# data[].attributes.headline
ธนัชกฤศ ประสมสุข เลขที่15

# data[].attributes.subject
ธนัชกฤศ ประสมสุข เลขที่15

# data[].attributes.body
ดาวเสาร์ (อังกฤษ: Saturn) เป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 6 จากดวงอาทิตย์ ถัดจากดาวพฤหัสบดี เป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของระบบสุริยะ รองจาก ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์เป็นดาวแก๊สยักษ์ที่มีรัศมีเฉลี่ยมากกว่าโลกประมาณเก้าเท่า[3][4] แม้ว่าจะมีความหนาแน่นเป็นหนึ่งในแปดของโลก แต่มวลของมันมีมากกว่าโลกถึง 95 เท่า[5][6][7] ดาวเสาร์ตั้งชื่อตามเทพโรมันแห่งการเกษตร สัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์ของดาวเสาร์ (♄) แทนเคียวของเทพเจ้า

คาบการหมุนรอบตัวเอง: 0 วัน 10 ชม. 42 นาที
รัศมี: 58,232 กม.
ระยะห่างจากดวงอาทิตย์: 1.434E9 กม.
ความหนาแน่น: 687 กก./ลบ.ม.
มวล: 5.683E26 kg (95.16 M⊕)
พื้นที่ผิว: 4.27E10 ตร.กม.

# data[].attributes.headline
เด็กชายธรรศธรรม เจริญทรัพย์

# data[].attributes.subject
เด็กชายธรรศธรรม เจริญทรัพย์

# data[].attributes.body
การค้นพบและความก้าวหน้าทางวิทยาการและเรื่องราวแปลกๆ ในประวัติศาสตร์โลก ล้วนเกิดจากการออกเดินทางสำรวจของมนุษย์ทั้งสิ้น เช่น การค้นพบความจริงว่าโลกไม่ได้กลมของกัปตันเรือผู้ยิ่งใหญ่ชาวอิตาเลียน คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ผู้ค้นพบทวีปอเมริกาคนแรก

เหตุการณ์นี้ก็จะเป็นการตอกย้ำความจริงข้างต้น เมื่อคณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยชื่อดังจากสหรัฐและฝรั่งเศสค้นพบว่าในห้วงอวกาศมีเพชรขนาดใหญ่กว่าโลก หรือกล่าวให้เข้าใจง่ายก็คือ เป็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เป็นเพชรทั้งดวงลอยอยู่ และโคจรอยู่รอบดวงอาทิตย์ในระบบสุริยะ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า “55 แคนคลิ”ดาว 55 แคลคลิ เป็นดาวเคราะห์ที่มีเพชรอยู่เกือบทั้งพื้นผิวของดาว โดยมีขนาดรวมแล้วมีขนาดใหญ่กว่าเส้นรัศมีรอบโลกถึง 8 เท่า ขณะที่มวลของความหนาแน่นเท่ากับของโลก ทว่าอุณหภูมิของดาวเคราะห์แสนเลอค่าดวงนี้กับมีอุณหภูมิความร้อนของผิวสูงถึง 1,648 องศา

“ผิวดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นไปได้ที่จะปกคลุมด้วยตะกั่วดำและเพชร มากกว่าน้ำและหินแกรนิต” นิคู แมดฮัสฮัน หนึ่งในสมาชิกคณะวิจัยจากมหาวิทยาลัยเยล สหรัฐ กล่าว

# data[].attributes.headline
จิรพัท มิลาน เลขที่ 4

# data[].attributes.subject
จิรพัท มิลาน เลขที่ 4

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวคนยิงธนู หรือ กลุ่มดาวธนู เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี วาดเป็นรูปคนครึ่งม้ากำลังน้าวคันธนู กลุ่มดาวคนยิงธนูอยู่ระหว่างกลุ่มดาวแมงป่องทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวแพะทะเลทางทิศตะวันออก ดาวสว่างในกลุ่มดาวนี้เรียงกันเป็นรูปร่างคล้ายกาน้ำชา วิกิพีเดีย

พิกัด: ไรต์แอสเซนชัน 19h 0m 0s | ธ.ค. -25° 0′ 0″

ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด: ดาวคอสออสตราลิส (ε Sgr); (ความส่องสว่างปรากฏ = 1.9)

จำนวนดาวฤกษ์: (ความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่า 3): 5

ชื่อคุณศัพท์: Sagittarii

สัญลักษณ์: คนยิงธนู

ชื่อย่อ: Sgr

# data[].attributes.headline
ด.ช.อัคคพล พึ่งพงษ์

# data[].attributes.subject
ด.ช.อัคคพล พึ่งพงษ์

# data[].attributes.body
ดาวเสาร์ (อังกฤษ: Saturn) เป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 6 จากดวงอาทิตย์ ถัดจากดาวพฤหัสบดี เป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของระบบสุริยะ รองจาก ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์เป็นดาวแก๊สยักษ์ที่มีรัศมีเฉลี่ยมากกว่าโลกประมาณเก้าเท่า[3][4] แม้ว่าจะมีความหนาแน่นเป็นหนึ่งในแปดของโลก แต่มวลของมันมีมากกว่าโลกถึง 95 เท่า[5][6][7] ดาวเสาร์ตั้งชื่อตามเทพโรมัน แห่งการเกษตร สัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์ของดาวเสาร์ (♄) แทนเคียวของเทพเจ้า

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐพงศ์ คงสอน เลขที่9 ม.1/8

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐพงศ์ คงสอน เลขที่9 ม.1/8

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวนายพราน เป็นกลุ่มดาวที่มีชื่อเสียง คนไทยเรียกว่า ดาวเต่า การที่มีดาวฤกษ์สว่างหลายดวงเป็นสมาชิก และมีตำแหน่งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตรฟ้า ทำให้มองเห็นได้ทั่วโลก และอาจเป็นที่รู้จักกว้างขวางที่สุดในบรรดากลุ่มดาวบนท้องฟ้า ดาวสามดวงที่ประกอบกันเป็น "เข็มขัดของนายพราน" ...

# data[].attributes.body
ไททัน คือ ดาวบริวารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์ มีระยะห่างจากดาวเสาร์เป็นลำดับที่ 20 เป็นดาวบริวารดวงเดียวที่เป็นที่ทราบกันว่ามีชั้นบรรยากาศที่หนาแน่น และเป็นวัตถุเพียงชนิดเดียวนอกจากโลกที่มีการค้นพบว่ามีร่องรอยของน้ำอยู่บนดาว ไททันมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าดาวบริวารของโลกประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ ... วิกิพีเดีย

ดาวบริวารของ: ดาวเสาร์

ความดันบรรยากาศ ที่พื้นผิว: 146.7 kPa

ความโน้มถ่วง ที่ศูนย์สูตร: 1.352 เมตร/วินาที²; (0.14 จี)

ค้นพบเมื่อ: 25 มีนาคม 2198

ค้นพบโดย: คริสตียาน เฮยเคินส์

คาบการหมุน รอบตัวเอง: (การหมุนสมวาร)

พื้นที่ผิว: 8.3×107⁷ กม.²

# data[].attributes.headline
ด.ช.จิรภัทร​ ผลบำรุง​ เลขที่​ 5

# data[].attributes.subject
ด.ช.จิรภัทร​ ผลบำรุง​ เลขที่​ 5

# data[].attributes.body
ดาวเนปจูน (อังกฤษ: Neptune) มีชื่อไทยว่า ดาวเกตุ เป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะลำดับสุดท้ายมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่เป็นอันดับที่ 4 รองจากดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และมีมวลเป็นลำดับที่ 3 รองจากดาวพฤหัสและดาวเสาร์ คำว่า "เนปจูน" นั้นตั้งชื่อตามเทพเจ้าแห่งท้องทะเลของโรมันเหนือ (กรีก : โปเซดอน) มีสัญลักษณ์เป็น (♆)

