# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Słówko to brzmi demonicznie. I słusznie, pandemonium to królestwo szatana i demonów lub, w drugim znaczeniu, przerażające sytuacje, wydarzenia lub miejsca. Zamiast mawiać „masakra!", możemy wzbogacić swój język, używając tego jakże wyrazistego słowa.

Czyli nazewnictwo (łacińskie „nomen" to imię, nazwa). Dotyczy ogółu nazw i terminów w jakiejś dziedzinie, np. sztuki, nauki. Ciekawe jest drugie znaczenie pojęcia „nomenklatura". Nomenklatura to określenie uprzywilejowanej grupy ludzi obejmujących stanowiska kierownicze w instytucjach i urzędach państwowych.

# data[].attributes.attachment_link.title
10 słówek, które zwiększą Twoją elokwencję. Część 2 - Polszczyzna.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Słówko to brzmi demonicznie. I słusznie, pandemonium to królestwo szatana i demonów lub, w drugim znaczeniu, przerażające sytuacje, wydarzenia lub miejsca. Zamiast mawiać „masakra!", możemy wzbogacić swój język, używając tego jakże wyrazistego słowa. Czyli nazewnictwo (łacińskie „nomen" to imię, nazwa). Dotyczy ogółu nazw i terminów w jakiejś dziedzinie, np. sztuki, nauki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
19 kwietnia przypada rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim - największego zbrojnego zrywu Żydów podczas II wojny światowej, a zarazem pierwszego powstania miejskiego w okupowanej Europie. Tego dnia Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN organizuje corocznie akcję społeczno-edukacyjną Żonkile.
Dlaczego żonkile?
Ostatni przywódca Żydowskiej Organizacji Bojowej, Marek Edelman, który przeżył likwidację getta, przez lata pielęgnował pamięć o wydarzeniach z 1943 roku. Do końca życia w rocznicę powstania przychodził pod Pomnik Bohaterów Getta, by oddać hołd poległym towarzyszom. Wraz z nim przychodziło coraz więcej ludzi z żółtymi kwiatami.

- Żółty żonkil jest symbolem zbiorowej pamięci. My wszyscy, którzy chcieliśmy pamiętać, zanosiliśmy na Muranów żonkile - powiedziała Paula Sawicka, psycholożka, była nauczycielka akademicka, związana z opozycją demokratyczną. Wspólnie z Markiem Edelmanem napisała książkę "I była miłość w getcie".

Akcji od początku towarzyszy hasło "Łączy nas pamięć", które podkreśla siłę wspólnoty, znaczenie solidarności, potrzebę dialogu ponad podziałami. Głęboko wierzymy, że pamięć o przeszłości jest jedną z nadrzędnych wartości, które nas jednoczą i nadają nam wspólną tożsamość - niezależnie od światopoglądu czy sympatii politycznych.

Współorganizator

Wspólnie działamy na rzecz Europy zielonej, konkurencyjnej i sprzyjającej integracji społecznej

# data[].attributes.attachment_link.description
19 kwietnia przypada rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim - największego zbrojnego zrywu Żydów podczas II wojny światowej, a zarazem pierwszego powstania miejskiego w okupowanej Europie. Tego dnia Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN organizuje corocznie akcję społeczno-edukacyjną Żonkile. Dlaczego żonkile? Ostatni przywódca Żydowskiej Organizacji Bojowej, Marek Edelman, który przeżył likwidację getta, przez lata pielęgnował pamięć o wydarzeniach z 1943 roku.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bez wątpienia mamy na myśli co najmniej pisane rozłącznie

Czym jest co najmniej

Co najmniej to wyrażenie zaimkowe składające się z zaimka co i przysłówka w stopniu najwyższym najmniej. Zgodnie z zasadami języka polskiego wyrażenia zaimkowe zbudowane są z zaimka i innej części mowy i zapisujemy je rozdzielnie, np. co miesiąc, tym bardziej, czym prędzej, co najwyżej i oczywiście co najmniej. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości pomocne może być sięgnięcie po powyższe przykłady, a szczególnie zestawienie wyrażeń co najwyżej i co najmniej, ponieważ stanowią wyrazisty kontrast.

# data[].attributes.attachment_link.title
Co najmniej czy conajmniej? Tylko jedna forma jest poprawna! - Polszczyzna.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Bez wątpienia mamy na myśli co najmniej pisane rozłącznie Co najmniej to wyrażenie zaimkowe składające się z zaimka co i przysłówka w stopniu najwyższym najmniej. Zgodnie z zasadami języka polskiego wyrażenia zaimkowe zbudowane są z zaimka i innej części mowy i zapisujemy je rozdzielnie, np.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dowód osobisty, paszport, prawo jazdy, dostęp i zmiana
danych osobowych, dane kontaktowe

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
LEKCJE MUZEALNE ONLINE

Zapraszamy do skorzystania z oferty lekcji muzealnych online, pozwalających odkrywać XVIII-wieczną rezydencję królewską, kolekcje sztuki Stanisława Augusta oraz historyczne, pełne ciekawej fauny i flory ogrody. Autorskie i kreatywne zajęcia poprowadzą wykwalifikowani, pełni pasji edukatorzy muzealni, którzy w razie potrzeby udzielą również wskazówek technicznych odnośnie lekcji zdalnych.

Motywy zaczerpnięte z Metamorfoz Owidiusza były powszechnie wykorzystywane w sztuce europejskiej. Zapraszamy do przyjrzenia się postaci starożytnego poety oraz jego znaczeniu dla nowożytnych twórców.

LEKCJE MUZEALNE STACJONARNE - ZAWIESZONE DO ODWOŁANIA

Lekcje muzealne w Łazienkach Królewskich to coś więcej niż dostosowane do podstawy programowej zajęcia. To wspólne doświadczanie i odkrywanie XVIII-wiecznej rezydencji królewskiej oraz kolekcji sztuki Stanisława Augusta. Kreatywne i autorskie warsztaty prowadzą wykwalifikowani, pełni pasji edukatorzy muzealni, przygotowani także do pracy z grupami przedszkolnymi i osobami niepełnosprawnymi.

Formularz zgłoszeniowy znajdziecie Państwo, wybierając temat lekcji muzealnej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Lekcje muzealne dla przedszkoli, szkół | Łazienki Królewskie

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapraszamy do skorzystania z oferty lekcji muzealnych online, pozwalających odkrywać XVIII-wieczną rezydencję królewską, kolekcje sztuki Stanisława Augusta oraz historyczne, pełne ciekawej fauny i flory ogrody. Autorskie i kreatywne zajęcia poprowadzą wykwalifikowani, pełni pasji edukatorzy muzealni, którzy w razie potrzeby udzielą również wskazówek technicznych odnośnie lekcji zdalnych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Otwieramy Muzeum! Zapraszamy od 2 lutego!

# data[].attributes.attachment_link.description
Od 1 lutego zostają otwarte muzea i galerie sztuki - to najnowsze decyzje rządu. Ponieważ pierwszy dzień lutego wypada w poniedziałek (zawsze tego dnia nasze Muzeum jest zamknięte) zapraszamy od wtorku 2 lutego! Mamy też kolejną dobrą wiadomość. Na prośbę miłośników wystawy „Pod betlejemską gwiaz

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze. Jeśli chcesz poznać więcej informacji o tej niesamowitej technologii, z której korzystasz każdego dnia, polecamy Informacje o naszej polityce prywatności znajdziesz O CIASTECZKACH
ten artykuł na Wikipedii (która oczywiście też z niej korzysta :) ).
Pamiętaj, że zawsze możesz skonfigurować swoją przeglądarkę tak, by nie zapisywała żadnych ciasteczek, wejść na naszą stronę w trybie "incognito" (w nim ciasteczka też nie są zapisywane) lub kasować ciasteczka ze swojej przeglądarki po wybranej przez Ciebie sesji.
Accept
TUTAJ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Paszporty POLITYKI 2020 - nominacje w kategorii literatura - Czytaj PL

# data[].attributes.attachment_link.description
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Biblioteka internetowa Wolne Lektury (prowadzona przez Fundację Nowoczesna Polska) na zamówienie Biblioteki Narodowej przygotowała 70 audiobooków dostępnych bezpłatnie w bibliotece cyfrowej POLONA.PL i na stronie wolnelektury.pl.
Audiobooki można pobrać z biblioteki cyfrowej POLONA.PL bez konieczności logowania. Wystarczy ze strony wybranego utworu kliknąć w ikonę „Pobierz", widoczną w prawym górnym rogu, i wybrać audiobook w formacie MPEG. Pełną listę prezentujemy poniżej.

Wybrano utwory, które dotychczas nie były dostępne w postaci audiobooka. Wśród propozycji klasyka literatury polskiej, książki dla najmłodszych, lektury szkolne oraz utwory polskich i zagranicznych pisarzy (Antoine de Saint-Exupéry, Jules Verne, George Gordon Byron, Charles Dickens). W POLONA.PL można posłuchać dzieł m.in. Ignacego Krasickiego, Joanny Papuzińskiej, Janusza Korczaka, Bolesława Leśmiana, Gabrieli Zapolskiej, Elizy Orzeszkowej, Josepha Conrada, Brunona Schulza, Stefana Żeromskiego.

W gronie autorów nie zabrakło utworów patrona roku 2021 Cypriana Kamila Norwida czy lektury tegorocznego Narodowego Czytania Moralności Pani Dulskiej.

Zachęcamy wszystkich do pobierania i słuchania audiobooków nie tylko dla przyjemności. W czasie epidemii pozwolą wielu grupom - w szczególności uczniom i nauczycielom - w zdobyciu potrzebnych im materiałów do nauki i pozwolą na dostęp do treści w wygodnej formie.

Udostępnienie audiobooków było możliwe dzięki realizacji Priorytetu 4 Udostępnienie publikacji w formatach cyfrowych w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa - którego operatorem jest Biblioteka Narodowa.

Dzięki bibliotece cyfrowej POLONA.PL można także odkrywać ponad 3 miliony innych publikacji cyfrowych - książek, czasopism, rękopisów, starodruków, map, rysunków, grafik, fotografii, pocztówek, nut i druków ulotnych. To obecnie jedna z największych bibliotek cyfrowych w Europie.

Wolne Lektury to jedna z najpopularniejszych bibliotek internetowych w Polsce, udostępniająca ponad 5600 utworów w formie przyjaznej dla użytkownika. Oprócz lektur szkolnych w swojej ofercie ma klasykę literatury polskiej i światowej, a także utwory wielu współcześnie żyjących autorów - zarówno prozaików, jak i poetów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Biblioteka internetowa Wolne Lektury (prowadzona przez Fundację Nowoczesna Polska) na zamówienie Biblioteki Narodowej przygotowała 70 audiobooków dostępnych bezpłatnie w bibliotece cyfrowej POLONA.PL i na stronie wolnelektury.pl. Audiobooki można pobrać z biblioteki cyfrowej POLONA.PL bez konieczności logowania. Wystarczy ze strony wybranego utworu kliknąć w ikonę „Pobierz", widoczną w prawym górnym rogu, i wybrać audiobook w formacie MPEG.

# data[].attributes.body
Literacka Nagroda Nobla

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kaszleć czy kasłać? Która forma jest poprawna? W tym poradniku odpowiemy na to pytanie, i powiemy, jak nazwać osoby, które... No właśnie - kaszlą czy kasłają?

Wydawałoby się, że nie ma tutaj żadnej filozofii, jednak co dzień wielu Polaków głowi się, która forma jest poprawna: kaszleć czy kasłać? Odpowiedź jest jednak bardzo prosta!

Otóż obie formy są poprawne! Czyli można zarówno kaszleć, jak i kasłać.

Wobec tego powiemy, że oni kaszlą lub że oni kasłają - nie ma różnicy.

Kaszleć czy kasłać? A może jeszcze inaczej?

Można więc kaszleć, ale też można kasłać. Co ciekawe, istnieje także trzeci poprawny wariant, choć jest najrzadziej spotykany - kaszlać.

Odmiana 3 czasowników ( kaszleć, kasłać, kaszlać) w czasie teraźniejszym wygląda następująco:

Odmiana 3 czasowników ( kaszleć, kasłać, kaszlać) w czasie przeszłym wygląda następująco:

Przykłady zdań

Na koniec podamy garść przykładów zdań, w których użyto wszystkich trzech form:
Jak jeden zacznie kaszleć, to od razu kaszlą wszyscy. Mają katar, kaszlą, źle się czują. Wszyscy najpierw głośno krzyczeli, a potem kaszleli - jeszcze głośniej. Niektórych paliła gorączka, kasłali, majaczyli. Ludzie zaczęli kaszlać i szurać butami. ? Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Kaszleć czy kasłać? Która forma jest poprawna?

# data[].attributes.attachment_link.description
Kaszleć czy kasłać? Która forma jest poprawna? W tym poradniku odpowiemy na to pytanie, i powiemy, jak nazwać osoby, które... No właśnie - kaszlą czy kasłają? Wydawałoby się, że nie ma tutaj żadnej filozofii, jednak co dzień wielu Polaków głowi się, która forma jest poprawna: kaszleć czy kasłać?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Książkomat w poczekalni na dworcu PKP w Piasecznie jest już otwarty dla czytelników. Od poniedziałku, 15 czerwca 2020 roku, można korzystać z tej formy wypożyczeń i zwrotów.

Piaseczyński książkomat znajduje się w budynku zabytkowego dworca PKP przy stacji kolejowej ul. Dworcowa 9. Z tej formy wypożyczenia, w godzinach otwarcia stacji, korzystać będą podróżni i mieszkańcy. Książkomat idealnie wpisał się zadbaną, wyremontowaną przestrzeń poczekalni dla podróżnych.

Do książkomatu można zamawiać oraz zwracać zbiory (książki, filmy, audiobooki) z Biblioteki Głównej CEM, ul. Jana Pawła II 55 w Piasecznie. To idealne rozwiązanie dla zabieganych, dla których godziny otwarcia biblioteki są niewystarczające. Teraz można odebrać i zwrócić wypożyczenia niemal przez 20 godzin dziennie - w godzinach otwarcia dworca.

Całkowity koszt inwestycji to 90 tysięcy złotych.

Źródło zdjęć: BP w Piasecznie, mat.pras.

# data[].attributes.attachment_link.title
Książkomat w Piasecznie już otwarty - Lustro Biblioteki

# data[].attributes.attachment_link.description
Książkomat w poczekalni na dworcu PKP w Piasecznie jest już otwarty dla czytelników. Od poniedziałku, 15 czerwca 2020 roku, można korzystać z tej formy wypożyczeń i zwrotów. Piaseczyński książkomat znajduje się w budynku zabytkowego dworca PKP przy stacji kolejowej ul. Dworcowa 9. Z tej formy wypożyczenia, w godzinach otwarcia stacji, korzystać będą podróżni i mieszkańcy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wydawałoby się, że prowadzicie zwykłą rozmowę z kolegą. Jest miło. Nagle słyszycie prośbę: „Czy mogę wziąść tę teczkę?". Wtedy to Wasze tętno przyspiesza, a nerw w oku zaczyna niepokojąco drgać. Niczego nieświadomy rozmówca dodaje: „Jak nie mogę wziąść, to trudno!". A w Waszej głowie pojawia się pytanie: „Poprawić go czy nie?". Od dziś nie musicie się już tym przejmować. Wystarczy, że pokażecie rozmówcy nasz artykuł.

Wziąć czy wziąść? Cała prawda

Na pewno znacie kultowe już powiedzenie: „Skoro możesz wziąść, to możesz też braść".

Powiedzenie to nie jest nieuzasadnione, ponieważ czasownik wziąć to aspekt dokonany czasownika brać. Słowo wziąść powstało prawdopodobnie na skutek porównania z innymi czasownikami, które kończą się na -ść. Jako przykład mogą tutaj posłużyć iść czy kraść. Jednak w tym przypadku ta analogia jest złudna i nie służy niczemu dobremu.

Ale Mickiewicz pisał wziąść...

Zgadza się! Zarówno Mickiewicz, jak i inni nasi wieszcze używali tej formy w swoich dziełach, ponieważ wówczas była ona poprawna. Jednakże język polski jest ciągle żywy i się rozwija. Przykładem mogą być tutaj przekleństwa. Nasi przodkowie za ich pomocą określali przedmioty codziennego użytku bądź konkretne osoby. Od naszych wieszczów można wiele się nauczyć, ale użycie słowa wziąć zostawmy współczesności.

A może jednak wziąść to forma dopuszczalna?

Odpowiemy jak zapewne większość z Was - NA SZCZĘŚCIE NIE! Forma ta jest kategorycznie uznawana przez językoznawców za błędną. Na pytanie wziąć czy wziąść zawsze zgodnie odpowiadają wziąć. Dlatego nie róbmy przykrości zarówno im, jak i naszym rozmówcom. Starajmy się mówić i pisać poprawnie. Jeżeli natomiast ktoś z Waszych bliskich robi ten błąd, dajcie im delikatny sygnał. Dobrym pomysłem, może być tutaj kubek z naszego sklepu. Powinien on przynajmniej na chwilę skłonić kogoś do refleksji.

Jak często ten błąd pojawia się w Internecie?

Mimo że Internet pełen jest wyjaśnień, a wiele osób żartuje z wziąść, wciąż jest on częstym gościem na forach, Facebooku itp. To właśnie wziąść jest najczęstszym błędem fleksyjnym w polskim Internecie w 2018 roku. Jeżeli jesteście ciekawi innych wykroczeń językowych, zapraszamy do zapoznania się z pełnym raportem.

Wziąć czy wziąść? Już wszystko jasne

Ciągle jednak wierzymy, że tego błędu można się pozbyć. Uświadamiajmy innych - chociażby poprzez udostępnienie tego artykułu. Pokażmy, że wziąść nie jest ani modne, ani ładne. Być może za jakiś czas przyniesie to oczekiwany rezultat!

Do uświadamiania polecamy również wymowne produkty, które wywołają lawinę refleksji u niejednego przechodnia! Torbę WZIĄĆ, BO NIE BRAŚĆ oraz inne niecodzienne produkty kupicie w sklepie Nadwyraz.com. Od A do Ż wyprodukowane w Polsce! 🇵🇱

A Wy uświadamiacie ludzi, że mówią niepoprawnie? W jaki sposób? Znacie ten błąd? Gdzie najczęściej go słyszycie? A może sami mieliście wątpliwości, jak mówić: wziąść czy wziąć?

💡 Zainteresuje Cię również:

Miłośniczka Polskiego Języka Migowego, czeskiej kultury i zespołu Bon Jovi. Interesuje się sztuką, dziedzictwem kulturowym i organizacją wydarzeń kulturalnych. Relaksuje się, pisząc teksty, czytając poezję i pijąc kawę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wziąć czy wziąść? Wyjaśniamy, dlaczego nie powinniśmy wierzyć Mickiewiczowi, i tłumaczymy, która forma jest poprawna

# data[].attributes.attachment_link.description
Wydawałoby się, że prowadzicie zwykłą rozmowę z kolegą. Jest miło. Nagle słyszycie prośbę: „Czy mogę wziąść tę teczkę?". Wtedy to Wasze tętno przyspiesza, a nerw w oku zaczyna niepokojąco drgać. Niczego nieświadomy rozmówca dodaje: „Jak nie mogę wziąść, to trudno!". A w Waszej głowie pojawia się pytanie: „Poprawić go czy nie?".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Słowacki vs Mickiewicz - odwieczny konflikt wieszczów utrwalony w memach

„Do Słowackiego nie mam nic. Nawet szacunku". „Mówisz, Adamie, żeś narodu wieszczem, a tak naprawdę jesteś zwykłym leszczem". „Juliusz. Poeta niby polski, a jednak Słowacki" - to tylko łagodniejsze inwektywy rzekomo rzucane sobie nawzajem przez dwóch narodowych wieszczów. Autentyczny konflikt sprzed niemal dwustu lat odżył jako hit internetu. Liczne memy obrazują wzajemną niechęć dwóch poetów romantycznych. Spróbujmy dowiedzieć się, o co chodziło w pojedynku wieszczów oraz jakie argumenty przytaczał team Mickiewicz, a jakie team Słowacki.

