# data[].attributes.headline
Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Napoléon Ier sur le trône impérial (O Ναπολέων στον αυτοκρατορικό θρόνο), 1806

# data[].attributes.subject
Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), Napoléon Ier sur le trône impérial (O Ναπολέων στον αυτοκρατορικό θρόνο), 1806

# data[].attributes.body
Ο Ναπολέων με τη στέψη του τερμάτισε την φάση της Α' Γαλλικής Δημοκρατίας (1792-1804) και εγκαινίασε τη φάση της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας (1804-1815). Παρά την ανάληψη του αυτοκρατορικού αξιώματος, με τις εκστρατείες του στην Ευρώπη διέδωσε τις επαναστατικές ιδέες σε ολόκληρη την ήπειρο.
Ο καλλιτέχνης τον απεικονίζει πάνω στον θρόνο του σε μια στάση μεγαλείου και απόλυτης δύναμης. Ενδιαφέρον έχουν ορισμένα σύμβολα: στο δεξί χέρι κρατά το σκήπτρο του Καρλομάγνου και στο αριστερό το Χέρι της Δικαιοσύνης, ενώ στο κεφάλι του βρίσκεται ένα χρυσό δάφνινο στεφάνι, παρόμοιο με αυτό που φορούσε ο Ιούλιος Καίσαρας. Ο πίνακας επικρίθηκε στην εποχή του είτε για ιδεολογικούς λόγους ("καρολίγγεια" απόδοση του Ναπολέοντα)  είτε για στιλιστικούς (έντονο περίγραμμα, ψυχρότητα). Ένας από τους επικριτές ήταν και ο Νταβίντ που την εποχή εκείνη φιλοτεχνούσε την δική του "Στέψη του Ναπολέοντα" (βλ. παρακάτω)

# data[].attributes.headline
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΤΕ!

# data[].attributes.subject
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΤΕ!

# data[].attributes.headline
Η ΡΩΣΙΚΗ (ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ) ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,  1917

# data[].attributes.subject
Η ΡΩΣΙΚΗ (ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ) ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,  1917

# data[].attributes.body
Στις αρχές του 20ού αι το 85% περίπου του πληθυσμού της Ρωσίας ήταν αγρότες. Τα μεγαλύτερα και πιο εύφορα κτήματα ανήκαν σε μεγάλους γαιοκτήμονες, ενώ οι καλλιεργητές ζούσαν σε άθλιες συνθήκες. Οι εργάτες ζούσαν εξίσου άθλια με τους αγρότες. Έτσι, ήταν συχνές και οι εργατικές εξεγέρσεις, που συνήθως καταστέλλονταν με αιματηρό τρόπο. Η έκρηξη του Α‘ Παγκόσμιου πολέμου παρέλυσε την οικονομία, κάνοντας τις συνθήκες ζωής των λαϊκών τάξεων αληθινά τραγικές.
Έτσι, μετά την επανάσταση του 1905, οι Ρώσοι κομμουνιστές, οι μπολσεβίκοι, με επικεφαλής τον Β.Ι. Λένιν, εξεγέρθηκαν και κυριάρχησαν(1917), ανατρέποντας τον τσάρο Νικόλαο Β΄ Ρομανώφ. Η νέα επαναστατική κυβέρνηση, με πρόεδρο τον Λένιν, ανέθεσε τη διοίκηση των εργοστασίων στα σοβιέτ των εργατών και των μεγάλων αγροκτημάτων στα σοβιέτ των αγροτών, αναγνώρισε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στις διάφορες εθνότητες της χώρας και αποσύρθηκε από τον Α‘ Παγκόσμιο πόλεμο.
Το νέο κράτος ονομάστηκε Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) ή Σοβιετική Ένωση, όπως καθιερώθηκε να λέγεται. Αυτό ήταν το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος του κόσμου.

Σύντομο χρονικό της Οκτωβριανής Επανάστασης από τη σειρά της ΕΡΤ  "Το Πανόραμα του αιώνα"

# data[].attributes.attachment_link.title
Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ 1830 ΚΑΙ ΤΟΥ 1848 ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ 1830 ΚΑΙ ΤΟΥ 1848 ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

# data[].attributes.body
Γύρω στα 1830 σειρά επαναστάσεων συγκλόνισε την Ευρώπη δυτικά της Ρωσίας. Επανάσταση σημειώθηκε στη Γαλλία εναντίον του βασιλιά Καρόλου Ι’, στο Βέλγιο που απέκτησε τελικά την ανεξαρτησία του, και στην Πολωνία, τμήμα της τότε Ρωσίας, η οποία όμως απέτυχε.

Τα επαναστατικά κινήματα του 1848, η άνοιξη των λαών όπως ονομάστηκαν, επηρέασαν ουσιαστικά το πολιτικό τοπίο. Τα αίτιά τους ήταν ποικίλα: οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά και  πολιτικά. Η μεγαλοαστική τάξη ήταν ο αληθινός κερδισμένος. Τέλος, από εδώ και πέρα οι κύριοι κοινωνικοί αντίπαλοι δεν θα είναι οι ευγενείς και οι αστοί αλλά οι αστοί και οι εργάτες.

Η Επανάσταση του 1848 στο Βερολίνο

# data[].attributes.headline
Ο Φιλελληνισμός στη Ζωγραφική

# data[].attributes.subject
Ο Φιλελληνισμός στη Ζωγραφική

# data[].attributes.body
Μια επιλογή πινάκων με θέμα την Ελληνική Επανάσταση ανέλυσαν μαθήτριες του σχολείου μας που συμμετείχαν σε παλιότερο πρόγραμμα. Μια ιδέα από την προσέγγιση που έκαναν μπορούμε να δούμε εδώ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Φιλελληνισμός στη Ζωγραφική

# data[].attributes.attachment_link.description
Eugène Delacroix Ary Scheffer François De Lansac Lοdovico Lipparini Louis Dupré Karl Krazeisen

# data[].attributes.headline
Βίντεο για τη Γαλλική Επανάσταση

# data[].attributes.subject
Βίντεο για τη Γαλλική Επανάσταση

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. (βίντεο σύμφωνο με την ύλη της Γ Γυμνασίου)

# data[].attributes.headline
 Η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1821-1827)

# data[].attributes.subject
 Η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1821-1827)

# data[].attributes.body
Ακολουθώντας το παράδειγμα Αμερικανών και Γάλλων, και κάτω από την επίδραση του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και την προετοιμασία από τη Φιλική Εταιρεία, οι Έλληνες εξεγείρονται εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο αγώνας επικεντρώνεται στην κυρίως Ελλάδα.
Η Επανάσταση περνά και φάση επιτυχιών αλλά και φάση κάμψης, ειδικά μετά τον εμφύλιο που ξέσπασε ανάμεσα στους Έλληνες και από τη συμμαχία των Τούρκων με τους Αιγυπτίους, που έφερε τον Αιγύπτιο Ιμπραήμ με τα στρατεύματα και το στόλο του στην Ελλάδα.
Υπήρξαν ηρωικές αλλά και τραγικές στιγμές στον αγώνα αυτό, που ενέπνευσαν φιλέλληνες καλλιτέχνες, δημιουργώντας πίνακες που συγκίνησαν και κινητοποίησαν τους Ευρωπαίους. Γι' αυτό και στην Ελληνική Επανάσταση συμμετείχαν και πολλοί εθελοντές, τόσο από την Ευρώπη όσο και από την Αμερική.

Πατώντας στον παρακάτω χάρτη, μπορούμε να δούμε πληροφορίες και για συγκεκριμένες μάχες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελληνική επανάσταση 1821 by 2ppga

# data[].attributes.attachment_link.description
TOUCH this image to discover its story. Image tagging powered by ThingLink

# data[].attributes.body
Το παράδειγμα των Αμερικανών ακολουθεί 13 χρόνια αργότερα και η Γαλλία: επαναστατεί απέναντι στο καθεστώς της Απόλυτης Μοναρχίας του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄,  απαιτώντας αρχικά Σύνταγμα και συντάσσοντας τη "Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη" (1789). Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Επανάσταση πέρασε από πολλά στάδια (ριζοσπαστικοποίηση, φάση Τρομοκρατίας, εμφύλιο κλπ), έφτασε σε αδιέξοδο και ανέθεσε τη "σωτηρία" της στο Ναπολέοντα Βοναπάρτη (1799-1815).

