีครูเรียนร่วมอยู่ด้วยกับไม่มีครูเรียนร่วมอยู่ด้วยเลย

5.สถานศึกษาทุกประเทศจัดการศึกษาแบบเรียนรวมดำเนินการตามหลักการแบ่งสัดส่วนตามธรรมชาติ ซึ่งในสังคมหรือชุมชนหนึ่ง ๆ จะมีเด็กพิการหรือเด็กพิเศษปะปนอยู่ เด็กทั้งหมดควรอยู่ร่วมกันตามปกติ โดยไม่มีการนำเด็กพิเศษออกจากชุมชนมารวมกันเพื่อรับการศึกษาที่เป็นการขัดแย้งกับธรรมชาตินำบุคลากรทุกฝ่ายที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเด็กมาทำงานร่วมกัน ได้แก่ พ่อแม่ ผู้ปกครอง ของเด็กปกติและเด็กพิเศษ ผู้บริหารโรงเรียน ผู้ช่วยผู้บริหาร ครูประจำชั้น ครูพิเศษ และบุคลากรในชุมชนอื่น
พัฒนาเครือข่ายผู้ให้การสนับสนุน ซึ่งครูทุกคนในโรงเรียนจะต้องช่วยกันทำงานไม่ถือว่าเป็นหน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง ถ้าหากมีเด็กพิเศษในโรงเรียน รวมทั้งการพบพูดคุยและปรึกษากับผู้ปกครอง จัดให้ผู้ปกครองเด็กพิเศษด้วยกันและผู้ปกครองเด็กปกติพบกันเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันหรือสนับสนุนในเรื่องต่าง ๆ แก่กันจัดให้มีกิจกรรมร่วมกันระหว่างเด็ก ผู้ปกครอง ครู ผู้บริหารและบุคลากรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งการใช้ทรัพยากรร่วมกันทั้งในโรงเรียนและในชุมชน รวมทั้งจัดสรรงบประมาณทั้งภาครัฐและเอกชนในกิจกรรมร่วมระหว่างเด็กพิเศษกับเด็กปกติจัดการปรับเปลี่ยนหลักสูตร เพื่อให้เกิดความเหมาะสมและครอบคลุมถึงเด็กพิเศษทุกคนในกลุ่มเด็กปกติจัดให้มีความยืดหยุ่นในทุกสถานการณ์ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวและเกิดประโยชน์สูงสุดแก่เด็กพิเศษและเด็กปกติทุกคน

6.การจัดการเรียนร่วมจะประสบความสำเร็จเพียงใด ย่อมขึ้นอยู่กับครูที่จะต้องมีทัศนคติที่ดีต่อเด็กที่มีความต้องการพิเศษและการจัดการเรียนร่วม ครูต้องมีความตั้งใจในการสอน มีการวางแผนการสอนอย่างรอบคอบ จัดการเรียนการสอนให้มีความยืดหยุ่น และควรมีแผนการจัดการเรียนรู้เป็นรายบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ และจัดบรรยากาศการเรียนการสอนให้มีลักษณะปกติ เพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกว่าเด็กที่มีความต้องการพิเศษมาเป็นภาระให้กับเพื่อนและครู และครูควรได้รับการอบรมฝึกฝนในเรื่องการจัดการเรียนการสอนสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.headline
นายภากร เเก้วประดับ

# data[].attributes.subject
นายภากร เเก้วประดับ

# data[].attributes.body
1.ความหมายเป็นการจัดการศึกษาพิเศษรูปแบบหนึ่งที่จัดให้แก่เด็กที่มีความต้องการพิเศษและความต้องการช่วยเหลือที่แตกต่างไปจากเด็กปกติร่วมใช้ชีวิตกับเด็กปกติในระบบโรงเรียนเพื่อให้เขาพัฒนาได้เต็มศักยภาพสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้สามารถช่วยเหลือตนเองได้
2.จุดประสงค์ของการเรียนร่วม
ปัจจุบันสังคมไทยค่อนข้างคุ้นเคยกับการเรียนร่วมของเด็กมีปัญหาหรือเด็กพิการในชั้นเรียนปกติ และยอมรับมากขึ้น จุดประสงค์ของการเรียนร่วมเพื่อให้เด็กปฐมวัยที่บกพร่องซึ่งอาจมีปัญหาสุขภาพหรือความต้องการพิเศษหรือพิการได้รับประสบการณ์ที่ส่งเสริมพัฒนาการตามวัยที่เหมาะสม โดยได้สัมผัสกับเด็กที่มีพัฒนาการตามปกติ เด็กปกติจะเป็นตัวอย่างการเรียนรู้ ทักษะพัฒนาการให้กับเด็กบกพร่องที่สามารถช่วยให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษสามารถพัฒนาตนเองได้
3.กระทรวงศึกษาธิการได้เเบ่งเด็กที่มีความต้องการพิเศษออกเป็น10 ประเภทโดยเป็นเด็กพิการที่ต้องการการจัดการศึกษา 9 ประเภท และเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษ 1ประเถภทคือ
1.เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
2.เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
3.เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
4.เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายเเละการเคลื่อนไหว
5.เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
6.เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
7.เด็กออทิสติก
8.เด็กสมาธิสั้น
9.เด็กที่มีความบกพร่องซำ้ซ้อน
10.เด็กปัญญาเลิศ
4. 1.ประเภทที่หนึ่งการเรียนร่วมบางเวลาเป็นการจัดให้เด็กมีความต้องการพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติ
1.1มีครูร่วมด้วยเพราะเด็กที่บกพร่องบางประเภทต้องการคนค่อยดูแล
1.2เด็กที่ไม่มีคนครูค่อยดูเเละเพราะให้เด็กเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง
2.ประเภทที่สอง ประเภทที่สองการร่วมเต็มเวลาการจัดให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษได้มีโอกาสได้เรียนชั้นเดียวกับเด็กปกติตลอดเวลาที่เด็กอยู่ในโรงเรียน
5.เตรียมตัวโดยการการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน สำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษในรูปแบบเรียนร่วมเต็มเวลากับเด็กปกตินั้น ที่มีการจัดการเรียนหารสอนเหมือนปกติ สถานศึกษาจึงจำเป็นต้องกำหนดเนื้อหาวิธีการสอนตลอดจนการวัดผลการประเมินผลขึ้นเป็นพิเศษให้เหมาะสมกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษเเต่ละคน
6.ครูผู้สอนที่มีเด็กพิเศษเรียนร่วมด้วยจะต้องศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของเด็กพิเศษในชั้นเรียนให้เข้าใจ รู้วิธีการที่จะช่วยให้การช่วยเหลือตลอดจนความบกพร่องต่างๆของเด็กให้เข้าใจจะได้จัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้เหมาะสมสอดคล้องกับเด็กพิเศษเเต่ละคน

