# data[].attributes.headline
SESSION 1. Introduction Module Projectburo

# data[].attributes.subject
SESSION 1. Introduction Module Projectburo

# data[].attributes.body
'Centraal uitgangspunt is de vraag hoe een educatieve praktijk tevens een kunstpraktijk kan zijn en hoe een kunstpraktijk ook educatief kan zijn.'

# data[].attributes.headline
SESSION 1. Excerise 1. Art Educator as Author

# data[].attributes.subject
SESSION 1. Excerise 1. Art Educator as Author

# data[].attributes.body
assignment 1: Kunstdocent als Auteur

Denk eens terug aan je eigen schooltijd en beroepsopleiding. Is er een opdracht die je op een positieve manier is bijgebleven?

Art Educator as Author

Think back to your school years and professional training program. Is there an assignment that made a lasting positive impact?

Take 3 minutes to think and write it down

Dorian:  Gerrit Rietveld Academie Saturday Course
Teacher Wouter de Baat.
Assignment: Make a baby cube

I took the Saturday course after getting accepted into the second year of the Rietveld full-time course. I had been working in theater and was recovering from a serious health scare. I was really insecure about visual arts and afraid to be caught for not having a clue about what I was doing. I didn't have a background in visual arts and art school was deemed an eccentric move in my family.
At the Rietveld, I was in a class with students who had ART in their DNA, they had been born into the cultural elite.
I was amazed by my fellow students who made beautiful architectural models, films, and CGI images that appeared like magic to me. I had very limited technical skills, in high school I had opted for economics and management courses instead of the arts curriculum. How was I ever going to come up with anything? We had one week to complete the assignment. Every day I thought about what a cube could possibly be as a baby. Could it just be a little cube? How does a cube grow? Does it change shape? Are there cubes in nature? What is the most rudimentary form of a cube? I found myself 30 min before class at the general store buying an icetray. For the presentation, I filled it with water and titled it 'baby cube'. It felt like cheating, unlike my classmates who came with mesmerizing prototypes, products, and presentations,  I just bought something.
Wouter de Baat, my teacher waited with feedback so the class could get a word in. One of the students mentioned readymades as a conceptual art form. I knew about Duchamp but had not connected it to an icetray, I still felt like a cheat. Wouter got Erna Anema, the head of the department involved, and repeated the assignment. Erna was really enthusiastic and said YES this is conceptual thinking at its core! With the class, we again looked at the ice tray filled with water. This time as a piece of conceptual art. This assignment stuck with me because of its apparent simplicity that opened a pathway to conceptual art. It allowed me the freedom to rethink form and reframed the ad-hoc solutions that my brain tends to come up with as abstract thinking with artistic potential. It was a formative experience.

# data[].attributes.attachment_caption
Cartoon from The New Yorker Magazine  archive , date of print unknown.

# data[].attributes.body
Lees hoofdstuk 1 uit WAA: pak er 1 zin uit en schrijf in maximaal 100* woorden waarom het je aan het denken zet of inspireert.

Read chapter one of WWA: Take one sentence and write in 100 words max why it makes you think or inspires you.

'Doing or Learning Arts? ' support assignments or instructions can count as art works . However, when we take a closer look we have to be critical. Many of the examples of the instructions and assignments seem to be geared to doing arts rather than learning arts. They include simple or repetitive or 'curatorial' operations that require little creativity of cognitive strain and offer little participant guidance.' (M. Bremmer & E. Heijen, Wicked Arts Assignments, Amsterdam, NL: Valiz, 2020, p. 18 )

This sentence makes me think about my experience as a first-year student at the Master of art Education at the AHK.  What is the difference between doing and learning arts?  When I entered the program I thought I would just sail through it. Instead it has been a deep dive into what learning through making/experience can be.

The practice of an art educator can be perceived as an artistic practice. The art field is ever expanding and a mode such as 'school as material' such as proposed by Lucero can fit right into the discourse of institutional critique.

Art is however not educational by default, not even if it reads like a wicked art assignment.  The educational curriculum comes with specific requirements that students need to meet during their studies in order to successfully complete a program.  Aside from quantitative aims, such a acquiring certain technical skills,  there is the notion of the process and enabling students to grow their personal potential. There are artist who work on long term community processes and who truly co-construct their practice with an audience. Personally I'm only just starting out on this venture and hope to find a balance in which the art can stand alone, as an object, and be an educational tool. Lets hope that not only the art educator but also the artist contains multitudes.

* lost track of the word count, whooops

.

# data[].attributes.headline
Session 1. assignment 2. Learning to Love You More

# data[].attributes.subject
Session 1. assignment 2. Learning to Love You More

# data[].attributes.body
Kies een opdracht van de website van July&Flecther, voer die uit en zet ‘m vandaag op je padlet.

Pick an assignment from the website July&Flecther, execute and publish it on Padlet.

http://www.learningtoloveyoumore.com

# data[].attributes.attachment_caption
Bergen aan Zee, Noord Holland, The Netherlands  25 July 2021 21:35

# data[].attributes.headline
Session 1. assignment 2.1 Learning to Love You More

# data[].attributes.subject
Session 1. assignment 2.1 Learning to Love You More

# data[].attributes.body
Assignment #27
Take a picture of the sun.
Take a picture of the sun. Just a picture of the sun, nothing extra or fancy. Please make sure the sun is visible in the photo, we won't accept reflections of the sun or photos where the sun is not visible. Please be careful not to look directly at the sun through your camera's viewfinder; looking directly at the sun could damage your eyes. If you need to, just point the camera towards the sun and shoot the photo.

D O C U M E N T A T I O N >

You will send us your picture of the sun along with the city and state/country you were in when you took it.

# data[].attributes.body
Als we jullie op een feestje vragen: wat is je beroep? Wat zeg je dan?​
​
A. Ik ben kunstenaar​
B. Ik ben kunstdocent​
C. Allebei​
D. Iets anders​
​
What do you respond at a party when people ask what your profession is?

