# data[].attributes.body
PAPAPAPPPAPAPAP

# data[].attributes.headline
Nazywam się Lilianna Adamska.Mogę śmiało powiedzieć, że w mam szczęście, bo w życiu zawodowym robię to, co naprawdę lubię. Jestem nauczycielem dyplomowanym. Skończyłam studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierunek - Nauczanie Początkowe. Ukończyłam Kurs Kwalifikacyjny z zakresu Bibliotekoznawstwa. Zdobyłam kwalifikacje do nauczania przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie.Na wniosek dzieci, w 2001 roku Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu przyznała mi Order Uśmiechu i tak zostałam Kawalerem Orderu Uśmiechu. Jestem egzaminatorem OKE. Zdobyłam tytuł ,,Nauczyciel z klasą".  

# data[].attributes.subject
Nazywam się Lilianna Adamska.Mogę śmiało powiedzieć, że w mam szczęście, bo w życiu zawodowym robię to, co naprawdę lubię. Jestem nauczycielem dyplomowanym. Skończyłam studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierunek - Nauczanie Początkowe. Ukończyłam Kurs Kwalifikacyjny z zakresu Bibliotekoznawstwa. Zdobyłam kwalifikacje do nauczania przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie.Na wniosek dzieci, w 2001 roku Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu przyznała mi Order Uśmiechu i tak zostałam Kawalerem Orderu Uśmiechu. Jestem egzaminatorem OKE. Zdobyłam tytuł ,,Nauczyciel z klasą".  

# data[].attributes.attachment_link.title
Rick Ashley Dance GIF - RickAshley Dance 80s - Discover & Share GIFs

# data[].attributes.attachment_link.description
The perfect RickAshley Dance 80s Animated GIF for your conversation. Discover and Share the best GIFs on Tenor.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Kawasaki Ninja H2R - Kenan Sofuouglu pojechał 400 km/h

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
foto: kadr z wideo

Turecki kierowca - Kenan Sofuoglu - był w stanie rozpędzić się tym dwukołowym pojazdem do oszałamiającej prędkości 400 km/h, tym samym wkraczając na terytorium dotychczas zarezerwowane dla najszybszych produkcyjnych pojazdów.

Motocykl zaprojektowano w podobnej filozofii co Bugatti Chirona. Powstał po to, by przesuwać kolejne granice możliwości. Nim jednak doszło do tej wiekopomnej próby, profesjonalny kierowca podczas próbnego przejazdu zdołał pomknąć nim 391 km/h:

Kenan postawił sobie za cel rozpędzenie się do 400 km/h w mniej niż 30 sekund, co też było wymuszone pewnymi ograniczeniami technicznymi. I to wszystko za sterami seryjnie produkowanego motocykla w stanie fabrycznym, który nawet w takiej formie nie jest dopuszczony do ruchu ulicznego.

Jedynym wyróżnikiem były specjalnie zaprojektowane opony Pirelli o superwytrzymałej gumie, które pozwoliły na wykorzystanie pełnego potencjału motocykla. Sofuoglu wiedział, że dzięki tej mieszance przez pół minuty może liczyć na niesamowite - zdaniem producenta - pokłady przyczepności. Z kolei do baku zatankowano specjalne wyścigowe paliwo firmy Elf.

Uzbrojona po zęby w motocyklowy osprzęt turecka gwiazda sportów motorowych zdołała osiągnąć postawiony cel:

Zarówno przygotowania do próby, jak i ona sama robią niemałe wrażenie. Jedyne do czego można się przyczepić, to do wskazań prędkościomierza. Jak powszechnie wiadomo, mogą one odbiegać od rzeczywistych wartości.

Jeden z często wykonywanych testów polega na zmierzeniu dysproporcji przy prędkości 100 km/h. Za normę można przyjąć przekłamanie rzędu 2-3 km/h przy okrągłej „setce". Niemniej w tej próbie liczyło się to, że przez chwilę na prędkościomierzu widniało 400 km/h.

Kawasaki Ninja H2R imponuje swoimi osiągami. Jego doładowany 1-litrowy silnik DOHC generuje 310 KM osiąganych przy 14 000 obr./min. Maksymalny moment obrotowy rzędu 156 Nm dostępnych jest przy 12500 obr./min. Gotowy do jazdy motocykl waży 216 kilogramów.

Co sądzicie o tej próbie?

# data[].attributes.attachment_link.description
Turecki kierowca - Kenan Sofuoglu - był w stanie rozpędzić się tym dwukołowym pojazdem do oszałamiającej prędkości 400 km/h, tym samym wkraczając na terytorium dotychczas zarezerwowane dla najszybszych produkcyjnych pojazdów. Motocykl zaprojektowano w podobnej filozofii co Bugatti Chirona. Powstał po to, by przesuwać kolejne granice możliwości.

# data[].attributes.body
Włodzimierz Lenin <3

# data[].attributes.body
Polski polityk, mąż stanu, publicysta polityczny, minister spraw zagranicznych, poseł na Sejm Ustawodawczy II Rzeczypospolitej, poseł II i III Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego.