Η Γαλλική Επανάσταση αποτελεί τομή στην ευρωπαϊκή αλλά και στην παγκόσμια ιστορία. Στη διάρκειά της:
- Η αστική τάξη της Γαλλίας κατέλαβε την εξουσία, δείχνοντας τον δρόμο και στις άλλες αστικές τάξεις της Ευρώπης.
– Οι αρχές του Διαφωτισμού σε έναν βαθμό δικαιώθηκαν.
– Η απολυταρχία γκρεμίστηκε στη Γαλλία και κλονίστηκε στην Ευρώπη.
– Γεννήθηκε η σύγχρονη έννοια της πατρίδας, στο πλαίσιο του έθνους-κράτους, που ενέπνεε αφοσίωση στους ανθρώπους.
– Η εκκλησία διαχωρίστηκε  από το κράτος.
– Τα προνόμια των ευγενών και του κλήρου καταργήθηκαν.
– Οι υπήκοοι έγιναν πολίτες και έγινε αποδεκτό ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με ίσα δικαιώματα.

# data[].attributes.headline
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1776-1783

# data[].attributes.subject
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (1776-1783

# data[].attributes.body
Ο πρώτος λαός που, επηρεαζόμενος από τις αρχές του Διαφωτισμού,  επαναστάτησε διεκδικώντας την ανεξαρτησία του ήταν οι άποικοι των 13 αγγλικών αποικιών.  Οι άποικοι συγκρούστηκαν με τους Άγγλους, πέτυχαν την Ανεξαρτησία τους, δημιουργώντας το κράτος των ΗΠΑ και οργάνωσαν τη χώρα τους με Σύνταγμα που προέβλεπε τη διάκριση των εξουσιών, θεωρία που είχε εισηγηθεί ο διαφωτιστής Μοντεσκιέ.

Πατώντας στον σύνδεσμο που ακολουθεί, και κατόπιν πάνω σε κάθε αποικία, παίρνουμε περισσότερες πληροφορίες για την εποχή.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
This awesome map allows students to click on any of the colonies or major cities in the colonies to learn all about their histories and characteristics from a single map and page! Below this map is an interactive scavenger hunt. Answer the multiple choice questions by using the interactive map. You'll get immediate feedback. Alternatively, you can print out the scavenger hunt.

This is the interactive scavenger hunt. Use the map above to find the answers. Read the questions and click the correct answer or answers. You will receive immediate feedback! Click HERE for a PRINTABLE version of this scavenger hunt.

# data[].attributes.attachment_link.description
This awesome map allows students to click on any of the colonies or major cities in the colonies to learn all about their histories and characteristics from a single map and page! Below this map is an interactive scavenger hunt. Answer the multiple choice questions by using the interactive map.

# data[].attributes.body
Emanuel Gottlieb Leutze (1816-1868), Washington Crossing the Delaware, 1851

O ζωγράφος, Αμερικανός γερμανικής καταγωγής, εμπνεύσθηκε την ιδέα του πίνακα από την επανάσταση του 1848. Στόχος του, να προβάλλει στους Γερμανούς επαναστάτες της εποχής του•το παράδειγμα του αμερικανικού «Πολέμου της Ανεξαρτησίας» (1774-1783).
Οι άνθρωποι στη βάρκα αντιπροσωπεύουν όλες τις αμερικανικές αποικίες, ώστε να τονιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι στις νέες Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής συμμετείχαν στη νικηφόρα πορεία του Ουάσιγκτον. Υπάρχουν πολλές ανακρίβειες (η σημαία, οι καιρικές συνθήκες, η υπερβολική αντοχή της βάρκας κλπ) αλλά ο καλλιτεχνικός στόχος είναι η απόδοση του ηρωικού πνεύματος.

# data[].attributes.headline
Ο ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
Ο ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Ο Διαφωτισμός ήταν ένα πνευματικό κίνημα που πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία του τέλους του 17ου αιώνα, κορυφώθηκε στη Γαλλία του 18ου αιώνα. Κατόπιν εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και έξω απ’ αυτήν.
Οι βασικές πεποιθήσεις του, οι θέσεις του, τις οποίες συμμερίζονταν πολλοί Ευρωπαίοι διανοούμενοι, ήταν:
1. η απόρριψη κάθε αυθεντίας
2.  η κριτική κάθε υφιστάμενης γνώσης
3.  η αποδοχή της λογικής ως του μόνου ασφαλούς τρόπου ερμηνείας του κόσμου και
4.  η πεποίθηση ότι ο άνθρωπος μπορεί να προοδεύει διαρκώς.
Οι εκπρόσωποί του ονομάστηκαν φιλόσοφοι ή διαφωτιστές.
Κορυφαίοι ανάμεσά τους υπήρξαν ο Άγγλος Τζων Λοκ και οι Γάλλοι Ρουσό, Βολτέρος, Ντιντερό, Μοντεσκιέ και Ντ’ Αλαμπέρ, που με το έργο τους έβαλαν στόχο να βγάλουν τον άνθρωπο από την άγνοια, την έλλειψη μόρφωσης και τις προλήψεις του Μεσαίωνα, δίνοντάς του την ώθηση να διεκδικήσει τα δικαιώματά του .

# data[].attributes.headline
Theobald Freiherr von Oer  (1807-1885), Weimar’s Courtyard of the Muses {Η Αυλή των Μουσών στην Βαϊμάρη), 1860  

# data[].attributes.subject
Theobald Freiherr von Oer  (1807-1885), Weimar’s Courtyard of the Muses {Η Αυλή των Μουσών στην Βαϊμάρη), 1860  

# data[].attributes.body
Στη συγκέντρωση αυτή εικονίζονται  μεταξύ άλλων οι Σίλλερ (αυτός που διαβάζει), Χέρντερ και Βίλαντ (στην άκρη αριστερά) και Γκαίτε (δεξιά, όρθιος μπροστά στον κίονα). Αποτελεί έναν φόρο τιμής στον "κύκλο της Βαϊμάρης" (1772-1805) ένα γερμανικό πνευματικό κίνημα που συνδύασε τις ιδέες του κλασικισμού, του ρομαντισμού και του Διαφωτισμού.

# data[].attributes.headline
Adolph Menzel (1815-1905), A Flute Concert of Frederick the Great at Sanssouc (Το κονσέρτο για φλάουτο του Φρειδερίκου του Μεγάλου στο Σανσουσί), 1852

# data[].attributes.subject
Adolph Menzel (1815-1905), A Flute Concert of Frederick the Great at Sanssouc (Το κονσέρτο για φλάουτο του Φρειδερίκου του Μεγάλου στο Σανσουσί), 1852

# data[].attributes.body
Στα μέσα του 18ου αι. ένας «φωτισμένος δεσπότης» επιδεικνύει τη μουσική του καλλιέργεια και ευαισθησία

Ο «φωτισμένος δεσπότης» της Πρωσίας Φρειδερίκος Β΄ (1712-1786) παίζει φλάουτο για συγγενείς και φίλους στο παλάτι του στο Σανσουσί (Πότσνταμ). Βαθιά αριστοκρατικών αντιλήψεων, μισάνθρωπος και μισογύνης, είχε μέτριο μουσικό γούστο και ταλέντο, αλλά θεωρούσε σημαντική τη μουσική διαπαιδαγώγηση. Είχε φιλική σχέση με Διαφωτιστές, μεταξύ των οποίων με τον Βολταίρο. Θεωρούσε εαυτόν υπηρέτη του λαού. Η εικόνα του στον πίνακα (έντονη κοινωνικότητα, παρουσία γυναικών) εξιδανικευμένη, παραπλανητική. Τον συνοδεύει στο αψίχορδο, μάλλον απαθής, ο Καρλ Φίλιπ Εμμάνουελ Μπαχ.

