# data[].attributes.attachment_link.description
Philip Huff (1984) studeerde filosofie en geschiedenis in Amsterdam en Berlijn. Hij publiceerde verhalen en essays in onder meer De Gids, Hollands Maandblad , NRC Handelsblad , Volkskrant Magazine, De Correspondent , Das Magazin , De Groene Amsterdammer , The Dublin Review , Music & Literature, Harper's Bazaar en Vogue.

# data[].attributes.headline
Wat is intertekstualiteit? En hoe kun je dit begrip uit de literatuurwetenschap relateren aan Dagen van gras?

# data[].attributes.subject
Wat is intertekstualiteit? En hoe kun je dit begrip uit de literatuurwetenschap relateren aan Dagen van gras?

# data[].attributes.attachment_link.title
G.J. van Bork, D. Delabastita, H. van Gorp, P.J. Verkruijsse en G.J. Vis, Algemeen letterkundig lexicon · dbnl

# data[].attributes.attachment_link.description
Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (The Digital Library of Dutch Literature is a collection of primary and secondary information on Dutch language and literature in its historical, societal and cultural context.)

# data[].attributes.headline
"Sinds een maand of twee schrijf ik dagelijks op welk liedje ik hoor. Dat doe ik omdat ik geleerd heb dat me wekt me probeert iets te zeggen."(Huff: p. 12) Luister de nummers'You can Make it if you Try' van The Rolling Stones en 'You got a lot of nerve' van Bob Dylan. Wat denk je dat deze nummers Ben proberen te zeggen? 

# data[].attributes.subject
"Sinds een maand of twee schrijf ik dagelijks op welk liedje ik hoor. Dat doe ik omdat ik geleerd heb dat me wekt me probeert iets te zeggen."(Huff: p. 12) Luister de nummers'You can Make it if you Try' van The Rolling Stones en 'You got a lot of nerve' van Bob Dylan. Wat denk je dat deze nummers Ben proberen te zeggen? 

# data[].attributes.attachment_link.title
you can make it if you try / the rolling stones

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vaak wordt gedacht dat het gebruik van drugs een psychose kan veroorzaken. Maar dat is te simpel gesteld. Wél is het zo dat de kans om een psychose te krijgen bij mensen met een psychosegevoeligheid wordt vergroot door het gebruik van drugs, zoals cannabis.

De combinatie van je kwetsbaarheid en drugsgebruik

Een jongen die zijn eerste jointje rookt en daarna psychotisch wordt, had al een aanleg voordat hij die joint opstak. De cannabis kan dus een psychose uitlokken als de kwetsbaarheid hiervoor al aanwezig is. Drugsgebruik is dan de trigger die een psychose in gang zet. Er zijn wel een aantal factoren die een rol spelen en die de kans - in combinatie met drugsgebruik - verhogen:

Als er psychiatrische ziekten in de familie voorkomen;

Als je eerder heel heftig reageerde na het blowen;

Als je al op jonge leeftijd begint met blowen.

Kans op een psychose door drugs

Hoe weet je nou of je aanleg hebt om psychotisch te worden? Dat weet je pas als je voor het eerst met psychotische verschijnselen te maken krijgt. Als dan blijkt dat je psychosegevoelig bent, kun je dus beter geen drugs meer gebruiken. Als je wel wilt blowen, kies dan alleen milde cannabis met een laag THC-gehalte, niet de sterke nederwiet.

Wat drugs in je hersenen veroorzaakt

Een verhoogde productie van dopamine in de hersenen speelt een belangrijke rol bij psychoses. Cannabis heeft ook invloed op de stof dopamine en zorgt voor een verhoogde afbraak van dopamine in de voorste hersendelen, maar in de diepere hersendelen neemt het juist weer toe. Hierdoor wordt de kans op psychose verhoogd. Iemand die heel veel drugs gebruikt kan in een tijdelijke psychose raken, een drugspsychose. Het kan bij die ene keer blijven, het kan ook zijn dat er blijvende kwetsbaarheid ontstaat.