ดาวเนปจูน

Neptune symbol.svg
Neptune.jpg
ภาพดาวเนปจูนจากยานวอยเอเจอร์ 2
ถ่ายเมื่อ 16-17 สิงหาคม พ.ศ. 2532
ลักษณะของวงโคจร
จุดเริ่มยุค J2000
ระยะจุดไกล
ดวงอาทิตย์ที่สุด:
4,536,874,325 กม.
(30.32713169 หน่วยดาราศาสตร์)
ระยะจุดใกล้
ดวงอาทิตย์ที่สุด:
4,459,631,496 กม.
(29.81079527 หน่วยดาราศาสตร์)
กึ่งแกนเอก:
4,498,252,900 กม.
(30.06896348 หน่วยดาราศาสตร์)
เส้นรอบวง
ของวงโคจร:
28.263 เทระเมตร
(188.925 หน่วยดาราศาสตร์)
ความเยื้องศูนย์กลาง:
0.00858587
คาบดาราคติ:
60,224.9036 วัน
(164.89 ปีจูเลียน)
คาบซินอดิก:
367.49 วัน
อัตราเร็วเฉลี่ย
ในวงโคจร:
5.432 กม./วินาที
อัตราเร็วสูงสุด
ในวงโคจร:
5.479 กม./วินาที
อัตราเร็วต่ำสุด
ในวงโคจร:
5.385 กม./วินาที
ความเอียง:
1.76917°
(6.43° กับศูนย์สูตรดวงอาทิตย์)
ลองจิจูด
ของจุดโหนดขึ้น:
131.72169°
ระยะมุมจุด
ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:
273.24966°
จำนวนดาวบริวาร:
8 หรือ 14
ลักษณะทางกายภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลาง
ตามแนวศูนย์สูตร:
49,528 กม.
(3.883×โลก)
เส้นผ่านศูนย์กลาง
ตามแนวขั้ว:
48,681 กม.
(3.829×โลก)
ความแป้น:
0.0171
พื้นที่ผิว:
7.619×109 กม.²
(14.937×โลก)
ปริมาตร:
6.2526×1013 กม.³
(57.723×โลก)
มวล:
1.0243×1026กก.
(17.147×โลก)
ความหนาแน่นเฉลี่ย:
1.638 กรัม/ซม.³
ความโน้มถ่วง
ที่ศูนย์สูตร:
11.00 เมตร/วินาที²
(1.122 จี)
ความเร็วหลุดพ้น:
23.5 กม./วินาที
คาบการหมุน
รอบตัวเอง:
0.67125000 วัน
(16 ชม. 6 นาที 36.00000 วินาที)
ความเร็วการหมุน
รอบตัวเอง:
2.68 กม./วินาที
(9,660 กม./ชม.)
ความเอียงของแกน:
28.32°
ไรต์แอสเซนชัน
ของขั้วเหนือ:
299.33°
(19 ชม. 57 นาที 20 วินาที)
เดคลิเนชัน
ของขั้วเหนือ:
42.95°
อัตราส่วนสะท้อน:
0.41
อุณหภูมิพื้นผิว:
อุณหภูมิเฉลี่ยที่ยอดเมฆ
ต่ำสุด เฉลี่ย สูงสุด
50 K 53 K
ลักษณะของบรรยากาศ
ความดันบรรยากาศ
ที่พื้นผิว:
100-300 กิโลปาสกาล
องค์ประกอบ:
>84% ไฮโดรเจน
>12% ฮีเลียม
2% มีเทน
0.01% แอมโมเนีย
0.00025% อีเทน
0.00001% อะเซทิลีน
ดาวเนปจูนมีสีน้ำเงิน เนื่องจากองค์ประกอบหลักของบรรยากาศผิวนอกเป็น ไฮโดรเจน ฮีเลียม และมีเทน บรรยากาศของดาวเนปจูน มีกระแสลมที่รุนแรง (2500 กม/ชม.) อุณหภูมิพื้นผิวอยู่ที่ประมาณ -220℃ (-364 °F) ซึ่งหนาวเย็นมาก เนื่องจาก ดาวเนปจูนอยู่ไกลดวงอาทิตย์มาก แต่แกนกลางภายในของดาวเนปจูน ประกอบด้วยหินและก๊าซร้อน อุณหภูมิประมาณ 7,000℃ (12,632 °F) ซึ่งร้อนกว่าพื้นผิวของดวงอาทิตย์

ยานวอยเอเจอร์ 2 เป็นยานอวกาศจากโลกเพียงลำเดียวเท่านั้น ที่เคยเดินทางไปถึงดาวเนปจูนเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) ภาพของดาวเนปจูนซึ่งได้ถ่ายลักษณะของดาวมาแสดงให้เราเห็นจุดดำใหญ่ (คล้ายจุดแดงใหญ่ ของดาวพฤหัส) อยู่ค่อนมาทางซีกใต้ของดาว มีวงแหวนบางๆสีเข้มอยู่โดยรอบ (วงแหวนของดาวเนปจูน ค้นพบก่อนหน้านั้น โดย เอ็ดเวิร์ด กิแนน (Edward Guinan)

ดาวเนปจูนมีดวงจันทร์บริวาร 8 ถึง 14 ดวง และดวงใหญ่มากที่สุดมีชื่อว่า ไทรทัน ส่วนดวงเล็กมากที่สุดมีชื่อว่า S/2004 N 1
​

# data[].attributes.headline
เดชาโชติ สวัสดิกาญจน์ เลขที่ 11

# data[].attributes.subject
เดชาโชติ สวัสดิกาญจน์ เลขที่ 11

# data[].attributes.body
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A8%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%8C#cite_note-NYT-20200109-58

# data[].attributes.headline
ด.ช.จักรภัทร นิยมญาติ เลขที่ 2

# data[].attributes.subject
ด.ช.จักรภัทร นิยมญาติ เลขที่ 2

# data[].attributes.body
โลก (อังกฤษ: Earth) เป็นดาวเคราะห์ลำดับที่สามจากดวงอาทิตย์ และเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์เพียงหนึ่งเดียวที่ทราบว่ามีสิ่งมีชีวิต จากการวัดอายุด้วยกัมมันตรังสีและแหล่งหลักฐานอื่นได้ความว่าโลกกำเนิดเมื่อประมาณ 4,500 ล้านปีก่อน[24][25][26] โลกมีอันตรกิริยะเชิงโน้มถ่วงกับวัตถุอื่นในอวกาศโดยเฉพาะดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ซึ่งเป็นดาวบริวารถาวรหนึ่งเดียวของโลก โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ใช้เวลา 365.26 วัน เรียกว่า ปี ซึ่งระหว่างนั้นโลกโคจรรอบแกนตัวเองประมาณ 366.26 รอบ[n 4]

# data[].attributes.headline
ด.ช.วัชรพล จันทร์ที เลขที่ 40

# data[].attributes.subject
ด.ช.วัชรพล จันทร์ที เลขที่ 40

# data[].attributes.headline
ภัญศร โกศลานันท์ เลขที่32

# data[].attributes.subject
ภัญศร โกศลานันท์ เลขที่32

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปรเมษฐ์ บังเกิด เลขที่24 

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปรเมษฐ์ บังเกิด เลขที่24 

# data[].attributes.body
ดวงอาทิตย์
ภาษาอื่น
ดาวน์โหลดเป็น PDF
เฝ้าดู
แก้ไข
ระวังสับสนกับ พระอาทิตย์
ดวงอาทิตย์ เป็นดาวฤกษ์ ณ ใจกลางระบบสุริยะ เป็นพลาสมาร้อนทรงเกือบกลมสมบูรณ์[4][5] โดยมีการเคลื่อนที่พาซึ่งผลิตสนามแม่เหล็กผ่านกระบวนการไดนาโม[6] ปัจจุบันเป็นแหล่งพลังงานสำคัญที่สุดสำหรับสิ่งมีชีวิตบนโลก มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.39 ล้านกิโลเมตร ใหญ่กว่าโลก 109 เท่า และมีมวลประมาณ 330,000 เท่าของโลก คิดเป็นประมาณร้อยละ 99.86 ของมวลทั้งหมดของระบบสุริยะ[7] มวลประมาณสามในสี่ของดวงอาทิตย์เป็นไฮโดรเจน ส่วนที่เหลือเป็นฮีเลียมเป็นหลัก โดยมีปริมาณธาตุหนักกว่าเล็กน้อย รวมทั้งออกซิเจน คาร์บอน นีออนและเหล็ก[8]