# data[].attributes.headline
Nicolas-André Monsiau (1754-1837), Louis XVI giving his instructions to de Lapérouse (Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ δίνει οδηγίες στον ντε Λαπερούς), 1817 

# data[].attributes.subject
Nicolas-André Monsiau (1754-1837), Louis XVI giving his instructions to de Lapérouse (Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ δίνει οδηγίες στον ντε Λαπερούς), 1817 

# data[].attributes.body
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ (1754-1793, βασιλεία: 1774-1791) ήταν παθιασμένος με τη γεωγραφία, την πλοήγηση και την ανακάλυψη νέων εδαφών. Έδωσε προσωπικά οδηγίες στον κόμη Jean-Francois de Laperouse (1741-1788;) στις 26 Ιουνίου 1785, ενόψει της αναχώρησης του τελευταίου ως επικεφαλής μεγάλου εξερευνητικού ταξιδιού στην περιοχή του Ειρηνικού. Από το ταξίδι αυτό ο Λαπερούς και το σύνολο του πληρώματος του δεν θα επέστρεφαν ποτέ - εικάζεται ότι χάθηκαν κάπου στην Ωκεανία (ίσως στην Τασμανία), το 1788.

Πίσω από τον βασιλιά βρίσκεται ο Marechal de Castries, Γραμματέας του Πολεμικού Ναυτικού ενώ παρών είναι και ο πλοίαρχος Fleurieu, διευθυντής λιμένων και οπλοστασίων, ο οποίος βοήθησε στην προετοιμασία της αποστολής.
Όταν ζωγραφίζεται ο πίνακας, η κυριαρχία του Ναπολέοντα έχει τελειώσει και έχει επιβληθεί η Παλινόρθωση (1815): ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄, που εκτελέστηκε κατά την Γαλλική Επανάσταση (1793), προβάλλεται εδώ ως "φωτισμένος δεσπότης" που προωθεί το εξερευνητικό-επιστημονικό πρόγραμμα της χώρας του.

# data[].attributes.headline
Louis-Michel van Loo (1707-1771), Denis Diderot, 1767

# data[].attributes.subject
Louis-Michel van Loo (1707-1771), Denis Diderot, 1767

# data[].attributes.body
Ο Ντενί Ντιντερό (1713-1784), συγγραφέας, εκδότης και σημαντικός φιλόσοφος του Διαφωτισμού, υπήρξε ο ιθύνων νους της περίφημης "Εγκυκλοπαίδειας" (1746-1780) με την οποία διαδόθηκε ευρύτατα το πνεύμα του Διαφωτισμού. Ως φιλόσοφος υπήρξε υλιστής, άθεος και αντίπαλος της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Εδώ, ο ζωγράφος αποδίδει τη μορφή του , με απλότητα και ρεαλισμό.

https://www.louvre.fr/oeuvre-notices/denis-diderot

# data[].attributes.headline
Jean-Simon, Berthelemy (1743-1811), Young man admiring Denis Diderot's bust (Νεαρός άνδρας θαυμάζει την προτομή του Ντενί Ντιντερό), 1784

# data[].attributes.subject
Jean-Simon, Berthelemy (1743-1811), Young man admiring Denis Diderot's bust (Νεαρός άνδρας θαυμάζει την προτομή του Ντενί Ντιντερό), 1784

# data[].attributes.body
Οι Φιλόσοφοι - άρα και ο Ντιντερό,  συνδημιουργός της "Εγκυκλοπαίδειας", φαίνεται εδώ ότι αποτελούν πηγή έμπνευσης για την καλλιεργημένη νεολαία του 18ου αιώνα.

# data[].attributes.headline
Jean Huber (1721-1786), Un dîner de philosophes (Ένα δείπνο φιλοσόφων), 1772-73 

# data[].attributes.subject
Jean Huber (1721-1786), Un dîner de philosophes (Ένα δείπνο φιλοσόφων), 1772-73 

# data[].attributes.body
Μια σκηνή μυθοπλασίας: στο μέσον αγορεύει ο Βολταίρος, ο σημαντικότερος των παρισταμένων

Ο ζωγράφος Jean Huber δημιουργεί μια σειρά πινάκων με θέμα τον μεγάλο Γάλλο Διαφωτιστή Βολταίρο (1694-1778). Ο Βολταίρος είχε αποσυρθεί κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του στο Φερνέ, κοντά στα Γαλλοελβετικά σύνορα. Το σπίτι του εκεί, υπήρξε το επίκεντρο πνευματικών συναντήσεων και αναζητήσεων. Σε αυτόν τον πίνακα (μια φανταστική σύνθεση), γύρω από το «μυθικό» πρόσωπο του φιλόσοφου βρίσκονται οι Diderot (δεξιά), Condorcet (αριστερά), πατήρ Adam, d' Alembert, La Harpe.  Οι Διαφωτιστές, απεικονίζονται ως μια θαρραλέα ελίτ διανοουμένων που εργάζονται για την πρόοδο, υπερβαίνοντας αιώνες ανορθολογισμού, δεισιδαιμονίας, τυραννίας και κοινωνικών ανισοτήτων.

http://www.stanislasurbietorbi.com/stanislas/repas-votaire.htm

# data[].attributes.headline
Jean Huber (1721-1786), Voltaire’s morning (Tο πρωινό του Βολταίρου), 1750-1775

# data[].attributes.subject
Jean Huber (1721-1786), Voltaire’s morning (Tο πρωινό του Βολταίρου), 1750-1775

# data[].attributes.body
Απεικονίζεται ο Βολταίρος να ντύνεται, ενώ υπαγορεύει στο γραμματέα του, στο σπίτι του, στο Φερνέ. Ο Βολταίρος δείχνει να προσπαθεί να συλλάβει τις φρέσκες σκέψεις του πρωινού, υπαγορεύοντας συνεχώς στον γραμματέα του.
Άλλους πίνακες αφιερωμένους στο Βολταίρο, που βρίσκονται στο μουσείο Ερμιτάζ, βλέπετε εδώ.

# data[].attributes.headline
Jean Huber(1721-1786), Voltaire narrating a fable (Ο Βολταίρος διηγείται έναν μύθο)

# data[].attributes.subject
Jean Huber(1721-1786), Voltaire narrating a fable (Ο Βολταίρος διηγείται έναν μύθο)

# data[].attributes.body
Το βουκολικό τοπίο, ο πλατύς ορίζοντας και η αισιόδοξη αφηγηματική διάθεση του Βολταίρου, απέναντι σε μια μητέρα και τα παιδιά της που κοιτάζουν με ικανοποίηση, αποτυπώνει τις προσδοκίες που είχε ο μορφωμένος κόσμος του 18ου αιώνα, πως ένας άλλος κόσμος ανοίγει μπροστά στους ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης, φύλου και ηλικίας, με τη διδασκαλία των Διαφωτιστών.

# data[].attributes.headline
Jean Huber (1721-1786), Voltaire Welcoming his Guests (Ο Βολταίρος καλωσορίζει τους καλεσμένους του)

# data[].attributes.subject
Jean Huber (1721-1786), Voltaire Welcoming his Guests (Ο Βολταίρος καλωσορίζει τους καλεσμένους του)

# data[].attributes.body
Δύο άνδρες της ανερχόμενης αστικής τάξης επισκέπτονται τον Βολταίρο. Η αστική τάξη δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις απόψεις των Διαφωτιστών, αφού είναι τάξη εύπορη αλλά στερημένη από πολιτικά δικαιώματα. Τα κηρύγματα των Διαφωτιστών απηχούν τις επιδιώξεις τους για συμμετοχή στην εξουσία, γι' αυτό και σπεύδουν να τα υιοθετήσουν.

# data[].attributes.body
Εικονίζεται ο εμβληματικός εκπρόσωπος του Γερμανικού και ευρωπαϊκού Διαφωτισμού Iμμάνουελ Καντ (1724-1804). Το πλατύ μέτωπο και το γεμάτο περίσκεψη ύφος αναδεικνύουν την πνευματικότητά του.

# data[].attributes.headline
Joseph Wright of Derby (1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump (Ένα πείραμα με πουλί σε μια αντλία κενού), 1768

# data[].attributes.subject
Joseph Wright of Derby (1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump (Ένα πείραμα με πουλί σε μια αντλία κενού), 1768

# data[].attributes.body
Μία από τις πολλές σκηνές φωτισμένες από κεριά που ζωγράφισε ο Wright κατά τη δεκαετία του 1760. Ο πίνακας απεικονίζει ένα επιστημονικό θέμα: ένας φυσικός φιλόσοφος (πρόδρομος του σύγχρονου επιστήμονα), εκτελεί ένα πείραμα με ένα πουλί σε μία αντλία κενού, ενώπιον θεατών. Φαίνεται πως η επιστημονική  περιέργεια του κοινού ξεπερνά την ανησυχία του για την τύχη του πουλιού. Ο πίνακας είναι σαν να προσκαλεί τον θεατή να συμμετάσχει.

# data[].attributes.headline
Joseph Wright of Derby(1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump, 1768 - detail 1

# data[].attributes.subject
Joseph Wright of Derby(1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump, 1768 - detail 1

# data[].attributes.headline
Joseph Wright of Derby(1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump, 1768 - detail 2

# data[].attributes.subject
Joseph Wright of Derby(1734-1797), An Experiment on a Bird in the Air Pump, 1768 - detail 2

# data[].attributes.headline
Vladimir Aleksandrovich Serov (1910-1968), Lenin proclaims Soviet power in Smolny Palace, Petrograd (Ο Λένιν διακηρύσσει την εξουσία των σοβιέτ στο παλάτι Σμόλνι), 1956

# data[].attributes.subject
Vladimir Aleksandrovich Serov (1910-1968), Lenin proclaims Soviet power in Smolny Palace, Petrograd (Ο Λένιν διακηρύσσει την εξουσία των σοβιέτ στο παλάτι Σμόλνι), 1956

# data[].attributes.body
Πίνακας του 1956: Σε αυτή τη νεότερη εκδοχή του προηγούμενου πίνακα, η ομάδα των τριών πίσω από τον Λένιν έχει αντικατασταθεί από τρεις εργάτες, στα πλαίσια των διαδικασιών της "αποσταλινοποίησης" . Η τακτική της απαλοιφής των αντιπάλων ή των μη αρεστών προσωπικοτήτων από πίνακες, φωτογραφίες κλπ, είχε εφαρμοστεί συστηματικά κατά τη σταλινική περίοδο

http://www.artrusse.uk/collection/artwork/lenin-proclaims-soviet-power-smolny-palace-leningrad-1917#sthash.b6cGRUyZ.dpbs

# data[].attributes.headline
Vladimir Aleksandrovich Serov (1910-1968), Lenin proclaims Soviet power in Smolny Palace, Petrograd (Ο Λένιν διακηρύσσει την εξουσία των σοβιέτ στο παλάτι Σμόλνι), 1947

# data[].attributes.subject
Vladimir Aleksandrovich Serov (1910-1968), Lenin proclaims Soviet power in Smolny Palace, Petrograd (Ο Λένιν διακηρύσσει την εξουσία των σοβιέτ στο παλάτι Σμόλνι), 1947

# data[].attributes.body
Πίνακας του 1947: Ο Λένιν μιλά στο 2ο συνέδριο των Σοβιέτ (Αγ. Πετρούπολη, 7 Νοεμβρίου 1917). Πίσω από τον Λένιν διακρίνονται και άλλα ηγετικά μέλη των Μπολσεβίκων: οι Stalin, Dzherzhinsky και Sverdlov. Στο κοινό, σε πρώτο πλάνο, διακρίνονται όλες οι κοινωνικές τάξεις: στρατιώτες, ναύτες, φτωχοί ηλικιωμένοι, αγρότες και γυναίκες, που συμμετέχουν στην επανάσταση και ακούνε με προσοχή και ενθουσιασμό. Συμβολίζουν την ελπίδα ότι στο νέο κράτος θα επικρατεί δικαιοσύνη και κοινωνική ισότητα. Το 1956, με την «αποσταλινοποίηση» της Ε.Σ.Σ.Δ., η μορφή του Στάλιν (πίσω από τον Λένιν, στο βήμα) και των δύο συντρόφων του, θα αντικατασταθούν.

# data[].attributes.headline
Konstantin Yuon (1875-1958), New Planet (Νέος πλανήτης), 1921

# data[].attributes.subject
Konstantin Yuon (1875-1958), New Planet (Νέος πλανήτης), 1921

# data[].attributes.body
Το 1921 η Ρώσικη (Οκτωβριανή) Επανάσταση έχει τελειώσει νικηφόρα για τους μπολσεβίκους. Δημιουργείται η Σοβιετική Ένωση, το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο, που θα παραδώσει τη διαχείριση των μεγάλων αγροκτημάτων και των εργοστασίων στους αγρότες και τους εργάτες αντίστοιχα.  Ο καλλιτέχνης συλλαμβάνει την επανάσταση ως γεγονός παγκόσμιας κλίμακας: ο Νέος Πλανήτης φαίνεται να δείχνει την ελπίδα για την αυγή μιας νέας εποχής, στην οποία ο κόκκινος ήλιος θα φωτίζει όλους τους λαούς. Οι άνθρωποι παρακολουθούν την κατάρρευση του παλιού κόσμου μέσα σε ένα κλίμα αναταραχής ανάμεικτης με χαρά.

https://www.reddit.com/r/PropagandaPosters/comments/1g1i0q/new_planet_by_konstantin_yuon_1921_communism/
http://www.tretyakovgallery.ru/en/collection/_show/image/_id/368

# data[].attributes.headline
Isaak Brodsky (1883-1939), Shock workers of Dnieprostroi (Εργάτες από τον Δνείπερο), 1932

# data[].attributes.subject
Isaak Brodsky (1883-1939), Shock workers of Dnieprostroi (Εργάτες από τον Δνείπερο), 1932

# data[].attributes.body
Στη Σοβιετική Ένωση, "shock-worker" ήταν επίσημος τίτλος τιμής που απονεμήθηκε σε εργαζόμενους των οποίων η ομάδα υπερέβη τις ποσοστώσεις παραγωγής και διακρίθηκε σε ένα ιδιαίτερα επείγον ή επίπονο έργο. Οι εργαζόμενοι αυτοί υλοποιούσαν το πρότυπο του Νέου Ανθρώπου - του οδηγού της χώρας, που συνεχώς κοιτάζει μπροστά, τολμηρά και στοχαστικά. Στον πίνακα, ο "shock-worker", ηγετικός και μυώδης (μια μορφή σαν εμπνευσμένη από τον Μιχαήλ-Άγγελο), ανεβασμένος σε σκαλωσιά, φαίνεται να δίνει οδηγίες στους άλλους εργάτες, οικοδομώντας τη νέα χώρα.

http://soviet-art.ru/building-new-country-soviet-youth/

# data[].attributes.headline
Kuzma Petrov-Vodkin (1878-1939), Fantasy (Φαντασία), 1925

# data[].attributes.subject
Kuzma Petrov-Vodkin (1878-1939), Fantasy (Φαντασία), 1925

# data[].attributes.body
Ένας ονειρικός πίνακας, με έναν νεαρό καβαλάρη που πετά στον ουρανό πάνω σε ένα κόκκινο άλογο. Ίσως είναι η νέα γενιά του σοβιετικού λαού, που, μέσα στο πρόσφατα δημιουργημένο σοβιετικό κράτος, μπορεί να υψωθεί, να προοδεύσει, να πετάξει ελεύθερη, χωρίς τους κοινωνικούς και ταξικούς φραγμούς του τσαρικού καθεστώτος. Το ύφος του έργου είναι ήρεμο και ειρηνικό. Μέσα ένα φόντο σε αποχρώσεις του γαλάζιου προβάλλεται το κόκκινο χρώμα του αλόγου (σύμβολο, από τον 19ο αιώνα, της επανάστασης, του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού)

# data[].attributes.headline
Boris Kustodiev (1878-1927),The Bolshevik (Ο μπολσεβίκος), 1920

# data[].attributes.subject
Boris Kustodiev (1878-1927),The Bolshevik (Ο μπολσεβίκος), 1920

# data[].attributes.body
Ο καλλιτέχνης είναι καθηλωμένος όταν ζωγραφίζει τον πίνακα – φαίνεται σαν να βλέπει τα γεγονότα από ένα παράθυρο. Απεικονίζεται η Οκτωβριανή επανάσταση στην Πετρούπολη (26 Οκτωβρίου 1917) με την κατάληψη των "χειμερινών ανακτόρων" (έδρα, τότε της κυβέρνησης Κερένσκι και παλαιότερο ανάκτορο των τσάρων). Ενωμένοι πολίτες και στρατιώτες προχωρούν σε όλους τους δρόμους – είναι οπαδοί των σοβιέτ και ερυθροί φρουροί. Το κλίμα είναι ενθουσιώδες ενώ η σύνθεση κυριαρχείται από τον σουρεαλιστικό «γίγαντα» της επανάστασης και το κόκκινο λάβαρό του

•       Flavio Febbraro and Burkhard Schwetje, How to read World History in Art, Thames and Hudson, 2010 , p 268-69

# data[].attributes.headline
Adolf Friedrich Erdmann von Menzel (1815-1905), Aufbahrung der Märzgefallenen (Πρόθεση των πεσόντων της Επανάστασης του Μαρτίου), 1848 

# data[].attributes.subject
Adolf Friedrich Erdmann von Menzel (1815-1905), Aufbahrung der Märzgefallenen (Πρόθεση των πεσόντων της Επανάστασης του Μαρτίου), 1848 

# data[].attributes.body
Μάρτιος 1848: Το Βερολίνο συμμετείχε στη σειρά των επαναστάσεων που σάρωσαν την Ευρώπη το 1848 ('Άνοιξη των λαών"). Εδώ, τα αίτια της επανάστασης ήταν η οικονομική κρίση, η άνοδος τιμών των βασικών τροφίμων και η γενικευμένη κοινωνική αναταραχή (εργάτες κατά επιχειρηματιών, αγρότες κατά μεγαλογαιοκτημόνων), η αντίθεση στον πολιτικό αυταρχισμό (οι αστοί ζητούν φιλελευθεροποίηση της απολυταρχίας), οι πόθοι για τη γερμανική ενοποίηση.
Στις 22 Μαρτίου του 1848, κηδεύτηκαν στο Βερολίνο οι 189 εργάτες- θύματα της εξέγερσης της 18ης-19ης Μαρτίου. Τα φέρετρά τους παρατάσσονται στα σκαλιά του καθεδρικού ναού (Deutscher Dom) στην πλατεία Gendarmenmarkt πριν οδηγηθούν στο κοιμητήριο. Η κηδεία των θυμάτων έγινε με έξοδα των ανθρώπων από όλες τις κοινωνικές τάξεις  που είχαν στηρίξει την εξέγερση  - και τώρα παρίστανται στην τελετή. Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος-Γουλιέλμος υποχρεώθηκε να παραστεί και αυτός. Δεξιά από το φέρετρο, βρίσκεται η πολιτοφυλακή (εθελοντές): αρχικά, έδρασε ως όργανο της επανάστασης, μετά όμως αποτέλεσε τον βραχίονα της μεσαίας τάξης για την κατάπνιξη των ριζοσπαστικών δυνάμεων. Οι κατώτερες τάξεις απεικονίζονται στα δεξιά.

•Flavio Febbraro and Burkhard Schwetje, How to read World History in Art, Thames and Hudson, 2010, p 268-69

# data[].attributes.body
Ο πίνακας αναρτήθηκε σε κεντρική θέση στην εκκλησία του αγίου Παύλου, δηλαδή τον χώρο συνεδριάσεων του πρώτου ελεύθερα εκλεγμένου γερμανικού κοινοβουλίου ("Κοινοβούλιο της Φραγκφούρτης", 1848-1849).

# data[].attributes.body
Ο πίνακας "Γερμανία" είναι μια ρομαντική αλληγορία: αποτυπώνει τις επιδιώξεις των Γερμανών για μια δυνατή, ενωμένη, αυτοκρατορική Γερμανία. Παρατηρούμε μια σειρά από εθνικά σύμβολα: την τρίχρωμη γερμανική σημαία (μαύρο, κόκκινο και χρυσό - αντιπροσωπεύει την ενότητα και συνοχή του γερμανικού έθνους), τα σπασμένα δεσμά (την ελευθερία των Γερμανικών κρατών), το σπαθί (τη δύναμη της Γερμανίας), το κλαδί ελιάς (την αγάπη της Γερμανίας για ειρήνη), τον δικέφαλο αετό (ίσως τη διπλή εξουσία, «αυτοκράτορα και βασιλιά»), την ανατολή του ηλίου (την αρχή μιας νέας εποχής για το γερμανικό λαό).

•https://en.wikipedia.org/wiki/Germania_(St._Paul%27s_Church,_Frankfurt_am_Main)

# data[].attributes.headline
Carl Constantin Heinrich Steffeck (1818-1890), Erschießung Robert Blums am 9 November 1848 (Η εκτέλεση του Robert Blum στις 9 Νοεμβρίου 1848), 1848-49

# data[].attributes.subject
Carl Constantin Heinrich Steffeck (1818-1890), Erschießung Robert Blums am 9 November 1848 (Η εκτέλεση του Robert Blum στις 9 Νοεμβρίου 1848), 1848-49

# data[].attributes.body
Ο Robert Blum (1807-1848) ήταν Γερμανός δημοκρατικός πολιτικός, δημοσιογράφος, ποιητής, εκδότης, επαναστάτης και μέλος της Εθνικής Συνέλευσης του 1848. Αγωνίστηκε για μια ισχυρή, ενοποιημένη Γερμανία. Αντίθετος στον εθνοκεντρισμό, πίστευε ότι καμιά εθνική ομάδα δεν θα πρέπει να κυριαρχεί πάνω στις άλλες. Υπήρξε υποστηρικτής των Γερμανών καθολικών, υπέρμαχος της ισότητας των φύλων και επικριτής του αντισημιτισμού. Το 1848 συνελήφθη στη Βιέννη και, παρά τη βουλευτική του ιδιότητα,  εκτελέστηκε για το ρόλο του στις επαναστάσεις του 1848 στα γερμανικά κράτη. Ο θάνατός του έγινε σύμβολο για τη ματαιότητα της εξέγερσης της Γερμανίας το 1848.

•https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Blum

# data[].attributes.headline
Painting by Ludwig von Elliott, Sitzung der Nationalversammlung in der Frankfurter Paulskircher (Συνεδρίαση του εθνικού κοινοβουλίου της Φραγκφούρτης στην εκκλησία του αγίου Παύλου), 1848

# data[].attributes.subject
Painting by Ludwig von Elliott, Sitzung der Nationalversammlung in der Frankfurter Paulskircher (Συνεδρίαση του εθνικού κοινοβουλίου της Φραγκφούρτης στην εκκλησία του αγίου Παύλου), 1848

# data[].attributes.body
Αναπαράσταση συνεδρίασης του "Κοινοβουλίου της Φραγκφούρτης" (Μάιος 1848-Μάιος 1849), του πρώτου κοινοβουλίου που εξελέγη με ελεύθερες εκλογές σε ολόκληρη την τότε Γερμανία, ως αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων του 1848. Το κοινοβούλιο συνεδρίαζε στην εκκλησία του Αγίου Παύλου. Την συντριπτική πλειονότητα του σώματος αποτελούσαν εκπρόσωποι της μορφωμένης μεσαίας τάξης. Μετά από έντονες συζητήσεις κατέληξε να προτείνει το "Σύνταγμα της Φραγκφούρτης" (πρότυπο για μεταγενέστερα γερμανικά συνταγματικά κείμενα)  και τη δημιουργία μιας γερμανικής συνταγματικής μοναρχίας (που δεν ευοδώθηκε).
Στο βήμα, εικονίζεται ο Ρόμπερτ Μπλουμ (βλ. παρακάτω)

https://en.wikipedia.org/wiki/Frankfurt_Parliament

# data[].attributes.headline
Henri Felix Emmanuel Philippoteaux (1815–1884), Lamartine, before the Hôtel de Ville, Paris, rejects the Red Flag,  February 25 (Ο Λαμαρτίνος μπροστά στο Δημαρχείο απορρίπτει την κόκκινη σημαία),, 1848.  