A. I'm an artist
B. I'm an art educator
C. Both
D.  Something else.

Dorian: At parties, my answer is often A. When I say that I'm an artist. People tend to look stunned/confused. In NL the most common follow-up question is: What do you do to make a living? In Germany, a common follow-up question is: What medium do you work in? In the USA a common follow-up question is:  Where are you based? Do you know x and y* What is your current project and where will it be shown? In South Korea, the common follow-up question is: Who is writing/publishing about you?*

Sometimes I give D as an answer: I'm a researcher and filmmaker and just went back to school to broaden my skillset and aspire to work as an art educator. Or I say that I'm an amateur cook, which has proved to be a perfect conversation starter. I have made performances with food and used the format of a 'dinner' for feedback sessions, hackathons, etc. for knowledge gathering. The apparently opaque answer tends to create a sense of recognition and makes it a lot more fun to connect and talk about the profession of an artist/educator.
​
* These are ways of mapping for networking purposes, as in what is your art scene 'orbit': Is this a person who can advance my career/worth talking to.
​
​

# data[].attributes.headline
Session 2. Excersise 2. This is my message to you

# data[].attributes.subject
Session 2. Excersise 2. This is my message to you

# data[].attributes.body
This is my message to you​

Saskia van Heugten (2019)​
​

“Maak een gedicht met behulp van jullie laatst verstuurde berichtjes”​

​

Toelichting:​

Gedicht door beeld, klank, beweging etc​

Vimeo link 'gedicht' 1

https://vimeo.com/499269815
password: stopthesteal

gedicht 2, afgeschermd
Secure Messaging System, the good citizen.
Programmatic thought at its finest.

1. Thomann : uw bestelling 202120.870827 is vandaag verstuurd. Bedankt!

2. UPSPkgInfo: Thomann GMBH bezorging morgen tussen 13:45 - 16:45. Bezorgopties: ups.com/su/VLBf)knF. SMS Stopzetten: ups.com/su/iwpDymzr

3. DKAmsterdam Goedmorgen de vaccinatie van Ezra de Reuzekrokodil is verlopen vergeet u geen afspraak te maken? Tel: 0206845529

4. Emercency Alerts: NL alert 07-06-2021 12:00 TESTBERICHT. De overheid waarschuwd je tijdens noodsitualties via NL-alert. Je leest dan wat je moet doen en waar je meer informatie kunt vinden. Kijk op www.nl-alert.nl. ***TEST MESSAGE Netherlands Goverment Public Warning System. No action required. More information: www.nl-alert.nl/english.

5. GGD Corona u heeft een afspraak op 10-07-2021 om 19:30

6. ING Acitveer uw ING scanner. deel deze code nooit met een ander. Volg nr: afgeschermd SMS-code afgeschermd.

7. DigiD Uw DigiD sms code om in te loggen bij GGD online is: afgeschermd

8. DigiD Uw DigiD sms code om in te loggen bij GGD online is: afgeschermd

9. DigiD Sms code om in te loggen bij dienst uitvoering onderwijs is : afgeschermd

10. KPN beste klant uw aanmelding is ontvangen.U ontvangt van ons een sms'je zodar super voordeel buiten de EU 100 is verwerkt en kan worden gebruikt. Groet, KPN.

# data[].attributes.body
We are a band​

Make groups of 3-4 people and form a band.​

Job Wouters, Amsterdam (p. 182/183, WAA)​

We are a band is an exercise in collaboration. Make groups of 3–4 students and form a band. Decide what kind of music your band makes, what your band’s name is and where you come from.​

• make a band picture​

• make a record cover​

• make merchandize​

• for the diehards: play some music and record it.

# data[].attributes.attachment_caption
John Baldessari  a rare artist who understood education.*

# data[].attributes.body
Aguilar practices without a studio​**

​

What Aguilar's practice proposes are everyday gestures can be moved around, played with, presented, and theorized as sophisticated contemporary art practice​

​

Aguilar puts more trust in his ability to edit from an array of quickly produced works, than to force something to emerge from intense, prolonged labour.

* My professor Christopher Williams was Baldessari's student at Cal arts. Williams refers to this as a formative experience. In turn my training as an artist has been deeply impacted by him. Christopher Williams is currently still one of my mentors.

** I reverse engineered this part of the homework, on my first padlet it was written in my own words. This time I just copy-pasted it from the course material. Does this make me a bad student? An over achiever for trying to include things after the fact?  Or is it just a very practical way of gathering the data that is relevant for this padlet?

# data[].attributes.body
Together with Barbera Pais and Solene we formed a Band Ykre. The name is after the expressiipn ykre/ykra in Martinque where solene was raised. Mt pelee is the volcano on martinque, and islanders refer to it as the grated mountain.

# data[].attributes.headline
Session 3. Ykre Band Rolling stone cover

# data[].attributes.subject
Session 3. Ykre Band Rolling stone cover

# data[].attributes.body
Volcans are powerful and can bring both destruction and versatile earth. The Music of Ykre is causing quite a stirr, it eases vulcono's and channels creative fire energy.

# data[].attributes.attachment_caption
Ykre enchants volcano's around the world! Stage costumes by Iris van Herpen

# data[].attributes.headline
Session 4 gastles  1. Sabina Enéa Téari (Foresta Collective)

# data[].attributes.subject
Session 4 gastles  1. Sabina Enéa Téari (Foresta Collective)

# data[].attributes.body
Andrea Palašti gave us and artist workout, we were given assignments such as : build a slide, make a fountain and disrubt a shadow*. Participating in this workshop was an exhilarating experience. We got to flex out 'art' muscles and i had a lot of fun with it. It reminded me of Bruce Nauman and his early post-studio works. And of Adam Colton, one of my teachers at rietveld . When I would over conceptualize and idea, or coming up with potential production issues, like stating something required a very specific material. Adam simply remarked: Art is a verb.

* the documentation of this exercises is no longer accessable, it was on the first padlet I made has an impossible lay-out that places every poston top of each other. making it impossible to read. Efforts to migrate the data have not succeeded.

# data[].attributes.body
You will do two small-scale experiments that you will execute and document.

The experiment will take place in interaction with others ( colleagues, students, pedestrians, etc.). It must be an intervention in a social context.

If your artist identity is dominant seek an experiment that strengthens your educator identity and vise versa.

Outline at least two experiments on padlet and make it concrete. You must include the following elements:

What does the intervention entail, how does it strengthen your art/educator identity?

What is the context and target group of the experiment?

Will you collaborate with a classmate?

