# data[].attributes.body
Karagöz gölge oyunundaki diğer Tipler şunlardır:

Zenne (kadın),

Himmet Ağa,

Tuzsuz Deli Bekir (sarhoş),

Efe (zorba),

Beberuhi (cüce ve aptal),

Kayserili (pastırmacı),

Acem (zengin),

Yahudi (bezirgân),

Çelebi (genç bir mirasyedi),

Arnavut (bahçıvan),

Arap,

Frenk,

Zeybek ve

Tiryaki.

■ Karagöz oyununu, bir imparatorluk olan Osmanlı’nın toplumsal zenginliğinin hayal perdesine yansımış şekli olarak değerlendirmek mümkündür.

■ Gölge oyununun ortaya çıkışı ve ülkemize gelişi ile ilgili çeşitli rivayetler vardır. Gölge oyununun Uzak Doğu ve Orta Asya’dan dünyaya yayıldığı tahmin edilmektedir. Gölge oyununa ilk olarak ülkemizde Şeyh Muhammet Küşterî başlattığı için oyun perdesine “Küşterî Meydanı” adı da verilmiştir.

■ Her tipin perdeye gelişinde ve oyunun sonunda müzikal öğelerden faydalanılır.

■ Karagözcülük geleneği, usta-çırak ilişkisi içinde yüzyıllarca devam etmiştir.

# data[].attributes.headline
Geleneksel Türk Tiyatrosunda Kullanılan Araç ve Gereçler Nelerdir?

# data[].attributes.subject
Geleneksel Türk Tiyatrosunda Kullanılan Araç ve Gereçler Nelerdir?

# data[].attributes.headline
Günümüzde meddaha örnek olabilecek kişiler var mıdır? Varsa kimlerdir?

# data[].attributes.subject
Günümüzde meddaha örnek olabilecek kişiler var mıdır? Varsa kimlerdir?

# data[].attributes.attachment_link.title
"Nasreddin Hoca ve Üç Papaz" - Meddah Hikayeleri Yusuf Duru

# data[].attributes.body
Türk seyirlik oyunları söze dayanan ve sözsüz oyunlar olarak ikiye ayrılır:

a) Sözsüz Oyunlar: Söze dayanmayan oyunlardır.

Cambaz (ip üzerinde ve dikili direkler üzerinde canıyla oynayanlar);

Gözbağcılar (bunların içinde yumurtabaz, hokkabaz, sihirbazlar da bulunmaktadır);

Dansçılar: köçek, çengi, kasebaz, curcunabaz, mıtrakbaz cinaskeri;

Güç gösterisi: Zorbaz, gürbaz, çanakbaz, sinibaz, parand ebaz, şişebaz;

Hayvanlarla gösteri yapanlar: Maymunbaz, köpekbaz, ayıbaz, yılanbaz ;

Fişeklerle gösteri yapanlar: ateşbaz.

Bir de anlamı tam olarak kestirilemeyen pehlivan-ı kağıtbaz, pehlivan-ı kumarbaz vardır. Bunların da şans oyunları olup seyirlik oyunlar içerisinde yeraldığı sanılmaktadır.

b) Sözlü Oyunlar: Sözsüz oyunlar kadar çeşitli olmamakla beraber, tüm hikaye anlatıcı türleri, ortaoyunu ve benzeri oyun türlerini, Karagöz ve kukla oyunlarını bünyesinde toplar. Bunların dışında dramatik nitelikte iki oyun türü daha vardır: tulumcular ve savaş oyuncuları. Tulumcuların iki görevi vardı. İlki şenliklerde oyun yeri ile seyirciyi birbirinden ayırmaktı; fakat bunu yaparken asık suratlı bir kolcu gibi değil, şenlik havasına uygun bir biçimde güler yüzle, izleyicilerle şakalaşarak yaparlardı. Deriden don ve külahlar giyer, ellerinde keçi derisinden bir tulum taşırlardı. Bu tulumlar yağ, hava yada su ile şişirilirdi ve hiç can yakmazdı. Tulumcular bu tulumları orta oyunundaki şakşak gibi kullanarak seyircilerle şakalaşırlardı.

Dramatik özellikteki diğer bir gösteri türü de yalancı savaşlardır. Bu savaş oyunları karada ya da suda dekor olarak hazırlanan kaleler, gemilerde hasım kesime ayrılan savaşçılarla yapılıyordu. Bu oyunlar dramatik bir gösteri gibi önceden hazırlanmış olaylar dizisine uygun olarak kimi kez bir yapıntı, kimi kez tarihteki bir savaşı canlandırarak yapılıyordu. Oyunlar hep Osmanlılardın kazanıp düşman kalesine bayrağını dikmesiyle sonuçlanırdı.

# data[].attributes.body
Geleneksel Türk Tiyatrosu denildiğinde;

Kukla,

Karagöz,

Ortaoyunu,

Meddah,

Çengi,

Köy Seyirlik Oyunları

gibi geleneksel seyirlik sanatlarımız akla gelir.

Türk edebiyatında ilk tiyatro eseri örnekleri Tanzimat Döneminde verilmiştir. Geleneksel seyirlik oyunların hemen hepsinin çıkış noktası komedidir. Amaç seyirciyi güldürerek eğitmektir. Oyunların sonunda genellikle anlatılan olaydan alınması gereken ders vurgulanır. Oyunların önceden hazırlanmış metinleri yoktur. Hepsi yüzyıllardan bu yana sürüp gelen sözlü geleneğin ürünüdür. Oyunun konusu bellidir. Oyuncular oyunun akışına uyarak söylenmesi gereken kalıp sözler dışında doğaçlama yaparlar. Bu oyunlar, yaratıcısı belli olmadığı için halkın ortak malı sayılırlar.