# data[].attributes.attachment_link.title
Без названия

# data[].attributes.attachment_link.title
Без названия (1)

# data[].attributes.headline
Հացի մասին օրհնանքներ և խրատներ

# data[].attributes.subject
Հացի մասին օրհնանքներ և խրատներ

# data[].attributes.body
ՏԱՇՏԵՐԴ ՄԻՇՏ ՀԱՑ ԼԻՆԻ, ԴՌՆԵՐԴ ՄԻՇՏ ԲԱՑ ԼԻՆԻ:

ՀԱՑ ՈՒՏԵԼԻՍ ՄԻ ԽՌՈՎԻՐ,  ՈՐ ՈՒՍԵՐԻԴ ՆՍՏԱԾ ՀՐԵՇՏԱԿՆԵ
ՐԸ ՔԵԶ ՉԽՓԵՆ:

ՑՈՐԵՆ ՀԱՑ ՉՈՒՆԵՍ, ՑՈՐԵՆ ԼԵԶՈՒ ՈՒՆԵՑԻՐ:

ՋԱՂԱՑԻԴ ՄԻՇՏ ՀԵՐԹ ԼԻՆԻ, ՄԵՋՔԴ ԱՄՈՒՐ ԲԵՐԴ ԼԻՆԻ:

# data[].attributes.headline
Իմաստնություններ հացի մասին 

# data[].attributes.subject
Իմաստնություններ հացի մասին 

# data[].attributes.body
ՀԱՑՆ ԻՆՔՆ ԻՐԵՆ ՉԻ ԾՆՎՈՒՄ, ՍԵՐՄՆԱՑԱՆԻ ՈՍԿԻ ՁԵՌՔԵՐՆ ԵՆ ՀԱՑ ԱՃԵՑՆՈՒՄ:

ՔՐՏԻՆՔ ԹԱՓԵԼՈՎ ԿԱՐԵԼԻ Է ՀԱՑ ԱՃԵՑՆԵԼ ՆՈՒՅՆԻՍԿ ԺԱՅՌԵՐԻ ՎՐԱ:

# data[].attributes.headline
Ասք նրբաթերթ լավաշի մասին

# data[].attributes.subject
Ասք նրբաթերթ լավաշի մասին

# data[].attributes.body
Հին Հայաստանում Արամ անունով մի արքա կռվի ժամանակ գերի է ընկնում: Հաղթողը պայման է դնում, որ Արամը 10 օր անոթի մնա: 11-րդ օրը նետաձգությամբ մրցի Ասորեստանի թագավորի հետ, եթե հաղթեց՝ ազատ կարձակեն, և նա կվերադառնա իր երկիրը ընծաներով:
Արամը հաջորդ օրը պահանջում է սահմանի մոտ կանգնած բանակից բերել իր ամենագեղեցիկ լանջապանակը: Ասորի բանբերները շտապում են հայկական բանակատեղի: Հայերը գլխի են ընկնում, որ իրենց արքան ինչ-որ բան  է ակնարկում: Ամբողջ գիշեր մտածելուց հետո, առավոտյան բանբերները  հանձնեցին լանջապանակը, որի մեջ նրբաթերթ լավաշ էին դրել:
Այն ժամանակ ոչ ոք չգիտեր լավաշի մասին: Արամը ստանում է լանջապանակը, բայց ասում է, որ սա չէ իր ամենագեղեցիկ լանջապանակը: Հետո ուրիշ են բերում, սա էլ չի լինում: Այդպես, ասորի բանբերները 9 օր գնում են, գալիս՝ առանց մտածելու, որ ամեն անգամ մի նրբաթերթ լավաշ են հասցնում Արամ արքային:
Արամը սոված չմնաց և հաղթեց ու վերադարձավ պատվով: Վերադառնալով հայրենիք՝ հրովարտակ ուղարկեց, որ այսուհետև միայն լավաշ թխեն:

# data[].attributes.headline
Ավանդազրույց

# data[].attributes.subject
Ավանդազրույց

# data[].attributes.body
Ավանդազրույցն ասում է, որ ռազմի Աստված Վահագնի և գեղեցկուհի Աստվածուհի Աստղիկի հարսանիքի օրը, հայկական ավանդության համաձայն, երբ հարսն ու փեսան լավաշները ուսներին գցած գնում էին, Աստղիկի ուսից լավաշը ընկում է: Աստվածահայր Արամազդը հարսանիքը չեղյալ է հայտարարում, ասելով, որ հացը գետին գցողը չի կարող կին և մայր դառնալ: Աստղիկն ու Վահագնը մնում են հավերժ սիրահարներ, նրանց ամուսնությունը չի կայանում: