# data[].attributes.headline
"Jest ona bowiem skarbnicą piśmiennictwa..."

# data[].attributes.subject
"Jest ona bowiem skarbnicą piśmiennictwa..."

# data[].attributes.body
11 czerwca 1999 r. podczas poświęcenia Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, Papież wygłosił przemówienie, którego fragment zawiera poniższa grafika.

# data[].attributes.headline
"Nie zastąpi Ciebie nikt" - hymn obchodów 100-lecia urodzin Karola Wojtyły – Jana Pawła II

# data[].attributes.subject
"Nie zastąpi Ciebie nikt" - hymn obchodów 100-lecia urodzin Karola Wojtyły – Jana Pawła II

# data[].attributes.body
"Nie zastąpi Ciebie nikt" - śpiewajmy razem!

# data[].attributes.attachment_link.title
“Nie zastąpi Ciebie nikt” - śpiewajmy razem! - Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.description
18 maja świętować będziemy 100. rocznicę urodzin Karola Wojtyły - Jana Pawła II. Jak już wiecie Instytut Dialogu Międzykulturowego specjalnie na tę okazję zainicjował nagranie piosenki - hymnu obchodów tego jubileuszu pt. “Nie zastąpi Ciebie nikt”. Zapraszamy wszystkich do śpiewania!

# data[].attributes.headline
Wietrzne i wieczne przesłanie Jana Pawła II

# data[].attributes.subject
Wietrzne i wieczne przesłanie Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.title
wietrzne i wieczne przesłanie Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.title
Nie zastąpi Ciebie nikt - Moś, Osińska, Rubiś, Cugowski, Piekarczyk, Ziółko [Lipko, Dutkiewicz]

# data[].attributes.body
O WOLNOŚCI

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowa Jana Pawła II o WOLNOŚCI ("Nie lękajcie się iść pod prąd")

# data[].attributes.attachment_link.title
Jan Paweł II - Musicie być mocni mocą wiary!

# data[].attributes.attachment_link.title
Pogrzeb Jana Pawła II. Księga Ewangelii zamknęła się

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
św. Jan Paweł, największy z Polaków w dziejach naszej Ojczyzny. Papież przełomów, rodziny, miłosierdzia, Piotr naszych czasów. Warto inspirowac sie jego nauczaniem i świadectwem życia.

