# data[].attributes.attachment_caption
Obowiązki dziecka w domu. Jak ich nauczyć? Od kiedy je wprowadzać? - Wirtualna Poradnia Pedagogiczna - Ogólnopolski Operator Oświaty

# data[].attributes.attachment_link.title
Obowiązki dziecka w domu. Jak ich nauczyć? Od kiedy je wprowadzać? - Wirtualna Poradnia Pedagogiczna - Ogólnopolski Operator Oświaty

# data[].attributes.attachment_link.description
Podczas nauki obowiązkowości starajmy się, żeby zadania nie były zbyt obciążające. Stosujmy metodę małych kroczków. Ważne, abyśmy nie wyręczali dziecka.

# data[].attributes.attachment_caption
Amazing things Happen - Polish (Narrated by Kayah)

# data[].attributes.attachment_link.title
Amazing things Happen - Polish (Narrated by Kayah)

# data[].attributes.attachment_link.title
Zachowania trudne, ale naturalne - WychowujMy

# data[].attributes.attachment_link.description
Ostatnie dwa lata zaowocowały wzrostem zaburzeń emocjonalnych u dzieci i młodzieży, w tym depresji. Zaowocowały też wzrostem zaburzeń wtórnych. Gdy dorośli zaczynają bardzo dużo mówić o problemach młodych, braku radzenia sobie ze stresem, depresyjnością itp. - w domu, w szkole, w przestrzeni publicznej - paradoksalnie sprawiają, że młodzież jeszcze bardziej koncentruje się na swoich problemach, doszukując się w obniżonym nastroju czy zmęczeniu symptomów zaburzeń emocjonalnych.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Stowarzyszenie dla Dzieci i Młodzieży SZANSA

# data[].attributes.attachment_link.title
Facebook nie pomoże... ALE TY MOŻESZ!
⛔️⛔️⛔️
To kampania, którą kierujemy do młodych.

Marta unika Leny, gdy ta ma gorszy dzień. Kacpra denerwuje... | By Stowarzyszenie dla Dzieci i Młodzieży SZANSA | Facebook

# data[].attributes.attachment_link.description
3.1K views, 19 likes, 9 loves, 1 comments, 30 shares, Facebook Watch Videos from Stowarzyszenie dla Dzieci i Młodzieży SZANSA: Facebook nie pomoże... ALE TY MOŻESZ!
⛔️⛔️⛔️
To kampania, którą...

# data[].attributes.body
https://glogow.elemento.pl/

# data[].attributes.attachment_link.title
Szkoła podstawowa nr 9 im  polskich odkrywców

# data[].attributes.body
Więcej informacji dotyczących rekrutacji do SP9 znajdą Państwo na stronie szkoły:

http://www.sp9.glogow.pl/oferta-szkoly/rekrutacja-info/

# data[].attributes.body
Do zobaczenia jutro!

# data[].attributes.body
… rozpoczną się ferie zimowe! 🥳
Wcześniej jednak  szybkie przypomnienie kilku zasad bezpiecznego spędzania czasu wolnego.

Do zobaczenia za niewiele ponad 2 tygodnie! 🤗🤗🤗

# data[].attributes.headline
23 lutego Światowy Dzień Walki z Depresją

# data[].attributes.subject
23 lutego Światowy Dzień Walki z Depresją

# data[].attributes.body
Zapraszam do obejrzenia krótkiego filmu dotyczącego walki z depresją.

# data[].attributes.body
Szanowni Państwo,

zapraszam Państwa do wzięcia udziału w bezpłatnym wydarzeniu jakim jest IV Tydzień Walki z Depresją, organizowanym między innymi przez Głogowskie Stowarzyszenie Otwarte Drzwi. Więcej informacji znajdą Państwo na facebookowej stronie wydarzenia (proszę kliknąć na zdjęcie powyżej).

# data[].attributes.attachment_link.description
Depresja jest schorzeniem coraz bardziej rozpowszechniającym się we współczesnym społeczeństwie. Z danych WHO wynika że, dotyka ona ponad 5% dorosłych na całym świecie, ale wiemy też, że coraz...

# data[].attributes.body
Szanowni Państwo,

zapraszam Państwa do rejestracji na bezpłatny webinar "Dziecko na cyfrowym odwyku".
Więcej informacji znajdą Państwo na stronie internetowej "Małe charaktery" (proszę kliknąć w baner).