ดวงอาทิตย์ Sun symbol.svg หรือ ๑
ดวงอาทิตย์
ข้อมูลจากการสังเกต
ระยะห่างเฉลี่ย
วัดจากโลก
1 หน่วยดาราศาสตร์ ≈ 1.496×108 กิโลเมตร
(8.19 นาทีที่ความเร็วแสง)
ความส่องสว่างปรากฏ  (V)
−26.74[1]
ความส่องสว่างสัมบูรณ์
4.83[1]
สเปกตรัม
G2V[2]
ความเป็นโลหะ
Z = 0.0122
ขนาดเชิงมุม
31.6–32.7 ลิปดา
คำคุณศัพท์
ทางสุริยคติ
ลักษณะเฉพาะในวงโคจร
ระยะห่างเฉลี่ย
จากแกน ดาราจักรทางช้างเผือก
≈ 2.7×1017 กิโลเมตร
(27,200 ปีแสง)
คาบการโคจรครบรอบดาราจักร
(2.25–2.50)×108 ปี
อัตราเร็วในวงโคจร
≈ 220 กิโลเมตรต่อวินาที
(โคจรรอบศูนย์กลางดาราจักรทางช้างเผือก)
≈ 20 กิโลเมตรต่อวินาที
(สัมพัทธ์กับดาวดวงอื่น)

≈ 370 กิโลเมตรต่อวินาที
(เมื่อเทียบกับรังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล)

ลักษณะเฉพาะทางฟิสิกส์
รัศมีที่เส้นศูนย์สูตร
695,700 กิโลเมตร [2]
696,392 กิโลเมตร 109 เท่าของโลก

ความยาวเส้นศูนย์สูตร
4.379×106 กิโลเมตร [2]
109 เท่าของโลก

ความแป้น
9×10−6
พื้นที่ผิว
6.09×1012 ตารางกิโลเมตร [2]
12,000 เท่าของโลก

ปริมาตร
1.41×1018 ลูกบาศก์กิโลเมตร [2]
1,300,000 เท่าของโลก
มวล
(1.988 55 ± 0.000 25)×1030
333,000 เท่าของโลก [1]

ความหนาแน่นเฉลี่ย
1.408 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร [2]
0.255 เท่าของโลก

ความเร่งโน้มถ่วงที่ผิวบริเวณเส้นศูนย์สูตร
274.0 เมตรต่อวินาที2 [1]
27.94 แรงโน้มถ่วง 27,542.29 เซนติเมตร-กรัม-วินาที 28 เท่าของโลก

โมเมนต์ความเฉื่อย
0.070[1] (โดยประมาณ)
ความเร็วหลุดพ้น (วัดจากพื้นผิว)
617.7 กิโลเมตรต่อวินาที [2]
55 เท่าของโลก
อุณหภูมิ
แกน (รูปแบบ): 1.57×107 เคลวิน [1]
โฟโตสเฟียร์ (เป็นผล): 5,772 เคลวิน [1]
โคโรนา: ≈ 5×106 เคลวิน

ความส่องสว่าง (Lsol)
3.828×1026 วัตต์ [1]
≈ 3.75×1028 ลูเมน
≈ 98 ลูเมนต่อวัตต์
ความเข้มของการส่องสว่างเฉลี่ย   (Isol)
2.009×107 W·m–2. sr–1
อายุ
≈ 4.6 พันล้านปี
ลักษณะเฉพาะของการหมุน
ความเอียงวงโคจร
7.25°[1]
(กับระนาบสุริยวิถี)
67.23°
(กับระนาบดาราจักร)
ไรต์แอสเซนชัน
ของขั้วเหนือ[3]
286.13°
19 ชั่วโมง 4 นาที 30 วินาที
เดคลิเนชัน
ของขั้วเหนือ
+63.87°
63° 52' เหนือ
คาบการหมุนดาราคติ
(ที่เส้นศูนย์สูตร)
25.05 วัน [1]
(ที่ละติจูด 16°)
25.38 วัน
25 วัน 9 ชั่วโมง 7 นาที 12 วินาที

(ที่ขั้ว)
34.4 วัน[1]
อัตราเร็วของการหมุน
(ที่เส้นศูนย์สูตร)
7.189×103 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ส่วนประกอบในโฟโตสเฟียร์โดยมวล
ไฮโดรเจน
73.46 %
ฮีเลียม
24.85 %
ออกซิเจน
0.77 %
คาร์บอน
0.29 %
เหล็ก
0.16 %
นีออน
0.12 %
ไนโตรเจน
0.09 %
ซิลิกอน
0.07 %
แมกนีเซียม
0.05 %
กำมะถัน
0.04 %
ข้อมูลอาจเปลี่ยนแปลงได้หากมีการค้นพบใหม่
สำหรับอาทิตย์ในความหมายอื่น ดูที่ อาทิตย์
ดวงอาทิตย์เป็นดาวฤกษ์ลำดับหลักระดับจี (G2V) ตามการจัดประเภทดาวฤกษ์ตามระดับสเปกตรัม โดยมักถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "ดาวแคระเหลือง" ดวงอาทิตย์ก่อตัวขึ้นเมื่อประมาณ 4.6 พันล้านปีก่อน จากการยุบของแรงโน้มถ่วง (gravitational collapse) ของสสารภายในบริเวณกลุ่มเมฆโมเลกุลขนาดใหญ่ สสารนี้ส่วนใหญ่รวมอัดแน่นอยู่ที่ใจกลาง ส่วนที่เหลือบีบตัวลงลงเป็นแผ่นโคจรซึ่งกลายมาเป็นระบบสุริยะ มวลใจกลางร้อนและหนาแน่นมากจนเริ่มเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น ณ แก่นดาว ซึ่งเชื่อว่าเป็นกระบวนการเกิดดาวฤกษ์ส่วนใหญ่

ดวงอาทิตย์มีอายุมาได้ประมาณครึ่งอายุขัยแล้ว ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนักเป็นเวลากว่า 4 พันล้านปีมาแล้ว และคาดว่าจะอยู่ในภาวะค่อนข้างเสถียรไปเช่นนี้อีก 5 พันล้านปี ในแต่ละวินาที ปฏิกิริยาหลอมนิวเคลียส (ฟิวชัน) ของดวงอาทิตย์ สามารถเปลี่ยนไฮโดรเจนอะตอมปริมาณ 600 ล้านตัน ให้กลายเป็นฮีเลียม และเปลี่ยนสสาร 4 ล้านตันให้เป็นพลังงานจากปฏิกิริยาดังกล่าว กว่าพลังงานนี้จะหนีออกจากแกนดวงอาทิตย์มาสู่พื้นผิวได้ ต้องใช้เวลานานราว 10,000 ถึง 170,000 ปี ในอีกราว 5 พันล้านปีข้างหน้า เมื่อปฏิกิริยาฟิวชันไฮโดรเจนในแก่นของดวงอาทิตย์ลดลงถึงจุดที่ไม่อยู่ในดุลยภาพอุทกสถิตต่อไป แก่นของดวงอาทิตย์จะมีความหนาแน่นและอุณหภูมิเพิ่มขึ้นส่วนชั้นนอกของดวงอาทิตย์จะขยายออกจนสุดท้ายเป็นดาวยักษ์แดง มีการคำนวณว่าดวงอาทิตย์จะใหญ่พอกลืนวงโคจรปัจจุบันของดาวพุธและดาวศุกร์ และทำให้โลกอาศัยอยู่ไม่ได้

มนุษย์ทราบความสำคัญของดวงอาทิตย์ที่มีโลกมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ และบางวัฒนธรรมถือดวงอาทิตย์เป็นเทวดา การหมุนของโลกและวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ของโลกเป็นรากฐานของปฏิทินสุริยคติ ซึ่งเป็นปฏิทินที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบัน

ภาพรวมเกี่ยวกับดวงอาทิตย์
ปัจจุบันและอนาคตของดวงอาทิตย์
โครงสร้าง
ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับการสังเกตดวงอาทิตย์
บทบาทของดวงอาทิตย์ต่อสิ่งมีชีวิต
ดูเพิ่ม
อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
แก้ไขล่าสุดเมื่อ 29 วันก่อนโดย Siam2019
หน้าที่เกี่ยวข้อง
ดาวฤกษ์
ดาวฤกษ์

เนบิวลาดาวเคราะห์
ดาวแคระเหลือง
วิกิพีเดีย
เนื้อหาอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้ CC BY-SA 3.0 เว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่น
นโยบายความเป็นส่วนตัว ข้อกำหนดการใช้งานคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