Stoppen met blowen om risico op psychose te verkleinen

Alle middelen die inwerken op de geest kun je beter niet plotseling stoppen te gebruiken. Hoewel cannabisgebruik het risico op psychose juist verhoogt, kan plotseling stoppen met cannabis soms ook een psychose uitlokken. Als je al eens eerder bent gestopt met blowen, kun je nagaan of er toen een psychose optrad die duidelijk gerelateerd was aan stoppen met cannabis. Als dat niet het geval is, dan lijkt het risico op het optreden van een psychose na stoppen met blowen klein.

Verhoogde kans als je jong begint met blowen

Er is steeds meer bewijs dat er een relatie is tussen op jonge leeftijd beginnen met blowen en het ontstaan van psychoses op latere leeftijd. Waarschijnlijk komt dit omdat de hersenen van pubers nog volop in ontwikkeling zijn. Onderzoekers denken dat THC, de werkzame stof in cannabis, van invloed is op de verschillende hersenfuncties. Het voorste gedeelte is verantwoordelijk voor complexe mentale functies. Als daar door drugsgebruik, definitief iets wordt veranderd, heeft dat onomkeerbare consequenties.

Drugspsychose en alcoholpsychose

Ook andere soorten drugs dan cannabis kunnen een psychose uitlokken wanneer je psychosegevoelige bent:

Cocaïne prikkelt een deel van de hersenen waardoor je makkelijker schrikt en wanen kunt krijgen;

XTC kan paniek en achtervolgingswanen uitlokken;

XTC kan het proces versnellen voor mensen die gevoelig zijn voor depressie of psychose;

Langdurig gebruik van amfetamine kan leiden tot hallucinaties en paranoia.

LSD is een bekend 'tripmiddel' en het effect kan lijken op een psychose. Het kan ook leiden tot angsten, hallucinaties en ernstige verwardheid;

Alcohol kan een psychose triggeren als je psychosegevoelig bent.

Samengevat

Alcohol of drugs zijn niet alleen verantwoordelijk voor het krijgen van een psychose. Er spelen altijd andere factoren mee die je kwetsbaar maken. De combinatie van psychosegevoeligheid en een of meerdere triggers, kunnen een psychose veroorzaken. Om deze reden is het gebruik van alcohol of drugs (ook) risicovol.
Meer informatie over drugs en alcohol:

# data[].attributes.attachment_link.title
Psychose door drugs: als drugs een psychose veroorzaakt * PsychoseNet

# data[].attributes.attachment_link.description
Vaak wordt gedacht dat het gebruik van drugs een psychose kan veroorzaken. Maar dat is te simpel gesteld. Wél is het zo dat de kans om een psychose te krijgen bij mensen met een psychosegevoeligheid wordt vergroot door het gebruik van drugs, zoals cannabis.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Philip Huff was in zijn studententijd de chauffeur van schrijver en columnist Martin Bril. Als Bril moest optreden in het theater van Hoogeveen of moest voorlezen in de bibliotheek van Terneuzen, werd hij door Huff gebracht. Op de terugweg ging vaak de autoradio aan, en luisterden ze naar Met het Oog op Morgen. Dan zaten ze zich met zijn tweeën op te winden over de gasten. „Dan kwam er een vrouw aan het woord die een holistische dichtbundel had geschreven over chakrameditatie", vertelt Huff. „Aan het einde mocht ze nog een gedicht voorlezen. Dan riep Bril: „Nee, doe het alsjeblieft niet."

Huff (25) debuteerde enkele weken geleden met Dagen van Gras, een coming of age-roman over Ben, een jonge muzikant die na veel blowen in een psychose raakt en vanuit een psychiatrische inrichting terugkijkt op zijn getroebleerde jeugd. Het boek was wellicht nooit verschenen zonder Bril, althans niet bij De Bezige Bij. Huff had een kort verhaal over een jongen met een psychose gepubliceerd in De Gids. Na drie weken vroeg Bril of hij al wat van De Bezige Bij had gehoord. „Toen ik nee zei, greep Bril onmiddellijk de telefoon en belde de uitgeverij", vertelt Huff. „Hij zei: ik zat net een kort verhaal te lezen, en ik vond het erg goed geschreven. Misschien is het wat voor jullie. Twee dagen later kreeg ik een mailtje van De Bezige Bij of ik niet een keer op gesprek wilde komen."

