# data[].attributes.attachment_link.title
Terapia dźwiękiem deszczu. Delikatny dźwięk deszczu do spania. Padający deszcz w lesie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moc góry. Ćwiczenie uważności dla nastolatków

# data[].attributes.attachment_link.title
Stres przed egzaminem - medytacja [aplikacja Mindy]

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Uważność to praktyka, która nie wymaga specjalnej przestrzeni, miejsca czy przygotowań.

Możesz być uważnym/ą chodząc, jedząc, czy myjąc naczynia.

Spacerowanie to jeden ze sposobów, aby połączyć uważność z życiem codziennym. Możesz uważnie spacerować z pracy, z psem, w drodze na zakupy. Możesz też świadomie wybrać się na uważny spacer po okolicy, w parku czy brzegiem morza (uwielbiam!).

Uważne spacerowanie odpręża ciało i uspokaja rozbiegany umysł, polepsza koncentrację, zwiększa zmysłowe doznania.

Jak zatem spacerować uważnie?

Po prostu bądź w pełni obecna w spacerze.

Jest taki popularny obrazek przedstawiający człowieka na spacerze z psem i pokazujący czym jest mindfulness.

Pies jest „mindful" tj. uważny, w pełni obecny w spacerowaniu, w „tu i teraz", a człowiek jest „mind full" - czyli zatopiony w myślach.

Pies idzie sobie spokojnie, zauważając otaczające go drzewka, obwąchując zapewne co ciekawsze zakątki spotykane po drodze, czule, lub groźnie witając napotkane zwierzaki. Jego pan lub pani natomiast idzie pogrążona w myślach, nie zauważa mijających drzew, domów, nie czuje podmuchu wiatru na skórze, nie słyszy śpiewu ptaków. Być może fantazjuje na temat wakacji na Karaibach, ale bardziej prawdopodobne jest to, że martwi się czymś, albo oblicza, czy stać ją na te wakacje i jak dojedzie do wniosku, że jednak jej nie stać, to prawdopodobnie wróci do domu sfrustrowana, smutna i zła. Spacerując uważnie staraj się być „mindful".

Bądź obserwatorem

Spacerując zauważaj swoje otoczenie, mijających cię ludzi. Zauważ niebo, drzewa, domy. Przyjżyj się architektonicznym detalom, kolorom, kształtom.

Postaraj się też przyjąć tzw. postawę obserwatora wobec siebie. Co to oznacza?

Przyglądaj się sobie, najpierw zacznij od doznań płynących z twojego ciała, jak to jest chodzić, stawiać kroki, jak się czujesz jak się poruszasz? Czujesz ciężar, napięcie? Może twój oddech jest przyśpieszony, może barki napięte i uniesione, może czoło zmarszczone?

Potem zauważaj jakie emocje czujesz, czy jest ci smutno, czy to czoło zmarszczyło się od codziennych trosk, czy jesteś na coś zła?

Możesz też obserwować swoje myśli. O czym myślisz? Jakie historie toczą się teraz w twojej głowie?

Przyjęcie bezstronnej, akceptującej pozycji obserwatora jest podstawą uważności. Dzięki temu możemy zyskać inną, szerszą i bardziej życzliwą perspektywę wobec siebie i świata, dzięki temu też, możemy zacząć rozwijać naszą świadomość, a świadomość to pierwszy, ważny krok do zmiany. Taka postawa pozwala też uspokoić swój umysł i ciało.

Otwórz się na zmysłowe doznania

Spacerując chwytaj to doświadczenie wszystkimi zmysłami. Niejako otwórz swoją świadomość na sensualne doznania.

Jakie dźwięki dochodzą do twoich uszu? Szum drzew, czy odgłosy ulicy? Strzępki rozmów, szczekanie psa, śpiew ptaków? Istna symfonia dźwięków - zatop się w nią i pozwól, by przetaczała się ona przez twój umysł.