# data[].attributes.body
Papież Pius XII

# data[].attributes.body
Polskie Linie Lotnicze „LOT” powstały 1 stycznia 1929 r. Lecz to nie one zapoczątkowały lotnicze przewozy. Pierwsze nieregularne rejsy pasażerskie w naszym kraju były wykonywane na przełomie maja i czerwca 1921 r. przez poznańskie towarzystwo Aero-Targ.

# data[].attributes.body
https://www.dziennikwschodni.pl/kuchnia/smak-dwudziestolecia-miedzywojennego,n,1000219918.html

# data[].attributes.body
Były Prezydent Stanów Zjednoczonych

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Legendarne kabarety i kolej, która zapewniała podróż z Warszawy do Łodzi w półtorej godziny, a także bieda i zacofanie - taki obraz XX-lecia międzywojennego wyłania się z lektury albumu "W przedwojennej Polsce. Życie codzienne i niecodzienne". Książka właśnie trafiła do księgarń.
Legendarne kabarety i kolej, która zapewniała podróż z Warszawy do Łodzi w półtorej godziny, a także bieda i zacofanie - taki obraz XX-lecia międzywojennego wyłania się z lektury albumu "W przedwojennej Polsce. Życie codzienne i niecodzienne". Książka właśnie trafiła do księgarń.

Publikacja - jak piszą autorzy Maja i Jan Łozińscy - to swoisty reportaż z przeszłości, w którym wspomnienia, relacje literackie i anegdoty układają się w opowieść o szczególnym okresie historii polskiego społeczeństwa, jakim było dwudziestolecie międzywojenne. Radość z odzyskanej niepodległości, szybkie zmiany cywilizacyjne i obyczajowe, bujne życie towarzyskie, sukcesy - ale i porażki - w drodze do nowoczesnej Europy, tworzyły fascynującą atmosferę tamtych, jakże trudnych w ocenie lat.

Łozińscy przypominają, że młode państwo niemal od podstaw musiało odbudować przemysł, rolnictwo, transport, stworzyć własny skarb, walutę, administrację państwową, armię, określić ustrój i politykę zagraniczną, ułożyć stosunki z mniejszościami narodowymi zamieszkującymi jego obszar, wreszcie scalić w jeden organizm ziemie byłych zaborów. Choć życie nabierało cech normalności, w 1918 r. powtarzano gorzki żart pewnego polskiego arystokraty: "Dałbym połowę tego, co posiadam, żeby tylko Polska odzyskała wolność. Za drugą połową zaraz bym wyemigrował..."

Trudności tego pionierskiego okresu zatarły się we wspomnieniach, a lata międzywojenne jawią się teraz głównie jako czas udanej reformy walutowej, budowy COP i urozmaiconego życia towarzyskiego, którego filarami stały się rewie, kabarety i młode jeszcze kino. W Polsce w 1921 r. miłośnicy filmu mieli już do dyspozycji co najmniej 400 kin. W Warszawie końca lat 30. przez ponad 60 sal kinowych codziennie przewijało się średnio 32 tys. widzów.

Nie mniejszym zainteresowaniem cieszył się kabaret, a pierwszą rewię - "Wiwat wolność" - warszawska publiczność oglądała już 11 listopada 1918 r. Rok później powstał najbardziej znany kabaret dwudziestolecia Qui Pro Quo, do którego teksty piosenek, skecze, monologi i niezapomniane szmoncesy pisali m.in. Marian Hemar, Konrad Tom, Julian Tuwim. W kabarecie karierę zaczynali Zula Pogorzelska, Hanka Ordonówna, Mira Ziemińska, Adolf Dymsza, Eugeniusz Bodo, Kazimierz Krukowski. Repertuar rewii i kabaretów określała ich walka o przetrwanie: musiały płacić 50-proc. podatki.

Dość elitarną rozrywką pozostawał teatr. W 1929 r. teatry odnotowały zaledwie 200 tys. widzów, a tylko nieliczne sztuki utrzymywały się na afiszu dłużej niż przez 30 wieczorów. Na taki sukces mogły liczyć przede wszystkim komedie.

Wyraźny postęp zanotowała II Rzeczpospolita pod względem rozwoju transportu. W jej pierwszych latach tabor polskich kolei stanowił istną zbieraninę. Brakowało wszystkiego, w codziennej eksploatacji uciekano się nawet do opalania parowozów drewnem oraz torfem. Nic dziwnego, że podróż z Warszawy do Wilna trwała kilkanaście godzin. Jednak już przed II wojną sytuacja zmieniła się - przynajmniej na głównych szlakach - diametralnie. "Gwiazda północy" - pociąg pospieszny kursujący między Warszawą a Zemgale na granicy łotewskiej - odcinek Warszawa-Wilno (423 km) pokonywał w 5 godzin i 25 minut. Z Warszawy do Gdyni najchętniej jeżdżono "Strzałą Bałtyku" - podróż trwała 6 godzin i 35 minut. Licencyjna lux-torpeda mogła rozwijać nawet 120 km/godz. "Leci jak strzała i w półtorej godziny jesteśmy w Łodzi" - notowała w "Dziennikach" Maria Dąbrowska.

