# data[].attributes.headline
26.06.2020 ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO :)

# data[].attributes.subject
26.06.2020 ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO :)

# data[].attributes.headline
24.06.2020 i 25.06.2020                                 Temat: Myśli Jana Pawła II inspiracją  nad dziedzictwem kulturowym Polaków.                               

# data[].attributes.subject
24.06.2020 i 25.06.2020                                 Temat: Myśli Jana Pawła II inspiracją  nad dziedzictwem kulturowym Polaków.                               

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIE
ROZWAŻANIA NA TEMAT OJCZYZNY
1. Wypisz skojarzenia związane                  z OJCZYZNĄ.
2. Zapoznaj się z tekstem Jana Pawła II pt. "Pamięć  i tożsamość".
3. Przeanalizuj zadanie 1. s. 312 oraz 2 a. i 3 a.
4. Uzupełnij poniższy schemat, wypełniając pola, uwzględniając zebrane informacje z poprzedniej lekcji i odpowiedzi na powyższe zadania.

# data[].attributes.headline
23.06.2020                           Temat: Co określa naszą tożsamość?                 

# data[].attributes.subject
23.06.2020                           Temat: Co określa naszą tożsamość?                 

# data[].attributes.body
1. Wykonaj zadanie 1. s. 310.
2. Uzupełnij schemat w załączniku poniżej (zgodnie z poleceniem).
3. Przeanalizuj temat i odpowiedź pisemnie (zgodnie                              z możliwościami) na zagadnienia poruszone w zad. 2., 3. i 4.

# data[].attributes.body
Temat: Rady i nauki moralne zawarte w  utworze "Dziady. Część II" Adama Mickiewicza. Lekcja online

# data[].attributes.headline
19.06.2020 lekcja online odwołana       ze względu na Radę Pedagogiczą.             

# data[].attributes.subject
19.06.2020 lekcja online odwołana       ze względu na Radę Pedagogiczą.             

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA
WSPÓŁCZESNE PRZESŁANIE "DZIADÓW. CZEŚĆ II".
1. Obejrzyj spektakl przygotowany                         przez uczniów.
2. Podziel się swoja opinią, odpowiadając PISEMNIE na pytania zawarte w zad. 5. s. 275 (podręcznik). Pamiętaj o wypowiedzi pełnym zdaniem i w sposób wyczerpujący.

# data[].attributes.attachment_link.title
"Dziady cz II" Spektakl teatralny z u działem uczniów Gimnazjum Językowego we Wschowie

# data[].attributes.body
Temat; Redagujemy  powiadomienie , ogłoszenie i zaproszenie,                           na przedstawienie/spektakl teatralny pt. "Dziady. Część II".
Poprawność realizacji sprawdzony na lekcji online

# data[].attributes.body
Jednym z elementów było wprowadzenie symboliki PTAKÓW, które w wielu kulturach przedstawiano jako istoty mające w sobie pierwiastek boski. w kulturze ludowej kruk      i puchacz kojarzony był z NIESZCZĘŚCIEM lub JEGO ZAPOWIEDZIĄ - złą wiadomością.

# data[].attributes.headline
WSPARCIE  NR 2.                    DO REALIZACJI TEMATU 

# data[].attributes.subject
WSPARCIE  NR 2.                    DO REALIZACJI TEMATU 

# data[].attributes.body
OBRZĘD DZIADÓW I PODZIAŁ DUCHÓW

# data[].attributes.attachment_link.title
14. "Dziady" cz. II Adama Mickiewicza - omówienie lektury

# data[].attributes.headline
15.06.2020  i 16.06.2020                       TEMAT: "Są dziwy na niebie                    i ziemi, o których nie śniło się waszym filozofom" - ludowy obrzęd dziadów.

# data[].attributes.subject
15.06.2020  i 16.06.2020                       TEMAT: "Są dziwy na niebie                    i ziemi, o których nie śniło się waszym filozofom" - ludowy obrzęd dziadów.

# data[].attributes.body
I. ZAPOZNANIE Z OBRZĘDEM DZIADÓW
1. Zapoznaj się ze wstępem autorskim na temat obrzędu dziadów.
2. Wykonaj pisemnie zadanie 1,          str. 274 (podręcznik).
II. OMÓWIENIE UTWORU Adama Mickiewicza "Dziady. Część II"
1. Określ nastrój w dramacie
Zad. 2 a. i b.
III. OKREŚLENIE DUCHÓW                   I SPOSOBÓW ICH PRZYWOŁYWANIA
1. Odsłuchaj link (WSPARCIE NR 2)
2. Wykonaj zadanie 3 a. i b.

# data[].attributes.headline
10.06.2020                                           Temat: "Ciemno wszędzie, głucho wszędzie...". "Dziady cz. II"                      Adama Mickiewicza.    

# data[].attributes.subject
10.06.2020                                           Temat: "Ciemno wszędzie, głucho wszędzie...". "Dziady cz. II"                      Adama Mickiewicza.    

# data[].attributes.body
ZAPOZNANIE Z UTWOREM

# data[].attributes.headline
08.06.2020 - lekcja online                   TEMAT:  „Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem”.  O miłości Małego Księcia do róży                    

# data[].attributes.subject
08.06.2020 - lekcja online                   TEMAT:  „Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem”.  O miłości Małego Księcia do róży                    

# data[].attributes.headline
CZAS REALIZACJI                      OD 08.06.2020                               DO 10.06.2020        TEMATYKA: Opracowanie LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ                  "MAŁY KSIĄŻĘ"                     Antoine de Saint - Exupery`ego

# data[].attributes.subject
CZAS REALIZACJI                      OD 08.06.2020                               DO 10.06.2020        TEMATYKA: Opracowanie LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ                  "MAŁY KSIĄŻĘ"                     Antoine de Saint - Exupery`ego

# data[].attributes.headline
09.06.2020                                         Temat:  „Mały Książę"                  Antoine’a de Saint-Exupéry’ego – książka dla dorosłych czy dzieci?                                      

# data[].attributes.subject
09.06.2020                                         Temat:  „Mały Książę"                  Antoine’a de Saint-Exupéry’ego – książka dla dorosłych czy dzieci?                                      

# data[].attributes.body
Wypełnij kartę pracy.
Karta będzie podlegać sprawdzeniu u wybranych uczniów 10.06.2020

# data[].attributes.headline
Karta pracy - realizacja tematu z dnia 03.06.2020

# data[].attributes.subject
Karta pracy - realizacja tematu z dnia 03.06.2020

# data[].attributes.body
Stopień i poprawność wykonania zadań sprawdzany na lekcji online

# data[].attributes.headline
05.06.2020                                 Temat: O miłości Małego Księcia do róży.              

# data[].attributes.subject
05.06.2020                                 Temat: O miłości Małego Księcia do róży.              

# data[].attributes.body
lekcja online

# data[].attributes.headline
04.06.2020                          Temat:  „Umiej być przyjacielem – znajdziesz przyjaciela”.    

# data[].attributes.subject
04.06.2020                          Temat:  „Umiej być przyjacielem – znajdziesz przyjaciela”.    

# data[].attributes.body
Realizacja tematu w karcie pracy poniżej.

# data[].attributes.attachment_link.title
klasa 7 CHCESZ MIEC PRZYJACIELA Mały Książę

# data[].attributes.headline
03.06.2020          Temat:  O przyjaźni                       w "Małym Księciu" .               

# data[].attributes.subject
03.06.2020          Temat:  O przyjaźni                       w "Małym Księciu" .               

# data[].attributes.body
UWAGA: ZAGADNIENIA REALIZOWANE W OPARCIU O KARTĘ PRACY  (załącznik obok)
ZAGADNIENIA
I. Poszukiwanie w tekście informacji
II.  Wskazanie wartości w utworze.
III. Wyrażanie opinii.

# data[].attributes.headline
01.06.2020  (praca ucznia z tekstem)  i 02.06.2020  (lekcja online godz. 11.00)                  Temat:  Świat dorosłych i świat dzieci w lekturze                              "Mały Książę"                

# data[].attributes.subject
01.06.2020  (praca ucznia z tekstem)  i 02.06.2020  (lekcja online godz. 11.00)                  Temat:  Świat dorosłych i świat dzieci w lekturze                              "Mały Książę"                

# data[].attributes.body
REALIZACJA
WYPEŁNIJ KARTĘ PRACY ZAŁĄCZONĄ PONIŻEJ

# data[].attributes.attachment_link.title
TEMAT Świat dorosłych i dzieci w utworze MAŁY KSIĄŻĘ

# data[].attributes.headline
CZAS REALIZACJI                      OD 01.06.2020                               DO 05.06.2020        TEMATYKA: Opracowanie LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ                  "MAŁY KSIĄŻĘ"                     Antoine de Saint - Exupery`ego.                     

# data[].attributes.subject
CZAS REALIZACJI                      OD 01.06.2020                               DO 05.06.2020        TEMATYKA: Opracowanie LEKTURY OBOWIĄZKOWEJ                  "MAŁY KSIĄŻĘ"                     Antoine de Saint - Exupery`ego.                     

# data[].attributes.headline
29.06.2020          Temat: W podróży      po planetach z Małym Księciem.                                                            

# data[].attributes.subject
29.06.2020          Temat: W podróży      po planetach z Małym Księciem.                                                            

# data[].attributes.body
LEKCJA ONLINE

# data[].attributes.headline
28.05.2020 (1 godz.)  Temat: Świat wyobraźni      w "Małym Księciu".                

# data[].attributes.subject
28.05.2020 (1 godz.)  Temat: Świat wyobraźni      w "Małym Księciu".                

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI:
Zbieramy informacje                     o planetach i jej mieszkańcach.
ZAGADNIENIA:
Zbieramy informacje                     o planetach i jej mieszkańcach.
NACOBEZU:
1. Nazwa
2. Wygląd planety/planetoidu
3.Mieszkańcy/mieszkaniec:
a) Kto to był, jeśli się da - to jak wyglądał?
b) Sposób funkcjonowania/zachowania (co robił?).
c) Cechy charakteru.
4. Mądre myśli, sentencje, tzw. złote myśli, czyli sformułowania, które warto zapamiętać (jeśli takie pojawiły się w rozdziale wizyty/pobytu na tej planecie).

# data[].attributes.headline
27.05.2020                                                     (lekcja online godz. 11.00)                                                  i 28.05.2020 (1 godz. praca własna ucznia)                      Temat: Kontekst i świat przedstawiony w utworze      „Mały Książę”                       Antoine de Saint-Exupéry'ego.                                                                

# data[].attributes.subject
27.05.2020                                                     (lekcja online godz. 11.00)                                                  i 28.05.2020 (1 godz. praca własna ucznia)                      Temat: Kontekst i świat przedstawiony w utworze      „Mały Książę”                       Antoine de Saint-Exupéry'ego.                                                                

# data[].attributes.headline
26.05.2020 (1 godz.) Temat: Czy jestem wnikliwym czytelnikiem? Test online z lektury                     "Mały Książę"           Antoine de Saint -Exupery.            

# data[].attributes.subject
26.05.2020 (1 godz.) Temat: Czy jestem wnikliwym czytelnikiem? Test online z lektury                     "Mały Książę"           Antoine de Saint -Exupery.            

# data[].attributes.body
"Świtezianka" Adama Mickiewicza

# data[].attributes.headline
25.05.2020 (1 godz.) Temat: Tajemniczy świat ballady Adama Mickiewicza "Świtezianka"

# data[].attributes.subject
25.05.2020 (1 godz.) Temat: Tajemniczy świat ballady Adama Mickiewicza "Świtezianka"

# data[].attributes.body
ŚWIAT FIKCJI I FANTAZJI LITERACKIEJ
Opracowanie lektury "Mały Książę"

# data[].attributes.headline
Przykłady postaci       ze świata, literatury fantasy                    

# data[].attributes.subject
Przykłady postaci       ze świata, literatury fantasy                    

# data[].attributes.headline
UWAGA!                           Sprawdzian                    z lektury "Mały Książę"  26.05.2020.

# data[].attributes.subject
UWAGA!                           Sprawdzian                    z lektury "Mały Książę"  26.05.2020.

# data[].attributes.headline
KARTA PRACY WSPIERAJĄCA REALIZACJĘ TEMATU

# data[].attributes.subject
KARTA PRACY WSPIERAJĄCA REALIZACJĘ TEMATU

# data[].attributes.headline
ROLA NATURY                    W SYMBOLICE ROMANTYZMU 

# data[].attributes.subject
ROLA NATURY                    W SYMBOLICE ROMANTYZMU 

# data[].attributes.body
Caspar Dawid Friedrich "Mężczyzna i kobieta obserwujący księżyc" 1830 - 1835

# data[].attributes.headline
WSPARCIE DO REALIZACJI ZADAŃ, np. PLANU WYDARZEŃ

# data[].attributes.subject
WSPARCIE DO REALIZACJI ZADAŃ, np. PLANU WYDARZEŃ

# data[].attributes.headline
22.05.2020. (1 godz.) Temat: Tajemniczy świat ballady "Świtezianka" Adama Mickiewicza.

# data[].attributes.subject
22.05.2020. (1 godz.) Temat: Tajemniczy świat ballady "Świtezianka" Adama Mickiewicza.

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA:
Zapoznanie z treścią utworu "Świtezianka" Adama Mickiewicza
- Przeczytaj tekst utworu s. 253.

# data[].attributes.headline
20.05.2020 (lekcja online  20.05.2020                     o godz. 10.30)                                  i 21.05.2020 (2 godz.) Temat: „Nie ma zbrodni bez kary” – „Lilije” Adama Mickiewicza (lekcja online  20.05.2020                     o godz. 10.30)                            i samodzielna praca ucznia.

# data[].attributes.subject
20.05.2020 (lekcja online  20.05.2020                     o godz. 10.30)                                  i 21.05.2020 (2 godz.) Temat: „Nie ma zbrodni bez kary” – „Lilije” Adama Mickiewicza (lekcja online  20.05.2020                     o godz. 10.30)                            i samodzielna praca ucznia.

# data[].attributes.body
Słowa klucze: ballada,  ludowość, zbrodnia, kara, symbolika
ZAGADNIENIA
I. OKREŚLENIE TEMATYKI
II. CECHY BALLADY
III. POTWIERDZENIE CECH BALLADY W UTWORZE
III. PRZESŁANIE UTWORU

# data[].attributes.headline
19.05.2020                               Temat: Ballada "Lilije" Adama Mickiewicza  jako wyraz romantycznego zainteresowania grozą.                   

# data[].attributes.subject
19.05.2020                               Temat: Ballada "Lilije" Adama Mickiewicza  jako wyraz romantycznego zainteresowania grozą.                   

# data[].attributes.body
UWAGA: wsparcie realizacji tematu - karta pracy obok. Można ją wykonać na ww. dokumencie              lub przepisując do zeszytu.
Nie wysyłać! Poprawność wykonania na lekcji online (środa 20.05.2020)
ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE Z TREŚCIĄ  BALLADY
1. Odczytaj tekst utworu s. 257 (podręcznik) lub wysłuchaj czytanego tekstu (audiobook) - link poniżej.
II. USTALENIE PLANU WYDARZEŃ
2. Uporządkuj punkty planu wydarzeń zgodnie z treścią utworu.
3. Zapisz czas wydarzeń
PORY ROKU
III. FASCYNACJA GROZĄ TWÓRCÓW ROMANTYCZNYCH
4. Zapoznaj się z informacją               na s. 262 (podręcznik pod zad. 4.)
5. Wykonaj zad. 4. s. 262 (zaznacz w tekście lub krótko podaj przykład:
- elementu grozy/horroru
- elementu kryminalnego
w tekście.

# data[].attributes.body
Poznajemy naturę człowieka          w świecie zjawisk  fantastycznych                                   i nadprzyrodzonych.

# data[].attributes.headline
18.05.2020 (1 godz.) Temat: Tworzymy elementy literatury fantasty

# data[].attributes.subject
18.05.2020 (1 godz.) Temat: Tworzymy elementy literatury fantasty

# data[].attributes.body
Lekcja online na teamsie     o godz. 9.00.

# data[].attributes.headline
ŚWIAT PRZEDSTAWIONY       W UTWORZE                A. SAPKOWSKIEGO                                 

# data[].attributes.subject
ŚWIAT PRZEDSTAWIONY       W UTWORZE                A. SAPKOWSKIEGO                                 

# data[].attributes.body
(załącznik)

# data[].attributes.headline
FIKCJA PRAWDOPODOBNA                                    

# data[].attributes.subject
FIKCJA PRAWDOPODOBNA                                    

# data[].attributes.body
Fikcja prawdopodobna to stworzony przez autorów świat, w którym miejsca bohaterowie zdarzenia itp. mogą istnieć w świecie rzeczywistym.
FIKCJA FANTASTYCZNA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie

... wszakże "terapeutyczny" aspekt wybranej konwencji. Utwór Bieleckiego opatrzony został podtytułem " fantastyczna powieść dla dorosłych". Wykorzystane w nim konwencje należałoby zatem traktować...

... koktail, który sprawia, że nasz świat tak właśnie się kręci. Fantastyczne ! O Boże - brzmi to tak, jakbyśmy naprawdę byli chorzy! - śmieje...

... Dj Domel. Co tu dużo gadać - koncert był po prostu fantastyczny . Ogromne brawa dla Best Promotion za zorganizowania jednego z najlepszych...

# data[].attributes.attachment_link.title
fantastyczny - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.attachment_link.description
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie ... wszakże "terapeutyczny" aspekt wybranej konwencji. Utwór Bieleckiego opatrzony został podtytułem " fantastyczna powieść dla dorosłych". Wykorzystane w nim konwencje należałoby zatem traktować... ... koktail, który sprawia, że nasz świat tak właśnie się kręci. Fantastyczne !

# data[].attributes.body
RÓWNOWAŻNIK ZDANIA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Równoważnik zdania - wyraz lub ciąg wyrazowy formalnie nietworzący zdania (ponieważ nie zawiera orzeczenia), oddający jednak tę samą treść co zdanie.