# data[].attributes.headline
ด.ช.พชร สิทธิสัมพันธ์

# data[].attributes.subject
ด.ช.พชร สิทธิสัมพันธ์

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวแมงป่อง หรือ กลุ่มดาวพิจิก (♏) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี เป็นกลุ่มดาวอันดับที่ 8 อยู่ระหว่างกลุ่มดาวตาชั่งทางทิศตะวันตกกับกลุ่มดาวคนยิงธนูทางทิศตะวันออก เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดใหญ่ อยู่ในซีกฟ้าใต้ ใกล้กับศูนย์กลางทางช้างเผือก มีดาวที่สำคัญคือดาวปาริชาต ซึ่งมีสีส้มแดง ในขณะที่ดาวดวงอื่นเรียงเป็นแถวยาวโค้งคล้ายกับหางแมงป่อง

กลุ่มดาวแมงป่อง (Scorpius)
กลุ่มดาวแมงป่อง
คลิกเพื่อดูรูปใหญ่
ชื่อย่อ:
🤬>ชื่อคุณศัพท์:
Scorpii
สัญลักษณ์:
แมงป่อง
ไรต์แอสเซนชัน:
17 ชั่วโมง
เดคลิเนชัน:
−40°
เนื้อที่:
497 ตารางองศา
ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด:
ดาวแอนทาเรส (α Sco)
(ความส่องสว่างปรากฏ = 0.96)
ฝนดาวตก:
ฝนดาวตกแอลฟาแมงป่อง
ฝนดาวตกโอเมกาแมงป่อง
กลุ่มดาวที่ติดกัน:
กลุ่มดาวคนยิงธนู
กลุ่มดาวคนแบกงู
กลุ่มดาวตาชั่ง
กลุ่มดาวหมาป่า
กลุ่มดาวไม้ฉาก
กลุ่มดาวแท่นบูชา
กลุ่มดาวมงกุฎใต้
มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +40° ถึง −90°
มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนกรกฎาคม
กลุ่มดาวแมงป่องเป็นหนึ่งในกลุ่มดาวบนฟ้าที่มีลักษณะเด่นที่สุด สังเกตง่าย และถึงแม้จะต่างภาษาและวัฒนธรรมกัน หลายชาติก็เรียกลักษณะของกลุ่มดาวนี้ตรงกันว่ามีรูปร่างคล้ายกับแมงป่อง

ดาวปาริชาต คือ ดาวที่สำคัญของกลุ่มดาวแมงป่องซึ่งตั้งอยู่ในซีกโลกใต้ใกล้กับศูนย์กลางทางช้างเผือก

# data[].attributes.headline
ด.ช.นิรัชชุณห์ อรัมสัจจากูล

# data[].attributes.subject
ด.ช.นิรัชชุณห์ อรัมสัจจากูล

# data[].attributes.body
https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fwww.matichon.co.th%2Fforeign%2Fnews_256&psig=AOvVaw1OyUhrhEvp0OvE2VFpiIVQ&ust=1636014055678000&source=images&cd=vfe&ved=0CAsQjRxqFwoTCLjY67jh-_MCFQAAAAAdAAAAABAD

# data[].attributes.headline
ด.ช.ฉันทวัฒน์ พันธุ์เมือง เลขที่ 6

# data[].attributes.subject
ด.ช.ฉันทวัฒน์ พันธุ์เมือง เลขที่ 6

# data[].attributes.body
ดาวพลูโต (อังกฤษ: Pluto; ดัชนีดาวเคราะห์น้อย: 134340 พลูโต) เป็นดาวเคราะห์แคระในแถบไคเปอร์ วงแหวนของวัตถุพ้นดาวเนปจูน[8] โดยเป็นวัตถุแถบไคเปอร์ชิ้นแรกที่ถูกค้นพบ มันมีขนาดใหญ่ที่สุดและมีมวลมากที่สุดเป็นอันดับสองในบรรดาดาวเคราะห์แคระที่รู้จักในระบบสุริยะ และยังเป็นวัตถุที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 9 และมวลมากเป็นอันดับที่ 10 ในระบบสุริยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ ดาวพลูโตเป็นวัตถุแถบไคเปอร์ที่ใหญ่ที่สุดโดยปริมาตร แต่มีมวลน้อยกว่าอีริส ซึ่งเป็นวัตถุในแถบหินกระจาย ดาวพลูโตมีลักษณะเหมือนกับวัตถุอื่น ๆ ในบริเวณเดียวกัน กล่าวคือ ประกอบไปด้วยหินและน้ำแข็งเป็นส่วนใหญ่[9] มีมวลและปริมาตรประมาณ 1 ใน 6 และ 1 ใน 3 ของดวงจันทร์ตามลำดับ วงโคจรของดาวพลูโตมีความเยื้องศูนย์กลางมาก อยู่ที่ 30 ถึง 49 หน่วยดาราศาสตร์ (4.4 – 7.4 พันล้านกิโลเมตร) จากดวงอาทิตย์ หมายความว่าเมื่อดาวพลูโตอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด มันจะอยู่ใกล้กว่าวงโคจรของดาวเนปจูนเสียอีก แต่เนื่องด้วยการสั่นพ้องของวงโคจร ทำให้ดาวเคราะห์ทั้งสองดวงไม่สามารถโคจรมาชนกันได้ ในปี พ.ศ. 2557 ดาวพลูโตมีระยะห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 32.6 หน่วยดาราศาสตร์ แสงจากดวงอาทิตย์ใช้เวลาประมาณ 5.5 ชั่วโมง ถึงจะไปถึงดาวพลูโตที่ระยะทางเฉลี่ย (39.5 หน่วยดาราศาสตร์)

# data[].attributes.headline
10 ณัฐพัชร์ เชยสูงเนิน

# data[].attributes.subject
10 ณัฐพัชร์ เชยสูงเนิน

# data[].attributes.body
โลก (Earth)เป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นลำดับที่สาม โดยโลกเป็นดาวเคราะห์หินขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ และเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวที่วิทยาศาสตร์สมัยใหม่ยืนยันได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ ดาวเคราะห์โลกถือกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 4,570 ล้าน (4.57×10⁹) ปีก่อน และหลังจากนั้นไม่นานนัก ดวงจันทร์ซึ่งเป็นดาวบริวารเพียงดวงเดียวของโลกก็ถือกำเนิดตามมา สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่ครองโลกในปัจจุบันนี้คือมนุษย์

# data[].attributes.headline
ปริณ ภิบาลวงษ์25

# data[].attributes.subject
ปริณ ภิบาลวงษ์25

# data[].attributes.body
ดาวเคราะห์ (กรีก: πλανήτης; อังกฤษ: planet หรือ "ผู้พเนจร") คือวัตถุขนาดใหญ่ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1990 มีดาวเคราะห์ที่เรารู้จักเพียง 8 ดวง (ทั้งหมดอยู่ในระบบสุริยะ) ปัจจุบันเรารู้จักดาวเคราะห์ใหม่อีกมากกว่า 100 ดวง ซึ่งเป็นดาวเคราะห์นอกระบบ คือ โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอื่นที่ไม่ใช่ดวงอาทิตย์ ในปี พ.ศ. 2549 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) มีมติรับคำนิยามทางวิทยาศาสตร์ของดาวเคราะห์ว่า วัตถุฟากฟ้าที่โคจรรอบดาวฤกษ์จะเป็นดาวเคราะห์ได้ ต่อเมื่อ

1. มีมวลมากพอที่จะรักษาทรงกลมไว้ได้ด้วยแรงโน้มถ่วงของตนเอง

2. ต้องไม่มีมวลมากจนถึงขนาดก่อให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลีย์ฟิวชั่น หรือปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียส

3. ต้องไม่มีดาวเคราะห์อื่นร่วมใช้วงโคจร ซึ่งรวมไปถึงว่าต้องไม่มีดาวเคราะห์แรกเกิด (planetesimal) อื่นกำลังก่อตัวอยู่ในวงโคจร[1][2]

# data[].attributes.headline
28 ปุริมนาถ เชิดชูถิ่น

# data[].attributes.subject
28 ปุริมนาถ เชิดชูถิ่น

# data[].attributes.body
ดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด และเป็นดาวเคราะห์ที่เล็กที่สุดในระบบสุริยะ ใช้เวลาโคจรรอบดวงอาทิตย์ 87.969 วัน ดาวพุธมักปรากฏใกล้ หรืออยู่ภายใต้แสงจ้าของดวงอาทิตย์ทำให้สังเกตเห็นได้ยากที่สุด