# data[].attributes.headline
วิภาวรรณ สีสลับ

# data[].attributes.subject
วิภาวรรณ สีสลับ

# data[].attributes.body
1. การเรียนร่วมเป็นการจัดการศึกษาพิเศษรูปแบบหนึ่งที่จัดให้แก่เด็กที่มีความต้องการพิเศษและความต้องการช่วยเหลือที่แตกต่างไปจากเด็กปกติร่วมใช้ชีวิตกับเด็กปกติในระบบโรงเรียนเพื่อพัฒนาได้เต็มศักยภาพสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้สามารถช่วยเหลือตนเองได้
2.  - ส่งเสริมให้เด็กพิเศษเข้าสู่ภาวะปกติให้ได้มากที่สุด
- ส่งเสริมให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษมีพัฒนาการในด้านต่างๆ และมีความสามารถในการปฏิบัติสิ่งต่างๆ ได้
- ส่งเสริมให้เด็กปกติรู้จักช่วยเหลือเด็กที่มีความต้องการพิเศษในด้านต่างๆ ได้
- ส่งเสริมให้เด็กปกติมีการยอมรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ
- ส่งเสริมให้เด็กปกติรู้จักการแบ่งปัน
- ส่งเสริมให้เด็กปกติมีคุณธรรมด้านความสุภาพ ทั้งทางด้านการพูดและด้านอื่นๆ
- ส่งเสริมให้เด็กปกติมีคุณธรรมด้านความรับผิดชอบ
- ส่งเสริมให้เด็กมีสัมพันธภาพทางสังคมระหว่างกัน
- ช่วยให้เด็กปกติคลายการยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง
- ช่วยให้เด็กปกติรู้จักการเอาใจเขามาใส่ใจเรา

3. มี 10 ประเภท โดยเป็นเด็กพิการที่ต้องการการจัดการเรียนการศึกษา พิเศษ 9 ประเภท และเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษ 1 ประเภท
1. เด็กที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น
2. เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
3. เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
4. เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
5. เด็กที่มีปัญหาทางดารเรียนรู้
6. เด็กออทิสติก
7. เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
8. เด็กสมาธิสั้น
9. เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
10. เด็กปัญญาเลิศ
4. 2 ประเภท
- การเรียนร่วมบางเวลา
- การเรียนร่วมเต็มเวลา
5.  - จัดเตียมด้านสภาพแวดล้อม
- จัดเตรียมด้านครอบครัวของเด็ก โดยความร่วมมือจากบุคคลอื่น ครอบครัว ชุมชน
- โรงเรียนจะต้องให้บริการ สื่อ สิ่งอำนวยความสะดวกและความช่วยเหลือต่าง ๆ ทางการศึกษาให้แก่เด็กที่มีความต้องการจำเป็นนอกเหนือจากเด็กปกติทุกคน
6.  ครูต้องมีความตั้งใจในการสอน มีการวางแผนการสอนอย่างรอบคอบ จัดการเรียนการสอนให้มีความยืดหยุ่น และควรมีแผนการจัดการเรียนรู้เป็นรายบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ และจัดบรรยากาศการเรียนการสอนให้มีลักษณะปกติ เพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกว่าเด็กที่มีความต้องการพิเศษมาเป็นภาระให้กับเพื่อนและครู และครูควรได้รับการอบรมฝึกฝนในเรื่องการจัดการเรียนการสอนสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

# data[].attributes.headline
นายธนพนธ์ เฉลยจันทร์

# data[].attributes.subject
นายธนพนธ์ เฉลยจันทร์

# data[].attributes.body
1.การเรียนร่วมเป็นการจัดการศึกษาพิเศษรูปแบบหนึ่งที่จัดให้แก่เด็กที่มีความต้องการพิเศษและความต้องการช่วยเหลือที่แตกต่างไปจากเด็กปกติร่วมใช้ชีวิตกับเด็กปกติในระบบโรงเรียนเพื่อให้เขาพัฒนาได้เต็มศักยภาพสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้สามารถช่วยเหลือตนเองได้
2.จุดประสงค์เพื่อให้เด็กพิการได้ เรียนรู้สังคมและธรรมชาติสิ่งแวดล้อมของคนปกติทั่วไป
3.มี 10 ประเภท โดยเป็นเด็กพิการที่ต้องการการจัดการศึกษา 9 ประเภท และเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษ 1 ประเภท คือ
1.เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
2.เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
3.เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
4.เด็กที่มีความบกพร่องสติปัญญา
5.เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
6.เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
7.เด็กออทิสติก
8.เด็กสมาธิสั้น
9.เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
10.เด็กปัญญาเลิศ
4.มี 6 ประเภท
1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน    รูปแบบการจัดเรียนร่วม