Przykłady:

Równoważniki zdań dzielą się na dwa zasadnicze rodzaje:

wypowiedzi, w których występują wszystkie samodzielne części mowy oprócz czasowników. Zawierają najczęściej szczegóły właśnie omawianej kwestii i występują najczęściej w dialogach: (- Czytam książkę.) - Jaką? - 1222. - Jakiego autora? - Anne Holt.

wypowiedzi, w których występują czasowniki w formie nieosobowej, najczęściej imiesłowy nieodmienne.

Równoważniki zdań w wypowiedzeniach złożonych

Równoważniki stanowią również części składowe wypowiedzeń złożonych.

[Ten sobie mówi i ten sobie mówi,] pełno radości i krzyku.

Wszystko[, co tylko mogłem przeżyć,] już za mną.

W wypowiedzeniach złożonych najczęściej jako równoważniki zdań występują konstrukcje z imiesłowami przysłówkowymi ( współczesnym i uprzednim):

Siedział przy stole, czytając gazetę.

Przeczytawszy gazetę, wyszedł z domu.

Przy stosowaniu imiesłowowych równoważników zdań częste są błędy logiczno-składniowe - głównie wskutek nieznajomości dwóch zasad ich używania, mianowicie:

zasady tożsamości podmiotów

zasady jednoczesności albo uprzedniości czynności opisanych przez zdanie główne i równoważnik zdania

- oraz błędy interpunkcyjne.

Zasada tożsamości podmiotów

Polega na tym, że wykonawca czynności wyrażonej imiesłowem nieodmiennym musi być jednocześnie wykonawcą czynności wyrażonej w orzeczeniu w formie osobowej czasownika, na przykład:

Żołnierze maszerowali, głośno śpiewając. (Żołnierze maszerowali i śpiewali - ten sam podmiot)

Niepoprawne są więc zdania typu:

Mając 5 lat, umarła mu matka. (Gdy on miał 5 lat, umarła jego matka - różne podmioty)

Wszedłszy do budynku, nastąpił wybuch. (To nie wybuch wszedł do budynku, a człowiek lub ludzie - różne podmioty.)

Podziwiając grę aktorów, ogarnia człowieka wzruszenie. (Kiedy widz podziwia grę aktorów, ogarnia go wzruszenie - różne podmioty)

Powyższe przykłady są tak zwanymi anakolutami. Użycie równoważników zdań nieodnoszących się do wykonawcy czynności będącego podmiotem zdania głównego dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy są one utartymi zwrotami frazeologicznymi: krótko mówiąc, lekko licząc, prawdę powiedziawszy' itp. Takie wyrażenia są zwykle równoważnikami bezpodmiotowych zdań warunkowych, na przykład: Szczerze mówiąc (jeśliby się miało szczerze powiedzieć), nie byliby tym zachwyceni. Zakładając (jeśli się założy), że macie rację, możemy to uznać. Konstrukcje takie występują często w języku mówionym jako wtrącenia i dopowiedzenia.

Zasada jednoczesności albo uprzedniości czynności w zdaniu głównym i w równoważniku zdania

Wymaga ona, żeby czynność wyrażona imiesłowem kończącym się na -ąc była jednoczesna z czynnością w zdaniu głównym, a czynność wyrażona imiesłowem z końcówką -wszy, -łszy wcześniejsza od czynności w zdaniu głównym:

Jedząc, mlaskał ustami. (Kiedy jadł, mlaskał.)

Zjadłszy ciastko, obtarł usta. (Najpierw zjadł ciastko, potem obtarł usta.)

Niepoprawne są więc konstrukcje, w których równoważnik z imiesłowem współczesnym ma znaczenie uprzedniości:

Podejmując (zamiast: Podjąwszy) się pracy, wykonali ją sumiennie. (Najpierw bowiem się jej podjęli, potem ją wykonali.)

lub następczości:

Zaczęto badania, uzyskując pomyślne wyniki. (zamiast: Zaczęto badania i uzysk ano pomyślne wyniki.)

Ogólna zasada interpunkcji dla zdań złożonych z imiesłowowym równoważnikiem zdania

Polega na oddzielaniu przecinkiem równoważnika od innych części zdania:

Idąc ulicą, zachowywali się hałaśliwie.

Przecinek stawia się nawet wówczas, gdy równoważnik ten jest jednym wyrazem bez określeń:

Bibliografia

# data[].attributes.attachment_link.description
Równoważnik zdania - wyraz lub ciąg wyrazowy formalnie nietworzący zdania (ponieważ nie zawiera orzeczenia), oddający jednak tę samą treść co zdanie. Przykłady: Równoważniki zdań dzielą się na dwa zasadnicze rodzaje: wypowiedzi, w których występują wszystkie samodzielne części mowy oprócz czasowników. Zawierają najczęściej szczegóły właśnie omawianej kwestii i występują najczęściej w dialogach: (- Czytam książkę.)

# data[].attributes.body
PLAN RAMOWY
(link poniżej)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. Budowa pomostu na Młynówce.

2. Obcy na wyspie.

3. Pierwsze spotkanie z Zenkiem.

4. Opatrzenie skaleczonej nogi w gabinecie doktora Zalewskiego.

5. Zaoferowanie pomocy w odnalezieniu wujka.

6. Bezowocna wyprawa do Strykowa.

7. Obrona Dunaja.

8. Przyłapanie Zenka na kradzieży jabłek.

9. Uratowanie dziecka.

10. Wiadomość o kradzieży 50 zł.

11. Sąd nad Zenkiem.

12. Zniknięcie chłopca.

13. Wizyta chłopca u Uli.

14. Prawda o sytuacji Zenka.

15. Próby odnalezienia chłopca.

16. Praca zarobkowa Uli.

17. Zwrot ukradzionej kwoty.

18. Przypadkowe spotkanie Julka i Zenka - informacja o zwrocie pieniędzy.

19. Powrót Zenka na wyspę i praca przy żniwach.

20. Donos na milicję.

21. Interwencja doktora Zalewskiego.

22. Odnalezienie wuja.

23. List Zenka do Uli.

24. Pożegnanie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Przykładowy plan ramowy tekstu - przykład, wzór - Ten obcy

# data[].attributes.attachment_link.description
✅ 1. Budowa pomostu na Młynówce. 2. Obcy na wyspie. 3. Pierwsze spotkanie z Zenkiem. 4. Opatrzenie skaleczonej nogi w gabinecie doktora Zalewskiego. 5. Zaoferowanie pomocy w odnalezieniu wujka. 6. Bezowocna wyprawa do Strykowa. 7. Obrona Dunaja. 8. Przyłapanie Zenka na kradzieży jabłek. 9. Uratowan...

# data[].attributes.headline
15.05.2020                                              (1 godz.)                                                 Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzony skutek?          

# data[].attributes.subject
15.05.2020                                              (1 godz.)                                                 Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzony skutek?          

# data[].attributes.body
UWAGA! Poprawność wykonania zad. 2. i 3. będzie kontrolowana na lekcji online (poniedziałek - 18.05.2020  o godz. 9.00)
ZAGADNIENIA
I. ZEBRANIE INFORMACJI NA TEMAT PRAWA NIESPODZIANKI
1. Wykonaj zad. 2, s.280 podręcznik;
2. Na podstawie tekstu sformułujcie Prawo Niespodzianki (wsparcie -                    zad. 3 a), b) i c);
osoby z dostosowaniem 3a) i 3b).

# data[].attributes.headline
13.05.2020 i 14.05.2020                           Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzony skutek? Cechy literatury fantasty.

# data[].attributes.subject
13.05.2020 i 14.05.2020                           Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzony skutek? Cechy literatury fantasty.

# data[].attributes.body
UWAGA: Do przesłania wniosek z uzasadnieniem  z karty pracy
I. ZAPOZNANIE                                   Z LITERATURĄ FANTASY
1. Zapoznanie z definicją FANTASY z różnych źródeł, np. (podręcznik s.280)  i poniższy link
II. ROZPOZNAWANIE GATUNKU LITERATURY
Określenie czy utwór Andrzeja Sapkowskiego należy do literatury fantasy.
a. Wypełnij tabelkę
"Świat przedstawiony   w utworze A. Sapkowskiego (załącznik obok)
- postacie fikcyjne i fantastyczne
- wydarzenia fikcyjne i fantastyczne
b. Uzupełnij wniosek końcowy z uzasadnieniem.
III. TWORZYMY ELEMENTY LITERATURY FANTASY
JESTEM ................
UWAGA: TO ZAGADNIENIE REALIZOWANE NA LEKCJI ONLINE 18.05.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fantasy - gatunek literacki lub filmowy używający magicznych i innych nadprzyrodzonych form, motywów, jako pierwszorzędnego składnika fabuły, myśli przewodniej, czasu, miejsca akcji, postaci i okoliczności zdarzeń. Fantasy jest na ogół odróżniane od science fiction oraz od horroru, przy założeniu, że względnie nie wchodzi w tematykę naukową (w sensie SF) lub tematykę grozy (ang. macabre). Jednak gatunki te w znacznym stopniu przenikają się. Wszystkie trzy mieszczą się w pojęciu fantastyki (ang. speculative fiction).

W kulturze popularnej gatunek fantasy zdominowany jest przez odmianę mediewistyczną, zwłaszcza od czasu ogólnoświatowego sukcesu Władcy Pierścieni i innych dzieł J.R.R. Tolkiena wchodzących w skład mitologii Śródziemia. W szerszym znaczeniu, fantasy obejmuje prace wielu pisarzy, artystów, filmowców, muzyków, począwszy od starożytnych mitów i legend, aż po wiele ostatnich tytułów, znanych obecnie szerokiej publiczności.

Pierwiastki mityczne i inne, które stanowią źródło fantasy i jego licznych podgatunków, były częścią niektórych największych i najbardziej sławnych dzieł literatury takich jak Epos o Gilgameszu i innych najdawniejszych zapisów znanych ludzkości. Od po , od Mahabharaty do Księgi tysiąca i jednej nocy, od do Podróży na Zachód, i od Legend arturiańskich i średniowiecznych romansów po poemat epicki Boska komedia - fantastyczne opowieści o odważnym bohaterze i bohaterce, o strasznych, śmiercionośnych smokach i tajemniczych światach, inspirowały wielu słuchaczy i autorów. W tym sensie historia fantastyki i historii literatury są nierozerwalnie związane. Istnieje wiele dzieł, gdzie granica pomiędzy fantastyką a innymi gatunkami jest zatarta, a pytanie czy autorzy wierzyli w możliwość istnienia opisywanych cudów w utworach takich, jak Sen nocy letniej czy Pan Gawen i Zielony Rycerz, sprawia, że trudno rozróżnić, gdzie i kiedy fantastyka w nowoczesnym sensie ma swój początek.

W 1841 ukazało się The King of the Golden River Johna Ruskina, jednak za prekursora nowoczesnej fantasy uznaje się raczej George MacDonalda - szkockiego autora powieści takich jak: Królewna i Goblin (w innym tłumaczeniu: Księżniczka i koboldy) czy Phantastes ( 1858). MacDonald miał duży wpływ zarówno na J.R.R. Tolkiena, jak i na C.S. Lewisa. Innym istotnym autorem w tym gatunku był William Morris, znany angielski poeta, który napisał kilka powieści u schyłku stulecia, między innymi The Well at the World's End (1896). Według historyków gatunku to Morris jako pierwszy wpadł na pomysł stworzenia odrębnego, niemimetycznego świata przedstawionego jako miejsca akcji.

Mimo że Na skrzydłach Północnej Wichury MacDonalda ( 1871) miało duży wpływ na przyszłość, i mimo że był wówczas popularny, literatura fantasy nie była szeroko znana lub ceniona aż do końca stulecia. Dopiero Edward Plunkett, znany jako Lord Dunsany, sprawił, że gatunek stał się popularny zarówno w postaci powieści jak i opowiadania; duże znaczenie miały zwłaszcza jego powieści z lat 1905-1919 usytuowane w fantastycznym świecie zwanym Pegana. Wielu znanych „mainstreamowych" współcześnie autorów również zaczęło pisać w tym gatunku - np. Henry Rider Haggard, Rudyard Kipling czy Edgar Rice Burroughs. Ci właśnie, obok Abrahama Merritta, stworzyli to, co znane jest jako podgatunek „zaginionego świata", który był najbardziej popularny na początku XX wieku. W tym samym czasie ukazały się również utwory dla dzieci, takie jak Piotruś Pan Jamesa Matthew Barrie czy Czarnoksiężnik z Krainy Oz Lymana Franka Bauma.

Fantastyka w literaturze dla dzieci była akceptowana łatwiej niż fantastyka przeznaczona dla dorosłych, co powodowało, że pisarze chcący tworzyć fantastykę często decydowali się ubrać swoje dzieło w postać książki dla dzieci. Wiele wczesnych prac Nathaniela Hawthorne'a znajdowało się na granicy fantastyki, ale książka A Wonder-Book for Girls and Boys, przeznaczona dla dzieci, to fantasy.

W 1923 w USA powstał pierwszy magazyn poświęcony fantasy pt. Weird Tales. Termin ten został jednak użyty po raz pierwszy prawdopodobnie dopiero w 1927 za sprawą E. M. Forestera. Nieco później wykorzystywany był między innymi przez C. S. Lewisa, który szukał odpowiednich słów dla określenia twórczości swojej i J. R. R. Tolkiena.

W ślad za Weird Tales pojawiło się wiele podobnych wydawnictw, np. The Magazine of Fantasy & Science Fiction. Ten właśnie magazyn był w tamtym czasie bardzo popularny i przybliżył fantasy ale także i fantastykę naukową szerszej publiczności w USA i Wielkiej Brytanii. Wówczas już, te dwa gatunki zaczęły być kojarzone ze sobą.

W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. szeroką popularność zdobył gatunek sword & sorcery, zapoczątkowany przez Roberta E. Howarda serią opowieści o Conanie Barbarzyńcy (1932-1936), które kontynuowane były i naśladowane przez innych autorów ( Henry Kuttner, L. Sprague de Camp, Lin Carter), a także dzięki opowiadaniom Fritza Leibera pt. Przygody Fafryda i Szarego Kocura (od 1958). Było to przed nadejściem high fantasy i przed nadejściem największej popularności prac Tolkiena: (pierwsze wydanie w 1937) i Władca Pierścieni (1954). Popularność w późnych latach 60. pozwoliła fantasy w pełni wkroczyć do głównego nurtu kulturowego. Kilka innych serii, takich jak Opowieści z Narni Clive'a Staplesa Lewisa czy Ziemiomorze Ursuli K. Le Guin utwierdziło pozycję gatunku.

W późniejszym czasie popularność fantasy utrzymywała się, by jeszcze wzrosnąć w XXI wieku, czego dowodem jest bestsellerowy status prac J.K. Rowling, czy ogromna popularność filmów, takich jak ekranizacja Władcy Pierścieni autorstwa Petera Jacksona.

Ten artykuł od 2008-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
dyskusji tego artykułu.
{{Dopracować}} z tego artykułu.

Najbardziej charakterystyczne cechy gatunku to motywy fantastyczne (przede wszystkim obecność magii) występujące w wewnętrznie spójnym miejscu akcji, oraz typowe przedmioty i postacie. Akcja utworów rozgrywa się zazwyczaj w świecie odrębnym od świata realnego (w świecie fantastycznym lub w odległej, mitologicznej przeszłości), najczęściej, choć nie zawsze, wykreowanym na wzór feudalnego średniowiecza i wykorzystującym legendy, podania bohaterskie i mity. Ten wtórny świat może być całkiem odseparowany od świata realnego lub w jakiś sposób być z nim połączony, pozwalając postaciom na wędrówkę między różnymi rzeczywistościami.

Świat przedstawiony w danym utworze posiada własne zasady, które muszą być przestrzegane, ale jego elementy uwarunkowane przez akcję muszą również posiadać ograniczenia, dając zarówno bohaterom pozytywnym jak i negatywnym powody do walki. Motywy magiczne muszą być obarczone kosztem, a zarazem obdarzone wartością, by opowieść zachowała swoją wewnętrzną konstrukcję. Wydarzenia przedstawione mogą być nierealistyczne, ale winny rządzić się wewnętrzną logiką, być posłuszne ustalonym w danym utworze prawom oraz posiadać spójne tło i postacie.

Utwory tego nurtu są najczęściej umiejscowione w fikcyjnym świecie, w którym poza zwykłymi prawami fizyki i biologii działa też magia oraz inne nadnaturalne moce. Do świata przedstawionego należy przeważnie rozległy zestaw rekwizytów swobodnie zaczerpniętych ze średniowiecza i starożytności, rzadziej z okresu renesansu lub epoki wczesnego przemysłu. Te dwie ostatnie epoki częściej obecne są w stylach „ dark fantasy", „ steam fantasy" i „ science fantasy". Charakterystyczne jest także występowanie obok gatunku ludzkiego gatunków istot mitycznych lub baśniowych, takich jak: elfy, krasnoludy, trolle, gobliny, smoki, wiedźmy, fauny, koboldy, gargulce, centaury, jednorożce, driady. Zazwyczaj psychologia postaci, ich motywacje i zachowania są przedstawione realistycznie - dotyczy to także postaci o pochodzeniu mitycznym lub baśniowym. Świat w książkach fantasy jest fikcyjny, mitologiczny lub baśniowy, czasem mniej lub bardziej umowny, ale potraktowany przez autora jak świat historyczny, który kiedyś istniał, podobnie jak kronika. Niezwykła moc oddziaływania tego gatunku istnieje poprzez uprawdopodobnienie postaci i precyzję opisu ich świata.

W fantasy unika się sformułowań takich jak „dawno temu" lub „w odległym kraju". Są one typowe dla bajek i baśni tradycyjnych, a fantasy jest przeciwieństwem nieokreśloności i braku precyzji, bo one nie wystarczają odbiorcy „współczesnych baśni". Niejednokrotnie wśród magicznego i heroicznego świata ukryte są aluzje do współczesności i jej realnych problemów. Te „współczesne baśnie" są gatunkiem nastawionym, zaprogramowanym na dylematy moralne oraz na kontestację różnych przejawów i zjawisk realnej współczesności. Ich często występującą cechą jest swoiste proekologiczne nastawienie i dowartościowywanie myślenia irracjonalnego, instynktownego oraz świata uczuć i religijności przeciwnego zaawansowanej technologii i stechnicyzowaniu życia. Mówi się nawet, że w tym gatunku, tak bardzo eskapistycznym, mniej ważne jest to, „o czym on jest", a bardziej to, „o czym on nie jest". Czego używania i opisywania unika, tego istnieniu się sprzeciwia.