Świat bez sztuki naraża się na to, że będzie światem zamkniętym na miłość. Poezja to wielka pani, której trzeba się całkowicie poświęcić: obawiam się, że nie byłem wobec niej zupełnie w porządku. Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać. Starajmy się tak postępować i tak żyć, by nikomu w naszej Ojczyźnie nie brakło dachu nad głową i chleba na stole, by nikt nie czuł się samotny, pozostawiony bez opieki. Rodzina Bogiem silna, staje się siłą człowieka i całego narodu. Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być -
Gdzie jesteś, źródło?... Gdzie jesteś, źródło?!
Cisza.. Powiedz mi, jaka jest Twoja miłość, a powiem Ci, kim jesteś. Troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka. Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był dobroczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje z miłością. Służyć Chrystusowi to wolność. (...) A tutaj nie ma nic, prócz drżenia,
oprócz słów odszukanych z nicości -
ach, zostaje ci jeszcze cząstka tego zdziwienia,
które będzie całą treścią wieczności. Człowiek, który zabija Boga, nie znajdzie także ostatecznego hamulca, aby nie zabijać człowieka. Ten ostateczny hamulec jest w Bogu. Człowiek nie jest tylko sprawcą swoich czynów, ale przez te czyny jest zarazem w jakiś sposób "twórcą siebie samego". Każde życie, nawet najmniej znaczące dla ludzi, ma wieczną wartość przed oczami Boga. Pragnienie, by żyć lepiej, nie jest niczym złym, ale błędem jest styl życia, który wyżej stawia dążenie do tego, by mieć aniżeli być, i chce więcej mieć, nie po to aby bardziej być, lecz by doznać w życiu najwięcej przyjemności. Bądźcie na tym świecie nosicielami wiary i nadziei chrześcijańskiej, żyjąc miłością na co dzień. Bądźcie wiernymi świadkami Chrystusa zmartwychwstałego, nie cofajcie się nigdy przed przeszkodami, które piętrzą się na ścieżkach Waszego życia. Liczę na Was. Na Wasz młodzieńczy zapał i oddanie Chrystusowi. Prawdziwa cywilizacja nie polega na sile, ale jest owocem zwycięstw nad samym sobą, nad mocami niesprawiedliwości, egoizmu i nienawiści, które są zdolne zniekształcić prawdziwe oblicze człowieka. Niech wspaniałe świadectwa miłości Ojczyzny, bezinteresowności i heroizmu, jakich mamy wiele w naszej historii, będą wyzwaniem do zbiorowego poświęcenia wielkim narodowym celom. Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo się przemienia w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm. Wypaczone pojęcia wolności, rozumianej jako niczym nie ograniczona samowola, nadal zagrażają demokracji i wolnym społeczeństwom. W perspektywie wiary ziemia nie jest nieograniczonym rezerwuarem zasobów, które można eksploatować bez końca, lecz również cząstką Misterium Stworzenia, z którego nie tylko wolno korzystać, ale któremu należy się nasz podziw i szacunek. Nie ma większego bogactwa w narodzie nad światłych obywateli. Wierzę, że im bardziej się kocha, tym więcej się czyni, gdyż miłości, która nie jest niczym więcej niż uczuciem, nie mógłbym nawet nazwać miłością. Bogatym nie jest ten kto posiada, lecz ten kto daje. Gdy będzie wam trudno, gdy będziecie w życiu przeżywać jakieś niepowodzenie, czy zawód, niech myśl Wasza biegnie ku Chrystusowi, który was miłuje, który jest wiernym towarzyszem i który pomaga przetrwać każdą trudność. Szukałem was, teraz Wy mnie znaleźliście. Prawo do życia nie jest tylko kwestią światopoglądu, nie jest tylko prawem religijnym, ale jest prawem człowieka. Nie wystarczy przekroczyć próg, trzeba iść w głąb. Nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia. Dłonie są krajobrazem serca. Uzdrówcie rany przeszłości miłością. Niech wspólne cierpienie nie prowadzi do rozłamu, ale niech spowoduje cud pojednania. Kapłan jest człowiekiem żyjącym samotnie po to, aby inni nie byli samotni. Wyznanie wiary wiele kosztuje, ale wy nie możecie przegrać miłości. Pamięć o przeszłości oznacza zaangażowanie w przyszłość Wczoraj do Ciebie nie należy. Jutro niepewne... Tylko dziś jest Twoje. Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę. Przyszłość zaczyna się dzisiaj, nie jutro. Miłość, która jest gotowa nawet oddać życie, nie zginie. Czujesz się osamotniony. Postaraj się odwiedzić kogoś, kto jest jeszcze bardziej samotny. Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi. Dziś człowiek tak często nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca. Jak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Ogarnia go zwątpienie, które przeradza się w rozpacz. Za wojnę są odpowiedzialni nie tylko ci, którzy ją bezpośrednio wywołują, ale również ci, którzy nie czynią wszystkiego co leży w ich mocy, aby jej przeszkodzić. Powstań, Ty, który już straciłeś nadzieję. Powstań, Ty, który cierpisz. Powstań, ponieważ Chrystus objawił Ci swoją miłość i przechowuje dla Ciebie nieoczekiwaną możliwość realizacji. Wymagajcie od siebie choćby inni od was nie wymagali. Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała -
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała... Miejcie odwagę żyć dla Miłości, Bóg jest Miłością. Więc w tej ciszy ukryty ja - liść,
oswobodzony od wiatru,
już się nie troskam o żaden z upadających dni,
gdy wiem, że wszystkie upadną. Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Zbyt często życie ludzkie rozpoczyna się i kończy pozbawione radości i pozbawione nadziei. Nie bój się, nie lękaj! Wypłyń na głębię! Bóg jest pierwszym źródłem radości i nadziei człowieka. Tylko miłość może wykluczyć używanie jednej osoby przez drugą. Bywa nieraz, że stajemy w obliczu prawd, dla których brakuje słów. Więc w mroku jest tyle światła,
ile życia w otwartej róży,
ile Boga zstępującego
na brzegi duszy. Nadzieja zawiera w sobie światło mocniejsze od ciemności, jakie panują w naszych sercach. Święci zachęcają wierzących naszych czasów, aby nie cofali się w obliczu trudności, jakie stawia przed nimi wierność wymogom wiary. Cieszcie się tak jak Ja się cieszę, wszystko oddaję w opiekę Marii Dziewicy. Nie ma wolności bez solidarności! Dzisiaj wypada powiedzieć: nie ma solidarności bez miłości więcej! nie ma przyszłości człowieka i narodu. Człowiek ma z gruntu inną naturę niż zwierzęta. Zawiera się w niej władza samostanowienia opartego na refleksji i przejawiającego się w tym, że człowiek działając wybiera, co chce uczynić. Władza ta nazywa się wolną wolą. Starają się zrozumieć mnie od zewnątrz. Ale ja mogę być jedynie pojęty od wewnątrz. Naród ginie, gdy znieprawia swojego ducha, naród rośnie, gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza i tego żadne siły zewnętrzne nie zdołają zniszczyć. Całym sobą płacisz za wolność więc to wolnością nazywaj, że możesz, płacąc ciągle na nowo, siebie posiadać. Potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc, aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość, uczciwość i ofiarność, szacunek dla innych i troska o dobro wspólne, szczególnie o to dobro, jakim jest wolna Ojczyzna. Cywilizacja, która odrzuca bezbronnych, zasługuje na miano barbarzyńskiej. Celibat jest znakiem wolności, która służy. Droga zbawienia przechodzi także przez ludzką pracę. Świadomość własnej przeszłości pomaga nam włączyć się w długi szereg pokoleń, by przekazać następnym wspólne dobro - Ojczyznę. Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga. Cała zewnętrzna konstytucja ciała kobiety, jego szczególny kształt, to właściwości, które mocą odwiecznej atrakcji stoją u początku poznania. To nie jest czas, w którym mamy się wstydzić Ewangelii. To jest czas głoszenia na dachach. Każdy z was młodzi przyjaciele znajduje też w zyciu jakieś swoje Westerplatte. Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie może nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie może się uchylać. Nie może zdezerterować. Wreszcie jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić...! Pewne prawdy jakoś nie mijają, powracają do ludzi wciąż. Wolności nie można tylko posiadać, nie można jej zużywać. Trzeba ją stale zdobywać i tworzyć przez prawdę. Nie chciejcie ojczyzny, która was nic nie kosztuje. Pełnię modlitwy osiąga człowiek nie wtedy, kiedy najbardziej wyraża siebie, ale wtedy, gdy w niej najpełniej staje się obecny sam Bóg. Ojczyzna - kiedy myślę - wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam,
Mówi mi o tym serce, jakby ukryta granica,
Która ze mnie przebiega ku innym,
Aby wszystkich ogarnąć w przeszłość dawniejszą niż każdy z nas:
Z niej się wyłaniam...

