# data[].attributes.headline
John Stuart Mill: Over vrijheid;over de grenzen van het gezag van de maatschappij over het individu

# data[].attributes.subject
John Stuart Mill: Over vrijheid;over de grenzen van het gezag van de maatschappij over het individu

# data[].attributes.body
Het krachtigste punt van Mill gaat over overheidsbemoeienis. Mill zegt hierover het volgende: ''De maatschappij mag pas tussenbeide komen wanneer iemand door zijn gedrag een ander schade toebrengt. Elkeen kan en mag dus zijn eigen leven leiden en volledig zelf zijn gedrag bepalen zonder dwang van buitenuit zolang hij daarmee enkel zichzelf schaadt.''

Het belangrijkste is vrijheid. De vrijheid van een individu mag nooit worden beschadigd. Deze vrijheid reikt van psychologische vrijheid tot lichamelijke vrijheid. Mill zorgt hier ook voor een groot verschil met het neoliberalisme. Mill stelt dat armoede een vrijheidsbeperking is. De overheid zal dus moeten ingrijpen in de economie om armoede tegen te gaan. Dit staakt haaks tegen over de invisible hand theorie van Smith.

Het waarborgen van vrijheid zorgt ook voor een conflict met vrijheid van meningsuiting. Wanneer een individu een ander individu beledigd of veroordeelt ontneemt dat de vrijheid van de beledigde. Deze ontneming van vrijheid mag volgens Mill worden bestraft door de overheid.

# data[].attributes.headline
John Stuart Mill: Over vrijheid; Individualiteit

# data[].attributes.subject
John Stuart Mill: Over vrijheid; Individualiteit

# data[].attributes.body
Het belangrijkste grondrecht beschreven door Mill is het individualisme. Volgens Mill is dit bijzonder belangrijk voor een samenleving. Ieder individu binnen een samenleving moet individualstsch leren denken. Dit zorgt volgens Mill voor grote positieve psychologische veranderingen. Deze veranderingen zorgen volgens Mill voor groei van het individu om meerdere vlakken. Hierdoor zal een persoon zijn talenten ontwikkelen en benutten. Wanneer een individu dit niet doen is een slaaf van zijn eigen omgeving. Wie dit doet stijgt volgens Mill niet uit boven het niveau van een aap die zich beperkt tot imitatie.

# data[].attributes.headline
John Stuart Mill: Over vrijheid; het recht van spreken en denken

# data[].attributes.subject
John Stuart Mill: Over vrijheid; het recht van spreken en denken

# data[].attributes.body
John Stuart Mill schreeft zijn vurige pleidooi over vrijheid in 1859. Het wordt door vele mensen nog steeds gezien als een van de beginselen van het klassieke liberalisme dat zich ontwikkelde in Groot-Brittanie. In dit pleidooi beschrijft Mill hoe de overheid mag of moet ingrijpen om de individualiteit en de vrijheid van meningsuiting van haar burgers te waarborgen.
De vrijheid van denken en spreken is voor Mill erg belangrijk. Mill stelt in zijn boek dat de waarheid alleen kan worden gevonden wanneer alle meningen worden gehoord en geen mening bewust wordt onderdrukt. Mill waakt hierbij voor de ‘’dictatuur van de meerderheid’’. De waarheid of mening die de meerderheid bevestigd en hanteert hoeft niet per definitie de juiste waarheid te zijn, wanneer de waarheid van de minderheid dus wordt onderdrukt zal dit resulteren tot verkeerde besluitvorming waardoor de maatschappij hier kan onder lijden.

# data[].attributes.body
Zoals het klassiek liberalisme is het neoliberalisme een stroming binnen het liberalisme. Het neoliberalisme is het liberalisme dat veelal wordt gezien in de hedendaagse westerse democratieën. Deze vorm van liberalisme richt zich vooral op de economie. De invisible hand zoals genoemd door Adam Smith is hierbij een belangrijke factor. De overheids bemoeienis die het klassiek liberalisme wil voorkomen wordt in het neoliberalisme wel geaccepteerd. Binnen het neoliberalisme wordt er van de overheid verwacht dat het bezuinigd, de overheidsuitgaven verminderd en het privatisteren van overheids instellingen.

# data[].attributes.body
Onder het klassiek liberalisme wordt de stroming verstaan binnen het liberalisme dat zich vooral richt op individualiteit, een private overheid en een kleine overheid. Deze kleine overheid wordt alleen ingezet om de rechten zoals het individualisme worden geschonden.

# data[].attributes.body
Het liberalisme ontstond als reactie op misstanden in Engeland, begin 17e eeuw, waar de koning zijn onderdanen onderdrukte. John Lilburne was één van de eerste en meest vasthoudende schrijvers van pamfletten waarin de waarde van individuele rechten werd benadrukt. Samen met zijn medestanders, bekend onder de naam Levellers, beïnvloedde hij bijvoorbeeld John Locke. Locke wordt vooral door zijn latere werk gezien als liberaal denker. Zijn belangrijkste, voor die tijd radicale, inzicht was dat een regering moreel verplicht is voor haar onderdanen te zorgen, middels de bescherming van hun leven, vrijheid en eigendom. Locke vond dat de macht van de regering moest worden beperkt, onder andere door invoering van een rechtsstaat

# data[].attributes.body
--------------------------------------------------------------------------------------------Groot-Brittannië-----------------------------------------------------------------------------------

# data[].attributes.body
1840 Het aantal liberalen nam toe en richtten hun aandacht op de vergroting van de invloed van burgers op het bestuur.