ดาวพุธไม่มีดาวบริวาร ยานอวกาศเพียงลำเดียวที่เคยสำรวจดาวพุธในระยะใกล้คือยานมาริเนอร์ 10เมื่อปี พ.ศ. 2517-2518 (ค.ศ. 1974-1975) และสามารถทำแผนที่พื้นผิวดาวพุธได้เพียง 40-45% เท่านั้น

ดาวพุธมีสภาพพื้นผิวขรุขระเนื่องจากการพุ่งชนของอุกกาบาต ไม่มีดวงจันทร์เป็นบริวารและไม่มีแรงโน้มถ่วงมากพอที่จะสร้างชั้นบรรยากาศ ดาวพุธมีแก่นดาวเป็นเหล็กขนาดใหญ่ทำให้เกิดสนามแม่เหล็กความเข้มประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ของสนามแม่เหล็กโลกล้อมรอบดาวพุธไว้

ชื่อละตินของดาวพุธ (Mercury) มาจากคำเต็มว่า Mercurius เทพนำสารของพระเจ้า สัญลักษณ์แทนดาวพุธ คือ ☿ เป็นรูปคทาของเทพเจ้าเมอคิวรี ก่อนศตวรรษที่ 5 ดาวพุธมีสองชื่อ คือ เฮอร์เมส เมื่อปรากฏในเวลาหัวค่ำ และอพอลโล เมื่อปรากฏในเวลาเช้ามืด เชื่อว่าพีทาโกรัสเป็นคนแรกที่ระบุว่าทั้งสองเป็นดาวเคราะห์ดวงเดียวกัน

# data[].attributes.headline
ด.ช.พงศ์ธร บำรุงรักษ์ เลขที่ 29          

# data[].attributes.subject
ด.ช.พงศ์ธร บำรุงรักษ์ เลขที่ 29          

# data[].attributes.body
ดาวเสาร์ (อังกฤษ: Saturn) เป็นดาวดาว เสาร์ เคราะห์ดวงที่ 6 จากดวงอาทิตย์ ถัดจากดาวพฤหัสบดี เป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของระบบสุริยะ รองจาก ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์เป็นดาวแก๊สยักษ์ที่มีรัศมีเฉลี่ยมากกว่าโลกประมาณเก้าเท่า แม้ว่าจะมีความหนาแน่นเป็นหนึ่งในแปดของโลก แต่มวลของมันมีมากกว่าโลกถึง 95 เท่า  ดาวเสาร์ตั้งชื่อตามเทพโรมันแห่งการเกษตร สัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์ของดาวเสาร์ (♄) แทนเคียวของเทพเจ้า

# data[].attributes.headline
42 เศรษฐพงศ์ เทพวงษ์

# data[].attributes.subject
42 เศรษฐพงศ์ เทพวงษ์

# data[].attributes.body
ดาวเคราะห์ (กรีก: πλανήτης; อังกฤษ: planet หรือ "ผู้พเนจร") คือวัตถุขนาดใหญ่ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1990 มีดาวเคราะห์ที่เรารู้จักเพียง 8 ดวง (ทั้งหมดอยู่ในระบบสุริยะ) ปัจจุบันเรารู้จักดาวเคราะห์ใหม่อีกมากกว่า 100 ดวง ซึ่งเป็นดาวเคราะห์นอกระบบ คือ โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอื่นที่ไม่ใช่ดวงอาทิตย์ ในปี พ.ศ. 2549 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) มีมติรับคำนิยามทางวิทยาศาสตร์ของดาวเคราะห์ว่า วัตถุฟากฟ้าที่โคจรรอบดาวฤกษ์จะเป็นดาวเคราะห์ได้ ต่อเมื่อ

1. มีมวลมากพอที่จะรักษาทรงกลมไว้ได้ด้วยแรงโน้มถ่วงของตนเอง

2. ต้องไม่มีมวลมากจนถึงขนาดก่อให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลีย์ฟิวชั่น หรือปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียส

3. ต้องไม่มีดาวเคราะห์อื่นร่วมใช้วงโคจร ซึ่งรวมไปถึงว่าต้องไม่มีดาวเคราะห์แรกเกิด (planetesimal) อื่นกำลังก่อตัวอยู่ในวงโคจร[1][2]

ดาวเคราะห์เป็นวัตถุฟากฟ้าที่ศึกษากันมาแต่โบราณ ทั้งในทางวิทยาศาสตร์ และโหราศาสตร์ นักดาราศาสตร์กรีกชื่อ ปโตเลมี เชื่อว่า ดาวเคราะห์ทั้งหลายล้วนโคจรรอบโลกในการเคลื่อนที่แบบรอบอภิวัฏ (Epicycle)

ทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดในปัจจุบันกล่าวว่าดาวเคราะห์ก่อตัวขึ้นจากการยุบตัวลงของกลุ่มฝุ่นและแก๊ส พร้อมๆ กับการก่อกำเนิดดวงอาทิตย์ที่ใจกลาง ดาวเคราะห์ไม่มีแสงสว่างในตัวเอง สามารถมองเห็นได้เนื่องจากพื้นผิวสะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์ ดาวเคราะห์ส่วนใหญ่ในระบบสุริยะมีดาวบริวารโคจรรอบ ยกเว้นดาวพุธและดาวศุกร์ และสามารถพบระบบวงแหวนได้ในดาวเคราะห์ขนาดใหญ่อย่างดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน มีเพียงดาวเสาร์เท่านั้นที่สามารถมองเห็นวงแหวนได้ชัดเจนด้วยกล้องส่องทางไกล

# data[].attributes.attachment_link.title
ดาวน์โหลด (2)

# data[].attributes.headline
38 ยรรยง ไชยเชตุ

# data[].attributes.subject
38 ยรรยง ไชยเชตุ

# data[].attributes.body
ดาวอังคาร (อังกฤษ: Mars) เป็นดาวเคราะห์ลำดับที่สี่จากดวงอาทิตย์ เป็นดาวเคราะห์เล็กที่สุดอันดับที่สองในระบบสุริยะรองจากดาวพุธ ในภาษาอังกฤษได้ชื่อตามเทพเจ้าแห่งสงครามของโรมัน มักได้รับขนานนาม "ดาวแดง" เพราะมีออกไซด์ของเหล็กดาษดื่นบนพื้นผิวทำให้มีสีออกแดงเรื่อ[15] ดาวอังคารเป็นดาวเคราะห์หินที่มีบรรยากาศเบาบาง มีลักษณะพื้นผิวคล้ายคลึงกับทั้งหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์ และภูเขาไฟ หุบเขา ทะเลทราย ตลอดจนพิดน้ำแข็งขั้วดาวที่ปรากฏบนโลก คาบการหมุนรอบตัวเองและวัฏจักรฤดูกาลของดาวอังคารก็มีความคล้ายคลึงกับโลกซึ่งความเอียงก่อให้เกิดฤดูกาลต่าง ๆ ดาวอังคารเป็นที่ตั้งของโอลิมปัสมอนส์ ภูเขาไฟใหญ่ที่สุดบนดาวอังคารและสูงสุดอันดับสองในระบบสุริยะเท่าที่มีการค้นพบ และเป็นที่ตั้งของเวลส์มาริเนริส แคนยอนขนาดใหญ่อันดับต้น ๆ ในระบบสุริยะ แอ่งบอเรียลิสที่ราบเรียบในซีกเหนือของดาวปกคลุมกว่าร้อยละ 40 ของพื้นที่ทั้งหมดและอาจเป็นลักษณะการถูกอุกกาบาตชนครั้งใหญ่[16][17] ดาวอังคารมีดาวบริวารสองดวง คือ โฟบอสและดีมอสซึ่งต่างก็มีขนาดเล็กและมีรูปร่างบิดเบี้ยว ทั้งคู่อาจเป็นดาวเคราะห์น้อยที่ถูกจับไว้[18][19] คล้ายกับทรอยของดาวอังคาร เช่น 5261 ยูเรกา

# data[].attributes.headline
1.ดาวเนปจูน2.ดาว

# data[].attributes.body
1.ดาวเนปจูน
2.ดาวเนปจูน (Neptune) ถูกค้นพบเนื่องจากนักดาราศาสตร์พบว่า ตำแหน่งของดาวยูเรนัสในวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ไม่ได้
3.ลักษณะเด่นของดาวเนปจูน คือ เป็นดาวเคราะห์แห่งพายุ สภาพอากาศแปรปรวน
ด.ช.เกษม สอนฮุ่ง เลขที่1