Jakie zapachy czujesz? Czym pachnie twój spacer? Czy są one miłe, czy może drażnią twój nos?

Co czuje twoja skóra, jak to jest stawiać stopy na ziemi? Czujesz nierówności chodnika, miękkość trawy, której źdźbła być może delikatnie łaskoczą twoje łydki? Czujesz powiew wiatru we włosach, krople deszczu, promienie słońca?

Możesz spacerować wolniej niż zwykle delektując się tym.

Jeśli jest ci na początku trudno spacerować uważnie, nie martw się. Możesz spacerować uważnie przez minutę czy dwie. Możesz też na przykład określić sobie miejsce do którego przejdziesz uważnie, a dalej wrócisz do swojego codziennego rytmu czy pomyślisz o czymś, nad czymś chcesz się teraz zastanowić.

Być może po chwili uważnego spaceru, spojrzysz na swoje problemy inaczej? Być może przyjdą Ci do głowy kreatywne pomysły na ich rozwiązanie? Albo poczujesz większy relaks i odprężenie?

Spróbuj. Najlepiej już dziś. Czekam na wasze wrażenia.

# data[].attributes.attachment_link.title
uważny spacer mindfulness i uważność w życiu codziennym

# data[].attributes.attachment_link.description
Uważny spacer odpręża ciało i uspokaja rozbiegany umysł, polepsza koncentrację, zwiększa zmysłowe doznania.

# data[].attributes.body
Typowymi myślami występującymi przed lub w trakcie egzaminu są:

„Tylko ja tak źle wypadnę na tym teście”

„Nie mogę sobie niczego przypomnieć”

„Jeśli tego nie zdam to znaczy, że jestem beznadziejny”

„Jak obleję, to wszystko skończone”

„Może lepiej nie pójdę, i tak go nie zdam”

„Wszyscy pomyślą, że jestem głupi”

„Inni pewnie już wszystko dobrze zrobili”

Sposób: Lista logicznych myśli, które równoważą negatywne reakcje na sytuacje egzaminacyjne.

„Nie musze znać odpowiedzi na każde pytanie żeby zdać”

„Spróbuję zdać, a jeśli nie to mogę zdać w kolejnym terminie”

„Przecież radziłam sobie z wcześniejszymi egzaminami, dlaczego mam nie zdać teraz”

„Tylko spokojnie, powtarzałam wczoraj to zagadnienie, zaraz sobie przypomnę”

https://www.psychologodnowa.pl/pl/lek-egzaminacyjny/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Egzaminy - towarzyszą nam od najmłodszych lat i to na różnych etapach życia. Od pierwszych klas szkoły podstawowej, przez egzaminy gimnazjalne, maturę, sesje na uczelni, po testy kwalifikacyjne czy egzaminy na prawo jazdy. To momenty, w których wiedza i umiejętności zostają poddane próbie, a nasza przyszłość wydaje się zawisnąć na delikatnym włosku zależnym od wyników. Jednak to nie tylko oceny i wyniki mają wpływ na nasze życie, ale także towarzyszący im lęk egzaminacyjny.
Strach przed egzaminem towarzyszy wielu z nas w trakcie przygotowań do i podczas trwania ważnych sprawdzianów. Jest to uczucie niepokoju, obawy przed porażką, a także niesprawdzeniem się w sytuacji, która wydaje się determinować naszą przyszłość. Lęk ten, choć powszechny, potrafi wpływać na nasze myśli, nastrój oraz zachowanie w decydującym momencie egzaminu.

W tym artykule przybliżymy istotę lęku egzaminacyjnego, jego konsekwencje oraz sposoby radzenia sobie z tym wyzwaniem.