Podróżowanie automobilem jeszcze długo po odzyskaniu niepodległości należało do rzadkości. W 1924 r. w całej Polsce doliczono się zaledwie 7,5 tys. pojazdów samochodowych. "W Kongresówce drogi bite były nieliczne, a na Kresach praktycznie nie istniały. W Galicji, tak jak i w całej dawnej monarchii habsburskiej, przez pewien czas obowiązywał jeszcze ruch lewostronny, choć można się domyślać, że przy tak znikomej liczbie aut nie przysparzał większych problemów zmotoryzowanym przybyszom z innych dzielnic" - piszą autorzy.

Motocykle, tak popularne w końcu lat 30., zaraz po I wojnie można było policzyć na palcach. Obowiązywała już rejestracja maszyn i specjalne prawo jazdy, ale egzamin nie był specjalnie trudny: "Wystarczyło kilkakrotnie objechać latarnię przy ulicy Daniłowiczowskiej, ostrzegając przechodniów głośnym trąbieniem, oraz przedstawić komisji świadectwo zdrowia i moralności. Egzaminator z wydziału Ruchu Kołowego ponoć straszliwie bał się motocykli i wydawał opinię obserwując przejazd z okna urzędu".

Intensywny ruch uliczny wyróżniał Warszawę pod koniec lat trzydziestych. Latem na ulice wyjeżdżały kabriolety, które poruszały się na dwóch trasach: Alejami Ujazdowskimi, Belwederską i Sobieskiego do Wilanowa oraz Wałem Miedzeszyńskim do Otwocka. Najwięcej było rowerów - na nowo budowanych arteriach już wtedy wytyczano pierwsze ścieżki, a na parkingach montowano specjalne stojaki.

Oczywiste sukcesy młodego państwa nie przysłoniły problemów, z którymi nie uporało się ono do końca swego istnienia. Należała do nich m.in. sytuacja ludności wiejskiej stanowiącej ponad dwie trzecie obywateli. "Jedynie Wielkopolska i Pomorze, jeszcze nie tak dawno spichlerz państwa pruskiego, nie znały poważniejszych problemów aprowizacyjnych. Na przeciwnym biegunie znajdowała się uboga, przeludniona wieś galicyjska, gdzie tysiące karłowatych gospodarstw o powierzchni mniejszej niż dwa hektary nie mogło zapewnić nawet minimum egzystencji chłopom. Niewiele lepiej żyła wieś w Królestwie Kongresowym" - przypominają Łozińscy.

To ubóstwo powodowało cywilizacyjną zapaść wsi. Autorzy podają, że zasięg terytorium, po jakim poruszała się większość ludności wiejskiej, wyznaczały miejsca cotygodniowych targów i świątecznych jarmarków, oddalone od wsi nie więcej niż 15-20 kilometrów. "Chłop poza najbliższą okolicę nie wychodził i dziwił się wszystkiemu, czego we wsi rodzinnej nie widział" - pisał Jan Bystroń.

Na wsi polskiej brakowało pieniędzy, co wynikało z niezwykle niskich cen żywności w międzywojennej Polsce. "Chłop sprzedawał swe produkty właściwie za bezcen - opowiadał o życiu na Wileńszczyźnie Tadeusz Konwicki. - Na przykład na pomidory nie było detalicznej ceny. Kto chciał kilogram pomidorów, mógł je po prostu wziąć".

Wątła siła nabywcza chudego, chłopskiego portfela była typowa nie tylko dla ubogich, ale i średniozamożnych rejonów rolniczych i utrudniała korzystanie w pełni z dobrodziejstw demokratyzującego się państwa i poprawę warunków życia.

Książka ilustrowana wieloma unikatowymi zdjęciami, głównie z Narodowego Archiwum Cyfrowego, ukazała się nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN. (PAP)

ls/ hes/

# data[].attributes.attachment_link.title
"W przedwojennej Polsce. Życie codzienne i niecodzienne"

# data[].attributes.attachment_link.description
Legendarne kabarety i kolej, która zapewniała podróż z Warszawy do Łodzi w półtorej godziny, a także bieda i zacofanie - taki obraz XX-lecia międzywojennego wyłania się z lektury albumu "W przedwojennej Polsce. Życie codzienne i niecodzienne". Książka właśnie trafiła do księgarń.

# data[].attributes.body
Alexander Fleming – odkrył penicylinę, potwierdzając tym samym słuszność maksymy swego idola, Ludwika Pasteura.

# data[].attributes.body
Adolf Hitler niespełniony malarz, imperialista oraz kanclerz III Rzesz. Ur. w 20 kwietnia 1889. Zmarł w 30 kwietnia 1945. Napisał książkę "Mein Kampf", która została wydana w ponad 12 mln mln. egzemplarzach.

# data[].attributes.body
Wybuch 1WŚ i 2WŚ, przejęcie władzy przez Adolfa Hitlera w 1933 r. Igrzyska olimpijskie w Berlinie w 1936r..