# data[].attributes.headline
Był najciekawszą postacią powojennego środowiska artystycznego Lublina. 

# data[].attributes.subject
Był najciekawszą postacią powojennego środowiska artystycznego Lublina. 

# data[].attributes.headline
Od połowy lat 60. fascynowały artystę już niezmiennie problemy wizualizacji przestrzeni, ruchu i światła. Umieszczając na płaszczyźnie sferycznie wygięte listewki, konstruował struktury wywołujące złudzenia optyczne ( Zamiast form organicznych, determinujących "Formury", pojawiały się w jego twórczości formy geometryczne. Odszedł również od monochromatyzmu - na rzecz operowania jednolitymi, nasyconymi barwami, często kontrastowo zestawianymi.

# data[].attributes.subject
Od połowy lat 60. fascynowały artystę już niezmiennie problemy wizualizacji przestrzeni, ruchu i światła. Umieszczając na płaszczyźnie sferycznie wygięte listewki, konstruował struktury wywołujące złudzenia optyczne ( Zamiast form organicznych, determinujących "Formury", pojawiały się w jego twórczości formy geometryczne. Odszedł również od monochromatyzmu - na rzecz operowania jednolitymi, nasyconymi barwami, często kontrastowo zestawianymi.

# data[].attributes.headline
Kolejnym - bodaj najciekawszym - doświadczeniem twórcy były wykonywane w latach 1960-64 "formury", czyli obrazy-obiekty o skomplikowanej fakturze, formowane w gipsie, podkreślające reliefową tkankę kompozycji. Zanim jednak doszło do ostatecznego określenia poetyki tych specyficznych struktur, począwszy od roku 1958 artysta eksperymentował z powierzchnią obrazu: wprowadzał obce, niemalarskie, konkretne materie, jak chociażby kamienie

# data[].attributes.subject
Kolejnym - bodaj najciekawszym - doświadczeniem twórcy były wykonywane w latach 1960-64 "formury", czyli obrazy-obiekty o skomplikowanej fakturze, formowane w gipsie, podkreślające reliefową tkankę kompozycji. Zanim jednak doszło do ostatecznego określenia poetyki tych specyficznych struktur, począwszy od roku 1958 artysta eksperymentował z powierzchnią obrazu: wprowadzał obce, niemalarskie, konkretne materie, jak chociażby kamienie

# data[].attributes.headline
W latach 80. Ziemski porzucił tworzenie form przestrzennych, skrajnie uprościł paletę i w ostatnich pracach posługiwał się wyłącznie bielą i czernią (cykl Metamorfozy). Nadal jednak realizował swój program sztuki intelektualnej, zakorzenionej w konstruktywizmie, co stawia go w rzędzie jej najciekawszych powojennych przedstawicieli

# data[].attributes.subject
W latach 80. Ziemski porzucił tworzenie form przestrzennych, skrajnie uprościł paletę i w ostatnich pracach posługiwał się wyłącznie bielą i czernią (cykl Metamorfozy). Nadal jednak realizował swój program sztuki intelektualnej, zakorzenionej w konstruktywizmie, co stawia go w rzędzie jej najciekawszych powojennych przedstawicieli

# data[].attributes.headline
Jan Ziemski brał udział w wielu ważnych wystawach zbiorowych. Do wymienionych należy dodać: sopockie Porównania (1967, 1969, 1971), warszawskie Festiwale Sztuk Pięknych (1977, 1978), Język geometrii w warszawskiej "Zachęcie" (1984). Został uhonorowany kilkoma nagrodami: między innymi dwukrotnie Ministra Kultury i Sztuki (1966, 1977), a także medalem V Wystawy i Sympozjum Złotego Grona (1975).

# data[].attributes.subject
Jan Ziemski brał udział w wielu ważnych wystawach zbiorowych. Do wymienionych należy dodać: sopockie Porównania (1967, 1969, 1971), warszawskie Festiwale Sztuk Pięknych (1977, 1978), Język geometrii w warszawskiej "Zachęcie" (1984). Został uhonorowany kilkoma nagrodami: między innymi dwukrotnie Ministra Kultury i Sztuki (1966, 1977), a także medalem V Wystawy i Sympozjum Złotego Grona (1975).

# data[].attributes.headline
Brał aktywny udział w przedsięwzięciach skupiających twórców poszukujących nowych form wyrazu, jak Plenery Koszalińskie w Osiekach (1965, 1967, 1970, 1972, 1973, 1977, 1978), Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965), Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach (1966), Sympozjum Wrocław '70, Sympozja Złotego Grona w Zielonej Górze (1975).

# data[].attributes.subject
Brał aktywny udział w przedsięwzięciach skupiających twórców poszukujących nowych form wyrazu, jak Plenery Koszalińskie w Osiekach (1965, 1967, 1970, 1972, 1973, 1977, 1978), Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965), Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach (1966), Sympozjum Wrocław '70, Sympozja Złotego Grona w Zielonej Górze (1975).

# data[].attributes.headline
Nieco później Ziemski skupił się na obrazach przedstawiających świat "kosmiczny". Fascynowała go zresztą astronomia 

# data[].attributes.subject
Nieco później Ziemski skupił się na obrazach przedstawiających świat "kosmiczny". Fascynowała go zresztą astronomia 