Różnica między stresem przed egzaminami a lękiem egzaminacyjnym

Wielu z nas doświadcza pewnego rodzaju napięcia przed zbliżającym się egzaminem, ale czy zawsze jest to lęk egzaminacyjny? Istnieje subtelna, ale istotna różnica między stresem przed egzaminami a lękiem egzaminacyjnym. Te dwa pojęcia są często mylone, ale różnica między nimi jest ogromna, a zrozumienie tych różnic może pomóc w bardziej efektywnym zarządzaniu uczuciami związanymi z egzaminami.

Stres przed egzaminami

Stres przed egzaminami to uczucie niepokoju, które występuje przed, w trakcie i czasami nawet po egzaminie. Jest to normalna reakcja organizmu na sytuację, w której jesteśmy oceniani i nasza wiedza lub umiejętności poddawane są ewaluacji. Stres ten może występować u większości osób, które podchodzą do egzaminu i ma swoje korzenie w ewolucyjnym mechanizmie walki lub ucieczki. To ciekawostka, która ukazuje, dlaczego w sytuacjach stresujących często odczuwamy chęć ucieczki. Nasz mózg, w obliczu potencjalnego zagrożenia, stawia przed nami dylemat - czy walczyć czy uciekać. Jest to głęboko zakorzeniona reakcja ewolucyjna, która miała na celu przetrwanie naszych przodków w obliczu fizycznego zagrożenia. Dzięki temu mechanizmowi organizm mógł błyskawicznie reagować na niebezpieczeństwo.

Współcześnie ten mechanizm ma również swoją funkcję, ponieważ może nas mobilizować do lepszej nauki i przygotowań do egzaminu. Charakteryzuje się objawami, takimi jak przyspieszone bicie serca, pocenie się, napięcie mięśni, bezsenność i nerwowość.

Lęk egzaminacyjny

Jednak lęk egzaminacyjny to już coś zupełnie innego. Jest to zaburzenie psychiczne, które należy do kategorii zaburzeń lękowych. Lęk egzaminacyjny jest jednostką chorobową i aby postawić taką diagnozę musi występować szereg objawów, które znacząco upośledzają codzienne funkcjonowanie osoby dotkniętej tym problemem. W odróżnieniu od zwykłego stresu przed egzaminami, lęk egzaminacyjny występuje znacznie rzadziej.

Osoby cierpiące na lęk egzaminacyjny doświadczają intensywnego niepokoju i lęku związanego z samym faktem egzaminu. Objawy lęku egzaminacyjnego mogą obejmować silne objawy fizyczne, takie jak drżenie, nudności, bóle brzucha, a nawet napady paniki. Co istotne, lęk egzaminacyjny utrudnia lub nawet uniemożliwia osobie zdanie egzaminu, co prowadzi do znaczącego cierpienia emocjonalnego i społecznego.

Co istotne, pacjenci z diagnozą fobii społecznej, czyli lęku przed sytuacjami społecznymi, mogą również doświadczać lęku przed egzaminami, co tworzy komponentę lęku egzaminacyjnego. Fobia społeczna jest zaburzeniem, które objawia się lękiem w sytuacjach społecznych, takich jak przemawianie publiczne, rozmowa z nieznajomymi, itp. Dlatego pacjenci, u których stwierdzamy fobię społeczną, mogą też odczuwać lęk przed egzaminami. Niemniej jednak, nie każdy pacjent z lękiem egzaminacyjnym będzie mieć również diagnozę fobii społecznej.

Objawy lęku egzaminacyjnego

Lęk egzaminacyjny może objawiać się różnymi symptomami, zarówno somatycznymi, czyli fizycznymi doznaniami, jak i kognitywnymi, czyli myślami i przekonaniami. Te objawy są charakterystyczne dla tego zaburzenia i wpływają na codzienne funkcjonowanie osoby dotkniętej lękiem egzaminacyjnym. Oto bardziej szczegółowy opis tych objawów:

Objawy somatyczne:

Napięcie w ciele: osoba cierpiąca na lęk egzaminacyjny często doświadcza napięcia mięśni, szczególnie w okolicach karku. To napięcie może prowadzić do bólu i dyskomfortu.