Which one of the 6 modi will you centralize ((School as material, accumulation, closeness, coconstruct, present narratives, embrace invisibility).​

When you expect to do the experiment

Original Dutch text bellow

Je doet twee kleinschalige experimenten die uiterlijk 30 maart uitgevoerd en gedocumenteerd zijn. ​

Het experiment vindt plaats in interactie met anderen (collega’s, leerlingen, studenten, voorbijgangers etc.) Het zijn dus interventies in een sociale context.​

Is je:​

‘kunstenaars-identiteit’ dominant, zoek naar experimenten waarin je docentidentiteit belangrijk is.​

‘docent-identiteit’ dominant, zoek naar experimenten waarin je ‘kunstenaars-identiteit’ belangrijk is.​

Werk twee (of meer) concrete experimenten uit op je padlet , waarbij concreet maakt, ​

Wat de interventie inhoudt, en hoe je hiermee je kunstnaars-/docentindentiteit versterkt​

wat de context en doelgroep is van de interventie​

of je samenwerkt met een klasgenoot​

welk van de 6 modi centraal staat. (School as material, accumulation, closeness, coconstruct, present narratives, embrace invisibility).​

Wanneer je het experiment denkt te kunnen doen

# data[].attributes.body
Forenzen voor Thuis werkers

Forenzen voor Thuiswerkers

I.s.m Gaia en Marrit

Het pendelen van huis naar werk is niet alleen van A naar B gaan.
Het is het moment van schakelen, tussen identiteiten tussen werk en privé

Probleem:  Thuiswerken maakt het schakelen tussen werk en prive moeilijk.

Oplossing: forenzen voor thuiswerkers.

Strategie: social challenge

Doe mee aan de thuisforens challenge

Gun/Reclaim tijd om te schakelen

Experiment

-yoga

-playlist

-skaten
-Trimbaan

Community

Share hoe jij thuisforenst

Voel je je beter?

Klad
Mensen hebben meer dan genoeg taken,  iets geven

- filmpje om term forenzen voor thuiswerkers te introduceren

- ambassadeurs Forenzen voor thuiswerkers
-NS abonnement voor thuiswerkers
- Uitzichtpunt
- stickers voor in werkrooster

Experiment 1
Mode accumulatie

Vraag Hoe thuis forens jij?
Schrijf op
breng in beeld
Deel

# data[].attributes.headline
Experiment 1 feedback Lisa Cats op voorstel experiment

# data[].attributes.subject
Experiment 1 feedback Lisa Cats op voorstel experiment

# data[].attributes.body
Feedback experiment

Hoi Dorian, Gaia en Marrit. (Lisa here)

Wat een goed idee! Ook omdat het voor ieder persoonlijk is hoe diegene 'thuisforenst'. Ik kan me voorstellen dat letterlijk wandelen (het reisgevoel) ook helpt. Ook al ga je niet van A naar B maar van A naar A. Zou ook een leuke titel kunnen zijn: van A naar A.

Ik denk ook meteen aan kinderen. Wellicht zouden jullie een tweede experiment kunnen toewijden aan kinderen.
Misschien kunnen kinderen veel makkelijker schakelen tussen deze twee identiteiten omdat ze gewoonweg beginnen met spelen. En is er een veel dunner lijntje tussen schoolidentiteit en thuisidentiteit.  Kunnen we daar als volwassenen wat van leren? Enz.

Response to feedback:
Ah!Mooie titel suggestie! Het zou zeker met kinderen kunnen wertken. Marrit en Gaia gaven echter aan om nu een andere doelgroep op te willen zoeken.  Gaia werkt in haar eigen praktijk veel met peuters/kleuteres en marrit wil  vooral met de wandelaars in het Flevopark aan de slag.

Uitwerking: Ik heb een antal keer met marrit gebeld en het idee voor de looproete uitgedacht, we hadden 2 sessies met zijn drieen in het park gepland staan.  Helaas trapte mijn fysiotherapeut op de rem. Ik was volgens haar teveel aan het werk. Voortzetten van het expirement in de beoogde vorm zou mijn hertsel in gevaar brengen. Dit was natuurlijk heel spijtig. Gaia en Marrit hebben het experiment samen uitgevoerd.  De documentatie van hun uitwerking staat hier Ik ben zelf gaan doorwerken op het concept van 'forenzen van thuiswerken' en heb de verbinding tussen forenzen en serendipiteit onderzocht.

# data[].attributes.headline
Experiment uitgeschreven met  en uitgewerkt door Marrit en Gaia

# data[].attributes.subject
Experiment uitgeschreven met  en uitgewerkt door Marrit en Gaia

# data[].attributes.body
https://wandeltochtenvoorthuiswerkers.weebly.com/

https://www.instagram.com/wandelthuiswerkers/

# data[].attributes.body
Opdracht: After Images​
​
After Images are stories about images that the photographer let go by. They describe the scenes and explain why the photographer was either unable or unwilling to record that specific image. What happens when an important moment cannot be recorded? To what degree does this missed opportunity influence our thinking, our imagination? How does the perceived image impact our memory? And can these fluid, never-recorded after images inspire new thoughts and stories?​
After Images is about the ambivalent relationship between the image and the photographer, but also about language, image culture, and the absence of images.​
The assignment is about photography, but without photos.​
​
Rein Jelle Terpstra (blz. 86 WAA)​

Amsterdam Homo monument
Three  triangles made out of pink granite

Man late 40ies with  clear plastic bag,

The sun plays with the clouds

The man opens the bag

Puts in his hand

Moves the bag slightly

Fills his fist

Takes fist out of bag

Puts  the clear plastic bag on monument

Preventing it from tipping over with his knee

Opens his palm

Looks at palm

Carefully makes a selection
Places one selected item between his fingers

Puts it in his mouth

A dove moves in the picture

The man repeats selection procedure

Another dove becomes audible

The man chews

Three different  pigeons approach the clear plastic bag
The man swallows

Lifts the clear plastic bag from monument

The man lifts head to sky

cloud moves
A human silhouette shows on the pink granite
It's my reflection

The man lifts his head and looks at me

He feeds the birds

I continue my route

# data[].attributes.attachment_caption
Screenshots uit ' forenzen voor thuiswerkers' showcase/archief

# data[].attributes.headline
Experiment 2 Forenzen voor Thuiswerkers Digital

# data[].attributes.subject
Experiment 2 Forenzen voor Thuiswerkers Digital

# data[].attributes.body
geinspireerd door: Miles Davis
It's the silence and the note that make the music
(bron citaat onbekend)

