# data[].attributes.headline
สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.subject
สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.body
พิมพ์ชื่อสมาชิกในกลุ่มเรียงตามลำดับรหัส
1.6403137  ศสิญาภรณ์ ศรีศิลป์
2.6404395 พัฒน์นรี คุ้มมณี
3.6601872 อารียา เจิมขุนทด
4.6602076 จิดาภา เกตุอำพร

# data[].attributes.body
1. ข้อมูลเกี่ยวกับผลงาน เขียนในรูปแบบการเขียนบรรณานุกรม
2. รายละเอียดของข้อมูล
3. สาระสำคัญ
4. เหตุผลที่เลือก

# data[].attributes.body
1.เมื่อ “คึกฤทธิ์” ถูกโดดเดี่ยวทางการเมือง-คนชังเท่าขนาดสนามบิน ก่อนหันมาเขียน “สี่แผ่นดิน”
https://www.silpa-mag.com/history/article_86245
2.รายละเอียดข้อมูล:ในช่วงทศวรรษ 2490 ดวงการเมืองของ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมชนักการเมืองคนหนึ่งที่สร้างสีสันให้กับแวดวงการเมืองไทยหลายยุคสมัย กลับสู่จุดตกอับ และถูกอัปเปหิออกจากงานการเมือง (ชั่วคราว) จน ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ถึงกับปรารภว่า “อันตัวข้าพเจ้านั้น คนรักเล็กกว่าผืนหนัง คนชังขนาดเท่าสนามบิน”

การว่างเว้นจากงานการเมืองของ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ นำมาสู่การเขียนผลงาน “สี่แผ่นดิน” แต่นี่มีนัยยะถึงการสร้างฐานอำนาจใหม่ของ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ นั่นก็คือการสร้าง “ความเป็นไทย” ขึ้นมา โดยในหนังสือจักรวาลวิทยา : บทความเพื่อเป็นเกียรติแก่ นิธิ เอียวศรีวงศ์ (สำนักพิมพ์มติชน, 2549) บทที่ 4 ของสายชล สัตยานุรักษ์ เรื่อง สี่แผ่นดิน : “ความเป็นไทย”และความหมายทางการเมือง
3.สาระสำคัญ:หม่อมคึกฤทธิ์พบวิธีที่จะสร้างฐานอำนาจ นั่นก็คือการสร้าง “ความเป็นไทย” ที่เน้นวัฒนธรรมของชนชั้นสูงซึ่งมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นศูนย์กลาง วิธีนี้ไม่ใช่วิธีที่บังเกิดผลในทันที แต่เป็นวิธี “เก็บเล็กผสมน้อย” ซึ่งน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับผู้มีสติปัญญา มีความรู้ และเกิดมาในพระราชวงศ์จักรีการเขียนสี่แผ่นดิน จึงเริ่มขึ้นใน เดือนตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ติดต่อกันเป็นเวลานานกว่าปี
4.เหตุผลที่เลือก:เพราะท่านมีความสามารถหลากหลายด้านละยังมีความสามารถทางด้านการเมืองและการเขียน

# data[].attributes.body
1.หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ผู้เขียนหนังสือ ไผ่แดง
เคยให้สัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ไว้เมื่อปี พ.ศ. 2534
(ชมได้ ที่นี่) ว่า "ความจริงไผ่แดงเป็นหนังสือตลก" และ
สิ่งที่ต้องการสื่อผ่านนิยายเรื่องนี้ก็คือ การที่สังคมไทย
(ในเวลานั้น) กลัวและต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ทั้งที่ความ
จริงหากลัทธิคอมมินิสต์มาถึงประเทศไทยก็อาจเอาชนะ
นิสัยคนไทยไม่ได้ด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนั้น ผู้เขียนจึงดัดแปลง
บทประพันธ์ต้นแบบให้เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในหมู่บ้าน
ชนบทแห่งหนึ่งของไทย ที่มีชื่อว่า ไผ่แดง' และดัดแปลง
ตัวละครด้วยการใส่นิสัยแบบไทยๆ ลงไป
นวนิยายแนเสียดสีสังคมและการเมืองเรื่อง ไผ่แดง
ประพันธ์โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตีพิมพ์ให้
อ่านเป็นตอนๆ ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 ลงใน
หนังสือพิมพ์ สยามรัฐ ผู้เขียนนวนิยายเรื่องนี้ดัดแปลง
เนื้อหามาจากนวนิยาย 'โลกใบเล็กของหลวงพ่อดอน คา
มิลโล' (The Little World of Don Camillon) เขียนโดย
นักเขียนชาวอิตาลีชื่อ 'จีโอวานนี้ กวาเรสกิ (Giovanni
Guareschi)
2.นิยายเรื่อง
นี้ก็เพื่อ เล่าถึงความขัดแย้งทางความคิดของฝ่ายการเมือง
2 ฝ่าย ผ่านตัวละครที่อาศัยอยู่ในสังคมหนึ่ง โดยมีตัว
ละครอย่างนายกเทศมนตรีเป็ปโปเน่ เป็นตัวแทนฝ่าย
คอมมินิสต์ที่อิตาลีให้ความนิยมในขณะนั้น และ หลวงพ่อ
ดอน คามิโล เป็นตัวแทนฝ่ายเสรีนิยมที่ยังคงยึดมั่นใน
หลักศาสนา
แต่ด้วยการดัดแปลงเนื้อหาให้ตรงกับสังคมไทย ทำให้คน
อ่านเรื่อง ไผ่แดง เข้าใจและเข้าถึงสิ่งที่ผู้เขียนต้องการสื่อ
ได้ดีกว่านวนิยายต้นแบบ ที่มีพื้นหลังเป็นสังคมเมืองนอก
และแปลมาจากภาษาอังกฤษ ซึ่งอาจมีวัฒนธรรมบางอย่าง
ที่แตกต่างและผู้อ่านยังไม่เข้าใจ เช่น ความต่างของคำ
สอนทางศาสนา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรหากใครอยาก
ลองหยิบนิยายต้นแบบของ ไผ่แดง มาอ่านดูบ้าง เพราะ
เราอาจได้อีกแง่มุมหนึ่งของสังคมคอมมิวนิสต์ ที่ถ่ายทอด
ผ่านการปะทะคารมอย่างขบขันของหลวงพ่อและนายก
เทศมนตรี รวมถึงความเป็นอยู่ของชาวอิตาลีในตอนนั้น
3.หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ พูดไว้อีกว่า "คาแร็กเตอร์ตัวละคร
ใน ไผ่แดง สะท้อนนิสัยคนไทย และต้องเป็นคนไทย
เท่านั้นถึงจะทำแบบนี้ต่อกันได้" จากประโยคนี้ทำให้เชื่อ
ได้ว่า สิ่งที่ผู้เขียนต้องการสี่อผ่านหนังสือมากกว่าความไม่
น่ากลัวของลัทธิคอมมิวนิสต์ก็คือ วิถีชีวิตแบบไทยๆ และ
นิสัยของคนไทยที่ชอบช่วยเหลือ มีน้ำใจ พึ่งพาอาศัยกัน
ซึ่งเป็นสังคมที่ดีงามตามแบบอนุรักษ์นิยม
4.เหตุผลที่เลือกศึกษาเพราะว่า เรื่องได้เล่าถึงฝ่ายการเมือง ในการที่สังคมไทยกลัวและต่อต้านคอมมิวนิสต์ เป็นเนื้อหาที่น่าสนใจ

# data[].attributes.body
1.ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนักเขียนในตำนาน"ซอยสวนพลู"
2. รายละเอียดข้อมูล ผลงานสำคัญของ ม.ร.ว คึกฤทธิ์ ปราโมช คือ ผลงานหนังสือที่มีชื่อเสียงระดับประเทศมากมาย ที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก เช่น สี่แผ่นดิน, ไผ่แดง, กาเหว่าที่บางเพลง, หลายชีวิต, ซูสีไทเฮา, สามก๊กฉบับนายทุน และเรื่องสั้น "มอม" ซึ่งได้ใช้เป็นบทความประกอบแบบเรียนภาษาไทยในปัจจุบัน บางชิ้นมีผู้นำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ เช่น สี่แผ่นดิน, หลายชีวิต และทำเป็นภาพยนตร์ เช่น กาเหว่าที่บางเพลง

3.สาระสำคัญ ม.ร.ว คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงทางด้านวรรณศิลป์มากมาย และเปแ็นที่จดจำของประเทศ และได้รับรางวัลศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ประจำ พ.ศ. 2528

4. เหตุผลที่เลือกท่านเพราะว่าท่านเป็นคนที่มีความสามารถและทำได้หลากหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นด้านการปกครองบ้านเมือง ด้านวรรณศิลป์