Fantasy to opowieści, które czerpią z mitologii różnych ludów. Imiona starożytnych bóstw i bohaterów przewijają się w wielu utworach. Najczęściej autorzy inspirują się mitami: skandynawskimi, celtyckimi, greckimi, rzymskimi, egipskimi, prekolumbijskimi, anglosaskimi, słowiańskimi, jak również judeochrześcijańskimi czy bliskowschodnimi. Również legenda arturiańska jest jedną z najważniejszych podstaw i źródeł tego gatunku. Utwory odtwarzają starożytny świat tych mitologii, nadając imionom znanych postaci mitycznych ( Baldur, Artur, Odys, Thor, Morgana, Merlin) współczesny i bardziej ludzki wymiar. Ale nie do końca odtwarzają, równie często przetwarzają, przerysowują, parodiują ( Terry Pratchett, Andrzej Sapkowski) i wyśmiewają. Znajdziemy w nich cały przekrój gatunków literackich, nastrojów i idei, od religijnej przypowieści, baśni chrześcijańskiej, przez romans heroiczny, epos, dramat obyczajowy, fantazję polityczną, aż do horroru, love story, powieści psychologicznej, komedii, parodii, a nawet manifestów religii neopogańskich.

Zaczątki fantasy widać było już w drugiej połowie XIX wieku, u końca epoki romantyzmu, lecz jej złoty wiek przypada na lata 60. i 70. XX wieku, podczas gdy złoty wiek jej „starszej siostry" - fantastyki naukowej - przypada na lata 50. i 60.

Fantasy w Polsce i za granicą

Na rynku anglosaskim książki fantasy to te historie, w których występuje wątek nadprzyrodzony, bądź technologia tak zaawansowana, że trudno wyjaśnić obecnie sposób jej działania. Stanisław Lem wydzielił zaś fantasy jako odmianę współczesnej baśni, zawężając ten termin do dzieł, które są w jakiś sposób powiązane z klasycznymi opowieściami. Z tego powodu polskie znaczenie tego słowa może wydawać się znacznie stabilniejsze niż jego anglosaski odpowiednik, pozwalając na łatwiejsze znalezienie gatunkowej tożsamości pozornie zupełnie innych od siebie dzieł.

Fantasy posiada wiele podgatunków, ważniejsze z nich to: low fantasy (quasi-historyczna), dark fantasy, high fantasy, urban fantasy, space fantasy oraz heroic fantasy (magia i miecz).

Podgrupy owe nie oznaczają większych różnic w samej treści, czy w ideach propagowanych przez autorów, lecz raczej w stylu pisania, źródłach inspiracji oraz w ogólnym „nastroju" dominującym w utworach, na przykład mrocznym, baśniowym, heroicznym, pseudohistorycznym, dziejów alternatywnych, postapokaliptycznym, czy religijnym. Utwory, które można opisać tą ogólną nazwą, są dość rozmaite i adresowane do czytelników w różnym wieku, od dzieci, przez młodzież, do dorosłych. Większość klasycznych dzieł tego gatunku przeznaczona jest raczej dla dorosłych czytelników. Stąd fantasy niekiedy nazywana jest też, dość obrazowo, ale w dużym uproszczeniu, „baśnią dla dorosłych".

Niektóre z utworów fantasy trudno jednoznacznie sklasyfikować, sporna bywa też w ogóle przynależność do tego nurtu: przykładem może być cykl Kroniki Amberu Rogera Zelazny'ego, autora, który deklarował się jako piszący wyłącznie fantastykę naukową.

Twórcy powiązani z fantasy

Literatura fantasy posiada długą kolekcję okołogatunkowych działań, w których udział biorą autorzy oraz ich fani. Powstają więc kluby, gry fabularne (przy czym wiele utworów fantasy jest pisanych na potrzeby gier fabularnych i osadzonych w konkretnych światach), dramaty sceniczne, poezje, opowiadania, komiksy oraz tzw. fanfiction, filmy fabularne, gadżety, grafika komputerowa, malarstwo fantasy oraz muzyka inspirowana tą twórczością - są to najczęściej gatunki muzyki popularnej, głównie folk, heavy metal, power metal, rock, metal symfoniczny, gotyk oraz muzyka poważna i etniczna. Muzyka inspirowana twórczością fantastyczną zwana jest niekiedy muzyką fantastyczną lub muzyką tolkienowską.

# data[].attributes.attachment_link.description
Fantasy - gatunek literacki lub filmowy używający magicznych i innych nadprzyrodzonych form, motywów, jako pierwszorzędnego składnika fabuły, myśli przewodniej, czasu, miejsca akcji, postaci i okoliczności zdarzeń. Fantasy jest na ogół odróżniane od science fiction oraz od horroru, przy założeniu, że względnie nie wchodzi w tematykę naukową (w sensie SF) lub tematykę grozy (ang.

# data[].attributes.headline
12.05.2020 (1 godz.) Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzany skutek?

# data[].attributes.subject
12.05.2020 (1 godz.) Temat: Jak przemawiać, aby odnieść zamierzany skutek?

# data[].attributes.body
I. ZAPOZNANIE Z TEKSTEM Andrzeja Sapkowskiego "Kwestia ceny"
1. a. Zapoznaj się                       z informacja o autorze               (s. 280 podręcznik)                     b. Przeczytaj uważnie tekst      s. 275 do 280 (podręcznik).
II. SPRAWDZENIE ZROZUMIENIA TEKSTU
1. Określ tematykę utworu
(krótko 1-2 zdania o czym jest?)
2. Ułóż ramowy plan wydarzeń (najważniejsze wydarzenia)        w formie równoważników zdania, np.
1. Niespodziewane przybycie Jeża z Erlenwaldu.

# data[].attributes.headline
WSPARCIE REALIZACJI        CECHY DOBREJ REKLAMY : ),  czyli NACOBEZU               

# data[].attributes.subject
WSPARCIE REALIZACJI        CECHY DOBREJ REKLAMY : ),  czyli NACOBEZU               

# data[].attributes.body
w załączniku poniżej

# data[].attributes.body
KARTA PRACY                           DO REALIZACJI ZAGADNIENIA:                  CECHY KOMUNIKATU REKLAMOWEGO

# data[].attributes.headline
WSPARCIE:   DEFINICJA MANIPULACJI JĘZYKOWEJ (link poniżej)             

# data[].attributes.subject
WSPARCIE:   DEFINICJA MANIPULACJI JĘZYKOWEJ (link poniżej)             

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Manipulacja językowa - forma zamierzonego i intencjonalnego działania komunikatem tekstowym, mającego na celu wywarcie korzystnego dla manipulatora wpływu na osobę lub grupę. Manipulacja dotyczy jednak bardziej relacji między nadawcą i odbiorcą, nie zaś użytych środków jako takich. Działania manipulacyjne są ukryte dla świadomości odbiorcy.

Najczęstszymi środkami językowymi wykorzystywanymi do manipulacji językowej są:

wyrazy wartościujące

formy pierwszej osoby liczby mnogiej wprowadzane do tekstu w celu wywołania wrażenia tożsamości nadawcy i odbiorcy

wyrazy zawierające pozytywną ocenę odbiorcy, które poprzedzają przekazywany komunikat

wypowiedzi tak zbudowane, że nie da się im zaprzeczyć i przez to wydają się zawsze prawdziwe

mówienie między wierszami

eufemizmy

zmienianie znaczenia wyrazów.

Należy pamiętać, iż niemal wszystko może zostać uznane za manipulacyjne. Termin ten jest silnie pejoratywny i oparty na subiektywnym odczuciu, w związku z czym brak w nim naukowości.

# data[].attributes.attachment_link.description
Manipulacja językowa - forma zamierzonego i intencjonalnego działania komunikatem tekstowym, mającego na celu wywarcie korzystnego dla manipulatora wpływu na osobę lub grupę. Manipulacja dotyczy jednak bardziej relacji między nadawcą i odbiorcą, nie zaś użytych środków jako takich. Działania manipulacyjne są ukryte dla świadomości odbiorcy.

# data[].attributes.headline
07.05.2020                                           (1 godzina)                         Temat: Reklama jako komunikat językowy. Informacja, zachęta, czy manipulacja  i kłamstwo.       

# data[].attributes.subject
07.05.2020                                           (1 godzina)                         Temat: Reklama jako komunikat językowy. Informacja, zachęta, czy manipulacja  i kłamstwo.       

# data[].attributes.body
UWAGA: Do przesłania element                  z karty pracy - realizacja zagadnienia PODSUMOWANIE
(termin 11.05.2020)
ZAGADNIENIA
I. WPROWADZENIE DO TEMATU
1. obejrzenie minimum                               3 przykładowych reklam;
https://www.youtube.com/watch?v=RfOMzaB8lLQ
https://www.youtube.com/watch?v=3Cq2oo08GSc

https://www.youtube.com/watch?v=U_OglYw2yQY

https://www.youtube.com/watch?v=tvTliLyXKpc

https://www.youtube.com/watch?v=AH6c5VcR2dY
2. Wypisz:

a. kto jest odbiorca każdej z nich

b.  elementy, które przykuły Twoją uwagę (hasła, pytania, postacie, itp.)

3.  Wysłuchanie piosenki pt. "Reklama" (LINK PONIŻEJ)
II. CECHY KOMUNIKATU REKLAMOWEGO
- odbiorcy
- sposoby osiągania celu
- środki przekazu (język,  manipulacja językowa, grafika)
WSPARCIE (manipulacja językowa)
III. PODSUMOWANIE

# data[].attributes.headline
08.05.2020 i 11.05.2020     (2 godziny)                                Temat: Witaj w świecie reklamy, gdzie miliony rzeczy walczą o uwagę. Tworzymy reklamę                        

# data[].attributes.subject
08.05.2020 i 11.05.2020     (2 godziny)                                Temat: Witaj w świecie reklamy, gdzie miliony rzeczy walczą o uwagę. Tworzymy reklamę                        

# data[].attributes.body
W ybór terminu przesłania gotowej reklamy (indywidualnie w zależności od potrzeb                i realizacyjnych możliwości) - maksymalnie do 22.05.2020. ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE SIĘ                         Z CECHAMI DOBREJ REKLAMY (NACOBEZU, tj. karta pracy zamieszczona obok)
II. ETAP PLANOWANIA REKLAMY
1. Wybór:
- adresata
- zapotrzebowania
- produktu
2. Gromadzenie informacji:
- zapoznanie z cechami proponowanej oferty
- układanie haseł,
- ustalanie formy prezentacji produktu/reklamy
- przygotowywanie wstępnego projektu realizacji
- wybór terminu przesłania gotowej reklamy (indywidualnie w zależności od potrzeb                i realizacyjnych możliwości) - maksymalnie do 22.05.2020.
III. REALIZACJA
Sporządzanie, projektowanie, nagrywanie reklamy.
POWODZENIA I TWÓRCZEJ ZABAWY : ).

# data[].attributes.headline
06.05.2020  (1 godzina)                         Temat: Reklama jako komunikat językowy? Wprowadzenie.                    

# data[].attributes.subject
06.05.2020  (1 godzina)                         Temat: Reklama jako komunikat językowy? Wprowadzenie.                    

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA
I. WPROWADZENIE DO TEMATU
1. DEFINICJA REKLAMY
A.Obejrzyj załączoną reklamę
Reklama Danio: https://danio.com.pl/aktualnosci/czy-widziales-juz-nowa-reklame-danio/
B. Wypisz:
- co jest przedmiotem reklamy/jaki produkt reklamuje?
- jaki jest cel reklamy/do czego namawia?
C. Ułóż własną definicję do hasła: REKLAMA
- sprawdź, na ile zgadza się                        z definicją słownikową (link poniżej).
II. REKLAMA JAKO KOMUNIKAT JĘZYKOWY - analizujemy tekst Jerzego Bralczyka
1. Przeczytaj tekst Jerzego Bralczyka "Język reklamy" (podręcznik s.250);
2. ŚWIAT REKLAMY
Wypisz z akapitu 2., zaczynającego się od słów: "Po pierwsze...":
- Do jakich światów odwołuje się reklama?
- Kto wypowiada się w reklamie?
- Dlaczego świat realny i fikcyjny się zacierają? Zwróć uwagę na reklamę "Danio - kto tam należy do świata fikcyjnego, a kto realnego?
"Po drugie..."
- Jaki jest cel reklamy?
- W jaki sposób oddziałuje na odbiorcę?
ten element będzie niezbędny do realizacji tematu dn. 07.05.2020.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie

... oraz następstwem działań podejmowanych przez podmiot wobec reklamowanego obiektu.
Wpływ na tworzenie się ostatecznej struktury postawy wobec desygnatu przekazów reklamowych...

... Chodzi tu oczywiście o produkty konsumpcyjne.
Skoro mowa o przedmiocie w czasie imprez sportowych, to trzeba podkreślić, że jest nim...

... A przy tym są ludźmi skromnymi, stroniącymi od rozgłosu i . Jest to grupa nieliczna (trzeba tu koniecznie wspomnieć o mechanikach...

# data[].attributes.attachment_link.title
reklama - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.attachment_link.description
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie ... oraz następstwem działań podejmowanych przez podmiot wobec reklamowanego obiektu. Wpływ na tworzenie się ostatecznej struktury postawy wobec desygnatu przekazów reklamowych... ... Chodzi tu oczywiście o produkty konsumpcyjne. Skoro mowa o przedmiocie w czasie imprez sportowych, to trzeba podkreślić, że jest nim...

# data[].attributes.headline
05.05.2020 (1 godzina)   Temat: Czy reklama możne ograniczać wolność? Wyrażamy swoje zdanie zainspirowane felietonem Krzysztofa Zanussiego.             

# data[].attributes.subject
05.05.2020 (1 godzina)   Temat: Czy reklama możne ograniczać wolność? Wyrażamy swoje zdanie zainspirowane felietonem Krzysztofa Zanussiego.             

# data[].attributes.body
UWAGA, NIE WYSYŁAĆ NOTATKI! Będzie skontrolowana u wybranych uczniów 05.05.2020, tj. z uwzględnieniem zad. 4 (padlet) i cechy felietonu "Reklama przedawkowana" (zad. 5. - podręcznik).
ZAGADNIENIA
I. CECHY FELIETONU
1. Przypomnij sobie cechy felietonu (patrz. podręcznik s. 128);
2. Wskaż cechy felietonu na przykładzie tekstu Krzysztofa Zanussiego "Reklama przedawkowana"
- wykonaj zad. 5 s. 249 (podręcznik)
II. GROMADZENIE ARGUMENTÓW na temat: Czy reklama ogranicza wolność?
UWAGA:                                                  3. Uwzględnij pytania z zada.6., s.250
Możesz sporządzić je w formie tabelki: kolumna ZA i kolumna PRZECIW lub innej dowolnej formie.
III. PREZENTACJA SWOJEGO STANOWISKA/OPINII
4. Napisz kilkudaniową wypowiedź   na temat: JAKIE JEST TWOJE ZDANIE NA TEMAT REKLAMY? Wykorzystaj zgromadzone informacje (zad. 6. - powyżej)

# data[].attributes.headline
04.05.2020 (1 godzina) Temat: Czy reklama możne ograniczać wolność? Zapoznanie z felietonem Krzysztofa Zanussiego.

# data[].attributes.subject
04.05.2020 (1 godzina) Temat: Czy reklama możne ograniczać wolność? Zapoznanie z felietonem Krzysztofa Zanussiego.

# data[].attributes.body
ZAGADNIENIA
I. ZAPOZNANIE Z TREŚCIĄ FELIETONU
1. Zapoznaj się z treścią felietonu Krzysztofa Zanussiego pt. "Reklama przedawkowana";
II. SPRAWDZANIE STOPNIA ZROZUMIENIA TEKSTU
1. Wykonaj zad. 1, s. 249 (podręcznik)
PAMIĘTAJ O ZAPISIE ODPOWIEDZI PEŁNYMI ZDANIAMI, np. 1. Celem artykułu jest ... ( a nie: 1.a, lub 1.b, itp.)
2. Określ stanowiska autora związane z obecnością reklam - zad.3., s. 249.

PRZYPOMNIJ SOBIE CECHY FELIETONU s. 128 (podręcznik)

# data[].attributes.body
W tym tygodniu będziesz poszukiwać odpowiedzi na pytanie: Czy język           i sposoby jego użycia może wpływać na zachowania ludzi?

# data[].attributes.headline
ZADANIA DO REALIZACJI W TRAKCIE CZYTANIA LEKTURY:

# data[].attributes.subject
ZADANIA DO REALIZACJI W TRAKCIE CZYTANIA LEKTURY:

# data[].attributes.body
1. ZGROMADŹ INFORMACJE O PLANETACH ODWIEDZANYCH PRZEZ MAŁEGO KSIĘCIA:
- nazwa
- wygląd
- mieszkańcy i ich zachowania
2. ZWRÓĆ UWAGĘ NA RELACJE MAŁEGO KSIĘCIA z:
a) RÓŻĄ (jej i jego zachowania)
b) PILOTEM
3. WYPISZ POJĘCIA, które poznaje Mały Książę w swojej podróży, np. efemeryczny, oswoić, itp.
4. SPRÓBUJ ZNALEŹĆ          w utworze tzw. złote myśli, sentencje, mądre, pouczające sformułowania.

# data[].attributes.headline
29.04.2020                                                 Temat: Zasady poprawnej komunikacji niewerbalnej.                                 

# data[].attributes.subject
29.04.2020                                                 Temat: Zasady poprawnej komunikacji niewerbalnej.                                 