# data[].attributes.subject
Henri Felix Emmanuel Philippoteaux (1815–1884), Lamartine, before the Hôtel de Ville, Paris, rejects the Red Flag,  February 25 (Ο Λαμαρτίνος μπροστά στο Δημαρχείο απορρίπτει την κόκκινη σημαία),, 1848.  

# data[].attributes.body
Γαλλία, Επανάσταση του 1848: τα επαναστατικά γεγονότα τερμάτισαν την "Ιουλιανή Μοναρχία" (1830-1848) και οδήγησαν στη δημιουργία της Β΄ Γαλλικής Δημοκρατίας.

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, οι σοσιαλιστές και οι ριζοσπάστες δημοκράτες ζήτησαν να υιοθετηθεί η κόκκινη σημαία ως εθνική σημαία της Γαλλίας. Η κυβέρνηση, με επικεφαλής τον ρομαντικό ποιητή και συντηρητικό πολιτικό Alphonse de Lamartine (1790-1869), απέρριψε το αίτημα του πλήθους. Κατηγόρησε τους οπαδούς της ότι είναι μια σημαία βουτηγμένη  "μέσα στο αίμα του λαού το 1791 και το 1793" σε αντίθεση με την τρίχρωμη σημαία που "πήγε σ ' όλο τον κόσμο μαζί με το όνομα, τη δόξα και την ελευθερία της πατρίδας"

https://en.wikipedia.org/wiki/Red_flag_(politics)

# data[].attributes.attachment_link.title
λαμαρτινος.jpg

# data[].attributes.headline
Jean Victor Schnetz (1787-1870), Combat de l' Hotel de Ville (Μάχη στο Δημαρχείο), 1833 

# data[].attributes.subject
Jean Victor Schnetz (1787-1870), Combat de l' Hotel de Ville (Μάχη στο Δημαρχείο), 1833 

# data[].attributes.body
Τετάρτη 28 Ιουλίου 1830: είναι η δεύτερη μέρα της Ιουλιανής Επανάστασης. Η μάχη στο Παρίσι συνεχίστηκε όλη τη νύχτα. Ένας αυτόπτης μάρτυρας έγραψε: "Είναι σχεδόν 8:15, και ήδη ακούγονται κραυγές και πυροβολισμοί ... Πλήθη ορμούν στους δρόμους ... ο ήχος των κανονιών και των πυροβολισμών γίνεται ολοένα και πιο δυνατός ... Κραυγές: "Κάτω ο βασιλιάς! Στη γκιλοτίνα!" μπορούν να ακουστούν ..." (Olivier, Juste, Paris en 1830, Journal, 28 July 1830, p. 247).
Ο ζωγράφος, μαθητής του David, εικονίζει τους επαναστάτες να προωθούνται θριαμβευτικά προς το Δημαρχείο του Παρισιού ανεβασμένοι σε ένα οδόφραγμα. Ανεμίζουν τη  σημαία του 1794 (αλλά και μια κόκκινη σημαία στο βάθος, που μπορεί να αντιπροσωπεύει μια ομάδα ριζοσπαστών). Ξεχωρίζει η κεντρική μορφή που κραδαίνει ένα όπλο και υποβαστάζει ένα νεαρό συναγωνιστή, τραυματισμένο στο χέρι . Αντιπροσωπεύονται διάφορες κοινωνικές ομάδες. Στη βάση της σύνθεσης, κείται νεκρός ένας από τους στρατιώτες του βασιλιά Καρόλου Ι΄

http://thestruggletobeperfect.blogspot.gr/2011/05/battle-outside-hotel-de-ville.html
http://www.petitpalais.paris.fr/en/oeuvre/fight-front-city-hall-28-july-1830
https://en.wikipedia.org/wiki/July_Revolution

# data[].attributes.headline
Το θέμα του 

# data[].attributes.body
Το θέμα του πίνακα αποδείχθηκε εξαιρετικά δημοφιλές και έχει αναπαραχθεί πολλές φορές αυτούσιο ή σε παραλλαγές. Εδώ, μια παραλλαγή του στο τείχος που χωρίζει το Ισραήλ από τις περιοχές των Παλαιστινίων.

# data[].attributes.headline
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 - details 3,4

# data[].attributes.subject
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 - details 3,4

# data[].attributes.headline
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 - detail 2

# data[].attributes.subject
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 - detail 2

# data[].attributes.headline
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830  - detail 1

# data[].attributes.subject
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830  - detail 1

# data[].attributes.headline
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 

# data[].attributes.subject
Eugene Delacroix (1798-1863), La liberte guidant le peuple (Η Ελευθερία οδηγεί το λαό), 1830 

# data[].attributes.body
Το 1830 μια νέα σειρά επαναστάσεων συγκλονίζει την Ευρώπη (είχαν προηγηθεί εκείνες του 1820-21 στη Ν. Ευρώπη). Το ριζοσπαστικό πνεύμα του 1789 δεν είχε χαθεί – κάθε άλλο. Η επανάσταση στη Γαλλία στρεφόταν εναντίον της Παλινόρθωσης και του αυταρχισμού που εκπροσωπούσε ο βασιλιάς Κάρολος Ι’. Ο Κάρολος είχε διαλύσει τη Βουλή, είχε περιορίσει τα εκλογικά δικαιώματα των αστών και είχε επιβάλει λογοκρισία. Ο λαός έστησε οδοφράγματα στους δρόμους του Παρισιού εξαναγκάζοντας τον Κάρολο Ι’ σε παραίτηση και αξιώνοντας την εγκαθίδρυση αβασίλευτης δημοκρατίας. Οι φιλελεύθεροι αστοί όμως, που έλεγχαν την κατάσταση, ευνόησαν την άνοδο στον θρόνο του μετριοπαθούς βασιλιά Λουδοβίκου-Φιλίππου.

Στον πίνακα, που αποτελεί σύνθεση ρεαλιστικών και συμβολικών μορφών σε έντονη κίνηση, κυριαρχεί  η μορφή της Ελευθερίας που εμπνέει  τους πολίτες ανεμίζοντας πάνω σε ένα οδόφραγμα την απαγορευμένη τρίχρωμη σημαία της επανάστασης. Συμμετέχουν αστοί, εργάτες, σπουδαστές, ακόμα και ένα παιδί, δεξιά.

•       https://en.wikipedia.org/wiki/Liberty_Leading_the_People
•       https://www.khanacademy.org/humanities/ap-art-history/later-europe-and-americas/enlightenment-revolution/a/delacroix-liberty-leading
•       Flavio Febbraro and Burkhard Schwetje, How to read World History in Art, Thames and Hudson, 2010 , p 260-61

# data[].attributes.headline
Eugène Delacroix (1798-1863), La Grèce sur les ruines de Missolonghi (Η Ελλάδα θρηνεί στα ερείπια του Μεσολογγίου), 1826

# data[].attributes.subject
Eugène Delacroix (1798-1863), La Grèce sur les ruines de Missolonghi (Η Ελλάδα θρηνεί στα ερείπια του Μεσολογγίου), 1826

# data[].attributes.body
Η ηρωική έξοδος των Μεσολογγιτών το 1826 και, πριν από αυτήν, ο θάνατος του αγαπημένου-του λόρδου Μπάιρον στο Μεσολόγγι, συγκλονίζουν τον Ντελακρουά. Εκθέτει αυτόν τον πίνακα στη γκαλερί Λεμπρέν «προς όφελος των Ελλήνων». Εικονίζει την προσωποποίηση της ηρωικής Ελλάδας, η οποία στέκει όρθια πάνω στα ερείπια του Μεσολογγίου, στραμμένη προς τον θεατή, με τα χέρια σε στάση αξιοπρέπειας και απόγνωσης.

•http://www.eugene-delacroix.com/greece-on-the-ruins-of-missolonghi.jsp
•http://www.lacma.org/art/exhibition/delacroixs-greece-ruins-missolonghi
•http://www.latimes.com/entertainment/arts/la-et-cm-knight-delacroix-review-20150105-column.html

# data[].attributes.headline
Eugene Delacroix (1798-1863), Scène des massacres de Scio (Σκηνή από τις σφαγές της Χίου, 1824) 

# data[].attributes.subject
Eugene Delacroix (1798-1863), Scène des massacres de Scio (Σκηνή από τις σφαγές της Χίου, 1824) 

# data[].attributes.body
Αναφέρεται στην σφαγή και αιχμαλωσία δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό (1822).