1844 De Negenmannen, onder leiding van Thorbecke, ondernamen een vergeefse poging om de Grondwet in liberale zin te wijzigen.

1848 Het lukt de liberalen alsnog de Grondwetsherziening tot stand te brengen, omdat de koning, uit vrees voor een revolutie, nu wel meewerkte.

1872 Dood van Thorbecke.

1876 Kappeyne van de Coppello werd de nieuwe leider van de liberalen.

1878 Liberale Kamerfractie viel uiteen onder Coppello.

1884 Liberale eenheid enigszins hersteld.

1885 Oprichting Liberale Unie.

# data[].attributes.body
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Nederland-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

# data[].attributes.body
Leidend beginsel van de liberalen in de negentiende eeuw was, dat de staat zich zoveel mogelijk moest onthouden van ingrijpen in het economische en maatschappelijke leven. De staat moest op de eerste plaats zorgen voor rust en orde ('nachtwakersstaat').

Liberalen waren dan ook groot voorstander van vrije handel, vermindering van belastingen en een zuinig beheer door de staat. In de koloniën moesten ondernemers meer vrijheid krijgen en diende het particuliere landbezit te worden bevorderd. De uitgaven voor leger en vloot dienden beperkt te zijn. Alleen de openbare (neutrale) school behoorde financiële steun van de overheid te krijgen.

Op staatkundig gebied waren liberalen voorstanders directe invloed van de burgers. Het aan belastingbetaling gekoppelde kiesrecht diende geleidelijk te worden uitgebreid. Het parlement moest zelfstandig staan ten over de regering en diende over het recht van initiatief en amendement te beschikken. De beraadslagingen moesten in het openbaar plaatsvinden.

Burgerlijke vrijheden, zoals vrijheid van godsdienst, persvrijheid en het recht van vereniging en vergadering stonden hoog in het vaandel bij de liberalen.

# data[].attributes.body
... Voor Mark Rutte, Cort van der Linde in 1913 de laatste liberale premier van Nederland was.

# data[].attributes.body
Het liberalisme was vanaf 1848 in Nederland de dominante politieke stroming. De liberaal Johan Rudolph Thorbecke introduceerde in Nederland het parlementair stelsel. Eind 19e eeuw domineerden de liberalen ook de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Pas toen andere politieke stromingen (katholieken, protestanten en later socialisten) zich organiseerden, zagen de liberalen de noodzaak om zich in partijverband te organiseren. Omstreeks 1885 raken de liberalen verdeeld in conservatief-liberalen en sociaal-liberalen.

# data[].attributes.body
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Frankrijk--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

# data[].attributes.body
God heeft de wereld in zijn geheel aan de mens gegeven. Geen enkel individu kan claimen dat hij de aarde bezit.

# data[].attributes.body
Een 'toestand' waarin de autonomie van het individu wordt gegarandeerd.

# data[].attributes.body
De mens is door God geschapen en is derhalve zijn eigendom. Op aarde is er geen enkel persoon die hoger kan worden geplaatst dan ieder ander.

# data[].attributes.body
1.Geen overwicht in de begroting: De staat gaf meer geld uit dan er binnenkwam en door de rentepercentages werden deze schulden alleen maar groter. De Parlementen, die door middel van de nood aan geld van de koning alles voor het zeggen hadden, waren tegen hervormingen en moderniseringen. Dit zorgde voor het aanblijven van het slechte fiscale stelsel.

2.Hongersnoden: Rijke speculanten konden de markt beinvloeden en schaarste de oorzaken. Een voorbeeld is de hongersnood in 1788, waarbij de graanprijzen enorm stegen. Op deze manier werden er tonnen verdiend over de ruggen van de hongerende bevolking.

3.Standen: Veel mensen vonden dat de standen moesten verdwijnen. Alle mensen moesten gelijk zijn. De adel, de geestelijken en de burgeoise waren oneerlijk verdeeld omdat alleen de laatste stand belasting moest betalen en ook 10% van hun loon aan de kerk moesten afstaan.

4.Absolutisme: Zowel de adel als de filosofen waren het niet eens met het absolutisme. Ze vonden dat het volk ook mee mocht denken over beslissingen. De koning zou alleen een uitvoerende macht mochten hebben en de Parlementen zouden gaan over de Rechterlijke macht en de Uitvoerende macht. Charles de Montesquieu wordt gezien als de grondleggers van dit politieke drieslagstelsel. Deze Franse filosoof wordt daarom ook gezien als de grondlegger van het Liberalisme in Frankrijk na de tijd van het absolutisme en zijn ideeën vormen de basis van de huidige politieke inrichting van westerse democratieën.

# data[].attributes.body
Het ontstaan van het Liberalisme in Frankrijk vindt natuurlijk zijn oorsprong in de Franse Revolutie en het afschaffen van de absolute monarchie die Frankrijk was. De macht van de adel en de geestelijken werden teruggedrongen door verschillende politieke stromingen, een mensenmassa, de burgerij en de mensen en boeren op het platteland. De oude ideeën van absolutisme, aristocratie, en de macht van de kerk maakten plaats voor de principes van Liberté, egalité, fraternité, oftewel vrijheid, gelijkheid en broederschap. Deze kanteling kwam tot stand dankzij enkele oorzaken.