# data[].attributes.body
UWAGA, NIE WYSYŁAĆ NOTATKI! Będzie skontrolowana u wybranych uczniów 30.04.2020. ZAGADNIENIA
I. WPROWADZENIE  DO TEMATU       1. W mapie myśli (chmurka wykonywana często na lekcji) wpisz dowolne skojarzenia związane z wyrazem: GRZECZNOŚĆ;
2. Skonfrontuj Twoją wiedzę  na ten temat z informacją w podręczniku, s.234 oraz "Słownikiem języka polskiego" (link poniżej).
2. PRZYKŁADY GRZECZNOŚCIOWYCH ZACHOWAŃ NIEWERBALNYCH
Pamiętaj, że VERBUM: znaczy słowo.
1. Przyjrzyj się ilustracjom (podręcznik s.234 zad.1) i zapisz pełnym zdaniem, jakie niejęzykowe zachowania grzecznościowe towarzyszą przedstawionym sytuacjom.
WSPARCIE: zielona tabelka poniżej zadania (podręcznik);
II. ODCZYTANIE INTENCJI ZE SPOSOBU MÓWIENIA
2. Sprawdź, jaki wpływ na odbiór przekazywanych informacji ma Twoja intonacja
a. Przeczytaj tekst z zadania 2a str. 234 (Jeśli możesz, zachęć do doświadczenia kogoś          z domowników ):                                 -pierwszy raz z wyraźną agresją widoczną u obu osób;
- drugi raz - spokojnie, chcesz/chcecie tylko przekazać informacje;
b. zapisz wniosek z przeprowadzonego doświadczenia (zad. 2b)
III. ROZPOZNAWANIE BRAKU PRZEJAWU KULTURY
3. Przyjrzyj się scenkom zaprezentowanym w zad.3. s.235
- zapisz, w czym przejawia się brak kultury w przystawionych zachowaniach ludzi?                             PAMIĘTAJ  ZAPISIE PEŁNYMI ZDANIAMI.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie

... od pewnych układów. Jesteśmy zbyt grzeczni. Jedną z przyczyn naszej " grzeczności " jest zależność finansowa od MKiS. Jeżeli dotacja nas wiąże, to...

... Obaj lekarze mieli wiele wspólnych zainteresowań i rozmowa po wymianie zeszła na tematy zawodowe. grzeczności
- Czy podziela pan, doktorze Manson, opinię...

... się, żeby wszystkim było przyjemnie. Tak? No to może przez grzeczność i układność miałem udawać przed Suzanne, że jestem mężczyzną o...

# data[].attributes.attachment_link.title
grzeczności - definicja, synonimy, przykłady użycia

# data[].attributes.attachment_link.description
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie ... od pewnych układów. Jesteśmy zbyt grzeczni. Jedną z przyczyn naszej " grzeczności " jest zależność finansowa od MKiS. Jeżeli dotacja nas wiąże, to... ... Obaj lekarze mieli wiele wspólnych zainteresowań i rozmowa po wymianie zeszła na tematy zawodowe.

# data[].attributes.headline
Ciekawostka! Rozpoznaj na czym polega homonim                          w podanych niżej informacjach:             

# data[].attributes.subject
Ciekawostka! Rozpoznaj na czym polega homonim                          w podanych niżej informacjach:             

# data[].attributes.body
1. Na balkonie nie chodzą.
2.Na bal konie nie chodzą.

# data[].attributes.headline
30.04.2020 Temat: Sprawdź siebie. Piszemy test.                              Zakres:                                       A. Ortografia - pisownia NIE z różnymi częściami mowy;        B. Opis bibliograficzny;                 C. Homonimy                       

# data[].attributes.subject
30.04.2020 Temat: Sprawdź siebie. Piszemy test.                              Zakres:                                       A. Ortografia - pisownia NIE z różnymi częściami mowy;        B. Opis bibliograficzny;                 C. Homonimy                       

# data[].attributes.headline
27.04.2020 i 28.04.2020                       (2 godz.)      Temat: Co to jest homonim, czyli  klucz w zamku na zamku, słowem chińszczyzna.                    

# data[].attributes.subject
27.04.2020 i 28.04.2020                       (2 godz.)      Temat: Co to jest homonim, czyli  klucz w zamku na zamku, słowem chińszczyzna.                    

# data[].attributes.body
UWAGA, NIE WYSYŁAĆ NOTATKI! Będzie skontrolowana u wybranych uczniów 29.04.2020.
I . POZNANIE  HOMONIMÓW
1. Zapoznaj się z definicją homonimu (podręcznik s. 247)
2. Odsłuchaj poniższa reklamę dyskontu "Biedronka"
Świąteczny mazurek https://www.youtube.com/watch?v=suAVNaVAiHc
- odszukaj homonim wykorzystany w reklamie
II. ROZPOZNAWANIE znaczeń HOMONIMÓW
1. Wykonaj zadanie 3., s. 247 (podręcznik) - pisemnie oraz 4. ustnie oraz 5 (podręcznik s.247)
III. SPRAWDŹ SIEBIE:
1. Zapoznaj się przynajmniej z 3 poniższymi reklamami:
- rozpoznaj i wypisz znaczenia występujących tam homonimów.
UDANEJ ZABAWY : )
Chińszczyzna https://www.youtube.com/watch?v=dkTg_9n-m0s

biedronka ziemniaki w mundurkach
https://www.youtube.com/watch?v=7F84qYsE5_4
szkolne przybory (tępy)
https://www.youtube.com/watch?v=lP2Ls3Bw28k
pierogi leniwe:
https://www.youtube.com/watch?v=7nSK7HGIuhQ
oliwa z pierwszego tłoczenia: https://www.youtube.com/watch?v=IIoKfQpQkfY
KORECZKI
https://www.youtube.com/watch?v=1gwkaxCItVM

2. Wykonaj zad. 8., uważaj na poprawny zapis ortograficzny

# data[].attributes.headline
27.04.2020 - 30.04.2020          Witam, realizujemy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania,                   w którym poznamy obszary związane z rożnymi sposobami wykorzystania języka - jako narzędzia komunikacji.                                 

# data[].attributes.subject
27.04.2020 - 30.04.2020          Witam, realizujemy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania,                   w którym poznamy obszary związane z rożnymi sposobami wykorzystania języka - jako narzędzia komunikacji.                                 

# data[].attributes.headline
24.04.2020 (1 godz.) Temat: Powtarzamy i nadrabiamy zaległości.

# data[].attributes.subject
24.04.2020 (1 godz.) Temat: Powtarzamy i nadrabiamy zaległości.

# data[].attributes.body
Praca własna ucznia - konsultacje z nauczycielem.

# data[].attributes.body
6. ZADANIE dodatkowe       DLA CHĘTNYCH:
ZOSTAŃ TWÓRCĄ SZARADY
ZADANIA DO WYBORU
A. Narysuj krzyżówkę, uwzględniając, np. zgromadzone powyżej wyrazy  odpowiadającą Twoim hasłom.
Twoja krzyżówka powinna zawierać minimum 10 haseł.
Pamiętaj o pytaniach, na których podstawie odgadniesz hasło krzyżówki.
B. UŁÓŻ DYKTANDO DLA SWOICH RÓWIEŚNIKÓW
DYKTANDO powinno:
- zawierać min. 12 wyrazów z pisownią partykuły NIE
- posiadać sensowna treść
- premia za zabawną historyjkę             Przećwicz jej poprawność :)
Krzyżówkę prześlij  na email do 27.04.2020 (poniedziałek)
POWODZENIA :)

# data[].attributes.body
PRZYPOMINAM, IŻ ZE WZGLĘDU NA ZDALNE NAUCZANIE NASTĘPUJE ZMIANA LEKTURY              DO REALIZACJI W TYM ROKU:
Rezygnuję z trudniejszej tematycznie pozycji, tj. "SYZYFOWE PRACE" Stefana Żeromskiego;
DO REALIZACJI  "MAŁY KSIĄŻĘ" Antoine de Saint-Exupery .                               Termin zapoznania  się        z lekturą - do 25 maja 2020. Poniżej dołączam link z tekstem ww.  pozycji.                        Zagadnienia, na które należy zwrócić uwagę        w trakcie czytania, podam  27.04.2020r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Transkrypt

1 Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę Przepraszam wszystkie dzieci za poświęcenie tej książki dorosłemu. Mam ważne ku temu powody: ten dorosły jest moim najlepszym przyjacielem na świecie. Drugi powód: ten dorosły potrafi zrozumieć wszystko, nawet książki dla dzieci. Mam też trzeci powód: ten dorosły znajduje się we Francji, gdzie cierpi głód i chłód. I trzeba go pocieszyć. Jeśli te powody nie wystarczą - chętnie poświęcę tę książkę dziecku, jakim był kiedyś ten dorosły. Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi. Choć niewielu z nich o tym pamięta. Zmieniam, więc moją dedykację: LEONOWI WERTH gdy był małym chłopcem

2 Rozdział 1; Gdy miałem sześć lat, zobaczyłem pewnego razu wspaniały obrazek w książce opisującej puszczę dziewiczą. Książka nazywała się Historie prawdziwe. Obrazek przedstawiał węża boa, połykającego drapieżne zwierzę. Oto kopia rysunku: W książce było napisane: Węże boa połykają w całości schwytane zwierzęta. Następnie nie mogą się ruszać i śpią przez sześć miesięcy, dopóki zdobycz nie zostanie strawiona. Po obejrzeniu obrazka wiele myślałem o życiu dżungli. Pod wpływem tych myśli udało mi się przy pomocy kredki stworzyć mój pierwszy rysunek. Rysunek numer 1. Wyglądał on tak: Pokazałem moje dzieło dorosłym i spytałem, czy ich przeraża. - Dlaczego kapelusz miałby przerażać? - odpowiedzieli dorośli. Mój obrazek nie przedstawiał kapelusza. To był wąż boa, który trawił słonia. Narysowałem następnie przekrój węża, aby dorośli mogli zrozumieć. Im zawsze trzeba tłumaczyć. Mój rysunek numer 2 wyglądał następująco: Dorośli poradzili mi, abym porzucił rysowanie węży zamkniętych oraz otwartych i abym się raczej zajął geografią, historią, arytmetyką i gramatyką. W ten sposób. mając lat sześć, porzuciłem wspaniałą karierę malarską. Zraziłem się niepowodzeniem rysunku numer 1 i numer 2. Dorośli nigdy nie potrafią sami zrozumieć. A dzieci bardzo męczy konieczność

3 stałego objaśniania. Musiałem wybrać sobie inny zawód: zostałem pilotem. Latałem po całym świecie i muszę przyznać, że znajomość geografii bardzo mi się przydała. Potrafiłem jednym rzutem oka odróżnić Chiny od Arizony. Ta wiedza oddaje duże usługi, szczególnie wówczas, gdy się błądzi nocą. Zawód pilota dał mi okazję do licznych spotkań z wieloma poważnymi ludźmi. Wiele czasu spędziłem z dorosłymi. Obserwowałem ich z bliska. Lecz to nie zmieniło mej opinii o nich. Gdy spotykałem dorosłą osobę, która wydawała mi się trochę mądrzejsza, robiłem na niej doświadczenie z moim rysunkiem numer 1, który stale nosiłem przy sobie. Chciałem wiedzieć, czy mam do czynienia z osobą rzeczywiście pojętną. Lecz za każdym razem odpowiadano mi: - To jest kapelusz. - Wobec tego nie rozmawiałem ani o wężach boa, ani o lasach dziewiczych, ani o gwiazdach. Starałem się być na poziomie mego rozmówcy. Rozmawiałem o brydżu, golfie, polityce i krawatach. A dorosły był zadowolony, że poznał tak rozsądnego człowieka.

4 Rozdział 2; W ten sposób, nie znajdując z nikim wspólnego języka, prowadziłem samotne życie aż do momentu przymusowego lądowania na Saharze. Było to sześć lat temu. Coś się zepsuło w motorze. Ponieważ nie towarzyszył mi ani mechanik, ani pasażerowie, musiałem sam zabrać się do bardzo trudnej naprawy. Była to dla mnie kwestia życia lub śmierci. Miałem zapas wody zaledwie na osiem dni. Pierwszego wieczoru zasnąłem na piasku, o tysiąc mil od terenów zamieszkałych. Byłem bardziej osamotniony, niż rozbitek na tratwie pośrodku oceanu. Toteż proszę sobie wyobrazić moje zdziwienie, gdy o świcie obudził mnie czyjś głosik. Posłyszałem: - Proszę cię, narysuj mi baranka. - Co takiego? - Narysuj mi baranka. Zerwałem się na równe nogi. Przetarłem dobrze oczy. Natężyłem wzrok. I zobaczyłem niezwykłego małego człowieka, który bacznie mi się przyglądał. Oto jego najlepszy portret, który udało mi się zrobić później: Oczywiście nie jest on na tym rysunku tak czarujący jak w rzeczywistości. To nie moja wina. Gdy miałem sześć lat, dorośli zniechęcili mnie do malarstwa i dlatego umiem rysować tylko węże boa zamknięte i otwarte. Patrzyłem na to zjawisko oczyma okrągłymi ze zdziwienia. Nie zapominajcie, że znajdowałem się o tysiąc mil od terenów zamieszkałych. Tymczasem człowieczek nie wyglądał ani na zabłąkanego, ani na ginącego ze zmęczenia, ani na umierającego z pragnienia czy głodu, ani na przestraszonego. W niczym nie przypominał dziecka zgubionego w środku pustyni, o tysiąc mil od miejsc zamieszkałych. Gdy wreszcie odzyskałem mowę, odezwałem się:

5 - Ale... cóż ty tutaj robisz? A on powtórzył bardzo powoli, jak gdyby chodziło o niezwykle ważną sprawę: - Proszę cię, narysuj mi baranka... Zawsze ulega się urokowi tajemnicy. Pomimo niedorzeczności sytuacji - byłem bowiem o tysiąc mil od terenów zamieszkałych i grozi mi niebezpieczeństwo śmierci - wyciągnąłem z kieszeni kartkę papieru i wieczne pióro. W tym momencie przypomniałem sobie, że przecież uczyłem się tylko geografii, historii, rachunków i gramatyki, więc zmartwiony powiedziałem chłopcu, że nie umiem rysować. Ale on odrzekł: - To nic nie szkodzi. Narysuj mi baranka. Ponieważ nigdy w życiu nie rysowałem baranka, pokazałem mu jeden z dwóch rysunków, jakie umiałem zrobić: rysunek węża boa zamkniętego. Ku memu zdziwieniu chłopczyk odpowiedział: - Nie, nie. Nie chcę słonia połkniętego przez węża boa. Boa jest zbyt niebezpieczny, a słoń za duży. Mam za mało miejsca. Potrzebny mi jest baranek. Narysuj mi baranka. Narysowałem baranka. Mały przyjrzał się uważnie i rzekł: - Nie, ten baranek jest już bardzo chory. Zrób innego. Narysowałem. Mały przyjaciel uśmiechnął się grzecznie z pobłażaniem: - Przyjrzyj się. To nie jest baranek, to baran. On ma rogi. Zrobiłem nowy rysunek, ale został odrzucony tak jak poprzedni:

6 - Ten baranek jest za stary. Chcę mieć baranka, który będzie długo żył. Tracąc już cierpliwość - chciałem bowiem jak najprędzej zabrać się do naprawy motoru nabazgrałem ten obrazek i powiedziałem: - To jest skrzynka. Baranek, którego chciałeś mieć, jest w środku. Byłem bardzo zdziwiony, widząc radość na buzi małego krytyka. - To jest właśnie to, czego chciałem. Czy myślisz, ze trzeba dużo trawy dla tego baranka? - Dlaczego pytasz? - Bo mam tak mało miejsca... - Na pewno wystarczy. Dałem ci zupełnie małego baranka. Pochylił główkę nad rysunkiem. - Nie taki znowu mały. Zobacz, zasnął... Tak wyglądał początek mojej znajomości z Małym Księciem.

7 Rozdział 3; Dużo czasu upłynęło, zanim zrozumiałem, skąd przybył. Mały Książę, choć sam zadawał mi wiele pytań udawał, że moich nie słyszy dopiero z wypowiedzianych przypadkowo słów poznałem jego historię. Kiedy po raz pierwszy ujrzał mój samolot (nie narysuję mego samolotu, ponieważ jest to rysunek zbyt trudny), zapytał: - Co to za przedmiot? - To nie jest przedmiot. To lata. To samolot. To mój samolot. Byłem bardzo dumny, mogąc mu powiedzieć, latam. Wtedy zapytał: - Jak to? Spadłeś z nieba? - Tak - odparłem skromnie. - Ach, to zabawne... I Mały Książe wybuchnął śmiechem, który mnie rozgniewał. Wolałbym, aby poważniej traktowano moje nieszczęście. Po chwili powiedział: - A więc ty też spadłeś z nieba? Z jakiej planety pochodzisz? W tym momencie rozjaśnił mi się nieco mrok otaczający jego zjawienie się i spytałem natychmiast: - Więc ty przybyłeś z innej planety? Ale on nie odpowiadał. Schylił głowę i uważnie przyglądał się memu samolotowi. - To prawda. Przy pomocy czegoś takiego nie mogłeś przybyć z daleka. I pogrążył się w rozmyślaniach. Następnie wyjął z kieszeni baranka i zaczął uważnie przyglądać się swemu skarbowi.

8 Możecie sobie wyobrazić, jak bardzo byłem zaintrygowany tym zagadkowym zwierzeniem o innych planetach. Starałem się zatem dowiedzieć czegoś więcej. - Skąd przybyłeś, mój mały? Gdzie jest twój dom? Dokąd chcesz zabrać baranka? Po chwili pełnej skupienia powiedział: - Dobrą stroną tej skrzynki, którą mi dałeś, jest to, że będzie w nocy jego domkiem. - Naturalnie. Jeżeli będziesz grzeczny, dam ci jeszcze linkę i palik, abyś mógł go w dzień przywiązywać. Ta propozycja uraziła Małego Księcia. - Przywiązywać? Też pomysł! - Jeżeli go nie przywiążesz, to pójdzie gdziekolwiek i zginie. Mój mały przyjaciel znowu się roześmiał. - A gdzież on ma iść? - Gdziekolwiek, prosto przed siebie. Wtedy Mały Książę powiedział z powagą: - To nie ma znaczenia. Ja mam tak mało miejsca. Następnie dorzucił z odrobiną - jak mi się wydawało - smutku: - Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko...