Adam Mickiewicz - urodzony 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka. Patriota, poeta, emigrant, bibliotekarz, nauczyciel akademicki, mąż i ojciec. Miłośnik stepów. Juliusz Słowacki - urodzony 4 września 1809 w Krzemieńcu. Również poeta, patriota i emigrant, rentier, wieczny kawaler, w dodatku wątłego zdrowia. Obaj panowie byli utalentowanymi twórcami romantycznymi. Mają tyle cech wspólnych. W czym więc problem? Czy Słowacki czuł się gorszy przy starszym koledze?

Konfrontacja poetów przy świątecznym stole

Jak wiemy, zarówno Mickiewicz, jak i Słowacki wyemigrowali do Paryża. Do konfrontacji poetów, jak głosi anegdota, doszło w 1840 roku, w Boże Narodzenie. Bracia Eustachy i Romuald Januszkiewiczowie postanowili zaprosić na uroczystą kolację około czterdziestu gości, polskich emigrantów, a najważniejszym z nich był Adam Mickiewicz, który dzień wcześniej, bo w Wigilię, obchodził imieniny oraz urodziny i całkiem niedawno wygłosił pierwszy wykład w College de France. Zaproszonemu towarzystwu miło mijał czas na muzykowaniu i rozmowach przy winie. Po północy goście zasiedli przy stole - Mickiewicz umiejscowiony został naprzeciwko Słowackiego. Dawny znajomy autora „Pana Tadeusza", Korsykanin Ottavi, wygłosił laudację na cześć poety. Mickiewicz podziękował. Wtem od stołu wstał Słowacki i zabrał głos. Miał przygotowane kunsztowne przemówienie z tej okazji.

Co zarzucili sobie poeci?

W emocjonalnym monologu pełnym ozdobników stylistycznych znalazło się nie tylko wiele pochwał, ale również przytyków w stronę Mickiewicza. Słowacki uznał, że jego rywal lekceważy innych poetów. (Mickiewicz wyraził opinię na temat poezji autora „Kordiana", że to piękna świątynia, ale bez Boga - widocznie słowa te uraziły Słowackiego). Przemówienie zostało nagrodzone oklaskami. Nagle wstał Mickiewicz trzymający kielich w ręku. Zaczął mówić tak, by załagodzić sytuację. Kiedy padły znamienite słowa: „Dla poety jedna jest droga! Stąd - przez miłość - tam - do Boga!", wszyscy goście wzruszyli się i padli sobie w ramiona. Plotka głosi, że uściskali się nawet Słowacki i Mickiewicz, a później, biorąc się pod ręce, wspominali miasto ich młodości - Wilno. Czy przyczyną tego wybuchu uczuć nie był przypadkiem alkohol? W każdym razie wydarzenia z uczty z 25 grudnia 1840 r. przeszły do historii jako pierwszy beef, czyli pojedynek (w tym przypadku wieszczów) na słowa (i fristajl, bo obaj poeci sporo improwizowali).

Zazdrość o sławę poetycką czy różnica światopoglądów?

Mickiewicz miał łatwiej - jego teksty szybko trafiały pod strzechy. A Słowacki uchodził za niezrozumiałego, nawet przez Eustachego Januszkiewicza, swojego wydawcę. Styl autora „Pana Tadeusza" był bardziej przystępny, a Słowackiego - efektowny. Poetów różniła również kwestia odzyskania przez Polskę niepodległości. Według poety z Krzemieńca poezja powinna nawoływać do walki. Z kolei jego rywal sprawę narodowowyzwoleńczą ujmował w swoich tekstach w sposób niejasny, zawoalowany (kim jest tajemniczy mąż określony jako czterdzieści i cztery?), ponadto kazał czekać narodowi na cud (kiedy pojawi się ów wskrzesiciel narodu?). Podobieństwo imion bohaterów najważniejszych dramatów wieszczów - Konrada i Kordiana - nie jest przypadkowe, ponieważ Słowacki polemizował z Mickiewiczem na temat kreacji bohatera romantycznego.

Z dzisiejszej perspektywy trudno rozstrzygnąć, która ze stron odwiecznego konfliktu wieszczów ma rację. Obaj twórcy, choć tak różni, zapamiętani zostali jako wybitni romantycy. Dziś możemy się pośmiać z memów i sfabrykowanych przytyków (rzeklibyśmy - dissów) obydwu poetów, które tworzą internauci. A Wy do którego teamu należycie? Kto jest Wam bliższy? Mickiewicz czy Słowacki? Może uznajecie cały ten spór za istny dramat (romantyczny w dodatku...)? A może taka natura wieszczów, że są na siebie wściekli?

# data[].attributes.attachment_link.title
Słowacki vs Mickiewicz - odwieczny konflikt wieszczów utrwalony w memach. O co chodzi?

# data[].attributes.attachment_link.description
Słowacki vs Mickiewicz - odwieczny konflikt wieszczów utrwalony w memach „Do Słowackiego nie mam nic. Nawet szacunku". „Mówisz, Adamie, żeś narodu wieszczem, a tak naprawdę jesteś zwykłym leszczem". „Juliusz. Poeta niby polski, a jednak Słowacki" - to tylko łagodniejsze inwektywy rzekomo rzucane sobie nawzajem przez dwóch narodowych wieszczów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stosowanie skrótów to świetne rozwiązanie - możemy w szybki sposób zakomunikować to, co mamy na myśli, używając zaledwie kilku liter. I wszyscy wiedzą, o co chodzi! Skracane są słowa powszechnie znane i stosowane, np. jednostki miary i wagi, tytuły i stanowiska, dlatego utworzone od nich skróty nie powinny budzić wątpliwości. Z tego tekstu dowiecie się co nieco na temat pisowni skrótów - dlaczego nie można napisać „Nakło n/Notecią", wgl, nwm oraz że wyraz „strona" skrócić możemy na dwa sposoby.

Ekonomia języka

Język też podlega regułom ekonomii - chcemy wyrazić jak najwięcej, ale jak najmniejszym kosztem. Z tego powodu tworzymy skróty. Czy chcielibyście każdorazowo pisać „przed naszą erą" czy „doktor habilitowany"? Z pewnością odpowiecie przecząco, z tego więc powodu korzystamy z ogólnie przyjętych krótkich zapisów: p.n.e . i dr hab . Na co dzień dążymy do wygody i oszczędzania czasu, dlatego tendencja ta zauważalna jest także w języku, szczególnie stosowanym w internecie czy w SMS-ach.

Skróty w języku młodzieży i w internecie

W internetowym języku młodzieży zauważyć można takie cuda jak wgl (w ogóle), bd (będę), nwm (nie wiem) - zwróćcie uwagę, że regułą tworzenia takich skrótów jest wybranie ze skracanego słowa jedynie spółgłosek. Takiego zapisu nie znajdziecie w słownikach, co świadczy o tym, że nie powinniśmy ich stosować. Inną tendencją są też ucięcia morfologiczne, czyli „obcinanie" części wyrazu, np. komp , nara , spoko , bro , Wro , siemka , egzam . Na pewno każdy z Was spotkał się z tym zjawiskiem. W tym miejscu zadajmy sobie żartobliwe pytanie: Co ludzie, skracający wyrazy w ten sposób, robią z zaoszczędzonym czasem?

To tyle o dążeniach młodych Polaków do skrótowości. Przejdźmy zatem do rzeczy, czyli jak należy poprawnie zapisywać skróty.

Małe litery tutaj rządzą

W niemal wszystkich wypadkach skróty zapisujemy małymi literami. Wyjątki to międzynarodowe oznaczenia pierwiastków (np. Ra - rad, S - siarka), niektórych jednostek miary (np. hPa - hektopaskal, A - amper), niektóre skróty łacińskie (np . P.T. - pleno titulo , czyli „z zachowaniem należnych tytułów").

Z kropką czy bez?

Większość skrótów ma na końcu kropkę. Ogólna zasada zapisywania skrótów jest taka, że kropkę stawiamy, kiedy wyraz został ucięty, a nie stawiamy, kiedy skrót kończy się ostatnią literą wyrazu:

prof. - z kropką, wyraz ucięty;

dr - bez kropki, skrót kończy się ostatnią literą wyrazu skróconego.

Wydaje się to jasne i logiczne, ale... Dlaczego piszemy 2 zł a nie 2 zł. ? Przecież to wyraz ucięty!

Skróty bez kropki

Kropki nie stawiamy:

w skrótach polskich jednostek monetarnych, czyli zł - złoty, gr - grosz;

w skrótach jednostek miar, wag, czasu, np. g - gram, kg - kilogram, cm - centymetr, m - metr, h - godzina;

w skrótach matematycznych i fizycznych: cos - cosinus, sin - sinus;

Oczywiście pamiętajcie o tym, co przeczytaliście przed chwilą - jeśli w skrócie znajduje się ostatnia litera skróconego wyrazu, również nie stawiamy kropki.

Skróty z kropką

Wyrazy ucięte, skróty oznaczające grupę wyrazów ( itd. - i tak dalej; tzn. - to znaczy) zapisujemy z kropką. W tym miejscu musimy jednak podkreślić, że w przypadkach zależnych (czyli innych niż mianownik) skróty, po których w mianowniku nie stawiamy kropki, tym razem powinny się nią zakończyć:

rozprawa doktorska mgr. Kowalskiego ;

nie ma dr. Nowaka (uwaga, tutaj możemy napisać też dra Nowaka );

decyzja mjr. Sucharskiego .

Haczyki, czyli podstępne skróty

Mimo że polskie dworce kolejowe darzą szczególną miłością zapisy typu Nakło n/Notecią czy Ostrówki k/Chodzieży , są one błędne. Otóż to... nie istnieją skróty k/ czy n/ , mające rzekomo oznaczać odpowiednio koło i nad . Prawidłowe zapisy wyglądają następująco: Nakło n. Notecią i Ostrówki k. Chodzieży . Podobnie jest z ww. ( wyżej wymieniony ) - tu też nie stosujemy ukośnika.

Warto wspomnieć o skrótach tys. i os . Jeśli skrót kończy się na spółgłoskę miękką, której miękkość oznaczona jest w wyrazie nieskróconym literą i , to w skrócie nie zaznaczamy tej miękkości. Formy typu: tyś czy tyś. są niepoprawne!

A czym różnią się skróty: s i s. , t i t .?

s - sekunda, s. - strona (uwaga, str. to inna forma tego skrótu);

t - tona, t. - tom.

💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Pisownia skrótów, czyli jak skracać słowa, by nie straciły fasonu

# data[].attributes.attachment_link.description
Stosowanie skrótów to świetne rozwiązanie - możemy w szybki sposób zakomunikować to, co mamy na myśli, używając zaledwie kilku liter. I wszyscy wiedzą, o co chodzi! Skracane są słowa powszechnie znane i stosowane, np. jednostki miary i wagi, tytuły i stanowiska, dlatego utworzone od nich skróty nie powinny budzić wątpliwości.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Najlepsi polscy aktorzy dziecięcy

Talentem i ekranowym wdziękiem mogłyby obdzielić wielu dojrzałych aktorów. Aktorskiego kunsztu dowodziły w familijnych filmach z czasów PRL i wakacyjnych evergreenach, na których wychowały się pokolenia. Grały w inicjacyjnych dramatach, historycznych freskach, a nawet w psychologicznych opowieściach o młodych mordercach. Oto najzdolniejsze dzieciaki polskiego kina.

standardowy [760 px]

Kadr z serialu "Do przerwy 0-1", 1969, fot. z archiwum TVP

do_przerwy_0-1.jpeg

Nic więc dziwnego, że dwa lata po "Motylach" raz jeszcze spotkała się na planie z Bożeną Fedorczyk w "Nie będę cię kochać" Nasfetera, a później wystąpiła jeszcze w sześciu filmach. Prócz "Mojej wojny, mojej miłości" Nasfetera w jej filmografii znajdziemy też dzieła największych polskich reżyserów tamtego czasu: "Ziemię obiecaną" Wajdy, "Mniejsze niebo" Morgensterna, "Baryton" i "Dziecinne pytania" Janusza Zaorskiego.

Kultowe polskie dobranocki

Ale reżyserzy widzieli ją nie tylko w młodzieżowych produkcjach - Scholl wystąpiła także w "Królowej Bonie" Janusza Majewskiego, "Grzesznym żywocie Franciszka Buły" Janusza Kidawy, w serialowym "Janie Serce" Radosława Piwowarskiego i "Nad Niemnem" Jerzego Antczaka. Łącznie stworzyła ponad dwadzieścia kreacji aktorskich, a ostatnią rolę zagrała jako 21-latka w "Nad rzeką, której nie ma" Andrzeja Barańskieg o.

Moda, bigbit, joga

standardowy [760 px]

Adam Siemion w filmie "Wszystko, co najważniejsze" Roberta Glińskiego, fot. materiały promocyjne dystrybutora

Siemion Adam.jpg

W latach 90. był jednym z najbardziej wziętych dziecięcych aktorów w Polsce. Wystąpił w "Korczaku" Andrzeja Wajdy, a także w "Rozmowach kontrolowanych" Chęcińskiego, "Liście Schindlera" Spielberga, "Pestce" Krystyny Jandy i "Pannie Nikt" Andrzeja Wajdy.

Swą najlepszą kreację stworzył jednak we "Wszystko, co najważniejsze" Roberta Glińskiego. Siemion wcielał się w synka wybitnego polskiego poety Aleksandra Wata i Oli Watowej.

standardowy [760 px]

Mikołaj Radwan i Piotr Fronczewski na planie serialu "Tata, a Marcin powiedział", reżyseria: Wojciech Adamczyk, 1994, fot. Jan Bogacz/TVP/East News

tata_a_marcin_powiedzial_en.jpg

Kiedy miała 14 lat, Wojciech Marczewski zaangażował ją do "Weisera", adaptacji znakomitej powieści Pawła Huelle "Weiser Dawidek". W tej nostalgicznej, przepojonej atmosferą tajemnicy opowieści o dzieciństwie Frycz wcieliła się w przyjaciółkę tytułowego bohatera. Ciekawa świata, nieśmiało odkrywająca swój erotyzm dziewczynka na długo zapadła w pamięć każdemu, kto obejrzał świetny film Marczewskiego.

Dziesięć lat później, już jako dorosła kobieta, stała się jedną z najbardziej wziętych młodych aktorek w Polsce. Nieprzypadkowo, bo na ekranie wciąż uwodzi naturalnością i dziewczęcym wdziękiem, czego dowodem takie filmy jak "Wszystko, co kocham" Jacka Borcucha, "Maraton tańca" Magdaleny Łazarkiewicz i "Płynące wieżowce" Tomasza Wasilewskiego.

standardowy [760 px]

Janusz Gajos i Wiktoria Gasiewska w filmie "Jasminum", reżyseria: Jan Jakub Kolski2006, fot. Piotr Bujnowicz/Fabryka Obrazu/Forum

jasminum_wiktoria_gasiewska_forum.jpg

robert gliński dorota kędzierzawska chce się żyć henryk gołębiewski wiktoria gąsiewska marcin walewski kamil tkacz filip garbacz olga frycz mikołaj radwan wojciech klata adam siemion justyna czerny Agnieszka Krukówna magdalena scholl grażyna michalska bożena fedorczyk filip łobodziński marian tchórznicki krzysztof janczar lech kaczyński jarosław kaczyński stanisław jędryka jerzy gruza Janusz Nasfeter Twórcy dzieciom

# data[].attributes.attachment_link.description
Talentem i ekranowym wdziękiem mogłyby obdzielić wielu dojrzałych aktorów. Aktorskiego kunsztu dowodziły w familijnych filmach z czasów PRL i wakacyjnych evergreenach, na których wychowały się pokolenia. Grały w inicjacyjnych dramatach, historycznych freskach, a nawet w psychologicznych opowieściach o młodych mordercach. Oto najzdolniejsze dzieciaki polskiego kina.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prozaik, publicysta, dramaturg, scenarzysta filmowy. Pisarz o równie ironicznym, co czułym spojrzeniu na niedoskonałości tego świata i kondycję zamieszkujących go ludzi. Jerzy Pilch urodził się 10 sierpnia 1952 roku w Wiśle, zmarł 29 maja 2020 w Kielcach.

- Prozaik, publicysta, dramaturg, scenarzysta filmowy.

Gwóźdź wieczoru

W 1975 roku Jerzy Pilch debiutował jako krytyk literacki. Od 1978 roku był członkiem redakcji "Studenta", a w latach 80. współorganizatorem i autorem niezależnego "NaGłosu". Czasopisma mówiono-czytanego, które na swoje spotkania z czytelnikami zapraszało do siedziby krakowskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Gośćmi tych wieczorów byli autorzy objęci zakazem druku, jak też unikający publikacji w oficjalnym obiegu. Przyjeżdżali z całej Polski. Jerzy Illg opowiadał:

Wspólnie prezentowali numer "regularnego" pisma: Wisława Szymborska czytała wiersz, Jan Józef Szczepański opowiadanie, Jerzy Kwiatkowski lub Jan Błoński esej [...]. Całość kończył gwóźdź wieczoru, czyli felieton Jerzego Pilcha. Brał on każdorazowo na kieł któregoś z kolaborujących z władzą przyjemniaczków, a to Romana Bratnego, a to Władysława Machejka, a to Jana Dobraczyńskiego, przerabiając ich literackie "osiągnięcia" na krwawą pulpę. Podczas analizy metaforyki militarno-erotycznej w akurat wydanych "zmysłowych", na pół pornograficznych "lirykach" pułkownika Janusza Przymanowskiego, obficie cytowanych przez Pilcha ("Nie płosz się dzika,/ ten chłód to nie ostrze noża,/ lecz koniuszek języka"), ludzie pospadaliby ze śmiechu na podłogę, gdyby w zatłoczonej sali był choć skrawek miejsca.

Jerzy Illg, "Mój Znak. O noblistach, kabaretach, przyjaźniach, książkach, kobietach", Znak, Kraków 2009

Propozycja pracy w "Tygodniku Powszechnym" sprawiła, że Jerzy Pilch przerwał studia doktoranckie. Szybko stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych autorów tego pisma. Do 1999 roku był członkiem zespołu redakcyjnego "Tygodnika Powszechnego". Później publikował krótko felietony na łamach "Hustlera", po czym, kolejno: w "Polityce" (1999-2006), "Dzienniku" (2006-2009) i "Przekroju" (2010-2011). W lipcu 2012 ponownie został felietonistą "Tygodnika Powszechnego".

Proza bez fikcji

Henryk Bereza komentował:

Niech sobie Jerzy Pilch pisze konwencjonalne lub niekonwencjonalne powieści, niech one sobie będą, jakie chcą, prawdziwą siłę widać u niego w tym, co jest w stanie napisać w ciągu tygodnia, angażując się w to całym sobą i drukując literacki efekt raz tu, raz ówdzie. Jerzy Pilch jest mistrzem w tym, co nazywam od dawna prozą bez fikcji, w której fikcję zastępuje sama sztuka słowa.

Henryk Bereza, "Szczytowanie", "Twórczość" 9/2008

W 1989 roku Jerzy Pilch otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich za tom "Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej". W maju 1998 roku jego proza "Tysiąc spokojnych miast" została uhonorowana tytułem Krakowska Książka Miesiąca. Wielokrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike, otrzymał ją w 2001 roku za powieść "Pod Mocnym Aniołem". Do jego ważniejszych książek należą również: "Spis cudzołożnic. Proza podróżna", "Rozpacz z powodu utraty furmanki", "Bezpowrotnie utracona leworęczność", " Upadek człowieka pod Dworcem Centralnym", "Miasto utrapienia", "Moje pierwsze samobójstwo", "Marsz Polonia". Paweł Urbaniak pisał:

"Moje pierwsze samobójstwo" to jednak książka, która każe mówić o ukazaniu przez Pilcha nowej pisarskiej twarzy. Decyduje o tym poetyckość i swoista nuta nostalgiczna przemawiająca przez karty kolejnych opowiadań tomu, które przenoszą czytelnika w dziwny i niezbyt znany świat luterskiego Śląska Cieszyńskiego, małej ojczyzny Pilcha. Surowość i kołtuneria to główne cechy moralności charakterystycznej dla opisanej społeczności. Sąsiedzi i rodzina Piotra, bohatera książki: niedoszłego samobójcy, pisarza, miłośnika kobiecych wdzięków, zasłaniają szczelnie okna po zmroku, by nie dawać pola do domysłów przechodniom, że rzekomo coś niegodziwego mogą robić. Wychowany w takich warunkach bohater jest człowiekiem wyraźnie pozbawionym umiejętności czerpania garściami z życia tego, co do wzięcia możliwe. Stąd kolejno odhaczone na liście zdobyczy kobiety są tylko chwilowymi przestojami na drodze poszukiwania emocjonalnych doznań.