# data[].attributes.attachment_link.title
Cytaty św. Jana Pawła II (Karola Wojtyły)

# data[].attributes.attachment_link.description
św. Jan Paweł, największy z Polaków w dziejach naszej Ojczyzny. Papież przełomów, rodziny, miłosierdzia, Piotr naszych czasów. Warto inspirowac sie jego nauczaniem i świadectwem życia. Świat bez sztuki naraża się na to, że będzie światem zamkniętym na miłość. Poezja to wielka pani, której trzeba się całkowicie poświęcić: obawiam się, że nie byłem wobec niej zupełnie w porządku.

# data[].attributes.body
Chronologia najważniejszych wydarzeń z życia Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.title
Kalendarium życia Jana Pawła II - Daty związane z Janem Pawłem II

# data[].attributes.attachment_link.description
Chronologia najważniejszych wydarzeń z życia Karola Wojtyły jest Ci obca? Zapraszamy do zapoznania się z kalendarium życia Jana Pawła 2 na naszej stronie.

# data[].attributes.body
Dom rodzinny Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.title
Wirtualny spacer - Dom Rodzinny Jana Pawła 2

# data[].attributes.attachment_link.description
Witamy w gościnnych progach Domu Rodzinnego Jana Pawła II Uwaga! Zalecamy oglądanie w trybie pełnego ekranu, po załadowaniu spaceru kliknij opcję fullscreen w prawym dolnym rogu.

# data[].attributes.headline
"Człowiek, który przybył z daleka" - hymn na beatyfikację Papieża

# data[].attributes.subject
"Człowiek, który przybył z daleka" - hymn na beatyfikację Papieża

# data[].attributes.attachment_link.title
Hymn na beatyfikację papieża   Czlowiek ktory przybyl z daleka

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ojciec Święty Jan Paweł II był niewątpliwie najwięcej pielgrzymującym Papieżem w historii. W czasie swego pontyfikatu odbył 104 pielgrzymki międzynarodowe, odwiedzając 129 krajów na wszystkich kontynentach. Ponadto odbył ponad 140 podróży apostolskich na terenie Włoch. Głosząc naukę Chrystusa na całym świecie przemierzył łącznie ponad 1,5 mln km.

Przemawiał do milionów ludzi, odwiedzał miejsca, w których nie był wcześniej żaden Papież. Słynął ze znajomości wielu języków, dzięki której nawiązywał jeszcze lepszy kontakt z ludźmi różnych narodowości. Spotkania z Nim były dla wiernych wielkim wydarzeniem o charakterze niemalże mistycznym, często zmieniającym ich wewnętrznie na całe dalsze życie.