9 Rozdział 4; W ten sposób dowiedziałem się drugiej ważnej rzeczy: że planeta, z której pochodził, niewiele była większa od zwykłego domu. Ta wiadomość nie zdziwiła mnie. Wiedziałem dobrze, że oprócz dużych planet, takich jak Ziemia, Jowisz, Mars, Wenus, którym nadano imiona, są setki innych, tak małych, że z wielkim trudem można je zobaczyć przy pomocy teleskopu. Kiedy astronom odkrywa którąś z nich, daje jej zamiast imienia numer. Nazywają na przykład gwiazdą Miałem pewne podstawy, aby sądzić, że planeta, z której przybył Mały Książę, jest gwiazdą B-612. Ta gwiazda była widziana raz tylko, w 1909 roku, przez tureckiego astronoma, który swoje odkrycie ogłosił na Międzynarodowym Kongresie Astronomów. Nikt jednak nie chciał mu uwierzyć, ponieważ miał bardzo dziwne ubranie. Tacy bowiem są dorośli ludzie. Na szczęście dla planety B-612 turecki dyktator kazał pod karą śmierci zmienić swojemu ludowi ubiór na europejski. Astronom ogłosił po raz wtóry swoje odkrycie w roku i tym razem był ubrany w elegancki frak. Cały świat mu uwierzył. Opowiedziałem wam te szczegóły o planecie B-612 i podałem numer ze względu na dorosłych. Dorośli są zakochani w cyfrach. Jeżeli opowiadacie im o nowym przyjacielu,

10 nigdy nie spytają o rzeczy najważniejsze. Nigdy nie usłyszycie: Jaki jest dźwięk jego głosu? W co lubi się bawić? Czy zbiera motyle? Oni spytają was: Ile ma lat? Ilu ma braci? Ile waży? Ile zarabia jego ojciec? Wówczas dopiero sądzą, że coś wiedzą o waszym przyjacielu. Jeżeli mówicie dorosłym: Widziałem piękny dom z czerwonej cegły, z geranium w oknach i gołębiami na dachu - nie potrafią sobie wyobrazić tego domu. Trzeba im powiedzieć: Widziałem dom za sto tysięcy złotych. Wtedy krzykną: Jaki to piękny dom! Jeżeli powiecie dorosłym: Dowodem istnienia Małego Księcia jest to, że był śliczny, że śmiał się i że chciał mieć baranka, a jeżeli chce się mieć baranka, to dowód, że się istnieje - wówczas wzruszą ramionami i potraktują was jak dzieci. Lecz jeżeli im powiecie, że przybył z planety B-612, uwierzą i nie będą zadawać niemądrych pytań. Oni są właśnie tacy. My jednak, którzy dobrze rozumiemy życie, kpimy sobie z cyfr. Chciałbym zacząć tę historię, jak zaczyna się baśń. Wolałbym powiedzieć: Był pewnego razu Mały Książę, który mieszkał na planecie troszeczkę większej od niego i który bardzo chciał mieć przyjaciela... Dla tych, którzy znają życie, wyglądałoby to o wiele prawdziwiej. Byłoby mi przykro, gdyby moją książkę traktowano niepoważnie. Z wielkim bólem opowiadam te wspomnienia. Sześć lat minęło już od chwili, kiedy mój przyjaciel odszedł ze swoim barankiem. Próbuję opisać go po to, aby nie zapomnieć. To bardzo przykre zapomnieć przyjaciela. A przecież nie każdy dorosły ma przyjaciela. I mógłbym stać się podobny do dorosłych, którzy interesują się tylko cyframi. Dlatego też kupiłem sobie pudełko z farbami i ołówki. Bardzo trudno zabrać się do rysowania w moim wieku, tym bardziej, że jedyne próby w tym kierunku, to były rysunki węża boa zamkniętego i otwartego, rysunki, które robiłem mając sześć lat. Postaram się jednak, aby portrety były jak najwierniejsze. Sam nie jestem pewien, czy mi się to uda. Jeden rysunek jest dobry, drugi gorszy. Myli mi się trochę wzrost Małego Księcia. Tutaj jest za duży, tam znów za mały. Waham się, malując kolory jego stroju. Błądzę w ciemnościach wspomnień i w rezultacie mylę się w rzeczach bardzo zasadniczych. Ale trzeba mi to wybaczyć. Mój przyjaciel nigdy mi nic nie objaśniał. Uważał pewnie, że jestem podobny do niego. Ja jednak nie potrafię, niestety, widzieć baranka przez ściany skrzynki. Możliwe więc, że jestem trochę podobny do dorosłych. Już się prawdopodobnie zestarzałem.

11 Rozdział 5; Codziennie dowiadywałem się czegoś nowego o planecie, o wyjeździe, o podróży. Wiadomości te gromadziły się z wolna i przypadkowo. I tak trzeciego dnia poznałem dramat baobabów. W tym przypadku stało się to dzięki barankowi. Mały Książę spytał mnie nagle, jakby w coś zwątpił: - Czy to prawda, że baranki zjadają krzaki? - Tak, to prawda. - O, to bardzo się z tego cieszę. - Nie rozumiałem, jakie znaczenie może mieć wiadomość, że baranki zjadają krzaki. Ale Mały Książę dodał: - Wobec tego one jedzą także baobaby? Wytłumaczyłem mu, że baobaby nie są krzakami, lecz drzewami, i to tak dużymi jak kościoły, i gdyby nawet zabrał ze sobą całe stado słoni, to nie dałyby one rady jednemu baobabowi. Na myśl o stadzie słoni Mały Książę roześmiał się: - Trzeba byłoby poustawiać jednego na drugim. Później dodał z namysłem: - Ale nim baobaby staną się drzewami, są malutkie. - To prawda. Ale dlaczego chcesz, żeby baranki zjadały małe baobaby?

12 Odpowiedział mi: - Dobrze, dobrze... -jakby chodziło o rzecz najzupełniej oczywistą. Musiałem zrobić duży wysiłek, aby zrozumieć to bez niczyjej pomocy. Okazało się, że na planecie Małego Księcia, tak jak na wszystkich planetach, rosły rośliny pożyteczne oraz zielska. W rezultacie znajdowały się tam dobre nasiona roślin pożytecznych i złe nasiona zielsk. Ale ziarna są niewidoczne. Śpią sobie skrycie w ziemi aż do chwili, kiedy któremuś z nich przyjdzie ochota obudzić się. Wypuszcza wtedy cudowny, bezbronny pęd, który najpierw nieśmiało wyciąga się ku słońcu. Jeżeli jest to pęd rzodkiewki albo róży, można mu pozwolić rosnąć, jak chce. Ale jeżeli jest to zielsko, trzeba wyrwać je jak najszybciej, gdy tylko sięje rozpozna. Otóż na planecie Małego Księcia były ziarna straszliwe. Ziarna baobabu. Zakażony był nimi cały grunt. A kiedy baobab wyrośnie, to na wyrwanie jest za

13 późno i nigdy już nie można się go pozbyć. Zajmie całą planetę. Przeorze ją korzeniami. A jeżeli planeta jest mała, a baobabów jest dużo, to one ją rozsadzają. - Jest to kwestia dyscypliny - powiedział mi później Mały Książę. - Rano, po umyciu się, trzeba robić bardzo dokładną toaletę planety. Trzeba się zmusić do regularnego wyrywania baobabów, i to natychmiast po odróżnieniu ich od krzewów róży, do których są w młodości bardzo podobne. Jest to praca bardzo nudna, lecz bardzo łatwa... Pewnego dnia poradził mi, abym spróbował narysować ładny obrazek, który by pomógł dzieciom z naszej planety zrozumieć niebezpieczeństwo baobabów. - Gdyby kiedyś podróżowały - mówił mi - może im się przydać. Czasem odłożenie pracy na później nie przynosi szkody. Lecz w wypadku baobabu jest to zawsze katastrofą. Znałem planetę, którą zamieszkiwał leniuch. Zlekceważył trzy pędy... Według wskazówek Małego Księcia narysowałem tę planetę. Nie lubię prawić morałów. Lecz niebezpieczeństwo baobabów jest tak mało znane, a ryzyko, na jakie narażają się ci, którzy zabłądzą na jedną z małych planet, jest tak poważne, że tym razem odstąpię od mych zasad. I mówię: dzieci, uważajcie na baobaby! Wiele pracy kosztował mnie ten rysunek, który zrobiłem po to, aby ostrzec mych przyjaciół przed niebezpieczeństwem od dawna grożącym, a nieznanym. Mój trud jednakże opłacił się. Może zapytacie, dlaczego w tej książce nie ma innych równie wspaniałych rysunków jak rysunek baobabów? Odpowiedź jest prosta: próbowałem je zrobić, lecz mi się nie udały. Gdy malowałem baobaby, kierowała mną jakaś wewnętrzna konieczność.

14 Rozdział 6; Powoli zrozumiałem, Mały Książę, twoje smutne życie. Od dawna jedyną rozrywką był dla ciebie urok zachodów słońca. Ten nowy szczegół twego życia poznałem czwartego dnia rano, gdyś mi powiedział: - Bardzo lubię zachody słońca. Chodźmy zobaczyć zachód słońca. - Ale trzeba poczekać. - Poczekać na co? - Poczekać, aż słońce zacznie zachodzić. Początkowo zrobiłeś zdziwioną minę, a później roześmiałeś się i rzekłeś: - Ciągle mi się wydaje, że jestem u siebie. Rzeczywiście, wszyscy wiedzą, że kiedy w Stanach Zjednoczonych jest godzina dwunasta, we Francji słońce zachodzi. Gdyby można się było w ciągu minuty przenieść ze Stanów do Francji, oglądałoby się zachód słońca. Niestety, Francja jest daleko. Ale na twojej planecie mogłeś przesunąć krzesełko o parę kroków i oglądać zachód słońca tyle razy, ile chciałeś... - Pewnego dnia oglądałem zachód słońca czterdzieści trzy razy - powiedział Mały Książę, a w chwilę później dodał: - Wiesz, gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca. - Więc wówczas gdy oglądałeś je czterdzieści trzy razy, byłeś aż tak bardzo smutny? - zapytałem. Ale Mały Książę nie odpowiedział.

15 Rozdział 7; Piątego dnia, znowu dzięki barankowi, odkryłem nową tajemnicę Małego Księcia. Gwałtownie, bez żadnego wstępu, zapytał mnie, jak gdyby po długim zastanawianiu się w samotności: - Jeżeli baranek zjada krzaki, to je także kwiaty? - Baranek je wszystko, co napotka. - Nawet kwiaty, które mają kolce? - Tak, nawet kwiaty, które mają kolce. - A więc do czego służą kolce? Nie wiedziałem. Byłem w tym momencie zajęty luzowaniem zbyt ściągniętego sworznia mego motoru. Niepokoiłem się bardzo, ponieważ zacząłem rozumieć, że uszkodzenie jest poważne, a woda do picia kończy się. Myślałem o najgorszym. - Do czego służą kolce? Mały Książe nigdy nie rezygnował z postawionego raz pytania. Byłem zdenerwowany stanem mojej maszyny i odpowiedziałem byle co: - Kolce nie służą do niczego. To tylko złośliwość kwiatów. Mały Książę westchnął, a po chwili milczenia powiedział urażony: - Nie wierzę ci. Kwiaty są słabe, są naiwne. One zabezpieczają się, jak mogą. Im się wydaje, że z kolcami są bardzo groźne. Nie odpowiedziałem. Mówiłem sobie w tej chwili: Jeżeli ten sworzeń nie puści, wybiję go młotkiem. Mały Książę przerwał moje myśli. - I ty sądzisz, że kwiaty... - Ale nie, nic nie sądzę. Odpowiedziałem byle co. Zajmuję się poważnymi sprawami.

16 Popatrzył na mnie zdumiony. - Poważnymi sprawami? Widział mnie stojącego z młotkiem w ręku, z palcami czarnymi od smaru, schylonego nad przedmiotem, który wydawał mu się bardzo brzydki. - Mówisz jak dorośli. Zawstydziłem się. Ale on dodał bezlitośnie: - Nie rozumiesz nic. Mieszasz wszystko. Był naprawdę bardzo rozgniewany. Potrząsał złotymi lokami, rozsypującymi się na wietrze. - Znam planetę, na której mieszka pan o czerwonej twarzy. On nigdy nie wąchał kwiatów. Nigdy nie patrzył na gwiazdy. Nigdy nikogo nie kochał. Niczego w życiu nie robił poza rachunkami. I cały dzień powtarza tak jak ty: Jestem człowiekiem poważnym, jestem człowiekiem poważnym. Nadyma się dumą. Ale to nie jest człowiek, to jest grzyb. - Co? - Grzyb! Mały Książę był blady ze złości. - Od milionów lat kwiaty mają kolce. Mimo to od milionów lat baranki jedzą kwiaty. A czy nie wydaje ci się godne wyjaśnienia, dlaczego kwiaty zadają sobie tyle trudu dla wytworzenia kolców, które nie służą do niczego? Czy wojna między kwiatami a barankami nie jest rzeczą poważną? Czy to nie jest ważniejsze niż rachunki grubego, czerwonego pana? Jeżeli ja znam jedyny kwiat, który nigdzie poza moją planetą nie istnieje, i jeżeli mały baranek może go któregoś ranka zniszczyć za jednym zamachem, nie zdając sobie sprawy z tego, co czyni, czyż nie ma to żadnego znaczenia? Poczerwieniał. Po chwili mówił dalej; - Jeśli ktoś kocha kwiat, który jest jedyny na milionach i milionach planet, tomu wystarcza do szczęścia patrzenie na gwiazdy i mówi sobie: Gdzieś tam jest mój kwiat:. Lecz jeśli baranek zje kwiat, to tak jakby wszystkie gwiazdy zgasły. I to nie jest ważne? Nie mógł mówić dłużej. Wybuchnął płaczem. Noc zapadła. Porzuciłem moje narzędzia. Kpiłem sobie z młotka, ze sworznia, z wody i ze śmierci. Na jednej gwieździe, na planecie, na mojej Ziemi był Mały Książę, którego musiałem pocieszyć. Wziąłem go na ręce i ukołysałem. Powiedziałem: - Kwiatowi, który kochasz, nie grozi niebezpieczeństwo. Narysuję ci kaganiec dla twego baranka, narysuję osłonę dla twego kwiatu... Ja...

17 Nie wiedziałem, co powiedzieć. Czułem się nieswojo. Nie wiedziałem, jak do niego przemówić, czym go pocieszyć. Świat łez jest taki tajemniczy.

18 Rozdział 8; Wkrótce poznałem lepiej ten kwiat. Na planecie Małego Księcia kwiaty były zawsze bardzo skromne, o pojedynczej koronie płatków, nie zajmujące miejsca i nie przeszkadzające nikomu. Pojawiały się któregoś ranka wśród traw i więdły wieczorem. Krzak róży wykiełkował w ciągu dnia z ziarna przyniesionego nie wiadomo skąd i Mały Książę z uwagą śledził ten pęd, zupełnie niepodobny do innych pędów. Mógł to być nowy gatunek baobabu. Lecz krzak szybko przestał rosnąć i zaczął się formować kwiat. Mały Książę, który śledził pojawienie olbrzymiego pąka, wyczuwał, iż wykwitnie z niego jakieś cudowne zjawisko, lecz róża schowana w swoim zielonym domku przygotowywała się powoli. Starannie dobierała barw. Ubierała się wolno, dopasowywała płatki jeden do drugiego. Nie chciała rozkwitnąć pognieciona jak maki. Pragnęła zjawić się w pełnym blasku swojej piękności. O, tak! Była wielką zalotnicą. Jej tajemnicze strojenie trwało wiele dni. Aż pewnego poranka - dokładnie o wschodzie słońca - ukazała się. I oto ona - która tyle trudu włożyła w swój staranny wygląd- powiedziała ziewając:

19 - Ach, dopiero się obudziłam... Przepraszam bardzo... Jestem jeszcze nie uczesana. Mały Książę nie mógł powstrzymać słów z zachwytu: - Jakaż pani jest piękna! - Prawda odpowiedziała róża cichutko. - Urodziłam się równocześnie ze słońcem. Mały Książę domyślił się, że róża nie jest zbyt skromna, lecz jakżeż była wzruszająca! - Sądzę, że czas na śniadanie - dorzuciła po chwili - czy byłby pan łaskaw pomyśleć o mnie? Mały Książę, bardzo zawstydzony, poszedł po konewkę i podał jej świeżą wodę. Wkrótce swą trochę płochliwą próżnością zaczęła go torturować. Pewnego dnia na przykład, mówiąc o swych czterech kolcach, powiedziała: - Mogą zjawić się tygrysy uzbrojone w pazury... - Nie ma tygrysów na mojej planecie - sprzeciwił się Mały Książę - a poza tym tygrysy nie jedzą trawy. - Nie jestem trawą - odparła słodko róża. - Proszę mi wybaczyć... - Nie obawiam się tygrysów, natomiast czuję wstręt do przeciągów. Czy nie ma pan parawanu? Wstręt do przeciągów to nie jest dobre dla rośliny - pomyślał Mały Książę. - Ten kwiat jest bardzo skomplikowany. - Wieczorem proszę mnie przykryć kloszem. U pana jest bardzo zimno. Złe są tu urządzenia. Tam, skąd przybyłam... Urwała. Przybyła w postaci nasienia. Nie mogła znać innych planet. Naiwne kłamstwo, na którym dała się przyłapać zawstydziło ją. Zakaszlała dwa lub trzy razy, aby pokryć zażenowanie.

