# data[].attributes.body
Harry Potter en de Steen der Wijzen, geschreven door J.K. Rowling in 1997, is het eerste boek van de 7-delige Harry Potter series.

Het is een spannend verhaal over een jongen die is opgevoed door zijn verschrikkelijke oom en tante. Op Harry’s 11de verjaardag komt de halfreus Hagrid aan Harry vertellen dat hij een tovenaar is. Ook krijgt Harry te horen dat zijn ouders niet zijn omgekomen in een auto-ongeluk, maar zijn vermoord door de duistere tovenaar Voldemort. Voldemort had ook geprobeerd Harry te vermoorden, maar hij verloor zijn krachten toen de vloek terugkaatste.

“Je moeder is gestorven om jou te redden. Als er één ding is dat Voldemort niet kan begrijpen, is het liefde. Liefde zo krachtig als je moeders liefde voor jou laat zijn sporen achter. Om zo diep geliefd te zijn, ook als de persoon die ons liefheeft allang weg is, geeft ons voor altijd een bescherming.”

Harry gaat naar Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus, waar hij ontdekt dat Voldemort probeert  terug te keren door middel van een magische steen die verstopt ligt in het kasteel van Zweinstein. Samen met zijn vrienden Ron en Hermelien gaat hij op pad om hem te stoppen.

Ik vind het boek erg leuk en spannend. De magische wereld waarin het zich afspeelt is erg origineel en je kunt er eindeloos over fantaseren.

# data[].attributes.body
Naam boek: Harry Potter en de Steen der Wijzen

Naam schrijver: J.K. Rowling

Uitgave boek: Augustus 1997

Vertaling Nederlands: 1998 Uitgeverij de Harmonie
genre: Fantasy, fictie

# data[].attributes.body
We stonden onder een grote ronde poort. We zagen nu een met keien geplaveide straat, die slingerend en kronkelend uit het zicht verdween. Ik keek verbijsterd om me heen. We liepen onder de poort door en hij sloot zich achter ons. De zon scheen fel en reflecteerde op een stapel ketels voor de dichtstbijzijnde winkel. Ketels -  Alle maten - Koper, Roodkoper, Tin, Zilver - Zelfroerend - Opvouwbaar stond er op een bord. Ik keek mijn ogen uit, er was zoveel te zien; de winkels, de dingen die buiten stonden, de winkelende mensen. Voor de Apothekerij schudde een mollige vrouw haar hoofd en mompelde: “Zijn ze nou helemaal gek geworden? Zeventien Sikkels voor een onsje drakenlever!” Er steeg een zacht gekras op uit een donker zaakje met het opschrift Braakbal’s Uilenboetiek - Bos-, Kerk-, Veld-, Oor-, en Sneeuwuilen. Er stond een groepje jongens met hun neus tegen etalage vol bezemstelen. “Moet je zien!” zij er eentje “De nieuwe nimbus 2000 - de snelste ooit -” Je had winkels waar ze mantels verkochten, winkels vol telescopen en wonderlijke zilveren instrumenten die ik nog nooit eerder had gezien, etalages die volgepakt waren met tonnen vol vleermuismilten en palingogen, wankele, torenhoge stapels boeken met toverspreuken, ganzenveren en rollen perkament, flesjes voor toverdranken en globes van de maan.
Een plek als dit had ik nog nooit gezien! Al die magie, ik kon het bijna niet geloven. Toen ik eenmaal gewend was aan alle rare voorwerpen vond ik het er vooral heel gezellig. Iedereen was vrolijk en ik voelde me er thuis.

# data[].attributes.body
Op Pottermore vind je alles wat je maar wilt weten!

# data[].attributes.body
Ik zou het boek aan iedereen willen aanraden. Laat je betoveren door de magische wereld van J. K. Rowling. Reis mee met Harry Potter langs magische plekken, vreemde wezens, en vervloekte leraren. Ontdek de geheimen die zich onder het kasteel van Zweinstein schuilhouden.
Beleef bloedstollende avonturen, die je de adem ontnemen. Het is een echte pageturner met een verrassend einde.
En als je de laatste bladzijde hebt omgeslagen, weet dan dat dat er nog zes delen op je liggen te wachten.

# data[].attributes.body
Het verhaal eindigt op King’s Cross Station in Londen. Na een lange, maar gezellige rit kwamen we aan met de Zweinsteinexpress op perron 9¾. We moesten een tijdje wachten op het perron omdat er maar drie leerlingen tegelijk door het draaihekje mochten. Het zou heel erg opvallen als er ineens zo’n grote horde uit het niets zou verschijnen. Ron nodigde Harry en Hermelien uit om in de zomer te komen logeren. en toen gingen ze samen door het draaihekje. Ze liepen gelijk naar mevrouw Wemel die samen met Ron’s kleine zusje Ginny op hen stond te wachten. Harry bedankte haar voor de kerstcadeautjes. Ze stonden nog even te kletsen toen een boze stem zei: “Ben je zover?” Het was oom Herman. Even dik, paars, en onbeschoft als altijd. Hij keek Harry boos aan. Aan zijn gezicht was te zien dat hij zich schaamde om met deze vreemde tovenaars gezien te worden. Harry nam afscheid, terwijl Herman, Petunia en Dirk ongeduldig stonden te wachten. Toen gingen ze allemaal hun eigen weg.

# data[].attributes.body
Aan het begin van het boek lijkt Harry een hele normale jongen. Hij woont met zijn oom, tante en neef ik een hele normale straat in een hele normale buurt.
Hij heeft het echter niet makkelijk. Zijn oom en tante haten hem en geven hun zoon Dirk alle aandacht. Harry slaapt in de bezemkast onder de trap, hij heeft geen vrienden, en al die rare gebeurtenissen maken het er niet makkelijker op voor hem.

Aan het eind van het boek is hij naar mijn mening een compleet andere jongen. Hij woont dan wel nog steeds bij zijn oom en tante, waar het leven nog steeds niet aangenaam is, maar hij heeft nu tenminste iets om naar uit te kijken: het einde van de vakantie. Dan gaat hij terug naar Zweinstein, waar hij vrienden heeft en waar hij wordt gerespecteerd.