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน 2454 ที่จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของ พลโท พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง ปราโมช สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชชนนี (พระพันปีหลวง) พระราชทานชื่อว่า 'คึกฤทธิ์'
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เรียนหนังสือที่บ้านกับหม่อมราชวงศ์บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เมื่ออายุ 6 ปีได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จึงเดินทางไปศึกษาต่อระดับมัธยมที่โรงเรียน Trent ประเทศอังกฤษ จบปริญญาตรีเกียรตินิยมสาขาปรัชญา การเมือง และเศรศฐศาสตร์ (P.P.E.) จากมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด และได้สมรสกับ ม.ร.ว.พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ ใน พ.ศ.2480 มีบุตรชายคือ ม.ล.รองฤทธิ์ ปราโมช และ ม.ล.วิสุมิตรา ปราโมช บุตรสาว
ประวัติการทำงาน ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช รับราชการที่กรมสรรพากร ,เลขานุการที่ปรึกษากระทรวงการคลัง,ผู้จัดการธนาคารพาณิชย์ สาขาลำปาง,รับราชการทหาร[ เมื่อเกิดสงครามอินโดจีนและสงครามมหาเอเชียบูรพา],หัวหน้าฝ่ายสำนักผู้ว่าการและหัวหน้าฝ่ายออกบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย,ประธานกรรมการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การจำกัด,เขียนบทความลงในคอลัมน์ "ซอยสวนพลู" และ พ.ศ. 2531 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศเป็นพลตรี (ทหารราชองครักษ์พิเศษ) ​​​​​​​
บทบาททางการเมืองของศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช พ.ศ. 2488-2489 เป็นผู้ริเริ่มจัดตั้งพรรคการเมืองพรรคแรกในเมืองไทย ชื่อ "พรรคก้าวหน้า",ได้ร่วมในคณะผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์,ได้ริเริ่มจัดตั้งพรรคกิจสังคม,จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 ได้จัดตั้งรัฐบาลผสมขึ้น และได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และ พ.ศ. 2519 ได้ตัดสินใจยุบสภาผู้แทนราษฎร บริหารประเทศประมาณ 9 เดือนเศษ
ผลงานที่สำคัญ ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้ดำเนินการเปิดสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเดินทางไปเยือนกรุงปักกิ่ง ตามนโยบายการอยู่ร่วมกันอย่างปกติ และเป็นมิตรกับทุกประเทศที่มีเจตนาดีต่อประเทศไทยโดยไม่คำนึงถึง ความแตกต่างทางอุดมการณ์ทางการเมืองในด้านการพัฒนาประเทศ
และ เริ่มโครงการผันเงินชนบท เพื่อปรับปรุง และสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ที่จำเป็นในชนบทเพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบท โดยการสร้างในงบประมาณรายจ่ายเพื่อปรับปรุงและสร้างสิ่ง สาธารณูปโภคที่จำเป็นต่อชนบท มีผลให้ประชาชนในชนบทมีงานทำ และมีรายได้ เป็นการยกฐานเศรษฐกิจของชาวชนบทให้ดีขึ้น
,ส่งเสริมการพัฒนาสภาตำบลอย่างจริงจัง รวมทั้งจัดให้มีโครงการช่วยเหลือ ผู้มีรายได้น้อย,ดำเนินการซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาล ภายใต้การดำเนินงานขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ นอกจากนี้เป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์สยามรัฐขึ้น เมื่อ พ.ศ.2493 และเริ่มบทบาทของการเป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์อย่างจริงจัง
ผลงานด้านศิลปวัฒนธรรม ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ใน พ.ศ.2528 โดยท่านมีผลงานด้านวรรณศิลป์ที่โดดเด่นมากกว่า 200 เรื่อง ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรื่องแปล เช่น สี่แผ่นดิน ไผ่แดง หลายชีวิต ซูสีไทเฮา เป็นต้น,และนังเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันไทยคดีศึกษา ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ.2513,เป็นผู้ก่อตั้งโขนธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ.2509 เพื่อฟื้นฟูการแสดงโขนให้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป และเพื่ออบรมให้เยาวชนเข้าใจในเรื่องวัฒนธรรมไทย
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้เริ่มปรากฏอาการป่วยเป็นระยะๆ ตั้งแต่ พ.ศ.2530 จนกระทั่ง 2538 และถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 9 ต.ค. 2538 รวมอายุได้ 84 ปี ​​​​​​​
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และนายสละ ลิขิตกุล เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง "สยามรัฐ "เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาไทยรายวัน เสนอข่าวทั่วไป ออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ราคา 50 สตางค์ โดยมีคำขวัญประจำหนังสือพิมพ์ว่า "นิคฺคณฺเห นิคฺคหารหํ ปคฺคณฺเห ปคฺคหารหํ" เป็นพุทธศาสนสุภาษิตภาษาบาลีบทหนึ่ง อ่านว่า "นิคคัณเห นิคคะหาระหัง ปัคคัณเห ปัคคะหาระหัง" แปลว่า "ชมคนที่ควรชม ข่มคนที่ควรข่ม" ถือเป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่มีอายุยาวนานที่สุดที่ยังมีวางจำหน่ายอยู่ถึงปัจจุบัน ​​​​​​​
ความเป็นมาของหนังสือพิมพ์สยามรัฐ และม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนเป็นรายละเอียดไว้ โดยอาจารย์ สุกัญญา สุดบรรทัด อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย "กำเนิดสยามรัฐ" แล้วก็ถึงตอนที่จะออกหนังสือพิมพ์สยามรัฐ "สยามรัฐ" นั้นอาจจะเรียกได้ว่าเป็นหนังสือพิมพ์คู่บุญของคึกฤทธิ์ เขาคือผู้ให้กำเนิดหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ อุปถัมป์กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูมาเป็นเวลาช้านาน "สยามรัฐ"นั้นถ้าเทียบไปแล้วก็เหมือนเวทีแสดงความเห็นของคึกฤทธิ์ เป็นอาวุธทางการเมืองที่กลายเป็นหอกข้างแคร่ของรัฐบาลมาหลายยุคหลายสมัย คึกฤทธิ์ ต่างจากนักการเมืองอื่นๆ ที่ออกหนังสือพิมพ์ด้วยในแง่ที่ว่า เขาเองเป็นผู้ที่เข้าใจในจิตวิญญาณของหนังสือพิมพ์เป็นอย่างดี เนื่องจากตัวเขาเองก็เป็นนักหนังสือพิมพ์ ได้โดดมาทำงานหนังสือพิมพ์ด้วยตัวเอง มิใช่นั่งชี้นิ้วอยู่ห่างๆ ให้หนังสือพิมพ์ทำเช่นนั้นเช่นนี้ตามใจตนโดยที่ตนไม่รู้เรื่องหนังสือพิมพ์ และธรรมชาติของประชามติเลย จอมพล ป.ก็ดี พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ก็ดี ต่างก็มีหนังสือพิมพ์ของตนเอง แต่ในเกมของการต่อสู้ สยามรัฐกลับได้การหนุนจากประชาชนมากกว่า คึกฤทธิ์ได้ปล่อย (หรืออย่างน้อย ก็มีความตั้งใจที่จะปล่อย) ให้กองบรรณาธิการของเขามีอิสระในการตัดสินใจ ทั้งนี้ เพราะหนังสือพิมพ์ย่อมรู้ดีถึงธรรมชาติของตนที่จะต้องคอยวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล หากสยามรัฐต้องการจะเป็นหนังสือพิมพ์ที่ดีก็จะต้องปฏิบัติหน้าที่เช่นนี้โดยเคร่งครัด หนังสือพิมพ์ต้องไวต่อกระแสความเห็นของประชาชน และเหตุการณ์ที่ผันแปรไปทุกเมื่อเชื่อวัน เปรียบเสมือนขนนกที่ไหวสะเทีอนไปตามแรงลม หนังสือพิมพ์ที่เป็นฝักฝ่ายของกลุ่มพรรค หรือกลุ่มคน หรือรัฐบาล หากมุ่งหวังแต่จะเป็นกระบอกเสียงเช่นนั้นแล้ว ก็จะมีสายตาอันมืดบอดต่อกระแสความเห็นและความต้องการของประชาชน และกลับจะเป็นปฏิปักษ์ต่อประชาชน เมื่อคึกฤทธิ์จะออก"หนังสือสยามรัฐ"นั้นเขาก็ยังไม่ได้คิดจะเลิกการเมือง แต่เขามุ่งหวังจะให้หนังสือพิมพ์ฉบับนี้เป็นหนังสือพิมพ์ที่ดี ทำหนังสือพิมพ์ออกมาฉบับหนึ่ง คือ"หนังสือพิมพ์สยามรัฐ" ด้วยความคิดว่าจะใช้ฉบับนั้นแสดงความคิดทางการเมืองอย่างถูกต้อง ไม่เป็นพวกใครทั้งนั้น คือแสดงความเห็นโดยสุจริต เป็นหนังสือพิมพ์ซึ่งถือหลักหนังสือพิมพ์ทุกประการ คือถือเอาความเป็นจริงเป็นใหญ่ ไม่ลงข่าวที่ไม่มีความจริง ไม่กำหนดข่าวขึ้นเอง ไม่ใช้อารมณ์ในการเขียนข่าว ซึ่งปรากฏว่า "สยามรัฐ "ปฏิบัติเช่นนั้นได้จริง เป็นความแตกต่างจากหนังสือพิมพ์ในยุคนั้นโดยทั่วไปที่เน้นข่าวประเภทเร้าอารมณ์ ความแตกต่างดังกล่าวเมื่อผสมผสานเข้ากับความมีอารมณ์ขันของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ก็ทำให้สยามรัฐเป็นที่ชื่นชอบของประชาชนอย่างรวดเร็ว บทวิจารณ์ทางการเมืองเป็นไปอย่างถึงพริกถึงขิง แต่สยามรัฐก็มิได้ละเลยเนื้อหาประเภทอื่นที่เกี่ยวพันกับการดำเนินชีวิตสาธารณชน ทั้งในด้านศิลปวัฒนธรรม ศาสนา สังคม และสภาวะแวดล้อม ดังนั้น ภาพของ"สยามรัฐ"จึงมิใช่ภาพของคึกฤทธิ์อย่างที่หนังสือพิมพ์ฉบับอื่นกำลังวาดให้นักการเมืองผู้เป็นเจ้าของได้สดสวยกว่าตัวจริง ไม่ว่านักการเมืองผู้นั้นจะชั่วร้ายเลวทรามอย่างไรก็พยายามระบายสีสวยๆ หวังจะให้ประชาชนเชื่อ มันก็เลยกลายเป็นความน่าเบื่อ และสยามรัฐก็ได้เข้ามาแทรกเป็นตัวเลือกหนึ่งท่ามกลางความน่าเบื่อเหล่านั้น ​​​​​​​

# data[].attributes.attachment_link.title
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนักเขียนในตำนาน"ซอยสวนพลู"

# data[].attributes.attachment_link.description
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน 2454 ที่จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของ พลโท พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง ปราโมช สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชชนนี (พระพันปีหลวง) พระราชทานชื่อว่า 'คึกฤทธิ์' ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เรียนหนังสือที่บ้านกับหม่อมราชวงศ์บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เมื่ออายุ 6 ปีได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จึงเดินท

# data[].attributes.headline
การเลือกศึกษา Idol

# data[].attributes.subject
การเลือกศึกษา Idol

# data[].attributes.body
1. สมาชิกแต่ละคนเปลี่ยนชื่อส่วน (1, 2, ...) โดยเขียน รหัส และ ชื่อ-สกุล ตามลำดับ พร้อมกับแนบรูป (portfolio)
2. แต่ละคนหาข้อมูลเกี่ยวกับ Idol ทั้งสองคน แล้วปรึกษากันว่า จะศึกษาใคร ในประเด็นไหน
3. แนบรูป Idol บอกเหตุผลว่า ทำไมจึงตัดสินใจเลือกศึกษา Idol คนนั้น และเปรียบเทียบว่า การหาข้อมูลของทั้งสองคน ยากง่ายต่างกันอย่างไร
4. จัดทำบรรณานุกรมของบุคคลที่เลือกศึกษา (8-10 รายการ) ที่มีลักษณะหลากหลาย
5. สมาชิกแต่ละคนเลือกรีวิวข้อมูล (แนะนำข้อมูลที่เลือกใช้) ใส่ในกล่องข้อมูลใต้ชื่อตนเอง
6. ประมวลข้อมูลที่ได้ เพื่อเขียนข้อเสนอโครงการ (งานของคาบ 5)

# data[].attributes.body
1.สยามรัฐออนไลน์.(20 เมษายน 2566). “ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช” ผู้วางรากฐานพัฒนา ศก.ไทย ท่ามกลางความวุ่นวาย “การเมือง-เศรษฐกิจโลก”.https://siamrath.co.th/n/440386

2.รายละเอียดข้อมูล: ผลงานสำคัญของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ที่เป็นที่จดจำ อาทิ โครงการผันเงินชนบท เพื่อปรับปรุง และสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ที่จำเป็นในชนบท เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบท โดยการสร้างในงบประมาณรายจ่ายเพื่อปรับปรุงและสร้างสิ่งสาธารณูปโภคที่จำเป็นต่อชนบท มีผลให้ประชาชนในชนบทมีงานทำ และมีรายได้ เป็นการยกฐานเศรษฐกิจของชาวชนบทให้ดีขึ้น ,ส่งเสริมการพัฒนาสภาตำบลอย่างจริงจัง รวมทั้งจัดให้มีโครงการช่วยเหลือ ผู้มีรายได้น้อย และการซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาล ภายใต้การดำเนินงานขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.)