20 - A ten parawan? - Ja bym przyniósł, ale pani mówiła... Wtedy róża znów zaczęła kaszleć, aby Mały Książę miał wyrzuty sumienia. W ten sposób mimo dobrej woli płynącej z jego uczucia Mały Książę przestał wierzyć róży. Wziął poważnie słowa bez znaczenia i stał się bardzo nieszczęśliwy. - Nie powinienem jej słuchać - zwierzył mi się któregoś dnia - nigdy nie trzeba słuchać kwiatów. Trzeba je oglądać i wąchać. Mój kwiat napełniał całą planetę swoją wonią, lecz nie umiałem się nim cieszyć. Historia kolców, która tak mnie rozdrażniła, powinna rozczulić... Zwierzył się jeszcze: Nie potrafiłem jej zrozumieć. Powinienem sądzić ją według czynów, a nie słów. Czarowała mnie pięknem i zapachem. Nie powinienem nigdy od niej uciec. Powinienem odnaleźć w niej czułość pod pokrywką małych przebiegłostek. Kwiaty mają w sobie tyle sprzeczności. Lecz byłem za młody, aby umieć ją kochać.

21 Rozdział 9; Sądzę, że dla swej ucieczki Mały Książę wykorzystał odlot wędrownych ptaków. Rano przed odjazdem uporządkował dokładnie planetę. Pieczołowicie przeczyścił wszystkie wulkany. Miał dwa czynne wulkany. To się bardzo przydaje do podgrzewania śniadań. Miał też jeden wulkan wygasły. Ponieważ powtarzał zwykle: - Nic nigdy nie wiadomo - więc przeczyścił także wygasły wulkan. Jeśli wulkany są dobrze przeczyszczone, palą się powoli i równo, bez wybuchów. Wybuchy wulkanów są tym, czym zapalenie sadzy w kominie. Oczywiście my, na naszej Ziemi, jesteśmy za mali, aby przeczyszczać wulkany. Dlatego też sprawiają nam tyle przykrości. Mały Książę z odrobiną smutku wyrwał także ostatnie pędy baobabów. Nie wierzył w swój powrót. Wszystkie te codzienne prace wydawały mu się tego ranka szczególnie miłe. Kiedy po raz ostatni podlał różę i już miał ją przykryć kloszem, poczuł, że chce mu się płakać. - Do widzenia - powiedział róży. Lecz ona nie odpowiadała.

22 - Do widzenia - powtórzył. Róża zakaszlała. Lecz nie z powodu kataru. - Byłam niemądra - powiedziała mu. - Przepraszam cię. Spróbuj być szczęśliwy. Zdziwił się brakiem wymówek. Stał, całkowicie zbity z tropu, trzymając klosz w powietrzu. Nie rozumiał tej spokojnej słodyczy. - Ależ tak, ja cię kocham - mówiła róża. - Nie wiedziałeś o tym z mojej winy. To nie ma żadnego znaczenia. Ale ty byłeś równie niemądry jak ja. Spróbuj być szczęśliwy. Pozostaw spokojnie tę planetę. Nie chcę ciebie więcej. - Ależ... przeciągi... - Nie jestem już tak bardzo zakatarzona. Chłodne powietrze nocy dobrze mi zrobi. Jestem kwiatem.. - Ale dzikie bestie... - Muszę poznać dwie lub trzy gąsienice, jeśli chcę zawrzeć znajomość z motylem. To podobno takie rozkoszne. Bo któż by mnie potem odwiedzał, gdy będziesz daleko... A jeśli chodzi o dzikie bestie, nie boję się nikogo. Mam kolce. -I naiwnie pokazała cztery kolce. Po chwili dorzuciła: - Nie zwlekaj, to tak drażni. Zdecydowałeś się odjechać. Idź już! Nie chciała, aby widział, że płacze. Była przecież tak dumna.

23 Rozdział 10; Planeta Małego Księcia krążyła w okolicy planetek 325, 326, 327, 328, 329, 330. Zaczął więc od zwiedzania tych planet, aby znaleźć sobie zajęcie i czegoś się nauczyć. Pierwszą zamieszkiwał Król. Ubrany w purpurę i gronostaje, siedział na tronie bardzo skromny, lecz majestatyczny. - Oto poddany! - krzyknął Król, gdy zobaczył Małego Księcia. Mały Książę spytał: - Widzisz mnie przecież po raz pierwszy, w jaki więc sposób mogłeś mnie rozpoznać? Nie wiedział, że dla królów świat jest bardzo prosty. Wszyscy ludzie są poddanymi. - Zbliż się, abym cię widział lepiej - powiedział Król, bardzo dumny, że nareszcie może nad kimś panować. Mały Książę poszukał wzrokiem miejsca, gdzie by mógł usiąść, lecz cała planeta zajęta była przez wspaniały płaszcz gronostajowy. Stał więc nadal, a ponieważ był zmęczony podróżą, ziewnął. - Etykieta nie zezwala na ziewanie w obecności króla - rzekł monarcha. - Zakazuję ci ziewać. - Nie mogę się powstrzymać - odpowiedział Mały Książę bardzo zawstydzony. - Odbyłem długą podróż i nie spałem. - Wobec tego rozkazuję ci ziewać. Od lat nie widziałem ziewających. Zaciekawia mnie ziewanie. No! Ziewaj jeszcze! To jest rozkaz. - To mnie onieśmiela... nie mogę więcej - powiedział czerwieniąc się Mały Książę.

24 - Hm, hm! - odrzekł Król. - Wobec tego... rozkazuję ci to ziewać, to... - Bełkotał chwilę i wydawał się podrażniony. Królowi bardzo zależało, aby jego autorytet był szanowany. Nie znosił nieposłuszeństwa. Był to monarcha absolutny. Ponieważ jednak był bardzo dobry, dawał rozkazy rozsądne. - Jeśli rozkażę - zwykł mówić - jeśli rozkażę generałowi, aby zmienił się w morskiego ptaka, a generał nie wykona tego, to nie będzie wina generała. To będzie moja wina. - Czy mogę usiąść? - spytał skromnie Mały Książę. - Rozkazuję ci siąść - powiedział Król, podciągając majestatycznie jedną połę gronostajowego płaszcza. Mały Książę był zdziwiony. Planeta była maleńka. Nad kim Król mógł panować? - Najjaśniejszy panie - powiedział - proszę mi wybaczyć moje pytania... - Rozkazuję ci pytać - pospiesznie powiedział Król. - Najjaśniejszy panie, kim najjaśniejszy pan rządzi? - Wszystkim - z wielką prostotą odpowiedział Król. - Wszystkim? Król dyskretnym ruchem wskazał swoją planetę, inne planety i gwiazdy. - Tym wszystkim? - spytał Mały Książę. - Tym wszystkim - odpowiedział Król, ponieważ był to monarcha nie tylko absolutny, ale i uniwersalny. - I gwiazdy najjaśniejszego pana słuchają? - Oczywiście - odrzekł Król. - Słuchają natychmiast. Nie znoszę nieposłuszeństwa. Mały Książę zachwycił się taką władzą. Gdyby on ją posiadał, mógłby widzieć jednego dnia nie czterdzieści trzy, ale siedemdziesiąt dwa, nawet sto, nawet dwieście zachodów słońca bez przesuwania krzesełka. A ponieważ był trochę smutny z powodu swej małej opuszczonej planety, ośmielił się prosić Króla o łaskę: - Chciałbym zobaczyć zachód słońca. Proszę mi zrobić przyjemność. Proszę rozkazać słońcu, aby zaszło... - Jeśli rozkażę generałowi, aby jak motyl przeleciał z jednego kwiatka na drugi, albo rozkażę mu napisać tragedię, albo zmienić się w morskiego ptaka, a generał nie wykona otrzymanego rozkazu, kto z nas nie będzie miał racji: ja czy on? - Jego Królewska Mość - odpowiedział stanowczo Mały Książę. - Słusznie. Należy wymagać tego, co można otrzymać. Autorytet opiera się na rozsądku. Jeśli rozkażesz twemu ludowi rzucić się do morza, lud się zbuntuje. Ja mam prawo żądać posłuszeństwa, ponieważ moje rozkazy są rozsądne.

25 - Więc jak jest z moim zachodem słońca? - przypomniał Mały Książę, który nigdy nie porzucał postawionego pytania. - Będziesz miał twój zachód słońca. Zarządzę go. Lecz zaczekam, w mądrości rządzenia, aż warunki będą przychylne. - Kiedy to będzie? - informował się Mały Książę. - Hm, hm! - zamruczał Król, badając gruby kalendarz. - Hm, hm, to będzie około... około... to będzie dziś wieczorem o godzinie I zobaczysz, jaki mam posłuch. Mały Książę ziewnął. Żałował straconego zachodu słońca, a poza tym już się trochę nudził. - Nie mam tu nic do roboty. Odejdę. - Nie odchodź - odpowiedział Król, który był tak dumny z posiadania poddanego. - Nie odchodź, mianuję cię ministrem. - Ministrem czego? - Hm... sprawiedliwości! - Ależ tu nie ma kogo sądzić! - Nie wiadomo - rzekł Król. - Jeszcze nie zwiedziłem mego królestwa. Jestem bardzo stary, nie mam miejsca na karocę, a chodzenie mnie męczy. - Och! Ale ja już widziałem - powiedział Mały Książę, wychylając się, aby rzucić okiem na drugą stronę planety. - Tam także nie ma nikogo... - Wobec tego będziesz sam siebie sądzić. To najtrudniejsze. Znacznie trudniej jest sądzić siebie niż bliźniego. Jeśli potrafisz dobrze siebie osądzić, będziesz naprawdę mądry. - Ja - powiedział Mały Książę - mogę się sądzić byle gdzie. Nie ma potrzeby, abym mieszkał tutaj. - Hm, hm. Zdaje mi się, że gdzieś na mojej planecie jest stary szczur. Słyszę go nocą. Będziesz mógł od czasu do czasu sądzić tego starego szczura. Będziesz go mógł skazywać na śmierć. W ten sposób życie jego będzie zależne od twojej sprawiedliwości. Lecz za każdym razem ułaskawisz go, aby go oszczędzić. Bowiem jest tylko jeden. - Nie lubię skazywać na śmierć - odpowiedział Mały Książę - i już odchodzę. - Nie - rzekł Król. Mały Książę, który skończył już przygotowania do podróży, nie chciał martwić starego monarchy. - Jeżeli Wasza Królewska Mość chce, aby rozkazy były wykonywane natychmiast, proszę mi dać rozsądny rozkaz. Niech mi na przykład Wasza Królewska Mość rozkaże odejść stąd przed upływem jednej minuty. Zdaje mi się, że okoliczności są sprzyjające...

26 Ponieważ Król nie odpowiedział, Mały Książę po chwili wahania wyruszył w drogę, wzdychając z ulgą. - Mianuję cię moim ambasadorem! - wykrzyknął jeszcze Król. Był bardzo pewny siebie. Dorośli są bardzo dziwni! - mówił sobie Mały Książę.

27 Rozdział 11; Drugą planetę zamieszkiwał Próżny. - Ach! Ach! Oto odwiedziny wielbiciela! - krzyknął, gdy tylko zauważył Małego Księcia. Albowiem według próżnych każdy spotkany człowiek jest ich wielbicielem. - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Pan ma zabawny kapelusz. - Po to, aby się kłaniać - odpowiedział Próżny. - Aby się kłaniać, gdy mnie oklaskują. Niestety nikt tędy nie przejeżdża. - Ach tak? - powiedział Mały Książę, nic nie rozumiejąc. - Uderzaj dłonią w dłoń - poradził Próżny. Mały Książę uderzył dłonią w dłoń. Próżny ukłonił się skromnie, uchylając kapelusza. To jest jednak bardziej zajmujące niż odwiedziny u Króla - powiedział sobie Mały Książę. I znów zaczął klaskać. Próżny znów kłaniał się, uchylając kapelusza. Po pięciu minutach zabawy Mały Książę zmęczył się jednostajnością gry. - A co trzeba zrobić - spytał - aby kapelusz spadł? Lecz próżny nie usłyszał. Próżni słyszą tylko pochwały.

28 - Czy ty mnie naprawdę bardzo uwielbiasz? - spytał Małego Księcia. - Co to znaczy uwielbiać? - Uwielbiać to znaczy uznać mnie za człowieka najpiękniejszego, najlepiej ubranego, najbogatszego i najmądrzejszego na planecie. - Ależ poza tobą nikogo na planecie nie ma! - Zrób mi tę przyjemność: uwielbiaj mnie mimo wszystko. - Uwielbiam cię - powiedział Mały Książę, lekko wzruszając ramionami - ale co ci to daje? I ruszył w dalszą drogę. Dorośli są zdecydowanie śmieszni - powiedział sobie podczas podróży.

29 Rozdział 12; Następną planetę zajmował Pijak. Te odwiedziny trwały bardzo krótko, pogrążyły jednak Małego Księcia w głębokim smutku. - Co ty tu robisz? - spytał Pijaka, którego zastał siedzącego w milczeniu przed baterią butelek pełnych i bateria butelek pustych. - Piję - odpowiedział ponuro Pijak. - Dlaczego pijesz? - spytał Mały Książę. - Aby zapomnieć - odpowiedział Pijak. - O czym zapomnieć? - zaniepokoił się Mały Książę, który już zaczął mu współczuć. - Aby zapomnieć, że się wstydzę - stwierdził Pijak, schylając głowę. - Czego się wstydzisz? - dopytywał się Mały Książę, chcąc mu pomóc. - Wstydzę się, że piję - zakończył Pijak rozmowę i pogrążył się w milczeniu. Mały Książę zakłopotany ruszył dalej. Dorośli są naprawdę bardzo, bardzo śmieszni - mówił sobie po drodze.

30 Rozdział 13; Czwarta planeta należała do Bankiera, który w chwili przybycia Małego Księcia tak był zajęty, że nawet nie podniósł głowy. - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Pański papieros zgasł. - Trzy plus dwa równa się pięć. Pięć plus siedem - dwanaście. Dwanaście i trzy - piętnaście. Dzień dobry. Piętnaście i siedem - dwadzieścia dwa. Dwadzieścia dwa i sześć - dwadzieścia osiem. Nie mam czasu zapalić. Dwadzieścia sześć i pięć - trzydzieści jeden. Och! To razem daje pięćset jeden milionów sześćset dwadzieścia dwa tysiące siedemset trzydzieści jeden. - Pięćset jeden milionów czego? - Co? Jeszcze tu jesteś? Pięćset jeden milionów... Sam już nie wiem, czego... Tak ciężko pracowałem! Jestem człowiekiem poważnym, tak nie robię niedorzeczności, nie bawię się głupstwami. Dwa i pięć... - Pięćset jeden milionów czego? - powtórzył Mały Książę, który nigdy nie porzucał raz postawionego pytania. Bankier podniósł głowę. Przez pięćdziesiąt cztery lata, odkąd mieszkam na tej planecie, trzy razy zakłócono mi spokój. Pierwszy raz, przed dwudziestu dwoma laty, zjawił się nie wiadomo skąd chrabąszcz. Tak strasznie hałasował, że zrobiłem cztery błędy w dodawaniu. Drugi raz, jedenaście lat temu, miałem atak reumatyzmu. Nie uprawiałem gimnastyki. Nie mam czasu na włóczęgę. Jestem człowiekiem poważnym. Tak. Trzeci raz... to w tej chwili. Powiedziałem więc: pięćset jeden milionów...

31 - Milionów czego? Bankier zrozumiał, że niełatwo będzie pozbyć się gościa. - Milionów tych małych rzeczy, które się widzi na niebie. - Muszek? - Ależ nie, małych, błyszczących rzeczy. - Pszczółek? - Ależ nie. Małych złotych błyskotek, o których marzą leniuchy. Lecz ja jestem człowiekiem poważnym. Tak. Nie mam czasu na marzenia. - Aha... Gwiazd? - Tak jest. Gwiazd. - I cóż ty robisz z pięciuset milionami gwiazd? - Pięćset jeden milionów sześćset dwadzieścia dwa tysiące siedemset trzydzieści jeden... jestem poważny, jestem dokładny. - I cóż ty robisz z tymi gwiazdami? - Co ja z nimi robię? - Tak. - Nic. Posiadam je. - Posiadasz gwiazdy? - Tak.

32 - Już widziałem Króla, który... - Królowie nie posiadają. Oni panują. To zupełnie co innego. - A co ci daje posiadanie gwiazd? - Bogactwo. - A cóż ci z tego, ze jesteś bogaty? - Mogę kupować inne gwiazdy, o ile ktoś je znajdzie. Ten człowiek - powiedział sobie Mały Książę - rozumuje jak mój Pijak. Pomimo tego pytał dalej: - W jaki sposób można posiadać gwiazdy? - A czyje one są? - odburknął Bankier. - Nie wiem. Niczyje. - Wobec tego są moje, ponieważ pierwszy o tym pomyślałem. - Czy to wystarcza? - Oczywiście. Jeśli znajdziesz diament, który jest niczyj, należy on do ciebie. Jeśli odkryjesz wyspę, która nie należy do nikogo, jest twoja. Jeśli zrobisz wynalazek i opatentujesz go, jest twój. Ja mam gwiazdy, ponieważ nikt przede mną nie pomyślał o tym, żeby je zagarnąć. - To prawda - rzekł Mały Książę. - A co robisz z nimi? - Zarządzam. Liczę je i przeliczam - powiedział Bankier. - To bardzo trudne. Lecz jestem człowiekiem poważnym. Mały Książę nie był jeszcze zadowolony. - Jeśli mam szal, to mogę owinąć nim szyję i zabrać go ze sobą. Jeśli mam kwiat, mogę go zerwać i zabrać ze sobą. A ty nie możesz zrywać gwiazd. - Nie, lecz mogę je umieścić w banku. - Co to znaczy? - To znaczy, że ilość mych gwiazd zapisuję na kawałku papieru. Następnie zamykam ten papier na klucz w szufladzie. - I to wszystko? - To wystarczy. To zabawne - pomyślał Mały Książę. - To poetyczne. Ale to nie jest zbyt poważne. Mały Książę miał zupełnie inne pojęcie o rzeczach poważnych, niż mają dorośli. - Ja - dorzucił jeszcze - posiadam kwiat, który podlewam codziennie. Posiadam trzy wulkany, które przeczyszczam co tydzień. Przeczyszczam także wulkan wygasły. Nigdy nic

33 nie wiadomo. Jestem pożyteczny dla wulkanów, które posiadam, dla kwiatu, który jest mój. A jaką korzyść mają z ciebie gwiazdy? Bankier otworzył usta, lecz nie znalazł odpowiedzi, więc Mały Książę ruszył w dalszą drogę. Dorośli są jednak nadzwyczajni - powiedział sobie po prostu podczas dalszej podróży.