PIELGRZYMKI św. JANA PAWŁA II DO P OLSKI

I pielgrzymka do Polski: 2-10 czerwca 1979

Pierwsza podróż apostolska Jana Pawła II do ojczyzny przebiegała pod hasłem „Gaude Mater Polonia". To wtedy padły pamiętne słowa Ojca Świętego „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze Ziemi. Tej ziemi!". Słowa te miały szczególne znaczenie dla społeczeństwa polskiego, w którym krystalizowała się idea zmiany systemu politycznego. Mówi się, że bez tej pielgrzymki nie byłoby „Solidarności" i późniejszego obalenia ustroju komunistycznego. Podczas tej wizyty Jan Paweł II odwiedził po raz pierwszy jako Papież swoje rodzinne miasto - Wadowice. Poniżej zdjęcia z pierwszej pielgrzymki do Wadowic 7.06.1979 r. Homilia Wadowice 1979 r.

II pielgrzymka do Polski: 16-23 czerwca 1983

Podróż pod hasłem „Pokój Tobie, Polsko, Ojczyzno moja!". Nawiązując do okresu stanu wojennego, Papież starał się dać Polakom wiarę i nadzieję. Przekonywał, że nie chodzi o zwycięstwo militarne, lecz moralne, zło należy zwyciężać dobrem, a „miłość jest potężniejsza niż śmierć".

III pielgrzymka do Polski: 8-14 czerwca 1987

Hasło przewodnie: „Do końca ich umiłował". Jan Paweł II bronił godności Polaków wobec ówczesnej władzy podkreślając, że każdy człowiek ma swoją osobistą godność, zasługuje na to, aby traktować go podmiotowo, a obywatele powinni mieć wpływ na losy swojego kraju.

IV pielgrzymka do Polski: 1-9 czerwca i 13-20 sierpnia 1991

Wizyta pod hasłem „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście". Odwiedzając wolną już Polskę Ojciec Święty starał się uświadomić rodakom, że sama wolność to nie wszystko, że wolność rzeczywista musi być oparta na prawdzie i wartościach chrześcijańskich. Papież poświęcił również wiele uwagi roli Kościoła w nowej Rzeczpospolitej. Podczas II etapu pielgrzymki związanego z VI Światowym Dniem Młodzieży odbywającym się na Jasnej Górze, Ojciec Święty odwiedził po raz drugi Wadowice. Poniżej zdjęcia z drugiej pielgrzymki do Wadowic 14.08.1991 r. Tekst homilii wygłoszonej w Wadowicach. Homilia Wadowice 1991 r.

V wizyta w Polsce: 22 maja 1995

„Czas próby polskich sumień trwa" - słowa te wypowiedział Jan Paweł II podczas zorganizowanej przy okazji pielgrzymki do Czech kilkugodzinnej wizyty w Skoczowie, Bielsku-Białej i Żywcu w diecezji bielsko-żywieckiej. Papież przestrzegał przed mylnym, zbyt szerokim pojmowaniem tolerancji, która może być w istocie nietolerancją wobec ludzi wierzących.

VI pielgrzymka do Polski: 31 maja - 10 czerwca 1997

Pielgrzymka pod hasłem „Chrystus wczoraj, dziś i na wieki". Papież apelował do hierarchów kościelnych o większe otwarcie na Europę, podkreślając możliwy wkład Kościoła polskiego w życie duchowe starego kontynentu. Przestrzegał również przed interpretowaniem wolności jako swobody absolutnej - świata pozbawionego prawdziwych wartości, w którym człowiek staje się niewolnikiem swoich instynktów i pragnień.

VII pielgrzymka do Polski: 5-17 czerwca 1999

Podróżując pod hasłem „Bóg jest miłością" Ojciec Święty odwiedził aż 21 miejscowości i beatyfikował 108 Polaków - męczenników z okresu II wojny światowej. Podkreślał rolę Kościoła w przemianach ustrojowych w Polsce oraz znaczenie wartości etycznych w systemie demokratycznym. Stanowczo poparł ideę integracji Polski z Unią Europejską. W ramach tej pielgrzymki Papież odwiedził po raz trzeci Wadowice, o których wtedy powiedział: „Tu, w tym mieście wszystko się zaczęło. I życie się zaczęło, i szkoła się zaczęła, i studia się zaczęły, i teatr się zaczął, i kapłaństwo się zaczęło". Poniżej zdjęcia z trzeciej pielgrzymki do Wadowic 16.06.1999 r. Tekst homilii wygłoszonej w Wadowicach. Homilia Wadowice 1999 r.