Paweł Urbaniak, ""Nienasycenie" - o książce Jerzego Pilcha", "Twórczość" 3/2007

Namiastki wolności

Surowe protestanckie wychowanie, jakie ukierunkowało Jerzego Pilcha, pozwoliło mu znacznie lepiej wychwytywać nonsensy codziennego życia, które reprezentanci katolickiej większości narodu dawno przestali dostrzegać. Przy tym kontekst społeczno-polityczny powieści Pilcha sprowadza się na ogół do niezbędnego tła, co sprawia, że o wiele łatwiej coś powiedzieć o erotycznym niż ideowym zaangażowaniu jego bohaterów. Pisarz uwydatnia za to klimat obyczajowy, z bezładną krzątaniną pogubionych inteligentów, na których losy ten czy inny rozkład sił politycznych w kraju i świecie zdaje się nie mieć większego znaczenia.

Taki jest choćby lekarz weterynarii Paweł Kohoutek z "Innych rozkoszy", który nie potrafi się wyplątać z sieci matriarchalnych powiązań i surowych zasad luterańskiego domu w rodzinnej Wiśle. Namiastkę wolności odnajdzie w erotomanii. Niczym zdefektowany Don Juan pogrąża się w rozpaczliwe związki, coraz silniej uzależniając się od kobiet. "Jesteś jak mały chłopiec. Żyjesz wyłącznie w świecie zakazów" - powie mu żona.

Wisła przemianowana na Granatowe Góry jest tłem akcji powieści "Miasto utrapienia", z której jeden z rozdziałów Pilch rozbudował i przekształcił w sztukę teatralną "Narty Ojca Świętego". Granatowe Góry żyją mitem Jana Pawła II, który w latach młodości przyjeżdżał tu na narty. Teraz, jak niesie plotka, po rychłym zrzeczeniu się urzędu papieskiego z racji kłopotów zdrowotnych, ma on ponoć zamiar osiąść tu na stałe.

Małomiasteczkowi notable, mimo sceptycyzmu co do prawdziwości tej "poufnej" informacji, szerzonej przez miejscowego proboszcza, zaczynają przygotowywać się do nowej sytuacji. Szczególnie zainteresowani są wszelkimi profitami, jakie można by wyciągnąć z racji przybycia tak dostojnego gościa. Rozważają i inne problemy: jak Ojciec Święty zareaguje na codzienne obyczaje mieszkańców Granatowych Gór, daleko odbiegające od tych, które on wyznaje i głosi.

Wyższość narracyjna

Zarówno książka, jak i sztuka spotkały się z niejednoznacznym odbiorem. Pojawiły się głosy krytyczne:

Jak większość tzw. rasowych pisarzy Pilch pisze wciąż tę samą książkę. Pisze o sobie. Jeśli nawet nie wyłącznie o sobie, to o sobie przede wszystkim. O swoich pasjach, słabościach i problemach egzystencjalnych. To prawda, że ich repertuar nie jest specjalnie oryginalny. Klasyczna triada "wino, kobiety i śpiew", zwłaszcza jeśli nie upierać się wyłącznie przy winie, a trzeci człon zastąpić futbolem, dość dobrze charakteryzuje przestrzeń duchowych turbulencji autora "Bezpowrotnie utraconej leworęczności". Oryginalność Pilcha polega na tym, że w przeciwieństwie do tych kolegów pisarzy, którzy eksponują patos nie zawsze skutecznych zmagań z własną niedoskonałością, on raczej promuje trendową dziś postawę ulegania wszelkim możliwym słabościom.

Waldemar Żyszkiewicz, "Moja babiczka pochazi z Chrzanowa albo Pilch dęty", "Tygodnik Solidarność" 14/2004

Czytelnicy rozchwytują jednak kipiące od prześmiewczych spostrzeżeń książki Pilcha, które przywołują na myśl aurę prozy Gombrowicza, Konwickiego, Głowackiego, ale również Hrabala czy Kundery. W posłowiu do jednego z polskich wydań "Pociągów pod specjalnym nadzorem" Hrabala, Jerzy Pilch złożył ukłon w stronę odwiecznej wyższości narracyjnej Czechów nad Polakami:

Jak powszechnie wiadomo, wyższość ta polega na tym, że Czesi siadając przy stoliku z kuflem piwa w garści, zaczynają opowiadać o życiu, Polacy natomiast w analogicznej sytuacji przeklinają władzę. Konsekwencje literackie tych cech narodowych są takie, iż w literaturze czeskiej dominuje wybitna proza wszech-realistyczna, u nas zaś bojowa poezja patriotyczna.

Bohumil Hrabal, "Pociągi pod specjalnym nadzorem", Videograf II, Katowice 1997

Zdaniem Doktorowej z Wilczej - a pod tym zaczerpniętym z Gombrowicza pseudonimem kryje się znany krytyk teatralny Paweł Głowacki:

Jerzy Pilch znowu ma kąsającą rację, gdy pisząc niegdyś o Hrabalu, zestawia jego miłość do "piany" [piwnej] z naszymi literatami, których miłość jest od zawsze miłowaniem wielkiego narodowego obowiązku oraz Boga. Pisarz ten również - powiada Pilch - nie upierał się się, iż od samego początku był w opozycji.

"Nieobecność trzeciej ręki. Korespondencja Józefa Opalskiego z Doktorową z Wilczej", Presspublica, Warszawa 1999

Producent krasnali

Jerzy Pilch był członkiem Kościoła ewangelicko-augsburskiego, choć jak wyznał w swoim "Dzienniku" ("Miasto utrapienia", 2004) stracił wiarę:

Cóż innego robi ludzkość poza wznoszeniem daremnych próśb do Pana Naszego Najświętszego Chyba Bardzo Powściągliwego Amen? Panie Boże, daj znak - skamlą od wieków wierni, daj znak, każ przemówić posągowi, zapal światło na obłoku, napisz coś ognistym palcem na tablicy nieba, daj znak, przemów, stuknij w szybę, przesuń przedmiot. Daj znak, błagają od wieków jednostki i narody, niezliczone rzesze modlą się o ten znak w kościołach, poeci piszą błagalne strofy, Panie, daj znak, słychać od wieków - a ten ani dudu.

W "Dzienniku", obejmującym lata 2010-2011, Jerzy Pilch podzielił się błyskotliwymi przemyśleniami o przewrotnej naturze świata, w którym przyszło mu żyć. Z protestancką dokładnością, inteligencką przekorą i polemiczną pasją często uciekał się do gorzkiej ironii i bolesnego sarkazmu, bez czego trudno wyobrazić sobie jego styl, lokujący go w czołówce pisarzy co się zowie modnych, czytanych, wręcz rozchwytywanych.

Zbiór oznaczonych datami wypowiedzi Jerzego Pilcha odwołuje się do sytuacji dyktowanych niekiedy bieżącymi zdarzeniami, które pod jego piórem stają się jednak jedynie pretekstem do przemyśleń ogólniejszej natury. Zapiski pisarza zebrane w "Dzienniku" stają się przez to czymś więcej niż doraźnym tekstem interwencyjnym lub aktualnym felietonem. To prędzej mini eseje, w których znajdujemy zafrasowanie mędrca po raz kolejny apelującego do ludzkiego rozsądku, a zarazem - autorskie rozbawienie koniecznością ciągłego ciskania grochem o ścianę.

Spostrzeżenia czy opinie Pilcha - jakkolwiek cięte w formie i wykładane bez ogródek - są zawsze przemyślane, precyzyjne, logiczne. Przede wszystkim zaś uargumentowane, co obok dowcipu czyni narrację autora tak rozpoznawalną. Choćby w tym fragmencie "na wskroś subiektywnego dekalogu prawdziwego Europejczyka":

Przypisuj wszystko, co najgorsze, krajom ościennym, lżyj je, wyśmiewaj, wypominaj wszystkie historyczne i wszystkie wymyślone winy, przypisuj im wyłącznie złe intencje i zaborcze zamiary i równocześnie domagaj się od nich permanentnych przeprosin. Nieustannie podkreślając karlość i nikczemność sąsiadów, miej równocześnie do nich nieustanne pretensje, iż nie dość naszą wielkość podziwiają i za mało hołdów jej składają. Każdy jednak gest pojednawczy z ich strony traktuj jako nieszczery, a tych w kraju, którzy taki gest przyjmują i wzajemnie wykonują, miej za zdrajców i łajdaków. Co taka postawa da? Jak to co? Wzmocnienie w Europie. Szalone wprost wzmocnienie naszej pozycji w Europie.

Tęgi tom zawiera równie tęgą dawkę ciekawie sportretowanych bliźnich z kraju nad Wisłą. Jak i z samej miejscowości Wisła, która dla Jerzego Pilcha była miejscem magicznym - bezpiecznym matecznikiem i cichym schronieniem, kiedy mu dokuczało nazbyt intensywne, bądź też agresywne tempo życia Warszawy czy Krakowa. W każdym razie były to dlań trzy stałe punkty odniesienia geograficznego, na stronach "Dziennika" nieustannie obecne. Podróże do nich, czy między nimi, równać się mogą jedynie wędrówkom po galaktyce Gutenberga.

W 1994 roku powieść "Spis cudzołożnic. Proza podróżna" została przeniesiona na duży ekran. Reżyserem, autorem scenariusza i odtwórcą głównej roli w filmie "Spis cudzołożnic" (1994) był Jerzy Stuhr. Pilch był współtwórcą dialogów do adaptacji, pojawił się również na ekranie w epizodycznej roli mężczyzny, którego główny bohater spotyka w barze Vis-à-Vis na Rynku Głównym w Krakowie.

Stworzył również scenariusze do dwóch filmów z cyklu "Święta polskie": "Żółtego szalika" (2000; nagrodzonego między innymi na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni) oraz "Miłości w przejściu podziemnym" (2006). W filmie Witolda Adamka "Wtorek" (2001) wystąpił jako aktor - zagrał zgorzkniałego inteligenta, który przeobraził się w producenta krasnali ogrodowych. Jest też bohaterem dokumentu "Jerzy Pilch. Wyznania człowieka piszącego po polsku" (1991).

Zapominanie książek

Sztuki Pilcha jak i adaptacje prozy doczekały się przeniesień na sceny, były też adaptowane dla potrzeb Teatru Telewizji ("Monolog z lisiej jamy", 1998 i "Narty Ojca Świętego", 2006). Ponadto na podstawie powieści Pilcha "Inne rozkosze" powstało widowisko telewizyjne pod tym samym tytułem (1998) w reżyserii Rudolfa Zioły.

Pisarz był pomysłodawcą Ogólnonarodowego Konkursu na Opowiadanie, który z końcem 2003 roku ogłosił na łamach "Polityki". Owocem konkursu jest antologia "Pisz do Pilcha. Opowiadań współczesnych trzydzieści i trzy" (2005). Pilch pisał:

Książek nie czyta się po to, aby je pamiętać. Książki czyta się po to, aby je zapominać, zapomina się je zaś po to, by móc znów je czytać.

"Bezpowrotnie utracona leworęczność", Wydawnictwo Literackie, Kraków 1998

Jerzy Pilch był wiernym kibicem klubu piłkarskiego Cracovia. Dzielił tę namiętność z Gustawem Holoubkiem. Poproszony o wypowiedź po śmierci aktora, przywołał epizod charakterystyczny dla ich wspólnej pasji z oglądanego meczu Cracovia-Polonia Warszawa:

Dzień był zimny. Holoubek obserwował grę starannie opatulony. Z przebiegu zdarzeń na boisku byliśmy zadowoleni, bo Cracovia wygrywała. Holoubek przez cały mecz w ogóle się nie odzywał, tylko raz ryknął: "A bramkarz jak ch... stoi!". No i tyle, szczerze mówiąc. Raz zaprosił mnie nawet do swego słynnego stolika w kawiarni u Bliklego. Nie zdążyłem się jednak dosiąść. A teraz jest już po meczu.

Autor książki "Pod Mocnym Aniołem" - podobnie jak główny bohater powieści, przeniesionej na ekran przez Wojciecha Smarzowskiego - publicznie przyznał się do alkoholizmu. Jerzy Pilch ujawnił, że wypił w życiu "cysternę spirytusu", czym zapracował sobie na tytuł "pierwszego alkoholika III RP". Książka jest na poły autobiograficznym zapisem zmagań z nałogiem - nieustannych pijaństw i trzeźwień, prób wyjścia z nałogu i powrotów na oddział deliryków. Abstynencję wymusiła na nim w końcu choroba Parkinsona.

Życie z nieuleczalnym schorzeniem i związana z tym świadomość powolnej degradacji własnego ciała i umysłu należały do głównych tematów, jakie Pilch poruszał w latach 2012-2013 w swoim "Drugim dzienniku", publikowanym na bieżąco w "Tygodniku Powszechnym". Począwszy od lata 2013 rubryka ta zmieniła nieco charakter i pod nazwą "Drugi dziennik, czyli autobiografia w sensie ścisłym", skupia się na historiach z dzieciństwa pisarza w Wiśle. Pilch o pisaniu:

Człowiek pisze książkę i wydaje mu się, że gdy książka pójdzie między ludzi, to zmieni się świat - a to jest [...] bardzo wielkie złudzenie. A pisać bez wiary, że pisanie zmieni świat, niepodobna.

"Pod Mocnym Aniołem", 2000

Zawsze miłości

W 2015 roku ukazała się powieść "Zuza albo czas oddalenia", zapis szaleńczej miłości sześćdziesięciolatka do pięknej, młodej dziewczyny (Zuzy, zwanej też czasem Zmysłową Żanetą). "Stary satyr i młodziutka nimfa - uparcie eksponujące ten motyw starożytne ludy wiedziały, co czynią" - pisze autor. Książka utrzymuje napięcie między prawdą a fikcją - między autobiograficzną powieścią a fabularyzowanym esejem: narrator to urodzony w Wiśle pisarz, cierpiący na chorobę Parkinsona, mieszkający w Warszawie na ulicy Hożej. Te wszystkie szczegóły się zgadzają (inne jednak, jak wiek bohatera czy liczba jego małżeństw już się zgodzić nie chcą), dalej jednak zaczyna się prowokacja. Dariusz Nowacki pisał ("Gazeta Wyborcza", 02.06.2015):

A to wygłosi apologię prostytucji jako najwyższej formy relacji miłosnej, a to sformułuje pochwałę sztucznych biustów, zawsze lepszych od naturalnych piersi, bądź czarno na białym wykaże, że "kurwy nie zdradzają", bo na gruncie nieledwie filozoficznych założeń zdradzać nie mogą.

Jeżeli w ogóle w tej mikropowieści jest coś zabawnego, to autoironiczne ogrywanie niegdysiejszej erotomańskiej gęby. Może nie wszyscy pamiętają, ale był czas, kiedy Jerzy Pilch uchodził za eksperta od spraw damsko-męskich wyspecjalizowanego w udzielaniu pikantnych wywiadów prasie kolorowej. Bohater przemawiający w "Zuzie..." wchodzi w tę właśnie rolę. Oczywiście prześmiewczo.

W 2016 ukazał się zbiór rozmów z Pilchem, które przeprowadziła dziennikarka Ewelina Pietrowiak pod tytułem "Zawsze nie ma nigdy", a także biografia pisarza autorstwa Katarzyny Kubisiowskiej "Pilch w sensie ścisłym", którą zapowiadała autorka w rozmowie z Małgorzatą I. Niemczyńską ("Duży Format", 24.09.2016):

On żyje nie tylko jako pisarz ekstremalny. Jego pisanie jest nasycone autobiografizmem. To gra prawdy z fikcją, ale tak też się rodzi dobra literatura. Wątki alkoholowe, obyczajowe, kobiety - on pisze o tym wszystkim z epickim rozmachem. [...] Szalenie podoba mi się w Pilchu jego świadomość, że pisarz powinien być samotny. To też kwestia pewnej postawy w środowisku literackim. On się nie brata, nie chodzi na rauty. Jako felietonista zachowuje niezależność. Dzięki niej mógł np. skrytykować jedną z ostatnich książek Konwickiego, a Konwicki to był jego mistrz. To niebywałe w środowisku, gdzie wszyscy się poklepują po plecach...

W 2017 roku Pilch opublikował "Portret młodej wenecjanki", powieść również opartą na grze konwencją autobiograficzną i fikcyjną. Niedoszły historyk sztuki w słusznym wieku poznaje młodą studentkę psychologii o urodzie kobiety z obrazu Albrechta Dürera. Historia ich intensywnej znajomości jest oprawiona w rozważania na temat samotności. Ich związek zdaje się być asymetryczny, stąd też jego kres popycha bohatera do rozważań na temat samej natury relacji, ale też śmierci. "Portret młodej wenecjanki" stanowi ramy do erudycyjnych form eseistycznych poświęconych historii sztuki, literaturze i historii. Dariusz Nowacki recenzował ("Gazeta Wyborcza", 28 stycznia 2017), nawiązując do poprzedniej powieści pisarza, "Zuza albo czas oddalenia" z 2015 roku:

Znów dostajemy dwa w jednym, czyli elegijną relację "z dni przedostatnich" zespoloną z erotomańską, autoironiczną gawędą. Ponownie "samotnik z ulicy Hożej" gra swoją biografią. I to tak wyraźnie znaczonymi kartami, że pozwala na uchylenie maski literackiej. Słowem - tak jak poprzednio pisarz próbuje nas rozśmieszyć i przerazić; daje żart i rozpacz, a nade wszystko - bezmiar melancholii.

W kolejnej rozmowie prowadzonej przez Ewelinę Pietrowiak po "Zawsze nie ma nigdy" z 2016 roku, Pilch dzielił się swoimi refleksjami na tematy rozmaite, jak na przykład lekarze, czekoladowe batoniki i piłka nożna, w wydanym w 2017 roku wywiadzie "Inne ochoty. Jerzy Pilch w rozmowach z Eweliną Pietrowiak. Część 2". Dziennikarka rozmawia z Pilchem w jego mieszkaniu przy ulicy Hożej w Warszawie. Nie powinny więc zdziwić pytania o biurko, przy którym pracuje i tapetę na jego komputerze. Pytany o swój księgozbiór, mówił też o przejmującej go manii oprawiania niezliczonej liczby książek u introligatora. Opowiedział też o swoich gustach kulinarnych - od czekolady do jajecznicy. Oprócz tego, pisarz podzielił się też swoją wiedzą na temat, między innymi, Bacha, Haydna, Boscha, Bruegela, ale też teorii literatury. W wywiadzie mówił też o swoich bardziej posępnych przemyśleniach na temat śmierci. Książka została wzbogacona zdjęciami, które dodatkowo przybliżają Pilcha jego fanom.

Wydana w 2018 roku powieść "Żywego ducha" bywa nazywana kolejną książką wpisującą się w nurt melancholijny jego twórczości. Jerzy Andrzej Kubica, główny bohater, w sposób niezrozumiały i niespodziewany staje się jedynym człowiekiem na Ziemi. Pisarz samotnik włóczy się ulicami Warszawy, korzysta z bogactw bibliotek, które ma do swojej dyspozycji i dóbr opustoszałych sklepów. Istotą "Żywego ducha" są eseistyczne rozważania o samotności, ale też umocowania człowieka w zbiorze zasad ustalonych przez społeczeństwo. W rzeczywistości, w której odnajduje się protagonista, takie bariery jednak nie istnieją i może on je swobodnie naruszać. Rozważania doprowadzają go jednak do zderzenia się z przytłaczającą naturą osamotnienia. Bohater wraca więc do tematów, które go przejmowały przed niemą apokalipsą.

Wydany w 2019 roku "Trzeci dziennik" to kolejna pozycja dziennikopisarska w dorobku Pilcha. Jego notatki zebrane między 7 maja 2017 roku a 15 lipca 2018 roku rozpoczynają się frazą:

Nigdy nie byłem tak stary, nigdy nie byłem tak chory, nigdy nie zabierałem się do pisania z tak ściśniętym sercem i nigdy moje serce nie było tak wezbrane nadzieją. O tym, że fraza "serce wezbrane nadzieją" (i inne tego typu frazy) była mi dotąd z grunt rzeczy obca, nawet nie wspominam. Człowiek zmienia poglądy - pisarz zmienia styl.