Problemy żołądkowe: lęk egzaminacyjny może objawiać się w postaci skurczów i bólu w okolicach żołądka, a także nudności i nawet wymiotów. Niektórzy doświadczają również biegunek.

Suchość w ustach: osoby z lękiem egzaminacyjnym często odczuwają suchość w ustach, co może utrudniać mówienie i przełykanie.

Pocenie się: podczas lęku egzaminacyjnego organizm może reagować nadmiernym poceniem się, co może prowadzić do uczucia dyskomfortu.

Zaburzenia serca: przyspieszone tętno, uczucie walenia serca, zawroty głowy i uczucie zemdleń mogą towarzyszyć lękowi egzaminacyjnemu.

„Gula w gardle" i drżenie głosu: w wyniku stresu występujące uczucie „guli w gardle" i drżenie głosu mogą utrudniać komunikację w sytuacjach egzaminacyjnych.

Uczucie ścisku w klatce piersiowej i utrudnione oddychanie: niektórzy doświadczają uczucia ścisku w klatce piersiowej oraz trudności z oddychaniem.

Drżenie nóg i „miękkie kolana": osoby z lękiem egzaminacyjnym mogą odczuwać drżenie nóg i uczucie „miękkich kolan", co utrudnia stanie na nogach i chodzenie.

Objawy kognitywne (poznawcze):

Porównywanie się do innych: osoby z lękiem egzaminacyjnym często porównują się do innych i obawiają się, że wypadną gorzej niż inni.

Wątpliwości co do wiedzy i kompetencji: lęk egzaminacyjny prowadzi do myśli negatywnych, takich jak wątpliwości co do własnej wiedzy i kompetencji. Osoba może przekonywać się, że jest „beznadziejna" lub „głupia".

Negatywne konsekwencje wynikające z wyniku egzaminu: osoba z lękiem egzaminacyjnym często obawia się negatywnymi konsekwencjami, jakie wynikną z niezdania egzaminu, takie jak ocena przez innych, jako osoba niewystarczająco inteligentna.

Te myśli i przekonania podsycają lęk egzaminacyjny, co w konsekwencji zwiększa uczucie niepokoju i nasilenie objawów somatycznych. Ważne jest zrozumienie, że lęk egzaminacyjny jest zaburzeniem, które może znacznie wpływać na życie osoby dotkniętej nim, ale istnieją skuteczne metody leczenia, które pozwalają na zarządzanie tym problemem. Warto skonsultować się z profesjonalistą w dziedzinie zdrowia psychicznego, aby uzyskać wsparcie i pomoc w radzeniu sobie z lękiem egzaminacyjnym.

Sposoby leczenia lęku egzaminacyjnego

Leczenie stresu egzaminacyjnego może być złożonym procesem, który zależy od wielu czynników, takich jak nasilenie zaburzenia, preferencje pacjenta i czas, jaki pozostał do egzaminu.

Nasilenie zaburzenia: po pierwsze, ważne jest określenie nasilenia zaburzenia. Jeśli stres egzaminacyjny jest łagodny lub umiarkowany, często można próbować terapii behawioralno-poznawczej lub innych psychoterapii jako pierwszego kroku. Jednak w przypadku ciężkiego stresu lub lęku egzaminacyjnego, który znacząco wpływa na funkcjonowanie, leki mogą być konieczne.

Preferencje i możliwości pacjenta: drugim istotnym czynnikiem jest preferencja pacjenta i jego rodziców (w przypadku młodszych pacjentów). Niektórzy ludzie nie chcą lub nie akceptują leczenia farmakologicznego, więc terapia behawioralna może być lepszą opcją. Inni mogą być bardziej otwarci na leki, szczególnie w sytuacjach kryzysowych.