Dat korte verhaal heb je uitgebreid tot een roman. Waarom wilde je dat verhaal vertellen?

„Ik heb twee jaar geleden van dichtbij gezien wat er kan gebeuren als je zoveel blowt dat je een psychose krijgt. Het overkwam een vriend van mij. Iemand met een psychose probeert jou de hele tijd te bereiken. Maar dat gaat moeilijk omdat hij voor jou moeilijk te volgen is. Zijn logica is totaal anders geworden. Daarover heb ik een kort verhaal geschreven, om me in te leven in hoe dat voelt. Dat doe ik wel vaker. Ik schrijf een verhaal in de ik-persoon om een vorm te geven aan een gebeurtenis in mijn leven."

Dus 'Dagen van Gras' is eigenlijk een waar gebeurd verhaal.

„Nee, het is een roman. Ik heb het bij iemand zien gebeuren, maar dat betekent niet dat de psychose uit het boek zijn psychose is, of dat dit verhaal over die vriend gaat. Ik vind het niet interessant hoe autobiografisch een verhaal is. Ik wil niet dat de lezer denkt: wat is echt gebeurd en wat niet? Ik doe juist mijn best om de lezer te laten opgaan in het verhaal. Dat is het spel van fictie: hij moet geloven dat wat er staat ook echt gebeurt."

Ik moet jou dus niet vragen naar de overeenkomsten tussen Bens gezin en het gezin van je vriend of jouw eigen gezin?

„Je moet doen wat je wil. Maar ik zou het niet de leukste vraag vinden om te beantwoorden. Ik heb elementen uit mijn eigen gezinsleven gebruikt. Daarom heb ik voordat het boek uitkwam tegen mijn ouders gezegd: 'Pap, mam, de vader en moeder in dit boek zijn de vader en moeder van Ben. Ik probeer niet via dit boek iets over jullie of tegen jullie te zeggen.'"

Was daar dan aanleiding voor?

„Ik had eerder een verhaal gepubliceerd in Hollands Diep over een oudere man, die met zijn jonge vriendin in Italië is. Daarin komt een scène voor waarin ze anale seks hebben. Ik merkte dat mijn vriendin erover werd aangesproken. Mensen zeiden: 'Dus zo gaat dat bij jullie.' Of: 'Moet Philip je iets vertellen?' Dat was erg irritant. Zo lezen mensen blijkbaar. Een vriendje van mij maakte daar een goede opmerking over: veel mensen zijn ijdel, ze gaan op zoek naar zichzelf in een verhaal. En als ze zichzelf niet herkennen, dan gaan ze kijken wie ze dan wel herkennen. Dat vond ik een goede uitleg. Ik dacht: shit, straks gaat mijn moeder ook op zoek naar zichzelf."

Was daar aanleiding voor?

„Alleen dat ik hun zoon ben, dat ik een boek heb geschreven in de ik-vorm en dat er een vader en een moeder in voorkomen. Mijn vader was meteen erg relaxed. Hij zei: 'Je mag schrijven wat je wil, zelfs al zou je zeggen dat ik het ben. Dan geloof ik er nog niet in, want een boek is altijd een boek.' Mijn moeder voelde zich aangetast in haar privacy. Ze zei: 'Op een gegeven moment heeft die vrouw een roze badjas aan en die heb ik ook.' Natuurlijk volslagen triviaal, maar zo las ze dat dus. Na de tweede lezing was ze wat relaxter."

Popmuziek speelt een belangrijke rol in het boek. Waarom?

„Ik heb veel met popmuziek - en veel mensen met mij. Bovendien zegt muzieksmaak iets over het karakter van een persoon. Ik wilde van Ben een buitenbeentje maken, dus is hij fan van The Beatles en Bob Dylan en niet van 50 Cent. Ik heb muziek gebruikt om hem als personage reliëf te geven. Ben is een muzikant en derhalve veel met muziek bezig. Maar ik dacht: als ik hem op een leuke manier over muziek laat vertellen en ik laat dat telkens terugkomen, dan zegt dat ook iets over hem. Je bent de muziek die je hoort."

Naar wat voor muziek luister jij dan? De titel van het boek is een verwijzing naar een lied van Spinvis.

