# data[].attributes.body
Kris, onze wegen zijn mekaar geregeld gekruist: eerst als ik in filosofie zat en jij bij de theologanten: een Antwerpenaar en een Limburger, dat kon niet goed komen ;-)
Nadien waren we samen opvoeder op het internaat in Gent: jij de tweede groep met Peter, ik de derde groep.
Je had je eigen stijl en mening, en je zei in ieder geval altijd je gedacht, op jouw eigen manier...
En dan kwam je ondersteunen in Winterslag, je werd er enkele weken onze keukenpiet van de monitorenploeg en ik leerde een hele bescheiden aangename en warme man kennen.
We gingen elk onze weg, los van don Bosco maar bleven altijd wel salesiaan in hart en nieren... de laatste keer dat we mekaar zagen was op het schoolfeest in Wijchmaal: het was plezant om eens bij te praten, aangenaam om te horen dat je het goed stelde, en ook via mijn schoonzus hoorde ik dat je daar echt je ding had gevonden en er gewaardeerd werd om wie je was.
Corona heeft al teveel slachtoffers gemaakt, het doet iets met me dat jij ook zo bent heengegaan.
Rust in vrede, moge Liefde jou omringen.
Een warme salesiaanse groet, Mario

# data[].attributes.body
Ik heb je sinds kort leren kennen tijdens een aantal samenkomsten op de pastorij. Je wilde er alles aan doen om de start in Peer goed te maken. Je had nog zo veel ideeën. Je gaat gemist worden ...
Rust zacht! Veel sterkte aan de familie.

# data[].attributes.body
Het is al een hele tijd geleden dat ikzelf lessen godsdienst kreeg van Kris. Ik herinner me nog de discussies die we aangingen in de klas en

# data[].attributes.body
Kris, ik heb jou leren kennen als leraar godsdienst op DBH. Ik weet nog goed hoe de hele klas dacht: “godsdienst met een echte priester, wordt saaie boel.” Maar niets was minder waar! Jouw enthousiasme en ook moderne kijk sierde je net, met uiteraard heel wat kennis vanuit jouw priesterschap. Je was een fantastisch leerkracht die heel wat bewogen heeft voor veel leerlingen!  Rust zacht⭐️

# data[].attributes.body
Kris, in het tweede middelbaar was je mijn klastitularis en leerkracht godsdienst. Wat heb ik genoten van de lessen en de passie waarmee je les gaf. Na dat jaar kwamen we elkaar op school nog veel tegen. Op de speelplaats, in de PAG, bij de Don Bosco viering.. Overal was je er om je inspirerende ideeën te delen en mensen mee te nemen in je verhaal. Het was dan ook een shock om het nieuws te vernemen, zo een warme mens met zo een warm hart. Ik wens iedereen veel sterkte bij dit grote verlies en ik trek me eraan op dat de vele goede herinneringen zullen blijven. Je zal gemist worden, daar ben ik zeker van. 🌟

# data[].attributes.body
Kris was voor mij iemand die het vak "Godsdienst" met zoveel enthousiasme en toegewijdheid kon vertellen, dat het een plezier was om naar te luisteren. Tijdens de pauzes was Kris ook vaak op de speelplaats waar hij zich regelmatig waagde aan een worp bij de basketbalring. Verder was Kris iemand waar je altijd bij terecht kon, een man met het hart op de juiste plaats. Iemand met een hart van goud. Iemand die het nooit teveel moeite vond om er voor iedereen te zijn en een luisterend oor te bieden waar nodig. Lieve Kris, we gaan u missen! Veel sterkte aan de familie.

# data[].attributes.body
Ik heb Kris leren kennen als leerkracht aan het Don Boscocollege in Hechtel. Ik heb er ook samen met hem in de PAG gezeten. Een warme man, met verfrissende ideeën, een leerkracht die begaan is met zijn leerlingen... Veel sterkte aan familie en vrienden.