3.สาระสำคัญ:โครงการผันเงิน ที่ตั้งต้นโดยรัฐบาล “คึกฤทธิ์ ปราโมช”เพื่อสร้างเสถียรภาพในชนบทต่อสู้กับสงครามความยากจนของราษฎร กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น และเรื่องการซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาลมุ่งสนองนโยบายของรัฐบาลในด้านการให้ความช่วยเหลือ แก่ผู้มีรายได้น้อยมุ่งในด้านความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัย ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินรถของผู้โดยสารเป็นหลัก

4.เหตุผลที่เลือก:เพราะว่าท่านเป็นคนที่มีความสามารถ ผลงานด้านนี้ของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมชได้ช่วยวางรากฐานในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศและนำพาไปสู่ความยั่งยืนของประชาชน

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
บุคคลสำคัญในแวดวงเศรษฐกิจที่ถือว่ามีบทบาทสำคัญในขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศในอดีต เพื่อวางรากฐานที่สำคัญต่อการพัฒนาในอนาคต ทั้งความเป็นอยู่ รายได้ อาชีพ และระบบสาธารณูปโภคที่จำเป็นในชนบท เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบทให้ดียิ่งขึ้น

ท่านผู้นั้นคือ "ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช" นายกรัฐมนตรีคนที่ 13 ของประเทศไทย

ทั้งนี้ "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 20 เมษายน พ.ศ.2454 เริ่มต้นเรียนหนังสือที่บ้านกับ ม.ร.ว.บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เมื่ออายุ 6 ปี และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จึงเดินทางไปศึกษาต่อระดับมัธยมฯที่โรงเรียน Trent ประเทศอังกฤษ จบปริญญาตรีเกียรตินิยมสาขาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์(P.P.E.) จากมหาวิทยาลัย อ๊อกฟอร์ด

เมื่อ พ.ศ.2486 ได้เริ่มงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย ในตำแหน่งหัวหน้าฝ่าย สำนักผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ขณะเดียวกันก็ได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาการธนาคาร วิชาบัญชีและวิชาเศรษฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสาตร์และการเมือง และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนจะเริ่มเข้าสู่วงการเมืองเมื่อ พ.ศ. 2489

สำหรับผลงานสำคัญของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ที่เป็นที่จดจำ อาทิ โครงการผันเงินชนบท เพื่อปรับปรุง และสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ที่จำเป็นในชนบท เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบท โดยการสร้างในงบประมาณรายจ่ายเพื่อปรับปรุงและสร้างสิ่งสาธารณูปโภคที่จำเป็นต่อชนบท มีผลให้ประชาชนในชนบทมีงานทำ และมีรายได้ เป็นการยกฐานเศรษฐกิจของชาวชนบทให้ดีขึ้น ,ส่งเสริมการพัฒนาสภาตำบลอย่างจริงจัง รวมทั้งจัดให้มีโครงการช่วยเหลือ ผู้มีรายได้น้อย และการซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาล ภายใต้การดำเนินงานขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.)

ยกตัวอย่าง "โครงการผันเงิน" ที่ตั้งต้นโดยรัฐบาล "คึกฤทธิ์ ปราโมช" บนเป้าประสงค์เพื่อสร้างเสถียรภาพในชนบท ต่อสู้กับ "สงครามความยากจนของราษฎร" โดยโครงการนี้แบ่งออกเป็น 2 ระยะ โดยระยะแรกคือ โครงการผันเงิน มูลค่า 2,500 ล้านบาท ซึ่งเป็นโครงการเร่งรัดให้ทุกตำบลจัดทำโครงการพัฒนาตามหลักเกณฑ์ และลักษณะที่ทางรัฐบาลได้กำหนดไว้ได้แก่ โครงการที่ต้องใช้เงินให้เสร็จสิ้นภายในช่วง เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ปี 2518 ไม่ผูกพันกับงบประมาณปีถัดไป และต้องเป็นโครงการที่ใช้แรงงานได้ทั้งหมด หรือเป็นส่วนใหญ่ โดยส่วนใหญ่ที่ว่านั้นต้องเป็นแรงงานท้องถิ่น และไม่ซ้ำกับงานในโครงการที่ได้รับการอนุมัติไปก่อนหน้า

ระยะที่สองคือ โครงการผันเงิน มูลค่า 3,500 ล้านบาท ซึ่งเป็นนโยบายที่เป็นส่วนต่อขยายจากโครงการผันเงินในระยะแรก ไม่ได้มีดำเนินการ เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรคร่วมรัฐบาล จนนำไปสู่การประกาศยุบสภาในที่สุด

ผลการดำเนินงาน "โครงการผันเงิน" เนื่องจากระยะเวลาในการทำงานของรับบาลชุดนี้นั้นค่อนข้างสั้น หรือเพียงประมาณ 10 เดือน จึงมีแค่ผลการดำเนินงานของโครงการในระยะแรกเท่านั้น

จากข้อมูลในปี 2518 พบว่า มีการดำเนินงานโครงการพัฒนาต่างๆ เช่น คลอง ถนน และสะพาน เป็นต้น จำนวน 41,267 โครงการ ครอบคลุมสภาตำบล 5,023 แห่ง รวมเงินเบิกจ่ายทั้งสิ้น 2,421.97 ล้านบาท ประชาชนนับสิบล้านมีงานและรายได้ และจากการประเมินในหลังจากนั้น พบว่า ได้รับความพึงพอใจจากประชาชนถึงร้อยละ 96

ขณะที่นักวิชาการ "เกริกเกรียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม" ได้วิเคราะห์ไว้เมื่อปี 2518 ว่า โครงการผันเงิน มีจุดมุ่งหมายทางเศรษฐกิจเป็นประการแรก คือ การเพิ่มรายได้ให้แก่ประชาชน การสร้างงานให้กับประชาชนในฤดูแล้ง และส่งเสริมการขยายตัวทางเศรษฐกิจ แต่ก็มีจุดมุ่งหมายทางการเมืองรวมอยู่ด้วย คือ การกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น

นอกจากนั้นยังมีการวิเคราะห์ถึงจุดมุ่งหมายที่แฝงเร้น อย่างการสร้างเสถียรภาพทางการเมืองในชนบท และการหาเสียงของพรรครัฐบาล เพื่อสนับสนุนความเปลี่ยนแปลงในทางการเมืองอย่างค่อยเป็นค่อยไปของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ผู้นำรัฐบาลในเวลานั้น การนำการพัฒนาเข้าไปยังชนบทก็เพื่อยับยั้งการแผ่อิทธิพลของ "ลัทธิคอมมิวนิสต์" อีกทั้งเป็น "การลดความอยากจน" ของคนในชนบท ถือเป็นการป้องกันไม่ให้มีสาเหตุที่จะนำไปสู่การสนับสนุนขบวนการคอมมิวนิสต์ เสริมสร้างความมั่นคงของประเทศชาติ เนื่องจากคอมมิวนิสต์ถูกนับว่าเป็นภัยของชาติและสถาบันพระมหากษัตริย์ ฉะนั้นความยากจนของผู้คน จึงเป็นกุญแจสำคัญหนึ่งในการต่อสู้กับภัยคอมมิวนิสต์ จนถูกยกให้เป็น "สงครามความยากจนของราษฎร"

ขณะเดียวกันโครงการผันเงิน ยังเป็นการแสดงถึงการนำสังคมสู่การเป็น "ประชาธิปไตย" ผ่านการ "กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น" ลดทอนความรุนแรงจากข้อเรียกร้องที่ต้องการให้มีการเปลี่ยนแปลงสังคมอย่างถอนรากถอนโคน และรัฐบาลในชุดนี้ยังประนีประนอมกับคนกลุ่มต่างๆ เพื่อหวังสร้าง "การเมืองทางสายกลาง" หลีกเลี่ยงการนำสังคมไทยสู่การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอย่างสุดขั้วตามกระแส "สงครามเย็น"

อย่างไรก็ตามยังมีการวิเคราะห์อีกว่า โครงการนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จ เนื่องจากมีข้อบกพร่องในการออกแบบโครงการและการเบิกจ่าย ยกตัวอย่าง การออกแบบให้แต่ละตำบลได้รับเงินในจำนวนเท่ากัน โดยไม่ได้คำนึงถึงขนาดและประชากรในตำบลนั้นๆ เป็นต้น ทำให้ผลทางเศรษฐกิจออกมาในรูปแบบที่ยังไม่น่าพึงพอใจ เกิดการสูญเปล่าจากการใช้เงิน เนื่องจากเงินที่เบิกจ่ายไปมีผลต่อการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรโดยรวมที่ต่ำมาก การเพิ่มขึ้นของรายได้ไม่ได้มากพอที่จะนำไปเป็นทุน ทำให้เงินที่เพิ่มขึ้นจึงกลายเป็นส่วนของการบริโภคที่เพิ่มขึ้น ทำให้โครงการดังกล่าวไม่ต่างอะไรกับ "การหว่านเงิน"