# data[].attributes.attachment_link.description
„Małe Charaktery” to pierwsze i jedyne na rynku czasopismo psychologiczne dla dzieci w wieku 5–11 lat, wydawane przez redakcję miesięcznika „Charaktery”.

# data[].attributes.body
Kontakt:
Stowarzyszenie dla Dzieci i Młodzieży SZANSA

Adres:

ul. Perseusza 13, 67-200 Głogów

Telefon: ( 48) 888 381 047

# data[].attributes.headline
Nastolatki i smartfony - 5 przydatnych wskazówek dla rodziców

# data[].attributes.subject
Nastolatki i smartfony - 5 przydatnych wskazówek dla rodziców

# data[].attributes.headline
Wstydliwe dziecko na imprezie rodzinnej - o tym warto pamiętać

# data[].attributes.subject
Wstydliwe dziecko na imprezie rodzinnej - o tym warto pamiętać

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Okres dojrzewania może stanowić trudny czas zarówno dla dzieci jak i ich rodziców. Z doświadczeń zawodowych i obserwacji pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, że ta problematyka nie jest obca wielu rodzicom.

Wychodząc zatem naprzeciw oczekiwaniom rodziców i opiekunów dzieci w wieku dorastania Miejskie Centrum Wspierania Rodziny zaprasza na cykl spotkań psychoedukacyjnych.

Edycja obejmuje 4 spotkania, po 2 godziny każde, których realizacja odbędzie się w listopadzie i grudniu 2022r.

Celem spotkań jest zwiększenie wiedzy i kompetencji w pełnieniu funkcji rodzicielskich oraz poszerzenie świadomości na temat trudności związanych z przebiegiem etapu rozwojowego, jakim jest okres dojrzewania.

Tematyka zajęć obejmuje:

-Zachowania opozycyjno-buntownicze dzieci i młodzieży.

-Zachowania ryzykowne dzieci i młodzieży.

-Strategie radzenia sobie w sytuacjach trudnych wychowawczo.

-Rodzina w sytuacji kryzysu.

Osoba prowadząca: Aurelia Plichta.

Zainteresowane osoby proszone są o kontakt pod nr tel. 76/7276530, 885805361, od poniedziałku do piątku, w godzinach od 7.00 do 15.00.

# data[].attributes.attachment_link.title
Warsztaty edukacyjne pt. „Zobacz, usłysz" * DGL News

# data[].attributes.attachment_link.description
Okres dojrzewania może stanowić trudny czas zarówno dla dzieci jak i ich rodziców. Z doświadczeń zawodowych i obserwacji pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, że ta problematyka nie jest obca wielu rodzicom. Wychodząc zatem naprzeciw oczekiwaniom rodziców i opiekunów dzieci w wieku dorastania Miejskie Centrum Wspierania Rodziny zaprasza na cykl spotkań psychoedukacyjnych.

# data[].attributes.attachment_caption
Jak 20wspierac CC 81 20dziecko 20w 20szkolnej 20codziennos CC 81ci

# data[].attributes.headline
Poradnik „Jak wspierać dziecko w szkolnej codzienności”

# data[].attributes.subject
Poradnik „Jak wspierać dziecko w szkolnej codzienności”

# data[].attributes.attachment_link.title
Coś niepokojącego dzieje się z moim dzieckiem. Czy mam z nim o tym porozawiać?

# data[].attributes.body
Powyższą grafikę znajdziecie w kilku miejscach w naszej szkole. Gdy ją znajdziecie po prostu weźcie to, czego potrzebujecie.

# data[].attributes.body
"PBP obejmuje 4 główne elementy w komunikacji. Jest to mówienie o swoich:

1. Nieosądzających spostrzeżeniach.

2. Wyraźnych uczuciach.

3. Konkretnych potrzebach.

4. oraz Formułowanie negocjowalnych próśb."

źródło: streskiller

# data[].attributes.body
"Światowa Organizacja Zdrowia wydała ciekawy przewodnik, który ilustruje, jak poradzić sobie w sytuacjach stresowych. Postanowiłam opracować na jego podstawie powyższą grafikę, by pokazać, że każdy z nas może reagować inaczej.