VIII pielgrzymka do Polski: 16-19 sierpnia 2002

Ostatnia pielgrzymka Ojca Świętego do Polski odbyła się pod hasłem „Bóg bogaty w miłosierdzie". Podczas tej wizyty Jan Paweł II poświęcił Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach. Papież odwiedził również Kalwarię Zebrzydowską.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pielgrzymki Jana Pawła II do polski - Śladami Jana Pawła II

# data[].attributes.attachment_link.description
Ojciec Święty Jan Paweł II był niewątpliwie najwięcej pielgrzymującym Papieżem w historii. W czasie swego pontyfikatu odbył 104 pielgrzymki międzynarodowe, odwiedzając 129 krajów na wszystkich kontynentach. Ponadto odbył ponad 140 podróży apostolskich na terenie Włoch. Głosząc naukę Chrystusa na całym świecie przemierzył łącznie ponad 1,5 mln km.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Po wyborze, którego grono kardynałów dokonało 16 października 1978 roku, 22 dnia tego miesiąca odbyła się uroczysta inauguracja pontyfikatu. Wtedy też padły pamiętne słowa, stanowiące pewnego rodzaju program tego pontyfikatu: „Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi".

Trzy miesiące po inauguracji pontyfikatu, w styczniu 1979 roku Jana Paweł II udał się w swoją pierwszą zagraniczną podróż: do Dominikany, Meksyku i na Wyspy Bahama. Tak rozpoczął swoje pielgrzymowanie, które miało stać się znakiem rozpoznawczym jego pontyfikatu (więcej o pielgrzymkach papieża, zwłaszcza tych do Polski można przeczytać w zakładce pielgrzymki: https://domjp2.pl/jan-pawel-ii/pielgrzymki-jana-pawla-ii/).

Rok 1979 to także rok pierwszej z ośmiu pielgrzymek do Polski, a także publikacja pierwszej z czternastu encyklik, zatytułowanej „ Odkupiciel człowieka" (Redemptor hominis). W ramach audiencji środowych papieża zaczyna wygłaszać cykl katechez, nazwanych katechezami o teologii ciała. Przedstawiane w latach 1979-1984 (z przerwami) katechezy o małżeństwie, a szerzej - o ludzkiej cielesności, tworzą podwaliny dla papieskiego nauczania o rodzinie.

W listopadzie 1980 roku zostaje wydana druga encyklika „Bogaty w miłosierdzie" (Dives in misericordia).

Pełen entuzjazmu czas początku bardzo obiecującego pontyfikatu, przerywa zamach z 13 maja 1981 roku. W czasie audiencji na placu św. Piotra Jan Paweł II został ciężko ranny w wyniku postrzelenia, którego sprawcą był turecki zamachowiec Ali Ağca. Pomimo odniesionych poważnych ran życie papieża udało się uratować. On sam rok później udał się do Fatimy, aby podziękować Matce Bożej za ocalenie. Zamach został bowiem przeprowadzony w rocznicę objawień w Fatimie, dlatego Jan Paweł II uznał swoje ocalenie za dowód szczególnej opieki Maryi.

Fot. Servizio Fotografico L'Osservatore Romano

Komplikacje zdrowotne ograniczyły, ale nie przerwały intensywnej działalności papieża Polaka. Jeszcze we wrześniu, w roku zamachu Jan Paweł II publikuje kolejną encyklikę, tym razem o pracy ludzkiej (Laborem exercens). Natomiast w listopadzie wydaje jedną ze swoich najważniejszych adhortacji apostolskich: Familiaris consortio, jako podsumowanie synodu biskupów na temat rodziny. W tym samy miesiącu mianuje także kard. Josepha Ratzingera nowy prefektem Kongregacji Nauki Wiary, co jest początkiem ścisłej współpracy ówczesnego papieża i jego następcy.

Rok 1983 to promulgacja nowego „Kodeksu Prawa Kanonicznego" oraz kolejna pielgrzymka do Polski (w trudnych warunkach stanu wojennego). To także spotkanie z zamachowcom, który próbował pozbawić życia papieża: 27 grudnia Jan Paweł II odwiedził w rzymskim więzieniu Ali Ağcę. Był to także wyjątkowy rok dla całego Kościoła. Papież ogłosił bowiem rok jubileuszowy z okazji 1050 rocznicy odkupieńczej śmierci Chrystusa. Jubileusz ten obchodzono od 25 marca 1983 roku do 22 kwietnia 1984. Pod sam koniec tych obchodów odbyło się w Rzymie pierwsze spotkanie dla młodzieży, które można uznać za początek Światowych Dni Młodzieży - kolejnej ważnej inicjatywy papieża Polaka. Są to spotkania młodych ludzi, którzy co roku spotykają się w swoich diecezjach, a co kilka lat gromadzą się wspólnie z papieżem w wybranym miejscu na świecie.

Fot. Servizio Fotografico L'Osservatore Romano

W roku 1985 papież opublikował czwartą encyklikę „Apostołowie Słowian" (Slavorum Apostoli) o ewangelizacyjnej działalności św. Cyryla i Metodego. Jesienią tego roku odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupów w dwudziestą rocznicę zakończenia Soboru Watykańskiego II.