34 Rozdział 14; Piąta planeta była bardzo interesująca. Była najmniejsza ze wszystkich. Była tak mała, że zaledwie starczyło na niej miejsca na lampę uliczną i Latarnika. Mały Książę nie umiał sobie wytłumaczyć, do czego może służyć uliczna latarnia i Latarnik gdzieś we wszechświecie, na małej planetce pozbawionej domów i ludności. Jednak powiedział sobie: Możliwe, iż ten człowiek jest niedorzeczny. Ale on jest mniej niedorzeczny niż Król, Próżny, Bankier i Pijak. Jego praca jest przynajmniej pożyteczna. Gdy zapala lampę, to tak jakby stwarzał jeszcze jedną nową gwiazdę lub kwiat. Gdy gasi lampę, to tak jakby usypiał gwiazdę lub kwiat. To bardzo ładne zajęcie. To rzeczywiście jest pożyteczne, ponieważ jest ładne. Natychmiast po wylądowaniu Mały Książę ukłonił się z szacunkiem Latarnikowi. - Dzień dobry. Dlaczego przed chwilą zgasiłeś swą lampę? - Taki rozkaz - odpowiedział Latarnik. - Dzień dobry. - Cóż to znaczy rozkaz?

35 - Rozkaz gaszenia lampy. Dobry wieczór. Zapalił lampę. - Dlaczego zapaliłeś? - Taki jest rozkaz - odpowiedział Latarnik. - Nie rozumiem - rzekł Mały Książę. - Nic tu nie ma do rozumienia. Rozkaz jest rozkazem. Dzień dobry. Zgasił lampę. Następnie otarł sobie czoło chustką w czerwoną kratę. - Mam straszną pracę. Kiedyś miała ona sens. Gasiłem latarnię rano, a zapalałem wieczorem. W dzień mogłem odpoczywać, a w nocy spałem... - A czy teraz zmienił się rozkaz? - Rozkaz się nie zmienił. Na tym polega tragizm sytuacji. Z roku na rok planeta obraca się szybciej, a rozkaz się nie zmienia. - Więc? - spytał Mały Książę. - Więc dzisiaj, gdy planeta robi obrót w ciągu minuty, nie mam chwili odpoczynku. W ciągu każdej minuty muszę zapalić latarnię i zgasić ją! - U ciebie dzień trwa jedną minutę! Jakie to zabawne! - To wcale nie jest zabawne - powiedział Latarnik. - Już minął miesiąc, odkąd rozmawiamy. - Miesiąc? - Tak. Trzydzieści minut - trzydzieści dni. Dobranoc. Zapalił lampę. Mały Książę przyjrzał się Latarnikowi i poczuł sympatię dla tego człowieka, który tak wiernie wypełniał rozkaz. Przypomniał sobie zachody słońca na własnej planecie, kiedy podziwiał je wciąż na nowo, przesuwając tylko krzesełko. Chciał pomóc swemu przyjacielowi. - Czy wiesz... Znam sposób, dzięki któremu mógłbyś w dowolnej chwili odpocząć. - Zawsze chciałby odpoczywać - odrzekł Latarnik. Bowiem można być jednocześnie obowiązkowym i leniwym. - Twoja planeta jest tak mała, ze trzema krokami możesz ją okrążyć. Wystarczy, abyś szedł powoli i stale był w świetle słońca. Gdy zechcesz odpocząć, będziesz szedł przed siebie i dzień będzie trwać tak długo, jak długo zechcesz. - Niewiele mi to da - powiedział Latarnik - najbardziej lubię spać. - Szkoda - powiedział Mały Książę. - Szkoda - powiedział Latarnik. - Dzień dobry.

36 I zgasił lampę. Podczas dalszej podróży Mały Książę powiedział sobie: Tym człowiekiem pogardzaliby wszyscy, i Król, i Próżny, i Pijak, i Bankier. Mimo to on jeden nie wydaje mi się śmieszny. A to prawdopodobnie dlatego, że nie zajmuje się tylko sobą. Westchnął z żalu i mówił sobie jeszcze: Tylko ten człowiek mógłby być moim przyjacielem. Lecz jego planeta jest rzeczywiście za mała. Nie ma miejsca dla dwóch... Mały Książę nie chciał się przyznać, że tym, co najbardziej pociągało go w tej błogosławionej planecie, było przede wszystkim tysiąc czterysta czterdzieści zachodów słońca w ciągu dwudziestu czterech godzin.

37 Rozdział 15; Szósta planeta była dziesięć razy większa. Mieszkał na niej Starszy Pan, który pisał olbrzymie księgi. - Proszę! Oto badacz! - wykrzyknął, ujrzawszy Małego Księcia. Mały Książę usiadł za stołem, lekko dysząc. Bardzo długo już podróżował. - Skąd przybywasz? - zagadnął go Starszy Pan. - Co to za gruba księga? - spytał Mały Książę. - Co pan tu robi? - Jestem geografem - odpowiedział Starszy Pan. - Co to znaczy geograf? Jest to uczony, który wie, gdzie znajdują się morza, rzeki, miasta, góry i pustynie. - To bardzo ciekawe - powiedział Mały Książę. - Nareszcie odkryłem pożyteczne zajęcie! I rozejrzał się po planecie geografa. Nigdy jeszcze nie widział tak wspaniałej planety. - Pańska planeta jest bardzo ładna. Czy są na niej oceany? - Nie mogę tego wiedzieć - odpowiedział geograf. - Ach... - Mały Książę był rozczarowany. - A góry? - Nie mogę tego wiedzieć - powiedział geograf.

38 - A miasta, rzeki, pustynie? - Tego też nie mogę wiedzieć - odparł geograf. - Ależ pan jest geografem?! - To prawda - rzekł geograf - lecz nie jestem badaczem. Bardzo brak mi badaczy. Zadanie geografa nie polega na liczeniu miast, rzek, gór, oceanów i pustyń. Geograf jest zbyt ważną osobistością, aby mógł pozwolić sobie na łazikowanie. On nie opuszcza swego biura, lecz przyjmuje badaczy, wypytuje i notuje ich spostrzeżenia. A gdy uwagi któregoś uzna za interesujące, wtedy każe robić wywiad o moralności danego badacza. - Po co? - Ponieważ kłamiący badacz wywołałby katastrofy w księgach geografii. A także badacz, który zbyt dużo pije. - A dlaczego? - pytał Mały Książę. - Ponieważ pijany widzi podwójnie, więc geograf zanotowałby dwie góry w miejscu, gdzie jest tylko jedna. - Znam kogoś - rzekł Mały Książę - kto byłby bardzo złym badaczem. - To bardzo możliwe. Kiedy więc moralność badacza wydaje się zadowalająca, sprawdza się prawdziwość jego odkrycia. - Sprawdza się na miejscu? - Nie. To zbyt skomplikowane. Żąda się od badacza dowodów. Gdy na przykład chodzi o odkrycie wielkiej góry, żąda się, a by dostarczył wielkich kamieni. Nagle geograf ożywił się: - Ależ ty przybywasz z daleka! Jesteś badaczem! Opisz mi twoją planetę! Geograf otworzył księgę i zaostrzył ołówek. Raport badacza zapisuje się najpierw ołówkiem, a po dostarczeniu dowodów prawdziwości odkrycia - przepisuje się piórem. - Więc? - zapytał geograf. - Och, u mnie wcale nie jest ciekawie - odpowiedział Mały Książę. - Planeta jest bardzo mała. Mam trzy wulkany. Dwa czynne i jeden wygasły. Ale nigdy nic nie wiadomo. - Nigdy nic nie wiadomo - powtórzył geograf. - Mam też kwiat. - Kwiaty nas nie interesują. - A dlaczego? To najładniejsze z istniejących rzeczy! - Ponieważ kwiaty są efemeryczne. - Co znaczy efemeryczne?

39 - Księgi geografii są księgami najbardziej cennymi ze wszystkich ksiąg. Nigdy nie tracą aktualności. Bardzo rzadko zdarza się, aby góra zmieniła miejsce. Bardzo rzadko zdarza się, aby ocean wysechł. My opisujemy rz e czy wieczne. - Lecz wygasły wulkan może się obudzić - przerwał Mały Książę. - Co to znaczy efemeryczny? - Dla nas jest obojętne, czy wulkan jest czynny, czy wygasły - rzekł geograf. - Nam chodzi o górę, a góra się nie zmienia. - Co znaczy efemeryczny? - powtórzył Mały Książę, który nigdy w życiu nie porzucił raz postawionego pytania. - Znaczy to zagrożony bliskim unicestwieniem / - Mojej róży grozi bliskie unicestwienie? - Oczywiście. Moja róża jest efemeryczna - powiedział do siebie Mały Książę - i ma tylko cztery kolce dla obrony przed niebezpieczeństwem. A ja zostawiłem ją zupełnie samą... To był jego pierwszy odruch żalu. Mimo to zapytał odważnie: - Co radzi mi pan zwiedzić? - Planetę Ziemię - odpowiedział geograf. - Ma dobrą sławę. Mały Książę ruszył w dalszą drogę, myśląc o swojej róży.

40 Rozdział 16; Siódmą planetą była Ziemia. Ziemia nie jest byle jaką planetą. Liczy sobie stu jedenastu królów (nie pomijając oczywiści królów murzyńskich), siedem tysięcy geografów, dziewięćset tysięcy bankierów, siedem i pół miliona pijaków, trzysta jedenaście milionów próżnych - krótko mówiąc: około dwóch miliardów dorosłych. Aby łatwiej wam było pojąć, jak wielka jest Ziemia, powiem wam, że przed wynalezieniem elektryczności trzeba było zatrudniać na wszystkich sześciu kontynentach całą armię latarników, złożoną z czterystu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset jedenastu osób. To był wspaniały widok - gdy się patrzyło z pewnej odległości. Ruchy tej armii były podobne do baletu. Pierwsi zaczynali pracę latarnicy Nowej Zelandii i Australii, którzy potem szli spać. Następnie do tańca wstępowali latarnicy Chin i Syberii. I oni po pewnym czasie kryli się za kulisami. Wtedy przychodziła kolej na latarników Rosji i Indii. Potem Afryki i Europy. Potem Ameryki Południowej. Następnie Ameryki Północnej. I nigdy nie pomylono porządku wchodzenia na scenę. To było wspaniałe. Tylko latarnik jedynej lampy na Biegunie Północnym i jego kolega latarnik jedynej lampy na Biegunie Południowym prowadzili niedbałe i próżniacze życie: pracowali dwa razy w roku.

41 Rozdział 17; Zdarza się czasem, że chcąc być dowcipnym, popełniamy małe kłamstwa. Nie byłem bardzo uczciwy, gdy opowiadałem wam o latarnikach. Obawiam się, że ci, którzy nie znają naszej planety, będą mieli o niej fałszywe zdanie. Ludzie zajmują na Ziemi bardzo mało miejsca. Gdyby dwa miliardy mieszkańców Ziemi stanęło razem - jeden przy drugim, jak na wiecu - to zmieściliby się z łatwością na publicznym placu o dwudziestu milach długości i dwudziestu milach szerokości. Można by więc całą ludzkość stłoczyć na maleńkiej wysepce Oceanu Spokojnego. Oczywiście dorośli wam nie uwierzą. Oni wyobrażają sobie, że zajmują dużo miejsca. Wydaje się im, że są tak wielcy jak baobaby. Więc poradźcie im, aby zrobili obliczenia. Kochają się w cyfrach: to im się spodoba. Lecz my nie traćmy czasu na ćwiczenie, które zadaje się za karę. To jest zbyteczne. Wy mi wierzycie. Po przybyciu ba Ziemię Mały Książę był bardzo zdziwiony, nie widząc żywej duszy. Przestraszył się, myśląc, że zabłądził, gdy wtem żółtawy pierścień poruszył się na piasku. - Dobry wieczór - rzekł Mały Książę na wszelki wypadek. - Dobry wieczór - powiedziała żmija. - Na jaką planetę spadłem? - spytał Mały Książę. - Na Ziemię, do Afryki. - Ach... więc Ziemia nie jest zaludniona? - Jesteśmy na pustyni. Na pustyni nikogo nie ma. Ziemia jest wielka - odrzekła żmija. Mały Książę usiadł na kamieniu i wzniósł oczy ku niebu.

42 - Zadaję sobie pytanie - powiedział - czy gwiazdy świecą po to, aby każdy mógł znaleźć swoją?... Popatrz na mojąplanetę. Jest dokładnie na nami. Ale jak bardzo daleko! - Jest piękna - odrzekła żmija. - Po co tu przybyłeś? - Mam pewne trudności z różą - powiedział Mały Książę. - Ach tak... - rzekła żmija. I oboje umilkli. - Gdzie są ludzie? - zaczął znowu Mały Książę. - Czuję się trochę osamotniony w pustyni... - Wśród ludzi jest się także samotnym - rzekła żmija. Mały Książę przyglądał jej się przez dłuższy czas. - Jesteś zabawnym stworzeniem - rzekł wreszcie - cienka jak palec... - Ach, jestem znacznie potężniejsza niż palec króla - powiedziała żmija. Mały Książę uśmiechnął się: - Nie jesteś zbyt potężna... Nie masz nawet łapek... nawet nie możesz podróżować... - Mogę cię unieść dalej niż okręt - rzekła żmija i owinęła się wokół kostki Małego Księcia na podobieństwo złotej bransolety. - Tego, kogo dotknę, odsyłam tam, skąd przybył - dodała. Lecz ty jesteś niewinny i przybywasz z gwiazdy...

43 Mały Książę nie odpowiedział. - Wzbudzasz we mnie litość, taki słaby na granitowej Ziemi... Mogę ci w przyszłości pomóc, gdy bardzo zatęsknisz za twą planetą. Mogę... - Och, bardzo dobrze zrozumiałem - odpowiedział Mały Książę - ale dlaczego mówisz ciągle zagadkami? - Rozwiązuję zagadki - rzekła żmija. I oboje umilkli.

44 Rozdział 18; Przechodząc przez pustynię, Mały Książę spotkał tylko jeden kwiat... Kwiat o trzech płatkach, nędzny kwiat... - Dzień dobry - powiedział Mały Książę. - Dzień dobry - odrzekł kwiat. - Gdzie są ludzie? - grzecznie zapytał Mały Książę. Kwiat widział kiedyś przechodzącą karawanę. - Ludzie? Jak sądzę istnieje sześciu czy siedmiu ludzi. Widziałem ich przed laty. Lecz nigdy nie wiadomo, gdzie można ich odnaleźć. Wiatr nimi miota. Nie mają korzeni - to im bardzo przeszkadza. - Do widzenia - rzekł Mały Książę. - Do widzenia - odpowiedział kwiat.

45 Rozdział 19; Mały Książę wspiął się aż wysoką górę. Jedynymi górami, które dotychczas znał, były sięgające mu kolan wulkany. Wygasły wulkan służył mu jako krzesełko. Z tak wysokiej góry jak ta - powiedział sobie - zobaczę od razy całą planetę i wszystkich ludzi... Lecz nie zobaczył nic poza ostrymi skałami. - Dzień dobry - powiedział na wszelki wypadek. - Dzień dobry... Dzień dobry... Dzień dobry - odpowiedziało echo. - Kim jesteście? - spytał Mały Książę. - Kim jesteście... Kim jesteście... Kim jesteście... - powtórzyło echo. - Bądźcie mymi przyjaciółmi, jestem samotny - powiedział. - Jestem samotny... jestem samotny... jestem samotny... - odpowiedziało echo. Jakaż to zabawna planeta - pomyślał Mały Książę. - zupełnie sucha, spiczasta i słona, a ludziom brak fantazji. Powtarzają to, co im się mówi... Na mojej gwiazdce miałem różę: ona zawsze mówiła pierwsza...

46 Rozdział 20; W końcu jednak zdarzyło się, że po długiej wędrówce poprzez piaski, skały i śniegi Mały Książę odkrył drogę. A drogi prowadzą zawsze do ludzi. - Dzień dobry - powiedział. Był w ogrodzie pełnym róż. - Dzień dobry - odpowiedziały róże. Mały Książę przyjrzał się im. Bardzo były podobne do jego róży. - Kim jesteście? - zapytał zdziwiony. - Jesteśmy różami - odparły róże. - Ach... - westchnął Mały Książę. I poczuł się bardzo nieszczęśliwy. Jego róża zapewniała go, że jest jedyna na świecie. A oto tu, w jednym ogrodzie, jest pięć tysięcy podobnych! Byłaby bardzo zdenerwowana... - pomyślał - kaszlałaby straszliwie i udawałaby umierającą, aby pokryć zmieszanie. A ja musiałbym udawać, że ją pielęgnuję, bo w przeciwnym razie umarłaby rzeczywiście, aby mnie tym upokorzyć... Później mówił sobie dalej: Sądziłem, że posiadam jedyny na świecie kwiat, a w rzeczywistości mam zwykłą różę, jak wiele innych. Posiadanie róży i trzech wulkanów sięgających mi do kolan, z których jeden prawdopodobnie wygasł na zawsze, nie czyni ze mnie potężnego księcia... I zapłakał, leżąc na trawie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę - PDF Darmowe pobieranie

# data[].attributes.attachment_link.description
1 Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę Przepraszam wszystkie dzieci za poświęcenie tej książki dorosłemu. Mam ważne ku temu powody: ten dorosły jest moim najlepszym przyjacielem na świecie. Drugi powód: ten dorosły potrafi zrozumieć wszystko, nawet książki dla dzieci. Mam też trzeci powód: ten dorosły znajduje się we Francji, gdzie cierpi głód i chłód.