Ale… co robić, gdy jesteśmy zestresowani i gdy myśli i uczucia targają nami na lewo i prawo? Poradnik podpowiada: odczepić się od nich za pomocą uważności wracając do „tu i teraz”.

„Odczepienie (się)” składa się z trzech kroków:
1) ZAUWAŻ, że przyczepiła się do Ciebie trudna myśl lub uczucie. Uświadom sobie, że Cię rozprasza i zauważ je z ciekawością.
2) NAZWIJ trudną myśl lub uczucie: „Czuję sfrustrowanie”, „Zauważyłam, trudną myśl o przyszłości”.
3) BĄDŹ UWAŻNY/A w tym, co (gdzie? jak? z kim?) teraz robisz. Możesz też wykonać następujące ćwiczenie: weź szklankę wody i pij ją powoli, zwracając uwagę na wszystkie doznania (smak, zapach, temperaturę, gęstość, kolor)."

Źródło: streskiller

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wspieramy rodziców, wyjaśniamy mechanizmy współczesnych uzależnień, które ograniczają rozwój naszych dzieci.
Pobierz bezpłatne broszury, które pomogą Ci wspierać Twoje dziecko.

Z wielu badań wiemy, jak duże spustoszenie w psychice i rozwoju emocjonalnym dzieci powoduje nieograniczony dostęp do Internetu i świata wirtualnego za pośrednictwem smartfonów, tabletów i komputerów, które są tak popularnym prezentem. Rodzice i krewni są często nieświadomi tych zagrożeń. Urządzenia te, wprowadzone w świat dziecka bez zasad i wsparcia ze strony dorosłych - otwierają dzieciom dostęp do świata pełnego chamstwa, hazardu, gier komputerowych, pornografii, przemocy i kolejnych uzależnień dewastujących nieodwracalnie psychikę i mózg młodego człowieka.

Nasz najnowszy mini-poradnik dedykujemy rodzicom nastolatków, wiedząc, że ten niełatwy etap wychowania wymaga odpowiedniego podejścia, różniącego się od sposobów postępowania z młodszymi dziećmi, które szczegółowo opisaliśmy w broszurze „Dzieci w wirtualnej sieci" .
Zapraszamy do pobrania pdf:
Nastolatki w wirtualnym tunelu (2182 pobrania)

Broszura „Dzieci w wirtualnej sieci", jest adresowana do rodziców dzieci w wieku 7-9 lat, ukazuje zagrożenia oraz wyposaża rodziców w niezbędną wiedzę i rozwiązania pomocne w wychowaniu oraz uczenia właściwego korzystania z urządzeń elektronicznych.

Jest ona szczególnie aktualna w czasie gdy dzieci mają za sobą dwa lata nauki przez Internet. Był to niestety również czas, gdy dzieci - bez kontroli rodziców - miały dostęp do szkodliwych treści znajdujących się w sieci. W konsekwencji, dzieci poprzez zetknięcie się z destrukcyjnymi treściami płynącymi z wirtualnego świata mają później olbrzymie trudności w relacjach z rodzicami czy rówieśnikami, a także doświadczają problemów z rozwojem osobowym.
Zapraszamy do pobrania broszury:
Dzieci w wirtualnej sieci (13430 pobrań)
UWAGA!
Broszury zostały sfinansowane wyłącznie ze środków prywatnych DARCZYŃCÓW i to dzięki ich finansowemu wsparciu mogliśmy przekazać Państwu 400 tysięcy wydrukowanych egzemplarzy oraz udostępnić wersję elektroniczną. Dziękujemy za ten DAR.

„Nastolatki w wirtualnym tunelu" to 20 stron, w zeszytowym formacie A5 (148×210 mm)
Cieszę się, że nasze poradniki trafiły w Twoje ręce!
Fundacja działa dzięki naszym Darczyńcom. Dlatego będzie nam bardzo miło, jeśli docenisz wiele godzin pracy naszego zespołu i pomożesz nam dbać o zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży, wpłacając darowiznę.
Dlaczego warto?
Ten poradnik to tylko część naszej działalności, na którą składają się:

Dyżury i porady telefoniczne i online,

Warsztaty dla rodziców, nauczycieli, młodzieży.

Badania i diagnozy stanu zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.