Pomimo swojego stwierdzenia pisarz pozostawał przy swoim stylu i w charakterystycznym dla siebie stylu podszytym ironią opowiada o tematach znanych z jego twórczości: piłce nożnej, rodzinnej Wiśle, spacerach po Warszawie, wydarzeniach życia politycznego i literaturze. Rozważania na temat twórczości, między innymi, Salingera, Marqueza i Gombrowicza zajmują dużą część jego wpisów do dziennika.

W 2019 roku ukazała się jego książka prozatorska "Żółte światło". Osiem powiązanych ze sobą opowiadań spaja wspólny mianownik w postaci autobiograficznych odniesień do różnych postaci i wydarzeń z życia Pilcha. Fikcja przeplata się ze sfabularyzowanym życiorysem pisarza z Wisły, a niejednokrotnie przebija się na wierzch w postaci czytelnych dla fanów jego twórczości nawiązań do przeprowadzki do Krakowa, jego dziadka i życia romantycznego. Dariusz Nowacki w swojej recenzji pisał ("Gazeta Wyborcza", 15 października 2019):

Pytanie, o czym traktuje, można uznać za zbędne. Mniej więcej o tym co zawsze. O Pilchu, rzecz jasna, który nie byłby sobą, gdyby kokieteryjnie nie zaznaczył, że "plemię przegrzebujące jego sekrety nie wymrze nigdy". Dla ścisłości: zaimek "jego" odnosi się do Ariela Poschukala, niewydarzonego, zgorzkniałego pisarza rodem z Sigły. To oczywiście kolejna figura sobowtórowa; trudno zliczyć, która z kolei. Można, choć nie trzeba, uchylić tę maskaradę; tak czynią bodaj wszyscy czytelnicy Pilcha, a i sam autor do tego zachęca w wywiadach.

W 2019 roku ukazał się zbiór felietonów Pilcha, "Widok z mojego boksu" pisanych w latach 1991-2007. Tytuł jest nawiązaniem do jego miejsca pracy w redakcji "Tygodnika Powszechnego", na łamach którego udzielał się pisarz. Znaczna część zbioru składa się z jego tekstów napisanych w epoce przełomu w Polsce. Z tekstów wyłania się obraz Krakowa widziany oczami Pilcha, który przybliża świat kawiarni, postaci z czołówki świata literackiego i środowisku skupionym wokół gazety. Pisarz poświęcił dużo uwagi "Tygodnikowi Powszechnemu" i galerii portretów osób z nim związanych. Pisze o nich z uznaniem, niekiedy z trafną złośliwością, ale zawsze z wielką wrażliwością. Marian Stala pisze we wstępie do zbioru felietonów:

Nadrzędne tematy "Widoku z mojego boksu" ujawnia bezpośrednio konstrukcja tego tomu. Pierwszy z nich to "Tygodnik Powszechny", oglądany zarówno od strony redakcyjnej codzienności, jak portretów kilku ważnych dla tego środowiska postaci; drugi - przyjaciele Pilcha, do grona których zaliczony został także piszący te słowa; temat trzeci to głośno wyrażany podziw dla kilku wielkich współczesnych; czwarty - życie literackie przełomu wieków. Tematy nie są rozłączne; raczej przyciągają się i dopełniają.

W kwietniu 2020 roku ukazał się kolejny zbiór felietonów Pilcha, "60 felietonów najjadowitszych". W jego skład weszły felietony publikowane wcześniej w zbiorach: "Rozpacz z powodu utraty furmanki", "Tezy o głupocie, piciu i umieraniu", "Upadek człowieka pod Dworcem Centralnym" oraz "Pociąg do życia wiecznego". Najstarsze z felietonów umieszczonych w zbiorze "60 felietonów najjadowitszych" pochodzą z 1990 roku i są odzwierciedleniem przenikliwości Pilcha. W książce umieszczone zostały felietony, w których pisarz celnie wypunktowywał absurdy otaczającej go rzeczywistości, komentował znane postaci z życia publicznego i, przede wszystkim, prezentował znakomitą szkołę pisania felietonów. Krzysztof Varga recenzował:

Oddałem się lekturze "60 felietonów najjadowitszych", bo przy czytaniu Pilcha zachodzi u mnie klasyczny syndrom inżyniera Mamonia: najbardziej lubię czytać teksty Pilcha, które już kiedyś czytałem, a że przeczytałem wszystkie, to czytając je na powrót, odczuwam, że podobają mi się jeszcze bardziej.

"Gazeta Wyborcza", 27 kwietnia 2020

Autor: Janusz R. Kowalczyk, styczeń 2014, aktualizacja: AP, maj 2020.

Książki:

"Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej", Puls, Londyn 1988,

"Spis cudzołożnic. Proza podróżna", Puls, Londyn 1993,

"Rozpacz z powodu utraty furmanki", Znak, Kraków 1994,

"Inne rozkosze", a5, Poznań 1995,

"Monolog z lisiej jamy", Universitas, Kraków 1996,

"Tezy o głupocie, piciu i umieraniu", Puls, Londyn 1997,

"Tysiąc spokojnych miast", Puls, Londyn 1997,

"Bezpowrotnie utracona leworęczność", Wydawnictwo Literackie, Kraków 1998,

"Pod Mocnym Aniołem", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2000,

"Opowieści wigilijne", (razem z Olgą Tokarczuk i Andrzejem Stasiukiem), Czarna Ruta, 2000,

"Upadek człowieka pod Dworcem Centralnym", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2002,

"Miasto utrapienia", Świat Książki, Warszawa 2004,

"Narty Ojca Świętego", Świat Książki, Warszawa 2004,

"Moje pierwsze samobójstwo", Świat Książki, Warszawa 2006,

"Pociąg do życia wiecznego", Świat Książki, Warszawa 2007,

"Marsz Polonia", Świat Książki, Warszawa 2008,

"Sobowtór zięcia Tołstoja", Świat Książki, Warszawa 2010,

"Dziennik", Wielka Litera, Warszawa 2012,

"Wiele demonów", Wielka Litera, Warszawa 2013,

"Drugi dziennik. 21 czerwca 2012-20 czerwca 2013", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2013,

"Zuza albo czas oddalenia", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015,

"Zawsze nie ma nigdy. Jerzy Pilch w rozmowach z Eweliną Pietrowiak", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016,

"Portret młodej wenecjanki", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017,

"Inne ochoty. Jerzy Pilch w rozmowach z Eweliną Pietrowiak. Część 2", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017,

"Żywego ducha", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2018,

"Trzeci dziennik", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2019,

"Żółte światło", Wielka Litera, Warszawa 2019,

"Widok z mojego boksu", Znak, Kraków 2019.

"60 felietonów najjadowitszych", Wielka Litera, Warszawa 2020.

Tłumaczenia (wybór):

angielski: "His current Woman" (z tomu "Inne rozkosze"), Hydra Books, 2002,

niemiecki: "Andere Lüste" ("Inne rozkosze"), Volk und Welt Verlag, Berlin 1998, "Zum starken Engel" ("Pod Mocnym Aniołem"), Luchterhand Literaturverlag, München 2002,

serbski: "Kod Moćnog anđela" ("Pod Mocnym Aniołem"), Narodna knjiga - Alfa, Beograd 2003,

oraz w innych językach: bułgarski, estoński, francuski, hiszpański, holenderski, litewski, rosyjski, słowacki.

Filmografia:

1994 - "Spis cudzołożnic", film fabularny telewizyjny, autor, dialogi, obsada aktorska (mężczyzna w barze "Vis-à-Vis"),

1996 - "Bar "Atlantic"", serial fabularny, scenariusz (odcinek 2),

1998 - "Inne rozkosze", widowisko telewizyjne, adaptacja,

1998 - "Monolog z lisiej jamy", widowisko telewizyjne, autor,

1999 - "Jerzy Pilch. Wyznania człowieka piszącego po polsku", film dokumentalny, bohater,

2000 - "Żółty szalik", w cyklu: "Święta polskie", film fabularny telewizyjny, scenariusz,

2001 - "Wtorek", film fabularny, obsada aktorska (Jerzy, właściciel fabryki krasnali ogrodowych),

2006 - "Miłość w przejściu podziemnym", w cyklu: "Święta polskie", film fabularny telewizyjny, scenariusz,

2006 - "Narty Ojca Świętego", widowisko telewizyjne, autor,

2013 - "Pod Mocnym Aniołem", film fabularny, autor.

Prapremiery sceniczne:

1998.01.10 - "Monolog z lisiej jamy", Tarnowski Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie,

2000.12.16 - "Inne rozkosze", Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie,

2003.01.31 - "Pod Mocnym Aniołem", Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie,

2004.11.04 - "Narty Ojca Świętego", Teatr Narodowy w Warszawie,

2007.04.21 - "Zabijanie Gomułki" (na podstawie powieści "Tysiąc spokojnych miast"), Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze,

2008.05.23 - "Miasto utrapienia", Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni,

2011.10.26 - "Patryk K." (na podstawie "Miasto utrapienia", "Moje pierwsze samobójstwo" i "Marsz Polonia"), przedstawienie impresaryjne, premiera na scenie Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu,

2012.01.21 - "Marsz Polonia", Teatr Powszechny w Łodzi.

Nagrody:

1989 - Nagroda Fundacji im. Kościelskich za "Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej",

1994 - Gdynia, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, nagroda za dialogi w filmie "Spis cudzołożnic",

1998 - Paszport "Polityki", za książkę "Bezpowrotnie utracona leworęczność",

1998 - wyróżnienie Krakowska Książka Miesiąca za "Tysiąc spokojnych miast",

2001 - Nagroda Literacka Nike za powieść "Pod Mocnym Aniołem".

2013 - Nagroda miesięcznika "Odra"

# data[].attributes.attachment_link.title
Jerzy Pilch | Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Prozaik, publicysta, dramaturg, scenarzysta filmowy. Pisarz o równie ironicznym, co czułym spojrzeniu na niedoskonałości tego świata i kondycję zamieszkujących go ludzi. Jerzy Pilch urodził się 10 sierpnia 1952 roku w Wiśle, zmarł 29 maja 2020 w Kielcach. - Prozaik, publicysta, dramaturg, scenarzysta filmowy. W 1975 roku Jerzy Pilch debiutował jako krytyk literacki.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ogłoszono nominacje do Nagrody Literackiej Nike

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogłoszono nominacje do Nagrody Literackiej Nike. Wręczenie nagrody wraz z ogłoszeniem werdyktu jurorów i czytelników „Gazety Wyborczej" odbędzie się w niedzielę 4 października. Poniżej przedstawiamy nominowane książki: „Jaremianka", Agnieszka Dauksza, Znak „27 śmierci Toby'ego Obeda", Joanna Gierak-Onoszko, Dowody na Istnienie „Kalendarz majów", Konrad Góra, Biuro Literackie „W czasach szaleństwa", Magdalena Grochowska, Agora „Potop", Salcia Hałas, W.A.B.

# data[].attributes.attachment_link.description
Twoja Księgarnia 📚Magazyn Czytelników 📖Książki, recenzje, bestsellery, nowości wydawnicze, literatura piękna, biografie, poradniki, reportaż, książki dla dzieci i młodzieży, książki naukowe.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Julia Strand jest adiunktem psychologii kognitywnej w Carleton College w stanie Minnesota (USA). Jednak w czasie wolnym od zajęć ze studentami i wprowadzania ich w tajniki działania ludzkiego mózgu oddaje się bardzo niecodziennej pasji. Jest nią „rzeźbienie książek".
Pod tą dziwną nazwą ukrywają się niezwykle pracochłonne i zachwycające w detalach prace artystyczne tworzone na kanwie starych, zapomnianych i zwykle porzuconych książek. Julia daje im nowe życie i kolejną szansę na to, aby zetknięcie z przetworzonymi przez nią woluminami jeszcze raz przywołało zachwyt, zdumienie i niedowierzanie na twarzach obcujących z nimi odbiorców. Tym razem jednak trudno mówić o czytelnikach a raczej - właściwiej byłoby powiedzieć - o widzach. Julia Strand tworzy bowiem swoje prace ze starych książek nadając im nową formę i czyni je prawdziwymi działami sztuki.

Ma jednak pewien problem kiedy próbuje opowiedzieć ludziom, co właściwie robi i stara się dobrać odpowiednie słowa. „Kiedy mówię ludziom: 'rzeźbię książki', mówią mi: 'Och, co to znaczy?' Jeśli mówię: 'Robię rzeźby z książek', ludzie przeważnie myślą, że je układam w stosy i buduję z nich wieże czy coś w tym rodzaju" - z uśmiechem stwierdza Strand.

Takie traktowanie książek nawet w szczytnym artystycznym celu, dla wielu bibliofilów jest problematyczne i budzi w nich odruchowy opór. Dlatego Julia często spotyka się z pytaniem, czy nie czuje się winna z powodu niszczenia książek? „Kocham książki" - odpowiada na swojej stronie artystka. „Z tego właśnie powodu do swoich prac używam tylko takich tytułów, które nie są już cenne ze względu na zawarte w nich treści i nigdy nie rzeźbię w rzadkich lub nowych książkach. Z całą świadomością rezygnuję i odkładam na bok tom, jeśli uważam, że ktoś może skorzystać, czy docenić go takim jakim jest teraz - w stanie nietkniętym".

Pracując nad swoimi rzeźbami w wolnym czasie Julia Strand najchętniej sięga po stare podręczniki naukowe nieaktualne już od kilku wydań i jeśli chodzi o zawarte w nich informacje całkowicie bezwartościowe dla potencjalnych czytelników. Tymczasem jako „rzeźby treści" mają szansę niczym feniks z popiołów odrodzić się do nowego życia i znów zdumiewać i zachwycać tych, którzy się z nimi zetkną w ich nowej, poddanej artystycznej transformacji postaci. Julia równie chętnie rzeźbi w starych książkach kucharskich i książkach naukowych, książkach referencyjnych, słownikach i księgach map topograficznych, usuwając większość stron, „aby przede wszystkim wydobyć na świat ich zachwycające szczegółami ilustracje i ryciny".

Kiedy twórczyni szuka nowych woluminów mających stanowić bazę dla jej kolejnych prac stara się, aby spełniały również inne bardzo precyzyjnie określone kryteria. Po pierwsze, książka musi być wystarczająco gruba, aby mogła tworzyć wielowarstwową strukturę finalnego dzieła. Po drugie, poszukuje przede wszystkim nieaktualnych starych książek, które są pełne ilustracji graficznych, a nie reprodukcji fotografii. Nie kupi też książki wycenionej na więcej niż 10 dolarów, aby nie stała się z czem czymś wartościowym w rozumieniu antykwarycznym. „Ponieważ, jak już wspominałam, niektórym ludziom nie podoba się pomysł krojenia książek bez względu na okoliczności, chcę być naprawdę ostrożna wybierając je a potem rzeźbiąc ich treść na nowo. Chcę być absolutnie pewna, że używam tylko takich pozycji, których ludzie raczej już nie czytają".

Strand ma nadzieję, że te zapomniane i nieużywane tomy w ten sposób zyskają drugie życie. „To, co naprawdę mam nadzieję osiągnąć poprzez moją pracę, to sprawić, aby ludzie po raz drugi/kolejny spojrzeli na coś, do czego przywykli i co się już im opatrzyło, w całkiem nowy sposób".

Warto także zajrzeć na stronę artystki, gdzie prezentuje swój warsztat i dużą liczbę wykonanych prac. Jej dzieła można kupić! Przeciętne ceny kształtują się w granicach od 225 do 300 dolarów, co zważywszy nakład włożonej pracy nie wydaje się wygórowanym żądaniem.
http://www.juliastrand.com
Opracowanie na podstawie:
http://www.juliastrand.com http://hokeystokes.blogspot.com https://www.pbs.org/newshour/arts/artist-saves-old-books-by-cutting-them-to-pieces

# data[].attributes.attachment_link.title
Rzeźby treści - drugie życie zapomnianych książek - Trzecia Strona Sp. z o. o.

# data[].attributes.attachment_link.description
Julia Strand jest adiunktem psychologii kognitywnej w Carleton College w stanie Minnesota (USA). Jednak w czasie wolnym od zajęć ze studentami i wprowadzania ich w tajniki działania ludzkiego mózgu oddaje się bardzo niecodziennej pasji. Jest nią „rzeźbienie książek". Pod tą dziwną nazwą ukrywają się niezwykle...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
18 maja, jak co roku, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Muzeów. W tym roku święto ma szczególny charakter - po okresie przerwy, spowodowanej ograniczeniami związanymi z epidemią, możemy ponownie odwiedzać muzea w naszym mieście. Międzynarodowy Dzień Muzeów to dobra okazja, by przypomnieć sobie, jak cenne zbiory mamy na wyciągniecie ręki i zaplanować wizytę w wybranym muzeum, albo skorzystać z bogatej oferty on-line dostępnej na stronie krakowskienoce.pl.

Międzynarodowy Dzień Muzeów to święto ustanowione w 1977 roku przez Międzynarodową Radę Muzeów (ICOM, International Council of Museums) działającą przy UNESCO. Dla muzeów to doskonała okazja do wywiązania się z zadań na rzecz społeczeństwa i jego rozwoju oraz zwrócenia uwagi na wyzwania, przed którymi stają muzealnicy. Co roku rada przygotowuje szereg propozycji związanych z międzynarodowym świętem oraz proponuje temat przewodni. W tej edycji ICOM zachęca muzea do zintensyfikowania aktywności proponowanych w sieci, a także skoncentrowania się na kwestiach związanych z równością - zwłaszcza w zakresie różnorodności i integracji społecznej - szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej ICOM.

W Krakowie od lat Międzynarodowy Dzień Muzeów związany jest z Nocą Muzeów. W tym roku ograniczenia związane z koronawirusem uniemożliwiły jednak organizację Nocy Muzeów w tradycyjnej formie. Jak wiele innych przedsięwzięć, także ta inicjatywa, może przyjemniej częściowo zostać zrealizowana w sieci. Na specjalnej stronie internetowejkrakowskienoce.pl udostępniane są informacje dotyczące krakowskich muzeów, muzealne zbiory on-line, wirtualne oprowadzania po wystawach, a także specjalne zajęcia edukacyjne i wykłady. Wśród nowych propozycji, udostępnionych z okazji Międzynarodowego Dnia Muzeów, znaleźć można między innymi wirtualny spacer po Galerii Jerzego Dudy-Gracza.

- W tym roku nie zobaczymy długich kolejek oczekujących w nocy z 15 na 16 maja na wejście do krakowskich muzeów. Nie oznacza to jednak, że całkowicie rezygnujemy z idei Nocy Muzeów - tej ważnej inicjatywy, dzięki której sztuka i niezwykle bogate i cenne zbiory krakowskich instytucji są bliżej każdego mieszkańca czy turysty o innej niż zwykle porze dnia. Ze względów bezpieczeństwa dostosowujemy obchody Międzynarodowego Dnia Muzeów do obecnych warunków. Dlatego zapraszam zarówno na stronę krakowskienoce.pl, jak i też strony internetowe poszczególnych muzeów pełne możliwości obcowania ze sztuką w formule on-line. Przypominam też, że część krakowskich muzeów ponownie zaprasza zwiedzających do swoich placówek - mówi Katarzyna Olesiak, dyrektor Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Na odwiedzających czekają między innymi wybrane oddziały Muzeum Krakowa: Barbakan, Mury Floriańskie i Wieża Ratuszowa, a także dziewięć wystaw w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK. Otwarty jest Zamek Królewski na Wawelu, a do zaproszenia zwiedzających przygotowują się kolejne instytucje. Równolegle do planów otwarcia wystaw, muzea przygotowują także szereg ofert towarzyszących, które dotyczą nie tylko muzealnych wnętrz, ale także otoczenia.

Informacje na temat działania muzeów i zasad bezpieczeństwa związanych z epidemią można znaleźć na stronach internetowych poszczególnych instytucji, a także tutaj.