2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู

4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ

6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

5.ในสถานศึกษาจะต้องมีความตระหนักเกี่ยวกับสิทธิความเสมอภาคในด้านการศึกษา มีความแตกต่างกันตามศักยภาพในการเรียนรู้ มีความร่วมมือช่วยเหลือกันและกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของการเรียนรู้ ฝึกทักษะความสามารถในการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างเป็นสุข มีความยืดหยุ่นและปฏิบัติตนตามสภาพจริงได้อย่างเหมาะสม
6.ครูผู้สอนมีหน้าที่พัฒนาความสามารถของเด็กตามสภาพของความแตกต่างระหว่างบุคคล และเอกลักษณ์ของแต่ละคนวิธีการที่นำมาใช้สอนและอบรมเพื่อพัฒนาเด็กจึงจำเป็นต้องปรับให้เหมาะสมกับเด็กแต่ละคนด้วย โดยมีเป้าหมายที่ต้องการให้เป็นประชากรที่มีคุณภาพสามารถพึ่งตนเองและก่อให้เกิดประโยชน์แก่สังคมมากที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ในการจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ จึงได้ยึดหลักของความแตกต่างระหว่างบุคคล และการมีเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละคนเป็นเครื่องช่วยให้เกิดความสำเร็จในการจัดการศึกษาเช่นเดียวกัน ดังนั้นจึงเห็นได้ว่าเด็กที่มีความต้องการพิเศษแต่ละประเภทจะมีหลักในการจัดการศึกษาที่แตกต่างกันไป

# data[].attributes.headline
น.ส.พุธิตาเรืองครุฑ

# data[].attributes.subject
น.ส.พุธิตาเรืองครุฑ

# data[].attributes.body
1.ตอบ การเรียนร่วมกันในห้องเรียนระหว่างเด็กปกติกับเด็กพิเศษ โดยไม่แบ่งแยกว่าเด็กคนใดเป็นเด็กปกติหรือเป็นเด็กพิเศษ
2.ตอบ เพื่อสร้างโอกาสการอยู่ร่วมกันในสังคมได้
3.ตอบ 1.เด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน
2.เด็กที่บกพร่องทางการมองเห็น
3.เด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา
4.เด็กที่บกพร่องทางร่างการ
5.เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
6.เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
7.เด็กออทิสติก
8. เด็กสมาธิสั้น
9.เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
10.เด็กปัญญาเลิศ
4.ตอบ 2ประเภท 1.การเรียนร่วมบางเวลา
2.การเรียนร่วมเต็มเวลา
- แบบมีครูคอยกระตุ้น
- แบบไม่มีครูคอยกระตุ้น
5.ตอบ เตรียมบุคลากรครูที่สามารถสอนเด็กได้ และเตรียมความพร้อมห้องเรียนที่เหมาะสมแก่เด็กรวมไปถึงอุปกรณ์การเรียนการสอนที่เหมาะสมกับเด็ก
6.ตอบ 1.คอยกระตุ้นนักเรียนให้มีสมาธิและทำในสิ่งที่ครูมอบหมาย
2. รู้จักและเข้าใจเด็กนักเรียน
3.ประชุมปรึกษาเตรียมตัวก่อนสอนเสมอ
4.จัดการเรียนการสอนให้เด็กสามารถเรียนร่วมกับเด็กปกติได้

# data[].attributes.headline
นายเดชณรงค์   ดอกบัว

# data[].attributes.subject
นายเดชณรงค์   ดอกบัว

# data[].attributes.body
ข้อที่1.ความหมายของการเรียนร่วม
ตอบ การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก
ข้อที่2.จุดประสงค์ของการเรียนร่วม
ตอบ เพื่อให้เด็กพิการได้เรียนรู้สังคมและธรรมชาติสิ่งแวดล้อมของคนปกติทั่วไป
ข้อที่3.ผู้เรียนที่สามารถจัดการเรียนร่วมได้คือผู้เรียนประเภทใด
ตอบ (๑) บุคคลที่มีความบกพร่องทางการเห็น

(๒) บุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

(๓) บุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา

(๔) บุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกาย หรือการเคลื่อนไหว หรือสุขภาพ

(๕) บุคคลที่มีปัญหาทางการเรียนรู้

(๖) บุคคลที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา

(๗) บุคคลที่มีปัญหาทางพฤติกรรม หรืออารมณ์

(๘) บุคคลออทิสติก

(๙) บุคคลพิการซ้อน
ข้อที่4.การเรียนร่วมมีกี่ประเภทอะไรบ้าง
ตอบ  6 ประเภท
1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน    รูปแบบการจัดเรียนร่วม

2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู

4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ

6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

ข้อที่5.สถานศึกษาควรเตรียมย่างไรในการจัดการเรียนร่วม
ตอบ เตรียมความพร้อมของนักเรียนที่มีความบกพร่อง
1) ด้านร่างกาย การเตรียมตัวเด็ก การทำความสะอาดร่างกาย เช่น ผม เล็บมือ เล้บเท้า ผิวหนัง  เสื้อผ้าที่สวมใส่

2) ด้านวิชาการ มีการทดสอบการพัฒนาตนเอง การช่วยเหลือตนเอง เช่น การแต่งกาย การรับประทานอาหาร

3) ด้านอารมณ์ และสังคม ดูการอยู่ร่วมกันในสังคมและการใช้อุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องในชีวิตประจำวันของนักเรียน เพื่อให้นักเรียนมีความสามารถดำรงชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข

ข้อที่6.ผู้สอนมีบทบาทหน้าที่อย่างไรในการจัดการเรียนร่วม
ตอบ. ครูทุกคนในโรงเรียนและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเข้ารับการอบรม การจัดการเรียนการสอนที่นำศิลปะมาผสมผสานกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยไม่เน้นเนื้อหาแต่เน้นทักษะทางศิลปะ เพื่อให้นักเรียนเรียนร่วมเรียนรู้อย่างมีความสุขและพัฒนาเต็มตามศักยภาพ

# data[].attributes.headline
นายกิจจเศรษฐ  พูลทอง 

# data[].attributes.subject
นายกิจจเศรษฐ  พูลทอง 

# data[].attributes.body
ตอบคำถาม
1. การนำเอาคนพิการมาสู่สังคมปกติไม่ว่าจะในด้านนันทนาการหรือการศึกษาในสมัยก่อนคนพิการมักถูกซุกซ่อนหรือแยกไว้เฉพาะกลุ่มต่างหากแต่ในปัจจุบันจะเน้นที่การคัดแยกเพื่อช่วยเหลือคนพิการแต่เนิ่นๆโดยมีนักวิชาการในสาขาต่างๆเข้ามาช่วยเหลือและสามารถจัดให้เด็กแต่ละคนได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพ

2. ความแตกต่างจากรูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษและเด็กปกติคือ จะต้องถือหลักการดังนี้

1 เด็กแต่ละคนมีความแตกต่างกัน
2 เด็กทุกคนเข้าเรียนในโรงเรียนพร้อมกัน
3 โรงเรียนจะต้องปรับสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ทุกด้านเพื่อให้สามารถสอนเด็กได้ทุกคน
4 โรงเรียนจะต้องให้บริการ สื่อ สิ่งอำนวยความสะดวกและความช่วยเหลือต่าง ๆ ทางการศึกษาให้แก่เด็กที่มีความต้องการจำเป็นนอกเหนือจากเด็กปกติทุกคน
5 โรงเรียนสามารถจัดการศึกษาได้หลายรูปแบบในโรงเรียนปกติทั่วไปโดยจัดให้มีสภาพแวดล้อมที่มีขีดจำกัดน้อยที่สุด

3. ผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษ
แบ่งความต้องการพิเศษออกเป็น 10 ประเภท โดยเป็นเด็กพิการที่ต้องการจัดการพิเศษ 9 ประเภท และเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษ 1 ประเภท คือ
1 เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
2 เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
3 เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
4 เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
5 เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
6 เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
7 เด็กออทิสติก
8 เด็กสมาธิสั้น
9 เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
10 เด็กปัญญาเลิศ

4. มี 2 ประเภท ได้แก่
- การเรียนร่วมบางเวลา
- การเรียนร่วมเต็มเวลา
- แบบไม่มีครูพิเศษ
- แบบมีครูพิเศษ

5. สถานศึกษาจะต้องเอาใจใส่เด็กทุกคนอย่างเท่าเทียมกันตามสิทธิมนุษยชน สถานศึกษาจึงควรเป็นสถานศึกษาที่มีคุณภาพ จัดการศึกษาที่สนองความต้องการความจำเป็นของเด็กเป็นรายบุคคลมีการจัดการบริหารช่วยเหลือสนับสนุนให้เด็กทุกคนได้รับการเรียนรู้ได้อย่างเต็มศักยภาพตามมาตราฐานที่เท่าเทียม การเรียนรวมควรเป็นการจัดโอกาสให้ทุกคนได้เป็นสมาชิกของห้องเรียนที่เรียนรวมกันด้วยมาตราฐานคุณภาพทัดเทียมกัน การจัดการศึกษานั้นจึงควรแก่คำว่า การศึกษาสำหรับคนพิการในรูปแบบของการเรียนรวม

6. ครูผู้สอนที่มีเด็กพิเศษเรียนร่วมด้วยจะต้องศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของเด็กพิเศษในชั้นเรียนให้เข้าใจ รู้วิธีการที่จะช่วยให้การช่วยเหลือตลอดจนความบกพร่องต่างๆ ของเด็กให้เข้าใจจะได้จัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้เหมาะสมสอดคล้องกับเด็กพิเศษแต่ละคน ครูผู้สอนจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องกำหนดเนื้อหาวิธีการสอนตลอดจนการวัดการประเมินผลขึ้นเป็นพิเศษให้เหมาะสมกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษแต่ละคน

# data[].attributes.headline
รสสวิมล ประสพศักดิ์

# data[].attributes.subject
รสสวิมล ประสพศักดิ์

# data[].attributes.body
1. การเรียนร่วมกันระหว่างเด็กปกติกับเด็กพิเศษ เป็นการศึกษาแบบเรียนรวม ไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก

2. เพื่อเปิดโอกาสให้กับเด็กพิเศษและเด็กปกติได้เรียนร่วมกัน เพื่อให้เด็กได้พัฒนาตนเอง มีสังคมที่กว้างขึ้น ส่งเสริมให้เด็กพิเศษเข้าสู่สภาวะปกติให้มากที่สุด

3. ผู้เรียนปกติกับผู้เรียนพิเศษ 10 ประเภท
- เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
- เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
- เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
- เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
- เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
- เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
- เด็กออทิสติก
- เด็กสมาธิสั้น
- เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
- เด็กปัญญาเลิศ

4. 6 ประเภท
1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน    รูปแบบการจัดเรียนร่วม

2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู

4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ

6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

1.ชั้นเรียนปกติเต็มวัน

เด็กจะเรียนในชั้นเรียนเต็มวันและอยู่ในความรับผิดชอบของครูประจำชั้นโดยไม่ได้รับบริการทางการศึกษาพิเศษเด็กที่จะเข้าเรียนในลักษณะนี้ได้ควรเป็นเด็กที่มีความพิการน้อย มีความฉลาดและมีความพร้อมในการเรียนตลอดจนวุฒิภาวะทางอารมณ์และสังคม