# data[].attributes.headline
27.04.2020          Temat: Klucz w zamku na zamku, czyli co to jest homonim?              

# data[].attributes.subject
27.04.2020          Temat: Klucz w zamku na zamku, czyli co to jest homonim?              

# data[].attributes.headline
22.04.2020 i 23.04.2020 (2 godz.) Temat: Pisownia partykuły NIE                   z rożnymi częściami mowy.                                                       

# data[].attributes.subject
22.04.2020 i 23.04.2020 (2 godz.) Temat: Pisownia partykuły NIE                   z rożnymi częściami mowy.                                                       

# data[].attributes.body
Do kontroli krzyżówka lub dyktando dla CHĘTNYCH (informacja obok)
Krzyżówkę prześlij  na email                     do 27.04.2020 (poniedziałek) POWODZENIA :)
1.POWTÓRZ ZASADY PISOWNI „NIE”  z rożnymi częściami mowy, korzystając z dostępnych źródeł (podręcznik str. 248 lub proponowany link).

https://www.dyktanda.net/zasady-pisowni/

2. ZRÓB SOBIE ŚCIĄGĘ

a) Sporządź w zeszycie graficzną notatkę z powtórzonych zasad.

FORMA DOWOLNA, WAŻNE,                   ABY WSPIERAŁA UCZENIE SIĘ .

3. DOSKONALENIE UMIEJĘTNOŚCI POPRAWNEGO PISANIA PARTYKUŁY „NIE”

a) z rzeczownikami – zad. 1 i 2.            s. 245 podręcznik

b) z przymiotnikami (zasada gumy                 do żucia : )
– zad. 3a – uczniowie                                      z dostosowaniem

zad. 3a i b – pozostali uczniowie

c) z przysłówkami niepochodzącymi od przymiotników i liczebnikami  oraz zaimkami – zad 4, s. 245

d) Zad. 5. dla chętnych/NIEOBOWĄZKOWE

4. SPRAWDŹ SIEBIE

a) wykonaj zadanie 6. s. 245

b) sprawdź swoją wiedzę i wypełnij test, np.

http://testwiedzy.pl/game/38030.html

5. STWÓRZ BANK TRUDNYCH SŁÓW

Wypisz wyrazy, z którymi miałeś/miałaś największy problem – wykorzystasz je do wykonania poniższego zadania

# data[].attributes.headline
źródło informacji                           do zadania 1.                          w podręczniku: Jan Parandowski "Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian" , s.118        lub inne dostępne źródło                 

# data[].attributes.subject
źródło informacji                           do zadania 1.                          w podręczniku: Jan Parandowski "Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian" , s.118        lub inne dostępne źródło                 

# data[].attributes.body
Poniższy link s.118

# data[].attributes.headline
21.04.2020                     Temat: Jak umiejętnie korzystać z tekstów innych autorów. Cytowanie.

# data[].attributes.subject
21.04.2020                     Temat: Jak umiejętnie korzystać z tekstów innych autorów. Cytowanie.

# data[].attributes.body
UWAGA: Notatka z lekcji                nie wymaga przesłania,        tzn. NIE MA BYĆ PRZESYŁANA!
Będzie sprawdzana wyrywkowo, na prośbę nauczyciela,  u poszczególnych uczniów, np. 24.04.2020.  ZAGADNIENIA
1. Zapoznanie z zasadami cytowania (podręcznik s. 214, 215 oraz dołączona karta: "ROLA CYTATÓW - JAK CYTOWAĆ?"
2. Samodzielne wykonanie zadania (cytowanie)
- podręcznik s. 214, zad 4 a i b.
POWODZENIA!

# data[].attributes.headline
WSPARCIE dla realizacji pytania z zadania 2, s. 231:                      Jaki problem został rozwiązany dzięki temu, że stół był okrągły? w poniższym załączniku

# data[].attributes.subject
WSPARCIE dla realizacji pytania z zadania 2, s. 231:                      Jaki problem został rozwiązany dzięki temu, że stół był okrągły? w poniższym załączniku

# data[].attributes.body
1.Przyjrzyj się trzem schematom zamieszczonych poniżej     i zastanów się, w jakich sytuacjach stosuje się określone rozmieszczenie stołów?
2. Przy jakim ustawieniu najłatwiej się rozmawia        i dlaczego?
3. Które ustawienie zapewnia/gwarantuje uczestnikom równy udział w dyskusji?

# data[].attributes.attachment_link.title
trzy schematy symbolizujące ustawienie stołów

# data[].attributes.headline
UWAGA! KOLEJNE TYGODNIE SĄ ZAMIESZCZANE PONIŻEJ.

# data[].attributes.subject
UWAGA! KOLEJNE TYGODNIE SĄ ZAMIESZCZANE PONIŻEJ.

# data[].attributes.headline
20.04.2020 (1 godzina)                                     Temat: Jak umiejętnie korzystać z tekstów innych autorów. Opis bibliograficzny.

# data[].attributes.subject
20.04.2020 (1 godzina)                                     Temat: Jak umiejętnie korzystać z tekstów innych autorów. Opis bibliograficzny.

# data[].attributes.body
UWAGA: Notatka z lekcji         nie wymaga przesłania, tzn. NIE MA BYĆ PRZESYŁANA!     Będzie sprawdzana wyrywkowo, na prośbę nauczyciela,  u poszczególnych uczniów, np. 23.04.2020. ZAGADNIENIA DO REALIZACJI
1. Uzupełnianie tekstu z wykorzystane rożnych źródeł (podręcznik s. 213, zad. 1.)
W banku ortografii wyjaśnij pisownie wyrazu: rożnych;
2. Poznanie zasad sporządzania opisu bibliograficznego
a. Zapoznaj się z definicją opisu bibliograficznego (podręcznik s. 213)
3. Tworzenie opisów bibliograficznych
(podręcznik zad. 2 i 3.)

# data[].attributes.headline
16.04.2020 i 17.04.2020 (2 godz.)                                             Temat 2: Przy okrągłym stole, czyli symboliczny początek rycerstwa i równości...                 

# data[].attributes.subject
16.04.2020 i 17.04.2020 (2 godz.)                                             Temat 2: Przy okrągłym stole, czyli symboliczny początek rycerstwa i równości...                 

# data[].attributes.body
UWAGA, należy przesłać  KODEKS RYCERZA (zad. 4., str.231 w podręczniku)                   (termin realizacji 21.04.2020)
Na wyższa ocenę dodatkowo ODPOWIEDŹ NA PYTANIE:            Jaką osobę/grupę osób można określić mianem współczesnego/-ych rycerzy          z uzasadnieniem wyboru            lub "Które z zasad RYCERZY OKRĄGŁEGO STOŁU uważasz       za szczególnie istotne                   we współczesnym świecie             i dlaczego?
Realizacja pozostałych zadań będzie sprawdzana wyrywkowo, u wybranych uczniów, na prośbę nauczyciela.
ZAGADNIENIA  do REALIZACJI     1. Zapisywanie najważniejszych informacji z tekstu:
- zad. 1.i 2. str. 231 w podręczniku "Między nami"               2. Sporządzanie KODEKSU RYCERZA na podstawie tekstu
(ZADANIE OBOWIĄZKOWE                     dla wszystkich )
3. DLA CHĘTNYCH:
Próba wyjaśnienia, zagadnienia zawartego w temacie: Dlaczego okrągły stół był symbolicznym początkiem rycerstwa i równości:
- zad.3 i 5 , s.231

# data[].attributes.headline
15.04.2020 (1 godz.)                                        Temat 1: Jak rozpoznać alegorię sprawiedliwości?               

# data[].attributes.subject
15.04.2020 (1 godz.)                                        Temat 1: Jak rozpoznać alegorię sprawiedliwości?               

# data[].attributes.body
UWAGA: Notatka z lekcji              nie wymaga przesłania, tzn. NIE MA BYĆ PRZESYŁANA!     Będzie sprawdzana wyrywkowo, na prośbę nauczyciela,  u poszczególnych uczniów, np. 17.04.2020.
ZAGADNIENIA DO REALIZACJI:
1. Określenie znaczenia ATRYBUTU:
a) Zapoznaj się z definicja atrybutu w podręczniku s. 223;
b)Przyjrzyj się ilustracji                 w podręczniku s. 223
- napisz, jakie znaczenia mają poszczególne atrybuty (miecz, przepaska na oczach, waga)
2. Redagowanie notatki                   z użyciem frazeologizmów
a) wykonaj zadanie 2., s. 223;
3. Poznanie pojęcia ALEGORII

podręcznik s.224. 4. Porównywanie ilustracji:

a) zad. 3., s.224 w podręczniku
b) prezentacja okładki z płyty zespołu Metallica (poniżej           w załączniku):
- Odpowiedz na pytanie: W jaki sposób alegoria sprawiedliwości została wykorzystana na tej ilustracji, przed czym przestrzega?
5. Omówienie bajki Ignacego Krasickiego "Lew pokorny"
a) odczytaj tekst ww. bajki (podręcznik s.224)
b) wykonaj zad. 4.a, s. 224
c) spróbuj w 2-3 zdaniach wskazać morał bajki i objaśnij jego treść.
Zad. domowe: Zapoznaj się        z tekstem ze str. 258                              pt. "Pierwsza Przygoda Okrągłego Stołu"

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"...And Justice For All" - płyta, która przeszła do historii, jako album z wyciszonym do minimum basem ma intrygującą historię związaną z okładką. Ciekawostki z nią związane możecie znaleźć w książce zatytułowanej "...And Justice For Art: Stories About Heavy Metal Album Covers", w której opisane są ciekawe historie związane z okładkami największych heavy metalowych albumów. Jak widzicie, już sam tytuł nawiązuje do czwartego krążka Metalliki.

Na "...And Justice For All" znajduje się dobrze znana każdemu fanowi zespołu Doris - temida. Nie przypomina ona jednak greckiej bogini, jaką znamy z mitologii. Nie da się ukryć, że umieszczenie jej na okładce ma polityczną wymowę i prowokowała, szczególnie w czasach kiedy album ujrzał światło dzienne (1988 r.). Lars i James wspólnie wpadli na pomysł tejże okładki. Miała ona przedstawiać Lady Justice trzymającą szalę, która ugina się pod ciężarem banknotów. Obnażała ona ówczesną politykę, która była przepełniona korupcją.

Roger Gorman i jego brat - Stephen są odpowiedzialni za zaprojektowanie okładki. Roger miał okazję współpracować już wcześniej z zespołem, gdyż zaprojektował on minialbum z coverami "Garage Days Re-Revisited".

Mało kto wie, że Doris jest wzorowana na prawdziwym pomniku znajdującym się w Niemczech we Frankfurcie. Stephen widział go wiele razy, kiedy odwiedzał tam swoją dziewczynę. Oczywiście Doris nie jest wierną kopią niemickiej temidy. Jednym z elementów, który wyróżnia ją na tle innych rzeźb jest jej nagość. Roger Gorman wspomina:

W tamtym czasie, wytwórnie były bardzo spięte, jeśli chodzi nagość, ale to był to tak bardzo klasyczny wizerunek, że wszystko odbyło się bez problemów.

Wygląda znajomo, prawda? Więcej informacji na temat książki najdziecie na oficjalnej stronie wydawnictwa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Metallica: "...And Justice For All" historia okładki albumu - Death Magnetic

# data[].attributes.attachment_link.description
"...And Justice For All" - płyta, która przeszła do historii, jako album z wyciszonym do minimum basem ma intrygującą historię związaną z okładką. Ciekawostki z nią związane możecie znaleźć w książce zatytułowanej "...And Justice For Art: Stories About Heavy Metal Album Covers", w której opisane są ciekawe historie związane z okładkami największych heavy metalowych albumów.

# data[].attributes.headline
"Dobro ludu/ludzi jest najwyższym prawem" /Cyceron/

# data[].attributes.subject
"Dobro ludu/ludzi jest najwyższym prawem" /Cyceron/

# data[].attributes.headline
15.04.2020 - 24.04.2020          Witam, zaczynamy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania,                   w którym kontynuujemy tematykę związaną                    z poznawaniem istoty   i funkcjonowania praw/ obowiązków.                                 

# data[].attributes.subject
15.04.2020 - 24.04.2020          Witam, zaczynamy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania,                   w którym kontynuujemy tematykę związaną                    z poznawaniem istoty   i funkcjonowania praw/ obowiązków.                                 

# data[].attributes.body
Maxa Ehrmanna.

# data[].attributes.headline
Układ przykazań         na Tablicy Dziesięciorga             

# data[].attributes.subject
Układ przykazań         na Tablicy Dziesięciorga             

# data[].attributes.body
Polecenie                          do zagadnienia 2.

Przerysuj schemat        w zeszycie i wpisz  pełne brzmienie przykazań zgodnie       z kolejnością  wskazaną                       na schemacie

PRAWA strona SYMBOLIZUJE BÓSTWO (zbawienie, duchowość wyższe cnoty, prawo, autorytet, praworządność, dobrobyt szczęście), LEWA - SFERĘ MATERIALNĄ (doczesną, gorszą, nieprawą, nielegalność, nieszczęście, śmierć, potępienie)

# data[].attributes.body
Przeczytaj tekst str. 215, 216

Odpowiedz na pytania zawarte w zad. 1. str. 217.

# data[].attributes.headline
Temat 3: Dekalog, jako zbiór praw i obowiązków.

# data[].attributes.subject
Temat 3: Dekalog, jako zbiór praw i obowiązków.

# data[].attributes.body
2 godziny (7.04.2020 i 08.04.2020)
Do wglądu notatka z zadania 3 i 4.  (termin przesłania do 15.04.2020)
Zagadnienia:
1. Określisz problematykę egzystencjalną.
https://brainly.pl/zadanie/12934070

2. Rozszyfrujesz układ przykazań na Tablicy Dziesięciorga.

- Zapoznasz się                     z symboliką stron    PRAWY, LEWY

https://opoka.org.pl/biblioteka/I/IS/leksykon_sztuki_chrz_24.html
3. W formie notatki - oceń, które z przykazań biblijnych  uznajesz za uniwersalne, czyli takie, które powinno być przestrzegane przez wszystkich ludzi, niezależnie od rasy, kultury czy wyznania. Uzasadnij swój wybór.

4. Poznasz tekst "Dezyderaty" Maxa Ehrmanna.
a) Włącz sobie muzykę, najlepiej spokojną                i zapoznaj się z tekstem "Desideraty" ... Pozwól sobie na chwilę zadumy.
b) Wypisz w zeszycie zalecenia/wskazówki, które Ci się najbardziej spodobały, skłoniły              do refleksji, a może pozytywnie zbudowały:

ZADANIA do wyboru
- zrób sobie kartę złotych myśli - wybranych                  z "Desideraty"                        do powieszenia,                  np. nad biurkiem, łóżkiem i prześlij zdjęcie
(lub)
Uzasadnij w zeszycie, dlaczego wybrałeś/aś tę własnie myśl, życiową wskazówkę.
PAMIĘTAJ!
To zadanie robisz bardziej dla SIEBIE :), niż dla mnie.

# data[].attributes.headline
Temat 2: Nasze spojrzenie na KODEKS HAMMURABIEGO.

# data[].attributes.subject
Temat 2: Nasze spojrzenie na KODEKS HAMMURABIEGO.

# data[].attributes.body
data lekcji 03.04.2020

i 06.04.2020) 2 godz.
Do wglądu/przesłania TYLKO zadanie 5. (termin do 8.04.2020)

1. Odczytaj tekst  w podręczniku "Jeden              z pierwszych kodeksów"    Podręcznik "Między nami" str. 211;
2. Podaj wyrazy bliskoznaczne do słowa KODEKS (zad.1.)

3. Zapisz informacje               na temat Kodeksu Hammurabiego (zad. 2c.)
4. Oceń prawa zapisane                w Kodeksie Hammurabiego (zad. 4a. i b.)
5.Wciel się w rolę HAMMURABIEGO i ZREDAGUJ KODEKS POSTĘPOWANIA dla młodzieży w obecnej sytuacji pandemii. Uwzględnij zasady i konsekwencje łamania praw.
Możesz to zrobić w formie tabelki, np. ZASADY, druga kolumna: KONSEKWENCJE.
Pojedź do tego z humorem, ale i świadomością wywołania efektu lęku przed konsekwencjami ich złamania.
Owocnej pracy moi prawodawcy,np.
ZASADA: Wychodź tylko pod nadzorem dorosłych; KONSEKWENCJA: Przebywanie pod kontrolą rodzica w czasie wolnym dziecka (np. w trakcie gier komputerowych)                      przez 4 godziny dziennie, przez okres trzech dni.

# data[].attributes.headline
Temat 1: Człowiek                         i prawo - ćwiczenia językowe (2 godziny)                            01.04.2020 i 02.04.2020

# data[].attributes.subject
Temat 1: Człowiek                         i prawo - ćwiczenia językowe (2 godziny)                            01.04.2020 i 02.04.2020

# data[].attributes.body
Uwaga:
Do przesłania/wglądu tylko notatka z zadania 3. c)
1. Wykonaj w zeszycie  polecenie zad. 1a i b.
W razie problemów skorzystaj z poniższego linku lub z dowolnie wybranego źródła

2.  Następnie wykonaj zadanie 2a.
3. Zastanów się,  co oznacza rzymska maksyma "DURA LEX, SED LEX"
a) odszukaj i zapisz znaczenie
b) zastanów się, jak możemy odnieść ją do obecnej sytuacji, np. funkcjonowania w czasie pandemii.
Wskazówki: Czy można ją stosować we współczesnym świecie?Czy w sytuacji pandemii jej stosowanie pomaga czy szkodzi?
c) sformułuj własną refleksję w formie notatki w oparciu o ww. przemyślenia zeszycie.

# data[].attributes.headline
Witam, zaczynamy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania.

# data[].attributes.subject
Witam, zaczynamy kolejny tydzień wspólnej podróży zdalnego nauczania.

# data[].attributes.body
Tydzień 2. (01.04.2020 - 08.04.2020) Poświecimy ten czas na tematykę związaną z tym, co porządkuje świat, co daje poczucie bezpieczeństwa, czyli z ZASADAMI.
Skupimy się na poznawaniu źródeł historii i sposobu tworzenia PRAWA.

Dowiecie się, kim byli prekursorzy ich  wprowadzania, jakich dotyczyły obszarów życia oraz czemu służyły, służą. Sięgniemy także                            do Waszych osobistych doświadczeń i refleksji, związanych z ich funkcjonowaniem we współczesnych czasach.