# data[].attributes.headline
ด.ช.นพรุจ สุขเลิศ เลขที่21

# data[].attributes.subject
ด.ช.นพรุจ สุขเลิศ เลขที่21

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวแคสซิโอเปีย (Cassiopeia) หรือที่คนไทยรู้จักกันในนาม กลุ่มดาวค้างคาว เป็น 1 ใน 88 กลุ่มดาวสากลของโลก เป็นกลุ่มดาวฤกษ์ที่ง่ายต่อการสังเกตและจดจำ จากการมีดาวฤกษ์สุกสว่างห้าดวง ประกอบกันเป็นรูปร่างคล้ายตัวอักษร “W” บนซีกฟ้าเหนือตรงข้ามกับกลุ่มดาวหมีใหญ่ (Ursa Major) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ราว 598 ตารางองศาหรือมีขนาดใหญ่เป็นลำดับที่ 25 ของกลุ่มดาวทั้งหมด กลุ่มดาวค้างคาวเป็นกลุ่มดาวที่สามารถพบเห็นได้ตลอดทั้งปีในท้องฟ้าฝั่งซีกโลกเหนือ แต่จะมองเห็นได้ชัดเจนที่สุดในเดือนพฤศจิกายนหรือช่วงฤดูหนาว และจะปรากฏขึ้นให้เห็นบนท้องฟ้าของฝั่งซีกโลกใต้ในบางพื้นที่ของช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น

# data[].attributes.headline
กลุ่มดาวหงส์ เป็นกลุ่มดาวในซีกเหนือของทรงกลมฟ้า เป็นหนึ่งในจำนวนกลุ่มดาว 48 กลุ่มในรายการของทอเลมี (Ptolemy) และยังเป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล บางครั้งมีผู้เรียกกลุ่มดาวนี้ว่า กลุ่มดาวกางเขนเหนือ เพื่อให้เข้าคู่กับกลุ่มดาวกางเขนใต้

# data[].attributes.subject
กลุ่มดาวหงส์ เป็นกลุ่มดาวในซีกเหนือของทรงกลมฟ้า เป็นหนึ่งในจำนวนกลุ่มดาว 48 กลุ่มในรายการของทอเลมี (Ptolemy) และยังเป็นกลุ่มดาวในรายการกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล บางครั้งมีผู้เรียกกลุ่มดาวนี้ว่า กลุ่มดาวกางเขนเหนือ เพื่อให้เข้าคู่กับกลุ่มดาวกางเขนใต้

# data[].attributes.body
ด.ช.ธีร์ธวัช ธัญญะชาติ เลขที่18

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภัทรดนัย เขวาลำธาร 34

# data[].attributes.subject
ด.ช.ภัทรดนัย เขวาลำธาร 34

# data[].attributes.body
ดาวเสาร์ (อังกฤษ: Saturn) เป็นตัวแทนของเทพแซทเทิร์น (Saturn) เทพแห่งการเพาะปลูกในตำนานของชาวโรมัน ส่วนในตำนานกรีกมีชื่อว่า โครนอส (Cronos) ซึ่งเป็นบิดาแห่งซูส (Zeus) เทพแห่งดาวพฤหัสบดี

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภัทรเวท พรหมบรรดาโชค

# data[].attributes.subject
ด.ช.ภัทรเวท พรหมบรรดาโชค

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวสิงโต หรือ กลุ่มดาวสิงห์ (♌) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาวปูทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวหญิงสาวทางทิศตะวันออกแและเป็นกลุ่มดาวประจำเดือนสิงหาคม ซึ่งอยู่ในราศีสิงห์

# data[].attributes.headline
 กลุ่มดาวคั่นชั่ง กลุ่มดาวที่มีรูปร่างคล้ายกับสีเหลี่ยมขนมเปียกปูน อยู่ทางทิศตะวันตก (ด้านขวามือ) ของกลุ่มดาวแม่งป่อง ซึ่งสมัยก่อนนักดาราศาสตร์ถือว่าการที่ดวงอาทิตย์โคจรเข้ามาอยู่ในกลุ่มดาวราศีตุลในวันที่ 23 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่กลางวันกับกลางคืนเท่ากัน จึงหมายถึงความเสมอภาคแห่งท้องฟ้านั่นเอง

# data[].attributes.subject
 กลุ่มดาวคั่นชั่ง กลุ่มดาวที่มีรูปร่างคล้ายกับสีเหลี่ยมขนมเปียกปูน อยู่ทางทิศตะวันตก (ด้านขวามือ) ของกลุ่มดาวแม่งป่อง ซึ่งสมัยก่อนนักดาราศาสตร์ถือว่าการที่ดวงอาทิตย์โคจรเข้ามาอยู่ในกลุ่มดาวราศีตุลในวันที่ 23 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่กลางวันกับกลางคืนเท่ากัน จึงหมายถึงความเสมอภาคแห่งท้องฟ้านั่นเอง

# data[].attributes.body
ด.ช ธันย์วริศ เหลืองอุดมชัย

# data[].attributes.headline
กลุ่มดาวคนคู่ หรือ กลุ่มดาวมิถุน/เมถุน (♊) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาววัวทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวปูทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือ คือ กลุ่มดาวสารถีและกลุ่มดาวแมวป่าที่แทบจะมองไม่เห็น ทางทิศใต้ คือ กลุ่มดาวยูนิคอร์นและกลุ่มดาวหมาเล็ก โครงการเจมินีขององค์การนาซา ตั้งชื่อตามกลุ่มดาวนี้

# data[].attributes.subject
กลุ่มดาวคนคู่ หรือ กลุ่มดาวมิถุน/เมถุน (♊) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาววัวทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวปูทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือ คือ กลุ่มดาวสารถีและกลุ่มดาวแมวป่าที่แทบจะมองไม่เห็น ทางทิศใต้ คือ กลุ่มดาวยูนิคอร์นและกลุ่มดาวหมาเล็ก โครงการเจมินีขององค์การนาซา ตั้งชื่อตามกลุ่มดาวนี้

# data[].attributes.body
ด.ช.นนท์ณธี ทองคำ เลขที่ 20

# data[].attributes.headline
เด็กชายทวีพร อินทนาม

# data[].attributes.subject
เด็กชายทวีพร อินทนาม

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวคนคู่ หรือ กลุ่มดาวมิถุน/เมถุน เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาววัวทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวปูทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือ คือ กลุ่มดาวสารถีและกลุ่มดาวแมวป่าที่แทบจะมองไม่เห็น ทางทิศใต้ คือ กลุ่มดาวยูนิคอร์นและกลุ่มดาวหมาเล็ก โครงการเจมินีขององค์การนาซา

# data[].attributes.headline
กลุ่มดาวคนยิงธนู หรื

# data[].attributes.body
กลุ่มดาวคนยิงธนู หรือ กลุ่มดาวธนู เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี วาดเป็นรูปคนครึ่งม้ากำลังน้าวคันธนู กลุ่มดาวคนยิงธนูอยู่ระหว่างกลุ่มดาวแมงป่องทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวแพะทะเลทางทิศตะวันออก ดาวสว่างในกลุ่มดาวนี้เรียงกันเป็นรูปร่างคล้ายกาน้ำชา วิกิพีเดีย

พิกัด: ไรต์แอสเซนชัน 19h 0m 0s | ธ.ค. -25° 0′ 0″

ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด: ดาวคอสออสตราลิส (ε Sgr); (ความส่องสว่างปรากฏ = 1.9)