Strony pomocowe dla młodzieży i dorosłych.

WSPIERAM DZIAŁANIA FEZiP!
EtatwSieci - darowizna
Dane do przelewu tradycyjnego:
Fundacja Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii
ul. Konarskiego 6/4 61-114 Poznań

Nr konta bankowego fundacji: 38 1090 1476 0000 0001 1625 0228
Możesz nas wesprzeć także 1% KRS : 0000386395

# data[].attributes.attachment_link.description
Wspieramy rodziców, wyjaśniamy mechanizmy współczesnych uzależnień, które ograniczają rozwój naszych dzieci. Pobierz bezpłatne broszury, które pomogą Ci wspierać Twoje dziecko. Z wielu badań wiemy, jak duże spustoszenie w psychice i rozwoju emocjonalnym dzieci powoduje nieograniczony dostęp do Internetu i świata wirtualnego za pośrednictwem smartfonów, tabletów i komputerów, które są tak popularnym prezentem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Złość nastolatków – emocjonalne tornado i remont w mózgu – Katarzyna Kaniecka

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Krzysztof Szwajca, Milena Kansy, Piotr Kasprzak, Konrad Markiewicz, Marta Szwajca

# data[].attributes.attachment_link.title
Profilaktyka zachowań samobójczych – poradnik dla rodziców - Życie warte jest rozmowy

# data[].attributes.attachment_link.description
Rola rodziny i osób bliskich w promocji zdrowia psychicznego i w zapobieganiu zachowaniom autodestruktywnym u młodzieży

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pracujemy z dziećmi, które doświadczyły przemocy fizycznej, emocjonalnej, były zaniedbywane, wykorzystywane seksualnie.

Pomagamy dzieciom z myślami lub zachowaniami samobójczymi. Zgłaszają się do nas dzieci w sytuacji żałoby, po stracie kogoś bliskiego.

Pracujemy z osobami do lat 18 i ich wspierającymi rodzicami i / lub opiekunami. Każde dziecko potrzebuje dorosłego, aby wyjść ze swojej trudnej sytuacji.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pracujemy z dziećmi, które doświadczyły przemocy fizycznej, emocjonalnej, były zaniedbywane, wykorzystywane seksualnie. Pomagamy dzieciom z myślami lub zachowaniami samobójczymi. Zgłaszają się do nas dzieci w sytuacji żałoby, po stracie kogoś bliskiego. Pracujemy z osobami do lat 18 i ich wspierającymi rodzicami i / lub opiekunami. Każde dziecko potrzebuje dorosłego, aby wyjść ze swojej trudnej sytuacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Gwałtowne wybuchy złości mojego dziecka

Do gabinetu psychologa dziecięcego zgłasza się wielu rodziców zmęczonych, zniechęconych, bezradnych, nie mających pomysłu na to, jak opanować wybuchy złości swojego dziecka. Problem jest poważny, bo wszystkim nam zależy, by tego typu zachowania nie stały się wyuczonym impulsywnym wzorcem reagowania dziecka, z którym coraz trudniej będzie się uporać.

Podstawową rzeczą, którą należy zaakcentować jest zrozumienie, że złość nie jest złą emocją, którą za wszelką cenę należy opanować. Wręcz przeciwnie, jest niezbędna i pełni bardzo ważną rolę w naszym życiu. Kiedy odczuwamy złość, orientujemy się, że dana sytuacja nam nie służy, że nie chcemy w niej trwać, że należy coś zmienić. W przypadku dzieci, zdecydowana większość sytuacji, w której odczuwają złość, wiąże się z nieotrzymaniem tego, czego chcą. Ale my, dorośli nie jesteśmy pod tym względem różni od dzieci. Denerwujemy się, kiedy syn nie umył naczyń (a chciałam, żeby to zrobił), kiedy nie ubiera butów (a muszę już wyjść do pracy), kiedy szef przekłada nam urlop (a chcieliśmy właśnie teraz jechać nad morze). Problem złości u dzieci, dotyczy nie tego, że ją odczuwają - bo to dobrze -, ale tego jak ją manifestują.

Dlaczego dzieci podczas wybuchów złości zachowują się agresywnie?