Rok 1986 to publikacja kolejnej encykliki - tym razem o Duchu Świętym (Dominum et Vivificantem). 13 kwietnia tego roku miała miejsce historyczna wizyta w rzymskiej synagodze - po raz pierwszy biskup Rzymu odwiedził społeczność żydowską w jej świątyni. Natomiast 27 października z inicjatywy papieża, w ramach obchodów Światowego Dnia Modlitwy o Pokój, w Asyżu odbyło się modlitewne spotkanie przedstawicieli różnych wyznań i religii. Inicjatywa ta na stałe wpisała się w papieski kalendarz, stając się także inspiracją do wydarzeń lokalnych.

Rok 1987 to rok dwóch encyklik: „Matka Odkupiciela" (Redmptoris Mater) oraz encykliki społecznej Sollicitudo rei socialis. W kwietniu w Buenos Aires, po raz pierwszy poza Rzymem, odbyły się Światowe Dni Młodzieży. Natomiast w czerwcu tego roku Jan Paweł II po raz trzeci odwiedził swoją ojczyznę.
1989 rok to kolejne Światowe Dni Młodzieży - tym razem w Santiago de Compostela w Hiszpanii.

Fot. Servizio Fotografico L'Osservatore Romano

W 1990 roku została opublikowana ósma encyklika - o misyjnej działalności Kościoła Redemptoris missio.
W 1991 roku, z okazji setnej rocznicy opublikowania pierwszej encykliki społecznej Rerum novarum Leona XIII, Jan Paweł II ogłosił encyklikę Centesimus annus. W czerwcu tego roku papież po raz czwarty pielgrzymuje do - wolnej już - Polski. Wizyta ta ma swoją kontynuację w sierpniu tego samego roku, kiedy to papież przybywa do Częstochowy na kolejne Światowe Dni Młodzieży.

W 1992 roku Jan Paweł II podpisał nowy „Katechizm Kościoła Katolickiego". W tym samym roku papież przechodzi poważną operację usunięcia fragmentu jelita grubego, w którym znajdował się guz. 1993 rok to rok ogłoszenia dziesiątej encykliki „ Blask prawdy" (Veritatis splendor), poświęconej zagadnieniom uniwersalności norm moralnych. To także kolejne Światowe Dni Młodzieży - tym razem w Denver, w USA.

W 1995 roku Światowe Dni Młodzieży odbywają się w Manili na Filipinach, gromadząc aż ok. pięć milionów uczestników. W tym samym roku Jan Paweł II podpisał także dwie kolejne encykliki - o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego (Evangelium vitae) oraz o działalności ekumenicznej Kościoła (Ut unum sint). W maju papież na krótko odwiedza swoją ojczyznę, przy okazji pielgrzymki do Czech.

1996 rok to 50. Rocznica święceń kapłańskich Jana Pawła II. Z tej okazji ukazuje się jego bardzo osobista książka „Dar i tajemnica", opisująca historię jego powołania.
W 1997 to Paryż gościł kolejnych uczestników Światowych Dni Młodzieży. To także rok VI pielgrzymki Jana Pawła II do Polski.

W roku 1998 ukazała się trzynasta encyklika Jana Pawła II „Wiara i rozum" (Fides et ratio), o relacji pomiędzy wiarą i poznaniem naukowym.
W 1999 roku papież po raz siódmy pielgrzymował do Polski. Odwiedził wtedy aż 21 miejscowości i po raz ostatni był w swoich rodzinnych Wadowicach.
Rok 2000 to drugi rok jubileuszowy ogłoszony przez Jana Pawła II, tym razem z okazji wejścia Kościoła w III tysiąclecie. Jubileusz trwał od 24 grudnia 1999 roku do 6 stycznia 2001 roku. Częścią jubileuszowych obchodów była pielgrzymka papieża do Ziemi Świętej, do miejsc związanych z historią zbawienia. W roku 2000 odbyły się także kolejne Światowe Dni Młodzieży - tym razem w Rzymie.

W 2002 roku Jana Paweł II udał się na swoje ostatnie Światowe Dni Młodzieży - do Toronto w Kanadzie. To także ostatnia wizyta Ojca Świętego w Ojczyźnie. Jej najważniejszym punktem była konsekracja bazyliki Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach.
W 2003 roku opublikowano „Tryptyk rzymski" - jedyne dzieło poetyckie, które wyszło spod pióra polskiego papieża. W tym samym roku ukazała się także ostatnia, czternasta encyklika Jana Pawła II: o Eucharystii w życiu Kościoła (Ecclesia de Eucharistia).