2.ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา หรือ เด็กจะเรียนในชั้นเรียนปกติ เต็มเวลา และอยู่ในความดูแลของครูประจำชั้นครูประจำวิชา ซึ่งจะได้รับคำแนะนำจากครูการศึกษา พิเศษนักจิตวิทยา เช่นแนะนำชี้แจงให้ครูที่สอนชั้นเรียนร่วมเข้าใจความต้องการ และความสามารถของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ช่วยกำหนด

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครูเดินสอนเด็กจะเรียนในชั้นเรียนปกติเต็มเวลาและอยู่ในความรับผิดชอบของครูประจำชั้นแต่จะได้รับการช่วยเหลือสนับสนุนจากครูเดินสอนตามตารางที่กำหนดหรือเมื่อมีความจำเป็น   ครูเดินสอนจะเดินทางไปให้บริการตามโรงเรียนต่างๆ   ทั้งในและนอกห้องเรียน รวมถึงการให้บริการช่วยเหลือแก่ครูทั้งด้านการสอนและหรือการปรับพฤติกรรม

4.ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

เด็กจะเรียนในชั้นเรียนปกติเต็มวันและอยู่ในความรับผิดชอบของครูประจำชั้น   แต่ได้รับการสอนเสริมจากครูการศึกษาพิเศษที่ประจำอยู่ห้องสอนเสริมบางเวลาหรือบางวิชาวันละ 1-2 ชั่วโมง หรื อ มากกว่านี้ขึ้นอยู่กับความต้องการพิเศษของเด็ก    การสอนเด็กอาจกระทำเป็นรายบุคคลหรือสอนเป็นกลุ่มเล็กๆ ก็ได้ และสอนในเนื้อหาที่เด็กไม่ได้รับการสอนในชั้นปกติ หรือเนื้อหาที่เด็กมีปัญหา

5. ชั้นเรียนพิเศษและชั้นเรียนปกติ เด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ คือ กลุ่มสาระการเรียนรู้

- ภาษาไทย
- คณิตศาสตร์

- วิทยาศาสตร์

- ศาสนาและวัฒนธรรม

- ภาษาต่างประเทศ

- การงานอาชีพและเทคโนโลยี สุขศึกษาและพลศึกษา ศิลปะ เป็นต้น
6. ชั้นเรียนพิเศษในโรงเรียนปกติเป็นการจัดเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษที่มี ความบกพร่องประเภทเดียวกันไว้เป็นกลุ่มเดียวกัน และเป็นกลุ่มขนาดเล็กปกติเด็กจะเรียน ในชั้นเรียนพิเศษเต็มเวลาและเรียนกับครูประจำชั้นทุกวิชา แต่จะเข้าร่วมกิจกรรมกับเด็กทั่วไปเช่นกิจกรรมเข้าแถวเคารพธงชาติ    การรับประทานอาหาร     การไปทัศนะศึกษา   ซึ่งการจัด   การเรียนร่วมในลักษณะนี้เหมาะสำหรับเด็กที่มีความพิการค่อนข้างมาก

5. วิธีการจัดการศึกษาการจัดทำหลักสูตรเนื้อหาและกิจกรรมการเรียนการสอนจึงมีความแตกต่างกัน ทางด้านสถานศึกษาจึงต้องเรียนรู้และเข้าใจเป็นอย่างมาก การจัดการเรียนการสอนจึงจำเป็นต้องมีการสอนเสริมตามลีลาการเรียนรู้ของเด็กแต่ละคน ลดสิ่งรบกวน เพิ่มสมาธิและวิธีการเรียนรู้ให้กับเด็ก

6. ครูผู้สอนที่มีเด็กพิเศษเรียนร่วมด้วยจะต้องศึกษาเกี่ยวกับลักษณะของเด็กพิเศษในชั้นเรียนให้เข้าใจ รู้วิธีการที่จะช่วยให้การช่วยเหลือตลอดจนความบกพร่องต่างๆของเด็กให้เข้าใจจะได้จัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้เหมาะสมสอดคล้องกับเด็กพอเศษแต่ละคน เพื่อให้เด็กปกติและเด็กพิเศษเรียนรวมกันได้อย่างเข้าใจกัน และสามารถทำกิจกรรมร่วมกันได้

# data[].attributes.headline
กุลธิดา ทองนวด

# data[].attributes.subject
กุลธิดา ทองนวด

# data[].attributes.headline
นาย กีรติ ธานี 

# data[].attributes.subject
นาย กีรติ ธานี 

# data[].attributes.body
ข้อ1.)
การศึกษาแบบเรียนรวม หมายถึง การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก หรือคัดแยกเด็กที่ด้อยว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน แต่จะใช้การบริหารจัดการและวิธีการในการให้เด็กเกิดการเรียนรู้และพัฒนาการตามความต้องการ จำเป็นอย่างเหมาะสมเป็นรายบุคคล

ข้อ2.)
จัดการเรียนร่วมสำหรับเด็กพิเศษ ในระดับเรียนได้ โดยได้รับความเห็นชอบเบื้องต้นจากผู้เชี่ยวชาญของโรงเรียน และพ่อแม่ผู้ปกครองต้องให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีในการจัดการเรียนการสอน และการดูแลเด็ก ร่วมกันอย่างใกล้ชิด ในปีการศึกษา ๒๕๕๐ เป็นต้นไป สัดส่วนของเด็กพิเศษ ประมาณ ๒ คนต่อ ๑ ห้องเรียน และมีครูการศึกษาพิเศษ ๑ คน ทั้งนี้ อาจจะมีการปรับปรุงเพิ่มเติมตามความเหมาะสม