Pamiętajmy o jednej, zasadniczej rzeczy - My - dorośli, mamy za sobą proces socjalizacji, wychowania, znamy normy społeczne, jakie obowiązują, dbamy o swój wizerunek wśród innych, opanowaliśmy umiejętność panowania nad odczuwanymi emocjami. Dzieci tego bagażu nie posiadają. Najczęściej zachowują się w ten sposób, bo nie wiedzą jak inaczej mają osiągnąć to, czego chcą, ale także nie wiedzą jak sobie poradzić z tym, że ich ciało się napina, zaczynają szybciej oddychać, serce przyspiesza, zaciskają się zęby. Chcą coś uzyskać, a nie otrzymują. Będą o to walczyć tak jak potrafią, ale przede wszystkim tak, żeby było skutecznie. Kiedy dziecko spokojnie rozmawia z rodzicem, prosząc, by kupił mu nową zabawkę, prawdopodobnie jej nie dostanie, ale kiedy zacznie przy tym krzyczeć, szczypać, tarzać się po podłodze i głośno piszczeć, jest zdecydowanie większa szansa, że zareagujemy i dla świętego spokoju zabawkę kupimy. Naszym podstawowym zadaniem jest nauczyć nasze dziecko, że cele osiąga się nie krzykiem, przemocą, wymuszaniem, że te metody nie są skuteczne. Ale, żeby dziecko to zrozumiało, one rzeczywiście muszą być nieskuteczne, co oznacza, że my, musimy wykonać ogromną pracę, by w naszym domu, by coś osiągnąć, działała rozmowa, a nie krzyk. To oczywiście jest najtrudniejsze, bo wymaga niebywałej wręcz konsekwencji i trwania przy podjętych postanowieniach. Ale szybko przynosi rezultaty, spektakularne wybuchy złości, kiedy nie są skuteczne, przestaną występować, bo dziecko traci podczas nich ogrom energii i co bardzo ważne, dla niego samego, one też nie są przyjemne. Dziecko nie uderza głową o ścianę, szczypie rodziców, krzyczy wniebogłosy, bo ma taki kaprys, ale dlatego, że to działa. Musimy więc zrobić wszystko, by przestało działać, przede wszystkim dla dobra dziecka.

Co zrobić, gdy dziecko wybucha?

Przyjrzyjmy się następującej sytuacji: Dziewczynka prosi mamę, by mogła obejrzeć jeszcze jedną bajkę przed snem, mimo, że jest już późno. Mama się nie zgadza. Córka zaczyna ją namawiać, tulić, prosić, ta nie ustępuje. Dziewczynka zaczyna robić więc to, co zawsze działało, płacze, krzyczy, że mama jej nie kocha, rozrzuca zabawki itd...

Spróbujmy przeanalizować tą sytuację - dziewczynka robi histerię, bo zawsze to działało, osiągała to, czego chciała. Nie wie, co ma zrobić innego, by mama się zgodziła. Ale pamiętajmy - dzieci nie muszą dostawać zawsze to, czego chcą. Musimy nauczyć się myśleć o tym w ten sposób, że jeśli nasze dziecko nie dostanie od nas wszystkiego, nic mu się nie stanie, jeśli czasami będzie płakać, nie oznacza to, że jest nieszczęśliwe. Tak już w życiu jest, że nie dostajemy wszystkiego, czego chcemy i musimy nauczyć tego nasze dzieci. Co powinna więc w tej sytuacji zrobić mama?

po pierwsze jeśli jest zdecydowana, że dziecko nie powinno oglądać bajki, niech trwa przy swoim zdaniu, niech będzie konsekwentna,

jednoznacznie musi to zdanie wyrazić, czyli powiedzieć dziecku, że nie zgodzi się na oglądanie bajki, bo jest późno, że córka będzie rano zmęczona itd. Należy przy tym pamiętać, że komunikat musi być krótki, bo dziecko w histerii nie słucha, podejmuje walkę, nie chce negocjować. Kiedy dziecko wdaje się w dyskusję, odpowiedzieć „Porozmawiam z Tobą, jak się uspokoisz", nie dyskutować z histeryzującym dzieckiem,

najtrudniejsze jest zachowanie spokoju, powstrzymanie swojej wybuchowej reakcji. Często rodzicom pomaga powtarzanie sobie w myślach np. „Mój spokój pomoże uspokoić moje dziecko", albo prościej „Poradzimy sobie", głębokie oddychanie albo celowe spowolnienie ruchów, które pomaga uspokoić emocje. Spowalnianie ruchów jest ważne także dlatego, że dziecko w dużej złości nauczyło się, że my wtedy reagujemy znacznie szybciej, przyspieszamy, by opanować złość dziecka. A właśnie tego, chcemy uniknąć.