จำนวนดาวฤกษ์: (ความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่า 3): 5

ชื่อคุณศัพท์: Sagittarii

สัญลักษณ์: คนยิงธนู

ชื่อย่อ: Sgr

# data[].attributes.attachment_caption
ด.ช ปัณณทัต สุระนันท์ เลขที่26

# data[].attributes.headline
ดาวเสาร์มีรูปร่างป่องออกตามแนวดาดดาวเสาร์ ลักษณะ เส้นศูนย์สูตร ที่เรียกว่าทรงกลมแป้น (oblate spheroid) เส้นผ่านศูนย์กลางตามแนวขั้วสั้นกว่าตามแนวเส้นศูนย์สูตรเกือบ 10% เป็นผลจากการหมุนรอบตัวเองอย่างรวดเร็ว ดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ก็มีลักษณะเป็นทรงกลมแป้นเช่นกัน แต่ไม่มากเท่าดาวเสาร์ ดาวเสาร์เป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวในระบบสุริยะ ที่มีความหนาแน่นเฉลี่ยน้อยกว่าน้ำ (0.70 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร) อย่างไรก็ตาม บรรยากาศชั้นบนของดาวเสาร์มีความหนาแน่นน้อยกว่านี้ ขณะที่ที่แกนมีความหนาแน่นมากกว่าน้ำ วงแหวนของดาวเสาร์ประกอบไปด้วย เศษหินและน้ำแข็งขนาดเล็ก เรียงตัวอยู่ในระนาบเดียวกัน และวงแหวนของดาวเสาร์ก็ประกอบไปด้วย วงแหวนย่อยๆมากมาย ความจริงแล้ววงแหวนดาวเสาร์นั้นบางมาก โดยมีความหนาเฉลี่ยเพียง 500 กิโลเมตรเท่านั้น แต่เศษวัตถุในวงแหวนมีความสามารถในการสะท้อนแสงดี และกว้างกว่า 80,000 กิโลเมตร จึงสามารถสังเกตได้จากโลก

# data[].attributes.subject
ดาวเสาร์มีรูปร่างป่องออกตามแนวดาดดาวเสาร์ ลักษณะ เส้นศูนย์สูตร ที่เรียกว่าทรงกลมแป้น (oblate spheroid) เส้นผ่านศูนย์กลางตามแนวขั้วสั้นกว่าตามแนวเส้นศูนย์สูตรเกือบ 10% เป็นผลจากการหมุนรอบตัวเองอย่างรวดเร็ว ดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ก็มีลักษณะเป็นทรงกลมแป้นเช่นกัน แต่ไม่มากเท่าดาวเสาร์ ดาวเสาร์เป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวในระบบสุริยะ ที่มีความหนาแน่นเฉลี่ยน้อยกว่าน้ำ (0.70 กรัม/ลูกบาศก์เซนติเมตร) อย่างไรก็ตาม บรรยากาศชั้นบนของดาวเสาร์มีความหนาแน่นน้อยกว่านี้ ขณะที่ที่แกนมีความหนาแน่นมากกว่าน้ำ วงแหวนของดาวเสาร์ประกอบไปด้วย เศษหินและน้ำแข็งขนาดเล็ก เรียงตัวอยู่ในระนาบเดียวกัน และวงแหวนของดาวเสาร์ก็ประกอบไปด้วย วงแหวนย่อยๆมากมาย ความจริงแล้ววงแหวนดาวเสาร์นั้นบางมาก โดยมีความหนาเฉลี่ยเพียง 500 กิโลเมตรเท่านั้น แต่เศษวัตถุในวงแหวนมีความสามารถในการสะท้อนแสงดี และกว้างกว่า 80,000 กิโลเมตร จึงสามารถสังเกตได้จากโลก

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภูมิพัฒน์ เข็มทอ

# data[].attributes.body
ด.ช.ภูมิพัฒน์ เข็มทอง

# data[].attributes.headline
ด.ช.ศุภณัฐ รัตนพันธ์

# data[].attributes.subject
ด.ช.ศุภณัฐ รัตนพันธ์

# data[].attributes.body
31 ด.ช. พุทธิกันต์ แก้วคำ

# data[].attributes.body
43 ด.ช. สุทฤทธิ์ ฟ้อนงามดี

# data[].attributes.attachment_caption
เด็กชายณัฐธพงษ์ มิ่งนุช เลขที่ 8

# data[].attributes.headline
ฝนดาวตก คือดาวตกหลายดวงที่เหมือนกันออกมาจากบริเวณเดียวกันในท้องฟ้าช่วงเวลาเดียวกันของปี ซึ่งเกิดจากเศษชิ้นส่วนในอวกาศที่พุ่งเข้าบรรยากาศโลกด้วยอัตราเร็วสูง แต่ละคราวที่ดาวหางเข้ามาใกล้ดวงอาทิตย์ จะมีเศษชิ้นส่วนขนาดเล็กของดาวหางถูกสลัดทิ้งไว้ตามทางโคจร เรียกว่า "ธารสะเก็ดดาว" หากวงโคจรของโลกและของดาวหางซ้อนทับกัน โลกจะเคลื่อนที่ผ่านธารสะเก็ดดาวในช่วงวันเดียวกันของแต่ละปี ทำให้เกิดฝนดาวตกการที่สะเก็ดดาวในธารเดียวกัน เคลื่อนที่ขนานกันและมีอัตราเร็วเท่ากัน ดาวตกที่เราเห็นจึงดูเหมือนพุ่งออกมาจากจุดเดียวกันในท้องฟ้า ซึ่งเป็นผลจากทัศนมิติ (perspective) เปรียบเหมือนกับที่เราเห็นรางรถไฟไปบรรจบกันที่ขอบฟ้า เมื่อยืนดูจากกลางราง 

# data[].attributes.subject
ฝนดาวตก คือดาวตกหลายดวงที่เหมือนกันออกมาจากบริเวณเดียวกันในท้องฟ้าช่วงเวลาเดียวกันของปี ซึ่งเกิดจากเศษชิ้นส่วนในอวกาศที่พุ่งเข้าบรรยากาศโลกด้วยอัตราเร็วสูง แต่ละคราวที่ดาวหางเข้ามาใกล้ดวงอาทิตย์ จะมีเศษชิ้นส่วนขนาดเล็กของดาวหางถูกสลัดทิ้งไว้ตามทางโคจร เรียกว่า "ธารสะเก็ดดาว" หากวงโคจรของโลกและของดาวหางซ้อนทับกัน โลกจะเคลื่อนที่ผ่านธารสะเก็ดดาวในช่วงวันเดียวกันของแต่ละปี ทำให้เกิดฝนดาวตกการที่สะเก็ดดาวในธารเดียวกัน เคลื่อนที่ขนานกันและมีอัตราเร็วเท่ากัน ดาวตกที่เราเห็นจึงดูเหมือนพุ่งออกมาจากจุดเดียวกันในท้องฟ้า ซึ่งเป็นผลจากทัศนมิติ (perspective) เปรียบเหมือนกับที่เราเห็นรางรถไฟไปบรรจบกันที่ขอบฟ้า เมื่อยืนดูจากกลางราง 

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภัทรดนัย สุรัสวดี เลขที่ 33

# data[].attributes.subject
ด.ช.ภัทรดนัย สุรัสวดี เลขที่ 33

# data[].attributes.body
ดาวเสาร์ (อังกฤษ: Saturn) เป็นตัวแทนของเทพแซทเทิร์น (Saturn) เทพแห่งการเพาะปลูกในตำนานของชาวโรมัน ส่วนในตำนานกรีกมีชื่อว่า โครนอส (Cronos) ซึ่งเป็นบิดาแห่งซูส (Zeus) เทพแห่งดาวพฤหัสบดี โดยดาวเสาร์เป็นดาวเคราะห์ ที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นลำดับที่ 6 ที่ระยะทาง 1,433 ล้านกิโลเมตร จัดเป็นดาวเคราะห์แก๊ส มีขนาดใหญ่ที่สุด ลักษณะ มีวงแหวนรอบ

# data[].attributes.headline
ด.ช.ปัณณธร ธัญญาหาร เลขที่ 27

# data[].attributes.subject
ด.ช.ปัณณธร ธัญญาหาร เลขที่ 27

# data[].attributes.body
SPACE

“คนแบกงู” กลุ่มดาวใหม่ในจักรราศี ที่อาจทำให้ 1 ปีมี 13 เดือน

by Pakkapol Samphet

August 2, 2018

5.77k

อย่างที่เราทราบกันดีว่าจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลของเรานั้นเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ อันเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจแก่มนุษย์โลกให้จินตนาการภาพวัตถุเล็กๆ ที่ประกายระยิบอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนนั้น เชื่อมโยงสัมพันธ์กันเป็น “กลุ่มดาว” แถมยังมีความเชื่อ ตำนาน เรื่องเล่าที่ผูกพันสืบทอดมาคู่กับกลุ่มวัตถุบนท้องฟ้าเหล่านั้นเป็นเวลาเนิ่นนาน (หรือแม้แต่เอามาทำนายดวงชะตากันก็มี)กลุ่มดาวเหล่านี้นอกจากจะมีหน้าที่ดังกล่าวแล้ว ยังเป็นที่มาของระบบการนับปี นับเดือน และนับวันเวลาต่างๆ บนโลกอีกด้วย ซึ่งการค้นพบกลุ่มดาว “คนแบกงู” นั้น อาจจะทำให้การนับเดือนของเราเปลี่ยนแปลงไป และบทความนี้จะพาเราจะไปทำความรู้จักความเชื่อมโยงสัมพันธ์ของวัตถุบนท้องฟ้าแล้วจะทำให้เรารู้ว่าเรานั้น ใกล้ชิดกับวัตถุอันไกลโพ้น เหล่านี้มากขนาดไหน