W sierpniu 2004 roku Jan Paweł II udał się w swoją ostatnią, sto czwartą zagraniczną podróż - do Lourdes we Francji.

Stan zdrowia Jana Pawła II zaczął się stopniowo pogarszać na przełomie stycznia i lutego 2005 roku. Kolejne interwencje medyczne nie przyniosły znaczącej poprawy. Za pośrednictwem mediów cały świat mógł uczestniczyć w ostatniej papieskiej katechezie na temat cierpienia i umierania. Szczególnie przejmujące okazały się być uroczystości Triduum Paschalnego, w których Jan Paweł II nie mógł już osobiście uczestniczyć, a jedynie łączył się w wiernymi duchowo ze swojej prywatnej kaplicy. W wielkanocną środę 30 marca papież po raz ostatni ukazała się wiernym, którzy w porze audiencji generalnej zgromadzili się na placu św. Piotra. Nie był jednak w stanie wypowiedzieć nawet słów błogosławieństwa. Wierni zaczynają gromadzić się i czuwać na placu św. Piotra, aby towarzyszyć umierającemu papieżowi. Obecni przy papieżu przekazują jedne z jego ostatnich słów, skierowane do przybyłych na plac: „Szukałem was, a teraz wy przyszliście do mnie. Dziękuję wam za to.".

Papież Jana Paweł II odszedł do domu Ojca w sobotę 2 kwietnia 2005 roku. Wtedy zakończył się jego pontyfikat, trwający 26 lat, 5 miesięcy i 17 dni. Był to trzeci najdłużej trwający pontyfikat w historii Kościoła.

Papież zmarł w wigilię święta Bożego Miłosierdzia, które sam ustanowił na podstawie objawień otrzymanych przez s. Faustynę Kowalską.

Już w czasie pogrzebu Jana Pawła II, który odbył się na placu św. Piotra 8 kwietnia, wierni wznosili okrzyki i przygotowali transparenty z włoskim napisem „santo subito!" (święty natychmiast). Odpowiadając na to wyrażenie woli przez wiernych następca Jana Pawła II papież Benedykt XVI skrócił wymagany do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego czas oczekiwania - według kościelnych przepisów taki proces może się rozpocząć najwcześniej pięć lat po śmierci kandydata na ołtarze.

Po niezwłocznym rozpoczęciu wymaganego przez prawo procesu i zatwierdzeniu potrzebnego cudu 1 maja 2011 roku Jan Paweł II został ogłoszony błogosławionym. Uroczystość odbyła się w Rzymie, na placu św. Piotra i przewodniczył jej papież Benedykt XVI. Na datę liturgicznego wspomnienia bł. Jana Pawła II wybrano dzień 22 października, czyli rocznicę inauguracji pontyfikatu. Natomiast 27 kwietnia 2014 roku papież Franciszek, w obecności papieża seniora Benedykta XVI ogłosił Jana Pawła II świętym Kościoła katolickiego. Razem z papieżem Polakiem został wtedy kanonizowany papież Jan XXIII.

# data[].attributes.attachment_link.title
Potyfikat Jana Pawła II - Dom Rodzinny Jana Pawła 2

# data[].attributes.attachment_link.description
Po wyborze, którego grono kardynałów dokonało 16 października 1978 roku, 22 dnia tego miesiąca odbyła się uroczysta inauguracja pontyfikatu. Wtedy też padły pamiętne słowa, stanowiące pewnego rodzaju program tego pontyfikatu: „Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi". Trzy miesiące po inauguracji pontyfikatu, w styczniu 1979 roku Jana Paweł II udał się w swoją ...

# data[].attributes.headline
      Ś. Jan Paweł II, Życie świętego Papieża

# data[].attributes.subject
      Ś. Jan Paweł II, Życie świętego Papieża

# data[].attributes.attachment_link.title
Święty Jan Paweł II, życie Świętego Papieża

# data[].attributes.body
Historia Papieża

# data[].attributes.body
Św. Jan Paweł II - PRZYJACIEL DZIECI

# data[].attributes.attachment_link.title
Ojciec Święty *Jan Paweł II i "Barka-Dzieci"

# data[].attributes.body
7 myśli

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prawdą jest, że Pan Jezus oraz Jego Matka wybierają często właśnie dzieci, ażeby powierzać im sprawy wielkiej wagi dla życia Kościoła i ludzkości. Odkupiciel ludzkości niejako dzieli się z nimi troską o innych ludzi: o rodziców, o kolegów i koleżanki. Czeka bardzo na ich modlitwę. Jakże ogromną siłę ma modlitwa dziecka! Staje się ona czasem wzorem dla dorosłych: modlić się z prostotą i całkowitą ufnością, to znaczy zwracać się do Boga tak, jak czynią to dzieci.