# data[].attributes.attachment_link.title
Międzynarodowy Dzień Muzeów inny niż zazwyczaj

# data[].attributes.attachment_link.description
18 maja, jak co roku, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Muzeów. W tym roku święto ma szczególny charakter - po okresie przerwy, spowodowanej ograniczeniami związanymi z epidemią, możemy ponownie odwiedzać muzea w naszym mieście. Międzynarodowy Dzień Muzeów to dobra okazja, by przypomnieć sobie, jak cenne zbiory mamy na wyciągniecie ręki i zaplanować wizytę w wybranym muzeum, albo skorzystać z bogatej oferty on-line dostępnej na stronie krakowskienoce.pl .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
18 maja obchodzimy Międzynarodowe Święto Muzeów. Noc Muzeów, która rokrocznie jemu towarzyszy, nie odbędzie się w dotychczasowej skali.

Muzea, które zdecydowały się podjąć wyzwanie i zorganizować Noc Muzeów (np. online), zapraszamy do współpracy.

Portal Muzealnictwo.com, wydawany przez Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, uruchamia z tej okazji witrynę Noc Muzeów on-line i zaprasza muzea do przesyłania na adres redakcja.mc@nimoz.pl ( w formacie pdf) adresów do programów, wydarzeń, społecznych akcjach, wirtualnych lekcjach etc.

Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Program obchodów Międzynarodowego Dnia Muzeów

Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów

Muzeum Narodowe w Warszawie

Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku

Muzeum Historii Polski

Muzeum Romantyzmu Opinogórze

Muzeum - Kaszubski Park Etnograficzny im. T. i I. Gulgowskich we Wdzydzach Kiszewskich

Muzeum Wojska Polskiego

Muzeum Archeologiczne w Gdańsku - Grodzisko w Sopocie

Muzeum Regionalne w Zwoleniu

Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach

Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi

Muzeum Okręgowe w Sandomierzu

Muzeum Ziemi Kłodzkiej
Informacja na Facebooku
Muzeum Warszawy

Muzeum Mazowieckie w Płocku

Galeria Studio Warszawa

Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie

Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku i oddziały w Klukach i Swołowie

Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu

Muzeum Narodowe w Poznaniu

Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie

Muzeum w Tomaszowie Mazowieckim im. A. hr. Ostrowskiego
Profil na Facebooku
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej

Muzeum Zamoyskich w Kozłówce
Powrót do przeszłości Wirtualne zwiedzanie Strona muzeum
Muzeum Ziemi Karlińskiej

Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu

Muzeum Powstań Śląskich w Świętochłowicach

Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich

Zamek Królewski na Wawelu

Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu

Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego w Warce

Muzeum Archeologiczne w Krakowie

Muzeum Jana Pawła II w Stalowej Woli

Dom Kuncewiczów

Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie

Muzeum Architektury we Wrocławiu

Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku

Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach

Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem

Stara Kopalnia w Wałbrzychu

Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju
Strona Muzeum
Muzeum w Tarnowskich Górach

Muzeum Azji i Pacyfiku im. Andrzeja Wawrzyniaka w Warszawie
Więcej informacji
Muzeum Kultury Ludowej Pomorza w Swołowie

Muzeum Regionalne w Siedlcach

Muzeum w Lęborku

Muzeum Okręgowe w Koninie

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu

Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie

Państwowe Muzeum na Majdanku

Rezerwat Archeologiczny Genius Loci w Poznaniu

Muzeum Archeologiczne w Poznaniu

Muzeum Archeologiczne w Biskupinie

Na Żywo (w sobotę, 16 maja, od 19.00)

Muzeum Narodowe w Kielcach

Muzeum Lubelskie w Lublinie

Zamek Królewski w Warszawie
Strona internetowa
Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
Informacje
Muzeum Dulag 121 w Pruszkowie

Muzeum Miejskie w Tychach

Muzeum Ziemi Lubuskiej

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Muzeum Narodowe w Krakowie

Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie

Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
Wirtualne zwiedzanie
Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej im. Alfa Kowalskiego
Zwiedzanie Zamku Strona Muzeum
Muzeum Etnograficzne w Toruniu
Co robimy w ciemności - Noc Muzeów online Strona muzeum
Muzeum Sztuki w Łodzi

Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila"

Strona muzeum

Muzeum Niepodległości w Warszawie

Konkurs „Pamiętnik 2020"

Salon Dobrej Książki, który na stałe realizowany jest w Muzeum X Pawilonu, natomiast obecnie online

Galeria jednego obiektu

Wirtualne wystawy Muzeum Niepodległości, na których zobaczyć można m.in. dzieła z ekspozycji stałych z Pałacu Przebendowskich Radziwiłłów
Zwiedzanie online
Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie
Filmy o eksponatach z muzealnej kolekcji Wirtualne zwiedzanie Cyfrowe udostępnienie zbiorów
Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Stargardzie
Strona muzeum
Muzeum Krakowa
Strona Muzeum
Muzeum im. ks. dr. Władysława Łęgi w Grudziądzu

Profil Muzeum na Facebooku

Muzeum Okręgowe w Toruniu

Profil Muzeum na Facebooku

Muzeum Zamojskie w Zamościu

Zbiory muzeum
Strona muzeum
Muzeum Fortyfikacji i Broni Arsenał
Zwiedzanie muzeum
Zbiory muzeum

Model 3D czołgu T-34

Strona muzeum

# data[].attributes.attachment_link.title
Noc Muzeów 2020 on-line. Muzea zapraszają!

# data[].attributes.attachment_link.description
18 maja obchodzimy Międzynarodowe Święto Muzeów. Noc Muzeów, która rokrocznie jemu towarzyszy, nie odbędzie się w dotychczasowej skali. Muzea, które zdecydowały się podjąć wyzwanie i zorganizować Noc Muzeów (np. online), zapraszamy do współpracy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W tym quizie trzy odpowiedzi są związane z jedną znaną książką, a jedna odpowiedź do niej nie pasuje. Czy uda Ci się rozszyfrować, o którą książkę chodzi i wskazać niepasującą odpowiedź?

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ogólne literatura powszechna ogólna wiedza literacka zagadki jezykowe język polski łamigłówki językowe zagadki jezykowe

# data[].attributes.attachment_link.description
W tym quizie trzy odpowiedzi są związane z jedną znaną książką, a jedna odpowiedź do niej nie pasuje. Czy uda Ci się rozszyfrować, o którą książkę chodzi i wskazać niepasującą odpowiedź? Rozwiąż quiz!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miłośniczka Polskiego Języka Migowego, czeskiej kultury i zespołu Bon Jovi. Interesuje się sztuką, dziedzictwem kulturowym i organizacją wydarzeń kulturalnych. Relaksuje się, pisząc teksty, czytając poezję i pijąc kawę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Weltschmerz - o depresji w literaturze i nie tylko

# data[].attributes.attachment_link.description
Miłośniczka Polskiego Języka Migowego, czeskiej kultury i zespołu Bon Jovi. Interesuje się sztuką, dziedzictwem kulturowym i organizacją wydarzeń kulturalnych. Relaksuje się, pisząc teksty, czytając poezję i pijąc kawę.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W języku polskim daty możemy zapisać na kilka sposobów. Najpopularniejsze z nich przedstawiamy poniżej.

Zapis dat przy użyciu cyfr arabskich

To chyba najczęstszy sposób zapisu. W polszczyźnie przyjęło się kolejność dzień - miesiąc - rok, a więc np. 20.03.2004, 3.05.1991. Z kolei w tradycji amerykańskiej kolejność jest inna: miesiąc - dzień - rok. Warto o tym pamiętać, bo w przypadku niektórych dat łatwo o pomyłkę w poprawnym rozszyfrowaniu, o który dzień chodzi! W tym zapisie poszczególne człony oddzielamy od siebie kropką, ale nie stawiamy jej na końcu (chyba że to kropka zamykająca zdanie). W przypadku dni złożonych z jednej cyfry nie musimy stawiać z przodu zera, ale w miesiącach jest to obowiązkowe, np. 1.02.2011, a nie 01.2.2011 lub 1.2.2011.

Zapis dat przy użyciu cyfr rzymskich

W tym przypadku dzień i rok zapisujemy cyframi arabskimi, a miesiąc - rzymskimi, np. 20 III 2004, 3 V 1991. W takim zapisie poszczególne elementy oddzielamy spacjami i nie używamy kropek: zapis 1.II.2011 jest błędny.

Zapis cyfrowo-słowny

Daty możemy również zapisać przy użyciu zarówno cyfr arabskich (dotyczy dnia i roku), jak i słów (dotyczy miesiąca), np. 20 marca 2004, 3 maja 1991. Należy pamiętać o odmianie nazwy miesiąca, która zawsze powinna występować w dopełniaczu, a więc 3 (dzień którego miesiąca?) stycznia, 15 (dzień którego miesiąca?) listopada itd. Pozostawienie miesiąca w mianowniku (np. 26 październik 2011) jest błędem i sugeruje, że we wskazanym roku występuje więcej niż jeden dany miesiąc (w naszym przykładzie aż 26!). Błędem jest również stawianie kropki po liczebniku porządkowym oznaczającym dzień. W przypadku daty nie ma wątpliwości, że chodzi właśnie o liczebnik porządkowy, dlatego kropka jest zbędna - nie powiemy przecież trzy maja, ale naturalnie odczytamy ten zapis jako trzeci maja.

Datę można oczywiście zapisać całkowicie słownie, ale taki zapis jest długi i niefunkcjonalny, dlatego rzadko spotykamy go na co dzień. Na końcu daty często dopisuje się skrót r., który powinien być oddzielony od niej spacją, a po nim musi znajdować się kropka, np. 29.08.1980 r., 13 VII 2006 r. Można również użyć pełnej formy wyrazu: roku.

Artykuł Czy wiesz, jak poprawnie zapisywać daty? został przygotowany przez zespół redakcyjny specjalizujący się w poradach językowych. Wszystkie zagadnienia językowe są weryfikowane na podstawie oficjalnych i aktualnych słowników języka polskiego. Informacje zawsze są sprawdzone oraz rzetelne. W tym tekście wyjaśniamy, jak poprawnie zapisywać daty, co można robić na kilka sposobów.

Podobne wątpliwości językowe:

💡 Zainteresuje Cię również:

Absolwentka specjalizacji redaktorskiej na Wydziale Polonistyki. Studia wybrała dla literatury, skończyła - ze względu na językoznawstwo.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czy wiesz, jak poprawnie zapisywać daty?

# data[].attributes.attachment_link.description
W języku polskim daty możemy zapisać na kilka sposobów. Najpopularniejsze z nich przedstawiamy poniżej. To chyba najczęstszy sposób zapisu. W polszczyźnie przyjęło się kolejność dzień - miesiąc - rok, a więc np. 20.03.2004, 3.05.1991. Z kolei w tradycji amerykańskiej kolejność jest inna: miesiąc - dzień - rok.

# data[].attributes.attachment_link.description
Creative art photo ideas you can try at home. 😎 #BetweenArtandQuarantine

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Często zastanawiamy się, co dokładnie kryje się pod stwierdzeniem „błędy stylistyczne". Staramy się je rozpatrywać w kilku kategoriach, ale nigdy do końca nie wiemy, dlaczego jedno zdanie jest stylistycznie poprawne, a inne nie. Czym zatem są owiane tajemnicą błędy stylistyczne?

Błędy stylistyczne ‒ czym właściwie są?

Błędy stylistyczne to nic innego, jak niewłaściwe użycie normy językowej w zdaniu. Jak wskazuje sama nazwa, dotyczą one stylu wypowiedzi. Tak więc wszystkie zdania, które są kolokwialne, poetyckie bądź źle wpływają na poprawną stylistykę wypowiedzi - to błędy stylistyczne. Wbrew pozorom znalezienie błędu stylistycznego wcale nie jest takie trudne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Błędy stylistyczne - o co właściwie chodzi?

# data[].attributes.attachment_link.description
Często zastanawiamy się, co dokładnie kryje się pod stwierdzeniem „błędy stylistyczne". Staramy się je rozpatrywać w kilku kategoriach, ale nigdy do końca nie wiemy, dlaczego jedno zdanie jest stylistycznie poprawne, a inne nie. Czym zatem są owiane tajemnicą błędy stylistyczne? Błędy stylistyczne to nic innego, jak niewłaściwe użycie normy językowej w zdaniu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Znamy już najnowsze wyniki badań czytelnictwa. Jak wynika z raportu Biblioteki Narodowej, w 2019 roku można odnotować trwałe zatrzymanie spadku czytelnictwa, a nawet niewielki wzrost deklaracji czytelniczych. Jest to w pewnej mierze wynik dobrej koniunktury, która pozwoliła na wzmożone zakupy nowości książkowych, ale również podsycania zainteresowań czytelniczych przez ekranizacje, seriale czy gry komputerowe. Niewątpliwie znaczącą rolę w kształtowaniu gustów czytelniczych mają prestiżowe nagrody literackie, jak Nagroda Nobla dla Olgi Tokarczuk.
39% Polaków czytało książki

W 2019 roku 39% Polaków zadeklarowało przeczytanie przynajmniej jednej książki. W podstawowych źródłach pozyskiwania książek czytelnicy wskazali: zakup (41%), pożyczenie od znajomego (35%), prezent (31%), wypożyczenie z biblioteki (27%) i własny księgozbiór (20%).

Po raz pierwszy od 2012 roku listę autorów najczęściej wymienianych książek otwiera aż trzech pisarzy współczesnych, wygrywających pod względem popularności - Remigiusz Mróz, Olga Tokarczuk i Stephen King. W masowym obiegu czytelniczym znajdują się także stale przedstawiciele klasyki literatury pięknej - Henryk Sienkiewicz i Adam Mickiewicz.

Czytanie e-booków i słuchanie audiobooków

Polacy traktują e-booki jako należące do tej samej kategorii co książki papierowe. Ich czytelnictwo wskazało 6% czytelników (2,5% w całej populacji). Słuchanie audiobooków zadeklarowało 3% badanych w całej populacji. Z kolei 6% czytelników łączy czytanie ze słuchaniem - tylu respondentów wymieniło zarówno książki w formie tekstowej (papierowe i e-booki), jak i audiobooki. Potwierdzają to obserwacje z wcześniejszych badań BN: e-booki i audiobooki nie konkurują z tradycyjnymi książkami papierowymi, lecz stanowią ich uzupełnienie.

Pobierz Stan czytelnictwa w Polsce w 2019 roku. Wstępne wyniki

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Kontakt dla mediów
Barbara Maria Morawiec
tel. 608 578 009
b.morawiec@bn.org.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Stan czytelnictwa w Polsce w 2019 r. - Biblioteka Narodowa

# data[].attributes.attachment_link.description
Znamy już najnowsze wyniki badań czytelnictwa. Jak wynika z raportu Biblioteki Narodowej, w 2019 roku można odnotować trwałe zatrzymanie spadku czytelnictwa, a nawet niewielki wzrost deklaracji czytelniczych. Jest to w pewnej mierze wynik dobrej koniunktury, która pozwoliła na wzmożone zakupy nowości książkowych, ale również podsycania zainteresowań czytelniczych przez ekranizacje, seriale czy gry komputerowe.

# data[].attributes.attachment_link.title
Największy serwis o książkach. Porównywarka cen książek, opinie, oceny, rekomendacje, wywiady, aktualności.

# data[].attributes.attachment_link.description
Serwis dla miłośników książek. Opinie, recenzje książek i oceny czytelników, wirtualna biblioteczka i rekomendacje książek. Tysiące opinii, dobrych książek…

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wernisaż stałej wystawy prac Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. 2016 r. Fot. PAP/J. Bednarczyk
Od soboty wieczorem będzie można wirtualnie zwiedzać galerię obrazów Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury (NCK) w Krakowie - informuje Magdalena Gajoch z tej placówki.
W NCK od 2016 r. mieści się Galeria Zdzisława Beksińskiego. Od soboty wieczorem internauci będą mieli możliwość wirtualnego spaceru po wystawie stałej w tej galerii. Na ekspozycji jest 50 obrazów w większości pochodzących z lat 80. XX w., z tzw. okresu fantastycznego w twórczości malarza. Zdaniem krytyków to wówczas powstawały jego najbardziej znane, z dzisiejszej perspektywy ikoniczne prace. Prezentację uzupełnia kilkanaście obrazów z ostatnich lat życia, ukazujących zwrot malarza ku bardziej ascetycznym formom wyrazu.

CZYTAJ TAKŻE

Udostępnienie online galerii zamordowanego 15 lat temu artysty jest jedną z wielu propozycji NCK w dobie pandemii koronawirusa. Na swojej stronie internetowej placówka umożliwia też m.in. wirtualne zwiedzenie wystawy „Niepamięci", upamiętniającej 80. rocznicę zbrodni katyńskiej, a także nagrania spektakli, filmów, koncertów.

Zdzisław Beksiński (1929-2005) był fotografem, grafikiem i malarzem. Ukończył architekturę na Politechnice Krakowskiej. Jako młody artysta zajmował się fotografią. Malować zaczął na początku lat 60. Rozgłos przyniosła mu wystawa zorganizowana przez Janusza Bogackiego w Starej Pomarańczarni w Warszawie w 1964 r. Od końca lat 90. tworzył także grafiki cyfrowe, sięgając w nich po swoje zdjęcia. Beksiński został zamordowany w swoim mieszkaniu w Warszawie w nocy z 21 na 22 lutego 2005 r. Swoje prace zapisał Muzeum Historycznemu w Sanoku. W Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie mieści się 250 obrazów, rysunków i fotografii Beksińskiego z kolekcji Anny i Piotra Dmochowskich.(PAP)

autor: Beata Kołodziej

bko/ wj/

# data[].attributes.attachment_link.title
Wirtualne zwiedzanie galerii Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury

# data[].attributes.attachment_link.description
Wernisaż stałej wystawy prac Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. 2016 r. Fot. PAP/J. Bednarczyk Od soboty wieczorem będzie można wirtualnie zwiedzać galerię obrazów Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury (NCK) w Krakowie - informuje Magdalena Gajoch z tej placówki. W NCK od 2016 r. mieści się Galeria Zdzisława Beksińskiego.

# data[].attributes.body
Piękne!!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W dzisiejszej galerii zebraliśmy dla was słynne pomniki, jakie postawiono książkom na całym świecie. Są one niemym dowodem tego, jak wielkie znaczenie dla rozwoju naszej kultury ma literatura. Wprawdzie najlepszy sposób, w jaki można oddać hołd książkom, to po prostu czytać je nieustannie, nie oznacza to jednak, że pogardzilibyśmy jakimś ładnym książkowym pomnikiem w naszym mieście.
Tematy: biblioteka, featured, full-image, pomnik, rzeźba, sztuka i design, wokół książki

Kategoria: galeria

W związku z obowiązującym Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku w spr. ochrony osób fizycznych i ich danych osobowych (RODO), informujemy, że korzystając z serwisu Booklips.pl wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych w plikach cookies.

Jeśli chcesz wyłączyć opcję gromadzenia cookies, kliknij WIĘCEJ. Znajdziesz tam też szczegółowe informacje na temat przetwarzanych przez nas danych. Akceptuję [Więcej]

# data[].attributes.attachment_link.description
W dzisiejszej galerii zebraliśmy dla was słynne pomniki, jakie postawiono książkom na całym świecie. Są one niemym dowodem tego, jak wielkie znaczenie dla rozwoju naszej kultury ma literatura. Wprawdzie najlepszy sposób, w jaki można oddać hołd książkom, to po prostu czytać je nieustannie, nie oznac

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Język stwarza nam więcej możliwości wyrażania swoich myśli, niżby nam się mogło wydawać. Istnieją bowiem sposoby przekazywania niewygodnej prawdy bądź niecenzuralnych treści w sposób łagodny, zawoalowany. Służą temu eufemizmy. Przyjrzyjmy się bliżej temu zagadnieniu i kilku przykładom.

Czym są eufemizmy?

Oto definicja: eufemizm (z gr. eu - dobry, dobrze; phemí - mówię) to figura stylistyczna polegająca na sformułowaniu wypowiedzi w taki sposób, aby załagodzić jej znaczenie. Sformułowanie staje się w ten (zamierzony zresztą) sposób nieadekwatne do kontekstu czy desygnatu. Oznacza to, że nie do końca wyrażamy to, co tak naprawdę mamy na myśli.

Kiedy stosujemy eufemizmy?