Het is mij in gesprekken opgevallen dat kunstenaars en wetenschappers zich herkennen in het idee van thuisforenzen/schakeltijd.  Waar een bevriende IT consultant vooral aangaat op de routine van het forenzen als een moment om muziek te luisteren hebben kunstenaars en wetenschappers het over 'inchecken met het universum' en serendipiteit.
Om verder te onderzoeken hoe dit verbeeld kan worden vraag ik collega kunstenaars om hun manier van thuisforenzen en schakeltijd vast te leggen in een video fragment. Zo versterk ik mijn kunstenaars identiteit door artiststieke samenwerking op te zoeken.  Ik verdiep mijn praktijk door een selectie van kunstenaars uit te nodigen waarvan ik vermoed dat ze gezamelijk een pluriform perspectief aan kunnen dragen. Hiermee zet ik mijn eerste stapje als curator.
Als mode gebruik ik accumulate omdat mij dit is uitgelegd als: Het maken van archieven/reeksen van ogenschijnlijk routineuze handelingen of ultra-korte producties genereert nieuwe werken.
Dit maakt het buitengewoon geschikt voor het onderzoeken van het concept thuisforenzen/schakeltijd.

De interventie: Per mail nodig ik 20 mensen uit, met de mensen die geintresseerd zijn maak ik een belafspraak en stuur ik een 'opdracht'.  Als deze is uitgevoerd dan geef ik feedback en de kunstenaars kunnen deze meenemen in een tweede versie. Hierna is een opnieuw een contact moment waarin we reflecteren op het proces.

Uitkomsten:  Het blijkt nog niet eenvoudig om per mail een kunstopdracht te geven, ook kunstenaars willen graag duidelijkheid over wat er van ze verwacht wordt.  Ik pas de opdracht aan door een concrete tijdslimiet te stellen, daarnaast besluit ik actiever te communiceren en zelf ook mee te doen. Dit is prettiger voor de dymanmiek, zeker gezien ik de kunstenaars niet kan betalen. Op verzoek van de makers plaats ik alleen een selectie op vimeo en stel ik een wachtwoord in.

Link naar de Showcase:

https://vimeo.com/showcase/8315117
PW: Serious2021

# data[].attributes.attachment_caption
THE PERSISTENCE OF VISION Catherine Grant 2016

# data[].attributes.body
De mode accumulate laat nieuw werk uit een archief ontstaan.
Zou ik van het door mij aangelegde archief ook een essay film kunnen maken?

Inspiratie: Catherine Grant
https://catherinegrant.org/
Catherine Grant is een filmwetenschapper die haar vakgebied onderzoekt door essay films te maken. Hierbij werkt ze vanuit het beeldmateriaal, als een soort VJ, citaten voegt en duiding ze later toe. Ze werkt zonder script en laat zich door het visuele archief leiden. Op de filmacademie heb ik deze werkwijze leren kennen als: research in and through cinema.

experiment:
Integreer de bijdrages van andere kunstenaars, found footage en eigen archief materiaal in een nieuw werk.

Mode: Accumulate

Doelgroep: het expiremnt voer ik uit met hulp van editor jordi beukers, hij vind het spannend om metmij een niet plotgedreven schets te maken.

Met dit experiment versterk ik mijn kunstenaars indenteit. research through making, luisteren naar het materiaal. Wat zegt het? Welke kennis kan eruit worden geconstrueerd?
Door actief met het materiaal te werken wordt het duidelijker wel idee ik probeer te verwoorden.  Daarnaast ontdek ik door in mijn eigen archief te kijkent ik als sinds 2008 terloops filpmjes maak van wat ik nu schakeltijd ben gaan noemen. Ik had mij niet gerealiseerd dat deze facinatie zo diep zat. Daarnaast moet ik helder communiceren naar Jordi Beukers en hem meenemen in het onderzoek. We bakenen de tijd dat we samenwerken af tot twee dagen. Hierin maken we een schets die ik vervolgens zelf uitwerk. Dit geeft het experiment een kickstart en maakt dat ik mij extra committed voel om het af te maken.

Uitkomst:
Link essay film:
https://vimeo.com/566302678
pw: Serious2021

# data[].attributes.attachment_link.description
A VIDEO TRIBUTE TO THE WORK OF FILM SCHOLAR ELIZABETH COWIE.

A pioneer in psychoanalytic and feminist approaches to cinema studies and author of two important books in our field (REPRESENTING THE WOMAN: PSYCHOANALYSIS AND CINEMA, 1997, and RECORDING REALITY, DESIRING THE REAL, 2011), Professor Elizabeth Cowie recently retired from the post she had held in Film Studies at the University of Kent since 1982. I was very fortunate to work alongside her in that department between 1998 and 2008. I enjoyed and learned so much from that experience that I wanted, personally, to mark this moment of transition in her work with a tribute to it, one especially fuelled by the hope that she will have even more time and space in which to watch and write about movies and the visual arts in future. 

To make this tribute I asked a few people to whom Elizabeth also means a lot, either as a colleague or as an advisor in the distant or recent past, to pick a favourite short passage from her work, and to record themselves reading it. They sent me the recordings and I crafted a video around them. 

ANDREW KLEVAN chose to read from Elizabeth Cowie’s ‘Figuring the Fetish’, REPRESENTING THE WOMAN: CINEMA AND PSYCHOANALYSIS (Basingstoke: Macmillan, 1997), pp. 267-8, His reading is accompanied by a remix of MOROCCO (Josef von Sternberg, 1930).

CHRISTINE EVANS chose to read from Elizabeth Cowie’s ‘Fantasia’, REPRESENTING THE WOMAN, p. 163. Her reading is accompanied by a remix of THE RECKLESS MOMENT (Max Ophüls, 1949).

CORAL HOUTMAN also chose to read from ‘Fantasia’, REPRESENTING THE WOMAN, p. 149. Her reading is accompanied by a remix of NOW, VOYAGER (Irving Rapper, 1942).