Pragnę powierzyć waszej modlitwie, drodzy mali przyjaciele, nie tylko sprawy waszej rodziny, ale także wszystkich rodzin na świecie. I nie tylko to. Mam jeszcze wiele innych spraw, które chcę wam polecić. Papież liczy bardzo na wasze modlitwy. Musimy się razem wiele modlić, ażeby ludzkość, a żyje na ziemi wiele miliardów ludzi, stawała się coraz bardziej rodziną Bożą, ażeby mogła żyć w pokoju.

Ileż dzieci, także w tych dniach, pada ofiarą nienawiści, która szaleje w wielu miejscach ziemskiego globu. Właśnie rozważając te wydarzenia, napełniające nas wielkim bólem, postanowiłem prosić was, drogie dzieci, ażebyście wzięły sobie do serca modlitwę o pokój. Wiecie dobrze, że miłość i zgoda budują pokój, a nienawiść i przemoc go rujnują. Jesteście wrażliwe na miłość, a lękacie się wszelkiej nienawiści. Dlatego mogę liczyć na to, że spełnicie prośbę, że dołączycie się do modlitwy o pokój na świecie z takim samym zapałem, z jakim modlicie się o pokój i zgodę w waszych rodzinach.

Do was, moi mali przyjaciele, bez względu na różnice języka, rasy, czy narodowości mówię: Chwalcie imię Pana! A ponieważ człowiek winien chwalić Boga przede wszystkim własnym życiem, nie zapominajcie o tym, co dwunastoletni Jezus powiedział swojej Matce i Józefowi w Świątyni jerozolimskiej: „Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?" (Łk 2,49). Człowiek chwali Boga przez to, że idzie w życiu za głosem swego powołania. Módlcie się, drodzy chłopcy i dziewczęta, abyście rozpoznali, jakie jest wasze powołanie, i abyście mogli później iść wielkodusznie za jego głosem.

Człowiek nie może żyć bez miłości. Jest wezwany do miłości Boga i bliźniego. Niech ta miłość, właśnie dzięki wam, drodzy chłopcy i dziewczęta, rozszerzy się na wasze otoczenia i na cały świat. Niech ta miłość dotrze do wszystkich, którzy jej szczególnie potrzebują: zwłaszcza do cierpiących i zapomnianych.

Drogie dzieci tworzycie łańcuch solidarności łączący pięć kontynentów i stwarzacie - również najuboższym - możliwość „dawania", a najbogatszym „otrzymywania" - poprzez dawanie. Dbajcie nadal o tę „wymianę darów", która przyczynia się do budowania lepszej przyszłości dla wszystkich.

Kochane dzieci, chłopcy i dziewczęta, kiedy ludzie próbują budować świat wbrew Bogu i Jego prawu, w rzeczywistości tworzą sytuacje coraz większego cierpienia i niesprawiedliwości. Bóg wzywa nas, byśmy naprawiali to zło, współdziałając z Jego wspaniałym zamysłem wobec każdego człowieka i całej ludzkości. Jezus potrzebuje także was do tego dzieła. Powierza wam swoje plany i pyta się: czy chcecie być Moimi przyjaciółmi? Czy chcecie Mi pomagać w pracy nad tym, by świat stawał się coraz piękniejszy i bardziej gościnny? Czy chcecie być świadkami Mojej miłości w Kościele i w świecie?

Z entuzjazmem odpowiedzcie Mu TAK i nieście radość Ewangelii...
Myśli wybrała Aneta Liberacka Fot. Screen YouTube/Catholik link

Najciekawsze artykuły

co tydzień w Twojej skrzynce mailowej

Raz w tygodniu otrzymasz przegląd najważniejszych artykułów ze Stacji7

# data[].attributes.attachment_link.title
7 myśli Jana Pawła II do Dzieci | Stacja7.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Myśl 1 Prawdą jest, że Pan Jezus oraz Jego Matka wybierają często właśnie dzieci, ażeby powierzać im sprawy wielkiej wagi dla życia Kościoła i ludzkości. Odkupiciel ludzkości niejako dzieli się z nimi troską o innych ludzi: o rodziców, o kolegów i koleżanki. Czeka bardzo na ich modlitwę. Jakże ogromną siłę ma modlitwa dziecka!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II w Wadowicach

# data[].attributes.body
Centrum Myśli JP2

# data[].attributes.attachment_link.description
Biografia Jana Pawła II Papież przełomów, myśliciel i filozof, człowiek kultury i sztuki, poeta i aktor, miłośnik gór, człowiek pokoju i dialogu, niestrudzony pielgrzym, inspirator przemian na świecie, mistyk, człowiek wiary – JAN PAWEŁ II. Jego dziedzictwo intelektualne i duchowe inspiruje Centrum…