# data[].attributes.body
Zo een warme en sympathieke persoonlijkheid. Veel sterkte voor de familie en de kerkgemeenschap. Fam Vande Weyer Stinkens uit Wijchmaal.

# data[].attributes.body
Dag Pastoor Kris,
Als nieuw lid van de werkgroep Eerste Communie kende ik jou nog niet zo heel lang. Maar wat een charisma had jij. Je kon goed luisteren naar de mensen om je heen en je gaf mooie onderbouwde argumenten om dingen te duiden. Ook al had je het erg druk in je nieuwe aanstelling en je verhuis naar de pastorij toch wist je mensen te raken met bemoedigende woorden. Dag Kris, rust zacht. We zullen je nooit vergeten.
"Naar menselijke maat tekort, de jaren van je leven.
Maar wat heb jij in weinig tijd ons mateloos veel gegeven"
Vanwege Gina en familie

# data[].attributes.body
Kris, ik heb jou leren kennen als leraar godsdienst op DBH. Ik weet nog goed hoe de hele klas dacht: “godsdienst met een echte priester, wordt saaie boel.” Maar niets was minder waar! Jouw enthousiasme en ook moderne kijk sierde je net, met uiteraard heel wat kennis vanuit jouw priesterschap. Je was een fantastisch leerkracht die heel wat bewogen heeft voor veel leerlingen!  Rust zacht⭐️

# data[].attributes.headline
Post hier je boodschap van troost of bemoediging.

# data[].attributes.subject
Post hier je boodschap van troost of bemoediging.

# data[].attributes.body
Als kosteres van de kerk van Peer had ik bijna dagelijks contact met jou. Dikwijls deelde je ideeën over hoe je de kerk wilde herinrichten: een aantal rijen stoelen verwijderen en er een ontmoetingshoek maken om onder andere iets te drinken na afloop van de viering; het Heilig Sacrament uitstallen op zondag; vieringen streamen... Je was een vat vol ideeën. Jammer genoeg remde de corona-pandemie je in de uitvoering ervan.
Je gaf ook vertrouwen aan je medewerkers. 'Wat goed loopt, laat het maar lopen. Wat goed is, moet je niet veranderen,' zei je dan.
Als ik weer eens aan je deur aanbelde, zei je steevast 'Kom binnen' nog voor je wist waarvoor ik je nodig had. 'Ga zitten. Een koffie?' want koffie drinken deed je graag. Je was een fijne man om mee om te gaan.
Enkele weken geleden vroeg je nog om mijn gedacht over de kleuren waarin je de gang ging laten schilderen. Je hebt het niet meer kunnen zien. Alleen het gedeelte op het verdiep is klaar. De potten verf staan nog in de hal en de afplaktape hangt nog tegen de muur want toen kwam Corona bij je aankloppen en je moest in quarantaine. Na wat aandringen mocht ik voor je gaan winkelen en stuurde je via mail een boodschappenlijstje door. Toen ik vroeg hoeveel afbakbroodjes ik moest meebrengen antwoordde je simpelweg: 'Genoeg' en daar kon ik het dan mee doen.
Kris, je was een man zonder pretentie. Je hechtte meer belang aan het goed van je medemens dan aan jezelf. Een echte PAROCHIEHERDER, mét herdershond, Schotse Collie Nele. Het is doodzonde dat zo iemand als jij ons nu al moet verlaten maar die vreselijke ziekte heeft met niemand medelijden. Ook niet met een pastoor die zo geliefd is. Alle parochianen van Pastorale Eenheid Tabor zijn kapot van verdriet en daarbuiten nog heel veel andere mensen die je ooit ontmoette want je maakte indruk door de persoon die je was. Een door en door goed mens die eigenlijk niet te missen is. Maar Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en het is soms pas veel later dat we de bedoeling ervan zien of begrijpen.
Vaarwel, Kris! Ooit zien we elkaar weer.
Winanda