กำเนิด “กลุ่มดาว” จากเรื่องเล่าสู่ความมหัศจรรย์บนผืนฟ้า

กลุ่มดาว (Constellations) หมายถึงกลุ่มของดาวฤกษ์ที่เผาผลาญตัวเองและส่องสว่างอยู่ในจักรวาลอันไกลโพ้น เมื่อแสงของมันเดินทางมาถึงดวงตาเรา มนุษย์ที่เพิ่งเริ่มมีอารยธรรมและรู้จักการสังเกต จึงเชื่อมต่อแสงซึ่งก็คือตัวแทนของดวงดาวเป็นรูปร่างต่างๆตามจินตนาการ แล้วตั้งชื่อให้กับกลุ่มดาวเหล่านั้นหรืออาจผูกเรื่องราว ตำนาน หรือเรื่องเล่าขานให้เข้ากันกับภาพที่เห็น ซึ่งในความเป็นจริง ดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวเดียวกันที่เห็นอยู่ใกล้กันบนท้องฟ้านั้น ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกันและห่างไกลกันมาก (มากๆ) ในอวกาศ

ศึก 12 ราศี (หรือว่ามี 13 กันแน่นะ?)

ในปัจจุบัน สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (International Astronomical Union : IAU) แบ่งพื้นที่ในท้องฟ้าออกเป็นกลุ่มดาวได้ทั้งหมด 88 กลุ่ม ในเหล่านี้มี 12 กลุ่มที่เป็นกลุ่มดาวจักรราศี (Zodiac) คือเป็นกลุ่มดาวที่ปรากฏบนแถบสมมติ (ที่สังเกตจากโลก) ที่ดวงอาทิตย์ปรากฏเคลื่อนผ่านในรอบ 1 ปี เรียกว่า สุริยวิถี (Ecliptic)

ในอดีตนักโหราศาสตร์  ทราบตำแหน่งของดวงอาทิตย์ตามจักรราศีโดยดูว่ากลุ่มดาวไหนโผล่พ้นขอบฟ้าก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น หรือกลุ่มดาวไหนซุกตัวไปใต้ขอบฟ้าหลังดวงอาทิตย์ตก ซึ่งเรียกตำแหน่งของดวงอาทิตย์บนกลุ่มดาวนั้นว่า “บ้านของดวงอาทิตย์” (House of the Sun)

กลุ่มดาวปลา (Pisces) ลับขอบฟ้าไปพร้อมดวงอาทิตย์ในช่วงต้นเดือนเมษายน ซึ่งหมายถึงเรากำลังอยู่ในราศีมีน

แต่รู้หรือไม่ว่า? มีกลุ่มดาวอีกกลุ่มหนึ่งที่ประพฤติตัวตามนิยามเหล่านี้ทุกประการ แต่ไม่ถูกยอมรับให้เป็นกลุ่มดาวจักรราศี ซึ่งถ้าอิงตามนิยามแล้ว กลุ่มดาวกลุ่มนี้ถือเป็นกลุ่มดาวจักรราศีที่ 13 ที่ถูกลืม (น่าน้อยใจนะ)

คนแบกงู กลุ่มดาวจักรราศีที่ถูกลืม

กลุ่มดาวคนแบกงู (Ophiuchus) เป็นกลุ่มดาวจักรราศีกลุ่มที่ 13 เนื่องจากมีขาข้างหนึ่งแทรกไปในกึ่งกลางระหว่างกลุ่มดาวแมงป่องกับกลุ่มดาวคนยิงธนู กลุ่มดาวนี้แทนด้วยชายคนหนึ่งกำลังอุ้มงูไว้ ทำให้แยกกลุ่มดาวงูออกเป็นสองส่วน คือ หัวงูกับหางงู

อันที่จริงจะพูดเต็มปากว่ากลุ่มดาวคนแบกงู เป็นกลุ่มดาวจักรราศีน้องใหม่ก็คงจะไม่ถูกนัก นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันชื่อว่า ปาร์ค คังเกิล (Parke Kunkle) เปิดเผยกับสำนักข่าว NBC ว่า จักรราศีที่เชื่อมโยงกับการเคลื่อนที่ของโลกและดวงอาทิตย์นั้น ตลอด 3,000 ปีที่ผ่านมา การส่ายของแกนหมุนของโลก (Precession) หรือการที่แกนหมุนที่ขั้วเหนือนั้นเปลี่ยนไปเมื่อเทียบกับตำแหน่งดวงดาวบนท้องฟ้า ซึ่งใน 1 รอบจะกินเวลาถึง 26,500 ปี ส่งผลให้ตำแหน่งของดวงดาวเคลื่อนไป 1 องศาทุกๆ 70 ปี ซึ่งตอนนี้ตำแหน่งของดวงดาวบนฟ้าเคลื่อนไปจากเดิมกว่า 100 ปีแล้ว และส่งผลให้จักรราศีมีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

ซึ่งหากจะกำหนดจักรราศีใหม่ให้สัมพันธ์กับกลุ่มดาวบนท้องฟ้า จะต้องเพิ่มราศี “คนแบกงู” (Ophiuchus) ที่เคยเลิกใช้ไปเมื่อ 3,000 ปีก่อน กลับเข้ามาอยู่ในจักรราศีอีกครั้ง ซึ่งถ้าพูดเฉพาะในมุมของดาราศาสตร์ ช่วงเวลาของแต่ละจักรราศีที่ถูกต้องตามตำแหน่งของกลุ่มดาวนั้นจะเป็นดังนี้
เด็กชายปัณณธรธัญญาหาร เลขที่ 27

# data[].attributes.headline
กลุ่มดาวแมงป่อง (Scorpius) เป็น 1 ใน 88 กลุ่มดาวสากล (Constellations) ของโลก และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มดาวจักรราศี (Zodiac) บนซีกฟ้าใต้ หรือที่เรารู้จักกันในนามของ “กลุ่มดาวราศีพิจิก” ซึ่งปรากฏขึ้นบนเส้นทางการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ หรือ “สุริยะวิถี” (Ecliptic) ในช่วงเดือนพฤศจิกายนของทุกปี

# data[].attributes.subject
กลุ่มดาวแมงป่อง (Scorpius) เป็น 1 ใน 88 กลุ่มดาวสากล (Constellations) ของโลก และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มดาวจักรราศี (Zodiac) บนซีกฟ้าใต้ หรือที่เรารู้จักกันในนามของ “กลุ่มดาวราศีพิจิก” ซึ่งปรากฏขึ้นบนเส้นทางการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ หรือ “สุริยะวิถี” (Ecliptic) ในช่วงเดือนพฤศจิกายนของทุกปี

# data[].attributes.body
จารุวัฒน์ สงวนศักดิ์

# data[].attributes.headline
ประวัติ -กระจุกดาวลูกไก่ หรือ กระจุกดาวไพลยาดีส (อังกฤษ: Pleiades) หรือวัตถุเมสสิเยร์ M45 หรือ ดาวพี่น้องทั้งเจ็ด เป็นกระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาววัว

# data[].attributes.subject
ประวัติ -กระจุกดาวลูกไก่ หรือ กระจุกดาวไพลยาดีส (อังกฤษ: Pleiades) หรือวัตถุเมสสิเยร์ M45 หรือ ดาวพี่น้องทั้งเจ็ด เป็นกระจุกดาวเปิดในกลุ่มดาววัว

# data[].attributes.body
ด.ช.ทีปกร ประสานวงษ์ เลข13 ม.1/8