อีกเรื่องหนึ่งทางเศรษฐกิจที่ "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" ดํารงตําแหน่งนายกรัฐมนตรี ขณะนั้นเป็นเวลาที่ระบบทุนนิยมโลกกําลังประสบภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจ ทั้งนี้เป็นผลจาก "วิกฤติการณ์นํ้ามัน" ในปี พ.ศ.2516-2517 อันเกิดจากการรวมหัวกันขึ้นราคานํ้ามันดิบของประเทศกลุ่มโอเปค ระบบเศรษฐกิจไทยต้องประสบกับภาวะเงินเฟ้ออย่างรุนแรง

ในปี พ.ศ.2517 ค่าครองชีพถีบตัวขึ้นอย่างมาก และสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชนโดยถ้วนหน้าสภาวการณ์ทางเศรษฐกิจในขณะที่ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ขึ้นดํารงตําแหน่งนายกรัฐมนตรี จึงมิใช่สภาวะการณ์ที่ดี ทําให้รัฐบาลต้องดําเนินการแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามากกว่าที่จะดําเนินนโยบายเศรษฐกิจที่หวังผลระยะยาว อีกทั้งในการรักษาเสถียร์ภาพของราคาด้วยการตรึงราคาผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมภายในประเทศให้ตํ่ากว่าราคาตลาดโลก ไม่เพียงแต่จะสร้างภาระทางการคลังแก่รัฐบาลอย่างมากเท่านั้น ยังสร้างผลกระทบทางเศรษฐกิจ โดยปรากฏว่า เมื่อรัฐบาลไม่สามารถให้เงินอุดหนุนแก่บริษัทนํ้ามัน เพื่อขายนํ้ามันในราคาถูกต่อไปอีกแล้ว ก็ต้องปรับราคานํ้ามันให้ตรงต่อสภาพความเป็นจริง

และเรื่อง "การซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาล ภายใต้การดำเนินงานขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.)" นั้น หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางราชการได้มีการขายรถบรรทุกให้เอกชน เป็นจำนวนมาก ซึ่งเอกชนได้นำรถบรรทุก มาดัดแปลงเป็นรถ โดยสารประจำทาง มีการเลือกเส้นทางเดินรถเอง โดยไม่ให้ซ้ำกับ เส้นทางที่มีรถรางวิ่งอย่างเสรี จึงก่อให้เกิดการแข่งขันกันขึ้น รัฐบาลจึงได้ออก พระราชบัญญัติการขนส่ง ในปี พ.ศ.2497 มาควบคุม โดยกำหนดให้ผู้ประกอบการรถ โดยสารประจำทาง ต้องขอรับใบอนุญาตประกอบการขนส่งและ ในระยะหลังๆการให้บริการรถเมล์ชักจะเกิดความสับสน มีการเดินรถทับเส้นทางกันบ้าง แก่งแย่งผู้โดยสารกันบ้าง การให้บริการของแต่ละบริษัทก็ไม่เป็นมาตรฐานเดียวกัน ปล่อยให้มีการเดินรถอย่างเสรี ทำให้เกิดปัญหาความคับคั่งของการจราจร เนื่องจากจำนวนรถในท้องถนนมีมากกว่าที่ควรจะเป็น ซึ่งผลเสียทั้งหมดตกอยู่กับผู้ใช้บริการทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการได้ประสบปัญหาค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น เนื่องจากราคาน้ำมันในตลาดโลกได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน ตั้งแต่ปี พ.ศ.2516 เป็นต้นมา แต่ผู้ประกอบการ ไม่สามารถจะปรับอัตราค่าโดยสารให้เพิ่มขึ้นในอัตราสมดุลกับราคาน้ำมันได้ และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เพิ่มขึ้นจึงเป็นผลให้ หลายบริษัทเริ่มประสบกับปัญหาการขาดทุน บางบริษัทก็มีฐานะทรุดลงจนไม่สามารถ จะรักษาระดับบริการที่ดี แก่ประชาชนต่อไปได้ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่มาของการรวมรถ โดยสารประจำทางต่างๆให้เหลือเพียงหน่วยงานเดียว

ครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ.2518 ในสมัยรัฐบาล หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี จึงได้มีมติของคณะรัฐมนตรี ให้รวมรถโดยสารประจำทางในกรุงเทพมหานคร เป็นบริษัทเดียว เรียกว่า "บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด เป็นรูปรัฐวิสาหกิจประเภทบริษัท จำกัด มีรัฐถือหุ้นอยู่ 51% และเอกชนถือหุ้น 49% แต่การรวมและการจัดตั้งเป็นบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ในขณะนั้นมีปัญหาบางประการในเรื่องของกฎหมายการจัดตั้งในรูปแบบของการประกอบกิจการขนส่ง ดังนั้นต่อมาในสมัยรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์ เสนีย์ ปราโมช จึงได้ออกพระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเป็นองค์การขอรัฐให้ชื่อว่า "องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ" เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ.2519 โดยรวมกิจการรถโดยสารทั้งหมดจากบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด มาขึ้นอยู่กับองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจประเภทกิจการสาธารณูปโภค สังกัดกระทรวงคมนาคม มีภารกิจ และขอบเขตความรับผิดชอบ ในการจัดบริการรถโดยสารประจำทางวิ่งรับ-ส่งผู้โดยสาร ในเขตกรุงเทพมหานคร และจังหวัดใกล้เคียง 5 จังหวัด คือ นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ สมุทรสาคร และนครปฐม มีผู้ใช้บริการ ประมาณกว่า 3 ล้านคนต่อวัน

นอกจากนี้ยังมีหน้าที่ในด้านประกอบการอื่นๆที่เกี่ยวกับหรือต่อเนื่องกับ การประกอบการขนส่งบุคคล เนื่องจากกิจการเดินรถโดยสารประจำทางจัดเป็นสาธารณูปโภค ชนิดหนึ่งของรัฐที่ให้บริการแก่ประชาชน ผู้มีรายได้น้อย และปานกลางเป็นหลัก การดำเนินการ จึงมุ่งสนองตอบนโยบายของรัฐบาลในด้านการให้ความช่วยเหลือ แก่ผู้มีรายได้น้อย โดยไม่หวังผลกำไร การจัดเก็บอัตราค่าโดยสาร จึงอยู่ในอัตราต่ำกว่าต้นทุนตามที่รัฐบาลเป็นผู้กำหนดนโยบายการให้บริการของ ขสมก. มุ่งในด้านความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัย ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินรถของผู้โดยสารเป็นหลัก

สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงบทบาทบางช่วงบางตอนของ "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" นายกรัฐมนตรีคนที่ 13 ของประเทศไทย ที่ได้นำมาซึ่งการวางรากฐานในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศให้มีการเปลี่ยนแปลง และนำพาไปสู่ความยั่งยืนของประชาชน

# data[].attributes.attachment_link.title
"ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" ผู้วางรากฐานพัฒนา ศก.ไทย ท่ามกลางความวุ่นวาย "การเมือง-เศรษฐกิจโลก"

# data[].attributes.attachment_link.description
บุคคลสำคัญในแวดวงเศรษฐกิจที่ถือว่ามีบทบาทสำคัญในขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศในอดีต เพื่อวางรากฐานที่สำคัญต่อการพัฒนาในอนาคต ทั้งความเป็นอยู่ รายได้ อาชีพ และระบบสาธารณูปโภคที่จำเป็นในชนบท เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบทให้ดียิ่งขึ้น ท่านผู้นั้นคือ "ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช" นายกรัฐมนตรีคนที่ 13 ของประเทศไทย ทั้งนี้ "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 20 เมษายน พ.ศ.2454 เริ่มต้นเรียนหนังสือที่บ้านกับ ม.ร.ว.บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เม

# data[].attributes.headline
การเขียนบรรณานุกรม

# data[].attributes.subject
การเขียนบรรณานุกรม

# data[].attributes.body
เขียนบรรณานุกรมตามแบบฟอร์มนี้นะคะ

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร

# data[].attributes.attachment_link.title
การเขียนบรรณานุกรม รูปแบบ APA 7th

# data[].attributes.attachment_link.description
การเขียนบรรณานุกรม เป็นรูปแบบการรวบรวมสารสนเทศ จากการสืบค้นข้อมมูลต่าง ๆ ทั้ง หนังสือ วารสาร เว็บไซต์ รวมถึงข้อมูลจากสังคมออนไลน์

# data[].attributes.body
1.MGR Online.(20 เมษายน 2549).โขนธรรมศาสตร์ มรดกมีชีวิต. https://mgronline.com/onlinesection/detail/9590000032362
2.รายละเอียดข้อมูล:โขนธรรมศาสตร์ ก่อตั้งโดยศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หรือ "ท่านอาจารย์หม่อม" โดยมีเจตนารมณ์เพื่อ สอนให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยดูโขนเป็นและร่วมอนุรักษ์โขนให้คงอยู่กับสังคมไทยอย่างยั่งยืน

3.สาระสำคัญ:เมื่อครั้งที่ท่านได้รับเชิญให้เป็นผู้บรรยายวิชาอารยธรรมไทยและศาสนาเปรียบเทียบ เมื่อ พ.ศ. 2505 และได้ปรารภเกี่ยวกับการสืบทอดวัฒนธรรมไทยด้านต่างๆกับนักศึกษาประกอบกับด้วยพื้นฐานอาจารย์หม่อมมีความชอบส่วนตัวในเรื่องโขนด้วยอยู่แล้ว จึงเกิดความคิดที่จะตั้งคณะโขนและการฝึกหัดโขนขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ การตั้งคณะโขนธรรมศาสตร์นั้น ท่านอาจารย์หม่อมมีวัตถุประสงค์ในการสืบสานและการถ่ายทอดนาฏศิลป์ไทยแก่เยาวชน ดังนั้นเมื่อมีความใกล้ชิดกับนักศึกษาธรรมศาสตร์กว่าเยาวชนกลุ่มอื่น จึงได้เริ่มฝึกหัดโขนที่สถาบันแห่งนี้ อาจารย์หม่อมได้ใช้ความเป็นนักวิชาการ ซึ่งได้รับการยกย่องว่า "เป็นปราชญ์ของไทย”ถ่ายทอดความรู้ด้านศิลปวัฒนธรรมให้แก่นักศึกษาเพราะเหตุนี้เองถ้าปลูกฝังให้คนดูโขนเป็นจากการให้คนในมหาวิทยาลัยเล่นโขนก็จะสามารถนำโขนไปเผยแพร่ต่อไป ยิ่งสร้างนักศึกษาในมหาวิทยาลัยให้ดูโขนเป็นเท่าไรโขนก็จะยิ่งไม่หายไปจากสังคมไทย