SARAH WOOD chose to read from Elizabeth Cowie’s ‘Documenting the Real’, RECORDING REALITY, DESIRING THE REAL (Minneapolis, MN: University of Minnesota Press, 2011), pp. 121-2. Her reading is accompanied by a remix of LET THERE BE LIGHT (John Huston, 1946).

MUSIC transformed from CYLINDER 9 by CHRIS ZABRISKIE as shared at the Free Music Archive under a Creative Commons Attribution 4.0 International license: http://freemusicarchive.org/music/Chris_Zabriskie/2014010103336111/Chris_Zabriskie_-_Cylinders_-_09_-_Cylinder_Nine

VIDEO by CATHERINE GRANT, 2016

FOR STUDY PURPOSES ONLY

# data[].attributes.attachment_caption
Morgaine Schaefer, 2021, Courtesy of the Artist

# data[].attributes.body
Om te onderzoeken of het 'essay film' experment geslaagd is vraag ik de kunstenaars die mee hebben gewerkt aan de opbouw van het archief om feedback.

Hieronder de reactie  Duitse fotograaf Morgaine Schaefer geschreven op 27 juli 2021:

1) from the images and the editing - I mean, I don't know that much about film - but I like it. The rhythm "zack zack zack - interview - and slower zack zack..."

2) Pictures also interesting

3) Content level - trying to connect the idea that playing gives you ideas or if you play more while you work, you will be more successful and at the same time you will enjoy your work. And the second idea I see is: let your mind wander... like when you commute to work, you have these times that are forced on you - where you can digress.... so take that experience to your homework.

I don't understand the scene with the newscaster and the kids in the background in this idea so much.

i really like the interview. I see a great parallel to you in it.

4) sound. how did you come up with the music? find it playful and actually well fitting.

overall I find the complete video round.

Haar reactie komt overeen met die van andere kunstenaars die hebben meegewerkt en editor Jordi Beukers, ze zien de essay film als een geslaagd experiment.

# data[].attributes.headline
Experiment 5. De basale Opdracht: Streepjes

# data[].attributes.subject
Experiment 5. De basale Opdracht: Streepjes

# data[].attributes.body
Kunstenaar Agnes Martin begon elke dag met de vraag: What do I next? Ze vertelde zelf geen ideeen te hebben maar een leeg hoofd waarin de inspiratie op postzegel formaat aan haar verscheen.

Als kunstenaar bewonder ik haar om haar arbeidethos en vertrouwen dat de inspiratie kwam. Dit is een ervaring die ik zelf niet vaak heb. Ik heb wel altijd allemaal ideeen en de vraag is voor eerder mij : waar begin ik? Soms heb ik het gevoel overspoeld te worden of juist te verstrammen. De belangrijkste uitdaging is voor mij om uberhaubt te beginnen.

Inspiratie:  Wicked arts assignments  ed. Emiel Heijen &Melissa Bremmer

# data[].attributes.attachment_link.title
Artist Agnes Martin – 'Beauty is in Your Mind' | TateShots

# data[].attributes.attachment_caption
Backcover : Punt en Lijn, tekenen als creatief spel, Ernst Rottiger en Dieter Klante, Canteleer, de Bilt 1978. Prive Collectie Yvonne Gilsing 

# data[].attributes.headline
Expimernt 5 De Basale Opdracht: Streepjes

# data[].attributes.subject
Expimernt 5 De Basale Opdracht: Streepjes

# data[].attributes.body
Inspiratie: Wicked arts assignments van Emiel Heijen & Melissa bremmer. www.wickedartsassignments.com

Inspiratie : Opdracht uit werkboek Punt en Lijn: In het midden van het vlak moest van links naar rechts een golvende lijn getekend worden. Parallel hieraan moesten dan daarboven en daaronder meerdere lijnen getrokken worden, die in bochten dichter bij elkaar kwamen, zodat verdichtingen ontsonden. Verdichting en verwijding leidden tot spanning in plastish aandoende lijn constructies. (Rottiger & Klante, 1978, p. 36)

Als kunstenaar ben ik opgeleid tot conceptontwikkelaar. Mijn denken is vrij abstract en mijn werk verhoudt zich tot sociaal maatschappelijke thema's.  Uit nieuwschierigheid draai ik dingen om en zoom ik in op details die een groter verhaal vertellen. Op de Master kunsteducatie leren we werken met authieke kunsteducatie en complexe opdrachten waardoor mensen worden geprikkeld om maatschappijk thema's kritsch te onderzoeken. Het zijn complexe opdrachten die het conceptueel denken en kritish maken activeren en bevorderen.

Experiment:
Verzin een zo basaal mogelijke opdracht.
Het beginnen aan een werk kan voor mij als een onmogelijke opgave voelen. Door mezelf een zeer concrete opgave te geven wordt beginnen iets heel praktish en onstaat er creatieve speelruimte. Een basistekenboek was dus een zeer welkom instrument. Daar komt nog bij dat ik nog nooit tekenles heb gegeven en ook geen geschoolde tekenaar ben. Tekenopdrachten doen met mensen leek me dus een mooie uitdaging.

Interventie:
Individuele tekensessies met kunstenaars en buren, waaronder statushouders.

Mode: embrace invisibility

Opdracht: Teken in het midden van het papier een golvende lijn van links naar rechts. Werk de lijn naar eigen inzicht verder uit. Tip, Volg de golfbeweging als je houvast zoekt.

Materiaal: Tekenpapier en Fineliners

Dit experiment versterkt mijn docent identiteit omdat ik nog meer bezig moest zijn met "overdracht" en ik omdat ik veel positieve feedback van tekenaars kreeg. Ze ervoeren rust en vrijheid door deze opdracht en zagen allerlei dingen in de tekeningen die ze maakten. Dat leidde weer tot mooie verhalen over dingen die ze meegemaakt hadden en fijne inhoudelijke gesprekken.

