# data[].attributes.body
Verklaar de titel van het boek.
De titel van het boek is "De Kinderjaren" het verhaal gaat over een klein jongetje die de tweede wereld oorlog meemaakt en alles staat in de verleden tijd dus de schrijver verteld over vroeger, ofwel de schrijver verteld over zijn kinderjaren in de oorlog.

# data[].attributes.body
Heeft het boek een motto?
Het motto in het boek is:
"gras, in een blauwe theepot,
apart, tussen het groeiend
uitbloeiend, doorlevend gras gezet."
Het gedichtje is geschreven door Judith Herzberg en is afkomstig uit: "Beemdgras en zachte dravik"
Het is volgens mij een omschrijving van een concentratiekamp. Het gras staat in een aparte omheining en al het gras er omheen is meer levendig dat het gras inde theepot. De hoofdpersoon heeft veel in een concentratiekamp gezeten en daarom heeft de schrijver deze motto uitgekozen.

# data[].attributes.body
Heeft het verhaal verhaalmotieven?
Het verhaal heeft meerdere verhaalmotieven ik noem er een paar hieronder:
Onwetendheid. Het kind is onschuldig en naïef dit zorgt ervoor dat hij niet heel veel vragen stelt en alles als onschuldig ziet. Het is bijna alsof hij niet realiseert dat hij in een concentratiekamp zit.
Machteloosheid. Het gezin kan zelf niks beslissen en moeten maar afwachten wat er met hun gaan gebeuren. Ze blijven hopen dat ze naar Palestina gaan maar ze weten nooit wanneer ze gaan en of ze überhaupt wel gaan. Ze zijn helemaal machteloos.

# data[].attributes.body
Wat is het perspectief van het verhaal?
Het verhaal heeft het ik-perspectief. Het verhaal word dus verteld door het kind.

# data[].attributes.body
Wie is de verteller?
De verteller is het kleine kind. De verteller is de ik-persoon. Je kan zeggen dat de verteller de schrijver van het verhaal is omdat aan het eind van het boek staat "aan mijn pleegouders die heel wat met me hadden uit te staan" en de ik-persoon kreeg aan het einde van het boek pleegouders, dus misschien zijn de schrijver en de hoofdpersoon de zelfde persoon. De schrijver verteld dus over zijn kinderjaren en is de schrijver de verteller.

# data[].attributes.body
Is de verteller onbetrouwbaar?
Nee. De verteller is een klein jongetje die niet alles goed begrijpt dus heeft hij niet een goede visie van wat er allemaal gaande is. Ook is zijn mening en kijk op het verhaal sterk beïnvloed door zijn moeder die elke keer smoesjes maakt voor wat er gaande is en heeft de verteller dus geen rationeel beeld over wat er in het verhaal gebeurd. Dus is de verteller onbetrouwbaar.

# data[].attributes.body
Ik heb deze foto gekozen omdat het een vader met zijn zoon in een concentratiekamp is en dit plaatje past perfect bij het boek. De vader en zoon band die de ik-persoon en zijn vader hadden was niet heel erg aanwezig in het boek maar je weet wel dat de vader van zijn zoon houd. De vader van de ik-persoon wordt in Westerbork van de ik-persoon en zijn moeder gescheden en later overlijd hij. Deze foto geeft nog een eerbetoon aan de vader. Ook vind ik dat het jongetje sprekend op het jongetje lijken die op de kaft van het boek staat.

# data[].attributes.body
Simpel
Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een klein kind en dus is het taalgebruik erg simpel en mogen er geen moeilijke woorden in staan, sinds een kind van 3 à 4 jaar een kleine woordenschat heeft. Als het boek moeilijke woorden bevat wordt het verhaal onrealistisch. Je kan dit beleven als saai en irritant maar je kan het ook zien als een interessant aspect van het boek. Het simpele van het taalgebruik geeft een extra draai aan het verhaal, je weet bijvoorbeeld hierdoor ook niet wat alle details zijn van een omgeving omdat alles zo simpel is omschreven. Dit creëert meer vragen in je hoofd en hierdoor wil je ook doorlezen.
Origineel
Het boek is een oorlogsroman en daar zijn er meer dan genoeg van, maar toch zondert het boek zich af van alle andere boeken in het genre. Het boek is verteld door het perspectief van een klein kind, het kind ziet alles als onschuldig en is erg onwetend van alles wat gaande is. Er zijn bijna geen andere oorlogsboeken die dit doen in daarom is dit boek om deze rede erg origineel. Het boek wilt eigenlijk vertellen hoe de oorlog wordt beleeft door een klein kind en hoe verschrikkelijk zo’n strijd is, andere boeken gaan meestal over een heldendaad of hebben niet echt een achterliggende gedachte zoals dit boek.
Saai
Het taalgebruik van het boek is saai. Het taalgebruik is zeer simpel sinds het door het perspectief van een kind is en de woordenschat dus klein is en de zinsopbouw ook elke keer hetzelfde is. Ook vond ik dat alles heel droog werd verteld waardoor het heel snel verveeld overkomt. In had het gevoel dat er ook niet heel veel gebeurd in het boek omdat het zo simpel verteld wordt. Dingen gebeurde natuurlijk wel maar ze hadden niet echt een indruk op mij en daardoor was het ook heel saai.

# data[].attributes.body
De kinderjaren gaat over een joods jongetje van 3 à 4 jaar die de oorlog mee maakt.
Het jongetje, die het hele boek geen naam krijgt, is enig kind van twee joodse ouders. Op de verjaardag van de ik-persoon krijgt hij een harlekijn, op een ochtend wordt het huis bestormd door nazi's. Het gezin wordt mee genomen en ze moeten naar Westerbork. Ze komen uiteindelijk terecht in Bergen-Belsen. De vader word van de ik-persoon en de moeder gescheiden en ze kunnen elkaar alleen illegaal zien. In dit kamp sterft de vader van de ik-persoon. Plotseling mogen de ik-persoon en de moeder uit het kamp, de moeder wordt later gek in haar hoofd en ernstig ziek. De ik-persoon word uiteindelijk bevrijd en word verder opgevoed door een oude collega van zijn vader.