4.เหตุผลที่เลือก:เพราะท่านคึกฤทธิ์ ปราโมชได้ทำการเผยแพร่และอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทยให้อยู่คู่คนไทยจนถึงทุกวันนี้

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
โขนธรรมศาสตร์ ก่อตั้งโดยศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หรือ "ท่านอาจารย์หม่อม" โดยมีเจตนารมณ์เพื่อ สอนให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยดูโขนเป็น และร่วมอนุรักษ์โขนให้คงอยู่กับสังคมไทยอย่างยั่งยืน
* กำเนิดและความเป็นไปของโขนธรรมศาสตร์

จากคำบอกเล่าของท่านอาจารย์หม่อม ต้นกำเนิดของโขนธรรมศาสตร์ คือ เมื่อครั้งที่ท่านได้รับเชิญให้เป็นผู้บรรยายวิชาอารยธรรมไทยและศาสนาเปรียบเทียบ เมื่อ พ.ศ. 2505 และได้ปรารภเกี่ยวกับการสืบทอดวัฒนธรรมไทยด้านต่างๆ กับนักศึกษา กอปรกับด้วยพื้นฐานอาจารย์หม่อมมีความชอบส่วนตัวในเรื่องโขนด้วยอยู่แล้ว จึงเกิดความคิดที่จะตั้งคณะโขนและการฝึกหัดโขนขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยการรวมตัวเป็นระยะๆ ของนักศึกษากลุ่มหนึ่ง จนมาเป็นรูปร่างและฝึกหัดอย่างจริงจัง และออกแสดงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2509

การแสดงครั้งแรกเป็นการแสดงหน้าพระที่นั่งถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในชื่อตอนว่า "นาคบาศ" ซึ่งใช้เวลาฝึกซ้อมเพียงแค่ 3 เดือน ในการฝึกหัดโขนและตั้งคณะโขนธรรมศาสตร์นั้น ท่านอาจารย์หม่อมมีวัตถุประสงค์ในการสืบสานและการถ่ายทอดนาฏศิลป์ไทยแก่เยาวชน ดังนั้นเมื่อมีความใกล้ชิดกับนักศึกษาธรรมศาสตร์กว่าเยาวชนกลุ่มอื่น จึงได้เริ่มฝึกหัดโขนที่สถาบันแห่งนี้ อาจารย์หม่อมได้ใช้ความเป็นนักวิชาการ ซึ่งได้รับการยกย่องว่า "เป็นปราชญ์ของไทย" ถ่ายทอดความรู้ด้านศิลปวัฒนธรรมให้แก่นักศึกษาทั้งด้านทฤษฎีและปฏิบัติ

"การสร้างคนดูโขน" เป็นการถ่ายทอดที่เข้าถึงแก่นแท้ให้แก่นักศึกษาของท่านอาจารย์หม่อม โดยเป็นการสืบสานไปสู่นักศึกษารุ่นต่อรุ่นอย่างไม่ขาดสาย และอีกอย่างการแสดงโขนมีวิทยาลัยนาฏศิลป์ สังกัดกรม ศิลปากร เป็นหน่วยงานราชการที่รับผิดชอบอยู่แล้ว แต่ถ้าสร้างคนดูที่มีความรู้ความเข้าใจนาฏศิลป์ไทยถึงขั้นรู้ดีและวิจารณ์ได้ นั่นคือ นักศึกษาที่แสดงโขนสำเร็จเป็นบัณฑิตไปทำงานต่างๆและมีโอกาสเป็นผู้นำชุมชน ก็จะช่วยถ่ายทอดการแสดงโขนและการดูโขนไปสู่สังคมต่างๆ การอนุรักษ์ย่อมมีความสมบูรณ์ทั้งผู้แสดงและผู้ดูโขน

ดร.สมหมาย จันทร์เรือง ผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยสยาม และโขนธรรมศาสตร์รุ่นที่ 2 ยังคงประทับใจในแนวคิดและยึดมั่นคำสอนจากอาจารย์หม่อม ที่ย้ำเสมอว่า "การเล่นโขนและการซ้อมโขนมันไม่ใช่อาชีพของนักศึกษาหรือนักเรียน แต่อาจารย์หวังว่าการกระทำแบบนี้มันเป็นการปลูกฝังให้คนดูโขนเป็น เพราะถ้าคนดูโขนเป็น โขนก็จะไม่หายจากสังคมไทยไป เพราะลำพังแต่ให้กรมศิลปากรจัดเอง อีกหน่อยคนดูโขนก็จะลดน้อยลงทุกที เพราะว่ากระแสตะวันตกหรือสื่อต่างๆ วัยรุ่นก็อาจจะสนใจโขนน้อยกว่ากิจกรรมอื่นๆ เพราะเหตุนี้เองถ้าเราปลูกฝังให้คนดูโขนเป็นจากการให้คนในมหาวิทยาลัยเล่นโขน เราเป็นปัญญาชนเราเป็นผู้นำความคิดของสังคม เราก็จะเอาโขนไปเผยแพร่ต่อไป ยิ่งเราสร้างนักศึกษาในมหาวิทยาลัยให้ดูโขนเป็นเท่าไร โขนก็จะยิ่งไม่หายไปจากสังคมไทย"

ปี พ.ศ. 2510 ถึง 2515 เป็นยุครุ่งเรืองของโขนธรรมศาสตร์ เนื่องจากผู้แสดงมีจำนวนมาก และฝีมือการแสดงก็ดีขึ้นเป็นลำดับ ประกอบกับประสบการณ์การแสดงที่สั่งสมมานาน ทำให้สามารถแสดงได้ไม่แพ้ศิลปินอาชีพ อีกทั้งยังได้รับการยอมรับจากสังคมมากขึ้นและมีงานแสดงเกือบทุกภาคการศึกษาทั่วประเทศไทย นอกจากนั้นยังออกไปแสดงที่ฮ่องกงอีกด้วย ซึ่ง ดร.สมหมายก็มีโอกาสเดินทางไปแสดงด้วย ปกติแล้วเขามักจะรับบทเป็นตัว 'นิลพัท' หรือหนุมานในบางครั้ง ซึ่งศิษย์เก่าโขนธรรมศาสตร์ยุคนั้นหลายท่านก็ยังกลับมาร่วมฝึกซ้อม และแสดงร่วมรุ่นน้อง

ส่วนการแสดงที่นับว่าโดดเด่นของโขนธรรมศาสตร์ ได้แก่ การแสดงเมื่อ พ.ศ. 2515 ในวาระสถาปนาองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามกุฎราชกุมาร ในครั้งนั้นคณะโขนธรรมศาสตร์แสดงตอน "พิเภกสวามิภักดิ์" ซึ่งการแสดงโขนครั้งนี้มีการปรับปรุงหลายอย่าง ทำให้โขนตอนพิเภกสวามิภักดิ์แตกต่างไปจากโขนที่เคยแสดงกันมา แต่ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นโขนที่สมบูรณ์ตามแบบแผน ถึงแม้จะมีการเปลี่ยนแปลง แต่ก็คงความเป็นโขนที่สมบูรณ์แบบอย่างลงตัว

ต่อมาเมื่อเกิดวิกฤตการณ์เรียกร้องความเป็นประชาธิปไตยเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2516 สภาพแวดล้อมของบ้านเมืองไม่เอื้อต่อกิจกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทำให้โขนธรรมศาสตร์ต้องยุติการแสดงเป็นเวลายาวนานพอสมควร จนเมื่อ พ.ศ.2538 ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ อธิการบดีสมัยนั้น ดำริฟื้นฟูโขนธรรมศาสตร์ขึ้นมาอีกครั้ง โดยระดมความคิดจากโขนรุ่นพี่และนักศึกษาปัจจุบันจึงมีการแสดงโขนธรรมศาสตร์ตอน "ศึกพรหมาสตร์" เพื่อเฉลิมฉลองเนื่องในวาระที่ท่านอาจารย์หม่อมมีอายุ 7 รอบ ในวันที่ 20 เมษายน 2538

แต่แล้วในวันที่ 9 ตุลาคม 2538 ปีเดียวกันนั้นเอง ท่านอาจารย์หม่อมได้แก่อสัญกรรม ทำให้โขนธรรมศาสตร์ต้องยุติกิจกรรมและบทบาทที่มีต่อสังคมมายาวนานอย่างสิ้นเชิง เพราะขาดผู้อุปถัมภ์ หรือ "หัวหน้าคณะโขน"

จนถึง พ.ศ. 2543 โขนธรรมศาสตร์ได้หวนขึ้นเวทีอีกครั้ง ในสมัย รองศาสตราจารย์ ดร.นริศ ชัยสูตร เป็นอธิการบดี และการสนับสนุนจากผู้มีอุปการคุณอีกหลายท่าน การแสดงครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ จัดแสดงรวม 3 ตอน "ถวายลิง ชูกล่อง ครองเมือง" โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาเสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานการแสดง ยังความปลาบปลื้มแก่ชาวคณะโขนธรรมศาสตร์อย่างหามิได้

นับจากการอสัญกรรมของท่านอาจารย์หม่อมแล้ว โขนธรรมศาสตร์ขาดผู้นำและที่พึ่งคนสำคัญ ทำให้ไม่สามารถรวมโขนธรรมศาสตร์ให้มีการแสดงต่อเนื่องกันได้ มีเพียงบางโอกาส และการรวมตัวเพียงระยะหนึ่งหรือเฉพาะกิจเท่านั้น ได้แก่ วาระอันเป็นมงคลของประเทศ หรือเพื่อรำลึกถึงผู้เริ่มก่อตั้ง คือท่านอาจารย์หม่อม นั่นเอง

บรรดาศิษย์โขนธรรมศาสตร์รุ่นเก่าได้พยายามรวมตัวกันขึ้นใหม่ อีกครั้ง โดยร่วมมือกับนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในปัจจุบัน จัดตั้ง "ชุมนุมโขนธรรมศาสตร์" ให้กลับฟื้นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง โดยได้มีการเปิด ชุมนุมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2544 จึงเป็นนิมิตหมายอันดีที่ศิลปะทางโขนของไทยโดยฝีมือของเยาวชน จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จะได้หวนกลับมาสู่สายตาประชาชนอีกครั้ง เพื่อร่วมอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปะชั้นสูงของชาติ ประกาศความเป็นผู้นำทางด้านนาฏกรรม โดยมีสถาบันไทยคดีศึกษา สาขาวิชาการละคอน โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ และมูลนิธิคึกฤทธิ์ 80 เป็นผู้ดำเนินโครงการ

