# data[].attributes.body
In het GGZ centrum in Heiloo zijn voornamelijk cliënten die vanwege een psychose niet zelfstandig kunnen functioneren in de maatschappij, er is echter ook een forensische psychiatrie voor mensen die een delict hebben gepleegd. Hierdoor werken er verschillende mensen, van verpleegkundige en artsen tot therapeuten en psychologen. Er zijn open en gesloten afdelingen, men kan zich vrijwillig laten opnemen of wordt hiertoe gedwongen indien de situatie ernstig genoeg is.
De verpleegkundige hebben hier vooral een begeleidende rol, ze proberen de cliënt te helpen zo zelfstandig mogelijk te blijven en om zodanig met ze om te gaan dat er als persoon naar ze wordt gekeken en niet als de psychose die ze hebben. Daarnaast zijn er ook verpleegkundig specialisten die bijvoorbeeld zijn gespecialiseerd in het verplegen van mensen met zowel psychoses als delictgedrag.
Ik zou zelf niet op een locatie als deze, of uberhaupt in de ggz, willen werken. Natuurlijk heb ik alle respect voor men die dat wel doet maar de AGZ spreekt mij meer aan. Verder vond ik het wel heel interessant om de 'verborgen' kant van de maatschappij te zien omdat er in het dagelijks leven weinig over mensen met een psychose wordt gesproken en er nog steeds een soort taboe rust op het hebben van een psychose.
Mijn moeder heeft zelf een zware depressie dus voor mij zijn deze termen (opnames en psychatrie) niet onbekend. Ik zou, zeker na het bezoek aan Heiloo, willen dat er vaker gesproken wordt over mensen met psychoses.

# data[].attributes.body
Wanneer is iemand niet normaal?
Wat is 'normaal' eigenlijk? Voor het gemak zal ik deze filosofische vraag achter wegen laten.
Ik ben bepaalde mensen gewend met wie ik duidelijk kan communiceren ongeacht hoe deze persoon dit doet ( gebaren, praten, schrijven etc) of hoe deze eruit ziet, zodra iemand hier niet tot in staat is, is deze persoon voor mij niet normaal. Abnormaal zijn is voor mij echter niet per definitie negatief.
Hoe ga ik hiermee om?
Ik probeer op een andere manier met deze persoon te communiceren en te voorkomen dat deze persoon het gevoel krijgt dat hij afwijkt van mijn beeld van 'normaal'.