Eufemizmy stosowane są w sytuacjach, kiedy nie chcemy złamać tabu religijnego czy kulturowego bądź też nie zamierzamy nikogo urazić. Stosowanie tej figury stylistycznej może być także wyrazem dobrego wychowania, empatii, pruderii. Eufemizmy często pojawiały się w nowomowie partyjnej, a i dziś możemy je znaleźć w języku polityków i przekazach medialnych.

Eufemizmy na co dzień - przykłady

Kto z nas nie zna takich wyrażeń jak mijać się z prawdą czy kobieta lekkich obyczajów? To klasyczne eufemizmy stosowane w codziennym języku. Można by powiedzieć prościej - kłamać i prostytutka - jednak w niektórych kontekstach słowa te odczuwane są jako zbyt dosadne. Kiedy chcemy załagodzić trudną emocjonalnie sytuację śmierci, użyjemy wyrażenia odejść na zawsze czy frazeologizmu przenieść się na łono Abrahama.

Eufemistyczne frazeologizmy

Zresztą eufemizmy są stale obecne w polskiej frazeologii - jesień życia to starość, zwrot mieć lepkie ręce odnosi się do złodzieja, a wziąć kogoś na języki jest omownym wyrażeniem dla plotkowania, obgadywania kogoś. Przykładów jest dużo więcej - puścić pawia (wymiotować) lub pójść tam, gdzie król piechotą chodzi (iść do toalety).

Niewulgarne wulgaryzmy

Jak zastępujemy wulgaryzmy, aby wyrażały złe emocje, nie gorsząc otoczenia? Zamiast powiedzieć mam to w dupie, mówimy mam to w czterech literach, do diabła zastępuje nam zwrot do diaska, a popularne brzydkie słowo na literę „k" - kurde, kurka wodna czy kuźwa. Ciekawe są też sformułowania jasny gwint czy kurza twarz.

Świat wydaje się piękniejszy...

...gdy menstruację nazywamy kobiecymi dniami, kobietę otyłą - puszystą, brzydotę - radiową urodą, podwyżkę cen - zmianą/regulacją cen, a strajk - przestojem w pracy. Czeski pisarz Bohumil Hrabal napisał w jednej ze swojej książek: „Ten świat jest opętańczo piękny, nie dlatego że jest, ale że ja go tak widzę". Podobnie jest z używaniem eufemizmów - kreują one lepszą rzeczywistość. Niestety to czarowanie nie zawsze ma dobre skutki. Osoby mające trudności z wyłapaniem drugiego dna w wypowiedziach innych mogą łatwo ulec manipulacji. A słowa przecież mają wielką moc!

Czy zgadzacie się z tym stwierdzeniem? I które eufemizmy chętnie stosujecie? 🤔

💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Cztery litery, czyli rzecz o eufemizmach. Definicja i przykłady

# data[].attributes.attachment_link.description
Język stwarza nam więcej możliwości wyrażania swoich myśli, niżby nam się mogło wydawać. Istnieją bowiem sposoby przekazywania niewygodnej prawdy bądź niecenzuralnych treści w sposób łagodny, zawoalowany. Służą temu eufemizmy. Przyjrzyjmy się bliżej temu zagadnieniu i kilku przykładom. Oto definicja: eufemizm (z gr.

# data[].attributes.attachment_link.title
Świat Bibliotek - biblioteki w Polsce i na Świecie - Świat Bibliotek - biblioteki w Polsce i na Świecie

# data[].attributes.attachment_link.description
© 2020 Świat Bibliotek - biblioteki w Polsce i na Świecie

# data[].attributes.body
Nowy projekt edukacyjny dla maturzystów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Miło nam, że jesteśmy częścią tego projektu i współtworzymy go z tak zaangażowanymi pedagogami. Uważam, że każda inicjatywa, która wspiera dzieci i nauczycieli w tej nadzwyczajnej sytuacji jest bardzo cenna. Dziś ponad podziałami chcemy - jako stacja ogólnopolska - dołożyć swoją cegiełkę i pomóc uczniom szkół średnich w możliwie jak najlepszym opanowaniu materiału. Wierzę, że oddając antenę Metra na lekcje, które nazwaliśmy „Korki.tv", damy młodzieży realne wsparcie. „Korki.tv" będą realizowane przez samych nauczycieli w domowych warunkach. Skupimy się przede wszystkim na tegorocznych maturzystach, bo oni obecnie są w najtrudniejszej sytuacji. W programie przewidujemy podstawowe przedmioty maturalne i nauczanie zgodne z podstawą programową MEN" - mówi Maciej Świerzawski, Szef kanału Metro.

# data[].attributes.attachment_link.title
„Korki.tv" w telewizji Metro - nowy projekt edukacyjny dla maturzystów

# data[].attributes.attachment_link.description
„Miło nam, że jesteśmy częścią tego projektu i współtworzymy go z tak zaangażowanymi pedagogami. Uważam, że każda inicjatywa, która wspiera dzieci i nauczycieli w tej nadzwyczajnej sytuacji jest bardzo cenna. Dziś ponad podziałami chcemy - jako stacja ogólnopolska - dołożyć swoją cegiełkę i pomóc uczniom szkół średnich w możliwie jak najlepszym opanowaniu materiału.

# data[].attributes.body
Już 23 kwietnia - Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The history of the written word is the history of humanity.

The power of books to advance individual fulfilment and to create social change is unequalled. Intimate and yet deeply social, books provide far-reaching forms of dialogue between individuals, within communities and across time.

As Malala Yousafzai, the Pakistani schoolgirl who was shot by the Taliban for attending classes, said in her speech at the United Nations:
Let us pick up our books and our pens. They are our most powerful weapons.
On World Book and Copyright Day, UNESCO invites all women and men to rally around books and all those who write and produce books. This is a day to celebrate books as the embodiment of human creativity and the desire to share ideas and knowledge, to inspire understanding and tolerance.

Books are not immune from a world of change, embodied in the advent of digital formats and the transition to open licensing for knowledge-sharing.

This means more uncertainty but also new opportunity -- including for innovative business models in the world of publishing. Change is raising sharp questions about the definition of the book and the meaning of authorship in the digital era. UNESCO is leading from the front in the new debates about the dematerialization of books and the rights of authors.

By championing copyright and open access, UNESCO stands up for creativity, diversity and equal access to knowledge. We work across the board - from the Creative Cities of Literature network to promoting literacy and mobile learning and advancing Open Access to scientific knowledge and educational resources. For instance, in partnership with Nokia and Worldreader, UNESCO is striving to harness mobile technology to support literacy. To this end, on 23 April, we will release a new publication: Reading in the Mobile Era.

In the same spirit, Port Harcourt in Nigeria has been named as the 2014 World Book Capital, on account of the quality of its programme, in particular its focus on youth and the impact it will have on improving Nigeria's culture of books, reading, writing and publishing to improve literacy rates. Taking effect on World Book and Copyright Day, this initiative is supported by UNESCO, along with the International Publishers Association, the International Booksellers Federation and the International Federation of Library Associations and Institutions.

In all of this, our goal is clear - to encourage authors and artists and to ensure that more women and men benefit from literacy and accessible formats, because books are our most powerful forces of poverty eradication and peace building.

Message from Ms Irina Bokova, Director-General of UNESCO, on the occasion of World Book and Copyright Day

# data[].attributes.attachment_link.title
World Book and Copyright Day 2014 | United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization

# data[].attributes.attachment_link.description
The history of the written word is the history of humanity. The power of books to advance individual fulfilment and to create social change is unequalled. Intimate and yet deeply social, books provide far-reaching forms of dialogue between individuals, within communities and across time.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z tym pytaniem zetknął się niejeden rodzic. Zadaje je sobie również wielu nauczycieli. Tymczasem dla szerokiego grona dzieci czytanie książek nie należy do zestawu najbardziej atrakcyjnych zajęć, a lista lektur to synonim nudy, przykrego obowiązku i straty czasu. Więc jak zachęcić dzieci do czytania lektur? Czy istnieją uniwersalne metody, które skutecznie przekonają młodych ludzi do śledzenia losów bohaterów literackich?

Jak zachęcić dzieci do czytania lektur?

Niewątpliwie próżno szukać jednej recepty odpowiedniej dla wszystkich. Można za to próbować stworzyć sprzyjające warunki, które pomogą młodego czytelnika zachęcić i przekonać, by sięgnął po książkę. Ale również i tu trudno o ogólne wytyczne. Wiele zależy przecież od wieku dziecka, od jego indywidualnej wrażliwości, charakteru, osobowości, językowych kompetencji, stopnia rozwoju itd.

Lista lektur generuje zresztą jeszcze jeden kłopot. To towarzysząca świadomość obowiązku czy wręcz przymusu (bo MUSZĘ to przeczytać!), a to - wbrew pozorom - wcale nie działa motywująco. Ale i na tym jeszcze nie koniec!

Bo co zrobić, jeśli mamy w domu małego czytelnika, który wręcz pożera tonami kolejne opasłe tomy, za to na listę lektur patrzy wilkiem?

Czytanie jako ważna funkcja życiowa

Najbardziej podstawowe wydaje się wpojenie czytelniczych nawyków i rozbudzenie czytelniczej ciekawości, a szerzej naturalnej potrzeby czytania.
Bo przecież w gruncie rzeczy o to chodzi - żeby lubić czytać. Żeby z zainteresowaniem czy wręcz wścibstwem otwierać drzwi do książkowego świata.
Bez wątpienia najłatwiej to osiągnąć, zaczynając cały proces już od kołyski. Ale tak naprawdę nigdy nie jest za późno.

Nie każdy jest jednak molem książkowym i wcale być nim nie musi.
Niemniej trudno przekonać dziecko do czytania, jeśli naszą jedyną lekturą jest co najwyżej instrukcja obsługi albo spis składników na etykiecie produktu.

Wspólnota czytelnicza

Młodszym dzieciom możemy czytać na głos albo zaproponować czytanie na zmianę. To przy okazji świetne ćwiczenie dykcji, a niekiedy może i aktorskiego warsztatu. Dobrym pomysłem jest także lektura równoczesna. Niezależnie od formy wspólnego czytania - dzielmy się wrażeniami, po każdym etapie albo z perspektywy przeczytanej całości.

Ważne jest jednak, by nie ograniczać refleksji. Pozwólmy więc mówić dzieciom nie tylko o tym, co im się podoba. Dajmy im też wyrazić, dlaczego dana pozycja nie przypadła im do gustu, dlaczego jest nudna albo trudna. Szanujmy przy tym ich odmienne spojrzenie i upodobania. Prawo do innego zdania i sądu jest bardzo ważne.
W przypadku kłopotów ze zrozumieniem treści przydatne mogą okazać się również pytania, które naprowadzą dziecko na właściwy tor myślenia, pokażą ukryte sensy, podsuną tropy interpretacyjne itp.

Dobre praktyki

Powiedz stanowcze NIE gotowym ściągom, brykom i innym uproszczonym opracowaniom. Tego rodzaje publikacje stanowią zwykle wersję spłyconą i zbanalizowaną, a przez to wyrządzają więcej szkody niż pożytku. Ponadto ich skondensowana forma i zbytnie nagromadzenie wątków, zagadnień i problemów wcale nie ułatwia zrozumienia, zwłaszcza jeśli jest jedynym kontaktem z książką.

Kto za tym stoi?

Dlaczego Hugh Lofting napisał „Doktora Dolittle i zwierzęta"? Co skłoniło Lucy Maud Montgomery do stworzenia postaci Ani? Czym zajmował się Balzak poza pisaniem? Dlaczego Mickiewicz napisał „Dziady"? Co popchnęło A. A. Milne'a do wykreowania postaci Kubusia Puchatka, Prosiaczka czy Kłapouchego? Czy książka zawsze jest odbiciem losów i doświadczeń jej autora?

Książki, w tym lektury, nie są przecież anonimowe. Nie jest to z pewnością stwierdzenie szczególnie odkrywcze, ale czasem warto taką oczywistość dziecku przypomnieć czy uświadomić, a wówczas książka spoglądająca groźnie ze szczytu listy lektur pojawi się w innym wymiarze, w konkretnym kontekście itp.
Może więc przed przystąpieniem do czytania sięgnąć do biografii twórcy? Nie chodzi przy tym o przytoczenie encyklopedycznej notki, ale wyszukanie jakiejś ciekawostki z życia autora, nieznanego szczegółu z biografii czy znalezienie czegoś, co ukaże twórcę jako żywą, odczuwającą istotę - wszystko oczywiście adekwatnie do wieku, poziomu rozwoju, wiedzy i kompetencji.

💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zachęcać dzieci do czytania książek, lektur

# data[].attributes.attachment_link.description
Z tym pytaniem zetknął się niejeden rodzic. Zadaje je sobie również wielu nauczycieli. Tymczasem dla szerokiego grona dzieci czytanie książek nie należy do zestawu najbardziej atrakcyjnych zajęć, a lista lektur to synonim nudy, przykrego obowiązku i straty czasu. Więc jak zachęcić dzieci do czytania lektur?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze. Jeśli chcesz poznać więcej informacji o tej niesamowitej technologii, z której korzystasz każdego dnia, polecamy Informacje o naszej polityce prywatności znajdziesz O CIASTECZKACH
ten artykuł na Wikipedii (która oczywiście też z niej korzysta :) ).
Pamiętaj, że zawsze możesz skonfigurować swoją przeglądarkę tak, by nie zapisywała żadnych ciasteczek, wejść na naszą stronę w trybie "incognito" (w nim ciasteczka też nie są zapisywane) lub kasować ciasteczka ze swojej przeglądarki po wybranej przez Ciebie sesji.
Accept
TUTAJ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Poleć dalej z Czytaj PL - edycja specjalna na czas kwarantanny - Czytaj PL

# data[].attributes.attachment_link.description
Kiedy przeglądasz strony internetowe w globalnej sieci, to Twoja przeglądarka zbiera tzw. ciasteczka (pliki "cookies"). Są to niewielkie informacje tekstowe zapisywane przez Twoją przeglądarkę, które pozwalają nam m.in. szybciej wczytać treść naszej strony na Twoim komputerze.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Co stanowi o tym, że dana książka zyskuje popularność na całym świecie, że wydawcy zabijają się o prawa, powstają kolejne tłumaczenia: dziesiątki, a nawet setki? Pytanie, które zadają sobie pewnie tysiące ludzi, zwłaszcza wydawcy. Pytanie, które najpewniej pozostanie bez odpowiedzi, bo jak ten problem zbadać? Można natomiast wskazać konkretne tytuły, które rozniosły się po świecie. Listę pięćdziesięciu najczęściej tłumaczonych książek przygotowało The Translation Company.

Znakomitą większość tych tytułów znajdziecie w polskich księgarniach. Książki, które nie ukazały się w naszym ojczystym języku figurują na liście pod oryginalnym tytułem (jest ich zaledwie dwie!). Martwi, a może bardziej zastanawia, nieobecność polskich książek w zestawieniu. Według galerii zaprezentowanej w „Magazynie O!Kultura nr 34" powinny zostać wyszczególnione przynajmniej: Podróże z Herodotem Ryszarda Kapuścińskiego przetłumaczone na 35 języków oraz Mapy Aleksandry i Daniela Mizielińskich przetłumaczone na 32 języki. Pozostałe tytuły nie załapałyby się co prawda do pierwszej pięćdziesiątki, ale warto pamiętać, że do naszych hitów eksportowych zaliczają się między innymi książki Olgi Tokarczuk, Wiesława Myśliwskiego, Marka Krajewskiego czy Andrzeja Sapkowskiego.
1. Mały książę, Antoine de Saint-Exupéry (253)
Mały Książę to niezwykłe arcydzieło literatury światowej, które stało się ulubioną lekturą wielu pokoleń dzieci i dorosłych na całym świecie. Zostało przetłumaczone na dwieście pięćdziesiąt trzy języki i dialekty i wydane w milionach egzemplarzy. Już od siedemdziesięciu lat Antoine de Saint-Exupéry w tej baśniowej opowieści o małym złotowłosym chłopcu mówi o przyjaźni, miłości, odpowiedzialności, samotności i cierpieniu. Bez zbędnego moralizowania, w sposób prosty i bezpośredni, z dziecięcą naiwnością i otwartością dzieli się z czytelnikami refleksjami nad tym, że "dobrze widzi się tylko sercem. To, co najcenniejsze, jest niewidoczne dla oczu".
2. Pinokio, Carlo Collodi (240)
Pinokio to drewniany pajacyk wystrugany przez cierpliwego, serdecznego majstra Dżeppetto. Pajacyk nieoczekiwanie jednak ożył i od razu dał się we znaki swojemu staremu ojcu, jako chłopiec krnąbrny i nieposłuszny. Dżeppeto, a także jego przyjaciele - wróżka i Gadający Świerszcz - starają się utemperować jego charakter, by potrafił odróżniać dobro od zła. Jednak Pinokio na swej drodze spotyka wiele niegodziwych osób, które namawiają go do złych rzeczy. Początkowo chłopiec daje się im zwieść i ponosi za to bolesne kary, ale ostatecznie dociera do niego, jakim to też egoistycznym chłopcem jest. Po wielu dramatycznych przygodach powraca do ojca i staje się dobrym pajacykiem. W nagrodę za tę niezwykłą przemianę spełnione zostaje jego największe marzenie: staje się prawdziwym chłopcem!
3. Wędrówka Pielgrzyma, John Bunyan (200)
Książka Johna Bunyana Wędrówka Pielgrzyma, uznana za klasyczne działo literatury chrześcijańskiej, jest opowieścią o duchowych przeżyciach człowieka, który w pewnym momencie swojego życia pod wpływem Słowa Bożego doznaje przebudzenia własnego sumienia. Postanawia wyruszyć w niełatwą podróż w poszukiwaniu ratunku i wiecznego zbawienia. Przez Ciasną Bramę wkracza na niełatwą ścieżkę życia, na której walczy z wieloma przeciwnościami losu, ale wytrwale je pokonuje, by ostatecznie dotrzeć do bram Nowego Jeruzalem.
4. Alicja w Krainie Czarów, Lewis Carroll (174)
Niezapomniana, klasyczna powieść na pograniczu snu i jawy. Magiczna podróż małej dziewczynki do fantastycznej krainy, w której wszystko może się zdarzyć. Tę powieść Lewisa Carrolla, wybitnego matematyka i profesora Oxfordu, uznano za arcydzieło literatury światowej. Doskonała lektura dla czytelnika w każdym wieku.
5. Baśnie Andersena, Hans Christian Andersen (159)
Calineczka, Brzydkie Kaczątko, Księżniczka na ziarnku grochu, Słowik, Nowe szaty cesarza, Królowa Śniegu - to tylko kilka najbardziej znanych tytułów pięknych i wzruszających opowieści najsłynniejszego baśniopisarza świata. Nastrojowymi, mądrymi, napisanymi pięknym językiem baśniami Hansa Christiana Andersena zachwycają się kolejne pokolenia dzieci, a ich rodzice odkrywają w nich coraz to nowe ukryte sensy.
6. 20.000 mil podmorskiej żeglugi, Juliusz Verne (148)
Kapitan Nemo ratuje życie profesora Aronnaxa zabierając go na swoją łódź podwodną pod jednym wszakże warunkiem - profesor i jego towarzysze będą biernie posłuszni rozkazom kapitana i nigdy już nie zejdą na stały ląd. W zamian poznają skrywane głęboko tajemnice mórz i oceanów. Książka jest fascynującą powieścią przygodową, którą często zalicza się do gatunku science-fiction.
7. Przygody Gala Asteriksa, René Goscinny, Albert Uderzo (114)
Jest rok 50. przed naszą erą. Cała Galia została podbita przez Rzymian... Cała? Nie! Jedna, jedyna osada, zamieszkała przez nieugiętych Galów, wciąż stawia opór najeźdźcom i uprzykrza życie legionom rzymskim stacjonującym w obozach Rabarbarum, Akwarium, Relanium i Delirium... Tak rozpoczyna się pierwszy tom najsławniejszej w Europie serii humorystycznych komiksów, której bohaterami są dwaj niezwyciężeni galijscy wojownicy - obdarzony wrodzonym sprytem Asteriks i jego uwielbiający dziki przyjaciel Obeliks. Dzięki właściwościom magicznego napoju udaje im się odpierać ataki Rzymian i bronić rodzinnej wioski.
8. Przygody Tintina, Hergé (112)
Tintin, młody reporter brukselskiej gazety i zarazem detektyw amator, wyrusza do Związku Radzieckiego, by na podstawie własnych obserwacji napisać reportaż o życiu ludzi w pierwszym na świecie państwie komunistycznym. Jak się szybko okazuje, przybysz z Zachodu nie jest mile widziany, toteż bohater, zanim wypełni swoje dziennikarskie zadanie, musi przede wszystkim przeżyć...
9. Alchemik, Paulo Coelho (80)
Alchemik otwiera te drzwi w naszej duszy, o których istnieniu wolelibyśmy czasami zapomnieć. Każe marzyć, podążać za własnym powołaniem, podejmować ryzyko, pójść w świat i wrócić wystarczająco śmiałym, by stawić czoło wszelkim przeszkodom. Baśniowa, alegoryczna opowieść o wędrówce andaluzyjskiego pasterza jest tłem do medytacji nad tym, jak ominąć życiowe pułapki, by dotrzeć do samego siebie.
10. Pippi Pończoszanka, Astrid Lindgren (70)
Historia o najsilniejszej i najbardziej niesfornej dziewczynce świata. Pippi mieszka samotnie w Willi Śmiesznotce razem ze swoim koniem i małpką, ma walizkę pełną złotych monet i... nie chodzi do szkoły. Jej niekonwencjonalne zachowanie jest wyzwaniem dla mieszkańców miasteczka: budzi zgorszenie dorosłych oraz zachwyt rówieśników.