kiedy córka zaczyna uderzać mamę, odsunąć się tak, by nie zostać uderzoną- czasem pomaga wyciągniecie ręki i stanowcze wypowiedzenie „stop!. Nie zalecam przy tym wpatrywania się w dziecko i dogadywania, podgrzewania atmosfery. Raczej należy dać dziecku swoim zachowaniem do zrozumienia, że to nie zadziała, czyli zabrać dziecku „widownię". Najczęściej zalecam, żeby się odsunąć, odejść, zająć się czymś,

kiedy dziewczynka się uspokoi, a proszę mi wierzyć, że z czasem będzie to trwało coraz krócej, należy wyjaśnić dziecku, dlaczego nie zgodziliśmy się na bajkę. Dziecko musi wiedzieć, dlaczego rodzic się nie zgadza - chcemy je przecież czegoś w tej sytuacji nauczyć, musi wiedzieć, że nie chodzi nam o karanie ani o pokazanie mu, kto tu rządzi.

Bardzo często rodzice zniechęcają się przy pierwszym gwałtownym wybuchu złości, bo nie są w stanie wytrwać długotrwałego ataku. Ale pamiętajmy - to zawsze działało, dziecko podejmie się w pierwszej chwili wszelkich możliwych metod, nawet tych, których nigdy wcześniej nie podejmowało, bo przyzwyczajone jest, że jak zrobi to wystarczająco widowiskowo, osiągnie to, czego chce. Znam dzieci, które po 5 wybuchach złości, przestały je stosować, bo te przestały działać. Znam takie, które próbowały dłużej, ale w każdym przypadku przy ogromie pracy rodziców i ich twardej konsekwencji, poradziły sobie z wybuchami złości.

O czym warto pamiętać:

Pamiętajmy, że najważniejsze, to zrozumieć dlaczego nasze dziecko wpada w złość, co się takiego stało, czego oczekuje. Łatwiej nam będzie unikać tego typu sytuacji w przyszłości. Jeśli syn w sklepie z zabawkami urządza pokaz histerii, gdy nie chcemy mu kupić kolejnej zabawki, następnym razem porozmawiajmy z nim o tym wcześniej, uprzedźmy po co idziemy do sklepu, czasem warto wziąć ulubioną zabawkę z domu, by pokazać - zobacz, masz swoją zabawkę, nie przyszliśmy po nową.

Pamiętajmy, że naszym celem w wybuchu złości nie powinno być szybkie jej opanowanie „Niech on się wreszcie uspokoi", ale nauczenie dziecka prawidłowej komunikacji, pokazanie mu, że złość nie działa.

Zawsze, kiedy nasze dziecko będzie robiło postępy, rozmawiało z nami, szybciej się uspokajało- pochwalmy je i wyraźmy nasze zadowolenie słowami. Dzieci potrzebują wzmocnień.

W każdej sytuacji, gdy nie radzimy sobie z konsekwencją, coś nie zadziałało, nasze działanie nie przynosi efektu, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Nasze dziecko jest wyjątkowe, ma własny temperament i indywidualne doświadczenia, czasem wymaga więc indywidualnych działań.

Jak nauczyć dziecko radzenia sobie z gwałtownymi emocjami?
Równocześnie z pracą rodziców nad opanowaniem złości dziecka, powinna iść praca z dzieckiem nad radzeniem sobie z emocjami. Pamiętajmy, że nasze dziecko nie chce się tak zachowywać, tupanie nogami, krzyki, wyzwiska są tylko zewnętrznym wyrazem tego, że dziecko sobie nie radzi z tym, co dzieje się w jego myślach i z jego ciałem. I ma do tego prawo! Bardzo ważne jest więc to, by pokazać mu, wskazać, które z zachowań są społecznie akceptowalne, ale także to, jak opanować swoją złość. Wraz z zabraniem zachowań negatywnych, musi iść wskazanie zachowań pożądanych. Jak to zrobić?