ข้อ3.)
นักเรียนที่สามารถจัดการเรียนร่วมมี10 ประเภท
เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน หมายถึงเด็กที่สูญเสียการได้ยินตั้งแต่ 26 เดซิเบลขึ้นไป ทำให้สูญเสียการได้ยิน เป็นเหตุให้รับฟังเสียงต่างๆได้ไม่ชัดเจน ซึ่งมี 2 ประเภท คือเด็กหูตึง หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยินถึงขนาดที่ทำให้มีความยากลำบากจนไม่สามารถเข้าใจคำพูด และการสนทนา แต่ไม่ถึงกับหมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยินด้วยหูเพียงอย่างเดียวเด็กหูหนวก หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยินมากถึงขนาดที่ทำให้หมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยินด้วยหูเพียงอย่างเดียว
เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น หมายถึงเด็กที่มีปัญหาในการใช้สายตาเพื่อการเรียนหนังสือ แบ่งออกเป็น 2 ระดับ คือเด็กตาบอดบางส่วน หรือเด็กสายตาเลือนราง หมายถึง เด็กที่มีสายตาบกพร่องภายหลังจากการแก้ไขแล้ว มีสายตาอยู่ระหว่าง 20/70 และ 20/200 ฟุต สามารถมองเห็นได้บ้างเด็กตาบอด คือ เด็กที่มีสายตาเหลืออยู่น้อยมากหรือไม่มีเลย ภายหลังจากการแก้ไขแล้วมีสายตาเกินกว่า 20//200 ฟุต ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้สายตาในการเรียนหนังสือได้
เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา หมายถึงเด็กที่มีพัฒนาการช้ากว่าเด็กทั่วไป และเมื่อวัดระดับสติปัญญาด้วยแบบทดสอบมาตรฐานแล้ว พบว่ามีระดับต่ำกว่าเด็กทั่วไป เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาอาจมีปัญหาทางบุคลิกภาพ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เนื่องจากความล้มเหลวในการทำงานต่างๆ และต้องพึ่งพาผู้อื่น เด็กจะมีปัญหาในการเรียนรู้สิ่งที่ซับซ้อนหรือสิ่งที่เป็นนามธรรม
เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือสุขภาพ หมายถึง เด็กที่มีลำตัว แขน หรือขาผิดปกติ ได้แก่ เด็กที่มีเท้าใหญ่ หนา หรือผิดรูป เด็กที่มีกล้ามเนื้อลีบหรืออ่อนแรง ทำให้เด็กไม่สามารถเรียนในสภาพแวดล้อมเดียวกันกับเด็กปกติได้ จึงจำเป็นต้องจัดสภาพแวดล้อมใหม่ให้สอดคล้องกับความสามารถและความต้องการของเด็ก
เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องในกระบวนการทางจิตวิทยา ทำให้เด็กมีปัญหาการใช้ภาษา ทั้งด้านการฟัง การอ่าน การพูด การเขียน และการสะกดคำ หรือมีปัญหาด้านคณิตศาสตร์ โดยมิได้มีสาเหตุมาจากความบกพร่องทางร่างกาย ทางการเห็น ทางการได้ยิน ระดับสติปัญญา อารมณ์หรือสภาพแวดล้อม ลักษณะเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาการเรียนรู้ด้านภาษา โดยเฉพาะการอ่านและการเขียน และปัญหาด้านคณิตศาสตร์
เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม หมายถึงเด็กที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบนไปจากเด็กที่มีวัยเดียวกันอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง แม้จะได้รับการบริการด้านการแนะแนวและให้คำปรึกษาแล้วก็ตาม ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ มีพัฒนาการทางการเรียนอย่างเชื่องช้า และมีปัญหาในการปฏิสัมพันธ์กับเพื่อน อย่างไรก็ตามปัญหาทางพฤติกรรมเหล่านี้ ต้องมิได้มีสาเหตุมาจากความผิดปกติทางร่างกาย ประสาทสัมผัสการรับรู้ หรือสติปัญญา
เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องในการเข้าใจหรือการใช้ภาษาพูดจนไม่สามารถสื่อความหมายกับผู้อื่นได้ตามปกติ เช่น การพูดไม่ชัด จังหวะการพูดไม่ดี คุณภาพของเสียงผิดปกติ ตลอดจนการพูดผิดปกติที่เกิดจากการมีพยาธิสภาพของระบบประสาทส่วนกลางหรือระบบส่วนปลาย รวมทั้งการบกพร่องในด้านการรับรู้และการแสดงออกทางภาษา เป็นต้น
เด็กออทีสติก หมายถึง เด็กที่มีความต้องการพิเศษเนื่องมาจากความผิดปกติของระบบประสาท (neurological disorder) ซึ่งส่งผลกระทบต่อพัฒนาการของเด็กตลอดช่วงชีวิต ทั้งด้านความสามารถในการสื่อสาร การสื่อความหมาย ความเข้าใจภาษาทั้งภาษาพูด และไม่ใช่ภาษาพูด การสร้างสัมพันธภาพทางสังคม จินตนาการในการเล่น ฯลฯ โดยความผิดปกตินี้ มักจะเกิดขึ้นก่อนอายุ 3 ขวบ อัตราการเกิดของเด็กออทีสติก คือ 1 ต่อ 125 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากอดีตที่คาดการณ์ว่าพบเด็กออทีสติกในอัตรา 1 ต่อ 500 คน ในเด็กชายพบมากเป็น 4 เท่าของเด็กหญิง ไม่จำเพาะเจาะจงในด้านของเชื้อชาติ ศาสนา และพื้นฐานทางสังคมของครอบครัว
เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อนหรือพิการซ้อน หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องทางอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายมากกว่า 1 ความบกพร่อง เด็กเหล่านี้อาจไม่ได้รับประโยชน์จากการเข้าร่วมโปรแกรมการสอนเด็กที่มีความต้องการพิเศษโปรแกรมใดโปรแกรมหนึ่งโดยเฉพาะ จึงต้องมีการจัดบริการทางการศึกษาและการบริการด้านอื่นเพิ่มเติม ส่วนมากเป็นเด็กที่มีสภาพความบกพร่องอยู่ในระดับรุนแรง ลักษณะของเด็กมีความบกพร่องซ้ำซ้อน จะมีปัญหาในการช่วยเหลือตนเอง การทำกิวัตรประจำวัน ปัญหาการสื่อสาร ไม่สามารถเข้าใจผู้อื่น และไม่สามารถสื่อสารให้ผู้อื่นเข้าใจความต้องการของตนเองได้ ปัญหาการเคลื่อนไหว ไม่สามารถหยับจับ นั่ง ยิน หรือเดินได้ด้วยตนเอง ปัญหาพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ไม่มีความหมาย หรือเป็นการทำร้ายตนเองหรือผู้อื่นและปัญหาทางสังคม เนื่องจากเด็กไม่สามารถรับรู้ หรือเรียนรู้วิธีการสร้างสัมพันธภาพกับบุคคลอื่นได้ ซึ่งระดับความรุนแรงของปัญหาเหล่านี้ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของความบกพร่องซ้ำซ้อนที่เกิดขึ้นกับเด็ก และการช่วยเหลือฝึกฝน และฟื้นฟูสมรรถภาพ
เด็กปัญญาเลิศ หมายถึง เด็กที่มีความสามารถทางสมองสูงกว่าเด็กทั่วไป เป็นเด็กที่มีระดับสติปัญญาที่วัดได้จากแบบทดสอบมาตรฐานได้ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสูงกว่าค่าเฉลี่ยตั้งแต่ 2 ขึ้นไป ลักษณะของเด็กที่มีปัญญาเลิศพบว่ามีความเฉลียวฉลาด และพัฒนาการเร็วกว่าเด็กทั่วไป อาจจะเป็นทางด้านภาษา ความคิดสร้างสรรค์ ความคิดรวบยอด ความเข้าใจในสิ่งที่เป็นนามธรรม สัมพันธภาพและบุคลิกภาพ