11. Harry Potter, J.K. Rowling (67)
12. Dziennik Anny Frank, Anne Frank (67)
13. Rok 1984, George Orwell (65)
14. Przygody Hucka, Mark Twain (65)
15. Nazywam się Czerwień, Orhan Pamuk (60)
16. Sherlock Holmes, Arthur Conan Doyle (60)
17. Świat Zofii, Jostein Gaarder (60)
18. Bardzo głodna gąsienica, Eric Carle (60)
19. Przygody dobrego wojaka Szwejka, Jaroslav Hašek (58)
20. Heidi, Johanna Spyri (50)
21. Kubuś Puchatek, A.A. Milne (50)
22. Wszystko rozpada się, Chinua Achebe (50)
23. Norwegian Wood, Haruki Murakami (50)
24. Hobbit, J.R.R. Tolkien (50)
25. Przemyślny szlachcic don Kichot z Manczy, Miguel de Cervantes (48)
26. Pachnidło, Patrick Süskind (47)
27. Obcy, Albert Camus (45)
28. Kobieca Agencja Detektywistyczna Nr 1, Alexander McCall Smith (45)
29. Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, Stieg Larsson (44)
30. Kod Leonarda da Vinci, Dan Brown (44)
31. Muminki, Tove Jansson (44)
32. Wielki Gatsby, F. Scott Fitzgerald (42)
33. Chłopiec z latawcem, Khaled Hosseini (42)
34. Miffy, Dick Bruna (40)
35. Miś zwany Paddington, Michael Bond (40)
36. Zabić drozda, Harper Lee (40)
37. Láng Túténg, Jiang Rong (39)
38. Sto lat samotności, Gabriel García Márquez (37)
39. Chłodny dotyk, Albert Sánchez Piñol (37)
40. Saga Zmierzchu, Stephenie Meyer (37)
41. Generał martwej armii, Ismail Kadare (37)
42. Piotruś Królik, Beatrix Potter (36)
43. Ania z Zielonego Wzgórza, Lucy Maud Montgomery (36)
44. Pajęczyna Szarloty, Elwyn Brooks White (35)
45. Madogiwa no Totto-chan, Tetsuko Kuroyanagi (35)
46. Przeminęło z wiatrem, Margaret Mitchell (35)
47. Diamentowy plac, Mercè Rodoreda (34)
48. Buddenbrookowie, Thomas Mann (30)
49. Filary Ziemi, Ken Follett (30)
50. Buszujący w zbożu, J.D. Salinger (30)

Autor: Oskar Grzelak

# data[].attributes.attachment_link.title
50 najczęściej tłumaczonych książek świata | Niestatystyczny.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Co stanowi o tym, że dana książka zyskuje popularność na całym świecie, że wydawcy zabijają się o prawa, powstają kolejne tłumaczenia: dziesiątki, a nawet setki? Pytanie, które zadają sobie pewnie tysiące ludzi, zwłaszcza wydawcy. Pytanie, które najpewniej pozostanie bez odpowiedzi, bo jak ten problem zbadać? Można natomiast wskazać konkretne tytuły, które rozniosły się po świecie.

# data[].attributes.body
Autor: Paweł Krzysztof Jezierski

# data[].attributes.body
Autor: Paweł Krzysztof Jezierski

# data[].attributes.attachment_link.title
Teatr - Recenzje, Repertuary - Portal Teatralny.pl - Portal Teatralny

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona używa plików cookies, korzystanie z niej oznacza, że pliki te zostaną zamieszczone na Twoim urządzeniu. więcej "

# data[].attributes.body
Muzeum Niepodległości ogłasza konkurs na pamiętniki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Celem konkursu na pamiętniki jest promowanie działalności artystycznej, znalezienie kreatywnego sposobu na spędzanie wolnego czasu oraz promowanie osiągnięć literackich dzieci, młodzieży i dorosłych" - poinformowała PAP Magda Kukawska z działu promocji Muzeum Niepodległości w Warszawie.
„Pozostawiamy pełną dowolność co do wyboru tematyki bądź formy literackiej. Pamiętniki zostaną ocenione w trzech kategoriach wiekowych: dzieci, młodzież i dorośli" - napisała w czwartek Kukawska.

Wyjaśniła, że każda praca powinna mieć do 25 stron tekstu napisanego czcionką Times New Roman w rozmiarze 12 z interlinią 1,5.

Prace należy przesyłać do 31 maja na adres: konkurs@muzeumniepodleglosci.art.pl. Oficjalne ogłoszenie wyników i rozdanie nagród odbędzie się 18 września w głównej siedzibie Muzeum Niepodległości (al. solidarności 62).

Jak poinformowali organizatorzy, najlepsze pamiętniki zostaną wydane jako książka w formacie PDF, która będzie dostępna na stronie internetowej Muzeum Niepodległości w Warszawie, a zwycięzcy konkursu otrzymają nagrody w postaci limitowanych, cennych publikacji oraz darmowego wstępu na muzealne wystawy w 2020 roku.

Więcej informacji o konkursie i regulamin na stronie:
http://muzeum-niepodleglosci.pl/aktualnosci/konkurs-pamietnik-2020/
[źródło: PAP, Grzegorz Janikowski]

# data[].attributes.attachment_link.title
Muzeum Niepodległości ogłasza konkurs na pamiętniki

# data[].attributes.attachment_link.description
„Celem konkursu na pamiętniki jest promowanie działalności artystycznej, znalezienie kreatywnego sposobu na spędzanie wolnego czasu oraz promowanie osiągnięć literackich dzieci, młodzieży i dorosłych" - poinformowała PAP Magda Kukawska z działu promocji Muzeum Niepodległości w Warszawie. „Pozostawiamy pełną dowolność co do wyboru tematyki bądź formy literackiej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ta powieść legenda, której pierwotna wersja (zatytułowana "Konsultant z kopytem") powstała w 1928 roku, nigdy nie została ostatecznie ukończona przez autora. Pisana latami, w coraz to nowych wersjach i poprawkach, po raz pierwszy trafiła do rąk czytelnika 26 lat po śmierci Michaiła Bułhakowa. W listopadzie 1966 roku w miesięczniku "Moskwa" ukazała się - ocenzurowana oczywiście - pierwsza część powieści, w styczniu 1967 roku wydrukowano część drugą; pierwsze polskie wydanie opublikowane zostało dwa lata później.

"Mistrz i Małgorzata" to nie tylko jedna z najważniejszych powieści XX wieku, ale też jedno z najbardziej wieloznacznych i tajemniczych dzieł światowej literatury, pełne zagadek, symboli, niedopowiedzeń. Połączenie dwóch planów czasowych akcji, dwóch światów i dwóch rzeczywistości od lat fascynuje czytelników. Pierwszy z nich to Moskwa lat 30. i zmienione przez wszechogarniający ustrój totalitarny życie jej mieszkańców; drugi plan stanowi opowieść historyczna osnuta wokół losów Poncjusza Piłata. Obydwa wątki przenikają się w narracji Bułhakowa i uzupełniają, stając się uniwersalną przypowieścią o odwiecznej walce dwóch przeciwieństw: dobra i zła.

# data[].attributes.attachment_link.title
Marek Kondrat czytał "Mistrza i Małgorzatę"

# data[].attributes.attachment_link.description
Ta powieść legenda, której pierwotna wersja (zatytułowana "Konsultant z kopytem") powstała w 1928 roku, nigdy nie została ostatecznie ukończona przez autora. Pisana latami, w coraz to nowych wersjach i poprawkach, po raz pierwszy trafiła do rąk czytelnika 26 lat po śmierci Michaiła Bułhakowa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wirtualne spacery po muzeach sztuki. Oto 5 propozycji wystaw, które trzeba zobaczyć podczas kwarantanny - K MAG MAGAZYN

# data[].attributes.attachment_link.description
Miejsca po brzegi wypełnione sztuką możemy odwiedzić w każdej chwili, nawet pozostając w kapciach. Aby umilić nam trudny czas obowiązkowej kwarantanny, placówki kulturalne prześcigają się w udostępnia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
MINIspotkania ze sztuką to cykliczne zajęcia, które przed pandemią koronawirusa organizowane były w zabytkowych przestrzeniach MCK. Aby mogły się dalej odbywać, przeniesione zostały do przestrzeni wirtualnej. W trakcie zajęć zdalnych kontynuowane będą prace, warsztaty i wykłady o problemach, o jakich rozmawialiśmy wcześniej twarzą w twarz.

# data[].attributes.attachment_link.description
MINIspotkania ze sztuką to cykliczne zajęcia, które przed pandemią koronawirusa organizowane były w zabytkowych przestrzeniach MCK. Aby mogły się dalej odbywać, przeniesione zostały do przestrzeni wirtualnej. W trakcie zajęć zdalnych kontynuowane będą prace, warsztaty i wykłady o problemach, o jakich rozmawialiśmy wcześniej twarzą w twarz.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak poradzić sobie z izolacją? Podpowiadają: astronauta, himalaista i pracownik stacji polarnej

# data[].attributes.attachment_link.description
autor: „Wypracuj rutynę" - radzi Scott Kelly, astronauta, który spędził rok w kosmosie. O tym, jak żyć w izolacji opowiadają ci, którzy znają się na tym najlepiej. Fot. Getty Images Życie w odosobnieniu, często z dala od rodziny, przyjaciół i stałych współpracowników, na które jesteśmy zdani podczas kwarantanny - to dla wielu z nas nieznane dotąd doświadczenie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lektury, które możesz mieć zawsze przy sobie. Korzystaj na komputerze, smartfonie, tablecie i czytniku.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Beniamin Rozenfeld. Rysownik getta warszawskiego, konspirator, powstaniec.

Pięć rysunków Beniamina Rozenfelda odnaleziono po wojnie w pierwszej części Podziemnego Archiwum Getta Warszawskiego, wydobytej spod gruzów w 1946 roku. Przez wiele dekad ich autora uważano za nieznanego, mimo że na początku lat 50. Józef Sandel ustalił jego tożsamość na podstawie relacji naocznego świadka, Dory Zajczyk. Tożsamość autora szkiców została niedawno potwierdzona przez dr Agnieszkę Żółkiewską, której ustalenia przedstawiamy poniżej.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kultura. Cała sztuka w tym, by cieszyć się nią razem.

# data[].attributes.body
Spotkania z autorami on-line

# data[].attributes.attachment_link.description
#NieZostawiamCzytelnika

W najbliższym czasie odbędą się na FB spotkania z autorami, organizowane m.in. przez Magdalena Witkiewicz Official, Unia Literacka, Agencja autorska "Opowieści"

👉 31 marca...

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

# data[].attributes.attachment_link.title
Portret Krzysztofa Pendereckiego - Narodowy Instytut Fryderyka Chopina

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stańczyk

Autor: Jan Matejko

Technika: olej na płótnie

Praca Jana Matejki ,,Stańczyk" powstała w 1862 roku. Ma 88 centymetrów szerokości na 120 centymetrów długości. Znajduje się w posiadaniu Muzeum Narodowego w Warszawie. Inny tytuł: „Stańczyk w czasie balu na dworze królowej Bony wobec straconego Smoleńska".

Bohaterem obrazu jest nadworny błazen trzech ostatnich Jagiellonów. Stańczyk siedzi zamyślony w ciemnej komnacie, jego kaduceusz - atrybut sprawowanej funkcji - leży porzucony na podłodze, na stole widać otwarty list z datą: tysiąc pięćset czternaście. To rok utraty Smoleńska, ważnej twierdzy na granicy z Księstwem Moskiewskim. Z zamyślonym, posępnym Stańczykiem kontrastuje rozbawiony tłum, widoczny przez uchylone do następnej komnaty drzwi. Tradycyjnie w komentarzach do tego dzieła pojawia się informacja, że gospodynią balu była królowa Bona. W rzeczywistości jednak w tysiąc pięćset czternastym roku żoną Zygmunta Starego była Barbara Zápolya [zapolja] i to jej dworzanie świętują w owym roku zwycięstwo w bitwie pod Orszą. Przez otwarte okno widać przecinającą nocne niebo kometę. Ukazana na tle wieży katedry wawelskiej jest zapowiedzią zbliżającej się tragedii końca Rzeczypospolitej.

Temat Stańczyka podjął Matejko w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybuch powstania styczniowego, w czasie wielkiego fermentu społecznego. Stańczyk jest pierwszym obrazem, w którym artysta przedstawił swój pogląd na historię Polski i przyczyny jej upadku. Nadając nadwornemu błaznowi własne rysy, podjął wyzwanie artystyczne i obywatelskie. W sposób symboliczny artysta bierze na swe ramiona trud patriotycznej posługi, mianując się zarazem prześmiewcą i komentatorem polskich dziejów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Stańczyk Autor: Jan Matejko Technika: olej na płótnie Praca Jana Matejki ,,Stańczyk" powstała w 1862 roku. Ma 88 centymetrów szerokości na 120 centymetrów długości. Znajduje się w posiadaniu Muzeum Narodowego w Warszawie. Inny tytuł: „Stańczyk w czasie balu na dworze królowej Bony wobec straconego Smoleńska". Bohaterem obrazu jest nadworny błazen trzech ostatnich Jagiellonów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pozytywizm Dwudziestolecie międzywojenne Współczesność Opowiadanie Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Juliusz Słowacki Kazimierz Przerwa-Tetmajer Krzysztof Kamil Baczyński Eliza Orzeszkowa Oświecenie Adam Mickiewicz Starożytność powieść obyczajowa Henryk Sienkiewicz Cyprian Kamil Norwid Autor nieznany powieść dla dzieci i młodzieży Tadeusz Gajcy Józef Ignacy Kraszewski Jacob i Wilhelm Grimm Maria Konopnicka Mikołaj Sęp Szarzyński nie dotyczy

# data[].attributes.attachment_link.description
Aby umilić Państwu czas pobytu w domu w okresie pandemii postanowiliśmy przygotować bazę odsyłaczy do bezpłatnych zasobów - ebooków, audiobooków, czasopism, filmów, audycji i podcastów - słowem wszystkiego, co wypełni czas oczekiwania na powrót do normalności.

# data[].attributes.attachment_link.title
#zostajewdomu Quiz z języka polskiego. Dasz radę maturzysto?

# data[].attributes.attachment_link.description
W związku z pandemią koronawirusa i zamknięciem wszystkich szkół uczniowie uczą się teraz zdalnie w domach. To doskonały czas, by utrwalić zdobytą już wiedzę, zwłaszcza przed zbliżającymi się egzaminami. Maturzysto, czy jesteś gotowy na egzamin z języka polskiego? Sprawdź swoją wiedzę z lektur, ortografii, gramatyki. Łatwo nie będzie. Powodzenia!

# data[].attributes.attachment_link.title
Odkryj cyfrowe dziedzictwo kulturowe Europy

# data[].attributes.attachment_link.description
Wyszukaj, zapisz i udostępnij dzieła sztuki, książki, filmy oraz muzykę pochodzącą z tysięcy instytucji dziedzictwa kulturowego

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wszystkie linki są dostępne również w specjalnej zakładce pn. Kultura w sieci https://www.gov.pl/web/kultura/kultura-w-sieci, gdzie można je wygodnie przeglądać.

Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny

Strona: https://fina.gov.pl/

Zasoby online: Ninateka- internetowy serwis VOD oferujący filmy fabularne i dokumentalne, rejestracje spektakli i koncertów, animacje, słuchowiska i publicystykę: www.ninateka.pl Fototeka - wirtualny bank zdjęć, kadrów i postaci filmu polskiego: www.fototeka.fn.org.pl

Kolekcje online: Kolekcja teatralna - największe dzieła polskiego teatru audiowizualnego on-line: www.ninateka.pl/kolekcja-teatralna,

Trzej Kompozytorzy - największa kolekcja muzyki Witolda Lutosławskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego i Krzysztofa Pendereckiego: www.trzejkompozytorzy.pl

Serwisy edukacyjne: Filmoteka Szkolna - zgodny z podstawą programową projekt edukacyjny skierowany do szkół podstawowych i ponadpodstawowych zawierający 120 polskich produkcji filmowych, pakiet 61 lekcji tematycznych i materiały dydaktyczne: www.filmotekaszkolna.pl, Muzoteka Szkolna - internetowe narzędzie edukacyjne dla nauczycieli muzyki w szkołach podstawowych i średnich, animatorów kultury, rodziców, dzieci i młodzieży i dla wszystkich, którzy chcą zgłębić swoją wiedzę o muzyce klasycznej: www.muzykotekaszkolna.pl

Instytut Adama Mickiewicza

EC1 Łódź - Miasto Kultury

Studio Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej

Facebook: https://www.facebook.com/studiofilmowrysunkowych/

Twitter: https://twitter.com/SFR_Bielsko

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCfXtDCs237pyDFCBIQR46yw?view_as=subscriber

Strona www: http://www.sfr.com.pl/

Teatr Andersena w Lublinie

Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich:

Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK

Dom Kultury ZACISZE w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy

Wrocławski Teatr Lalek

Białostocki Teatr Lalek

Miejski Teatr Miniatura online - wykaz do udostępniania online

# data[].attributes.attachment_link.title
#Zostańwdomu - sztuka przyjdzie do Ciebie cz.3. - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Wszystkie linki są dostępne również w specjalnej zakładce pn. Kultura w sieci https://www.gov.pl/web/kultura/kultura-w-sieci, gdzie można je wygodnie przeglądać.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Droga Czytelniczko, drogi Czytelniku, miło Cię widzieć! Polszczyzna.pl to internetowa poradnia języka polskiego, która została założona w 2017 roku, a dziś stanowi niewyczerpane źródło wiedzy o języku ojczystym. Zespół redakcyjny dba o to, aby wszystkie zagadnienia językowe w naszej poradni językowej były weryfikowane na podstawie oficjalnych i aktualnych słowników języka polskiego.

Błędy językowe to poważny problem

To kwestia, z którą postanowiliśmy się zmierzyć poprzez tworzenie serii artykułów wyjaśniających wiele zawiłości polszczyzny. Omawiamy błędy ortograficzne, stylistyczne, gramatyczne oraz pozostałe błędy występujące w języku polskim.

Uważamy, że poprawna polszczyzna powinna stanowić element zainteresowania każdej osoby korzystającej z tego wyjątkowego języka. Napewno czy na pewno? Naprawdę czy na prawdę? Te dwie zagwozdki językowe stanowią odwieczny problem bardzo wielu użytkowników języka polskiego, a ich niepoprawne formy są najczęstszymi błędami popełnionymi w Internecie w 2018 roku. Wielu osobom sprawia trudność również odmiana nazwisk oraz odmiana przez przypadki. Te wszystkie wątpliwości językowe wyjaśniamy na łamach naszej strony.