Το γεγονός συνέβη τον Απρίλιο του 1822 ως αντίποινα για τον ξεσηκωμό του νησιού στις 11 Μαρτίου. Οι Οθωμανοί κλείστηκαν αρχικά στο κάστρο. Στις 30 Μαρτίου έφθασε ο οθωμανικός στόλος ο οποίος έλυσε την πολιορκία και άρχισε τη σφαγή του ορθόδοξου πληθυσμού με τη συμμετοχή και ατάκτων μουσουλμάνων που κατέφθαναν από τις ακτές της Μ. Ασίας. Ο ελληνικός πληθυσμός του νησιού αφανίστηκε (23.000 νεκροί και 47.000 αιχμάλωτοι) και το γεγονός προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στην Ευρώπη.
Ο πίνακας απεικονίζει μια σειρά χαρακτήρων που υποτάσσονται στη βία των οθωμανικών όπλων. Κυριαρχούν η απελπισία, η βία, ο θάνατος. Ο Eugene Delacroix ήταν από τους πιο εμβληματικούς υποστηρικτές του ελληνικού αγώνα.

# data[].attributes.headline
Σχέδιο του προπαγανδιστικού αερόστατου που υψώθηκε πάνω από την Παναγία των Παρισίων την ημέρα της στέψης του Ναπολέοντα Βοναπάρτη ως "αυτοκράτορα των Γάλλων" (2 Δεκεμβρίου 1804) 

# data[].attributes.subject
Σχέδιο του προπαγανδιστικού αερόστατου που υψώθηκε πάνω από την Παναγία των Παρισίων την ημέρα της στέψης του Ναπολέοντα Βοναπάρτη ως "αυτοκράτορα των Γάλλων" (2 Δεκεμβρίου 1804) 

# data[].attributes.headline
Jacques-Louis David (1748-1825), Le Sacre de Napoléon (Η στέψη του Ναπολέοντα), 1807

# data[].attributes.subject
Jacques-Louis David (1748-1825), Le Sacre de Napoléon (Η στέψη του Ναπολέοντα), 1807

# data[].attributes.body
Ο Ναπολέων αυτοανακηρύσσεται "αυτοκράτορας των Γάλλων" και στέφεται στην Παναγία των Παρισίων, αφού έχει ορκιστεί να τηρήσει τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης

Ο David ήταν παρών στην τελετή της στέψης και ανέλαβε να φιλοτεχνήσει τον πίνακα αυτό. Ο Ναπολέων, μετά τη δική του στέψη, στέφει αυτοκράτειρα την Ιωσηφίνα ντε Μπωαρναί. Μιμούμενος καρλομάγνεια πρότυπα, πέτυχε η στέψη του να γίνει σεβαστή από όλον τον μη αγγλοσαξωνικό κόσμο, λαμβάνοντας το χρίσμα από τον ίδιο τον Πάπα Πίο Ζ'. Ο σχεδιασμός της τελετής, ήταν, ωστόσο, προκλητικός: δεν πήγε ο ίδιος στη Ρώμη αλλά "προσκάλεσε" τον Πάπα στο Παρίσι, ενώ τοποθέτησε ο ίδιος το στέμμα στο κεφάλι του για να συμβολίσει τόσο την κοσμική φύση του καθεστώτος του όσο και το ότι είχε κερδίσει τον τίτλο προσωπικά. Χαρακτηριστικό είναι ότι απεικονίζεται με την πλάτη του στραμμένη στον Πάπα.

•       https://en.wikipedia.org/wiki/Coronation_of_Napoleon_I
•       https://en.wikipedia.org/wiki/Jacques-Louis_David

# data[].attributes.headline
Jean - Jospeh Weerts (1846-1927), Marat assassine! 13 juillet 1793, 8 h du soir !, 1880

# data[].attributes.subject
Jean - Jospeh Weerts (1846-1927), Marat assassine! 13 juillet 1793, 8 h du soir !, 1880

# data[].attributes.body
Τρίτη εκδοχή της δολοφονίας του Μαρά από την Σαρλότ Κορντέ. Σχεδόν έναν αιώνα μετά το γεγονός, ο ζωγράφος δείχνει την Κορντέ, με το ματωμένο ακόμα μαχαίρι, να αντιμετωπίζει, μάλλον ψύχραιμα, ένα ποικίλο πλήθος που αντιπροσωπεύει τον γαλλικό λαό και το οποίο φαίνεται να την προπηλακίζει με θεατρικές χειρονομίες. Η πολιτική θέση του καλλιτέχνη είναι μάλλον ασαφής.

# data[].attributes.headline
Paul - Jacques-Aime Baudry (1828-1886), Charlotte Corday (Σαρλότ Κορντέ), 1860

# data[].attributes.subject
Paul - Jacques-Aime Baudry (1828-1886), Charlotte Corday (Σαρλότ Κορντέ), 1860

# data[].attributes.body
Εικονίζεται η δολοφονία του Μαρά, ήρωα των Ιακωβίνων, από την Σαρλότ Κορντέ, σε μια εκδοχή αντίθετη από αυτή του Νταβίντ. Εδώ η Κορντέ αναδεικνύεται υπόδειγμα αρετής και γενναιότητας, μια εθνική ηρωίδα (ένας χάρτης της Γαλλίας βρίσκεται πίσω της). Υπάρχουν ίχνη πάλης στο χώρο. Αντίθετα, ο νεκρός Μαρά αποτελεί δευτερεύον στοιχείο της σύνθεσης.
Ο πίνακας είναι πολύ μεταγενέστερος του γεγονότος (1793). Ο Μαρά, την εποχή αυτή της "Δεύτερης Αυτοκρατορίας" αποτελεί πλέον στα μάτια πολλών μορφωμένων έναν "σκοτεινό θρύλο" (ένα "επαναστατικό τέρας" άπληστο για αίμα).

•https://en.wikipedia.org/wiki/The_Death_of_Marat
•http://artstoryinamedium.blogspot.gr/2009/03/david-death-of-marat-baudry-charlotte.html

# data[].attributes.headline
Jacques Louis David, Η δολοφονία του Μαρά, 1793 - detail 2

# data[].attributes.subject
Jacques Louis David, Η δολοφονία του Μαρά, 1793 - detail 2

# data[].attributes.headline
Jacques Louis David, Η δολοφονία του Μαρά, 1793 - detail 1

# data[].attributes.subject
Jacques Louis David, Η δολοφονία του Μαρά, 1793 - detail 1

# data[].attributes.body
Ο David ήταν θαυμαστής του Καραβάτζιο. Ο πίνακας του τελευταίου "Η αποκαθήλωση του Χριστού" πιθανότατα ανήκει στις πηγές έμπνευσης του ζωγράφου, τόσο θεματικά όσο και τεχνοτροπικά.

# data[].attributes.body
Συχνά, το έργο του David παραλληλίζεται με το διάσημο αναγεννησιακό γλυπτό του Μικελάντζελο.

# data[].attributes.headline
Jacques Louis David (1748-1825), La Mort de Marat ή Marat assassiné (Η δολοφονία του Μαρά), 1793

# data[].attributes.subject
Jacques Louis David (1748-1825), La Mort de Marat ή Marat assassiné (Η δολοφονία του Μαρά), 1793

# data[].attributes.body
Ο Μαρά, επιφανές μέλος των Ιακωβίνων και δημοσιογράφος, δολοφονείται στο μπάνιο του από την Σαρλότ Κορντέ, μέλος των Γιρονδίνων

Ο Νταβίντ, επαναστάτης ο ίδιος και φίλος του Μαρά (διανοούμενος, εκδότης, ηγετική μορφή των Ιακωβίνων) μέσα από έναν προπαγανδιστικό πίνακα, καταγγέλλει τη δόλια δολοφονία του από την Σαρλότ Κορντέ. Ο Μαρά, λόγω δερματικού νοσήματος υποχρεωνόταν να περνά πολύ χρόνο μέσα σε νερό. Εδώ,  εξιδανικευμένος και ηρωοποιημένος σύμφωνα με τα πρότυπα του κλασικισμού, έχει ακόμα στα χέρια του το γράμμα με το οποίο τον εξαπάτησε η Κορντέ για να τον πλησιάσει. Το μαχαίρι του φόνου δίπλα στο χέρι του Μαρά και το άδειο φόντο πάνω στο οποίο προβάλλεται η ευγενική μορφή του ήρωα-μάρτυρα, αναδεικνύουν τον Μαρά σε σύμβολο της Επανάστασης. Στο ξύλινο κουτί ο ζωγράφος κάνει αφιέρωση στο νεκρό φίλο του.