ข้อ4.)
รูปแบบการจัดเรียนร่วมมี 6  รูปแบบ      ดังนี้
1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน    รูปแบบการจัดเรียนร่วม
2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา
3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู
4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม
5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ
6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

ข้อ5.)การเตรียมความพร้อมของโรงเรียน

1. เตรียมความพร้อมของโรงเรียน ต้องเตรียมความพร้อมในด้านเจตคติของบุคลากรในโรงเรียน ความพร้อมด้านกายภาพ จำนวนบุคลากร ความรู้ ความเข้าใจ หลักการและวิธีการเรียนร่วม แนวปฏิบัติต่างๆ ถ้าผู้บริหารมีความพร้อมทางด้านเจตคติจะเป็นส่วนสำคัญที่สามารถจัดการให้เกิดความพร้อมในเรื่องอื่นๆ ต่อไป
2. ประชุมครู และบุคลากรของโรงเรียนให้มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการเรียนร่วม เพื่อบุคลากรในโรงเรียนจะต้องรู้ว่าโรงเรียนจะต้องทำอะไร ด้วยเหตุผลอะไร ทำกับใคร และคนที่จะทำคือใคร มีหน้าที่อะไรบ้าง
3. จัดหาบุคลากรรับผิดชอบงาน โดยการสรรหาบุคลากรในโรงเรียนที่มีวุฒิด้านการศึกษาพิเศษโดยตรง หรือผู้ที่สมัครใจส่งเข้าอบรมหลักสูตรวิชาการศึกษาพิเศษเพื่อทำหน้าที่สอนประจำชั้นเด็กออทิสติก หรือเป็นครูเสริมวิชาการ ครูเดินสอน ครูประจำชั้นเรียนร่วม ครูประจำวิชา
4. จัดหาห้องเรียน ห้องเสริมวิชาการ ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ให้เหมาะสมกับเด็กออทิสติก
5. ทำความเข้าใจ ให้ความรู้และเจตคติที่ดีเกี่ยวกับการเรียนร่วมของเด็กออทิสติกกับผู้เกี่ยวข้อง เช่น ผู้ปกครองของเด็กปกติ เด็กปกติในโรงเรียน นักการภารโรง ตลอดจนชุมชน เพื่อให้บุคคลกลุ่มนี้เข้าใจถึงความจำเป็น ให้ความเห็นใจ ช่วยเหลือเกื้อกลูเด็กออทิสติก โดยไม่คิดว่าเด็กพิการเป็นภาระและถ่วงความก้าวหน้าบุตรหลานของตนเอง ส่วนนักเรียนต้องเตรียมใจรับและเรียนร่วมกับเพื่อนพิการ ไม่ล้อเลียนความพิการ แต่ควรจะให้ความช่วยเหลือ ในสิ่งที่เพื่อนที่เป็นออทิสติกทำไม่ได้

ข้อ6.)
คนหนึ่งสอนคนหนึ่งช่วย (One Teacher-One Supporter) เป็นการสอนที่ครู 2 คน ร่วมกันสอนชั้นเดียวกันในเวลาเดียวกัน เนื้อหาเดียวกัน ครูคนที่เชี่ยวชาญในเนื้อหากว่าเป็นผู้สอน ส่วนครูอีกคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญในเนื้อหานั้น ๆ น้อยกว่าเป็นผู้คอยให้ความช่วยเหลือนักเรียน นักเรียนอาจถามครูคนใดคนหนึ่งก็ได้ เมื่อนักเรียนมีคำถาม เพราะมีครู 2 คน อยู่ในห้องเรียนในเวลาเดียวกัน