1. Po pierwsze rozmawiaj z dzieckiem. Zapytaj jak się czuje, kiedy się złości, co wtedy myśli. Zaproponuj narysowanie tych emocji. Możecie też wspólnie sporządzić listę sytuacji, które doprowadzają dziecko do złości.

2. Spróbuj uświadomić dziecku, że wiele z tych sytuacji nie może kontrolować, np. tego czy wygra w planszówkę, jaka będzie pogoda, co powie kolega. Ale może kontrolować swoje myśli i w dużej mierze swoje reakcje. Możesz posłużyć się metaforą ogniska- kiedy nie dorzuca się drewna, ognisko wygasa, kiedy poleje się je wodą, gaśnie natychmiast. Podobnie jest ze złością. Spróbujcie znaleźć sposoby na to, by dziecko samo nauczyło się kontrolować swoją złość, a może nawet ją ugasić. Z moich doświadczeń najczęściej pomagają dzieciom:

- odizolowanie się , pójście do swojego pokoju. Dzieci w samotności wyciszają się szybciej, bo nikt nie podsyca ich złości komentarzami, a poza tym wiedzą, że czas trwania złości zależy od nich samych- przejmują kontrolę. Najczęściej też znajdują tam ciekawą zabawkę i szybko o złości zapominają.

- „ spalenie złości" - wykonanie jakiejś aktywności, która nie będzie podsycać złości, ale ją wypali- uderzanie pięściami w poduszkę nie jest dobrym pomysłem bo nadal podsyca emocje. Chodzi bardziej o aktywność, która pozwoli pozbyć się napięcia z ciała, ale nie będzie związana z agresją, np. zrobienie kilkunastu pajacyków, podskoki, bieganie, jazda na rowerze itd. Dzieci lubią także powtarzanie w kółko tych samych słów.

- głębokie oddychanie, liczenie oddechów, przerzucenie uwagi na oddychanie, a także uspokojenie tym samym organizmu. Dzieci są mistrzami w wymyślaniu sposobów na relaksację.

Pamiętajmy, że zawsze to dziecko powinno zdecydować jak zareaguje, nie narzucajmy niczego słowami np. „Idź do swojego pokoju i się uspokój". To nie pomoże. Praca związana z radzeniem sobie ze złością powinna zawsze odbywać się w sytuacjach, gdy dziecko jest spokojne, zrelaksowane, pozbawione silnych emocji.

Praca poznawcza nad emocjami jest dla wielu rodziców bardzo trudna. Dlatego, jeśli nie czujemy się kompetentni, albo nasza praca z dzieckiem nie przynosi efektów, poprośmy o pomoc psychologa. Czasem praca z kimś obcym jest dla dziecka prostsza. Z drugiej zaś strony, praca z psychologiem pozwala również na analizowanie emocji rodziców, którzy podczas wybuchów złości swojego dziecka też odczuwają cały wachlarz emocji i różnie sobie z tym radzi. Pamiętajmy, że jako rodzice musimy dbać o swoje emocje, nasze odczucia są również ważne jak emocje i odczucia dziecka.

źródła:

doświadczenia własne

Bloomquist M. L. (2011) Trening umiejętności dla dzieci z zachowaniami problemowymi, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

Huebner D. (2018) Co robić, gdy się złościsz. Techniki zarządzania złością, Wydawnictwo Levyz, Olsztyn

autor artykułu: psycholog dziecięcy Katarzyna Zawadzka

Zapraszamy na konsultacje do psychologów i psychoterapeutów specjalizujących się w pracy z dziećmi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wybuchy złości u dziecka - jak sobie z nimi radzić? - Consilia

# data[].attributes.attachment_link.description
Gwałtowne wybuchy złości mojego dziecka Do gabinetu psychologa dziecięcego zgłasza się wielu rodziców zmęczonych, zniechęconych, bezradnych, nie mających pomysłu na to, jak opanować wybuchy złości swojego dziecka. Problem jest poważny, ... Czytaj dalejWybuchy złości u dziecka - jak sobie z nimi radzić?

# data[].attributes.headline
Czym w szkole zajmuje się pedagog specjalny?

# data[].attributes.subject
Czym w szkole zajmuje się pedagog specjalny?