# data[].attributes.body
Laura Bolsher

# data[].attributes.body
‘kunstenaars-identiteit’ dominant, zoek naar experimenten waarin je docentidentiteit belangrijk is.​

‘docent-identiteit’ dominant, zoek naar experimenten waarin je ‘kunstenaars-identiteit’ belangrijk is.​

Werk twee (of meer) concrete experimenten uit op je padlet , waarbij concreet maakt, ​

Wat de interventie inhoudt, en hoe je hiermee je kunstnaars-/docentindentiteit versterkt​

wat de context en doelgroep is van de interventie​

of je samenwerkt met een klasgenoot​

welk van de 6 modi centraal staat. (School as material, accumulation, closeness, coconstruct, present narratives, embrace invisibility).​

Wanneer je het experiment denkt te kunnen doen

# data[].attributes.attachment_caption
Micheal and Dorian becoming familiar with the projectburo reader

# data[].attributes.body
Experiment: Pathway to Resilience

Mode: Co-construct, embrace invisibility
Documentation: word doc.
Inspiration: Michealis Pichler

Intervention: Designing and executing an experiment with my father Micheal Houston.

This experiment will strengthen my teacher identity because Micheal is a seasoned educator who strongly beliefs in emancipating students. I have only read the ignorant schoolmaster by Rancière and have an MA in film from a program that used it as a pedagogical model. Through designing and executing an experiment with Micheal I will gain hands-on experience.

We started out by reading the materials of the projectburo module. For me this was a great way to study, I now had to translate (put it into my own words) and explain it to my father. Micheal was quite charmed by the notion of the teacher as a conceptual artist. Initially, he questioned the modes through cracking jokes, but we quickly moved into exploring how we could work with it.

Micheal proposed accumulation, he had so much material sitting around. Wouldn't it be easiest to just use that? I suggested working on a project from his practice. This combined art and education and would enable us to strengthen our professional identities.

We used co-construct and invisibility as a mode because we would design and teach the experiment together Micheal specifically mentioned using art as healing. We set out to do a project in which the third person we would work with would be leading. Micheal proposed working with Pamela lin, a correctional facility officer with who he had already been working on a book for 2,5 years. Pamela stated that she was open to it and really wanted to make her book better. Micheal stretched that it was her story. Pamela would lead the experiment and we would think with her and help her with her toolbox. This element makes the project suitable for the mode of embracing invisibility. It is all about her process and she made it very clear that she did not want to be pushed into any kind of format.

In the next chapter (documentation) you can find a report of the experiment we did together.

He has founded a non profit to give enable people who have been marginalized to make and publish their own books.
f

Doelgroep:  Micheal Houston and Pamela Lin have been working on a legacy book for 2,5 years.  Micheal has a background as a journalist and language teacher.  Pamela Lin has

# data[].attributes.attachment_caption
publishing manifesto's ed. Michaelis Pichler MIT press 2019

# data[].attributes.body
Michealis Pichler made a collection on artist manifesto's this gave Pamela Linn permission to make the book she envisioned.  It was importsnt for her to feel part of a discourse. It made clear to micheal that a book can be anything, and this reduced his stress levels and gave him new inspiration.
-

# data[].attributes.headline
Experiment 6. Pathway to Resiliency documentation

# data[].attributes.subject
Experiment 6. Pathway to Resiliency documentation

# data[].attributes.body
Het verslag dat mijn vader en ik samen geschreven hebben, al zijn visie is hier sterker in vertegenwoordigd dan die van mij. Hij wilde zo graag helpen dat hij een deel in mijn naam heeft geschreven . Het experiment is wat mij betreft geslaagd omdat We elkaars beroepspraktijk beter hebben leren kennen en ik mijn vader 'in actie' heb mogen ervaren. Dit is extra bijzonder omdat hij nauwelijks bij mijn opvoeding betrokken is geweest. Nu leerrde ik een kant van hem kennenwaarin hij met heel veel aandacht en toewijding werkt om iemand te helpen met het vinden van haar stem.  Dat heeft hij in dit project ook voor mij willen doen. Daarnaast heb ik praktishe skills geleerd over hoe je iemand die alle kanten op denkt uitzichzelf laat terug keren naar de kern om zo het proces te bevorderen.

# data[].attributes.attachment_link.title
dorian's consultation with Pamela and Michael

# data[].attributes.attachment_caption
Collage from Pathway to resilience,  Pamela Lin, 2014

# data[].attributes.headline
Experiment 6 Pathway to resilience Notes Pamela Linn

# data[].attributes.subject
Experiment 6 Pathway to resilience Notes Pamela Linn

# data[].attributes.body
Micheal and I asked pamela for feedback these are her notes

Pamela: Micheal, my path is not a college,  I should never have made it, but I did. Women don't have to make sense. I live in spiritual fragments and I can't save anybody. I kept myself alive by working with people who had similar experiences. Art is not for people to understand. Art is there to listen and understand feelings.

Thank you Dorian for helping me be acknowledged. I appreciate that you can be that artist an engineer of freedom for me. Thank you for seeing me and that I'm in a different place now. Your suggestions turn this legacy project into a book I can finish. It's exciting to think about new projects and formats such as zine. Thank you for encouraging me to make new collages. This is an idea that I had been toying with. Thank you for making me feel seen and sharing your story.

Dorian: Thank you Pamela! Thank you for showing up and helping me with this experiment!

A couple of days Later Micheal notified me that Pamela had been making new collages for the first time since 2014 and had a good feeling about the book. According to Micheal, the project was back on track.

# data[].attributes.body
Social intervention in public space

mode: embrace invisibility / closeness

I train myself to be attentive and 'see' others
practice kindness no other objective or strings attached
( aside from my secret mission to do a social intervention for projectburo.)

Based on Miranda July’s somebody app.

https://www.wired.com/2014/09/miranda-july-creates-an-app-that-doubles-as-a-social-experiment/

Als kunstenaar observeer ik de wereld en kan ik soms heel geïnspireerd raken door de manier waarop iemand beweegt, zicht kleedt, zingt of de energie die iemand uitstraalt. Dit houd ik doorgaans voor me, ik wil andere mensen niet storen met mijn projecties.

Miranda July heeft verschillende projecten gemaakt waarin ze juist wel sociale interventies doet. Een voorbeeld hiervan was de app Somebody.  Hiermee kon je vreemden een bericht aan je geliefden laten bezorgen. In plaats van een whatsapp bericht met bijv: Sarah is lief!  Kon je een persoon die toevallig in de buurt van Sarah was dat namens jou laten zeggen. Miranda July wilde zo techniek weer persoonlijker maken en de sociale cohesie in de publieke ruimte versterken.