# data[].attributes.headline
พรทิพย์ ไกรทอง

# data[].attributes.subject
พรทิพย์ ไกรทอง

# data[].attributes.body
1.การรับเด็กเข้ารับการศึกษาโดยไม่แบ่งแยกความบกพร่องของเด็ก หรือคัดแยกเด็กที่ด้อยว่าเด็กส่วนใหญ่ออกจากชั้นเรียน แต่จะใช้การบริหารจัดการและวิธีการในการให้เด็กเกิดการเรียนรู้และพัฒนาการตามความต้องการ จำเป็นอย่างเหมาะสมเป็นรายบุคคล

2.จุดประสงค์ของการเรียนร่วม ปัจจุบันสังคมไทยค่อนข้างคุ้นเคยกับการเรียนร่วมของเด็กมีปัญหาหรือเด็กพิการในชั้นเรียนปกติ และยอมรับมากขึ้น จุดประสงค์ของการเรียนร่วมเพื่อให้เด็กปฐมวัยที่บกพร่องซึ่งอาจมีปัญหาสุขภาพหรือความต้องการพิเศษหรือพิการได้รับประสบการณ์ที่ส่งเสริมพัฒนาการตามวัยที่เหมาะสม โดยได้สัมผัสกับเด็กที่มีพัฒนาการตามปกติ เด็กปกติจะเป็นตัวอย่างการเรียนรู้ ทักษะพัฒนาการให้กับเด็กบกพร่องที่สามารถช่วยให้เด็กที่มีความต้องการพิเศษสามารถพัฒนาตนเองได้ ในขณะเดียวกันเด็กปกติสามารถเรียนรู้ ยอมรับ เห็นคุณค่า และเข้าใจถึงความแตกต่างของคนด้วย

3.เด็กที่มีความต้องการพิเศษที่สำคัญ
-เด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น
-เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
-เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา
-เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและการเคลื่อนไหว
-เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้
-เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม
-เด็กออทิสติก
-เด็กสมาธิสั้น
-เด็กที่มีความบกพร่องซ้ำซ้อน
-เด็กปัญญาเลิศ

4.มีรูปแบบการจัดเรียนร่วมได้ 6  รูปแบบ    ดังนี้

1. ชั้นเรียนปกติเต็มวัน

2. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการปรึกษา

3. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการครู

4. ชั้นเรียนปกติเต็มวันและบริการสอนเสริม

5. ชั้นพิเศษและชั้นเรียนเรียนปกติเด็กจะเรียนในชั้นเรียนพิเศษ

6. ชั้นเรียนพิเศษใน โรงเรียนปกติ

5.สถานศึกษาทุกประเทศจัดการศึกษาแบบเรียนรวมดำเนินการตามหลักการแบ่งสัดส่วนตามธรรมชาติ ซึ่งในสังคมหรือชุมชนหนึ่ง ๆ จะมีเด็กพิการหรือเด็กพิเศษปะปนอยู่ เด็กทั้งหมดควรอยู่ร่วมกันตามปกติ โดยไม่มีการนำเด็กพิเศษออกจากชุมชนมารวมกันเพื่อรับการศึกษาที่เป็นการขัดแย้งกับธรรมชาตินำบุคลากรทุกฝ่ายที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเด็กมาทำงานร่วมกัน ได้แก่ พ่อแม่ ผู้ปกครอง ของเด็กปกติและเด็กพิเศษ ผู้บริหารโรงเรียน ผู้ช่วยผู้บริหาร ครูประจำชั้น ครูพิเศษ และบุคลากรในชุมชนอื่น

พัฒนาเครือข่ายผู้ให้การสนับสนุน ซึ่งครูทุกคนในโรงเรียนจะต้องช่วยกันทำงานไม่ถือว่าเป็นหน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง ถ้าหากมีเด็กพิเศษในโรงเรียน รวมทั้งการพบพูดคุยและปรึกษากับผู้ปกครอง จัดให้ผู้ปกครองเด็กพิเศษด้วยกันและผู้ปกครองเด็กปกติพบกันเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันหรือสนับสนุนในเรื่องต่าง ๆ แก่กันจัดให้มีกิจกรรมร่วมกันระหว่างเด็ก ผู้ปกครอง ครู ผู้บริหารและบุคลากรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งการใช้ทรัพยากรร่วมกันทั้งในโรงเรียนและในชุมชน รวมทั้งจัดสรรงบประมาณทั้งภาครัฐและเอกชนในกิจกรรมร่วมระหว่างเด็กพิเศษกับเด็กปกติจัดการปรับเปลี่ยนหลักสูตร เพื่อให้เกิดความเหมาะสมและครอบคลุมถึงเด็กพิเศษทุกคนในกลุ่มเด็กปกติจัดให้มีความยืดหยุ่นในทุกสถานการณ์ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวและเกิดประโยชน์สูงสุดแก่เด็กพิเศษและเด็กปกติทุกคน

6.การจัดการเรียนร่วมจะประสบความสำเร็จเพียงใด ย่อมขึ้นอยู่กับครูที่จะต้องมีทัศนคติที่ดีต่อเด็กที่มีความต้องการพิเศษและการจัดการเรียนร่วม ครูต้องมีความตั้งใจในการสอน มีการวางแผนการสอนอย่างรอบคอบ จัดการเรียนการสอนให้มีความยืดหยุ่น และควรมีแผนการจัดการเรียนรู้เป็นรายบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ และจัดบรรยากาศการเรียนการสอนให้มีลักษณะปกติ เพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกว่าเด็กที่มีความต้องการพิเศษมาเป็นภาระให้กับเพื่อนและครู และครูควรได้รับการอบรมฝึกฝนในเรื่องการจัดการเรียนการสอนสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