To coś więcej niż poradnia językowa

Polszczyzna.pl to nie tylko poradnia językowa, ale również zbiór ciekawostek, w którym znajdziesz niecodzienne łamańce językowe, frazeologizmy, dyktanda, quizy i wpadki językowe. To także miejsce, w którym sprawdzisz poprawność pisowni swojego tekstu. Sprawdzanie pisowni jest możliwe dzięki zaawansowanemu systemowi, który analizuje tekst pod kątem błędów językowych i automatycznie poprawia błędy ortograficzne, interpunkcyjne, typograficzne i literówki oraz uzupełnia polskie znaki diakrytyczne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Polszczyzna.pl - Poprawna polszczyzna dla każdego

# data[].attributes.attachment_link.description
Droga Czytelniczko, drogi Czytelniku, miło Cię widzieć! Polszczyzna.pl to internetowa poradnia języka polskiego, która została założona w 2017 roku, a dziś stanowi niewyczerpane źródło wiedzy o języku ojczystym. Zespół redakcyjny dba o to, aby wszystkie zagadnienia językowe w naszej poradni językowej były weryfikowane na podstawie oficjalnych i aktualnych słowników języka polskiego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ortografia - trudna sztuka. Autokorekta nie radzi sobie z wieloma wyrazami, dlatego warto znać zasady polskiej pisowni. Rozwiąż nasz quiz ortograficzny z ekstremalnie trudnymi słowami i sprawdź, czy potrafisz je zapisać!

💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
Quiz ortograficzny - ekstremalnie trudne słowa. Czy potrafisz je zapisać?

# data[].attributes.attachment_link.description
Ortografia - trudna sztuka. Autokorekta nie radzi sobie z wieloma wyrazami, dlatego warto znać zasady polskiej pisowni. Rozwiąż nasz quiz ortograficzny z ekstremalnie trudnymi słowami i sprawdź, czy potrafisz je zapisać! 💡 Zainteresuje Cię również:

# data[].attributes.attachment_link.title
VOD Teatr Wielki - Opera Narodowa: VOD TWON

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Instytut Literatury ogłasza rozpoczęcie naboru prac na drugą edycję Ogólnopolskiego Konkursu na Książkę Literacką „Nowy Dokument Tekstowy". Zgłoszenia przyjmowane są w trzech kategoriach - liryka, epika oraz esej - do 5 kwietnia 2020 roku. Zwycięskie książki zostaną wydane w serii Biblioteka Literacka Kwartalnika „Nowy Napis", a ich autorzy zainkasują atrakcyjne honorarium.
Tak jak przed rokiem, w konkursie mogą wziąć udział wszyscy pełnoletni autorzy, którzy w nieprzekraczalnym terminie do 5 kwietnia 2020 roku nadeślą na adres konkurs@instytutliteratury.eu poprawne zgłoszenie konkursowe, które powinno zawierać:

w załączniku - zgłaszany projekt książki w formie pliku .rtf, .doc lub .docx; w nazwie pliku należy zamieścić tytuł zgłaszanego tomu oraz imię i nazwisko

w treści maila - dane kontaktowe (adres e-mail, numer telefonu) oraz zgodę na przetwarzanie danych osobowych o następującej treści: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Literatury w celu udziału w II Ogólnopolskim Konkursie na Książkę Literacką „Nowy Dokument Tekstowy", w tym na ewentualną publikację mojego nazwiska jako laureata ww. konkursu"

w temacie maila - „Zgłoszenie na konkurs - KATEGORIA", gdzie w miejsce słowa „KATEGORIA" należy wstawić nazwę tej, w której będzie oceniany przesłany utwór

Zgłoszenia można nadsyłać na trzy konkursowe kategorie:

a) Liryka - autorskie tomy poezji składające się z maksymalnie pięćdziesięciu wierszy;
b) Epika - powieści lub zbiory opowiadań liczące sobie maksymalnie 360 000 znaków ze spacjami;
c) Esej - zbiory esejów liczące sobie maksymalnie 360 000 znaków ze spacjami.

Szczegóły dostępne są w regulaminie konkursu.

O przyznanych nagrodach i wyróżnieniach zadecyduje powołane przez Instytut Literatury jury, którego skład zostanie ujawniony najwcześniej po zakończeniu naboru zgłoszeń. Uroczyste ogłoszenie wyników konkursu nastąpi 6 czerwca 2020 roku w siedzibie Instytutu Literatury w Krakowie.

Na pierwszą edycję konkursu napłynęło aż 454 zgłoszeń, spośród których jury wyróżniło:

Nagrodzone książki można kupić w sklepie internetowym Instytutu Literatury oraz w księgarniach.

DO POBRANIA
Załącznik do regulaminu

# data[].attributes.attachment_link.title
II Ogólnopolski Konkurs na Książkę Literacką "Nowy Dokument Tekstowy"

# data[].attributes.attachment_link.description
Instytut Literatury ogłasza rozpoczęcie naboru prac na drugą edycję Ogólnopolskiego Konkursu na Książkę Literacką "Nowy Dokument Tekstowy". Zgłoszenia przyjmowane są w trzech kategoriach - liryka, epika oraz esej - do 5 kwietnia 2020 roku. Zwycięskie książki zostaną wydane w serii Biblioteka Literac

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bibliotekarzu! Zastanawiasz się, jak można wesprzeć swoich czytelników, którzy zawsze z rodzinami i z dziećmi przychodzili do Twojej filii w tym trudnym czasie? Udostępnij na swoich kanałach internetowych darmową książeczkę elektroniczną o koronawirusie, wydaną przez Wydawnictwo Olesiejuk.

Można ją pobrać na każdym urządzeniu - plik do pobrania jest niżej.

Jest to ilustrowana książeczka dla dzieci, natomiast wielu dorosłych z niej również zaczerpnie cenną wiedzę.

Książeczka pomoże tym, którzy chcą wytłumaczyć najmłodszym w spokojny i zrozumiały sposób, czym jest koronawirus i jak przed nim się ustrzec.

Pomysłodawczynią, twórcą i ilustratorką książeczki jest Ewa Podleś, która również ilustruje inne książki wydawnictwa Olesiejuk.

Kreatorom książki bardzo zależy na tym, żeby wyszła ona w świat i trafiła do jak największej ilości osób. A naszym zadaniem, jako edukatorów, bibliotekarzy, nauczycieli, rodziców, wujków, cioć i czytelników jest rozprzestrzenić tę wiedzę i poinformować ludzi, że jest taka inicjatywa.

Przekazujemy tę książeczkę Wam, kochani! Zachęcamy do przesłania jej do jak największej ilości osób, a szczególnie do tych, którzy pracują z dziećmi na co dzień. Dzieciaki zasługują na to, żeby otrzymać wiedzę o krążącej teraz pandemii w jasny sposób.

Koronawirus - książka dla dzieci jest do poprania na dole artykułu.

Rozmowa z Ewą Podleś - twórcą książki

Zapytaliśmy Ewę Podleś, jak wyglądał proces stworzenia książki dla dzieci o koronawirusie i specjalnie dla nas opowiedziała wszystko, więc dzielimy się z Wami:

„W poniedziałek w ubiegłym tygodniu (16.03.2020 r.) wpadłam na pomysł, żeby przygotować taką książeczkę. Chciałam poinformować dzieci, lecz nie straszyć. Wiedza to prawdziwa broń w walce ze strachem i paniką.

Napisałam maila do pediatry mojego synka - przekochanej Pani Justyny Laskowskiej. Oddzwoniła od razu i powiedziała, że napisze mi dokładnie o wszystkich symptomach, o profilaktyce i o zaleceniach. Pomogła jej w tym Pani Beata Kusak - pulmonolog.

Już wtedy, żeby nie tracić czasu, zaczęłam rysować, przewidując, co będzie w tekście. Ilustracje to najsłabsze ogniwo - najdłużej schodzi na ich przygotowanie. A wiedziałam, że muszę się spieszyć, żeby jak najwcześniej dotrzeć z materiałem do dzieci.

Potem napisałam do Pani Agnieszki Frączek - wspanialej pisarki i poetki dla dzieci - z prośbą o pomoc. Pani Agnieszka się chętnie zgodziła!

Tego samego dnia napisałam także do Wydawnictwa Olesiejuk. Przy okazji innych rzeczy wspomniałam redaktor naczelnej Pani Monice Kalinowskiej, że robię właśnie taką książeczkę. Poinformowałam, że szukam kogoś, kto to zmontuje ją w formacie pdf i zrobi z tego film na YouTube. Po 5 minutach Pani redaktor zadzwoniła i powiedziała, że włączają się do akcji!

Narysowałam obrazki, zlepiłam z medycznymi wytycznymi. A Pani Agnieszka Fraczek napisała na podstawie tych materiałów piękny delikatny tekst.

Potem przyszedł moment na konsultacje. Najpierw rozmawialiśmy z trójką psychologów: Agnieszką Wilkaniec-Herman, Eweliną Opałką i Eweliną Krupniewską. Potem z weterynarzem Wiktorią Mełges i z zaprzyjaźnionymi rodzicami i ich dziećmi.

Książka była gotowa do składu, wysłałam cały materiał do wydawnictwa i tam cały zespół zaczął nad nią pracować. Pani Basia Szymanek zajęła się korektą. Pani Joanna Wasilewska - składem książeczki, a promocją zarządzała Pani Alicja Bender, Pani Patrycja Herbut i Pani Natalia Zalewska-Domitrz.

W tym momencie powstaje właśnie film, który montuje Pan Baltazar Fajto".

„Koronawirus". Książka dla dzieci i ich rodziców do ściągnięcia jest tutaj: Książka Koronawirus.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Koronawirus". Książka dla dzieci i ich rodziców - Good Books

# data[].attributes.attachment_link.description
Bibliotekarzu! Zastanawiasz się, jak można wesprzeć swoich czytelników, którzy zawsze z rodzinami i z dziećmi przychodzili do Twojej filii w tym trudnym czasie? Udostępnij na swoich kanałach internetowych darmową książeczkę elektroniczną o koronawirusie, wydaną przez Wydawnictwo Olesiejuk. Można ją pobrać na każdym urządzeniu - plik do pobrania jest niżej.

# data[].attributes.attachment_link.description
On-line collections of Polish cultural and scientific institutions

# data[].attributes.attachment_link.description
Słownik języka polskiego PWN - znaczenie słów, ich pisownia, odmiana i pochodzenie, frazeologia, porady i ciekawostki językowe. Największe w Polsce wiarygodne źródło informacji poprawnościowych Wydawnictwa Naukowego PWN.

# data[].attributes.body
https://www.budowle.pl/tekst/60-budowli-ktore-mozesz-odwiedzic-wirtualnie-bez-wychodzenia-z-domu/546

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Niedawno polecaliśmy Wam miejsca w sieci, gdzie możecie nieodpłatnie korzystać z dostępu do e-booków i audiobooków. Dziś chcemy Wam zaproponować kilka niezwykle ciekawych inicjatyw okołoksiążkowych dla najmłodszych, które będą doskonałym dopełnieniem codziennego rytuału wspólnego czytania.
W czasie, gdy brakuje nam spotkań na żywo, Zaczytani proponują, by spotkać się „live" - mimo że w sieci - i oczywiście z książką w ręku. Cykl Zaczytana Wieczorynka codziennie o godz. 19:00 na Instagramie, a w nim czytanie bajek na żywo przez jednego z ambasadorów fundacji. Do tej pory książki dzieciom czytali m.in. Joanna Jabłczyńska i Michał Meyer, a już dziś wieczorem w niezwykły świat literatury najmłodszych zabierze Joanna Osyda.

Fundacja proponuje też, aby podczas codziennej lektury, zagrać w Zaczytane Bingo - szczegóły znajdziecie tutaj.

Czytanie dzieciom przez osoby znane ze świata kultury i mediów zainicjowała też ambasadorka naszej kampanii „Mała książka - wielki człowiek" - Joanna Koroniewska-Dowbor (więcej na ten temat tutaj). W ramach akcji #instanocki czytelnicze wyzwanie przyjęli już Małgorzata Kożuchowska, Grażyna Wolszczak, Ada Fijał, Maciek Radel, Anna Korcz czy Marcin Roznerski. Chcecie by Waszym dzieciom do snu poczytały gwiazdy? Godz. 19:00 , kierunek Instagram (info znajdziecie na joannakoroniewska lub przez hasztag #instanocki).

Prawdziwą gratkę dla miłośników pięknych książek przygotowało Wydawnictwo Dwie Siostry. Codziennie o godz. 11 na Instagramie Czytanki live - najlepsze tytuły wydane przez wydawnictwo czytane na żywo. Ale to nie wszystko - na stronie wydawcy do pobrania: karty pracy do wydruku i kolorowanki stworzone na podstawie książek, fragmenty tekstów do czytania i audiobooków wydanych przez Dwie Siostry. Co więcej, znani polscy ilustratorzy książek dla dzieci uchylają rąbka tajemnicy swojego warsztatu twórczego - możecie wspólnie z nimi rysować albo pokolorować rysunki, jakie dla Was przygotowali.

Pamiętajcie, by w tym trudnym czasie dbać o siebie, korzystajcie z czytelniczych inicjatyw i żyjcie książkowo! Więcej inspiracji, jak spędzić czas z dzieckiem i książką, na naszej stronie już jutro!

# data[].attributes.attachment_link.description
Niedawno polecaliśmy Wam miejsca w sieci, gdzie możecie nieodpłatnie korzystać z dostępu do e-booków i audiobooków. Dziś chcemy Wam zaproponować kilka niezwykle ciekawych inicjatyw okołoksiążkowych dla najmłodszych, które będą doskonałym dopełnieniem codziennego rytuału wspólnego czytania. W czasie, gdy brakuje nam spotkań na żywo, Zaczytani proponują, by spotkać się „live" - mimo że w sieci - i oczywiście z książką w ręku.

# data[].attributes.attachment_link.title
literatura, film, design, architektura, teatr, sztuki wizualne i nie tylko

# data[].attributes.attachment_link.description
Culture.pl to serwis informujący o najważniejszych zjawiskach i tendencjach w kulturze polskiej oraz o wydarzeniach kulturalnych organizowanych w Polsce i za granicą. To największe i najbardziej wszechstronne źródło wiedzy o twórcach i dziełach oraz publikowane na bieżąco recenzje, analizy i omówienia autorstwa profesjonalistów fascynujących się historią i socjologią kultury, estetyką i poszczególnymi dziedzinami twórczości.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
POLONA to jedna z najnowocześniejszych bibliotek cyfrowych na świecie i jednocześnie największa tego typu biblioteka w Polsce. Biblioteka Narodowa udostępnia w serwisie nie tylko swoje zbiory, ale też obiekty innych instytucji - zdigitalizowane przy użyciu najnowocześniejszych technologii, pozwalających uzyskać najwyższą jakość.

Każdego dnia zbiory POLONY powiększają się średnio o 2 000 obiektów: książek, starych druków, rękopisów, grafik, map, nut, fotografii, ulotek, afiszy i pocztówek. Rocznie to ponad 17 milionów skanów.

POLONA umożliwia użytkownikom tworzenie własnych kolekcji, pracę z aktywną warstwą tekstową (OCR), dodawanie notatek i zakładek do obiektów. Cyfrowa biblioteka wyposażona jest w zaawansowane wyszukiwanie oraz filtry do przeglądania zbiorów.

W POLONIE znajdują się najcenniejsze skarby polskiej kultury i historii, takie jak Kronika Anonima zwanego Gallem, rękopisy Kochanowskiego, Mickiewicza i Chopina, rysunki Norwida i Witkacego.

Zbiory POLONY to cały przekrój dziedzin i epok: rękopisy iluminowane, najstarsze polskie książki drukowane, ryciny, rysunki oraz publikacje popularne - pocztówki, stare elementarze, książki dla dzieci, książki kucharskie czy dawne poradniki.

Panel prasy umożliwia dostęp do cyfrowych kopii prasy codziennej przez wbudowany kalendarz.

Większość udostępnionych zbiorów należy do domeny publicznej, dzięki czemu można je za darmo pobierać i dowolnie wykorzystywać.

Wykonawcy POLONA/2 miliony:

Prace programistyczno-konfiguracyjne: LaboratoriumEE, Bitnoise i Neubloc Polska
Wdrożenie: Neubloc Polska
Grafika: Huncwot

Przejdź do POLONY

# data[].attributes.attachment_link.description
POLONA to jedna z najnowocześniejszych bibliotek cyfrowych na świecie i jednocześnie największa tego typu biblioteka w Polsce. Biblioteka Narodowa udostępnia w serwisie nie tylko swoje zbiory, ale też obiekty innych instytucji - zdigitalizowane przy użyciu najnowocześniejszych technologii, pozwalających uzyskać najwyższą jakość.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Bez biletu i w wygodnym fotelu można zwiedzać wirtualne Muzeum Powstania Warszawskiego. To pierwszy taki projekt w Polsce i jak twierdzą jego twórcy -jeden z najnowocześniejszych na świecie. Prace nad przygotowaniem wirtualnej platformy trwały

Bez biletu i w wygodnym fotelu można zwiedzać wirtualne Muzeum Powstania Warszawskiego. To pierwszy taki projekt w Polsce i jak twierdzą jego twórcy -jeden z najnowocześniejszych na świecie. Prace nad przygotowaniem wirtualnej platformy trwały ponad dwa lata. .
Po wejściu na stronę www.1944.wp.pl internauci mogą "przejść się" korytarzami muzeum i odwiedzić sale tematyczne poświęcone różnym etapom powstania np. okupacji, państwu podziemnemu czy godzinie W Zwiedzaniu towarzyszy glos lektora, który informuje o najważniejszych wydarzeniach. Podczas spaceru można przyjrzeć się bliżej zgromadzonym eksponatom. Są tu nie tylko zdjęcia, filmy, zeskanowane egzemplarze powstańczej prasy, ale również przedmioty używane przez powstańców (w tym część uzbrojenia), które zostały sfotografowane w technologii trójwymiarowej. Dzięki temu można je przybliżać oraz obracać na ekranie i oglądać z każdej strony.
Na razie na stronie dostępnych jest ok. 100 archiwaliów, 120 biografii, kilka- dziesiąt zdjęć i ok. 600 eksponatów. - Zbiory będziemy jednak z czasem uzupełniać. Już teraz jednak podczas wirtualnego spaceru można zobaczyć wiele eksponatów, których ze względu na ograniczone miejsce, nie mogliśmy pokazać w rzeczywistości - mówi Anna Kotonowicz, rzecznik Muzeum Powstania Warszawskiego. Na strome znajduje się także czat i forum interneto-we. Platforma daje możliwość uzupełniania informacji 0 zbiorach. Każdy, kto dysponuje wiedzą na temat poszczególnych eksponatów, może wypełnić formularz 1 wpisać komentarz. Jego treść zostanie sprawdzona przez historyków, którzy mogą zdecydować o dołączeniu informacji do istniejącego opisu. Mimo atrakcyjności wirtualnej platformy, pracownicy muzeum nie obawiają się niższej frekwencji w prawdziwym muzeum. - Liczymy raczej, że zbiory w internede okażą się zachętą do odwiedzenia nas w rzeczywistości - opowiada Anna Kotonowicz. Koncepcja muzeum powstała w Fundacji Grupy TP, a multimediahią platformę zaprojektowała i wykonała Wirtualna Polska.

Echo Miasta Kraków (05-05-2008)

# data[].attributes.attachment_link.description
Bez biletu i w wygodnym fotelu można zwiedzać wirtualne Muzeum Powstania Warszawskiego. To pierwszy taki projekt w Polsce i jak twierdzą jego twórcy -jeden z najnowocześniejszych na świecie. Prace nad przygotowaniem wirtualnej platformy trwały Bez biletu i w wygodnym fotelu można zwiedzać wirtualne Muzeum Powstania Warszawskiego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Empik.com | 5 000 000 produktów i pomysłów na prezent | Dostawa za 0 zł z Empik Premium

# data[].attributes.attachment_link.description
Ponad 3 000 000 pomysłów na prezent w kategoriach Książka, Muzyka, Film, Zdrowie i uroda, Zabawki, Dom i ogród, Elektronika, AGD, Sport. Z Empik Premium taniej.

# data[].attributes.attachment_link.description
„Nie ma na świecie istoty bardziej zakłamanej na temat swego stanowiska i znaczenia w czasoprzestrzennym kontinuum świata jak przeciętny Polak" ...