ปี 2546 โขนธรรมศาสตร์ได้เปิดการแสดงครั้งมโหฬาร ตอนจองถนนและยกรบ มีนักแสดงกิตติมศักดิ์ให้เกียรติร่วมแสดงกันคับคั่ง อาทิ ดร.วิษณุ เครืองาม, พงศ์เทพ เทพกาญจนา,สมชาย วงศ์สวัสดิ์, เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช, บัญญัติ บรรทัดฐาน, วีระ มุสิกพงศ์ เป็นต้น เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองสดุดีสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 48 พรรษา โดยมีผู้แสดงทั้งหมดเกือบ 200 คน นับเป็นโขนโรงใหญ่ที่สุดเท่าที่จัดแสดงมา

อนึ่ง ดร.สมหมายได้สรุปภาพรวมการแสดงครั้งนี้ว่า "โขนธรรมศาสตร์ยังมีไฟที่จะแสดงต่อไป หากมีผู้ให้การสนับสนุน ไม่ว่าจะเป็นศิษย์เก่าศิษย์ปัจจุบัน หรือผู้ที่มีใจรักด้านศิลปวัฒนธรรม เฉพาะอย่างยิ่งผู้บริหารมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทุกยุคทุกสมัย ควรรับไว้เป็นโครงการสำคัญที่มีการกำหนดนโยบายและแผนงานให้ชัดเจน เพื่อให้โขนธรรมศาสตร์คงความเป็นเอกลักษณ์ของมหาวิทยาลัยซึ่งส่งผลต่อเอกลักษณ์ของชาติด้วย"

*ข้อมูลส่วนหนึ่ง เรียบเรียงจากบทความของดร.สมหมาย จันทร์เรือง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
โขนธรรมศาสตร์

# data[].attributes.attachment_link.title
โขนธรรมศาสตร์ มรดกมีชีวิต

# data[].attributes.attachment_link.description
กำเนิดและความเป็นไปของโขนธรรมศาสตร์โขนธรรมศาสตร์ ก่อตั้งโดยศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หรือ ท่านอาจารย์หม่อม โดยมีเจตนารมณ์เพื่อ สอนให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยดูโขนเป็น และร่วมอนุรักษ์โขนให้คงอยู่กับสังคมไทยอย่างยั่งยืนจากคำบ

# data[].attributes.headline
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์

# data[].attributes.body
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ตัดสินใจเลือกที่จะศึกษาเพราะประวัติของท่านมีเนื้อหาข้อมูลที่น่าสนใจในหลายเรื่อง ละหลายด้าน
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
หาข้อมูลได้ง่ายกว่ามีผลงานที่โดดเด่น

# data[].attributes.body
1. Praphansarn. (22 กรกฎาคม 2563).หม่อมราชวงค์คึกฤทธิ์ ปราโมช : ผู้สร้างผลงานด้านวรรณศิลป์ระดับประเทศของไทย https://www.praphansarn.com/home/detail_author_th/56

2.รายละเอียดข้อมูล: ด้านวรรณศิลป์ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ มีผลงานหนังสือที่มีชื่อเสียงระดับประเทศมากมาย ที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก เช่น สี่แผ่นดิน, ไผ่แดง, กาเหว่าที่บางเพลง, หลายชีวิต, ซูสีไทเฮา, สามก๊กฉบับนายทุน และเรื่องสั้น "มอม" ซึ่งได้ใช้เป็นบทความประกอบแบบเรียนภาษาไทยในปัจจุบัน บางชิ้นมีผู้นำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ เช่น สี่แผ่นดิน, หลายชีวิต และทำเป็นภาพยนตร์ เช่น กาเหว่าที่บางเพลง

3.สาระสำคัญ: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช นับเป็นบุคคลที่มีบุคลิกและบทบาทที่หลากหลาย มีชื่อเสียงในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะการประพันธ์ การแสดง และการเมือง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2538 สิริรวมอายุ 84 ปี 5 เดือน 20 วัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 กระทรวงวัฒนธรรมได้เสนอชื่อให้ท่านเป็น บุคคลสำคัญของโลก กับทาง ยูเนสโก

4.เหตุผลที่เลือก: เพราะว่าท่านมีความสามารถหลากหลายไม่ว่าจะเป็นด้านการเมือง การแสดงหรือในด้านการประพันธ์ที่มีผลงานเป็นที่รู้จักมากมาย เช่น ผลงานประพันธ์นวนิยายเรื่อง สี่แผ่นดิน ซูสีไทเฮาและ กาเหว่าที่บางเพลง

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2454 ในเรือกลางแม่น้ำเจ้าพระยา ณ ตำบลบ้านม้า อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นโอรสคนสุดท้อง ในบรรดาโอรส-ธิดา ทั้ง 6 คน ของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง (บุนนาค) โดยชื่อ "คึกฤทธิ์" นั้น มาจากการที่ ชอบร้องไห้เสียงดังในวัยทารก จึงได้รับพระราชทานนามนี้จาก สมเด็จพระศรีพัชรินทรา บรมราชินีนาถ

ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ หม่อมราชวงศ์หญิงพักตร์พริ้ง ทองใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2479 มีบุตรธิดา 2 คน คือ หม่อมหลวงรองฤทธิ์ ปราโมช และ หม่อมหลวงหญิง วิสุมิตรา ปราโมช ต่อมาได้แยกกันอยู่กับหม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช พักอยู่ที่บ้านในซอยพระพินิจ ซึ่งเป็นซอยย่อยอยู่ในซอยสวนพลู ถนนสาทรใต้ เขตสาทร บ้านหลังนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า "บ้านซอยสวนพลู"

หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ นับเป็นบุคคลที่มีบุคลิกและบทบาทที่หลากหลาย มีชื่อเสียงในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะการประพันธ์ การแสดง และยังเป็นนักการเมือง ท่านเป็นผู้ก่อตั้งพรรคก้าวหน้า เมื่อ พ.ศ. 2488 ต่อมาได้ยุบรวมกับพรรคประชาธิปัตย์ในปีถัดมา ต่อมาก่อตั้งหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2493 และก่อตั้งพรรคกิจสังคม เมื่อ พ.ศ. 2517 และได้ดำรงตำแหน่งเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 13 ของประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2518 โดยสามารถเป็นแกนนำตั้งรัฐบาลทั้งที่มีจำนวน ส.ส.ในมือเพียง 18 คน รัฐบาลคึกฤทธิ์ในครั้งนั้นมี นายบุญชู โรจนเสถียร ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกิจสังคม เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง มีนโยบาย "เงินผัน" เป็นที่รู้จักเลื่องลือทั่วไปในสมัยนั้น

ก่อนดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยรับบทเป็น นายกรัฐมนตรี ของประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประเทศหนึ่ง ชื่อว่าประเทศ สารขัณฑ์ ในภาพยนตร์เรื่อง The Ugly American (1963) คู่กับมาร์ลอน แบรนโด เมื่อ ปี พ.ศ. 2506 และหลังพ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เคยรับบทเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ ผู้แทนนอกสภา กำกับโดย สุรสีห์ ผาธรรม นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี เมื่อปี พ.ศ. 2526

ระหว่างการเล่นการเมือง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ มีบุคลิกที่โดดเด่นเป็นตัวของตัวเองที่ทุกคนรู้จักดี คือ วาทะศิลป์ และบทบาทเป็นที่ชวนให้จดจำ เช่น การผวนพูดเล่นชื่อของตัวเองเมื่อมีผู้ถามว่า หมายถึงอะไร โดยตอบว่า "คึกฤทธิ์ ก็คือ คิดลึก" เป็นต้น

หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ได้รับฉายาจากนักการเมือง และสื่อมวลชนมากมาย เช่น "เฒ่าสารพัดพิษ" "ซือแป๋ซอยสวนพลู" ภายหลังเมื่อมีอาวุโสสูงวัย จนสามารถแสดงความเห็นทางการเมือง ได้อย่างตรงไปตรงมา โดยไม่ต้องเกรงกลัวอิทธิพลใดๆ จึงได้รับฉายาว่า "เสาหลักประชาธิปไตย" นอกจากนี้อีกฉายาหนึ่งที่ใช้เรียก หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ในบางแห่งคือ "หม่อมป้า"

ในด้านวรรณศิลป์ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ มีผลงานหนังสือที่มีชื่อเสียงระดับประเทศมากมาย ที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก เช่น สี่แผ่นดิน, ไผ่แดง, กาเหว่าที่บางเพลง, หลายชีวิต, ซูสีไทเฮา, สามก๊กฉบับนายทุน และเรื่องสั้น "มอม" ซึ่งได้ใช้เป็นบทความประกอบแบบเรียนภาษาไทยในปัจจุบัน บางชิ้นมีผู้นำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ เช่น สี่แผ่นดิน, หลายชีวิต และทำเป็นภาพยนตร์ เช่น กาเหว่าที่บางเพลง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2538 สิริรวมอายุ 84 ปี 5 เดือน 20 วัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 กระทรวงวัฒนธรรมได้เสนอชื่อให้ท่านเป็น บุคคลสำคัญของโลก กับทาง ยูเนสโก

การศึกษา
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ เริ่มต้นเรียนหนังสือที่บ้าน กับหม่อมราชวงศ์บุญรับ พี่สาวคนโต จนอ่านภาษาไทยได้ตั้งแต่อายุ 4 ปี กระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2458 ท่านจึงเข้าศึกษาภาคบังคับ ที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย (วังหลัง) จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และเดินทางไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ ที่โรงเรียนเทรนต์วิทยาลัย (Trent College) จากนั้นสอบเข้าวิทยาลัยควีนส์ (The Queen's College) มหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด เพื่อศึกษาวิชาปรัชญา เศรษฐศาสตร์ และการเมือง (Philosophy, Politics and Economics) โดยสำเร็จปริญญาตรีเกียรตินิยม และอีกสามปีต่อมา ก็สำเร็จปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน
รวมเรื่องสั้น สารคดี