„De titel was eerst 'Een Wereld van Gras'. Maar er bleek al een boek te zijn met de titel 'Een Wereld van Glas'. Dat vond mijn uitgever niet handig. Ik dacht daarover na, toen het liedje van Spinvis langskwam op mijn iPod. Toen dacht ik: 'Dagen van Gras' is precies wat ik wil zeggen met 'Een Wereld van Gras'. Het liedje gaat over opgroeien. 'You can make it if you try', zingt Spinvis in het nummer, een citaat van The Rolling Stones. Dat komt weer terug in het boek, dus dat past er mooi bij. En 'Dagen van Gras' is een mooi ingetogen liedje. Als dit boek een liedje zou zijn, zou het een rustig liedje zijn."

Jij houdt volgens mij ook van rustige muziek. Je afstudeerscriptie ging over Bob Dylan. Wat heb je over hem geschreven?

„Ik heb beschreven hoe het concept van de Amerikaanse droom terugkomt in zijn liedjes. Neem een lied als 'Blowin' in the Wind', dat heeft zoveel historie. De melodie werd al gezongen voor de Eerste Wereldoorlog door bevrijde zwarte slaven. Het lied gaat over emancipatie van bevolkingsgroepen. De tekst verwijst naar de omstandigheden van die tijd. Hoe kan het dat een Joodse jongen van 21 uit Hibbing, Minnesota, een liedje zingt waarvan een hele bevolkingsgroep zegt: precies, zo is het?"

Is het jouw ideaal om zulke dingen te schrijven?

„Mijn ideaal is dat je met wat je schrijft een kern van waarheid raakt. Dat is voor muzikanten in zekere zin gemakkelijker dan voor schrijvers. Veel van de folkliedjes die Dylan zingt zijn oerliedjes die heel ver teruggaan. Mulisch doet dat in zekere zin ook. Hij gebruikt veel Griekse mythes. Als ik een verhaal schrijf probeer ik me te verplaatsen in iemand, maar wel zo dat het voor iedereen iets te zeggen kan hebben."

Waar komt jouw ambitie vandaan om verhalen te schrijven?

„Ik doe het eigenlijk al heel lang. Vroeger toen ik klein was, knutselde ik boeken in elkaar met vriendjes. Die maakten we dan van kartonnen dozen van de Albert Heijn, met tekeningen erbij. Later, op de middelbare school, schreef ik gedichtjes. Daar schreef ik over. Ik was verliefd en het lukte allemaal niet. Op een gegeven moment werden die gedichten steeds langer, rijmden ze niet meer en werden het korte verhalen. Ik vind het vooral waanzinnig leuk om aan verhalen te werken. En waarom doen we niet datgene wat het fijnste is? De hele dag apenkooien."

Een week als deze

Maandag Hardlopen in het Vondelpark, schrijven, lunch met vrienden. Naar Utrecht, eten en Theo Maassen.

Dinsdag Schrijven, lunchen, herlezen, schrappen, schrappen, schaven. Drumles. Koken.

Woensdag Hardlopen in het Vondelpark, afspraak bij de Bezige Bij. Werken aan promotievoorstel en 's avonds drinken met vrienden.

Donderdag De was. Huisman spelen. Rondje door het park lopen en schrijven. 's Avonds eten bij mijn zus.

Vrijdag Hardlopen in het Vondelpark, op de foto voor nrc.next, werken aan promotievoorstel. Schrijven. En: lezen.

Zaterdag Uitslapen.

Zondag Naar de Mauvetentoonstelling in het Teylers museum.

# data[].attributes.attachment_link.description
Philip Huff was in zijn studententijd de chauffeur van schrijver en columnist Martin Bril. Als Bril moest optreden in het theater van Hoogeveen of moest voorlezen in de bibliotheek van Terneuzen, werd hij door Huff gebracht. Op de terugweg ging vaak de autoradio aan, en luisterden ze naar Met het Oog op Morgen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dagen van gras gemist? Start met kijken op NPO Start

# data[].attributes.attachment_link.description
Als de geïsoleerde tiener Ben vriendschap sluit met de charismatische Tom, is dit het startschot van een lange zomer vol muziek, drank en drugs .