Czas do egzaminu: czas pozostały do egzaminu to kolejny kluczowy element. Jeśli pozostało niewiele czasu, na przeprowadzenie terapii behawioralnej, która często wymaga kilku sesji, może być zbyt krótko. W takim przypadku leki mogą szybciej przynieść ulgę.
Terapia poznawczo-behawioralna
Istnieją skuteczne metody terapeutyczne, które pomagają w radzeniu sobie z tym problemem. Jednym z najskuteczniejszych podejść jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która skupia się na pracy nad myśleniem i zachowaniem, mającym na celu złagodzenie lęku przed egzaminami.

Zrozumienie mechanizmu lęku

Pierwszym krokiem w terapii CBT jest zrozumienie mechanizmu powodującego lęk egzaminacyjny. Terapeuta pomaga pacjentowi zidentyfikować, jakie negatywne myśli i przekonania wpływają na jego lęk. Zrozumienie, dlaczego pojawiają się te emocje, jest kluczowe dla dalszego postępu w terapii.

Praca nad negatywnym myśleniem

Kolejnym etapem terapii CBT jest praca nad negatywnym myśleniem. Pacjent uczy się identyfikować irracjonalne przekonania i myśli, które przygnębiają go w sytuacjach egzaminacyjnych. Często te negatywne myśli sprawiają, że zapominamy o naszych umiejętnościach i sukcesach z przeszłości, co prowadzi do lęku.

Tworzenie pozytywnych myśli

W trakcie terapii tworzy się listę logicznych myśli, które równoważą te negatywne reakcje na sytuacje egzaminacyjne. Te pozytywne myśli pomagają pacjentowi radzić sobie z lękiem i stresującymi sytuacjami. Przykładowe myśli to: „Nie muszę znać odpowiedzi na każde pytanie żeby zdać", „Mogę próbować i uczyć się na błędach", „Radziłem/radziłam sobie z wcześniejszymi egzaminami, dlaczego miałbym/miałabym nie zdać teraz?".

Zarządzanie stresem i relaksacja

W trakcie terapii ważne jest nauczenie się technik zarządzania stresem oraz relaksacji. Pacjent uczy się, jak obniżyć napięcie w ciele i zachować spokój w trakcie przygotowań do egzaminu. To kluczowe umiejętności, które pomagają w radzeniu sobie z lękiem egzaminacyjnym.

Utrwalanie zdobytych umiejętności

Nauka relaksacji i zmiana myślenia o sobie w sytuacjach egzaminacyjnych to proces, który powinien być utrwalany między sesjami terapii. To właśnie codzienne praktykowanie tych umiejętności pozwala pacjentowi osiągnąć zamierzone cele i radzić sobie z lękiem egzaminacyjnym skutecznie.

W przypadku, gdy terapia nie przynosi pożądanych efektów lub w sytuacjach kryzysowych, konieczne mogą być leki.

Warto podkreślić, że leczenie lęku egzaminacyjnego jest indywidualne, a decyzja o wyborze odpowiedniej strategii leczenia powinna być podejmowana wspólnie z profesjonalistą ds. zdrowia psychicznego. Warto także zaznaczyć, że leczenie farmakologiczne zawsze powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza i dostosowane do potrzeb i stanu pacjenta. W przypadku pytań dotyczących leczenia stresu egzaminacyjnego, warto skonsultować się z ekspertem w tej dziedzinie, który może pomóc znaleźć odpowiednie rozwiązania.

# data[].attributes.attachment_link.title
Lęk egzaminacyjny - jak przejść od strachu do pewności siebie? - Poradnie Centrum CBT

# data[].attributes.attachment_link.description
Leczenie lęku egzaminacyjnego jest indywidualne, a decyzja o wyborze odpowiedniej strategii leczenia powinna być podejmowana wspólnie z profesjonalistą ds. zdrowia psychicznego.

# data[].attributes.headline
Skuteczne techniki uczenia się + dieta + ruch

# data[].attributes.subject
Skuteczne techniki uczenia się + dieta + ruch

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Cieszy nas, że tu trafiłeś. To znaczy, że zależy Ci, aby efektywnie przygotować się do matury.