ฉากญี่ปุ่น

ยิว

เจ้าโลก

สงครามผิว

คนของโลก

ชมสวน

ธรรมคดี

น้ำพริก

ฝรั่งศักดินา

สรรพสัตว์

สัพเพเหระคดี

ข้อคิดเรื่อง เกิด แก่ เจ็บ ตาย

โครงกระดูกในตู้

พม่าเสียเมือง

ถกเขมร

เก็บเล็กผสมน้อย

เบ้งเฮ็ก ผู้ถูกกลืนทั้งเป็น

เมืองมายา

เรื่องขำขัน

โจโฉ นายกฯ-ตลอดกาล

กฤษฎาภินิหารอันบดบังมิได้

คนรักหมา

ตลาดนัด

นิกายเซน

บันเทิงเริงรมย์

วัยรุ่น

สงครามเย็น

อโรคยา

สยามเมืองยิ้ม

ห้วงมหรรณพ

ทำงาน

รับราชการที่กรมสรรพากรประวัติการ

เลขานุการที่ปรึกษากระทรวงการคลัง

ผู้จัดการธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด สาขาลำปาง (พ.ศ. 2478-2486)

รับราชการทหาร (เมื่อเกิดสงครามอินโดจีนและสงครามมหาเอเชียบูรพา ได้รับยศ สิบตรี)

หัวหน้าฝ่ายสำนักผู้ว่าการและหัวหน้าฝ่ายออกบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย

ประธานกรรมการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การจำกัด

เขียนบทความลงในคอลัมน์ "ซอยสวนพลู"

อาจารย์พิเศษของคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ประจำ พ.ศ. 2528

พ.ศ. 2531 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศจากสิบตรี เป็นพลตรี (ทหารราชองครักษ์พิเศษ)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2518 เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.)

พ.ศ. ไม่ปรากฏ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)

พ.ศ. 2518 เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

พ.ศ. 2512 เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.)

เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1

เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา สาขาวรรณศิลป์

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
กาเหว่าที่บางเพลง

# data[].attributes.attachment_link.title
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

# data[].attributes.attachment_link.description
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ผู้สร้างผลงานด้านวรรณศิลป์ ระดับประเทศของไทย

# data[].attributes.body
1.ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ต้นตำรับเสียงน้อยได้เป็นนายกฯ รวมเสียง 16 พรรค ก่อนยอมรับแย่งตำแหน่งกันตลอดเวลา

โดย พลวุฒิ สงสกุล
https://thestandard.co/kukrit-pramoj/
2.รายละเอียดข้อมูล:คึกฤทธิ์รวมเสียง 16 พรรคตั้งรัฐบาล

หลังความล้มเหลวของ ‘หม่อมพี่’ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช แห่งพรรคประชาธิปัตย์ที่ไม่สามารถตั้งรัฐบาลบริหารประเทศได้  ‘หม่อมน้อง’ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ หัวหน้าพรรคกิจสังคมพรรคการเมืองที่มีอดีตสมาชิกพรรคสหประชาไทยได้รวมกลุ่มกันเรียกว่า ‘กลุ่มรวมชาติ’ มีพรรคธรรมสังคมซึ่งเป็นพรรคอันดับ 2 มี 45 ที่นั่งเป็นแกนนำ ได้เจรจากับพรรคกิจสังคมของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ โดยหวังใช้ชื่อเสียงและบารมีมาบดบังภาพลักษณ์ในอดีตของกลุ่มตน อีกทั้งยังต้องการเสียง ส.ส. ของพรรคกิจสังคมมารวมกับกลุ่มรวมชาติเพื่อให้ได้เสียงในสภาฯ เกินกึ่งหนึ่งที่สุดแล้วการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2518 ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี และผ่านความเห็นชอบจากสภาฯ ในวันแถลงนโยบายไปด้วยคะแนน 140 ต่อ 124 เสียง ซึ่งเรียกได้ว่าหวุดหวิดเลยทีเดียวรัฐบาล ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ได้รับฉายาว่า ‘รัฐบาลสหพรรค’ เพราะมีพรรคร่วมรัฐบาลกว่า 16 พรรค
3.สาระสำคัญ:ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ได้แถลงเหตุผลในการประกาศยุบสภาว่า

“เนื่องจากพรรคที่ร่วมรัฐบาลนั้นมีมากถึง 16-17 พรรค จึงทำให้รัฐบาลขาดเสถียรภาพ มีการแสวงหาผลประโยชน์และแย่งตำแหน่งกันตลอดเวลา จึงจำเป็นต้องกราบถวายบังคมทูลลาออก เพราะไม่ต้องการให้เกิดการแตกแยก ขาดความสามัคคีในหมู่คนไทย จนเป็นผลกระเทือนความมั่นคงของชาติ”
4.เหตุผลที่เลือกเพราะท่านมีความสามารถทางด้านการเมืองและยังเป็นคนมีวาทะศิลป์อีกด้วย

# data[].attributes.headline
1.นาย อรรถณพ พระเกตุ

# data[].attributes.body
1.นาย อรรถณพ พระเกตุเมือง.(2548).ผู้นำที่เป็นประชาธิปไตย : ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช.งานค้นคว้าอิสระ,สถาบันพระปกเกล้า.
https://kpi-lib.com/elib/cgi-bin/opacexe.exe?op=mmvw&db=Main&skin=s&mmid=2149&bid=8300

2.รายละเอียดข้อมูล: หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นผู้ริเริ่มจัดตั้งพรรคการเมืองพรรคแรก ในเมืองไทยชื่อ

" พรรคก้าวหน้า " เมื่อประมาณ พ.ศ. 2488 - 2489 ต่อจากนั้นได้ร่วมใน คณะผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์และได้ริเริ่มจัดตั้ง พรรคกิจสังคม ท่านได้เข้าไปมีบทบาทในการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสภานิติบัญญัติหลายครั้ง ในการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 ท่าน ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตพระนคร ผลการเลือกตั้งครั้งนี้ พรรคประชาธิปัตย์ได้รับเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร แต่ไม่สามารถเข้าบริหารประเทศได้ เนื่องจากสภาผู้แทนราษฎรไม่ให้ความเห็นชอบตามนโยบาย พรรคกิจสังคมซึ่งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 18 คน โดยการนำของท่านได้จัดตั้งรัฐบาลผสมขึ้นและได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 นับเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 13 และคณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 ของประเทศไทย

3.สาระสำคัญ: หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์  ปราโมช มีความรู้ความเข้าใจในหลักการของประซาธิปไตย โดยถือรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของประชาธิปไตย และเห็นว่าการเลือกตั้ง เป็นรากฐานสำคัญของระบอบประชาธิปไตย เพราะ ระบอบประชาธิปไตย คือ อำนาจของประชาชน

4.เหตุผลที่เลือก: เพราะหม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช มีบุคลิกและประวัติน่าสนใจ มีภาวะผู้นำสูง มีวิสัยทัศน์กว้างไกล รู้ถึงผลประโยชน์และกำลังความมั่นคงของประเทศชาติ รอบรู้ในศาสตร์และศิลปะอย่างลึกซึ้งหลากหลายสาขาและมีผลงานวรรณกรรมมากมาย

# data[].attributes.body
1.Praphansarn.(22 กรกฎาคม 2563).หม่อมราชวงค์คึกฤทธิ์ ปราโมช : ผู้สร้างผลงานด้านวรรณศิลป์ระดับประเทศของไทย.https://www.praphansarn.com/home/detail_author_th/56

2. นาย อรรถณพ พระเกตุเมือง.(2548).ผู้นำที่เป็นประชาธิปไตย : ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช.งานค้นคว้าอิสระ,สถาบันพระปกเกล้า.
https://kpi-lib.com/elib/cgi-bin/opacexe.exe?op=mmvw&db=Main&skin=s&mmid=2149&bid=8300

3.สยามรัฐออนไลน์.(20 เมษายน 2566). “ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช” ผู้วางรากฐานพัฒนา ศก.ไทย ท่ามกลางความวุ่นวาย “การเมือง-เศรษฐกิจโลก”.https://siamrath.co.th/n/440386

4.MGR Online.(20 เมษายน 2549).โขนธรรมศาสตร์ มรดกมีชีวิต. https://mgronline.com/live/detail/9490000051842

5.20 เมษายน 2566 09:47 น ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนักเขียนในตำนาน"ซอยสวนพลู"
https://siamrath.co.th/n/440329

6.สิ่งที่ผู้เขียนต้องการบอกเล่าผ่านนวนิยาย ไผ่แดง โดยมรว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
https://anowl.co/special-article/pai_dang/

7.เมื่อ “คึกฤทธิ์” ถูกโดดเดี่ยวทางการเมือง-คนชังเท่าขนาดสนามบิน ก่อนหันมาเขียน “สี่แผ่นดิน”
https://www.silpa-mag.com/history/article_86245

8.ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ต้นตำรับเสียงน้อยได้เป็นนายกฯ รวมเสียง 16 พรรค ก่อนยอมรับแย่งตำแหน่งกันตลอดเวลา