Als experiment heb ik mijzelf de opdracht gegeven om extra aandacht te hebben voor de mensen waarmee ik de publieke ruimte deel. Het is niet voldoende om alleen te observeren, ik ben zelf een actief onderdeel.

Geïnspireerd op de app van Miranda July geef ik mensen die mij positief opvallen een compliment. Hierbij zijn nep complimenten, om sociaal ongemak uit de weg te gaan uitgesloten. Ook mag ik geen complimenten geven waar vanuit mij een geheime agenda achter zit, het moet een vrijblijvend compliment zijn. Ik moet moeite doen om mensen echt te zien en mij openstellen voor hun reactie.

Dit experiment versterkt mijn ‘docent’ identiteit doordat ik uit mijn eigen wereld moet stappen en verbinding moet maken. Ik observeer niet alleen of mensen mij inspireren maar ook of ze ontvankelijk zijn voor contact met een vreemde. Als dit zo lijkt dan waag ik het erop en geef ik iemand voor even mijn tijd en aandacht in de vorm van een compliment.

Mode: Als mode van Lucero gebruik ik closeness en invisibility. Het gaat om een observatie in het dagelijks leven.  Het experiment is ‘onzichtbaar’ omdat ik alleen over de interactie kan vertellen, fotograferen of filmen ondermijnt het experiment. Ik zou dan bezig zijn met het beeld en wat dit voor mij oplevert i.p.v. het moment zelf.

Ik heb het experiment met 10 mensen uitgevoerd in de periode van 17 juli tot 24 augustus  2021 in de openbare ruimte van stadsregio Amsterdam. Hierbij bleken de Haarlemmerdijk, de Westerstraat en de Nieuwe Dijk uiterst geschikt terrein, op de Dam werkte het minder goed.

Outcomes: Verschillende mensen reageerden blij, zeiden dat ik hun dag goed had gemaakt en dat ik hen energie had gegeven.

Situatie: Na een halve dag navelstaren dwing ik mijzelf om naar buiten te gaan, een pak suiker kopen.  Het regent. Op de terugweg zie ik  ineens een vrouw op een verlaten terras.

Observatie: Ik ken dit beeld! Deze dynamiek en compositie, dit moment. Wat een fenomenale gezicht-structuur en melancholie, verdriet zelfs. Ik herken iets in haar en denk vooral aan Parijs. Dit is een foto van Henri Cartier Bresson. Had ik daar geen ansichtkaart van? Is ze OK?

Compliment: you look like a true Parisienne!

Vrouw: Would you like to join me for a glass of wine?

De vrouw in kwestie blijkt Katherina te heten en filmmaker te zijn, ze woont in Slowakije, werkt aan een graphic novel over de oprichter van Krav Manga. Ik vraag haar t project zo saai mogelijk te pitchen, dit mislukt volledig het is een indrukwekkend verhaal dat zelfs met de meest monotome stem en langdradige zinnen overeind blijft.

Ze vraagt of ik een artist ben, ze herkende iets in mijn manier van kijken. Even voel ik mij betrapt, ik zag haar als beeld, niet direct als mens. Brengt dit het experiment aan t wankelen? Juist niet we blijken beiden aan visual note taking te doen en ons gesprek verdiept.

Amsterdam was de stad van haar geliefde. Hij is recent verongelukt en ze voedt hun dochter nu alleen op. Ze werkt als sorteerder bij DHL en begint haar shifts om 3 uur ’s nachts. Dit doet ze omdat ze anders niet genoeg geld heeft om voor haar kind te zorgen. Ze zegt dat het een perfecte baan is, het geeft haar ‘smiddags de tijd om aan de graphic novel te werken en haar eigen droomplan om piloot te worden. We drinken wat, ze blijkt filmmaker te zijn en we spreken een paar dagen later opnieuw af. We maken een lange wandeling door de stad, blijven staan bij het lieverdje, zijn de amsterdammers van nu ook lieverdjes?  Dit onderzoeken we door bij Spang makaranda te gaan eten. Ze heeft nog nooit van Suriname gehoord en de medewerkers van het eethuisje niet van Slowakije. Het levert een bijzonder geanimeerd (plagerig) gesprek op over eetcultuur en de joodse diaspora.Zijn dit nou macho’s? Nee deze amsterdammers zijn toch echt lieverdjes.  Een week later mailt ze me om te vertellen dat het “magical experience” was. Experiment geslaagd!

# data[].attributes.attachment_caption
Image:  Instituut voortgezette agogische  beroepsopleiding Keizergracht amsterdam ca 1981,  private archive Tineke de Rijk

# data[].attributes.body
Voor dit experiment heb ik mijn moeder (die ruim 10 jaar in het onderwijs heeft gewerkt en later als consulant en trainer van ondernemingsraden) gevraagd naar de oefening die zij het liefste deed met haar cursisten. Ze vertelde dat 1 van de moeilijkste en leukste opdrachten was om 4 mensen een flipover papier te geven, daar een vol glas water op te zetten en ze dan vragen om het papier samen, zonder morsen, naar de andere kant van het lokaal of het cursusruimtete dragen.

Mode: Co-construct, Closeness

Ik heb haar oefening bewerkt tot een nieuwe oefening. Haar oefening gaat om samenwerking. Ik heb gekeken hoe je die samenwerking in beeld kunt brengen en in de openbare ruimte kunt toepassen.

Inspiratie: kunstenaar Joep Koelewijn. In het werk in de afbeelding hiernaast draagt hij iets heel kwetsbaars. Die kwetsbaarheid in combinatie met de samenwerking die mijn moeder beoogde in haar oefening wilde ik in de publieke ruimte vormgeven.

Experiment: Ik ben naar de Noordermark gegaan (publieke ruimte) en ik heb tussen 2 en 4 deelnemers (met verschillende achtergronden) gevraagd om hun looppatronen over de markt te "mappen". Dat deden ze door samen een vel kalkpapier te dragen terwijl ze over de markt liepen. Op het kalkpapier plaatste ik met een pipet een druppel waterverf in de kleur die ze zelf kozen en op de plek die ze zelf kozen. Door het lopen ontstont een patroon op het papier. Daarna volgde twee nieuwe deelnemers en weer twee, tot we samen besloten dat het 'af' was. Ondertussen praatten we over wat voor beeld we samen creeerden en wat voor gevoel dat gaf. Een man zei dat het voelde alsof hij met het toeval kon spelen.