Nam z kolei zależy na tym, aby Cię w tym wesprzeć.

Mamy świetnych wykładowców, doświadczenie, nowoczesne podejście i odpowiednie narzędzia. Z myślą o Tobie przygotowaliśmy zestaw przedmaturalnych poradników w formie e-booków. Sięgając do nich, nabierzesz pewności siebie. Poczujesz się bezpiecznie.
Zostaw swój adres e-mail w formularzu, a będziesz mógł pobrać dowolny, interesujący Cię e-book.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dla maturzystów - Akademia Finansów i Biznesu Vistula

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odwrócenie się od Matki Natury, zapomnienie o tym, skąd przyszliśmy
i zatracenie się w miejskim pędzie powodują w nas odczuwanie braku wielu rzeczy, do których jesteśmy ewolucyjnie przystosowani. Każdy z nas jest częścią przyrody, bez względu na to, czy o tym pamiętamy, czy nie. To dlatego lasoterapia wykazuje szereg korzystnych właściwości dla naszego zdrowia. W końcu przyroda to nasze podstawowe środowisko do życia...
Każdy gatunek żyjący na Ziemi ma swoje naturalne środowisko, które służy mu najlepiej. Jak pisze Katarzyna Simonienko, autorka książki „Nerwy w las" (bardzo polecamy!): „Nawet najnowocześniej wyposażone zoo nie zapewni niedźwiedziom górskich szklaków, a wilkom puszczy. Podobnie jest z nami. Mamy instynktowną potrzebę przebywania w naturze, ponieważ to jest właśnie nasze wyjściowe środowisko, z którego z uporem godnym lepszej sprawy staramy się wynieść do czegoś, do czego zupełnie przystosowani nie jesteśmy - dużych miast, betonu, szkła i stali".

Nie oznacza to, że każdy z nas powinien teraz „rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady". Pragniemy tylko zachęcić do spojrzenia na przyrodę z innej perspektywy. Do szanowania miejsca, z którego pochodzimy. Do zwolnienia tempa i przyjrzenia się swojemu stylowi życia. Czy jest w nim miejsce i czas na przebywanie w naturze? Kiedy ostatni raz byłam/em w lesie? Dlaczego tak chętnie udajemy się na wypoczynek jako społeczeństwo do miejsc przepełnionych przyrodą? I najważniejsze - dlaczego tak bardzo oddaliliśmy się i zapomnieliśmy o tym, jak wiele możemy dostać od Mamy Ziemi?

Niech jako zachęta do małych zmian - mikorkroczków ku naturze posłużą następujące dowody naukowe. Gwarantujemy, że lasoterapia to dużo więcej korzyści (i wykraczają one daleko poza ten artykuł)!

Lasoterapia, naukowo potwierdzone korzyści

Wzmocnienie odporności

Prekursorem badań nad odpornością w kontekście przebywania w naturze jest dr Qing Li z Tokio. W 2006 roku opublikował badanie, które wykazało, że kąpiele leśne znacznie zwiększają aktywność komórek odpornościowych NK, czyli tzw. natural killers. To zasługa fitoncydów, czyli substancji emitowanych przez leśne drzewa i rośliny. Co więcej, pod wpływem leśnego powietrza organizm wytwarza też substancje do walki z patogenami, a nawet nowotworami! Dr Qing Li odkrył też, że lasoterapia raz w tygodniu zwiększa odporność na kolejny tydzień, natomiast weekend spędzony w lesie przyniesie korzyści na najbliższy miesiąc. Shinrin-yoku, czyli z japońskiego „kąpiele leśne" nie tylko podnoszą odporność organizmu, ale także ułatwiają regenerację odporności, jeśli została ona z jakiś przyczyn osłabiona, np. pod wpływem długotrwałego stresu.