•https://en.wikipedia.org/wiki/The_Death_of_Marat
•http://www.bc.edu/bc_org/avp/cas/his/CoreArt/art/neocl_dav_marat.html

# data[].attributes.headline
Delaroche, Hippolyte (Paul) (1797-1856), Τhe Conquerors of the Bastille before the Hotel de Ville in 1789 (Οι κατακτητές της Βαστίλης μπροστά από το Δημαρχείο το 1789), 1839

# data[].attributes.subject
Delaroche, Hippolyte (Paul) (1797-1856), Τhe Conquerors of the Bastille before the Hotel de Ville in 1789 (Οι κατακτητές της Βαστίλης μπροστά από το Δημαρχείο το 1789), 1839

# data[].attributes.body
Το 1789, ο εξεγερμένος λαός του Παρισιού κατέλαβε την Βαστίλη, τόπο φυλάκισης και βασανιστηρίων (κυρίως σε παλιότερες εποχές) και μισητό σύμβολο της απολυταρχίας. Στη συνέχεια κατέλαβε το Δημαρχείο της πόλης. Η ενέργεια αυτή σήμανε την απαρχή της Γαλλικής Επανάστασης και τον κλονισμό της απολυταρχίας σε όλη την Ευρώπη. Η 14η Ιουλίου ορίστηκε ως η εθνική γιορτή της Γαλλίας.

# data[].attributes.headline
Jacques-Louis David (1748-1825), Le Serment du Jeu de paume (Ο όρκος του Σφαιριστηρίου), 1791

# data[].attributes.subject
Jacques-Louis David (1748-1825), Le Serment du Jeu de paume (Ο όρκος του Σφαιριστηρίου), 1791

# data[].attributes.body
Το 1789 η κακή κατάσταση της Γαλλίας (πείνα, ανισότητες, θεομηνίες κλπ) έκανε τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ’ να συγκαλέσει την «Συνέλευση των τάξεων». Εκεί ο βασιλιάς ζήτησε να επιβληθούν νέοι φόροι τους οποίους τελικά θα πλήρωναν και πάλι τα μέλη της Τρίτης τάξης. Αντιδρώντας οι αντιπρόσωποι της τελευταίας, συγκεντρώθηκαν στην "αίθουσα του σφαιριστηρίου", όπου ορκίστηκαν ότι θα συντάξουν Σύνταγμα (20 Ιουνίου 1789). Στο πλευρό τους τάχθηκαν ορισμένοι κληρικοί και ευγενείς. Ο βασιλιάς αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Ο καλλιτέχνης αποδίδει τον ενθουσιασμό, την αποφασιστικότητα, την ένταση των συναισθημάτων του λαού που οδηγούν τη Γαλλία σε μια νέα εποχή. Στο κέντρο, ένας καθολικός ιερέας και ένας προτεστάντης πάστορας δίνουν τα χέρια αναγγέλλοντας μια νέα εποχή ενότητας.
Ανάλυση του πίνακα υπάρχει και στις διευθύνσεις που ακολουθούν:
•https://study.com/academy/lesson/tennis-court-oath-painting-by-david-meaning-analysis.html
•https://en.wikipedia.org/wiki/The_Tennis_Court_Oath_(David)

# data[].attributes.headline
John Trumbull (1756-1843), Declaration of Independence, 1819

# data[].attributes.subject
John Trumbull (1756-1843), Declaration of Independence, 1819

# data[].attributes.body
Η αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας (4 Ιουλίου 1776), η οποία ψηφίστηκε από το Κογκρέσο της Φιλαδέλφειας, ήταν ένα κείμενο που απηχούσε τις ιδέες του Διαφωτισμού και είχε συνταχθεί από τους Τόμας Τζέφερσον και Βενιαμίν Φραγκλίνο. Το γεγονός συνέβη κατά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (Αμερικανοί άποικοι εναντίον Άγγλων, 1774-1783).
Στο κέντρο της σύνθεσης είναι ο Τ. Τζέφερσον, βασικός συντάκτης της Διακήρυξης. Παραδίδει το κείμενο στον πρόεδρο του Κογκρέσου. Δεξιά του, ο Β. Φραγκλίνος ενώ στην άκρη αριστερά, ο Τζον Άνταμς (2ος πρόεδρος, πολιτικός αντίπαλος του Τζέφερσον)
Υπάρχουν ιστορικές ανακρίβειες: ουσιαστικότερη το ότι οι αντιπρόσωποι φαίνονται ομόθυμοι και ήρεμοι, όλοι αποφασισμένοι να υπογράψουν, σαν αληθινοί «πατέρες του έθνους». Στην πραγματικότητα υπήρχαν μεγάλες διαφωνίες μεταξύ τους σε πολλά ζητήματα και ορισμένοι δεν υπέγραψαν καν.

Ιστορικές πληροφορίες για τον πίνακα θα βρούμε και παρακάτω:
https://www.aoc.gov/art/historic-rotunda-paintings/declaration-independence https://declaration.fas.harvard.edu/blog/trumbull

# data[].attributes.headline
Emanuel Gottlieb Leutze (1816-1868), Washington Crossing the Delaware, 1851 - detail

# data[].attributes.subject
Emanuel Gottlieb Leutze (1816-1868), Washington Crossing the Delaware, 1851 - detail

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.headline
Anicet Charles Gabriel Lemonnier (1743-1824), Madame Geoffrin`s salon in 1755 (Το σαλόνι της Μαντάμ Ζοφρέν το 1755), 1812 

# data[].attributes.subject
Anicet Charles Gabriel Lemonnier (1743-1824), Madame Geoffrin`s salon in 1755 (Το σαλόνι της Μαντάμ Ζοφρέν το 1755), 1812 

# data[].attributes.body
Τα «salon» διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην πνευματική ζωή του γαλλικού 18ου αιώνα. Συνδέθηκαν ιδιαίτερα με τον Διαφωτισμό και την διάχυση των ιδεών του στα ανώτερα στρώματα. Ιδιαίτερα γνωστά ήταν εκείνα των Madame Deffand και Madame Geoffrin. Εδώ, στο «σαλόν» της Madame Geoffrin γίνεται ανάγνωση τραγωδίας του Βολταίρου, παρουσία Διαφωτιστών («φιλοσόφων») και διανοουμένων. Η προτομή στο κέντρο ανήκει στον Βολταίρο.

# data[].attributes.headline
Joseph Wright of Derby (1734-1797), A Philosopher Giving A Lecture at the Orrery (Φιλόσοφος δίνει διάλεξη στο Πλανητοσκόπιο), c. 1765

# data[].attributes.subject
Joseph Wright of Derby (1734-1797), A Philosopher Giving A Lecture at the Orrery (Φιλόσοφος δίνει διάλεξη στο Πλανητοσκόπιο), c. 1765

# data[].attributes.body
Στα μέσα του 18ου αιώνα γίνονταν συχνά επιδείξεις επιστημονικών πειραμάτων. Σε αυτό τον αφηγηματικό πίνακα, ένας φιλόσοφος  (η μορφή του κυριαρχεί στην εικόνα) επιδεικνύει ένα μηχανικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος. Στο κέντρο, μια αθέατη λάμπα γκαζιού παίζει τον ρόλο του ήλιου ενώ τα τόξα  γύρω της, τους κινούμενους πλανήτες. Το θέμα μας εισάγει στην νεότερη εποχή αλλά οι έντονες φωτοσκιάσεις μαρτυρούν την επίδραση του μπαρόκ