Dit experiment versterkt mijn docent-identiteit doordat ik samenwerking heb gefasciliteerd en begeleid met mensen die ik nog niet ken. Daardoor heb ik een gedeeld moment van ervaringsuitwisseling laten ontstaan en dat was leerzaam. Mensen gingen anders naar hun beweging over de markt kijken. Ze hadden het gevoel alsof ze samen een metronetwerk vormden. Er namen 15 mensen (met verschillende mensen) deel aan dit experiment in een leeftijd van 14 tot 75 jaar. Het was heel leuk om te merken dat mensen op een gegeven moment naar mij toe kwamen om mee te doen in plaats van dat ik hen moest overhalen.

Als mode is closeness van toepassing omdat deelnemers aan het expirement aangaven op een andere manier naar hun eigen omgeving te zijn gaan kijken.  Ze zijn zich bewuster van de manier waarop ze daar met elkaar doorheen bewegen.  De tweede mode is co-construct, deelnemers werken door op elkaars werk en instrueren mij welke kleur verf op welke plek van het kalkpapier moet worden geplaatst. Door samen te bewegen maken ze een aritfact van hun samenwerking.

Het lijkt mij heel spannend om het experiment vaker uit te voeren op verschillende markten in de stad en zo een serie te maken van de manier waarop we met  elkaar door de openbare ruimte bewegen.  Hierbij lijkt het mij intressant om ook eens met een A0 en meer mensen te werken. Wat gebeurd er dan? Werkt de groep samen of gaat de intimiteit en aandacht voor de verfdruppels verloren? Hoe kijken omstanders er naar?  Een belangrijk verbeterpunt is de documentatie, hierin zou ik in het vervolg een scherpere keuze maken.  Nu was ik het expiremnt aan het begeleiden en aan het fotograferen/filmen. Dit leidde de aandacht af en de documentatie zelf is wat rommelig waardoor het expiremnt minder sterk over komt. Het uitbesteden zou een waardevolle toevoeging kunnen zijn. Ook zou het cinematish heel mooi kunnen werken door met een camera de lijnen te volgen die steeds door andere mensen worden gevormd, als een soort protretten in een gedeelde 'tijds' lijn. Een alternatief is om alleen de 'artefacts' als documenatie te presenteren. Conceputeel gezien is hier zeker iets voor te zeggen, samenwerking is alles maar de mechaismen zijn vaak onzichtbaar. Een van de deelnemers aan het expiremt noemde de lijnen op het kalkpapier de sporen van elfjes, de markt als een magische plek.

# data[].attributes.body
Job Koelewijn

# data[].attributes.body
Het lijkt mij mooi om ook de kleine bewegingen te traceren. Door met pigment inkt te werken wil ik het een 'teken kwaliteit' geven. Tijdens de materiaal test blijkt dit een bijzonder slecht idee. De pigment inkt trekt direct in alle soorten papier waarmee ik het probeer en maakt vlekken die ik moeilijk van mijn handschoenen krijg. Straks werk ik met vreemden die misschien in hun mooiste kleren naar de markt gaan... Om eventuele stomerij kosten te voorkomen besluit ik de testt verder met ecoline en waterverf van de action te doen. De combinate van deze twee verf soorten bliijkt goed mogelijk, op het papier mengt het zich tot nieuwe kleuren.

# data[].attributes.attachment_caption
material test Liquid water color on drawing paper

# data[].attributes.headline
Experiment 8 testing materials proof of concept

# data[].attributes.subject
Experiment 8 testing materials proof of concept

# data[].attributes.body
Dit testje heb ik samen met de buurvrouw gemaakt op tekenpapier. We hebben door de tuin gelopen en het papier zo bewogen dat deze tekening ontstond. Een weergave van de dynamiek in onze samenwerking.

# data[].attributes.body
Kalkpapier spreekt mij aan wegens de transparantie en omdat het werd gebruikt voor technishe tekeningen en door architecten voordat dit werd gedigitaliseerd. Tevens heeft kalpapier het voordeel dat het niet direct in het papier trekt. Door het gladde overvlak kunnen verfdrupppels makkelijker bewegen. Zo was athans de aanname. Bij de materiaaltest bleek dat het noodzakelijk is om het papier te spannen en om de verf zeer gedoseerd aan te brengen. Anders ontsaat er een een 'verfplas ' in het midden van het kalkpapier.

# data[].attributes.attachment_caption
Voorberiedingen om karton te snijden waamee het kalkpapier gespannen kan worden.

# data[].attributes.attachment_caption
Dorian op weg naar de noordermarkt, kostuum en en picknick mand uit eigen collectie theaterkleding.

# data[].attributes.attachment_caption
Nel en Ank werkten in de zorghulpverlening

# data[].attributes.attachment_caption
technish ingeneier in de eclectro techniek& ondernemer 

# data[].attributes.attachment_caption
Maatschappelijk werker, Podcastmaker en presentatrice bij Salto. 

# data[].attributes.attachment_caption
Journalist and Disability rights activist

# data[].attributes.attachment_caption
journalist and german literature specialist

# data[].attributes.attachment_caption
Student Media college & sales proffessional

# data[].attributes.body
Banca stopped me on the way home she really wanted to participate and look see what other people had been creating together. She was extremely attentive and referred to it as an artifact of perfomance art.

# data[].attributes.body
Tracing and C0-construct had les to this drawing. It documents the collaboration between people who all happened to be at the market, its a portrait of movement in the city.

# data[].attributes.attachment_caption
Ezra de Reuzekrokoodil  editting a padlet post, august 5th 2021

# data[].attributes.body
With this post, I want to thank everyone who has supported my research for projectburo. Thank you for thinking with me, letting me use your materials, offering a helping hand, participating in and reflecting on the experiments, and catering with pancakes & copious amounts of tea. Thank you for having faith in me and advocating for resilience. I'm honored and proud to be part of this city and community. You rock!