โดย พลวุฒิ สงสกุล
https://thestandard.co/kukrit-pramoj/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน 2454 ที่จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของ พลโท พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง ปราโมช สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชชนนี (พระพันปีหลวง) พระราชทานชื่อว่า 'คึกฤทธิ์'
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เรียนหนังสือที่บ้านกับหม่อมราชวงศ์บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เมื่ออายุ 6 ปีได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จึงเดินทางไปศึกษาต่อระดับมัธยมที่โรงเรียน Trent ประเทศอังกฤษ จบปริญญาตรีเกียรตินิยมสาขาปรัชญา การเมือง และเศรศฐศาสตร์ (P.P.E.) จากมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด และได้สมรสกับ ม.ร.ว.พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ ใน พ.ศ.2480 มีบุตรชายคือ ม.ล.รองฤทธิ์ ปราโมช และ ม.ล.วิสุมิตรา ปราโมช บุตรสาว
ประวัติการทำงาน ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช รับราชการที่กรมสรรพากร ,เลขานุการที่ปรึกษากระทรวงการคลัง,ผู้จัดการธนาคารพาณิชย์ สาขาลำปาง,รับราชการทหาร[ เมื่อเกิดสงครามอินโดจีนและสงครามมหาเอเชียบูรพา],หัวหน้าฝ่ายสำนักผู้ว่าการและหัวหน้าฝ่ายออกบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย,ประธานกรรมการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การจำกัด,เขียนบทความลงในคอลัมน์ "ซอยสวนพลู" และ พ.ศ. 2531 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศเป็นพลตรี (ทหารราชองครักษ์พิเศษ) ​​​​​​​
บทบาททางการเมืองของศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช พ.ศ. 2488-2489 เป็นผู้ริเริ่มจัดตั้งพรรคการเมืองพรรคแรกในเมืองไทย ชื่อ "พรรคก้าวหน้า",ได้ร่วมในคณะผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์,ได้ริเริ่มจัดตั้งพรรคกิจสังคม,จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 ได้จัดตั้งรัฐบาลผสมขึ้น และได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และ พ.ศ. 2519 ได้ตัดสินใจยุบสภาผู้แทนราษฎร บริหารประเทศประมาณ 9 เดือนเศษ
ผลงานที่สำคัญ ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้ดำเนินการเปิดสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเดินทางไปเยือนกรุงปักกิ่ง ตามนโยบายการอยู่ร่วมกันอย่างปกติ และเป็นมิตรกับทุกประเทศที่มีเจตนาดีต่อประเทศไทยโดยไม่คำนึงถึง ความแตกต่างทางอุดมการณ์ทางการเมืองในด้านการพัฒนาประเทศ
และ เริ่มโครงการผันเงินชนบท เพื่อปรับปรุง และสร้างสิ่งสาธารณูปโภค ที่จำเป็นในชนบทเพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และสร้างงานชนบท โดยการสร้างในงบประมาณรายจ่ายเพื่อปรับปรุงและสร้างสิ่ง สาธารณูปโภคที่จำเป็นต่อชนบท มีผลให้ประชาชนในชนบทมีงานทำ และมีรายได้ เป็นการยกฐานเศรษฐกิจของชาวชนบทให้ดีขึ้น
,ส่งเสริมการพัฒนาสภาตำบลอย่างจริงจัง รวมทั้งจัดให้มีโครงการช่วยเหลือ ผู้มีรายได้น้อย,ดำเนินการซื้อสัมปทานเดินรถของเอกชนรวมเป็นของรัฐบาล ภายใต้การดำเนินงานขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ นอกจากนี้เป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์สยามรัฐขึ้น เมื่อ พ.ศ.2493 และเริ่มบทบาทของการเป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์อย่างจริงจัง
ผลงานด้านศิลปวัฒนธรรม ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ใน พ.ศ.2528 โดยท่านมีผลงานด้านวรรณศิลป์ที่โดดเด่นมากกว่า 200 เรื่อง ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรื่องแปล เช่น สี่แผ่นดิน ไผ่แดง หลายชีวิต ซูสีไทเฮา เป็นต้น,และนังเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันไทยคดีศึกษา ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ.2513,เป็นผู้ก่อตั้งโขนธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ.2509 เพื่อฟื้นฟูการแสดงโขนให้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป และเพื่ออบรมให้เยาวชนเข้าใจในเรื่องวัฒนธรรมไทย
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้เริ่มปรากฏอาการป่วยเป็นระยะๆ ตั้งแต่ พ.ศ.2530 จนกระทั่ง 2538 และถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 9 ต.ค. 2538 รวมอายุได้ 84 ปี ​​​​​​​
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และนายสละ ลิขิตกุล เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง "สยามรัฐ "เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาไทยรายวัน เสนอข่าวทั่วไป ออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ราคา 50 สตางค์ โดยมีคำขวัญประจำหนังสือพิมพ์ว่า "นิคฺคณฺเห นิคฺคหารหํ ปคฺคณฺเห ปคฺคหารหํ" เป็นพุทธศาสนสุภาษิตภาษาบาลีบทหนึ่ง อ่านว่า "นิคคัณเห นิคคะหาระหัง ปัคคัณเห ปัคคะหาระหัง" แปลว่า "ชมคนที่ควรชม ข่มคนที่ควรข่ม" ถือเป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่มีอายุยาวนานที่สุดที่ยังมีวางจำหน่ายอยู่ถึงปัจจุบัน ​​​​​​​
ความเป็นมาของหนังสือพิมพ์สยามรัฐ และม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนเป็นรายละเอียดไว้ โดยอาจารย์ สุกัญญา สุดบรรทัด อาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย "กำเนิดสยามรัฐ" แล้วก็ถึงตอนที่จะออกหนังสือพิมพ์สยามรัฐ "สยามรัฐ" นั้นอาจจะเรียกได้ว่าเป็นหนังสือพิมพ์คู่บุญของคึกฤทธิ์ เขาคือผู้ให้กำเนิดหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ อุปถัมป์กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูมาเป็นเวลาช้านาน "สยามรัฐ"นั้นถ้าเทียบไปแล้วก็เหมือนเวทีแสดงความเห็นของคึกฤทธิ์ เป็นอาวุธทางการเมืองที่กลายเป็นหอกข้างแคร่ของรัฐบาลมาหลายยุคหลายสมัย คึกฤทธิ์ ต่างจากนักการเมืองอื่นๆ ที่ออกหนังสือพิมพ์ด้วยในแง่ที่ว่า เขาเองเป็นผู้ที่เข้าใจในจิตวิญญาณของหนังสือพิมพ์เป็นอย่างดี เนื่องจากตัวเขาเองก็เป็นนักหนังสือพิมพ์ ได้โดดมาทำงานหนังสือพิมพ์ด้วยตัวเอง มิใช่นั่งชี้นิ้วอยู่ห่างๆ ให้หนังสือพิมพ์ทำเช่นนั้นเช่นนี้ตามใจตนโดยที่ตนไม่รู้เรื่องหนังสือพิมพ์ และธรรมชาติของประชามติเลย จอมพล ป.ก็ดี พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ก็ดี ต่างก็มีหนังสือพิมพ์ของตนเอง แต่ในเกมของการต่อสู้ สยามรัฐกลับได้การหนุนจากประชาชนมากกว่า คึกฤทธิ์ได้ปล่อย (หรืออย่างน้อย ก็มีความตั้งใจที่จะปล่อย) ให้กองบรรณาธิการของเขามีอิสระในการตัดสินใจ ทั้งนี้ เพราะหนังสือพิมพ์ย่อมรู้ดีถึงธรรมชาติของตนที่จะต้องคอยวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล หากสยามรัฐต้องการจะเป็นหนังสือพิมพ์ที่ดีก็จะต้องปฏิบัติหน้าที่เช่นนี้โดยเคร่งครัด หนังสือพิมพ์ต้องไวต่อกระแสความเห็นของประชาชน และเหตุการณ์ที่ผันแปรไปทุกเมื่อเชื่อวัน เปรียบเสมือนขนนกที่ไหวสะเทีอนไปตามแรงลม หนังสือพิมพ์ที่เป็นฝักฝ่ายของกลุ่มพรรค หรือกลุ่มคน หรือรัฐบาล หากมุ่งหวังแต่จะเป็นกระบอกเสียงเช่นนั้นแล้ว ก็จะมีสายตาอันมืดบอดต่อกระแสความเห็นและความต้องการของประชาชน และกลับจะเป็นปฏิปักษ์ต่อประชาชน เมื่อคึกฤทธิ์จะออก"หนังสือสยามรัฐ"นั้นเขาก็ยังไม่ได้คิดจะเลิกการเมือง แต่เขามุ่งหวังจะให้หนังสือพิมพ์ฉบับนี้เป็นหนังสือพิมพ์ที่ดี ทำหนังสือพิมพ์ออกมาฉบับหนึ่ง คือ"หนังสือพิมพ์สยามรัฐ" ด้วยความคิดว่าจะใช้ฉบับนั้นแสดงความคิดทางการเมืองอย่างถูกต้อง ไม่เป็นพวกใครทั้งนั้น คือแสดงความเห็นโดยสุจริต เป็นหนังสือพิมพ์ซึ่งถือหลักหนังสือพิมพ์ทุกประการ คือถือเอาความเป็นจริงเป็นใหญ่ ไม่ลงข่าวที่ไม่มีความจริง ไม่กำหนดข่าวขึ้นเอง ไม่ใช้อารมณ์ในการเขียนข่าว ซึ่งปรากฏว่า "สยามรัฐ "ปฏิบัติเช่นนั้นได้จริง เป็นความแตกต่างจากหนังสือพิมพ์ในยุคนั้นโดยทั่วไปที่เน้นข่าวประเภทเร้าอารมณ์ ความแตกต่างดังกล่าวเมื่อผสมผสานเข้ากับความมีอารมณ์ขันของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ก็ทำให้สยามรัฐเป็นที่ชื่นชอบของประชาชนอย่างรวดเร็ว บทวิจารณ์ทางการเมืองเป็นไปอย่างถึงพริกถึงขิง แต่สยามรัฐก็มิได้ละเลยเนื้อหาประเภทอื่นที่เกี่ยวพันกับการดำเนินชีวิตสาธารณชน ทั้งในด้านศิลปวัฒนธรรม ศาสนา สังคม และสภาวะแวดล้อม ดังนั้น ภาพของ"สยามรัฐ"จึงมิใช่ภาพของคึกฤทธิ์อย่างที่หนังสือพิมพ์ฉบับอื่นกำลังวาดให้นักการเมืองผู้เป็นเจ้าของได้สดสวยกว่าตัวจริง ไม่ว่านักการเมืองผู้นั้นจะชั่วร้ายเลวทรามอย่างไรก็พยายามระบายสีสวยๆ หวังจะให้ประชาชนเชื่อ มันก็เลยกลายเป็นความน่าเบื่อ และสยามรัฐก็ได้เข้ามาแทรกเป็นตัวเลือกหนึ่งท่ามกลางความน่าเบื่อเหล่านั้น ​​​​​​​

# data[].attributes.attachment_link.title
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนักเขียนในตำนาน"ซอยสวนพลู"

# data[].attributes.attachment_link.description
ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน 2454 ที่จังหวัดสิงห์บุรี เป็นบุตรคนสุดท้องของ พลโท พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง ปราโมช สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชชนนี (พระพันปีหลวง) พระราชทานชื่อว่า 'คึกฤทธิ์' ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เรียนหนังสือที่บ้านกับหม่อมราชวงศ์บุญรับ ปราโมช (พี่สาวใหญ่) จนสามารถอ่านหนังสือภาษาไทยได้เมื่ออายุ 4 ปี เป็นลูกศิษย์แหม่มโคลที่โรงเรียนวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) เมื่ออายุ 6 ปีได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จนจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จึงเดินท