Co ciekawe, eksperyment przeprowadzony na dwóch grupach: jednej, która spacerowała po lesie, drugiej - po miejskim terenie, wykazał, że spacery po mieście nie wpływają na podniesienie odporności w żaden sposób. Okazało się, że to nie ruch odgrywa kluczową rolę, ale „zanurzenie się w koktajlu leśnych substancji produkowanych przez drzewa".

Zmniejszenie poziomu stresu

Las zmienia pracę autonomicznego układu nerwowego - hamuje część współczulną (odpowiedzialną za mobilizację i nieustanne działanie), aktywuje natomiast część przywspółczulną, dzięki której możemy się zrelaksować i odprężyć. Wskutek tego zmienia się też wydzielanie hormonów stresu, czyli adrenaliny (wytwarzającej się w sytuacji nagłego stresu) i kortyzolu (w czasie przewlekłego stresu). Naukowcy wykazali, że oglądanie krajobrazów leśnych zmniejsza stężenie kortyzolu, wartości tętna i ciśnienia krwi! Co ciekawe, efekt spaceru w lesie jest taki sam, jak oglądanie otoczenia lasu. Dzięki temu lasoterapia może przysłużyć się wszystkim, nawet osobom mającym trudności w poruszaniu się.

Dobroczynny wpływ na pracę mózgu

Badanie z 2007 roku wykazało, że lasoterapia jest skuteczną metodą relaksacji zarówno ciała, umysłu, jak i ducha człowieka. To wszystko dlatego, że po spacerze w leśnym otoczeniu spada aktywność mózgowa w obszarze przedczołowym, a więc mózg odpoczywa. Co więcej, badanie pokazało, że aktywność ta jest znacznie niższa w grupie spacerującej po lesie niż w grupie miejskiej.

Mózg ludzki wytwarza fale: alfa (związane z relaksem) i beta (dotyczące koncentracji i czujności). Jak się okazuje, w czasie lasoterapii oba rodzaje fal zwiększają swoją aktywność! Dzięki otoczeniu lasu lepiej się koncentrujemy, jesteśmy bardziej uważni, a nasze procesy poznawcze działają sprawniej. I co najlepsze - wtedy to wcale nie męczy!

Wsparcie terapii

Wiele publikacji naukowych potwierdza, że lasoterapia pozytywnie oddziaływuje na stany depresyjne i lękowe. Dzięki temu może być ona stosowana jako niefarmakologiczne wsparcie w celu poprawy zdrowia psychicznego. Co więcej, terapia lasem jest też pomocna w walce z uzależnieniami, czy to od alkoholu, nikotyny, czy od substancji psychoaktywnych. Dodatkowo, stanowi też skuteczne dopełnienie terapii poznawczo-behawioralnej.

Nawiązanie kontaktu ze swoim wnętrzem

Obcowanie z przyrodą, a zwłaszcza leśnym środowiskiem nie tylko pomaga się zdystansować, ale też przyjrzeć się sobie „bez masek". Według K. Simonienko, lasoterapia poprawia naszą wrażliwość, uważność i spostrzegawczość w stosunku do natury, ludzi i samych siebie. Natura „niesie radość, zrzuca ciężar, pozwala iść raźnych krokiem, wyprostować się, stanąć oko w oko z przyrodą zewnątrz nas i dzikością w nas samych. W ten sposób odkrywamy siłę, niezależność, ale i wrażliwość, ciekawość i własną wewnętrzną różnorodność".

Chcesz poznać 5 pozytywnych rzeczy, które możesz zrobić podczas spaceru? Piszemy o tym TU.

# data[].attributes.attachment_link.title
Lasoterapia to liczne korzyści dla naszego samopoczucia i potwierdza to nauka! - Twig

# data[].attributes.attachment_link.description
Dr Qing Li odkrył też, że lasoterapia raz w tygodniu zwiększa odporność na kolejny tydzień. Korzyści jest więcej.